Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 listopada 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o towarach paczkowanych

1.

Ustawa określa zasady paczkowania produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu

w opakowaniach i oznaczania towarów paczkowanych znakiem „e” oraz zasady produkcji

butelek miarowych i oznaczania ich znakiem „3” (odwrócony epsilon).

2.

Przepisy ustawy stosuje się do wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych,

wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki

in vitro i aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 211 oraz z 2018 r. poz. 650), oraz produktów leczniczych i produktów biobójczych w zakresie, w jakim nie naruszają

przepisów dotyczących tych produktów.

3.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów odrębnych dotyczących produktów, opakowań

oraz warunków wprowadzania ich do obrotu.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

towar paczkowany - produkt umieszczony w opakowaniu jednostkowym dowolnego rodzaju,

którego ilość nominalna, jednakowa dla całej partii, odmierzona bez udziału nabywcy,

nieprzekraczająca 50 kg lub 50 l, nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania;

2)

produkt - produkt w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2047);

3)

opakowanie - opakowanie w rozumieniu art. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 150, 650 i 1479);

4)

butelka miarowa - pojemnik oznaczony znakiem „3”, zamykany lub przystosowany do zamykania,

przeznaczony do przechowywania, transportu lub dostarczania cieczy, o pojemności nominalnej

od 50 ml do 5 I włącznie, posiadający charakterystykę konstrukcyjną i jednolitość

wytwarzania zapewniającą odpowiednią dokładność pomiaru zawartej w nim cieczy przez

napełnienie do określonego poziomu lub w określonym procencie jego pojemności całkowitej,

bez konieczności wykonywania niezależnego pomiaru ilości nalewanej do niego cieczy,

wykonany ze szkła lub innego materiału posiadającego taką sztywność i stabilność,

która zapewnia pojemnikowi zachowanie takich samych właściwości metrologicznych, jakie

zapewnia szkło;

5)

paczkowanie - umieszczenie odmierzonej porcji produktu w opakowaniu jednostkowym w

celu wprowadzenia go do obrotu jako towaru paczkowanego;

6

paczkujący - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633), który paczkuje produkty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wprowadza towar

paczkowany do obrotu;

7)

zlecający paczkowanie - przedsiębiorcę, który zleca paczkowanie produktu innemu podmiotowi

i wprowadza towar paczkowany do obrotu jako paczkujący na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

8)

paczkujący na zlecenie - przedsiębiorcę, który paczkuje produkty na zlecenie i przekazuje

towary paczkowane zlecającemu paczkowanie;

9)

importer - przedsiębiorcę, który sprowadza towar paczkowany na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z państwa niebędącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i

wprowadza go do obrotu;

10)

sprowadzający - przedsiębiorcę, który sprowadza towar paczkowany nieoznaczony znakiem

„e” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innego państwa - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym i wprowadza go do obrotu;

11)

metoda referencyjna - metodę statystycznej kontroli towarów paczkowanych lub butelek

miarowych, stosowaną przez organy kontroli w celu stwierdzenia poprawności procesu

paczkowania produktów lub produkcji butelek miarowych;

12)

kontrola wewnętrzna ilości towaru paczkowanego - kontrolę dotyczącą ilości produktu

w opakowaniu, wykonywaną w trakcie procesu paczkowania;

13)

kontrola wewnętrzna butelek miarowych - kontrolę dotyczącą określonych w ustawie wymagań

dla butelek miarowych, wykonywaną przez producenta w trakcie procesu produkcyjnego;

14)

partia towaru paczkowanego (partia) - określoną liczbę jednakowych towarów paczkowanych,

o takiej samej ilości nominalnej, zapakowanych w tych samych warunkach i w określonym

przedziale czasu;

15)

próbka towaru paczkowanego (próbka) - pobraną losowo z partii określoną liczbę towarów

paczkowanych, na podstawie której dokonuje się oceny partii;

