Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 2b w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

”

;

2)

w art. 5a po pkt 33 dodaje się pkt 33a-33d w brzmieniu

„

33a)

walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu;

33b)

ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych - oznacza to ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.;

33c)

ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - oznacza

to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. poz. 723, 1075 i 1499);

33d)

rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki

a)

otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu

i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,

b)

nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym

prawnie lub faktycznie do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

c)

prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju miejsca zamieszkania - w przypadku

należności uzyskiwanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym

przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, przepis art.

30f ust. 20 stosuje się odpowiednio;

”

;

3)

w art. 9

a)

w ust. 1a wyrazy „art. 29-30c, art. 30e, art. 30f” zastępuje się wyrazami „art. 29-30cb, art. 30da-30f”,

b)

w ust. 2 wyrazy „art. 24-25” zastępuje się wyrazami „art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da”,

c)

ust. 3a otrzymuje brzmienie

„

3a.

Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do strat

1)

z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

8;

2)

z odpłatnego zbycia walut wirtualnych;

3)

z niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da;

4)

ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego.

”

;

4)

w art. 10 w ust. 1

a)

pkt 8a otrzymuje brzmienie

„

8a)

działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

”

,

b)

po pkt 8a dodaje się pkt 8b w brzmieniu

„

8b)

niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;

”

;

5)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji

praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika

w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń

w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W odniesieniu do transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 przepis

ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem art. 23o.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,

określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami

tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia

zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

”

,

d)

po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu

„

2c.

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 wartość otrzymanych

świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie przepisów

art. 23o i art. 23p.

”

;

6)

w art. 14

a)

po ust. 1c dodaje się ust. 1ca w brzmieniu

„

1ca.

Przy ustalaniu wysokości przychodu uwzględnia się

1)

korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w

art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 23q pkt 1-5;

2)

korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w

art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 23q pkt 1 i 2.

”

,

b)

ust. 1o otrzymuje brzmienie

„

1o.

Przepisów ust. 1m i 1n nie stosuje się do

1)

korekty dotyczącej przychodu związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu;

2)

korekty cen transferowych, o której mowa w art. 23q.

”

,

c)

w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych

zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a;

”

,

d)

po ust. 2f dodaje się ust. 2g w brzmieniu

„

2g.

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 wartość otrzymanych

świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie przepisów

art. 23o i art. 23p.

”

;

7)

w art. 17

a)

w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

”

,

b)

po ust. 1e dodaje się ust. 1f i 1g w brzmieniu

„

1f.

Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny

środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub

regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.

1g.

Przepis ust. 1 pkt 11 stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach prowadzonej

działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

”

;

8)

w art. 19 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 wartość zbytych

nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy ustala się na podstawie przepisów

art. 23o i art. 23p.

”

;

9)

w art. 21

a)

w ust. 1

-

po pkt 130b dodaje się pkt 130c w brzmieniu

„

130c)

dochody osiągnięte przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, z odsetek lub

dyskonta od obligacji

a)

o terminie wykupu nie krótszym niż rok,

b)

dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do alternatywnego systemu

obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną

zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której

przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności

licencyjnych - chyba że na moment osiągnięcia dochodu podatnik jest podmiotem powiązanym

w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 lub w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z emitentem tych obligacji oraz posiada, bezpośrednio lub pośrednio, łącznie z innymi

podmiotami powiązanymi w rozumieniu tych przepisów więcej niż 10% wartości nominalnej

tych obligacji;

”

,

-

w pkt 145 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 146 w brzmieniu

„

146)

dochody uzyskane przez podatników mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z tytułu

a)

nieodpłatnego nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, w

tym uzyskanych informacji w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

b)

nieodpłatnego nabycia prawa do używania środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, w tym uzyskanych informacji w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej

(know-how), na podstawie umowy użyczenia lub umowy o podobnym charakterze,

c)

nieodpłatnego nabycia usług szkoleniowych,

d)

otrzymania bezzwrotnego wsparcia finansowego, pod warunkiem że wsparcie to jest przeznaczone

i zostanie wykorzystane wyłącznie na produkty wojskowe - będących przedmiotem zobowiązania

offsetowego w ramach wykonywania umów zawieranych przez Skarb Państwa, których wejście

w życie oraz stwierdzenie wykonania zostało zatwierdzone przez Radę Ministrów zgodnie

z ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o niektórych umowach zawieranych w związku z realizacją

zamówień o podstawowym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2031 oraz z 2018 r. poz. 1669).

”

,

b)

w ust. 5cb wyrazy „art. 25” zastępuje się wyrazami „rozdziału 4b oddziału 2”,

c)

dodaje się ust. 37 i 38 w brzmieniu

„

37.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 146, dotyczy również podatników mających miejsce

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku

nieodpłatnego nabycia wartości, praw, usług lub otrzymania bezzwrotnego wsparcia finansowego,

określonych w ust. 1 pkt 146, od podatników, o których mowa w tym przepisie, lub za

ich pośrednictwem, jeżeli te wartości, prawa, usługi lub wsparcie finansowe zostaną

przeznaczone wyłącznie na cele wojskowe.

38.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 146, ma zastosowanie do dochodów wymienionych

w tym przepisie, pozostających w związku z ustanowieniem lub utrzymaniem potencjału

mającego na celu ochronę podstawowych interesów bezpieczeństwa państwa w zakresie

produkcji broni, amunicji lub materiałów wojennych, pod warunkiem że produkty te przeznaczone

zostaną wyłącznie na cele wojskowe.

”

;

10)

w art. 22

a)

po ust. 1aa dodaje się ust. 1ab w brzmieniu

„

1ab.

Przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się

1)

korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu

spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,

o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 23q

pkt 1 i 2;

2)

korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu

spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,

o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 23q

pkt 1-5.

”

,

b)

ust. 1n otrzymuje brzmienie

„

1n.

W przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, działalności

gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład wartość

poszczególnych składników majątku wchodzących w skład tego zagranicznego zakładu ustala

się, z zastrzeżeniem ust. 1, w wysokości

1)

wartości rynkowej określonej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku

od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da, w państwie miejsca

zamieszkania podatnika lub w państwie położenia jego zagranicznego zakładu, chyba

że organ podatkowy określi tę wartość w innej wysokości - w przypadku gdy składniki

majątku, w tym przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, są przenoszone

z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej; przepis ust. 1l stosuje się

odpowiednio, lub

2)

przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika,

niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższej jednak od wartości rynkowej

składnika majątku - jeżeli składnik ten jest przenoszony z państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, a państwo to nie określi dla tego składnika majątku wartości rynkowej,

o której mowa w pkt 1, albo zwolni z opodatkowania tę wartość, albo jeżeli składnik

ten jest przenoszony z terytorium państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej;

przepis ust. 1l stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

po ust. 1n dodaje się ust. 1na w brzmieniu

„

1na.

Przepis ust. 1n stosuje się odpowiednio do podatnika, o którym mowa w art. 3 ust.

1, prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który

1)

przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w celu wykorzystywania w tej działalności,

składnik majątku swojego zagranicznego zakładu, w tym w wyniku likwidacji tego zagranicznego

zakładu, lub

2)

przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku ze zmianą miejsca zamieszkania,

składnik majątku wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w tym w wyniku likwidacji takiej działalności.

”

,

d)

ust. 7e otrzymuje brzmienie

„

7e.

Przepisów ust. 7c i 7d nie stosuje się do

1)

korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego z zobowiązaniem podatkowym,

które uległo przedawnieniu;

2)

korekty cen transferowych, o której mowa w art. 23q.

”

,

e)

po ust. 7f dodaje się ust. 7g w brzmieniu

„

7g.

Przepisy ust. 7c i 7d stosuje się odpowiednio do korekty wartości rynkowej składnika

majątku, wynikającej z decyzji organu podatkowego określającej wartość rynkową składnika

majątku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lub 2a, w innej wysokości niż przyjęta

dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych

zysków, o którym mowa w art. 30da, przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, z

którego terytorium składnik ten został przeniesiony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

,

f)

dodaje się ust. 14-16 w brzmieniu

„

14.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią

udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty

związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na

rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

15.

Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym,

w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16.

16.

Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z

odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty

uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym

roku podatkowym.

”

;

11)

w art. 22b w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wartość firmy, jeżeli w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa wartość ta została opodatkowana

w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów

z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da - w przypadku gdy przedsiębiorstwo

lub jego zorganizowana część przenoszone są z tego państwa,

”

;

12)

w art. 22c pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust.

2 pkt 1 i 1a,

”

;

13)

w art. 22g w ust. 1

a)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

w razie prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, działalności

gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład - wartość,

o której mowa w art. 22 ust. 1n;

”

,

b)

dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

w razie gdy podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przeniósł w celu wykorzystywania

w prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej składnik

majątku swojego zagranicznego zakładu, w tym w wyniku jego likwidacji, lub przeniósł

w związku ze zmianą miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w

celu wykorzystywania w tej działalności składnik majątku wykorzystywany w działalności

gospodarczej prowadzonej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wartość określoną

zgodnie z art. 22 ust. 1na.

”

;

14)

w art. 23

a)

w ust. 1

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych, jeżeli te środki

lub wartości zostały przeniesione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sposób

określony w art. 30da;

”

,

-

po pkt 34 dodaje się pkt 34a i 34b w brzmieniu

„

34a)

strat w części niepokrytej przychodami uzyskanymi z nabytych wierzytelności, w tym

nabytego pakietu wierzytelności;

34b)

wydatków na nabycie wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta uprzednio została zbyta

przez podatnika lub spółkę niebędącą osobą prawną, w której podatnik jest wspólnikiem

- w części przekraczającej przychód uzyskany przez podatnika z tego uprzedniego lub

pierwszego zbycia;

”

,

-

po pkt 38c dodaje się pkt 38d w brzmieniu

„

38d)

poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną;

”

,

b)

po ust. 3e dodaje się ust. 3f w brzmieniu

„

3f.

W przypadku gdy podatnik wniósł do spółki niebędącej osobą prawną wkład niepieniężny,

a spółka niebędąca osobą prawną uległa przekształceniu w spółkę lub została przejęta

przez spółkę, przez wydatki na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) spółki uważa się

wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie składników majątku stanowiących przedmiot

takiego wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie.

”

;

15)

w art. 23b w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

”

;

16)

po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w brzmieniu

„

Rozdział 4b

Ceny transferowe

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 23m.

1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

cenie transferowej - oznacza to rezultat finansowy warunków ustalonych lub narzuconych

w wyniku istniejących powiązań, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik

finansowy;

2)

podmiocie - oznacza to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą

osobowości prawnej oraz zagraniczny zakład;

3)

podmiotach niepowiązanych - oznacza to podmioty inne niż podmioty powiązane;

4)

podmiotach powiązanych - oznacza to

a)

podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny

podmiot, lub

b)

podmioty, na które wywiera znaczący wpływ

-

ten sam inny podmiot lub

-

małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący

wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c)

spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub

d)

podatnika i jego zagraniczny zakład;

5)

powiązaniach - oznacza to relacje, o których mowa w pkt 4, występujące pomiędzy podmiotami

powiązanymi;

6)

transakcji kontrolowanej - oznacza to identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań

stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego

zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.

2.

Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie

się

1)

posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%

a)

udziałów w kapitale lub

b)

praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c)

udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek

uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub

2)

faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji

gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, lub

3)

pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa

do drugiego stopnia.

3.

Posiadanie pośrednio udziału lub prawa, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza sytuację,

w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie udział lub prawo za pośrednictwem

innego podmiotu lub większej liczby podmiotów, przy czym wielkość posiadanego pośrednio

udziału lub prawa odpowiada

1)

wielkości udziału albo prawa łączącego dowolne dwa podmioty spośród wszystkich podmiotów

uwzględnianych przy ustalaniu posiadania pośrednio udziału lub prawa - w przypadku

gdy wszystkie wielkości udziałów lub praw łączących te podmioty są równe;

2)

najniższej wielkości udziału lub prawa łączącego podmioty, pomiędzy którymi wielkość

posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana - w przypadku gdy wielkości

udziałów lub praw łączących te podmioty są różne;

3)

sumie wielkości posiadanych pośrednio udziałów lub praw - w przypadku gdy podmioty,

pomiędzy którymi wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana, łączy

więcej niż jeden posiadany pośrednio udział lub prawo.

4.

Jeżeli pomiędzy podmiotami występują relacje, które nie są ustanawiane lub utrzymywane

z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mające na celu manipulowanie strukturą

właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich, to podmioty, pomiędzy

którymi występują takie relacje, uznaje się za podmioty powiązane.

Art. 23n.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do transakcji kontrolowanych, w których

cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji kontrolowanej wynika

z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

Oddział 2

Zasada ceny rynkowej

Art. 23o.

1.

Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby

między sobą podmioty niepowiązane.

2.

Jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące

się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w wyniku tego

podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać,

gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy określa dochód (stratę)

podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

3.

Określając wysokość dochodu (straty) podatnika w sytuacji, o której mowa w ust. 2,

organ podatkowy bierze pod uwagę faktyczny przebieg i okoliczności zawarcia i realizacji

transakcji kontrolowanej oraz zachowanie stron tej transakcji.

4.

W przypadku gdy organ podatkowy uzna, że w porównywalnych okolicznościach podmioty

niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną nie zawarłyby danej transakcji

kontrolowanej lub zawarłyby inną transakcję, lub dokonałyby innej czynności, zwanych

dalej „transakcją właściwą”, uwzględniając

1)

warunki, które ustaliły między sobą podmioty powiązane,

2)

fakt, że warunki ustalone między podmiotami powiązanymi uniemożliwiają określenie

ceny transferowej na takim poziomie, na jaki zgodziłyby się podmioty niepowiązane

kierujące się racjonalnością ekonomiczną, uwzględniając opcje realistycznie dostępne

w momencie zawarcia transakcji

- organ ten określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia transakcji kontrolowanej,

a w przypadku gdy jest to uzasadnione, określa dochód (stratę) podatnika z transakcji

właściwej względem transakcji kontrolowanej.

5.

Podstawą zastosowania ust. 4 nie może być wyłącznie

1)

trudność w weryfikacji ceny transferowej przez organ podatkowy albo

2)

brak porównywalnych transakcji występujących pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w

porównywalnych okolicznościach.

6.

W okresie obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji

podatkowej, organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty)

w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie

z warunkami i metodami uznanymi w tej decyzji.

Art. 23p.

1.

Ceny transferowe weryfikuje się, stosując metodę najbardziej odpowiednią w danych

okolicznościach, wybraną spośród następujących metod

1)

porównywalnej ceny niekontrolowanej;

2)

ceny odprzedaży;

3)

koszt plus;

4)

marży transakcyjnej netto;

5)

podziału zysku.

2.

W przypadku gdy nie jest możliwe zastosowanie metod, o których mowa w ust. 1, stosuje

się inną metodę, w tym techniki wyceny, najbardziej odpowiednią w danych okolicznościach.

3.

Przy wyborze metody najbardziej odpowiedniej w danych okolicznościach uwzględnia się

w szczególności warunki, jakie zostały ustalone lub narzucone pomiędzy podmiotami

powiązanymi, dostępność informacji niezbędnych do prawidłowego zastosowania metody

oraz specyficzne kryteria jej zastosowania.

4.

Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez

podmiot powiązany, chyba że zastosowanie innej metody jest bardziej odpowiednie w

danych okolicznościach.

5.

W przypadku gdy zgodnie z art. 23o ust. 4 organ podatkowy

1)

pomija transakcję kontrolowaną - odstępuje od zastosowania metody;

2)

zastępuje transakcję kontrolowaną transakcją właściwą - stosuje metodę odpowiednią

dla transakcji właściwej.

Art. 23q.

Podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości uzyskanych

przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są spełnione łącznie

następujące warunki

1)

w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku podatkowego

ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;

2)

nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku

podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody

będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich zgodności z warunkami,

jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych;

3)

w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu powiązanego, że

podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości, co podatnik;

4)

podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie lub na terytorium, z którym

Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz istnieje

podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem;

5)

podatnik potwierdzi dokonanie korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu podatkowym

za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta.

Art. 23r.

1.

W przypadku transakcji kontrolowanych stanowiących usługi o niskiej wartości dodanej

organ podatkowy odstępuje od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości

narzutu na kosztach tych usług, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

narzut na kosztach tych usług został ustalony przy wykorzystaniu metody, o której

mowa w art. 23p ust. 1 pkt 3 albo 4, i wynosi

a)

nie więcej niż 5% kosztów - w przypadku nabycia usług,

b)

nie mniej niż 5% kosztów - w przypadku świadczenia usług;

2)

usługodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową;

3)

usługobiorca posiada kalkulację obejmującą następujące informacje

a)

rodzaj i wysokość kosztów uwzględnionych w kalkulacji,

b)

sposób zastosowania i uzasadnienie wyboru kluczy alokacji dla wszystkich podmiotów

powiązanych korzystających z usług.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy,

które spełniają łącznie następujące warunki

1)

mają charakter usług wspomagających działalność gospodarczą usługobiorcy;

2)

nie stanowią głównego przedmiotu działalności grupy podmiotów powiązanych;

3)

wartość tych usług świadczonych przez usługodawcę na rzecz podmiotów niepowiązanych

nie przekracza 2% wartości tych usług świadczonych na rzecz podmiotów powiązanych

i niepowiązanych;

4)

nie są przedmiotem dalszej odprzedaży przez usługobiorcę, z wyłączeniem odprzedaży

usług nabytych we własnym imieniu, ale na rzecz innego podmiotu powiązanego (refakturowanie).

Art. 23s.

1.

W przypadku transakcji kontrolowanej dotyczącej pożyczki organ podatkowy odstępuje

od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania tej pożyczki,

jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej

stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw

finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;

2)

nie przewidziano wypłaty innych niż odsetki opłat związanych z udzieleniem lub obsługą

pożyczki, w tym prowizji lub premii;

3)

pożyczka została udzielona na okres nie dłuższy niż 5 lat;

4)

w trakcie roku obrotowego łączny poziom zobowiązań albo należności podmiotu powiązanego

z tytułu kapitału pożyczek z podmiotami powiązanymi liczony odrębnie dla udzielonych

oraz zaciągniętych pożyczek wynosi nie więcej niż 20 000 000 zł lub równowartość tej

kwoty;

5)

pożyczkodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

2.

Kwoty pożyczki wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym

dzień wypłaty kwoty pożyczki.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kredytu i emisji obligacji.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza nie rzadziej niż raz w roku,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, o których mowa w ust. 1 pkt 1, biorąc pod

uwagę rodzaje bazowych stóp procentowych stosowanych na międzybankowym rynku finansowym.

Art. 23t.

1.

W przypadku gdy dochody podatnika zostaną przez administrację podatkową innego państwa

uznane za dochody podmiotu powiązanego mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub

zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zaliczone do podlegających opodatkowaniu

dochodów tego podmiotu, dokonuje się korekty dochodów podatnika, jeżeli przepisy właściwych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.

2.

Korekta dochodów, o której mowa w ust. 1, służy eliminowaniu podwójnego opodatkowania

poprzez określenie dochodów podatnika, jakie byłyby przez podatnika uzyskane, gdyby

warunki ustalone z podmiotem powiązanym mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub

zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust. 1, odpowiadały

warunkom, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niepowiązanymi.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przy określaniu dochodu podatnika, o którym

mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego działalność przez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład, lub podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, prowadzącego

działalność przez zagraniczny zakład położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w zakresie dochodów podlegających przypisaniu do tego zagranicznego zakładu.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadkach, w których

1)

organ podatkowy określił dochody podatnika w związku z ustaleniem lub narzuceniem

warunków, o których mowa w art. 23o ust. 2, pomiędzy podatnikami mającymi miejsca

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

2)

podatnik po zakończeniu kontroli podatkowej skorzystał z uprawnienia do skorygowania

zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w przypadku ujawnienia

przez kontrolę nieprawidłowości w związku z ustaleniem lub narzuceniem warunków, o

których mowa w art. 23o ust. 2, lub

3)

podatnik skorzystał z uprawnienia do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji, zgodnie

z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, a kontrola celno-skarbowa została zakończona zawiadomieniem, o którym mowa w art.

83 ust. 2 tej ustawy.

Art. 23u.

Jeżeli warunki transakcji realizowanej pomiędzy osobą fizyczną lub jednostką organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową odbiegają od warunków, jakie

ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, z których żaden nie ma miejsca zamieszkania,

siedziby lub zarządu na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową,

przepisy art. 23o i art. 23p stosuje się odpowiednio.