16)

błąd ilości towaru paczkowanego, oznaczony znakiem T - różnicę między ilością rzeczywistą a ilością nominalną towaru paczkowanego;

17)

dopuszczalna ujemna wartość błędu ilości towaru paczkowanego, oznaczona znakiem T1 - maksymalną dopuszczalną różnicę między ilością rzeczywistą a ilością nominalną

produktu podaną przez paczkującego;

18)

ilość nominalna towaru paczkowanego - deklarowaną przez paczkującego i oznaczoną na

opakowaniu ilość produktu w towarze paczkowanym, bez opakowania oraz bez dodatkowych

materiałów lub produktów zapakowanych razem z produktem, jaką towar paczkowany powinien

zawierać;

19)

ilość rzeczywista towaru paczkowanego - przeznaczoną dla nabywcy ilość produktu w

towarze paczkowanym, bez opakowania i bez dodatkowych materiałów lub produktów zapakowanych

razem z produktem, jaką towar paczkowany faktycznie zawiera; w przypadku produktów,

których ilość wyraża się w jednostkach objętości, z wyjątkiem produktów zamrożonych,

ilość rzeczywista powinna być określana w temperaturze 20°C.

Do obrotu mogą być wprowadzane towary paczkowane spełniające wymagania określone w

ustawie.

1.

Organy administracji miar sprawują nadzór w zakresie

1)

paczkowania produktów, w szczególności systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru

paczkowanego;

2)

produkcji butelek miarowych, w szczególności stosowanego przez producenta butelek

miarowych systemu kontroli wewnętrznej tych butelek.

2.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest sprawowany w trybie i na warunkach określonych

w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 376, 650, 1338, 1480 i 1669).

Towary paczkowane znajdujące się w obrocie lub przeznaczone do wprowadzenia do obrotu

podlegają kontroli Inspekcji Handlowej, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

i Inspekcji Farmaceutycznej, w zakresie przewidzianym w niniejszej ustawie oraz w

zakresie ich właściwości, w trybie i na warunkach określonych w przepisach odrębnych.

1.

Towary paczkowane, z wyjątkiem tych, o których mowa w ust. 2, mogą być wprowadzane

do obrotu w opakowaniach jednostkowych o dowolnej ilości nominalnej.

2.

Wykaz produktów, które w określonych zakresach ilościowych mogą być wprowadzane do

obrotu wyłącznie w opakowaniach jednostkowych o określonych ilościach nominalnych

towaru paczkowanego oraz te ilości nominalne, określa załącznik nr 1 do ustawy.

3.

Jeżeli opakowanie jednostkowe zawiera dwa pojedyncze opakowania, lub więcej, nieprzeznaczone

do oddzielnej sprzedaży, ilości nominalne wymienione w załączniku nr 1 do ustawy mają

zastosowanie do opakowania jednostkowego.

4.

Jeżeli dwa opakowania jednostkowe, lub więcej, tworzą opakowanie zbiorcze, ilości

nominalne wymienione w załączniku nr 1 do ustawy mają zastosowanie do każdego pojedynczego

opakowania jednostkowego.

5.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do towarów paczkowanych przeznaczonych do sprzedaży

w sklepach wolnocłowych w celu konsumpcji poza terytorium Unii Europejskiej.

1.

Oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych musi być łatwe do odczytania i dobrze

widoczne oraz wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Poza

wymaganiami dotyczącymi oznakowania produktów, określonymi w przepisach odrębnych,

towary paczkowane wprowadzane do obrotu muszą posiadać następujące oznakowania

1)

nazwę produktu;

2)

ilość nominalną produktu;

3)

firmę paczkującego, zlecającego paczkowanie, sprowadzającego lub importera.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

wymagania dotyczące oznakowań, o których mowa w ust. 1, jak również przypadki, w których

paczkujący będzie zwolniony z obowiązku umieszczania tych oznakowań, biorąc pod uwagę

konieczność ochrony praw konsumentów.

1.

Paczkujący, importer, sprowadzający albo zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny

za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie. W szczególności

ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej

podanej na opakowaniu jednostkowym.

2.

Towar paczkowany uznaje się za spełniający wymaganie określone w ust. 1, jeżeli wynik

kontroli partii, do której należy, przeprowadzonej z zastosowaniem metody referencyjnej

lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność metody referencyjnej,

jest pozytywny.

3.

Opis metody referencyjnej kontroli towarów paczkowanych wraz z wymaganiami metrologicznymi

dotyczącymi ilości rzeczywistej towarów paczkowanych określa załącznik nr 2 do ustawy.

1.

Paczkujący lub zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzenie

kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.

2.

Sprowadzający lub importer jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzenie

kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, chyba że towar paczkowany był wcześniej

paczkowany lub wprowadzony do obrotu na terytorium państwa - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie.

3.

Paczkujący na zlecenie może, na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej ze zlecającym

paczkowanie, sprowadzającym lub importerem, przejąć odpowiedzialność za zorganizowanie

i przeprowadzenie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.

4.

Kontroli dokonuje się przez zbadanie każdej sztuki towaru paczkowanego lub przez zbadanie

próbki towaru paczkowanego, zgodnie z przyjętym dowolnym systemem kontroli wewnętrznej

ilości towaru paczkowanego.

5.

O przyjęciu albo odrzuceniu partii towarów paczkowanych decyduje wynik kontroli, o

której mowa w ust. 4.

W przypadku towarów paczkowanych, które są paczkowane poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, za spełnienie wymagań określonych w ustawie uznaje się pisemną deklarację

sprowadzającego lub importera, w tym zlecającego paczkowanie, lub posiadanie przez

niego dokumentacji świadczącej o tym, że w procesie paczkowania były stosowane odpowiednie

metody kontroli ilości rzeczywistej towaru paczkowanego.

Wymagania dotyczące kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego uważa się za spełnione,

jeżeli w procesie paczkowania na terytorium państw - stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym wykorzystuje się butelki miarowe i napełnia je do poziomu odpowiadającego

pojemności nominalnej określonej w ust. 1 lit. a załącznika nr 4 do ustawy. Przy wykorzystywaniu

i napełnianiu butelek miarowych przepisy art. 9 stosuje się odpowiednio.

1.

Paczkujący, zlecający paczkowanie lub paczkujący na zlecenie, nie później niż w terminie

7 dni od dnia rozpoczęcia paczkowania produktów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany zgłosić ten fakt dyrektorowi okręgowego urzędu miar właściwego ze

względu na miejsce paczkowania.

2.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

firmę zgłaszającego;

2)

siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres zgłaszającego;

3)

firmę zlecającego paczkowanie lub paczkującego na zlecenie oraz jego siedzibę (miejsce

zamieszkania) i adres;

4)

miejsce paczkowania;

5)

określenie rodzaju paczkowanego produktu ze względu na jego konsystencję;

6)

informację, czy paczkujący lub zlecający paczkowanie oznacza towary paczkowane wprowadzane

do obrotu znakiem „e”, na zasadach określonych w rozdziale 3.

3.

O zmianach danych, o których mowa w ust. 2, zgłaszający jest obowiązany poinformować

dyrektora okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na miejsce paczkowania, w terminie

14 dni od dnia ich powstania.

1.

Sprowadzający lub importer, w tym zlecający paczkowanie, nie później niż w terminie

7 dni od dnia wprowadzenia towarów paczkowanych po raz pierwszy do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany zgłosić ten fakt dyrektorowi okręgowego

urzędu miar właściwego ze względu na miejsce składowania towaru paczkowanego.

2.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

firmę zgłaszającego;

2)

siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres zgłaszającego;

3)

deklarację lub dokumentację, o których mowa w art. 10;

4)

miejsce składowania towarów paczkowanych;

5)

określenie rodzaju paczkowanego produktu ze względu na jego konsystencję;

6)

informację, czy towary paczkowane są oznaczone znakiem „e”, na zasadach określonych

w rozdziale 3.