Art. 23v.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb

1)

oceny zgodności warunków ustalonych przez podmioty powiązane z warunkami, jakie ustaliłyby

między sobą podmioty niepowiązane, w tym kryteria porównywalności tych warunków,

2)

określania wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania z zastosowaniem

metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, w tym określania wynagrodzenia z tytułu

przeniesienia pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów

lub kategorii ryzyka,

3)

eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

- mając na uwadze zapewnienie prawidłowości weryfikacji cen transferowych dokonywanej

przez podatników i organy podatkowe oraz uwzględniając wytyczne Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych

oraz administracji podatkowych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową, uwzględniając

treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i

Rozwoju, istnienie podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych między Rzecząpospolitą

Polską a danym krajem lub terytorium, terminowość realizowania obowiązku wymiany informacji

podatkowych oraz rzetelność, kompletność i czytelność przekazywanych informacji podatkowych,

a także rzeczywiste cechy systemu podatkowego danego kraju lub terytorium mogące doprowadzić

do stosowania szkodliwej konkurencji podatkowej.

Oddział 3

Dokumentacja cen transferowych

Art. 23w.

1.

Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych

za rok podatkowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach,

które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

2.

Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej

o charakterze jednorodnym, której wartość, pomniejszona o podatek od towarów i usług,

przekracza w roku podatkowym następujące progi dokumentacyjne

1)

10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;

2)

10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;

3)

2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;

4)

2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.

3.

Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla

1)

każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od przyporządkowania

transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych, usługowych albo innych

transakcji;

2)

strony kosztowej i przychodowej.

4.

Wartość transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, o której mowa w ust. 2

i 3, jest ustalana bez względu na liczbę dokumentów księgowych, dokonanych lub otrzymanych

płatności oraz podmiotów powiązanych, z którymi zawierana jest transakcja kontrolowana.

5.

Przy ocenie, czy transakcja kontrolowana ma charakter jednorodny, uwzględnia się

1)

jednolitość transakcji kontrolowanej w ujęciu ekonomicznym oraz

2)

kryteria porównywalności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 23v ust.

1 pkt 1, oraz

3)

metody weryfikacji cen transferowych, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, oraz

4)

inne istotne okoliczności transakcji kontrolowanej.

Art. 23x.

1.

Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 23w ust. 2, odpowiada

1)

wartości kapitału - w przypadku pożyczki i kredytu;

2)

wartości nominalnej - w przypadku emisji obligacji;

3)

sumie gwarancyjnej - w przypadku poręczenia lub gwarancji;

4)

wartości przypisanych przychodów lub kosztów - w przypadku przypisania dochodu (straty)

do zakładu zagranicznego;

5)

wartości właściwej dla danej transakcji kontrolowanej - w przypadku pozostałych transakcji.

2.

Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 23w ust. 2, określa się na

podstawie

1)

otrzymanych lub wystawionych faktur dotyczących danego roku podatkowego albo

2)

umów lub innych dokumentów - w przypadku gdy faktura nie została wystawiona lub w

przypadku transakcji finansowych, albo

3)

otrzymanych lub przekazanych płatności - w przypadku gdy nie jest możliwe określenie

tej wartości na podstawie pkt 1 i 2.

3.

Określając wartość transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym, o których

mowa w ust. 1, nie uwzględnia się wartości transakcji kontrolowanych, o których mowa

w art. 23z.

4.

Wartość transakcji kontrolowanej wyrażoną w walucie obcej przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu

roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy.

Art. 23y.

1.

Podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen

transferowych, składają urzędom skarbowym oświadczenie o jej sporządzeniu, w terminie

do końca dziewiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego.

2.

W oświadczeniu o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych podmiot powiązany

oświadcza, że

1)

sporządził lokalną dokumentację cen transferowych;

2)

ceny transferowe transakcji kontrolowanych objętych lokalną dokumentacją cen transferowych

są ustalane na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, podpisuje kierownik jednostki w rozumieniu ustawy o rachunkowości, podając pełnioną przez siebie funkcję, przy czym

1)

oświadczenie składa i podpisuje każda z osób uprawnionych do reprezentacji - w przypadku

gdy kilka osób spełnia kryteria kierownika jednostki albo nie jest możliwe określenie

kierownika jednostki;

2)

nie jest dopuszczalne złożenie oświadczenia przez pełnomocnika.

4.

Oświadczenie o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych składa się za

pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do podatników obowiązanych do sporządzania

lokalnej dokumentacji cen transferowych na podstawie art. 23za ust. 1.

Art. 23z.

Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania

do transakcji kontrolowanych

1)

zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę

lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy

z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki

a)

nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a i 63b,

b)

nie poniósł straty podatkowej;

2)

objętych decyzją w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej,

w okresie, którego dotyczy ta decyzja;

3)

których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu,

z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących

inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

4)

w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub

jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami;

5)

w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986);

6)

realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa

w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich

związkach oraz o zmianie innych ustaw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia

a)

na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów wyprodukowanych w

gospodarstwach członków takiej grupy,

b)

przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez

członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia

usług związanych z tą produkcją;

7)

realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną

organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia

a)

na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych

w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji,

b)

przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez

członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia

usług związanych z tą produkcją;

8)

polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, jeżeli

przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska.

Art. 23za.

1.

Do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych są obowiązani także podatnicy

1)

dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego

miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą

konkurencję podatkową, jeżeli łączna kwota wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona

w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w tym roku świadczeń przekracza 100 000

zł lub równowartość tej kwoty, lub

2)

zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową

a)

umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników

wkładów przekracza 100 000 zł lub równowartość tej kwoty, lub

b)

umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość

wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia

w umowie tej wartości - przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza 100 000 zł

lub równowartość tej kwoty.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim

dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej.

Art. 23zb.

1.

Podmioty powiązane konsolidowane metodą pełną lub proporcjonalną, które są obowiązane

do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, dołączają do tej dokumentacji

grupową dokumentację cen transferowych, sporządzoną za rok obrotowy, w terminie do

końca dwunastego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego, jeżeli należą do grupy podmiotów

powiązanych

1)

dla której jest sporządzane skonsolidowane sprawozdanie finansowe;

2)

której skonsolidowane przychody przekroczyły w poprzednim roku obrotowym kwotę 200

000 000 zł lub jej równowartość.

2.

Kwoty przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wyrażone w walucie obcej przelicza

się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w ostatnim dniu roboczym sprawozdawczego roku obrotowego poprzedzającego rok obrotowy,

którego dotyczy grupowa dokumentacja cen transferowych.

3.

Grupowa dokumentacja cen transferowych może być sporządzona przez podmiot powiązany

obowiązany do dołączania grupowej dokumentacji cen transferowych lub inny podmiot

należący do grupy podmiotów powiązanych. Sporządzenie grupowej dokumentacji cen transferowych

przez inny podmiot z grupy podmiotów powiązanych nie zwalnia z odpowiedzialności za

zgodność tej dokumentacji z art. 23zc ust. 2.

4.

W przypadku gdy grupowa dokumentacja cen transferowych została sporządzona w języku

angielskim, organ podatkowy może wystąpić z żądaniem przedłożenia, w terminie 30 dni

od dnia doręczenia tego żądania, grupowej dokumentacji cen transferowych w języku

polskim.

Art. 23zc.

1.

Lokalna dokumentacja cen transferowych zawiera następujące elementy

1)

opis podmiotu powiązanego;

2)

opis transakcji, w tym analizę funkcji, ryzyk i aktywów;

3)

analizę cen transferowych, w tym

a)

analizę danych podmiotów niepowiązanych lub transakcji zawieranych z podmiotami niepowiązanymi

lub pomiędzy podmiotami niepowiązanymi uznanych za porównywalne do warunków ustalonych

w transakcjach kontrolowanych, zwaną dalej „analizą porównawczą”, albo

b)

analizę wykazującą zgodność warunków, na jakich została zawarta transakcja kontrolowana,

z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, zwaną dalej „analizą zgodności”

- w przypadku gdy sporządzenie analizy porównawczej nie jest właściwe w świetle danej

metody weryfikacji cen transferowych lub nie jest możliwe przy zachowaniu należytej

staranności;

4)

informacje finansowe.

2.

Grupowa dokumentacja cen transferowych zawiera następujące elementy dotyczące grupy

kapitałowej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy o rachunkowości

1)

opis tej grupy;

2)

opis istotnych wartości niematerialnych i prawnych tej grupy;

3)

opis istotnych transakcji finansowych tej grupy;

4)

informacje finansowe i podatkowe tej grupy.

3.

W przypadku transakcji kontrolowanych spełniających kryteria, o których mowa w art.

23r i art. 23s, lokalna dokumentacja cen transferowych może nie zawierać analizy porównawczej

lub analizy zgodności.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres elementów lokalnej dokumentacji cen transferowych i grupowej dokumentacji

cen transferowych, mając na uwadze ułatwienie podatnikom sporządzania poprawnej dokumentacji

cen transferowych oraz uwzględniając wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej

i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji

podatkowych.

Art. 23zd.

Analiza porównawcza oraz analiza zgodności podlegają aktualizacji nie rzadziej niż

co 3 lata, chyba że zmiana otoczenia ekonomicznego w stopniu znacznie wpływającym

na sporządzoną analizę uzasadnia dokonanie aktualizacji w roku zaistnienia tej zmiany.

Art. 23ze.

1.

Podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen

transferowych lub grupowej dokumentacji cen transferowych, przedkładają, na żądanie

organów podatkowych, tę dokumentację, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego żądania.

2.

W przypadku wystąpienia prawdopodobieństwa zaniżenia wartości transakcji kontrolowanej

organ podatkowy może zwrócić się do podatnika niebędącego mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu

art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców z żądaniem sporządzenia i przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych niezawierającej

analizy porównawczej lub analizy zgodności dla wskazanych przez organ podatkowy transakcji

kontrolowanych w roku podatkowym, w terminie 30 dni od dnia doręczenia takiego żądania.

Żądanie wskazuje okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie zaniżenia wartości

transakcji kontrolowanej.

3.

Organ podatkowy może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu,

o którym mowa w art. 23y ust. 1, a w przypadku grupowej dokumentacji cen transferowych

- po upływie terminu, o którym mowa w art. 23zb ust. 1.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie również do podatników, o których

mowa w art. 23za ust. 1, w zakresie należności i umów wskazanych w tym przepisie.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 23zf.

1.

Podmioty powiązane

1)

obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie transakcji

kontrolowanych objętych tym obowiązkiem lub

2)

realizujące transakcje kontrolowane określone w art. 23z pkt 1

- przekazują Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie do końca dziewiątego

miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

informację o cenach transferowych za rok podatkowy, sporządzoną na podstawie wzoru

dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Informacja o cenach transferowych zawiera

1)

cel złożenia informacji i okres, za jaki jest składana;

2)

dane identyfikacyjne podmiotu składającego informację oraz podmiotu, dla którego jest

składana informacja;

3)

ogólne informacje finansowe podmiotu, dla którego jest składana informacja;

4)

informacje dotyczące podmiotów powiązanych i transakcji kontrolowanych;

5)

informacje dotyczące metod i cen transferowych;

6)

dodatkowe informacje lub wyjaśnienia dotyczące danych lub informacji, o których mowa

w pkt 2-5.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie również do podatników, o których

mowa w art. 23za ust. 1, w zakresie należności i umów wskazanych w tym przepisie.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku transakcji kontrolowanych, o których mowa w art. 23z pkt 1, w informacji

o cenach transferowych nie uwzględnia się informacji oraz wyjaśnień, o których mowa

w ust. 2 pkt 3, 5 i 6.

5.

W przypadku spółek niemających osobowości prawnej podmiotem obowiązanym do przekazania

informacji o cenach transferowych jest wyznaczony wspólnik. Wyznaczenie wspólnika

nie zwalnia pozostałych wspólników z odpowiedzialności za nieprzekazanie informacji

o cenach transferowych.

6.

Informacja o cenach transferowych jest wykorzystywana w celu analizy ryzyka zaniżenia

dochodu do opodatkowania w zakresie cen transferowych oraz do innych analiz ekonomicznych

lub statystycznych.

7.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zapewnia ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych bieżący dostęp do informacji o cenach transferowych za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres danych i informacji przekazywanych w informacji o cenach transferowych,

wraz z objaśnieniami co do sposobu jej sporządzenia, uwzględniając konieczność zapewnienia

dokonywania prawidłowej analizy ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze

cen transferowych oraz innych analiz ekonomicznych lub statystycznych.

”

;

17)

po art. 24b dodaje się art. 24ba w brzmieniu

„

Art. 24ba.

Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych lub ewidencji środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych albo wykazu środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, którzy przenoszą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

składniki majątku, o których mowa w art. 30da ust. 2 i art. 30dh ust. 3, są obowiązani

wyodrębnić te składniki w prowadzonych księgach, ewidencji lub wykazie.

”

;

18)

po art. 24d dodaje się art. 24e w brzmieniu

„

Art. 24e.

1.

W przypadku nabycia w ramach jednej transakcji co najmniej 100 wierzytelności bez

wyodrębniania ceny nabycia poszczególnych wierzytelności (pakiet wierzytelności) dochód

z pakietu wierzytelności stanowi nadwyżka przychodów uzyskanych z wierzytelności wchodzących

w skład pakietu wierzytelności nad kosztem nabycia pakietu wierzytelności.

2.

Przez przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności

rozumie się środki lub wartości otrzymane w wyniku uregulowania tych wierzytelności

lub środki lub wartości ze zbycia całości albo części wierzytelności wchodzących w

skład danego pakietu wierzytelności, z wyjątkiem opłat, odsetek, odsetek za opóźnienie

w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia pakietu wierzytelności.

3.

Przez koszt nabycia pakietu wierzytelności rozumie się cenę nabycia takiego pakietu

wierzytelności.

4.

Koszty nabycia pakietu wierzytelności potrąca się w okresie rozliczeniowym, w którym

osiągnięty został przychód z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności,

do wysokości odpowiadającej temu przychodowi.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do nabycia pojedynczej wierzytelności.

”

;

19)

uchyla się art. 25 i art. 25a;

20)

w art. 26 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi

dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e,

6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot

”

;

21)

w art. 26e w ust. 2

a)

w pkt 4 wyrazy „art. 25 ust. 1 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 23m ust. 1 pkt 4”,

b)

w pkt 4a wyrazy „art. 25” zastępuje się wyrazami „art. 23m ust. 1 pkt 4”;

22)

w art. 27g w ust. 3 wyrazy „art. 25a ust. 6” zastępuje się wyrazami „art. 23v ust. 2”;

23)

w art. 30b

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi

19% uzyskanego dochodu.

1b.

Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica

między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami

uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16.

”

,

b)

w ust. 3 w zdaniu pierwszym po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”,

c)

po ust. 5c dodaje się ust. 5d-5f w brzmieniu

„

5d.

Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi

na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c.

5e.

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody z odpłatnego zbycia

walut wirtualnych zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej

granicami, dochody te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów

odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to

nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,

która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

5f.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody z odpłatnego

zbycia walut wirtualnych wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zasadę

określoną w ust. 5e stosuje się odpowiednio.

”

,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa

w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z

1)

odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w

art. 24 ust. 14, dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych,

a także dochody z realizacji praw z nich wynikających, z odpłatnego zbycia udziałów

(akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielniach,

w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana

część,

2)

odpłatnego zbycia walut wirtualnych

- i obliczyć należny podatek dochodowy.

”

,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty uzyskania

przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku podatkowym

nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.

”

,

f)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Do dochodów, o których mowa w ust. 1, przepis art. 30a ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

24)

w art. 30c

a)

w ust. 1 wyrazy „art. 29, 30 i 30d”zastępuje się wyrazami „art. 29 i art. 30”,

b)

w ust. 2 w zdaniu pierwszym wyrazy „art. 25” zastępuje się wyrazami „art. 23o”,

c)

w ust. 6 po wyrazach „art. 30b,” dodaje się wyrazy „art. 30ca, art. 30da,”;

25)

po art. 30c dodaje się art. 30ca i art. 30cb w brzmieniu

„

Art. 30ca.

1.

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej

kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%

podstawy opodatkowania.

2.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są

1)

patent,

2)

prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)

prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)

prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)

dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)

prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych

do obrotu,

7)

wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin

(Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)

autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów

międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został

wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego

działalności badawczo-rozwojowej.

3.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw

własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

4.

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej

ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego

w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru

\(

{{\left( {a + b} \right)*1,3} \over {a + b + c + d}}

\)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika

na

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną

z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności

intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu

art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności

intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu

art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

5.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio

związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,

opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

6.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje

się, że wartość ta wynosi 1.

7.

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony

zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej

w zakresie, w jakim został osiągnięty

1)

z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego

prawa własności intelektualnej;

2)

ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)

z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży

produktu lub usługi;

4)

z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności

intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu

sądowym albo arbitrażu.

8.

Do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się

odpowiednio.

9.

W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dochodu przypadającego na poszczególne

kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podatnik może obliczyć kwalifikowany

dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z ust. 4-6 dla tego

samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy produktów lub usług, w

których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

10.

O wysokość straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poniesionej w roku

podatkowym obniża się dochód osiągnięty w najbliższych kolejno następujących po sobie

5 latach podatkowych z tego samego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

tego samego rodzaju produktu lub usługi lub tej samej grupy produktów lub usług, w

których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

11.

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania

dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok

podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

12.

Przepisy ust. 1-11 stosuje się odpowiednio do ekspektatywy uzyskania kwalifikowanego

prawa własności intelektualnej w związku ze zgłoszeniem lub złożeniem wniosku o uzyskanie

takiego prawa ochronnego do właściwego organu, od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku.

13.

W przypadku wycofania zgłoszenia lub wniosku, odmowy udzielenia prawa ochronnego,

odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację podatnik jest obowiązany

opodatkować zgodnie z art. 27 lub art. 30c kwalifikowane dochody z prawa własności

intelektualnej uzyskane w okresie od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku, o którym

mowa w ust. 12, do dnia wycofania wniosku lub zgłoszenia, odmowy udzielenia prawa

ochronnego, odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację. W tym przypadku

od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się podatek zapłacony na podstawie

ust. 1.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z

kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie

umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod

warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, których

efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej

licencji.

Art. 30cb.

1.

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani

1)

wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach

rachunkowych;

2)

prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania

przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności

intelektualnej;

3)

wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane

prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)

dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie

łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy

podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których

mowa w pkt 2 i 3;

5)

dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie

dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu

lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje

jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w

produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych

nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

2.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje,

o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

3.

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust.

2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,

podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

”

;

26)

uchyla się art. 30d;

27)

po art. 30d dodaje się art. 30da-30di w brzmieniu

„

Art. 30da.

1.

Podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków wynosi

1)

19% podstawy opodatkowania - gdy ustalana jest wartość podatkowa składnika majątku;

2)

3% podstawy opodatkowania - gdy nie ustala się wartości podatkowej składnika majątku.

2.

Opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków podlega

1)

przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku

którego Rzeczpospolita Polska w całości albo w części traci prawo do opodatkowania

dochodów ze zbycia tego składnika majątku, przy czym przenoszony składnik majątku

pozostaje własnością tego samego podmiotu;

2)

zmiana rezydencji podatkowej przez podatnika podlegającego w Rzeczypospolitej Polskiej

nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w wyniku której Rzeczpospolita Polska w

całości albo w części traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku

będącego własnością tego podatnika, w związku z przeniesieniem jego miejsca zamieszkania

do innego państwa.

3.

W przypadku składnika majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą opodatkowaniu

podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w przypadku, o którym mowa w ust.

2 pkt 2, podlegają tylko składniki majątku stanowiące: ogół praw i obowiązków w spółce

niebędącej osobą prawną, udziały w spółce, akcje i inne papiery wartościowe, pochodne

instrumenty finansowe oraz tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, zwane dalej

„majątkiem osobistym”, jeżeli podatnik ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przez łącznie co najmniej pięć lat w dziesięcioletnim okresie poprzedzającym

dzień zmiany rezydencji podatkowej.

4.

Przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym

mowa w ust. 2 pkt 1, obejmuje w szczególności sytuację, w której

1)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przenosi do swojego zagranicznego zakładu

składnik majątku dotychczas związany z działalnością gospodarczą prowadzoną na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, przenosi do państwa swojej rezydencji podatkowej

lub do innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym prowadzi działalność gospodarczą

poprzez zagraniczny zakład, składnik majątku dotychczas związany z działalnością gospodarczą

prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład;

3)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, przenosi do innego państwa całość albo część

działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład.

5.

Opodatkowanie podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w wyniku zmiany rezydencji

podatkowej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie dotyczy składników majątku, które po

zmianie rezydencji podatkowej pozostają związane z położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagranicznym zakładem podatnika, który zmienił rezydencję podatkową.

6.

Dniem przeniesienia składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

dzień poprzedzający dzień, w którym składnik ten przestaje być przypisany do działalności

prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez zagraniczny zakład.

7.

Dochód z niezrealizowanych zysków stanowi nadwyżka wartości rynkowej składnika majątku

ustalanej na dzień jego przeniesienia albo na dzień poprzedzający dzień zmiany rezydencji

podatkowej ponad jego wartość podatkową.

8.

Wartość rynkową składnika majątku określa się

1)

zgodnie z art. 19 ust. 3 - w przypadku składników majątku osobistego i składników

majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji,

aktywów lub ryzyk;

2)

zgodnie z art. 23o - w pozostałych przypadkach.

9.

Wartość rynkową składników majątku podatnika objętych małżeńską wspólnością majątkową

określa się u każdego z małżonków w wysokości połowy wartości rynkowej tych składników

majątku.

10.

Wartość podatkową składnika majątku stanowi wartość, niezaliczona uprzednio do kosztów

uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika

za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

Nie ustala się wartości podatkowej składnika majątku w przypadku, gdy zgodnie z odrębnymi

przepisami, do celów opodatkowania podatkiem dochodowym nie uwzględnia się kosztów

uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia tego składnika majątku.

11.

Jeżeli przyjęta przez podatnika do opodatkowania dochodu z niezrealizowanych zysków

wartość składnika majątku bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych odbiega od jego

wartości rynkowej i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów z niezrealizowanych

zysków albo wykazuje te dochody w zaniżonej wysokości, dochody podatnika oraz należny

podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków określa organ podatkowy.

12.

Podstawę opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków stanowi suma

dochodów z niezrealizowanych zysków ustalonych dla poszczególnych składników majątku.

W przypadku przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części dochód z

niezrealizowanych zysków dotyczy całego przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części).

13.

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody (przychody)

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie

opodatkowaniu podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków,

dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy

dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia

nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,

która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

14.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje, według ustalonego wzoru,

o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków do 7 dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym łączna wartość rynkowa przenoszonych składników majątku przekroczyła

kwotę 4 000 000 zł, oraz w tym terminie wpłacić podatek należny. Jeżeli po miesiącu,

w którym łączna wartość rynkowa przenoszonych składników majątku przekroczyła kwotę

4 000 000 zł, przenoszone są kolejne składniki majątku, podatnicy obowiązani są składać

deklarację do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przenoszone są składniki,

oraz w tym terminie wpłacić podatek należny.

Art. 30db.

1.

Przepisów art. 30da nie stosuje się, jeżeli łączna wartość rynkowa przenoszonych składników

majątku nie przekracza kwoty 4 000 000 zł.

2.

W przypadku małżonków, o których mowa w art. 30da ust. 9, limit wartości rynkowej

składnika majątku określony w ust. 1 dotyczy łącznie obojga małżonków.

Art. 30dc.

1.

Opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków nie stosuje się do

składnika majątku przeniesionego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas

określony, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, gdy

1)

przeniesienie tego składnika majątku związane jest bezpośrednio z polityką zarządzania

płynnością przedsiębiorstwa podatnika położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i terytorium innego państwa;

2)

przeniesienie papierów wartościowych lub innych składników majątku następuje na podstawie

umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podatnik obowiązany jest zadeklarować w zeznaniu,

o którym mowa w art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 2, wartość rynkową składników majątku

tymczasowo przeniesionych w roku podatkowym, za który jest składane zeznanie, oraz

przewidywany termin przeniesienia ich z powrotem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli do dnia złożenia zeznania składniki te pozostają poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

3.

Jeżeli przed upływem 12 miesięcy, liczonych od pierwszego miesiąca następującego po

miesiącu, w którym składnik majątku został przeniesiony poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, spółka niebędąca osobą prawną, która przenosiła składnik majątku, została

przejęta przez spółkę albo podatnik przekształcił formę prowadzonej działalności w

jednoosobową spółkę kapitałową, wartość rynkowa składnika majątku, zadeklarowanego

uprzednio jako tymczasowo przeniesiony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30da ust. 1.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, podatnik jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego

deklarację o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków w terminie 7 dni od dnia

przejęcia lub przekształcenia oraz w tym terminie wpłacić podatek należny.

5.

Jeżeli wartość składnika majątku, o którym mowa w ust. 3, oraz wartość składników

majątku, o których mowa w art. 30db ust. 1, przekracza łącznie kwotę 4 000 000 zł,

w deklaracji, o której mowa w ust. 4, podatnik obowiązany jest wykazać do opodatkowania

wszystkie przeniesione składniki majątku.

Art. 30dd.

1.

Zwalnia się od podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków

1)

składniki majątku przekazane na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku

publicznego organizacjom równoważnym do organizacji, o których mowa w art. 3 ust.

2 i 3 tej ustawy, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego,

obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej

lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność

pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - w przypadku

gdy podatnik nie posiada praw do udziału w zysku lub majątku tej organizacji;

2)

składniki majątku przeznaczone do służbowego użytku pracowników, bezpośrednio związane

z wykonywaną pracą, niestanowiące aktywów trwałych lub obrotowych w rozumieniu przepisów

o rachunkowości.

2.

Zwolnienia i odroczenia w opodatkowaniu, określone w art. 21 i art. 24, nie mają zastosowania

do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków.

Art. 30de.

1.

Podatnik może wystąpić do właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozłożenie na

raty zapłaty całości albo części podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, na

okres nie dłuższy niż 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek

jego zapłaty, jeżeli przeniesienie składników majątku albo przeniesienie rezydencji

podatkowej następuje na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego

państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną zawartej

z Rzecząpospolitą Polską lub Unią Europejską umowy w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej

w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2010, s. 1).

2.

W przypadku gdy istnieje realne ryzyko nieodzyskania podatku od dochodów z niezrealizowanych

zysków, rozłożenie na raty zapłaty całości albo części tego podatku następuje po przedłożeniu

przez podatnika zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego z tego tytułu wraz

z opłatą prolongacyjną w formie przewidzianej przepisami Ordynacji podatkowej dla

zabezpieczeń wykonania zobowiązań podatkowych.

3.

Przy ocenie, czy istnieje realne ryzyko nieodzyskania podatku od dochodów z niezrealizowanych

zysków, bierze się pod uwagę w szczególności, czy

1)

wartość bilansowa zobowiązań podatnika w ostatnich 3 latach podatkowych nie przekraczała

50% wartości bilansowej jego aktywów;

2)

podatnik właściwie regulował zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych,

w tym w zakresie obowiązków płatnika podatku dochodowego od należności wypłacanych

z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, a jeżeli

występowały zaległości w tych płatnościach - czy stanowiły one istotną wartość mogącą

mieć wpływ na ocenę wypłacalności i rzetelności podatnika;

3)

podatnik posiada udziały w zagranicznej jednostce kontrolowanej;

4)

w ostatnich 5 latach podatkowych toczyło się lub toczy się na dzień składania wniosku

o rozłożenie podatku na raty, wobec podatnika, postępowanie w oparciu o przepisy regulujące

unikanie lub uchylanie się od opodatkowania;

5)

udzielenie przez podatnika gwarancji i poręczeń podmiotom powiązanym w rozumieniu

art. 23m ust. 1 pkt 4 jest uzasadnione gospodarczo i ekonomicznie;

6)

podmioty powiązane w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 z podatnikiem nie są zagrożone

upadłością lub likwidacją z powodu niewypłacalności.

4.

Zabezpieczenie wykonania zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, w postaci gwarancji

lub poręczenia może zostać przedłożone przez podmiot posiadający miejsce zamieszkania,

siedzibę lub zarząd w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którego sytuacja finansowa i majątkowa

daje podstawę do uznania, że jest on zdolny do wykonania obowiązków wynikających z

tej gwarancji lub tego poręczenia.

5.

Rozłożenie na raty zapłaty podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków następuje

w drodze decyzji, w której organ podatkowy w szczególności

1)

ustala wysokość i terminy spłaty rat oraz wysokość opłaty prolongacyjnej;

2)

informuje o okolicznościach skutkujących wygaśnięciem decyzji i postawieniem zobowiązania

z tytułu podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków w stan wymagalności.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 5, wygasa w przypadku, gdy

1)

podatnik dokona zbycia w jakiejkolwiek formie przeniesionych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składników majątku, w tym przypisanych do zagranicznego zakładu położonego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

przeniesione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składniki majątku, w tym przypisane

do zagranicznego zakładu, zostaną ponownie przeniesione do innego państwa niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej, chyba że przeniesienie to nastąpi do państwa należącego

do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną umowy zawartej z Rzecząpospolitą

Polską lub Unią Europejską w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności

podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń;

3)

podatnik zmieni ponownie rezydencję podatkową na rezydencję podatkową państwa innego

niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, chyba że ponowna zmiana rezydencji podatkowej

nastąpi do państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną

umowy zawartej z Rzecząpospolitą Polską lub Unią Europejską w sprawie wzajemnej pomocy

przy odzyskiwaniu wierzytelności podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej

w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń;

4)

nastąpi upadłość podatnika lub podmiotu, który udzielił podatnikowi zabezpieczenia

wykonania zobowiązania podatkowego, o którym mowa w ust. 2, w postaci gwarancji lub

poręczenia;

5)

podatnik nie dotrzymał terminu płatności którejkolwiek z rat lub opłaty prolongacyjnej.

7.

W okresie rozłożenia podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków na raty podatnik

jest obowiązany do składania na ostatni dzień każdego roku kalendarzowego informacji

o wystąpieniu lub niewystąpieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 6 pkt 1-4. Informację

składa się do naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję, o której mowa w ust.

5, do 7 dnia pierwszego miesiąca następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy

ta informacja.

8.

W przypadku zmiany rezydencji podatkowej właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego,

o którym mowa w ust. 1, jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych.

9.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1-8 stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

Art. 30df.

1.

Jeżeli podatnik w okresie 5 lat, liczonych od końca roku podatkowego, w którym przeniósł

składnik majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeniósł go z powrotem

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może on wystąpić o zwrot podatku od dochodów

z niezrealizowanych zysków w części przypadającej na ten składnik.

2.

Jeżeli podatnik w okresie 5 lat, liczonych od końca roku podatkowego, w którym zmienił

rezydencję podatkową, ponownie stanie się osobą, o której mowa w art. 3 ust. 1, może

on wystąpić o zwrot zapłaconego podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków. Zwrot

nie dotyczy podatku przypadającego na składniki majątku, które pozostają związane

z położonym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zagranicznym zakładem podatnika.

Art. 30dg.

1.

Jeżeli na podstawie art. 22 ust. 1n pkt 1, ust. 1na lub art. 22g ust. 1 pkt 7 lub

8 podatnik uwzględni w kosztach uzyskania przychodów wartość rynkową składnika majątku

określoną w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów opodatkowania podatkiem

równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, podatnik ten jest obowiązany

dołączyć do zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 2, informację,

według ustalonego wzoru, o wysokości wartości rynkowej tego składnika. Do informacji

tej podatnik jest obowiązany dołączyć dokument wydany lub potwierdzony przez właściwy

organ państwa, o którym mowa w zdaniu pierwszym, o wysokości wartości rynkowej tego

składnika.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, składa się za rok podatkowy, w którym podatnik

uwzględnił w kosztach uzyskania przychodów wartość rynkową składnika majątku, określoną

przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej.

3.

Naczelnik urzędu skarbowego może określić wartość rynkową składnika majątku podatnika,

o którym mowa w ust. 1, w innej wysokości niż przyjęta dla celów opodatkowania podatkiem

równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, jeżeli wartość ta jest

wyższa od wartości rynkowej.

Art. 30dh.

1.

W przypadku gdy przenoszącym składnik majątku jest spółka niebędąca osobą prawną,

przepisy art. 30da-30dg oraz przepisy wydane na podstawie art. 30di stosuje się do

podatników posiadających prawa do udziału w zyskach takiej spółki. W takim przypadku

przepisy art. 8 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2.

Ilekroć w ust. 1 i art. 30da-30dg jest mowa o składniku majątku, rozumie się przez

to również przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

3.

Przepisy ust. 1 i 2, art. 30da-30dg oraz przepisy wydane na podstawie art. 30di stosuje

się odpowiednio do

1)

nieodpłatnego przekazania innemu podmiotowi położonego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składnika majątku,

2)

wniesienia składnika majątku do podmiotu innego niż spółka lub spółdzielnia

- jeżeli w związku z tym przekazaniem albo wniesieniem wkładu Rzeczpospolita Polska

traci w całości albo w części prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego składnika

majątku.

Art. 30di.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory

1)

deklaracji, o której mowa w art. 30da ust. 14,

2)

informacji, o której mowa w art. 30dg ust. 1

- wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania

oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze umożliwienie identyfikacji urzędu skarbowego,

identyfikacji podatnika, zastosowanej metody wyceny wartości rynkowej oraz poprawne

obliczenie podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków przez podatnika.

”

;

28)

w art. 30f

a)

użyte w ust. 1, 3a, 7, 11, 15, 15a, 18 i 20a, w różnej liczbie i różnym przypadku,

wyrazy „zagraniczna spółka” oraz „zagraniczna spółka kontrolowana” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie

i odpowiednim przypadku odpowiednio wyrazami „zagraniczna jednostka” oraz „zagraniczna jednostka kontrolowana”,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zagraniczna jednostka - oznacza

a)

osobę prawną,

b)

spółkę kapitałową w organizacji,

c)

jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka niemająca osobowości

prawnej,

d)

spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

e)

fundację, trust lub inny podmiot albo stosunek prawny o charakterze powierniczym,

f)

podatkową grupę kapitałową lub spółkę z podatkowej grupy kapitałowej, która samodzielnie

spełniałaby warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c, gdyby nie była częścią podatkowej

grupy kapitałowej,

g)

wydzieloną organizacyjnie lub prawnie część zagranicznej spółki lub innego podmiotu

mającego osobowość prawną albo niemającego osobowości prawnej

-

nieposiadające siedziby, zarządu ani rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w których podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie z podmiotami

powiązanymi, posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udział w kapitale, prawo głosu w

organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających lub prawo do uczestnictwa w

zysku, w tym ich ekspektatywę, lub w których w przyszłości będzie uprawniony do nabycia

takich praw, w tym jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub

innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, lub nad którymi

podatnik sprawuje kontrolę faktyczną;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

prawo do uczestnictwa w zysku - oznacza również prawo do uzyskania środków należących

do zagranicznej jednostki w związku z jej likwidacją, prawo do otrzymania świadczenia

pieniężnego lub niepieniężnego, w tym jego ekspektatywy, jako założyciel (fundator)

lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze

powierniczym, lub ekspektatywę uzyskania zysków zagranicznej jednostki wypracowanych

lub uzyskanych w przyszłości;

1b)

kontrola faktyczna - oznacza kontrolę, która, uwzględniając okoliczności faktyczne,

pozwala na wywieranie dominującego wpływu na funkcjonowanie zagranicznej jednostki

poprzez wpływ na podejmowanie decyzji na najwyższym szczeblu w sprawach dotyczących

zagranicznej jednostki lub możliwość kierowania lub wpływania na jej codzienne działanie,

przy czym kontrola faktyczna wynika w szczególności z powiązań umownych, między innymi

umowy kreującej zagraniczną jednostkę, decyzji sądu lub innego dokumentu regulującego

założenie lub funkcjonowanie tej jednostki, udzielonych pełnomocnictw lub powiązań

faktycznych między zagraniczną jednostką i podatnikiem;

”

,

-

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

jednostka zależna - oznacza podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo zagraniczną

jednostkę niespełniającą warunków określonych w ust. 3 pkt 3 lit. b i c, w których

podatnik posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50% udziałów w kapitale

lub co najmniej 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,

lub co najmniej 50% prawa do uczestnictwa w zysku;

4)

podmiot powiązany - oznacza

a)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w której podatnik

posiada co najmniej 25% udziałów w kapitale lub co najmniej 25% praw głosu w organach

kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej 25% prawa do uczestnictwa

w zysku,

b)

małżonka podatnika, a także jego krewnych do drugiego stopnia,

c)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w której podmiot

wskazany w lit. b posiada co najmniej 25% udziałów w kapitale lub co najmniej 25%

praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej

25% prawa do uczestnictwa w zysku.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy na podstawie okoliczności faktycznych nie można ustalić, że podmiot,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, spełnia przesłanki uznania za zagraniczną jednostkę,

domniemywa się, że podmiot ten stanowi zagraniczną jednostkę, jeżeli podatnik jest

założycielem lub fundatorem tego podmiotu oraz, odpłatnie albo nieodpłatnie, przekazał

majątek temu podmiotowi, chyba że założyciel (fundator) wykaże, że wyzbył się on w

sposób definitywny i nieodwołalny powierzonego majątku. W takim przypadku podmiot,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, uznaje się za zagraniczną jednostkę, gdy podatnik

jest lub może stać się beneficjentem tego podmiotu.

2b.

Za zagraniczną jednostkę może być również uznany zagraniczny zakład zagranicznej jednostki

w dowolnej postaci.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zagraniczną jednostką kontrolowaną jest

1)

zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na

terytorium lub w kraju wymienionym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 23v

ust. 2 albo

2)

zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na

terytorium państwa innego niż wskazane w pkt 1, z którym

a)

Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy

o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo

b)

Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej

- stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji

podatkowych, albo

3)

zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki

a)

w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie

z podmiotami powiązanymi, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w

kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,

lub ponad 50% prawa do uczestnictwa w zysku, lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną

jednostką,

b)

co najmniej 33% przychodów tej jednostki osiągniętych w roku podatkowym, o którym

mowa w ust. 7, pochodzi

-

z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych,

-

ze zbycia udziałów (akcji),

-

z wierzytelności,

-

z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

-

z części odsetkowej raty leasingowej,

-

z poręczeń i gwarancji,

-

z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

-

ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

-

z działalności ubezpieczeniowej, bankowej lub innej działalności finansowej,

-

z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka nie wytwarza w związku

z tymi transakcjami wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest

znikoma,

c)

faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy niż różnica

między podatkiem dochodowym od osób prawnych, który byłby od niej należny zgodnie

z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdyby jednostka ta była podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a podatkiem dochodowym faktycznie przez nią zapłaconym w państwie jej siedziby,

zarządu, zarejestrowania lub położenia; przez podatek faktycznie zapłacony rozumie

się podatek niepodlegający zwrotowi lub odliczeniu w jakiejkolwiek formie, w tym na

rzecz innego podmiotu.

”

,

e)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu

„

3b.

Sprawowanie kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a, wobec podatkowej grupy

kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. f, ustala się poprzez odniesienie się

do spółki dominującej lub wobec wszystkich spółek z grupy.

3c.

W przypadku spółki z podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit.

f, przez faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę spółkę, na potrzeby ust.

3 pkt 3 lit. c rozumie się podatek, który zostałby przez tę spółkę zapłacony, gdyby

ta spółka nie była częścią tej podatkowej grupy kapitałowej.

”

,

f)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota odpowiadająca dochodowi

zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie do okresu, w którym jednostka

zagraniczna była kontrolowana przez podatnika w jej roku podatkowym, albo do okresu,

o którym mowa w ust. 9 albo 10, w takiej części, jaka odpowiada posiadanym prawom

do uczestnictwa w zysku tej jednostki, po odliczeniu kwot

1)

uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od zagranicznej

jednostki kontrolowanej;

2)

dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce kontrolowanej,

w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.

”

,

g)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku gdy podatnik jest założycielem (fundatorem) podmiotu, o którym mowa w

ust. 2 pkt 1 lit. e, przysługujące mu prawo do uczestnictwa w zysku określa się poprzez

odniesienie do proporcji, w jakiej pozostaje rynkowa wartość przekazanego przez niego

majątku na dzień jego przekazania do całego majątku trustu, fundacji lub innego podmiotu

albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym. W przypadku gdy podatnikiem jest

zarówno założyciel (fundator), jak i beneficjent podmiotu, o którym mowa w ust. 2

pkt 1 lit. e, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio, chyba że podatnik będący założycielem

(fundatorem) wykaże, że faktycznie przysługujące prawo do uczestnictwa w zysku podmiotu,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, przysługuje w całości podatnikowi będącemu beneficjentem.