3.

O zmianach danych, o których mowa w ust. 2, zgłaszający jest obowiązany poinformować

dyrektora okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na miejsce składowania towarów

paczkowanych, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

1.

W zakresie nadzoru, o którym mowa w art. 4 ust. 1, właściwe terytorialnie organy administracji

miar przeprowadzają kontrole doraźne w pomieszczeniach paczkującego, zlecającego paczkowanie,

paczkującego na zlecenie, sprowadzającego lub importera oraz w miejscu paczkowania

lub składowania towarów paczkowanych.

2.

Za czynności związane z kontrolą doraźną nie pobiera się opłaty, chyba że w ich wyniku

zostanie stwierdzone, że sprawdzona partia towaru paczkowanego nie spełnia wymagań

dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy. W takim przypadku pobierane

są odpowiednio od paczkującego, zlecającego paczkowanie, paczkującego na zlecenie,

sprowadzającego albo importera opłaty jak za kontrole planowe, o których mowa w art.

20 ust. 2.

3.

Organ administracji miar przeprowadza badania partii towaru paczkowanego z zastosowaniem

metody referencyjnej. Badania próbek mogą być przeprowadzane w pomieszczeniach paczkującego,

zlecającego paczkowanie, paczkującego na zlecenie, sprowadzającego, importera lub

w wyspecjalizowanych laboratoriach wskazanych przez organy administracji miar.

Przepisy rozdziału stosuje się do towarów paczkowanych wprowadzanych do obrotu w opakowaniach

jednostkowych o ilości nominalnej wyrażonej w jednostkach masy lub objętości, która

jest nie mniejsza niż 5 g lub 5 ml i nie większa niż 10 kg lub 10 l.

1.

Paczkujący lub zlecający paczkowanie może na własną odpowiedzialność oznaczać znakiem

„e” towary paczkowane, o których mowa w art. 15, jeżeli towary te oraz proces kontroli

paczkowania produktów spełniają warunki określone w przepisach rozdziału.

2.

Znak „e” oznacza zapewnienie paczkującego lub zlecającego paczkowanie, że towar paczkowany

spełnia wymagania określone w przepisach rozdziału. Wzór znaku „e” określa załącznik

nr 3 do ustawy.

3.

Umieszczanie na opakowaniach znaków podobnych do znaku „e” jest zabronione.

4.

Znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia

nominalnej masy lub objętości.

1.

Towar paczkowany może być oznaczony znakiem „e” tylko, gdy podczas paczkowania produktów

był stosowany system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, zapewniający

spełnienie wymagań metrologicznych określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

2.

Paczkujący lub zlecający paczkowanie jest obowiązany sporządzić opis przyjętego systemu

kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.

3.

Opis, o którym mowa w ust. 2, paczkujący lub zlecający paczkowanie jest obowiązany

udostępnić na każde żądanie organów sprawujących nadzór, o których mowa w art. 4.

1.

Paczkujący lub zlecający paczkowanie jest obowiązany dokumentować w formie pisemnej

lub elektronicznej przeprowadzane kontrole wewnętrzne ilości towaru paczkowanego w

sposób zapewniający możliwość sprawdzenia przez organy administracji miar

1)

czasu i miejsca przeprowadzenia tych kontroli;

2)

wielkości sprawdzanej partii i pobranej próbki;

3)

wyników badania próbki wraz z określeniem, czy stwierdzony błąd nie przekracza dopuszczalnej

wartości i czy dana partia spełnia kryteria dopuszczalności wprowadzenia do obrotu.

2.

Paczkujący lub zlecający paczkowanie jest obowiązany przechowywać dokumentację, o

której mowa w ust. 1, w sposób uporządkowany chronologicznie, przez okres przydatności

danej partii towaru paczkowanego do użytku, nie krócej jednak niż przez rok.