”

,

h)

ust. 8-10 otrzymują brzmienie

„

8.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wysokości prawa do uczestnictwa w zysku zagranicznej

jednostki kontrolowanej albo nastąpiło wyłączenie lub ograniczenie tego prawa, dla

jego ustalenia przyjmuje się najwyższy, określony procentowo, udział podatnika w kapitale

lub prawie głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających tej jednostki.

9.

W przypadku zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 1, dla

ustalenia prawa do uczestnictwa w zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej przyjmuje

się, że podatnikowi albo podatnikowi wspólnie z innymi podatnikami, o których mowa

w art. 3 ust. 1, lub podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przysługiwały przez cały rok podatkowy, o którym mowa w ust. 7, wszystkie prawa

do uczestnictwa w zysku tej jednostki. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje

się, że udziały tych podatników związane z prawem do uczestnictwa w zysku są równe.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do ustalenia prawa do uczestnictwa w zysku

zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 2, chyba że podatnik

wykaże, że faktycznie przysługujące podatnikowi prawo do uczestnictwa w zysku zagranicznej

jednostki kontrolowanej lub okres jego posiadania jest inny.

”

,

i)

ust. 12 i 13 otrzymują brzmienie

„

12.

Podatek do zapłaty przez podatnika z tytułu kontroli nad zagraniczną jednostką kontrolowaną,

obliczony zgodnie z ust. 5 i 5a, pomniejsza się o podatek zapłacony przez jednostkę

zależną na podstawie przepisów o kontrolowanych spółkach lub jednostkach zagranicznych

obowiązujących w państwie siedziby, zarządu, rejestracji lub położenia jednostki zależnej,

jeżeli jednostka zależna

1)

posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% prawa do uczestnictwa w zysku w

tej zagranicznej jednostce kontrolowanej oraz

2)

jednostka zależna jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo istnieje podstawa

prawna, wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, innej ratyfikowanej

umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub innej umowy międzynarodowej,

której stroną jest Unia Europejska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji

podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym jednostka zależna będąca zagraniczną

jednostką posiada rezydencję podatkową lub jest zarejestrowana lub położona.

13.

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę równą podatkowi

dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w państwie jej siedziby

lub zarządu, rejestracji albo położenia lub w innym państwie w proporcji, w jakiej

pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 5 i 5a do dochodu tej jednostki ustalonego

zgodnie z ust. 7. Przepisów art. 27 ust. 8-9a nie stosuje się. Przepis art. 11a stosuje

się odpowiednio.

”

,

j)

w ust. 17 wyrazy „art. 25 ust. 5b” zastępuje się wyrazami „art. 23m ust. 3”,

k)

ust. 20 otrzymuje brzmienie

„

20.

Przy ocenie, czy zagraniczna jednostka kontrolowana prowadzi rzeczywistą działalność

gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności, czy

1)

zarejestrowanie zagranicznej jednostki kontrolowanej wiąże się z istnieniem przedsiębiorstwa,

w ramach którego ta jednostka wykonuje faktycznie czynności stanowiące działalność

gospodarczą, w tym w szczególności czy jednostka ta posiada lokal, wykwalifikowany

personel oraz wyposażenie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej;

2)

zagraniczna jednostka kontrolowana nie tworzy struktury funkcjonującej w oderwaniu

od przyczyn ekonomicznych;

3)

istnieje współmierność między zakresem działalności prowadzonej przez zagraniczną

jednostkę kontrolowaną a faktycznie posiadanym przez tę jednostkę lokalem, personelem

lub wyposażeniem;

4)

zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają uzasadnienie

gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z ogólnymi interesami gospodarczymi

tej jednostki;

5)

zagraniczna jednostka kontrolowana samodzielnie wykonuje swoje podstawowe funkcje

gospodarcze przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na miejscu osób zarządzających.

”

,

l)

dodaje się ust. 22 w brzmieniu

„

22.

Dla ustalenia statusu zagranicznej jednostki lub spełnienia warunku kontroli nad zagraniczną

jednostką nie uwzględnia się relacji pomiędzy podmiotami, które nie są ustanawiane

lub utrzymywane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mających na celu manipulowanie

strukturą właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich.

”

;

29)

w art. 33 w ust. 3 skreśla się wyrazy „z dnia 15 lutego 1992 r.”;

30)

w art. 41

a)

w ust. 4 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21”,

b)

po ust. 4a dodaje się ust. 4aa w brzmieniu

„

4aa.

Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia lub

warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego, płatnik

jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej

staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

”

,

c)

w ust. 4d dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Zdanie pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane

są papiery wartościowe, jest związany z działalnością tego zakładu.

”

,

d)

w ust. 10 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Zdanie pierwsze i drugie stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane

są papiery wartościowe, jest związany z działalnością tego zakładu.

”

,

e)

dodaje się ust. 12-29 w brzmieniu

„

12.

Jeżeli łączna kwota dokonanych temu samemu podatnikowi wypłat (świadczeń) lub postawionych

do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art.

29 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a przekracza w roku podatkowym kwotę 2 000 000 zł, płatnik

jest obowiązany pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, stosując stawki podatku

określone w art. 29 ust. 1 i art. 30a ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł,

z pominięciem stawki podatku, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających

z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

13.

Jeżeli wypłaty należności dokonano w walucie obcej, na potrzeby ustalenia, czy przekroczona

została kwota, o której mowa w ust. 12, wypłacone należności przelicza się na złote

według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego

dnia roboczego poprzedzającego dzień wypłaty. Przepis stosuje się odpowiednio do postawionych

do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych.

14.

Jeżeli nie można ustalić wysokości łącznej kwoty dokonanych podatnikowi wypłat (świadczeń)

lub postawionych podatnikowi do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów

określonych w art. 29 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a, domniemywa się, że przekroczyła

ona kwotę, o której mowa w ust. 12.

15.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że

1)

posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki

podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2)

po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 4aa, nie posiada wiedzy uzasadniającej

przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki

podatku, zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności okoliczności uniemożliwiające

spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 44f ust. 4 pkt 4 oraz 5.

16.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 15, składa kierownik jednostki w rozumieniu ustawy o rachunkowości, podając pełnioną przez siebie funkcję. Nie jest dopuszczalne złożenie oświadczenia,

o którym mowa w ust. 15, przez pełnomocnika.

17.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 15, składa się najpóźniej w dniu dokonania wypłaty

(świadczenia) lub postawienia do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów

określonych w art. 29 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-5a.

18.

W przypadku gdy

1)

oświadczenie, o którym mowa w ust. 15, składa jedna osoba - złożenie oświadczenia

następuje do organu podatkowego, o którym mowa w art. 44f ust. 15;

2)

do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 15, obowiązana jest więcej niż jedna

osoba - dowód złożenia tego oświadczenia przekazywany jest wraz ze zgłoszeniem do

organu podatkowego, o którym mowa w art. 44f ust. 15.

19.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 18 pkt 2, potwierdza się, że oświadczenie, o którym

mowa w ust. 15, zostało złożone przez wszystkie osoby obowiązane do jego złożenia.

Zgłoszenie składa w terminie, o którym mowa w ust. 17, jedna z osób, które złożyły

oświadczenie, o którym mowa w ust. 15. Zgłoszenie nie może zostać złożone przez pełnomocnika.

20.

Jeżeli płatnik złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 15, a następnie dokonuje

na rzecz podatnika, którego dotyczyło to oświadczenie, dalszych wypłat (świadczeń)

z tytułów określonych w art. 29 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a, lub stawia do dyspozycji

tego podatnika kolejne pieniądze lub wartości pieniężne ze wskazanych tytułów, płatnik

może nie stosować ust. 12 do momentu upływu drugiego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym złożono to oświadczenie.

21.

W przypadku, o którym mowa w ust. 20, płatnik, w terminie do 7 dnia następującego

po miesiącu, w którym upłynął okres, o którym mowa w ust. 20, składa oświadczenie

do organu podatkowego, o którym mowa w art. 44f ust. 15, że w momencie dokonania dalszych

wypłat (świadczeń) lub postawienia do dyspozycji kolejnych pieniędzy lub świadczeń

pieniężnych

1)

posiadał dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego do zastosowania stawki

podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2)

po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 4aa, nie posiadał wiedzy uzasadniającej

przypuszczenie, że istniały okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki

podatku, zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności okoliczności uniemożliwiające

spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 44f ust. 4 pkt 4 i 5.

22.

W przypadku gdy złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 21, nie jest możliwe z

uwagi na niespełnienie warunków będących jego przedmiotem, płatnik, w terminie, o

którym mowa w tym przepisie, wpłaca podatek, który byłby należny przy zastosowaniu

ust. 12, wraz z odsetkami za zwłokę.

23.

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 21, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 16,

18 i ust. 19 zdanie trzecie.

24.

Płatnicy nie są obowiązani do poboru podatku od odsetek lub dyskonta od

1)

listów zastawnych;

2)

obligacji

a)

o terminie wykupu nie krótszym niż rok,

b)

dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do alternatywnego systemu

obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną

zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której

przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności

licencyjnych.

25.

Niepobranie podatku w przypadku, o którym mowa w ust. 24 pkt 2, następuje pod warunkiem

złożenia przez emitenta do organu podatkowego, o którym mowa w art. 44f ust. 15, oświadczenia,

że emitent dochował należytej staranności w poinformowaniu podmiotów z nim powiązanych

w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 lub w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o warunkach zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 130c, w stosunku do tych

podmiotów powiązanych.

26.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 25, składa się jednokrotnie w stosunku do danej

emisji obligacji, nie później niż do dnia wypłaty odsetek lub dyskonta od obligacji.

27.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 15, 21 i 25, oraz zgłoszenie, o którym mowa w

ust. 18 pkt 2, składa się w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej

dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

28.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania oświadczeń, o których mowa w ust. 15, 21 i 25, oraz zgłoszenia,

o którym mowa w ust. 18 pkt 2, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, uwzględniając

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w tych dokumentach, a także potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

29.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku których zostanie wyłączone

lub ograniczone stosowanie ust. 12, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania

podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego,

specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfikę dokonywania

niektórych czynności.

”

;

31)

w art. 42 dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu

„

9.

Jeżeli suma dokonanych podatnikowi wypłat (świadczeń) lub postawionych podatnikowi

do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29 oraz

art. 30a ust. 1 pkt 1-5a, których wysokość przekroczyła łącznie kwotę, o której mowa

w art. 41 ust. 12, obejmuje należności, od których zgodnie z art. 41 ust. 2a nie został

pobrany podatek, płatnik jest obowiązany zawiadomić o wartości i rodzaju dokonanych

wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych

w roku podatkowym, od których nie został pobrany podatek, podając dane identyfikacyjne

podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład, w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji

podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika. Zawiadomienie to

składa się także w przypadku dokonania temu samemu podatnikowi w danym roku podatkowym

dalszych wypłat (świadczeń) lub postawienia do dyspozycji kolejnych pieniędzy lub

wartości pieniężnych, od których zgodnie z art. 41 ust. 2a nie został pobrany podatek.

10.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 9, jest składane do naczelnika urzędu skarbowego

właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do 20 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym nie został pobrany podatek na podstawie art. 41

ust. 2a.

”

;

32)

po rozdziale 7a dodaje się rozdział 7b w brzmieniu

„

Rozdział 7b

Zwrot podatku z tytułu wypłaconych należności

Art. 44f.

1.

Organ podatkowy zwraca, na wniosek, podatek pobrany zgodnie z art. 41 ust. 12. Wysokość

podatku do zwrotu określa się na podstawie zwolnień lub stawek wynikających z przepisów

szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska.

2.

Wniosek o zwrot podatku może złożyć

1)

podatnik, w tym podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, który w związku z uzyskaniem

należności, od której został pobrany podatek, osiąga przychód podlegający opodatkowaniu

zgodnie z przepisami niniejszej ustawy,

2)

płatnik, jeżeli wpłacił podatek z własnych środków i poniósł ciężar ekonomiczny tego

podatku

- zwany dalej „wnioskodawcą”.

3.

Wniosek o zwrot podatku zawiera oświadczenie co do zgodności z prawdą faktów przedstawionych

we wniosku oraz co do zgodności z oryginałem dokumentacji załączonej do wniosku. Obowiązek

złożenia oświadczenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, istnieje także na dalszym

etapie postępowania w odniesieniu do przedstawianych kolejnych faktów oraz przekazywanej

uzupełniającej dokumentacji.

4.

Do wniosku o zwrot podatku dołącza się dokumentację pozwalającą na ustalenie jego

zasadności, w szczególności

1)

certyfikat rezydencji podatnika, przy czym przepisy art. 41 ust. 9a i 9b stosuje się

odpowiednio;

2)

dokumentację dotyczącą przelewów bankowych lub inne dokumenty wskazujące na sposób

rozliczenia lub przekazania należności objętych wnioskiem;

3)

dokumentację dotyczącą zobowiązania do wypłaty należności;

4)

oświadczenie podatnika, że w odniesieniu do czynności, w związku z którą składany

jest wniosek o zwrot podatku, podatnik jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek podatkowy,

a także oświadczenie podatnika, że podatnik albo jego zagraniczny zakład jest rzeczywistym

właścicielem wypłacanych należności - w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

5)

oświadczenie podatnika, że prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju miejsca

zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, z którą wiąże się uzyskany przychód

- w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, gdy należności są uzyskiwane w związku

z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przepis art. 30f ust. 20 stosuje

się odpowiednio;

6)

dokumentację wskazującą na ustalenia umowne, z powodu których płatnik wpłacił podatek

z własnych środków i poniósł ciężar ekonomiczny tego podatku - w przypadku, o którym

mowa w ust. 2 pkt 2;

7)

uzasadnienie wnioskodawcy, że spełnione są warunki będące przedmiotem oświadczeń,

o których mowa w pkt 4 i 5.

5.

W sprawie zwrotu podatku organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa kwotę zwrotu,

z zastrzeżeniem ust. 10.

6.

Zwrot podatku, z zastrzeżeniem ust. 7, następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak

niż w terminie 6 miesięcy od dnia wpływu wniosku o zwrot podatku. Przepis art. 139

§ 4 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Termin określony w pierwszym zdaniu

biegnie na nowo od dnia wpływu zmienionego wniosku o zwrot podatku.

7.

Jeżeli posiadane informacje wskazują na wysokie prawdopodobieństwo niezasadności zwrotu

oraz wyczerpano możliwości uzyskania informacji przesądzających o zasadności zwrotu

na podstawie przepisów prawa krajowego, wskutek czego weryfikacja zasadności zwrotu

nie jest możliwa w terminie, o którym mowa w ust. 6, organ podatkowy może przedłużyć

wskazany termin zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji wniosku o zwrot podatku

w ramach kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego,

w tym kontroli, o której mowa w ust. 9.

8.

W celu weryfikacji zwrotu organ podatkowy niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o zwrot

podejmuje działania polegające w szczególności na

1)

wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych do właściwego organu innego

państwa, w tym w zakresie spełniania przez podatnika warunków będących przedmiotem

oświadczeń, o których mowa w ust. 4 odpowiednio w pkt 4 i 5;

2)

weryfikacji zgodności danych wskazanych we wniosku oraz danych posiadanych przez organ

podatkowy lub uzyskanych na wniosek, o którym mowa w pkt 1, z warunkami niepobrania

podatku, zastosowania zwolnienia lub stawki podatku, wynikającymi z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

oraz na ustaleniu, czy podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzi rzeczywistą

działalność gospodarczą w kraju, w którym ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych,

przy czym przepis art. 30f ust. 20 stosuje się odpowiednio.

9.

W przypadku gdy uzasadniają to okoliczności sprawy, w szczególności gdy pomimo podjętych

działań nie zostały wyjaśnione wątpliwości dotyczące spełniania przez podatnika warunków

niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia lub stawki podatku, wynikających z przepisów

szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, weryfikacja zasadności

wniosku o zwrot podatku może obejmować również przeprowadzenie kontroli podatkowej

na terytorium państwa miejsca zamieszkania podatnika dla celów podatkowych.

10.

Jeżeli wniosek o zwrot podatku nie budzi wątpliwości, organ podatkowy niezwłocznie

dokonuje zwrotu kwoty wskazanej we wniosku bez wydania decyzji. Jeżeli zwrotu podatku

w trybie, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, dokonano nienależnie lub w wysokości

wyższej od należnej, w zakresie takiego zwrotu podatku nie wszczyna się postępowania

w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.

11.

Wniosek o zwrot podatku składa się w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze

logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W ten sam sposób

następuje uzupełnienie wniosku o zwrot podatku w zakresie przedstawienia organowi

podatkowemu dalszych faktów oraz przekazania uzupełniającej dokumentacji.

12.

Jeżeli do wniosku o zwrot podatku nie dołączono dokumentacji, o której mowa w ust.

4, organ podatkowy wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia

doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie

wniosku o zwrot podatku bez rozpatrzenia. W sprawie pozostawienia wniosku o zwrot

bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

13.

Podatek niezwrócony przez organ podatkowy w terminie, o którym mowa w ust. 6, podlega

oprocentowaniu w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej.

14.

Zwrot podatku dokonywany jest na rachunek bankowy wnioskodawcy lub rachunek wnioskodawcy

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej. W przypadku gdy zwrot podatku jest

dokonywany na rachunek wnioskodawcy prowadzony poza terytorium kraju, zwracana kwota

jest pomniejszana o koszty dokonania zwrotu.

15.

Organem podatkowym właściwym w sprawach zwrotu podatku jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których

mowa w art. 3 ust. 2a, naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych.

16.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-15, 17 i 18 stosuje się odpowiednio przepisy art.

130, art. 131, art. 135, art. 140, art. 141, art. 143 oraz działu IV rozdziałów 1,

3a, 5-16, 17-20, 22 i 23 Ordynacji podatkowej.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania wniosku o zwrot podatku za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności

danych zawartych w tym wniosku, a także potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym

dostępem.

18.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu usprawnienia postępowania

w sprawach dotyczących zwrotu podatku, może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość

miejscową organów podatkowych w tych sprawach w sposób odmienny niż określony w ust.

15, mając na względzie sprawne i efektywne wykonywanie zadań, o których mowa w niniejszym

rozdziale.

”

;

33)

w art. 45

a)

ust. 1aa otrzymuje brzmienie

„

1aa.

Podatnicy osiągający dochody z działalności prowadzonej przez zagraniczne jednostki

kontrolowane, na zasadach określonych w art. 30f, są obowiązani składać urzędom skarbowym

odrębne zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu z zagranicznej jednostki

kontrolowanej osiągniętego w roku podatkowym, o którym mowa w art. 30f ust. 7, w terminie

do końca dziewiątego miesiąca następnego roku podatkowego i w tym terminie wpłacić

podatek należny. Jeżeli podatnik osiąga dochody z więcej niż jednej zagranicznej jednostki

kontrolowanej, składa odrębne zeznanie o dochodach z każdej z tych jednostek.

”

,

b)

ust. 5a i 5b otrzymują brzmienie

„

5a.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy wydał decyzję w sprawie porozumienia, o

której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej, dołączają do zeznania sprawozdanie o

realizacji uznanej metody ustalania ceny transferowej.

5b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 5a, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji

podatkowej, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące te podmioty powiązane,

wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu uznanej metody ustalania ceny transferowej,

ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust.

1 pkt 4 oraz okres stosowania metody.

”

,

c)

uchyla się ust. 9-11;

34)

art. 45d otrzymuje brzmienie

„

Art. 45d.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 45 ust. 1aa, wraz z objaśnieniami

co do sposobu jego wypełniania, terminu i miejsca składania; rozporządzenie ma na

celu umożliwienie identyfikacji podatnika, zagranicznej jednostki kontrolowanej i

urzędu skarbowego, do którego jest kierowane zeznanie, oraz poprawne obliczenie podatku

przez podatnika.

”

;

35)

dodaje się załącznik nr 4 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 1 do niniejszej

ustawy.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1a w ust. 2 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

w przypadku dokonania transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6

z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, niewchodzącymi w skład

podatkowej grupy kapitałowej, nie ustalają lub nie narzucają warunków różniących się

od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art.

11a ust. 1 pkt 3;

”

;

2)

w art. 3 w ust. 3 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.

”

;

3)

w art. 4a

a)

po pkt 22 dodaje się pkt 22a i 22b w brzmieniu

„

22a)

walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu;

22b)

ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - oznacza

to ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. poz. 723, 1075 i 1499);

”

,

b)

pkt 29 otrzymuje brzmienie

„

29)

rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki

a)

otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu

i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,

b)

nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym

prawnie lub faktycznie do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

c)

prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności uzyskiwane

są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot

prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, przepis art. 24a ust. 18 stosuje się

odpowiednio;

”

;

4)

w art. 7

a)

w ust. 2 wyrazy „art. 11, art. 24a i art. 24b” zastępuje się wyrazami „art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f”,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Przepis ust. 5 nie ma zastosowania do strat z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.