3.

W przypadku partii towarów paczkowanych, dla których okres przydatności do użytku

nie jest określony, dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się nie krócej

niż przez dwa lata.

4.

Na żądanie organu administracji miar paczkujący lub zlecający paczkowanie jest obowiązany

udostępnić dokumentację, o której mowa w ust. 1.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do zlecającego paczkowanie, jeżeli obowiązki określone

w tych przepisach, na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej, wykonuje paczkujący

na zlecenie; w takim przypadku zobowiązanym do wykonywania tych obowiązków jest paczkujący

na zlecenie.

6.

Organy inspekcji, o których mowa w art. 5, mają prawo wglądu do dokumentacji określonej

w ust. 1 w celu ustalenia ilości rzeczywistej towarów paczkowanych wprowadzonych do

obrotu.

Przepisy art. 16-18 stosuje się do importera, chyba że wskaże on podmiot, który po

raz pierwszy wprowadził towar do obrotu na terytorium państwa - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, a w przypadku gdy taki podmiot nie jest znany importerowi -

podmiot, od którego nabył towar paczkowany.

1.

Dyrektor właściwego terytorialnie okręgowego urzędu miar, nie częściej niż raz w roku,

przeprowadza w pomieszczeniach paczkującego, zlecającego paczkowanie, paczkującego

na zlecenie, importera oraz w miejscu paczkowania lub składowania towarów paczkowanych,

kontrole planowe w celu stwierdzenia poprawności stosowanego systemu kontroli wewnętrznej

ilości towaru paczkowanego.

2.

Za czynności wykonywane przez dyrektora właściwego terytorialnie okręgowego urzędu

miar związane z planową kontrolą towarów paczkowanych pobiera się odpowiednio od paczkującego,

zlecającego paczkowanie, paczkującego na zlecenie albo importera opłaty zgodnie z

przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach.

3.

Do kontroli planowych przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

kontroli, o której mowa w ust. 1, w zależności od rodzaju paczkowanego produktu, biorąc

pod uwagę zasady statystyki matematycznej.

Towary paczkowane oznaczone znakiem „e” na terytorium państwa - strony umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie, są dopuszczone

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez konieczności przeprowadzania

dodatkowej kontroli.

1.

Producent butelek może na własną odpowiedzialność oznaczać je znakiem „3” o wysokości

co najmniej 3 mm, stanowiącym zapewnienie producenta, że butelka spełnia wymagania

określone w ustawie. Wymagania metrologiczne dotyczące butelek miarowych określa załącznik

nr 4 do ustawy.

2.

Wzór znaku „3” określa załącznik nr 5 do ustawy.

1.

Butelka miarowa musi posiadać łatwe do odczytania, dobrze widoczne oraz nieusuwalne

oznakowania

1)

na boku, przy krawędzi dna lub na dnie

a)

wartości pojemności nominalnej w litrach, centylitrach lub mililitrach, podane wraz

z symbolem zastosowanej jednostki miary, cyframi o wysokości co najmniej

-

3 mm, jeżeli nominalna pojemność jest nie większa niż 20 cl,

-

4 mm, jeżeli nominalna pojemność jest większa od 20 cl i nie jest większa niż 100

cl,

-

6 mm, jeżeli nominalna pojemność jest większa od 100 cl,

b)

znak identyfikacyjny producenta,

c)

znak „3”;

2)

na dnie lub przy krawędzi dna w sposób zapewniający rozróżnienie z oznakowaniami,

o których mowa w pkt 1, cyframi o tej samej wysokości, w jakich jest wyrażana odpowiednia

pojemność nominalna, zgodnie z metodą lub metodami napełniania

a)

wartość pojemności brzegowej wyrażonej w centylitrach bez symbolu cl lub

b)

wartość odległości, wyrażonej w milimetrach, od poziomu krawędzi do poziomu napełnienia

odpowiadającego pojemności nominalnej z symbolem mm.