”

;

5)

w art. 7b

a)

w ust. 1 w pkt 6 w lit. e kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. f w brzmieniu

„

f)

z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe

inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku podatników prowadzących działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu, przychody wymienione w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza się do przychodów innych niż

przychody z zysków kapitałowych.

”

;

6)

w art. 9

a)

po ust. 2c dodaje się ust. 2d w brzmieniu

„

2d.

Podatnicy, którzy przenoszą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składniki majątku

w sposób, o którym mowa w art. 24f i art. 24g, są obowiązani wyodrębnić te składniki

w ewidencji, o której mowa w ust. 1.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku zakładu, przychodów i

kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja w celu prawidłowego określenia

zobowiązania podatkowego, dla podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres

prowadzonej działalności.

”

;

7)

uchyla się art. 9a;

8)

uchyla się art. 11;

9)

po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu

„

Rozdział 1a

Ceny transferowe

Oddział 1

Przepisy ogólne

Art. 11a.

1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

cenie transferowej - oznacza to rezultat finansowy warunków ustalonych lub narzuconych

w wyniku istniejących powiązań, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik

finansowy;

2)

podmiocie - oznacza to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą

osobowości prawnej oraz zagraniczny zakład;

3)

podmiotach niepowiązanych - oznacza to podmioty inne niż podmioty powiązane;

4)

podmiotach powiązanych - oznacza to

a)

podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny

podmiot, lub

b)

podmioty, na które wywiera znaczący wpływ

-

ten sam inny podmiot lub

-

małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący

wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c)

spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub

d)

podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej -

spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład;

5)

powiązaniach - oznacza to relacje, o których mowa w pkt 4, występujące pomiędzy podmiotami

powiązanymi;

6)

transakcji kontrolowanej - oznacza to identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań

stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego

zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.

2.

Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie

się

1)

posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%

a)

udziałów w kapitale lub

b)

praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c)

udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek

uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub

2)

faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji

gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, lub

3)

pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa

do drugiego stopnia.

3.

Posiadanie pośrednio udziału lub prawa, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza sytuację,

w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie udział lub prawo za pośrednictwem

innego podmiotu lub większej liczby podmiotów, przy czym wielkość posiadanego pośrednio

udziału lub prawa odpowiada

1)

wielkości udziału albo prawa łączącego dowolne dwa podmioty spośród wszystkich podmiotów

uwzględnianych przy ustalaniu posiadania pośrednio udziału lub prawa - w przypadku

gdy wszystkie wielkości udziałów lub praw łączących te podmioty są równe;

2)

najniższej wielkości udziału lub prawa łączącego podmioty, pomiędzy którymi wielkość

posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana - w przypadku gdy wielkości

udziałów lub praw łączących te podmioty są różne;

3)

sumie wielkości posiadanych pośrednio udziałów lub praw - w przypadku gdy podmioty,

pomiędzy którymi wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana, łączy

więcej niż jeden posiadany pośrednio udział lub prawo.

4.

Jeżeli pomiędzy podmiotami występują relacje, które nie są ustanawiane lub utrzymywane

z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mające na celu manipulowanie strukturą

właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich, to podmioty, pomiędzy

którymi występują takie relacje, uznaje się za podmioty powiązane.

Art. 11b.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do

1)

transakcji kontrolowanych, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej

transakcji kontrolowanej wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów

normatywnych;

2)

transakcji między Bankowym Funduszem Gwarancyjnym a instytucją pomostową lub do transakcji

pomiędzy podmiotem zarządzającym aktywami a instytucją pomostową, w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

Oddział 2

Zasada ceny rynkowej

Art. 11c.

1.

Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby

między sobą podmioty niepowiązane.

2.

Jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące

się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w wyniku tego

podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać,

gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy określa dochód (stratę)

podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

3.

Określając wysokość dochodu (straty) podatnika w sytuacji, o której mowa w ust. 2,

organ podatkowy bierze pod uwagę faktyczny przebieg i okoliczności zawarcia i realizacji

transakcji kontrolowanej oraz zachowanie stron tej transakcji.

4.

W przypadku gdy organ podatkowy uzna, że w porównywalnych okolicznościach podmioty

niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną nie zawarłyby danej transakcji

kontrolowanej lub zawarłyby inną transakcję, lub dokonałyby innej czynności, zwanych

dalej „transakcją właściwą”, uwzględniając

1)

warunki, które ustaliły między sobą podmioty powiązane,

2)

fakt, że warunki ustalone między podmiotami powiązanymi uniemożliwiają określenie

ceny transferowej na takim poziomie, na jaki zgodziłyby się podmioty niepowiązane

kierujące się racjonalnością ekonomiczną uwzględniając opcje realistycznie dostępne

w momencie zawarcia transakcji

- organ ten określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia transakcji kontrolowanej,

a w przypadku gdy jest to uzasadnione, określa dochód (stratę) podatnika z transakcji

właściwej względem transakcji kontrolowanej.

5.

Podstawą zastosowania ust. 4 nie może być wyłącznie

1)

trudność w weryfikacji ceny transferowej przez organ podatkowy albo

2)

brak porównywalnych transakcji występujących pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w

porównywalnych okolicznościach.

6.

W okresie obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji

podatkowej, organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty)

w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie

z warunkami i metodami uznanymi w tej decyzji.

Art. 11d.

1.

Ceny transferowe weryfikuje się, stosując metodę najbardziej odpowiednią w danych

okolicznościach, wybraną spośród następujących metod

1)

porównywalnej ceny niekontrolowanej;

2)

ceny odprzedaży;

3)

koszt plus;

4)

marży transakcyjnej netto;

5)

podziału zysku.

2.

W przypadku gdy nie jest możliwe zastosowanie metod, o których mowa w ust. 1, stosuje

się inną metodę, w tym techniki wyceny, najbardziej odpowiednią w danych okolicznościach.

3.

Przy wyborze metody najbardziej odpowiedniej w danych okolicznościach uwzględnia się

w szczególności warunki, jakie zostały ustalone lub narzucone pomiędzy podmiotami

powiązanymi, dostępność informacji niezbędnych do prawidłowego zastosowania metody

oraz specyficzne kryteria jej zastosowania.

4.

Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez

podmiot powiązany, chyba że zastosowanie innej metody jest bardziej odpowiednie w

danych okolicznościach.

5.

W przypadku gdy zgodnie z art. 11c ust. 4 organ podatkowy

1)

pomija transakcję kontrolowaną - odstępuje od zastosowania metody;

2)

zastępuje transakcję kontrolowaną transakcją właściwą - stosuje metodę odpowiednią

dla transakcji właściwej.

Art. 11e.

Podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości uzyskanych

przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są spełnione łącznie

następujące warunki

1)

w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku podatkowego

ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;

2)

nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku

podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody

będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich zgodności z warunkami,

jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych;

3)

w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu powiązanego, że

podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości, co podatnik;

4)

podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie lub na terytorium, z którym

Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz istnieje

podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem;

5)

podatnik potwierdzi dokonanie korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu podatkowym

za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta.

Art. 11f.

1.

W przypadku transakcji kontrolowanych stanowiących usługi o niskiej wartości dodanej

organ podatkowy odstępuje od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości

narzutu na kosztach tych usług, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

narzut na kosztach tych usług został ustalony przy wykorzystaniu metody, o której

mowa w art. 11d ust. 1 pkt 3 albo 4, i wynosi

a)

nie więcej niż 5% kosztów - w przypadku nabycia usług,

b)

nie mniej niż 5% kosztów - w przypadku świadczenia usług;

2)

usługodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową;

3)

usługobiorca posiada kalkulację obejmującą następujące informacje

a)

rodzaj i wysokość kosztów uwzględnionych w kalkulacji,

b)

sposób zastosowania i uzasadnienie wyboru kluczy alokacji dla wszystkich podmiotów

powiązanych korzystających z usług.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie do usług wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy,

które spełniają łącznie następujące warunki

1)

mają charakter usług wspomagających działalność gospodarczą usługobiorcy;

2)

nie stanowią głównego przedmiotu działalności grupy podmiotów powiązanych;

3)

wartość tych usług świadczonych przez usługodawcę na rzecz podmiotów niepowiązanych

nie przekracza 2% wartości tych usług świadczonych na rzecz podmiotów powiązanych

i niepowiązanych;

4)

nie są przedmiotem dalszej odprzedaży przez usługobiorcę, z wyłączeniem odprzedaży

usług nabytych we własnym imieniu, ale na rzecz innego podmiotu powiązanego (refakturowanie).

Art. 11g.

1.

W przypadku transakcji kontrolowanej dotyczącej pożyczki organ podatkowy odstępuje

od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania tej pożyczki,

jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej

stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw

finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;

2)

nie przewidziano wypłaty innych niż odsetki opłat związanych z udzieleniem lub obsługą

pożyczki, w tym prowizji lub premii;

3)

pożyczka została udzielona na okres nie dłuższy niż 5 lat;

4)

w trakcie roku obrotowego łączny poziom zobowiązań albo należności podmiotu powiązanego

z tytułu kapitału pożyczek z podmiotami powiązanymi liczony odrębnie dla udzielonych

oraz zaciągniętych pożyczek wynosi nie więcej niż 20 000 000 zł lub równowartość tej

kwoty;

5)

pożyczkodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

2.

Kwoty pożyczki wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym

dzień wypłaty kwoty pożyczki.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kredytu i emisji obligacji.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza nie rzadziej niż raz w roku,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, o których mowa w ust. 1 pkt 1, biorąc pod

uwagę rodzaje bazowych stóp procentowych stosowanych na międzybankowym rynku finansowym.

Art. 11h.

1.

W przypadku gdy dochody podatnika zostaną przez administrację podatkową innego państwa

uznane za dochody podmiotu powiązanego mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub

zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i zaliczone do podlegających opodatkowaniu

dochodów tego podmiotu, dokonuje się korekty dochodów podatnika, jeżeli przepisy właściwych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, taką korektę przewidują.

2.

Korekta dochodów, o której mowa w ust. 1, służy eliminowaniu podwójnego opodatkowania

poprzez określenie dochodów podatnika, jakie byłyby przez podatnika uzyskane, gdyby

warunki ustalone z podmiotem powiązanym mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub

zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust. 1, odpowiadały

warunkom, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niepowiązanymi.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przy określaniu dochodu podatnika, o którym

mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność przez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład, lub podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, prowadzącego

działalność przez zagraniczny zakład położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w zakresie dochodów podlegających przypisaniu do tego zagranicznego zakładu.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadkach, w których

1)

organ podatkowy określił dochody podatnika w związku z ustaleniem lub narzuceniem

warunków, o których mowa w art. 11c ust. 2, pomiędzy podatnikami mającymi miejsca

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

2)

podatnik po zakończeniu kontroli podatkowej skorzystał z uprawnienia do skorygowania

zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w przypadku ujawnienia

przez kontrolę nieprawidłowości w związku z ustaleniem lub narzuceniem warunków, o

których mowa w art. 11c ust. 2, lub

3)

podatnik skorzystał z uprawnienia do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji, zgodnie

z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 508, z późn. zm., a kontrola celno-skarbowa została zakończona zawiadomieniem, o którym mowa w art.

83 ust. 2 tej ustawy.

Art. 11i.

Jeżeli warunki transakcji realizowanej pomiędzy osobą prawną lub jednostką organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, odbiegają od warunków, jakie

ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, z których żaden nie ma miejsca zamieszkania,

siedziby lub zarządu na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową,

przepisy art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio.

Art. 11j.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb

1)

oceny zgodności warunków ustalonych przez podmioty powiązane z warunkami, jakie ustaliłyby

między sobą podmioty niepowiązane, w tym kryteria porównywalności tych warunków,

2)

określania wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania z zastosowaniem

metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, w tym określania wynagrodzenia z tytułu

przeniesienia pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów

lub kategorii ryzyka,

3)

eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

- mając na uwadze zapewnienie prawidłowości weryfikacji cen transferowych dokonywanej

przez podatników i organy podatkowe oraz uwzględniając wytyczne Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych

oraz administracji podatkowych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową, uwzględniając

treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i

Rozwoju, istnienie podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych między Rzecząpospolitą

Polską a danym krajem lub terytorium, terminowość realizowania obowiązku wymiany informacji

podatkowych oraz rzetelność, kompletność i czytelność przekazywanych informacji podatkowych,

a także rzeczywiste cechy systemu podatkowego danego kraju lub terytorium mogące doprowadzić

do stosowania szkodliwej konkurencji podatkowej.

Oddział 3

Dokumentacja cen transferowych

Art. 11k.

1.

Podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych

za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach,

które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

2.

Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej

o charakterze jednorodnym, której wartość, pomniejszona o podatek od towarów i usług,

przekracza w roku obrotowym następujące progi dokumentacyjne

1)

10 000 000 zł - w przypadku transakcji towarowej;

2)

10 000 000 zł - w przypadku transakcji finansowej;

3)

2 000 000 zł - w przypadku transakcji usługowej;

4)

2 000 000 zł - w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.

3.

Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla

1)

każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od przyporządkowania

transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych, usługowych albo innych

transakcji;

2)

strony kosztowej i przychodowej.

4.

Wartość transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, o której mowa w ust. 2

i 3, jest ustalana bez względu na liczbę dokumentów księgowych, dokonanych lub otrzymanych

płatności oraz podmiotów powiązanych, z którymi zawierana jest transakcja kontrolowana.

5.

Przy ocenie, czy transakcja kontrolowana ma charakter jednorodny, uwzględnia się

1)

jednolitość transakcji kontrolowanej w ujęciu ekonomicznym oraz

2)

kryteria porównywalności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust.

1 pkt 1, oraz

3)

metody weryfikacji cen transferowych, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, oraz

4)

inne istotne okoliczności transakcji kontrolowanej.

Art. 11l.

1.

Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 11k ust. 2, odpowiada

1)

wartości kapitału - w przypadku pożyczki i kredytu;

2)

wartości nominalnej - w przypadku emisji obligacji;

3)

sumie gwarancyjnej - w przypadku poręczenia lub gwarancji;

4)

wartości przypisanych przychodów lub kosztów - w przypadku przypisania dochodu (straty)

do zakładu zagranicznego;

5)

wartości właściwej dla danej transakcji kontrolowanej - w przypadku pozostałych transakcji.

2.

Wartość transakcji kontrolowanej, o której mowa w art. 11k ust. 2, określa się na

podstawie

1)

otrzymanych lub wystawionych faktur dotyczących danego roku obrotowego albo

2)

umów lub innych dokumentów - w przypadku gdy faktura nie została wystawiona lub w

przypadku transakcji finansowych, albo

3)

otrzymanych lub przekazanych płatności - w przypadku gdy nie jest możliwe określenie

tej wartości na podstawie pkt 1 i 2.

3.

Określając wartość transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym, o których

mowa w ust. 1, nie uwzględnia się wartości transakcji kontrolowanych, o których mowa

w art. 11n.

4.

Wartość transakcji kontrolowanej wyrażoną w walucie obcej przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu

roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy.

Art. 11m.

1.

Podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen

transferowych, składają urzędom skarbowym oświadczenie o jej sporządzeniu, w terminie

do końca dziewiątego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego.

2.

W oświadczeniu o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych podmiot powiązany

oświadcza, że

1)

sporządził lokalną dokumentację cen transferowych;

2)

ceny transferowe transakcji kontrolowanych objętych lokalną dokumentacją cen transferowych

są ustalane na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, podpisuje kierownik jednostki w rozumieniu ustawy o rachunkowości, podając pełnioną przez siebie funkcję, przy czym

1)

oświadczenie składa i podpisuje każda z osób uprawnionych do reprezentacji - w przypadku

gdy kilka osób spełnia kryteria kierownika jednostki albo nie jest możliwe określenie

kierownika jednostki;

2)

nie jest dopuszczalne złożenie oświadczenia przez pełnomocnika.

4.

Oświadczenie o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych składa się za

pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do podatników obowiązanych do sporządzania

lokalnej dokumentacji cen transferowych na podstawie art. 11o ust. 1.

Art. 11n.

Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania

do transakcji kontrolowanych

1)

zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę

lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy

z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki

a)

nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6,

b)

nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a,

c)

nie poniósł straty podatkowej;

2)

objętych decyzją w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej,

w okresie, którego dotyczy ta decyzja;

3)

których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu,

z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących

inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

4)

między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową;

5)

w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub

jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami;

6)

w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986);

7)

realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa

w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich

związkach oraz o zmianie innych ustaw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia

a)

na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów wyprodukowanych w

gospodarstwach członków takiej grupy,

b)

przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez

członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia

usług związanych z tą produkcją;

8)

realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną

organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia

a)

na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych

w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji,

b)

przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez

członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia

usług związanych z tą produkcją;

9)

polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, jeżeli

przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko w państwie innym niż Rzeczpospolita

Polska.

Art. 11o.

1.

Do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych są obowiązani także podatnicy

1)

dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego

miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą

konkurencję podatkową, jeżeli łączna kwota wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona

w roku obrotowym łączna kwota wymagalnych w tym roku świadczeń przekracza 100 000

zł lub równowartość tej kwoty, lub

2)

zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową

a)

umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników

wkładów przekracza 100 000 zł lub równowartość tej kwoty, lub

b)

umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość

wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia

w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza 100 000 zł

lub równowartość tej kwoty.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim

dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej.

Art. 11p.

1.

Podmioty powiązane konsolidowane metodą pełną lub proporcjonalną, które są obowiązane

do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych dołączają do tej dokumentacji

grupową dokumentację cen transferowych, sporządzoną za rok obrotowy, w terminie do

końca dwunastego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego, jeżeli należą do grupy podmiotów

powiązanych

1)

dla której jest sporządzane skonsolidowane sprawozdanie finansowe;

2)

której skonsolidowane przychody przekroczyły w poprzednim roku obrotowym kwotę 200

000 000 zł lub jej równowartość.

2.

Kwoty przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wyrażone w walucie obcej przelicza

się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego

w ostatnim dniu roboczym sprawozdawczego roku obrotowego poprzedzającego rok obrotowy,

którego dotyczy grupowa dokumentacja cen transferowych.

3.

Grupowa dokumentacja cen transferowych może być sporządzona przez podmiot powiązany

obowiązany do dołączania grupowej dokumentacji cen transferowych lub inny podmiot

należący do grupy podmiotów powiązanych. Sporządzenie grupowej dokumentacji cen transferowych

przez inny podmiot z grupy podmiotów powiązanych nie zwalnia z odpowiedzialności za

zgodność tej dokumentacji z art. 11q ust. 2.

4.

W przypadku gdy grupowa dokumentacja cen transferowych została sporządzona w języku

angielskim, organ podatkowy może wystąpić z żądaniem przedłożenia, w terminie 30 dni

od dnia doręczenia tego żądania, grupowej dokumentacji cen transferowych w języku

polskim.

Art. 11q.

1.

Lokalna dokumentacja cen transferowych zawiera następujące elementy

1)

opis podmiotu powiązanego;

2)

opis transakcji, w tym analizę funkcji, ryzyk i aktywów;

3)

analizę cen transferowych, w tym

a)

analizę danych podmiotów niepowiązanych lub transakcji zawieranych z podmiotami niepowiązanymi

lub pomiędzy podmiotami niepowiązanymi uznanych za porównywalne do warunków ustalonych

w transakcjach kontrolowanych, zwaną dalej „analizą porównawczą”, albo

b)

analizę wykazującą zgodność warunków, na jakich została zawarta transakcja kontrolowana,

z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, zwaną dalej „analizą zgodności”

- w przypadku gdy sporządzenie analizy porównawczej nie jest właściwe w świetle danej

metody weryfikacji cen transferowych lub nie jest możliwe przy zachowaniu należytej

staranności;

4)

informacje finansowe.

2.

Grupowa dokumentacja cen transferowych zawiera następujące elementy dotyczące grupy

kapitałowej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy o rachunkowości

1)

opis tej grupy;

2)

opis istotnych wartości niematerialnych i prawnych tej grupy;

3)

opis istotnych transakcji finansowych tej grupy;

4)

informacje finansowe i podatkowe tej grupy.

3.

W przypadku transakcji kontrolowanych spełniających kryteria, o których mowa w art.