2.

Na butelce miarowej nie wolno umieszczać innych oznakowań podobnych do oznakowań,

o których mowa w ust. 1.

1.

Producent przed rozpoczęciem produkcji butelek miarowych jest obowiązany zgłosić Prezesowi

Głównego Urzędu Miar znak pozwalający zidentyfikować producenta.

2.

Znak identyfikacyjny producenta powinien mieć indywidualne cechy graficzne pozwalające

jednoznacznie odróżnić go od zarejestrowanych już znaków identyfikacyjnych innych

producentów.

3.

Każdy producent jest obowiązany umieszczać na produkowanych przez siebie butelkach

miarowych spełniających wymagania określone w ustawie znak identyfikacyjny producenta.

1.

Prezes Głównego Urzędu Miar prowadzi jawny rejestr znaków identyfikacyjnych producentów

butelek miarowych, zwany dalej „rejestrem”.

2.

Rejestr powinien zawierać

1)

firmę producenta;

2)

siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres;

3)

numer, pod którym producent został wpisany do rejestru przedsiębiorców w Krajowym

Rejestrze Sądowym;

4)

symbol graficzny stanowiący znak identyfikacyjny producenta.

1.

Prezes Głównego Urzędu Miar dokonuje wpisu znaku identyfikacyjnego producenta do rejestru

w terminie 14 dni od dnia otrzymania zgłoszenia. Zgłoszenie powinno zawierać dane,

o których mowa w art. 25 ust. 2, aktualny wypis z Krajowego Rejestru Sądowego i 5

egzemplarzy wzoru znaku o wymiarach nie większych niż 5 cm x 5 cm.

2.

Prezes Głównego Urzędu Miar odmawia wpisu do rejestru, w przypadku gdy znak identyfikacyjny

zgłoszony przez producenta jest identyczny ze znakiem wcześniej wpisanym do rejestru.

3.

W przypadku gdy zgłoszenie producenta ma braki formalne lub znak identyfikacyjny producenta

nie ma indywidualnych cech graficznych pozwalających jednoznacznie odróżnić go od

wpisanych wcześniej do rejestru znaków identyfikacyjnych innych producentów, Prezes

Głównego Urzędu Miar zawiadamia o powyższym zgłaszającego w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zgłoszenia oraz wzywa go do usunięcia braków formalnych lub do zmiany znaku

w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

4.

Jeżeli w wyznaczonym terminie producent nie usunie braków formalnych, Prezes Głównego

Urzędu Miar pozostawia sprawę bez rozpoznania i informuje o powyższym producenta.

5.

Jeżeli w wyznaczonym terminie producent nie przedstawi innego znaku identyfikacyjnego,

Prezes Głównego Urzędu Miar odmawia wpisu do rejestru.

6.

Wpis albo odmowa wpisu znaku identyfikacyjnego do rejestru następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

Prezes Głównego Urzędu Miar informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej

oraz Komisję Europejską o znakach identyfikacyjnych producenta wpisanych do rejestru

w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o wpisie.

1.

Producent butelek miarowych, co najmniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia produkcji,

jest obowiązany zgłosić ten fakt dyrektorowi okręgowego urzędu miar właściwego ze

względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania producenta.

2.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

firmę producenta;

2)

siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres;

3)

miejsce produkcji butelek miarowych.

3.

O zmianach danych, o których mowa w ust. 2, producent jest obowiązany poinformować

dyrektora okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania

producenta, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

1.

Importer butelek miarowych, co najmniej 14 dni przed dniem wprowadzenia butelek miarowych

po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany

zgłosić ten fakt dyrektorowi okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na siedzibę

albo miejsce zamieszkania importera.

2.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

firmę importera;

2)

siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres;

3)

miejsce składowania butelek miarowych;

4)

deklarację lub dokumentację, o których mowa w art. 31.

3.