11f i art. 11g, lokalna dokumentacja cen transferowych może nie zawierać analizy porównawczej

lub analizy zgodności.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres elementów lokalnej dokumentacji cen transferowych i grupowej dokumentacji

cen transferowych, mając na uwadze ułatwienie podatnikom sporządzania poprawnej dokumentacji

cen transferowych oraz uwzględniając wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej

i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji

podatkowych.

Art. 11r.

Analiza porównawcza oraz analiza zgodności podlegają aktualizacji nie rzadziej niż

co 3 lata, chyba że zmiana otoczenia ekonomicznego w stopniu znacznie wpływającym

na sporządzoną analizę uzasadnia dokonanie aktualizacji w roku zaistnienia tej zmiany.

Art. 11s.

1.

Podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen

transferowych lub grupowej dokumentacji cen transferowych, przedkładają, na żądanie

organów podatkowych, tę dokumentację, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego żądania.

2.

W przypadku wystąpienia prawdopodobieństwa zaniżenia wartości transakcji kontrolowanej

organ podatkowy może zwrócić się do podatnika niebędącego mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu

art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633), z żądaniem sporządzenia i przedłożenia lokalnej dokumentacji cen transferowych niezawierającej

analizy porównawczej lub analizy zgodności dla wskazanych przez organ podatkowy transakcji

kontrolowanych w roku podatkowym, w terminie 30 dni od dnia doręczenia takiego żądania.

Żądanie wskazuje okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie zaniżenia wartości

transakcji kontrolowanej.

3.

Organ podatkowy może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu,

o którym mowa w art. 11m ust. 1, a w przypadku grupowej dokumentacji cen transferowych

- po upływie terminu, o którym mowa w art. 11p ust. 1.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie również do podatników, o których

mowa w art. 11o ust. 1, w zakresie należności i umów wskazanych w tym przepisie. Przepisy

ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 11t.

1.

Podmioty powiązane

1)

obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie transakcji

kontrolowanych objętych tym obowiązkiem lub

2)

realizujące transakcje kontrolowane określone w art. 11n pkt 1

- przekazują Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, w terminie do końca dziewiątego

miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

informację o cenach transferowych za rok podatkowy, sporządzoną na podstawie wzoru

dokumentu elektronicznego zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Informacja o cenach transferowych zawiera

1)

cel złożenia informacji i okres, za jaki jest składana;

2)

dane identyfikacyjne podmiotu składającego informację oraz podmiotu, dla którego jest

składana informacja;

3)

ogólne informacje finansowe podmiotu, dla którego jest składana informacja;

4)

informacje dotyczące podmiotów powiązanych i transakcji kontrolowanych;

5)

informacje dotyczące metod i cen transferowych;

6)

dodatkowe informacje lub wyjaśnienia dotyczące danych lub informacji, o których mowa

w pkt 2-5.

3.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie również do podatników, o których

mowa w art. 11o ust. 1, w zakresie należności i umów wskazanych w tym przepisie. Przepis

ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku transakcji kontrolowanych, o których mowa w art. 11n pkt 1, w informacji

o cenach transferowych nie uwzględnia się informacji oraz wyjaśnień, o których mowa

w ust. 2 pkt 3, 5 i 6.

5.

W przypadku spółek niemających osobowości prawnej podmiotem obowiązanym do przekazania

informacji o cenach transferowych jest wyznaczony wspólnik. Wyznaczenie wspólnika

nie zwalnia pozostałych wspólników z odpowiedzialności za nieprzekazanie informacji

o cenach transferowych.

6.

Informacja o cenach transferowych jest wykorzystywana w celu analizy ryzyka zaniżenia

dochodu do opodatkowania w zakresie cen transferowych oraz do innych analiz ekonomicznych

lub statystycznych.

7.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zapewnia ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych bieżący dostęp do informacji o cenach transferowych za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres danych i informacji przekazywanych w informacji o cenach transferowych,

wraz z objaśnieniami co do sposobu jej sporządzenia, uwzględniając konieczność zapewnienia

dokonywania prawidłowej analizy ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze

cen transferowych oraz innych analiz ekonomicznych lub statystycznych.

”

;

10)

w art. 12

a)

po ust. 1d dodaje się ust. 1e w brzmieniu

„

1e.

W odniesieniu do transakcji kontrolowanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 przepis

ust. 1 pkt 2 stosuje się z uwzględnieniem art. 11c.

”

,

b)

po ust. 3a dodaje się ust. 3aa w brzmieniu

„

3aa.

Przy ustaleniu wysokości przychodu uwzględnia się

1)

korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w

art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1-5;

2)

korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów,

o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w

art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1 i 2.

”

,

c)

ust. 3l otrzymuje brzmienie

„

3l.

Przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się do

1)

korekty dotyczącej przychodu związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo

przedawnieniu;

2)

korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.

”

,

d)

w ust. 4 w pkt 26 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 27 w brzmieniu

„

27)

wartości waluty wirtualnej otrzymanej w zamian za inną walutę wirtualną.

”

,

e)

ust. 4ba otrzymuje brzmienie

„

4ba.

Przepisy ust. 1 pkt 4d, 4e, 5a, 6 i 6a stosuje się również w przypadku odpłatnego

zbycia wierzytelności lub jej części, w tym w sposób określony w ust. 1 pkt 7.

”

,

f)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na

podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju

i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu

i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

”

,

g)

po ust. 6a dodaje się ust. 6b w brzmieniu

„

6b.

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 wartość otrzymanych

rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, o których mowa w ust.

1 pkt 2, ustala się na podstawie przepisów art. 11c.

”

;

11)

w art. 14

a)

uchyla się ust. 6,

b)

dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 wartość zbytych

nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy ustala się na podstawie przepisów

art. 11c i art. 11d.

”

;

12)

w art. 15

a)

po ust. 1aa dodaje się ust. 1ab w brzmieniu

„

1ab.

Przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się

1)

korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu

spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,

o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e

pkt 1 i 2;

2)

korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu

spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,

o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e

pkt 1-5.

”

,

b)

ust. 1y otrzymuje brzmienie

„

1y.

W przypadku prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład wartość poszczególnych

składników majątku wchodzących w skład tego zagranicznego zakładu ustala się, z zastrzeżeniem

ust. 1, w wysokości

1)

wartości rynkowej określonej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku

od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f, w państwie miejsca

siedziby lub zarządu lub w państwie położenia jego zagranicznego zakładu, chyba że

organ podatkowy określi tę wartość w innej wysokości - w przypadku gdy składniki majątku,

w tym przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, są przenoszone z terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej; przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio, lub

2)

przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych tego podatnika,

niezaliczonej do kosztów w jakiejkolwiek formie, nie wyższej jednak od wartości rynkowej

składnika majątku - jeżeli składnik ten przenoszony jest z państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, a państwo to nie określi dla tego składnika majątku wartości rynkowej,

o której mowa w pkt 1, albo zwolni z opodatkowania tę wartość, albo jeżeli składnik

ten jest przenoszony z terytorium państwa innego niż państwo członkowskie Unii Europejskiej;

przepis ust. 1u stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

po ust. 1y dodaje się ust. 1ya w brzmieniu

„

1ya.

Przepis ust. 1y stosuje się odpowiednio do podatnika, o którym mowa w art. 3 ust.

1, który

1)

przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składnik majątku swojego zagranicznego

zakładu, w tym w wyniku likwidacji tego zagranicznego zakładu, lub

2)

przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku ze zmianą miejsca siedziby

lub zarządu, składnik majątku wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym w wyniku jej likwidacji.

”

,

d)

ust. 1z otrzymuje brzmienie

„

1z.

Przepisy ust. 1y i 1ya stosuje się odpowiednio do spółki europejskiej zawiązanej na

podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu

spółki europejskiej (SE) i spółdzielni europejskiej zawiązanej na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni

europejskiej (SCE)

(Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 17, t. 1, str. 280).

”

,

e)

ust. 4k otrzymuje brzmienie

„

4k.

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do

1)

korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym,

które uległo przedawnieniu;

2)

korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.

”

,

f)

po ust. 4l dodaje się ust. 4m w brzmieniu

„

4m.

Przepisy ust. 4i i 4j stosuje się odpowiednio do korekty wartości rynkowej, wynikającej

z decyzji organu podatkowego określającej wartość rynkową składnika majątku podatnika,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 lub 2, w innej wysokości niż przyjęta dla celów opodatkowania

podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym

mowa w art. 24f, przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, z którego terytorium

składnik ten został przeniesiony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

g)

dodaje się ust. 11-13 w brzmieniu

„

11.

Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f, stanowią

udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty

związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na

rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

12.

Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 11, są potrącane w tym roku podatkowym,

w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 13.

13.

Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 11, nad przychodami uzyskanymi

w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów poniesione w następnym roku

podatkowym.

”

;

13)

po art. 15b dodaje się art. 15ba w brzmieniu

„

Art. 15ba.

1.

W przypadku nabycia w ramach jednej transakcji co najmniej 100 wierzytelności bez

wyodrębnienia ceny nabycia poszczególnych wierzytelności (pakiet wierzytelności) dochód

z pakietu wierzytelności stanowi nadwyżka przychodów uzyskanych z wierzytelności wchodzących

w skład pakietu wierzytelności nad kosztem nabycia pakietu wierzytelności.

2.

Przez przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności

rozumie się środki lub wartości otrzymane w wyniku uregulowania tych wierzytelności

lub środki lub wartości ze zbycia całości albo części wierzytelności wchodzących w

skład danego pakietu wierzytelności, z wyjątkiem opłat, odsetek, odsetek za opóźnienie

w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia pakietu wierzytelności.

3.

Przez koszt nabycia pakietu wierzytelności rozumie się cenę nabycia takiego pakietu

wierzytelności.

4.

Koszty nabycia pakietu wierzytelności potrąca się w okresie rozliczeniowym, w którym

osiągnięty został przychód z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności,

do wysokości odpowiadającej temu przychodowi.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do nabycia pojedynczej wierzytelności.

”

;

14)

uchyla się art. 15ca;

15)

w art. 15e

a)

w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie

„

-

poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu

art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j

ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty

odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych

o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych

o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych,

o których mowa w art. 16a-16m, i odsetek.

”

,

b)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Za koszty poniesione pośrednio na rzecz podmiotów, o których mowa w ust. 1, uważa

się koszty poniesione na rzecz podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust.

1 pkt 3 z podatnikiem, jeżeli rzeczywistym właścicielem należności z tytułów, o których

mowa w ust. 1, lub jej części jest podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1

pkt 4 z podatnikiem lub podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na

terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust.

2.

”

,

c)

ust. 15 otrzymuje brzmienie

„

15.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do kosztów usług, opłat

i należności, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim decyzja w sprawie porozumienia,

o której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej, obejmuje prawidłowość kalkulacji wynagrodzenia

za te usługi, opłaty i należności w okresie, którego ta decyzja dotyczy.

”

;

16)

w art. 16

a)

w ust. 1

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych, jeżeli środki

te lub wartości zostały przeniesione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sposób,

o którym mowa w art. 24f;

”

,

-

po pkt 39 dodaje się pkt 39a i 39b w brzmieniu

„

39a)

strat w części niepokrytej przychodami uzyskanymi z nabytych wierzytelności, w tym

nabytego pakietu wierzytelności;

39b)

wydatków na nabycie wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta uprzednio została zbyta

przez podatnika lub spółkę niebędącą osobą prawną, w której podatnik jest wspólnikiem

- w części przekraczającej przychód uzyskany przez podatnika z tego uprzedniego lub

pierwszego zbycia;

”

,

-

w pkt 58 po wyrazie „55” dodaje się wyrazy „, 56”,

-

w pkt 74 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 75 w brzmieniu

„

75)

poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną.

”

,

b)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

W przypadku gdy podatnik wniósł do spółki niebędącej osobą prawną wkład niepieniężny,

a spółka niebędąca osobą prawną uległa przekształceniu w spółkę lub została przejęta

przez spółkę, przez wydatki na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) spółki uważa się

wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie składników majątku stanowiących przedmiot

takiego wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie.

”

;

17)

w art. 16b w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wartość firmy, jeżeli w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa wartość ta została opodatkowana

w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów

z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 24f - w przypadku gdy przedsiębiorstwo

lub jego zorganizowana część przenoszone są z tego państwa,

”

;

18)

w art. 16c pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.

2 pkt 2 i 2a,

”

;

19)

w art. 16g w ust. 1

a)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

w razie prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład - wartość, o której

mowa w art. 15 ust. 1y;

”

,

b)

dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

w razie gdy podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składnik majątku swojego zagranicznego zakładu, w tym w wyniku jego likwidacji,

lub przeniósł, w związku ze zmianą miejsca siedziby lub zarządu (rezydencji podatkowej),

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składnik majątku wykorzystywany w działalności

prowadzonej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wartość, o której mowa w art.

15 ust. 1ya.

”

;

20)

w art. 17

a)

w ust. 1

-

po pkt 42 dodaje się pkt 42a w brzmieniu

„

42a)

dochody uzyskane przez podatników mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z tytułu

a)

nieodpłatnego nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, w

tym uzyskanych informacji w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

b)

nieodpłatnego nabycia prawa do używania środków trwałych lub wartości niematerialnych

i prawnych, w tym uzyskanych informacji w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej

(know-how), na podstawie umowy użyczenia lub umowy o podobnym charakterze,

c)

nieodpłatnego nabycia usług szkoleniowych,

d)

otrzymania bezzwrotnego wsparcia finansowego, pod warunkiem że wsparcie to jest przeznaczone

i zostanie wykorzystane wyłącznie na produkty wojskowe

-

będących przedmiotem zobowiązania offsetowego w ramach wykonywania umów zawieranych

przez Skarb Państwa, których wejście w życie oraz stwierdzenie wykonania zostało zatwierdzone

przez Radę Ministrów zgodnie z ustawą z dnia 26 czerwca 2014 r. o niektórych umowach zawieranych w związku z realizacją

zamówień o podstawowym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2031 oraz z 2018 r. poz. 1669);

”

,

-

po pkt 50b dodaje się pkt 50c i 50d w brzmieniu

„

50c)

dochody osiągnięte przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, z odsetek lub dyskonta

od obligacji

a)

o terminie wykupu nie krótszym niż rok,

b)

dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do alternatywnego systemu

obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną

zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której

przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności

licencyjnych

- chyba że na moment osiągnięcia dochodu podatnik jest podmiotem powiązanym w rozumieniu

art. 11a ust. 1 pkt 4 lub w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych z emitentem tych obligacji oraz posiada, bezpośrednio lub pośrednio, łącznie z innymi

podmiotami powiązanymi w rozumieniu tych przepisów więcej niż 10% wartości nominalnej

tych obligacji;

50d)

przychody osiągnięte przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, z odsetek lub

dyskonta, wypłacanych przez Narodowy Bank Polski w związku z operacjami dokonywanymi

na instrumentach finansowych w ramach prowadzonej gospodarki rezerwami dewizowymi;

”

,

-

w pkt 57 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych podmiotom, o których

mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu, z

wyjątkiem odsetek od wierzytelności z tytułu pożyczek (kredytów) nabytych przez fundusz

od podmiotów, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad

rynkiem finansowym, uprawnionych do udzielania pożyczek (kredytów) na podstawie odrębnych

ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, jeżeli pożyczki (kredyty) te zostały

udzielone przez te podmioty,

”

,

b)

w ust. 6b wyrazy „art. 11” zastępuje się wyrazami „rozdziału 1a oddziału 2”,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 42a, dotyczy również podatników mających miejsce

zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku

nieodpłatnego nabycia wartości, praw, usług lub otrzymania bezzwrotnego wsparcia finansowego,

określonych w ust. 1 pkt 42a, od podatników, o których mowa w tym przepisie, lub za

ich pośrednictwem, jeżeli te wartości, prawa, usługi lub wsparcie finansowe zostaną

przeznaczone wyłącznie na cele wojskowe.

7b.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 42a, ma zastosowanie do dochodów wymienionych

w tym przepisie, pozostających w związku z ustanowieniem lub utrzymaniem potencjału

mającego na celu ochronę podstawowych interesów bezpieczeństwa państwa w zakresie

produkcji broni, amunicji lub materiałów wojennych, pod warunkiem że produkty te przeznaczone

zostaną wyłącznie na cele wojskowe.

”

;

21)

w art. 18 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art.

24d i art. 24f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a, po odliczeniu

”

;

22)

w art. 18d w ust. 2

a)

w pkt 4 wyrazy „art. 11 ust. 1 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 11a ust. 1 pkt 4”,

b)

w pkt 4a wyrazy „art. 11 ust. 1 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 11a ust. 1 pkt 4”;

23)

w art. 19

a)

w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f,

wynosi

”

,

b)

uchyla się ust. 4;

24)

w art. 21 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Jeżeli w wyniku powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 między podmiotem wypłacającym

i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone

warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane

w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest

wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie,

o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania

warunków wynikających z tych powiązań. Przepis art. 11d stosuje się odpowiednio.

”

;

25)

art. 22c otrzymuje brzmienie

„

Art. 22c.

1.

Przepisów art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 nie stosuje się, jeżeli

skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było

1)

sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

2)

głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo

wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.

2.

Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących

okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi

z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych

przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza

się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 20 ust. 3, art.

21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.

”

;

26)

po art. 22c dodaje się art. 22d w brzmieniu

„

Art. 22d.

1.

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi

19% uzyskanego dochodu.

2.

Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica

między sumą przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f, a kosztami uzyskania

przychodów określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13.

3.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,

których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej

z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie

z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca

siedziby podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

4.

Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z innymi dochodami (przychodami)

podatnika.

5.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o

którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego

zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek dochodowy.

6.

W zeznaniu, o którym mowa w ust. 5, podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów,

o których mowa w art. 15 ust. 11-13, także wtedy, gdy w roku podatkowym nie osiągnął

przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.

”

;

27)

w art. 24a

a)

użyte w ust. 1, 3a, 6, 10, 13, 13a, 16 i 18a, w różnej liczbie i różnym przypadku,

wyrazy „zagraniczna spółka” oraz „zagraniczna spółka kontrolowana” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie

i odpowiednim przypadku odpowiednio wyrazami „zagraniczna jednostka” oraz „zagraniczna jednostka kontrolowana”,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zagraniczna jednostka - oznacza

a)

osobę prawną,

b)

spółkę kapitałową w organizacji,

c)

jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka niemająca osobowości

prawnej,

d)

spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2,

e)

fundację, trust lub inny podmiot albo stosunek prawny o charakterze powierniczym,

f)

podatkową grupę kapitałową lub spółkę z podatkowej grupy kapitałowej, która samodzielnie

spełniałaby warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c, gdyby nie była częścią podatkowej

grupy kapitałowej,

g)

wydzieloną organizacyjnie lub prawnie część zagranicznej spółki lub innego podmiotu

mającego osobowość prawną albo niemającego osobowości prawnej

-

nieposiadające siedziby, zarządu ani rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w których podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie z podmiotami

powiązanymi, posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udział w kapitale, prawo głosu w

organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających lub prawo do uczestnictwa w

zysku, w tym ich ekspektatywę, lub w których w przyszłości będzie uprawniony do nabycia

takich praw, w tym jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub

innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, lub nad którymi

podatnik sprawuje kontrolę faktyczną;

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu

„

1a)

prawo do uczestnictwa w zysku - oznacza również prawo do uzyskania środków należących

do zagranicznej jednostki w związku z jej likwidacją, prawo do otrzymania świadczenia

pieniężnego lub niepieniężnego, w tym jego ekspektatywy, jako założyciel (fundator)

lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze

powierniczym lub ekspektatywę uzyskania zysków zagranicznej jednostki wypracowanych

lub uzyskanych w przyszłości;

1b)

kontrola faktyczna - oznacza kontrolę, która, uwzględniając okoliczności faktyczne,

pozwala na wywieranie dominującego wpływu na funkcjonowanie zagranicznej jednostki

poprzez wpływ na podejmowanie decyzji na najwyższym szczeblu w sprawach dotyczących

zagranicznej jednostki lub możliwość kierowania lub wpływania na jej codzienne działanie,

przy czym kontrola faktyczna wynika w szczególności z powiązań umownych, między innymi

umowy kreującej zagraniczną jednostkę, decyzji sądu lub innego dokumentu regulującego

założenie lub funkcjonowanie tej jednostki, udzielonych pełnomocnictw lub powiązań

faktycznych między zagraniczną jednostką i podatnikiem;

”

,

-

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

jednostka zależna - oznacza podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo zagraniczną

jednostkę niespełniającą warunków określonych w ust. 3 pkt 3 lit. b i c, w których

podatnik posiada, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50% udziałów w kapitale

lub co najmniej 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,

lub co najmniej 50% prawa do uczestnictwa w zysku;

4)

podmiot powiązany - oznacza

a)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w której podatnik

posiada co najmniej 25% udziałów w kapitale lub co najmniej 25% praw głosu w organach

kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej 25% prawa do uczestnictwa

w zysku,

b)

osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej,

posiadającą w podatniku co najmniej 25% udziałów w kapitale lub co najmniej 25% praw

głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej 25%

prawa do uczestnictwa w zysku,

c)

osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, w której podmiot

wskazany w lit. b posiada co najmniej 25% udziałów w kapitale lub co najmniej 25%

praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej

25% prawa do uczestnictwa w zysku.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

W przypadku gdy na podstawie okoliczności faktycznych nie można ustalić, że podmiot,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, spełnia przesłanki uznania za zagraniczną jednostkę,

domniemywa się, że podmiot ten stanowi zagraniczną jednostkę, jeżeli podatnik jest

założycielem lub fundatorem tego podmiotu oraz, odpłatnie albo nieodpłatnie, przekazał

majątek temu podmiotowi, chyba że założyciel (fundator) wykaże, że wyzbył się on w

sposób definitywny i nieodwołalny powierzonego majątku. W takim przypadku podmiot,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, uznaje się za zagraniczną jednostkę, gdy podatnik

jest lub może stać się beneficjentem tego podmiotu.

2b.

Za zagraniczną jednostkę może być również uznany zagraniczny zakład zagranicznej jednostki

w dowolnej postaci.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zagraniczną jednostką kontrolowaną jest

1)

zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na

terytorium lub w kraju wymienionym w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 11j

ust. 2 albo

2)

zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na

terytorium państwa innego niż wskazane w pkt 1, z którym

a)

Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy

o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo

b)

Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej

- stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji

podatkowych, albo

3)

zagraniczna jednostka spełniająca łącznie następujące warunki

a)

w jednostce tej podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub wspólnie

z podmiotami powiązanymi, posiada bezpośrednio lub pośrednio ponad 50% udziałów w

kapitale lub ponad 50% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,

lub ponad 50% prawa do uczestnictwa w zysku lub sprawuje kontrolę faktyczną nad zagraniczną

jednostką,

b)

co najmniej 33% przychodów tej jednostki osiągniętych w roku podatkowym, o którym

mowa w ust. 6, pochodzi

-

z dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych,

-

ze zbycia udziałów (akcji),

-

z wierzytelności,

-

z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

-

z części odsetkowej raty leasingowej,

-

z poręczeń i gwarancji,

-

z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

-

ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

-

z działalności ubezpieczeniowej, bankowej lub innej działalności finansowej,

-

z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka nie wytwarza w związku

z tymi transakcjami wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest

znikoma,

c)

faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę jednostkę jest niższy niż różnica

między podatkiem dochodowym od osób prawnych, który byłby od niej należny, gdyby jednostka

ta była podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, a podatkiem dochodowym faktycznie

przez nią zapłaconym w państwie jej siedziby, zarządu, zarejestrowania lub położenia;

przez podatek faktycznie zapłacony rozumie się podatek niepodlegający zwrotowi lub

odliczeniu w jakiejkolwiek formie, w tym na rzecz innego podmiotu.

”

,

e)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu

„

3b.

Sprawowanie kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 3 lit. a, wobec podatkowej grupy

kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. f, ustala się poprzez odniesienie się

do spółki dominującej lub wobec wszystkich spółek z grupy.

3c.

W przypadku spółki z podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit.

f, przez faktycznie zapłacony podatek dochodowy przez tę spółkę na potrzeby ust. 3

pkt 3 lit. c należy rozumieć podatek, który zostałby przez tę spółkę zapłacony, gdyby

ta spółka nie była częścią tej podatkowej grupy kapitałowej.

”

,

f)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota odpowiadająca dochodowi

zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie do okresu, w którym jednostka

zagraniczna była kontrolowana przez podatnika w jej roku podatkowym, albo do okresu,

o którym mowa w ust. 8 albo 9, w takiej części, jaka odpowiada posiadanym prawom do

uczestnictwa w zysku tej jednostki, po odliczeniu kwot

1)

uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od zagranicznej

jednostki kontrolowanej;

2)

dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce kontrolowanej,

w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.

”

,

g)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W przypadku gdy podatnik jest założycielem (fundatorem) podmiotu, o którym mowa w

ust. 2 pkt 1 lit. e, przysługujące mu prawo do uczestnictwa w zysku określa się poprzez

odniesienie do proporcji, w jakiej pozostaje wartość rynkowa przekazanego przez niego

majątku na dzień jego przekazania do całego majątku trustu, fundacji lub innego podmiotu

albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym. W przypadku gdy podatnikiem jest

zarówno założyciel (fundator), jak i beneficjent podmiotu, o którym mowa w ust. 2

pkt 1 lit. e, przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio, chyba że podatnik będący założycielem

(fundatorem) wykaże, że faktycznie przysługujące prawo do uczestnictwa w zysku podmiotu,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, przysługuje w całości podatnikowi będącemu beneficjentem.

”

,

h)

ust. 7-9 otrzymują brzmienie

„

7.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wysokości prawa do uczestnictwa w zysku zagranicznej

jednostki kontrolowanej albo nastąpiło wyłączenie lub ograniczenie tego prawa, dla

jego ustalenia przyjmuje się najwyższy, określony procentowo, udział podatnika w kapitale

lub prawie głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających tej jednostki.

8.

W przypadku zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 1, dla

ustalenia prawa do uczestnictwa w zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej przyjmuje

się, że podatnikowi albo podatnikowi wspólnie z innymi podatnikami, o których mowa

w art. 3 ust. 1, lub podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługiwały, przez cały rok podatkowy, o którym mowa w ust. 6, wszystkie prawa

do uczestnictwa w zysku tej jednostki. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje

się, że udziały tych podatników związane z prawem do uczestnictwa w zysku są równe.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio do ustalenia prawa do uczestnictwa w zysku

zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 2, chyba że podatnik

wykaże, że faktycznie przysługujące podatnikowi prawo do uczestnictwa w zysku zagranicznej

jednostki kontrolowanej lub okres jego posiadania jest inny.

”

,

i)

ust. 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11.

Podatek do zapłaty przez podatnika z tytułu kontroli nad zagraniczną jednostką kontrolowaną,

obliczony zgodnie z ust. 4 i 4a, pomniejsza się o podatek zapłacony przez jednostkę

zależną na podstawie przepisów o kontrolowanych spółkach lub jednostkach zagranicznych

obowiązujących w państwie siedziby, zarządu, rejestracji lub położenia jednostki zależnej,

jeżeli jednostka zależna

1)

posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% prawa do uczestnictwa w zysku w

tej zagranicznej jednostce kontrolowanej oraz

2)

jednostka zależna jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo istnieje podstawa

prawna, wynikająca z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, innej ratyfikowanej

umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub innej umowy międzynarodowej,

której stroną jest Unia Europejska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji

podatkowych od organu podatkowego państwa, w którym jednostka zależna będąca zagraniczną

jednostką posiada rezydencję podatkową lub jest zarejestrowana lub położona.

12.

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z ust. 1 odlicza się kwotę równą podatkowi

dochodowemu zapłaconemu przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną w państwie jej siedziby

lub zarządu, rejestracji albo położenia lub w innym państwie w proporcji, w jakiej

pozostaje dochód ustalony zgodnie z ust. 4 lub 4a do dochodu tej jednostki ustalonego

zgodnie z ust. 6. Przepisy art. 20 ust. 8 i art. 22b stosuje się odpowiednio.

”

,

j)

w ust. 15 wyrazy „art. 11 ust. 5b” zastępuje się wyrazami „art. 11a ust. 3”,

k)

ust. 18 otrzymuje brzmienie

„

18.

Przy ocenie, czy zagraniczna jednostka kontrolowana prowadzi rzeczywistą działalność

gospodarczą, bierze się pod uwagę w szczególności, czy

1)

zarejestrowanie zagranicznej jednostki kontrolowanej wiąże się z istnieniem przedsiębiorstwa,

w ramach którego ta jednostka wykonuje faktycznie czynności stanowiące działalność

gospodarczą, w tym w szczególności czy jednostka ta posiada lokal, wykwalifikowany

personel oraz wyposażenie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej;

2)

zagraniczna jednostka kontrolowana nie tworzy struktury funkcjonującej w oderwaniu

od przyczyn ekonomicznych;

3)

istnieje współmierność między zakresem działalności prowadzonej przez zagraniczną

jednostkę kontrolowaną a faktycznie posiadanym przez tę jednostkę lokalem, personelem

lub wyposażeniem;

4)

zawierane porozumienia są zgodne z rzeczywistością gospodarczą, mają uzasadnienie

gospodarcze i nie są w sposób oczywisty sprzeczne z ogólnymi interesami gospodarczymi

tej jednostki;

5)

zagraniczna jednostka kontrolowana samodzielnie wykonuje swoje podstawowe funkcje

gospodarcze przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na miejscu osób zarządzających.

”

,

l)

dodaje się ust. 20 w brzmieniu

„

20.

Dla ustalenia statusu zagranicznej jednostki lub spełnienia warunku kontroli nad zagraniczną

jednostką nie uwzględnia się relacji pomiędzy podmiotami, które nie są ustanawiane

lub utrzymywane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mających na celu manipulowanie

strukturą właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich.

”

;

28)

po art. 24c dodaje się art. 24d i art. 24e w brzmieniu

„

Art. 24d.

1.

Podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych

praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

2.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są

1)

patent,

2)

prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)

prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)

prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)

dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)

prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych

do obrotu,

7)

wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin

(Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)

autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów

międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został

wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego

działalności badawczo-rozwojowej.

3.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw

własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

4.

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej

ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego

w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru

\(

{{\left( {a + b} \right)*1,3} \over {a + b + c + d}}

\)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika

na

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną

z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności

intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu

art. 11a ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności

intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu

art. 11a ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

5.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio

związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,

opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

6.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje

się, że wartość ta wynosi 1.

7.

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty

przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata)

1)

z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego

prawa własności intelektualnej;

2)

ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)

z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży

produktu lub usługi;

4)

z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności

intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu

sądowym albo arbitrażu.

8.

Do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c stosuje się

odpowiednio.

9.

W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dochodu przypadającego na poszczególne

kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podatnik może obliczyć kwalifikowany

dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z ust. 4-6 dla tego

samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy produktów lub usług, w

których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

10.

O wysokość straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poniesionej w roku

podatkowym obniża się dochód osiągnięty w najbliższych kolejno następujących po sobie

5 latach podatkowych z tego samego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

tego samego rodzaju produktu lub usługi lub tej samej grupy produktów lub usług, w

których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

11.

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania

dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok

podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

12.

Przepisy ust. 1-11 stosuje się odpowiednio do ekspektatywy uzyskania kwalifikowanego

prawa własności intelektualnej w związku ze zgłoszeniem lub złożeniem wniosku o uzyskanie

takiego prawa ochronnego do właściwego organu, od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku.

13.

W przypadku wycofania zgłoszenia lub wniosku, odmowy udzielenia prawa ochronnego,

odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację podatnik jest obowiązany

opodatkować na zasadach określonych w art. 19 kwalifikowane dochody, o których mowa

w ust. 4, uzyskane w okresie od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 12, do dnia wycofania wniosku lub zgłoszenia, odmowy udzielenia prawa ochronnego,

odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację. W tym przypadku od podatku

obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się podatek zapłacony na podstawie ust.

1.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z

kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie

umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod

warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, których

efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej

licencji.

Art. 24e.

1.

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani

1)

wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji

rachunkowej;

2)

prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów

uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo

własności intelektualnej;

3)

wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane

prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)

dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie

łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku

gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których

mowa w pkt 2 i 3;

5)

dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie

dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu

lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje

jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w

produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej

nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

2.

W przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu

(straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany

do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

”

;

29)

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków

Art. 24f.

1.

Podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków wynosi 19% podstawy opodatkowania.

2.

Opodatkowaniu podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków podlega

1)

przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku

którego Rzeczpospolita Polska w całości albo w części traci prawo do opodatkowania

dochodów ze zbycia tego składnika majątku, przy czym przenoszony składnik majątku

pozostaje własnością tego samego podmiotu;

2)

zmiana rezydencji podatkowej przez podatnika podlegającego w Rzeczypospolitej Polskiej

obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu),

w wyniku której Rzeczpospolita Polska w całości albo w części traci prawo do opodatkowania

dochodów ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku

z przeniesieniem jego siedziby lub zarządu do innego państwa.

3.

Przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym

mowa w ust. 2 pkt 1, obejmuje w szczególności sytuację, w której

1)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przenosi do swojego zagranicznego zakładu

składnik majątku dotychczas związany z działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2, przenosi do państwa swojej rezydencji podatkowej

lub do innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym prowadzi działalność poprzez

zagraniczny zakład, składnik majątku dotychczas związany z działalnością prowadzoną

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład;

3)

podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2, przenosi do innego państwa całość albo część

działalności prowadzonej dotychczas poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład.

4.

Opodatkowanie podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków w wyniku zmiany rezydencji

podatkowej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, nie dotyczy składników majątku, które po

zmianie rezydencji podatkowej pozostają związane z położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagranicznym zakładem podatnika, który zmienił rezydencję podatkową.

5.

Dochód z niezrealizowanych zysków stanowi nadwyżka wartości rynkowej składnika majątku

ustalanej na dzień jego przeniesienia albo na dzień poprzedzający dzień zmiany rezydencji

podatkowej ponad jego wartość podatkową.

6.

Dniem przeniesienia składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

dzień poprzedzający dzień, w którym składnik ten przestaje być przypisany do działalności

prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez zagraniczny zakład.

7.

Wartość rynkową składnika majątku określa się

1)

zgodnie z art. 14 ust. 2 - w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku,

z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów

lub ryzyk;

2)

zgodnie z art. 11c - w pozostałych przypadkach.

8.

Wartość podatkową składnika majątku stanowi wartość, niezaliczona uprzednio do kosztów

uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika

za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

Wartości podatkowej nie ustalają podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2, określający

dochód w drodze oszacowania, z zastosowaniem wskaźników, o których mowa w art. 9 ust.

2a.

9.

Jeżeli przyjęta przez podatnika do opodatkowania dochodu z niezrealizowanych zysków

wartość składnika majątku bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych odbiega od jego

wartości rynkowej i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów z niezrealizowanych

zysków albo wykazuje te dochody w zaniżonej wysokości, dochody podatnika oraz należny

podatek od dochodów z niezrealizowanych zysków określa organ podatkowy.

10.

Podstawę opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków stanowi suma

dochodów z niezrealizowanych zysków ustalonych dla poszczególnych składników majątku.

W przypadku przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części dochód z

niezrealizowanych zysków dotyczy całego przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części).

11.

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody (przychody)

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie

opodatkowaniu podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków,

dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy

dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia

nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,

która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Przepis art. 7

ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

12.

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje, według ustalonego wzoru,

o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków do 7 dnia miesiąca następującego po

miesiącu, w którym powstał dochód z niezrealizowanych zysków, oraz w tym terminie

wpłacić podatek należny.

13.

W przypadku podatkowych grup kapitałowych dochody (przychody) z niezrealizowanych

zysków ustala się jako sumę dochodów wszystkich spółek tworzących tę grupę.

Art. 24g.

1.

Opodatkowania podatkiem od dochodów z niezrealizowanych zysków nie stosuje się do

składnika majątku przeniesionego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas

określony, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, gdy

1)

przeniesienie tego składnika majątku związane jest bezpośrednio z polityką zarządzania

płynnością przedsiębiorstwa podatnika położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i terytorium innego państwa;

2)

przeniesienie papierów wartościowych lub innych składników majątku następuje na podstawie

umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności;

3)

przeniesienie następuje w celu spełnienia ostrożnościowych wymogów kapitałowych określonych

prawem Unii Europejskiej dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podatnik obowiązany jest zadeklarować w zeznaniu,

o którym mowa w art. 27, wartość rynkową składników majątku tymczasowo przeniesionych

w roku podatkowym, za który jest składane zeznanie, oraz przewidywany termin przeniesienia

ich z powrotem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli do dnia złożenia zeznania

składniki te pozostają poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Jeżeli przed upływem 12 miesięcy, liczonych od pierwszego miesiąca następującego po

miesiącu, w którym składnik majątku został przeniesiony poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, ustanie byt prawny podatnika, w tym w drodze jego likwidacji lub przejęcia

przez inny podmiot - wartość rynkowa składnika majątku, zadeklarowanego uprzednio

jako tymczasowo przeniesiony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega opodatkowaniu

zgodnie z art. 24f ust. 1.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, podatnik jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego

deklarację o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków do 7 dnia poprzedzającego

dzień ustania bytu prawnego podatnika oraz w tym terminie wpłacić podatek należny.

Art. 24h.

1.

Zwalnia się od podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków

1)

składniki majątku przekazane na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom równoważnym do organizacji, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej

ustawy, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym

państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność

pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - w przypadku

gdy podatnik nie posiada praw do udziału w zysku lub majątku tej organizacji;

2)

składniki majątku przeznaczone do służbowego użytku pracowników, bezpośrednio związane

z wykonywaną pracą, niestanowiące aktywów trwałych lub obrotowych w rozumieniu przepisów

o rachunkowości.

2.

Zwolnienia i odroczenia w opodatkowaniu, określone w art. 12 oraz art. 17, nie mają

zastosowania do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków.

Art. 24i.

1.

Podatnik może wystąpić do właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozłożenie na

raty zapłaty całości albo części podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, na

okres nie dłuższy niż 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek

jego zapłaty, jeżeli przeniesienie składników majątku albo przeniesienie rezydencji

podatkowej następuje na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego

państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną zawartej

z Rzecząpospolitą Polską lub Unią Europejską umowy w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej

w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń

(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2010, s. 1).

2.

W przypadku gdy istnieje realne ryzyko nieodzyskania podatku od dochodów z niezrealizowanych

zysków, rozłożenie na raty zapłaty całości albo części tego podatku następuje po przedłożeniu

przez podatnika zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego z tego tytułu wraz

z opłatą prolongacyjną w formie przewidzianej przepisami Ordynacji podatkowej dla

zabezpieczeń wykonania zobowiązań podatkowych.

3.

Przy ocenie, czy istnieje realne ryzyko nieodzyskania podatku od dochodów z niezrealizowanych

zysków, bierze się pod uwagę w szczególności, czy

1)

wartość bilansowa zobowiązań podatnika w ostatnich 3 latach podatkowych nie przekraczała

50% wartości bilansowej jego aktywów;

2)

podatnik właściwie regulował zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych

oraz podatku dochodowym od osób fizycznych, w zakresie obowiązków płatnika podatku

dochodowego od należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jeżeli występowały zaległości w tych płatnościach - czy stanowiły one istotną

wartość mogącą mieć wpływ na ocenę wypłacalności i rzetelności podatnika;

3)

podatnik posiada udziały w zagranicznej jednostce kontrolowanej;

4)

w ostatnich 5 latach podatkowych toczyło się lub toczy się na dzień składania wniosku

o rozłożenie podatku na raty, wobec podatnika, postępowanie w oparciu o przepisy regulujące

unikanie lub uchylanie się od opodatkowania;

5)

udzielenie przez podatnika gwarancji i poręczeń podmiotom powiązanym w rozumieniu

art. 11a ust. 1 pkt 4 jest uzasadnione gospodarczo i ekonomicznie;

6)

podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z podatnikiem nie są zagrożone

upadłością lub likwidacją z powodu niewypłacalności.

4.

Zabezpieczenie wykonania zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, w postaci gwarancji

lub poręczenia może zostać przedłożone przez podmiot posiadający miejsce zamieszkania,

siedzibę lub zarząd w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie

należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którego sytuacja finansowa i majątkowa

daje podstawę do uznania, że jest on zdolny do wykonania obowiązków wynikających z

tej gwarancji lub tego poręczenia.

5.