O zmianach danych, o których mowa w ust. 2, importer jest obowiązany poinformować

dyrektora okręgowego urzędu miar właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania

producenta, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

1.

Producent butelek miarowych jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzenie

kontroli wewnętrznej butelek miarowych.

2.

Do kontroli wewnętrznej butelek miarowych producent butelek miarowych może stosować

metodę referencyjną lub inną, o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność

metody referencyjnej. Opis metody referencyjnej określa załącznik nr 6 do ustawy.

3.

Producent butelek miarowych jest obowiązany sporządzić opis przyjętego przez siebie

systemu kontroli wewnętrznej butelek miarowych.

4.

Opis, o którym mowa w ust. 3, producent jest obowiązany udostępnić na każde żądanie

organów sprawujących nadzór, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2.

5.

Do kontroli wewnętrznej butelek miarowych przepisy art. 18 ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

6.

O przyjęciu albo odrzuceniu partii butelek miarowych decyduje wynik kontroli wewnętrznej

butelek miarowych.

W przypadku butelek miarowych importowanych za spełnienie wymagań określonych w ustawie

uznaje się pisemną deklarację importera lub posiadanie przez niego dokumentacji świadczącej

o tym, że w procesie produkcji były stosowane odpowiednie metody kontroli wewnętrznej

butelek miarowych zapewniające spełnienie wymagań określonych w ustawie.

1.

Butelki miarowe podlegają kontroli organów administracji miar przez pobranie próbek

w pomieszczeniach producenta lub importera.

2.

Do kontroli butelek miarowych przepisy art. 20 stosuje się odpowiednio.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

kontroli, o której mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę zasady statystyki matematycznej.

1.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e” bez zastosowania

systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, podlega karze grzywny.

2.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e”, stosując

system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego niespełniający wymagań metrologicznych

określonych w załączniku nr 2 do ustawy, lub narusza przepisy art. 17 ust. 2 i 3,

podlega karze grzywny.

3.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e” nie dokumentując

w sposób określony w art. 18 ust. 1 kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego

lub nie przechowując dokumentacji tej kontroli zgodnie z art. 18 ust. 2 i 3, podlega

karze grzywny do 1000 złotych.

4.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e” i nie

udostępnia dokumentacji kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, w trybie

art. 18 ust. 4, podlega karze grzywny do 1000 złotych.

5.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem podobnym

do znaku „e”, podlega karze grzywny do 1000 złotych.

Kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane, naruszając przepisy art. 6

ust. 2, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 13 ust. 1 i 3,

podlega karze grzywny do 3000 złotych.

1.

Kto produkuje lub wprowadza do obrotu butelki miarowe niespełniające wymagań metrologicznych

określonych w załączniku nr 4 do ustawy, podlega karze grzywny.

2.

Kto produkuje lub wprowadza do obrotu butelki miarowe, naruszając przepisy art. 23,

art. 24, art. 28 ust. 1 i 3, art. 29 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1, 3 i 5, podlega

karze grzywny do 3000 złotych.

Kto, będąc odpowiedzialnym za działalność produkcyjną lub kontrolę wewnętrzną, nie

przestrzega obowiązków wynikających z przyjętego systemu kontroli wewnętrznej butelek

miarowych lub prowadzi wymaganą dokumentację tego systemu nierzetelnie, podlega karze

grzywny do 1000 złotych.

Postępowanie w sprawach o czyny określone w art. 33-36 następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2018 r. poz. 475, 1039, 1387, 1467, 1481 i 2077).

(pominięty)

(pominięty)

Rejestr znaków identyfikacyjnych producentów butelek miarowych prowadzony na podstawie

przepisów ustawy uchylanej w art. 43 staje się rejestrem w rozumieniu przepisów niniejszej

ustawy.

(pominięty)

(pominięty)

Traci moc ustawa z dnia 6 września 2001 r. o towarach paczkowanych

(Dz. U. poz. 1409, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.