Rozłożenie na raty zapłaty podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków następuje

w drodze decyzji, w której organ podatkowy w szczególności

1)

ustala wysokość i terminy spłaty rat oraz wysokość opłaty prolongacyjnej;

2)

informuje o okolicznościach skutkujących wygaśnięciem decyzji i postawieniem zobowiązania

z tytułu podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków w stan wymagalności.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 5, wygasa w przypadku, gdy

1)

podatnik dokona zbycia w jakiejkolwiek formie przeniesionych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składników majątku, w tym przypisanych do zagranicznego zakładu położonego

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

przeniesione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składniki majątku, w tym przypisane

do zagranicznego zakładu, zostaną ponownie przeniesione do innego państwa niż państwo

członkowskie Unii Europejskiej, chyba że przeniesienie to nastąpi do państwa należącego

do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną umowy zawartej z Rzecząpospolitą

Polską lub Unią Europejską w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności

podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń;

3)

podatnik zmieni ponownie rezydencję podatkową na rezydencję podatkową państwa innego

niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, chyba że ponowna zmiana rezydencji podatkowej

nastąpi do państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które jest stroną

umowy zawartej z Rzecząpospolitą Polską lub Unią Europejską w sprawie wzajemnej pomocy

przy odzyskiwaniu wierzytelności podatkowych, równoważnej wzajemnej pomocy przewidzianej

w dyrektywie Rady 2010/24/UE z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy

odzyskiwaniu wierzytelności dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń;

4)

nastąpi upadłość lub likwidacja podatnika;

5)

podmiot, który udzielił podatnikowi zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego,

o którym mowa w ust. 2, w postaci gwarancji lub poręczenia, ogłosi upadłość, likwidację

lub zostanie przejęty w wyniku łączenia lub podziału przez inny podmiot lub przekształcony

w spółkę niemającą osobowości prawnej;

6)

podatnik nie dotrzymał terminu płatności którejkolwiek z rat lub opłaty prolongacyjnej.

7.

W okresie rozłożenia podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków na raty podatnik

jest obowiązany do składania na ostatni dzień każdego roku kalendarzowego informacji

o wystąpieniu lub niewystąpieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 6 pkt 1-5. Informację

składa się do naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję, o której mowa w ust.

5, do 7 dnia pierwszego miesiąca następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy

ta informacja.

8.

W przypadku zmiany rezydencji podatkowej właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego,

o którym mowa w ust. 1, jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych.

9.

W sprawach nieuregulowanych w ust. 1-8 stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

Art. 24j.

1.

Jeżeli na podstawie art. 15 ust. 1y pkt 1, ust. 1ya lub 1z lub art. 16g ust. 1 pkt

7 lub 8 podatnik uwzględni w kosztach uzyskania przychodów wartość rynkową składnika

majątku określoną w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów opodatkowania

podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, podatnik

ten jest obowiązany dołączyć do zeznania, o którym mowa w art. 27, informację, według

ustalonego wzoru, o wysokości wartości rynkowej tego składnika. Do informacji tej

podatnik jest obowiązany dołączyć dokument wydany lub potwierdzony przez właściwy

organ państwa, o którym mowa w zdaniu pierwszym, o wysokości wartości rynkowej tego

składnika.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1, składa się za rok podatkowy, w którym podatnik

uwzględnił w kosztach uzyskania przychodów wartość rynkową składnika majątku, określoną

przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej.

3.

Naczelnik urzędu skarbowego może określić wartość rynkową składnika majątku podatnika,

o którym mowa w ust. 1, w innej wysokości niż przyjęta dla celów opodatkowania podatkiem

równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, jeżeli wartość ta jest

wyższa od wartości rynkowej.

Art. 24k.

1.

W przypadku gdy przenoszącym składnik majątku jest spółka niebędąca osobą prawną,

przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do podatników posiadających prawa do udziału

w zyskach takiej spółki. W takim przypadku przepisy art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o składniku majątku, rozumie się przez to

również przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

3.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do

1)

nieodpłatnego przekazania innemu podmiotowi położonego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składnika majątku,

2)

wniesienia składnika majątku do podmiotu innego niż spółka lub spółdzielnia

- jeżeli w związku z tym przekazaniem albo wniesieniem wkładu Rzeczpospolita Polska

traci w całości albo w części prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego składnika

majątku.

Art. 24l.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory

1)

deklaracji, o której mowa w art. 24f ust. 12,

2)

informacji, o której mowa w art. 24j ust. 1

- wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania

oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze umożliwienie identyfikacji urzędu skarbowego,

identyfikacji podatnika, zastosowanej metody wyceny wartości rynkowej oraz poprawne

obliczenie podatku przez podatnika.

”

;

30)

w art. 25 w ust. 1 wyrazy „art. 22 i art. 24a” zastępuje się wyrazami „art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f”;

31)

w art. 26

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne

będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w

art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym

obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego

samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b

i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem

odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej

z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie

z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów

podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków

zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust.

1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania

należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się

charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1aa-1ad w brzmieniu

„

1aa.

Płatnicy nie są obowiązani do poboru podatku od odsetek lub dyskonta od

1)

listów zastawnych;

2)

obligacji

a)

o terminie wykupu nie krótszym niż rok,

b)

dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do alternatywnego systemu

obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną

zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której

przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności

licencyjnych.

1ab.

Niepobranie podatku w przypadku, o którym mowa w ust. 1aa pkt 2, następuje pod warunkiem

złożenia przez emitenta do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15, oświadczenia,

że emitent dochował należytej staranności w poinformowaniu podmiotów z nim powiązanych

w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych, o warunkach zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 50c, w stosunku do tych

podmiotów powiązanych.

1ac.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1ab, składa się jednokrotnie w stosunku do danej

emisji obligacji, nie później niż do dnia wypłaty odsetek lub dyskonta od obligacji.

1ad.

Narodowy Bank Polski nie pobiera podatku w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust.

1 pkt 50d.

”

,

c)

w ust. 1c wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22

ust. 1, wypłacona podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym nie przekracza

kwoty, o której mowa w ust. 1, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1

pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie

art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów

pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo

w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego

”

,

d)

w ust. 1f zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1,

wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust.

4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych

w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacona temu podatnikowi w obowiązującym u

płatnika roku podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 1, osoby prawne

i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych

należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z

uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego

zakładu pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione

zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust.

4 pkt 4.

”

,

e)

w ust. 1g wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami

osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21

ust. 1 lub art. 22 ust. 1 do wysokości kwoty, o której mowa w ust. 1, na rzecz podmiotów

wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a oraz art. 17 ust. 1 pkt 58, stosują zwolnienia

wynikające z tych przepisów wyłącznie pod warunkiem

”

,

f)

w ust. 1m wyrazy „art. 9a ust. 6” zastępuje się wyrazami „art. 11j ust. 2”,

g)

w ust. 2c dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Zdanie pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 w zakresie,

w jakim prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są papiery wartościowe,

jest związany z działalnością tego zakładu.

”

,

h)

po ust. 2d dodaje się ust. 2e-2l w brzmieniu

„

2e.

Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1

oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki

organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami

są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty

zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w

art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1

1)

z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;

2)

bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego

opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów

szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

2f.

Przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do podmiotów, o których mowa w ust. 3d.

2g.

W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1,

wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3 pkt 2 lub

art. 22 ust. 4 pkt 2, albo zagranicznego zakładu takiej spółki, jeżeli łączna kwota

należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacona

temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym przekracza kwotę, o której

mowa w ust. 1, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

dokonujące wypłat tych należności mogą zastosować zwolnienie, o którym mowa w art.

21 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, na podstawie obowiązującej opinii o stosowaniu zwolnienia,

o której mowa w art. 26b.

2h.

Przepisu ust. 2g nie stosuje się, jeżeli z informacji posiadanej przez płatnika, w

tym z dokumentu, w szczególności z faktury lub z umowy, wynika, że podatnik, którego

dotyczy opinia o stosowaniu zwolnienia, nie spełnia warunków określonych w art. 21

ust. 3-9, art. 22 ust. 4-4d i 6 lub stan faktyczny nie odpowiada stanowi faktycznemu

przedstawionemu w tej opinii.

2i.

Jeżeli rok podatkowy płatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę, o

której mowa w ust. 1, oblicza się jako iloczyn 1/12 kwoty 2 000 000 zł i liczby rozpoczętych

miesięcy roku podatkowego, w którym dokonano wypłaty tych należności.

2j.

Jeżeli obliczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, nie jest możliwe poprzez wskazanie

roku podatkowego płatnika, zasady określone w ust. 2e stosuje się odpowiednio w odniesieniu

do obowiązującego u tego płatnika roku obrotowego, a w razie jego braku, w odniesieniu

do obowiązującego u tego płatnika innego okresu o cechach właściwych dla roku obrotowego,

nie dłuższego jednak niż 23 kolejne miesiące.

2k.

Jeżeli wypłaty należności dokonano w walucie obcej, na potrzeby ustalenia, czy przekroczona

została kwota, o której mowa w ust. 1, wypłacone należności przelicza się na złote

według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego

dnia roboczego poprzedzającego dzień wypłaty.

2l.

Jeżeli nie można ustalić wysokości należności wypłaconych na rzecz tego samego podatnika,

domniemywa się, że przekroczyła ona kwotę, o której mowa w ust. 1.

”

,

i)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e pobrano podatek,

na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, albo - w przypadku dochodu, o którym

mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania,

a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami

uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których

tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której

mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik

urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje

zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w

1)

art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,

2)

art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym

podatku

- sporządzone według ustalonego wzoru.

Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie powstaje

w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.

”

,

j)

po ust. 3d dodaje się ust. 3e-3g w brzmieniu

„

3e.

Jeżeli suma należności wypłaconych podatnikowi z tytułów wymienionych w art. 21 ust.

1 oraz art. 22 ust. 1, których wartość przekroczyła w obowiązującym u płatnika roku

podatkowym kwotę, o której mowa w ust. 1, obejmuje należności, od których zgodnie

z ust. 1d nie został pobrany podatek, płatnik jest obowiązany zawiadomić o kwocie

i rodzaju należności wypłaconych wskazanemu podatnikowi w roku podatkowym tego płatnika,

od których nie został pobrany podatek, podając dane identyfikujące podatnika prowadzącego

działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład,

w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz

adres zagranicznego zakładu podatnika. Zawiadomienie to składa się także w przypadku

dokonania podatnikowi w roku podatkowym dalszych wypłat należności, od których zgodnie

z ust. 1d nie został pobrany podatek.

3f.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3e, jest składane do naczelnika urzędu skarbowego

właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty należności z tytułów wymienionych

w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1.

3g.

Przepisy ust. 3e i 3f stosuje się odpowiednio do wypłat, od których podatek nie został

pobrany na podstawie ust. 1a, przy czym zawiadomienie jest składane do naczelnika

urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych

w art. 3 ust. 2 - do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych.

”

,

k)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1ac, 1c, 1d, 1m, 2c i 2e, oznacza wykonanie zobowiązania

w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek.

”

,

l)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7j w brzmieniu

„

7a.

Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że

1)

posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki

podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2)

po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej

przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki

podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności nie posiada wiedzy o

istnieniu okoliczności uniemożliwiających spełnienie przesłanek, o których mowa w

art. 28b ust. 4 pkt 4-6.

7b.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa kierownik jednostki w rozumieniu ustawy o rachunkowości, podając pełnioną przez siebie funkcję. Nie jest dopuszczalne złożenie oświadczenia,

o którym mowa w ust. 7a, przez pełnomocnika.

7c.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa się najpóźniej w dniu dokonania wypłaty

należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1.

7d.

W przypadku gdy

1)

oświadczenie, o którym mowa ust. 7a, składa jedna osoba - złożenie oświadczenia następuje

do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15;

2)

do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 7a, obowiązana jest więcej niż jedna

osoba - dowód złożenia tego oświadczenia przekazywany jest wraz ze zgłoszeniem do

organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15.

7e.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7d pkt 2, potwierdza się, że oświadczenie, o którym

mowa w ust. 7a, zostało złożone przez wszystkie osoby obowiązane do jego złożenia.

Zgłoszenie składa w terminie, o którym mowa w ust. 7c, jedna z osób, które złożyły

oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a. Zgłoszenie nie może zostać złożone przez pełnomocnika.

7f.

Jeżeli płatnik złożył oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, a następnie dokonuje

na rzecz podatnika, którego dotyczyło to oświadczenie, dalszych wypłat należności

z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, płatnik może nie stosować

ust. 2e do momentu upływu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono

to oświadczenie.

7g.

W przypadku, o którym mowa w ust. 7f, płatnik, w terminie do 7 dnia następującego

po miesiącu, w którym upłynął okres, o którym mowa w ust. 7f, składa oświadczenie

do organu podatkowego, o którym mowa w art. 28b ust. 15, że w momencie dokonania dalszych

wypłat należności

1)

posiadał dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki

podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2)

po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiadał wiedzy uzasadniającej

przypuszczenie, że istniały okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki

podatku, zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności okoliczności uniemożliwiające

spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 28b ust. 4 pkt 4-6.

7h.

W przypadku gdy złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 7g, nie jest możliwe z

uwagi na niespełnienie warunków będących jego przedmiotem, płatnik, w terminie, o

którym mowa w tym przepisie, wpłaca podatek, który byłby należny przy zastosowaniu

ust. 2e, wraz z odsetkami za zwłokę.

7i.

Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 7g, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7b,

7d i ust. 7e zdanie trzecie.

7j.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1ab, 7a i 7g, oraz zgłoszenie, o którym mowa w

ust. 7d pkt 2, składa się w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej

dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

,

m)

dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu

„

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku których zostanie wyłączone

lub ograniczone stosowanie ust. 2e, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania

podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, uwzględniając istnienie określonych

uwarunkowań obrotu gospodarczego, specyficzny status niektórych grup podatników i

płatników oraz specyfikę dokonywania niektórych czynności.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania oświadczeń, o których mowa w ust. 1ab, 7a i 7g, oraz zgłoszenia,

o którym mowa w ust. 7d pkt 2, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, uwzględniając

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w tych dokumentach, a także potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

”

;

32)

po art. 26a dodaje się art. 26b w brzmieniu

„

Art. 26b.

1.

Organ podatkowy, na wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 28b ust. 2,

wydaje, pod warunkiem wykazania przez wnioskodawcę spełnienia przez podatnika warunków

określonych w art. 21 ust. 3-9 lub art. 22 ust. 4-6, opinię o stosowaniu przez płatnika

zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych na rzecz tego

podatnika należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 (opinia

o stosowaniu zwolnienia).

2.

Wniosek o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia składa się w postaci elektronicznej

odpowiadającej strukturze logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na

stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

W ten sam sposób następuje uzupełnienie wniosku o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia

w zakresie przedstawienia organowi podatkowemu dalszych faktów oraz przekazania uzupełniającej

dokumentacji.

3.

Odmawia się wydania opinii o stosowaniu zwolnienia w przypadku

1)

niespełnienia przez podatnika warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub art. 22

ust. 4-6;

2)

istnienia uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym dołączonej

do wniosku dokumentacji lub oświadczenia podatnika, że jest rzeczywistym właścicielem

należności;

3)

istnienia uzasadnionego przypuszczenia wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a Ordynacji

podatkowej, środków ograniczających umowne korzyści lub art. 22c, przy czym w przypadku

uzasadnionego przypuszczenia wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej

lub środków ograniczających umowne korzyści przepis art. 14b § 5c tej ustawy stosuje

się odpowiednio;

4)

istnienia uzasadnionego przypuszczenia, że podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2,

nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej w kraju siedziby tego podatnika

dla celów podatkowych, przy czym przepis art. 24a ust. 18 stosuje się odpowiednio.

4.

Na odmowę wydania opinii o stosowaniu zwolnienia przysługuje prawo wniesienia skargi

do sądu administracyjnego. O prawie tym organ podatkowy informuje wnioskodawcę w pouczeniu

odmowy wydania opinii o stosowaniu zwolnienia.

5.

Opinię o stosowaniu zwolnienia wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie

6 miesięcy od dnia wpływu wniosku do organu podatkowego. Przepis art. 139 § 4 Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio.

6.

Wniosek o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia podlega opłacie wpłacanej na rachunek

organu podatkowego, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, pod rygorem pozostawienia

wniosku bez rozpatrzenia. Wysokość opłaty od wniosku o wydanie opinii wynosi 2000

zł. Opłata od wniosku o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia stanowi dochód budżetu

państwa.

7.

Opinia o stosowaniu zwolnienia wygasa

1)

z upływem 36 miesięcy od dnia jej wydania;

2)

ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin, o którym

mowa w ust. 8, jeżeli zgodnie z tym przepisem wnioskodawca poinformował organ podatkowy

o istotnej zmianie okoliczności;

3)

z dniem, w którym podatnik, którego dotyczy ta opinia, przestał spełniać warunki określone

w art. 21 ust. 3-3c lub art. 22 ust. 4-6, jeżeli wnioskodawca nie poinformował o tym

organu podatkowego zgodnie z ust. 8.

8.

W przypadku istotnej zmiany okoliczności faktycznych, które mogą mieć wpływ na spełnienie

warunków korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 lub art. 22 ust.

4, wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub przy zachowaniu

należytej staranności powinien się dowiedzieć, że doszło do tej zmiany, informuje

o tym organ podatkowy. Wnioskodawca, o którym mowa w art. 28b ust. 2 pkt 1, jednocześnie

informuje płatnika o istotnej zmianie okoliczności, o których mowa w zdaniu pierwszym.

9.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-8 stosuje się odpowiednio przepisy art. 28b ust.

2, 3, 5-8 i 11 oraz przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129,

art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169

§ 1-2, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania

pouczenia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art.

215 oraz działu IV rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 11, 14, 16 i 23 Ordynacji podatkowej.

10.

Organem podatkowym właściwym w sprawach wydawania opinii o stosowaniu zwolnienia jest

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników

wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów

wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi

ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15 - naczelnik

urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania wniosku o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności

i niezaprzeczalności danych zawartych w tym wniosku, a także potrzebę ich ochrony

przed nieuprawnionym dostępem.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu usprawnienia postępowania

w sprawach dotyczących wydawania opinii o stosowaniu zwolnienia, może określić, w

drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w tych sprawach w

sposób odmienny niż określony w ust. 10, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

jednolitego stosowania przepisów o wydawaniu opinii o stosowaniu zwolnienia.

”

;

33)

w art. 27

a)

ust. 2a-4 otrzymuje brzmienie

„

2a.

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągający dochody z działalności prowadzonej

przez zagraniczne jednostki kontrolowane, na zasadach określonych w art. 24a, są obowiązani

składać urzędom skarbowym odrębne zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu

z zagranicznej jednostki kontrolowanej osiągniętego w roku podatkowym, o którym mowa

w art. 24a ust. 6, do końca dziewiątego miesiąca następnego roku podatkowego i w tym

terminie wpłacić podatek należny. Jeżeli podatnik osiąga dochody z więcej niż jednej

zagranicznej jednostki kontrolowanej, składa odrębne zeznanie o dochodach z każdej

z tych jednostek.

3.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy wydał decyzję w sprawie porozumienia, o

której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej, dołączają do zeznania sprawozdanie o

realizacji uznanej metody ustalania ceny transferowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji

podatkowej, uwzględniający w szczególności dane identyfikujące te podmioty powiązane,

wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu uznanej metody ustalania ceny transferowej,

ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust.

1 pkt 4 oraz okres stosowania metody.

”

,

b)

uchyla się ust. 5,

c)

uchyla się ust. 7 i 8;

34)

w art. 28a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zeznania podatkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 2a, wraz z objaśnieniami co

do sposobu jego wypełniania oraz terminu i miejsca składania, mając na uwadze umożliwienie

identyfikacji podatnika, zagranicznej jednostki kontrolowanej i urzędu skarbowego,

do którego jest kierowane zeznanie, oraz poprawne obliczenie podatku przez podatnika.

”

;

35)

po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu

„

Rozdział 6a

Zwrot podatku z tytułu wypłaconych należności

Art. 28b.

1.

Organ podatkowy zwraca, na wniosek, podatek pobrany zgodnie z art. 26 ust. 2e. Wysokość

podatku do zwrotu określa się na podstawie zwolnień lub stawek wynikających z przepisów

szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska.

2.

Wniosek o zwrot podatku może złożyć

1)

podatnik, w tym podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2, który w związku z uzyskaniem

należności, od której został pobrany podatek, osiąga przychód podlegający opodatkowaniu

zgodnie z przepisami niniejszej ustawy,

2)

płatnik, jeżeli wpłacił podatek z własnych środków i poniósł ciężar ekonomiczny tego

podatku

- zwany dalej „wnioskodawcą”.

3.

Wniosek o zwrot podatku zawiera oświadczenie co do zgodności z prawdą faktów przedstawionych

we wniosku oraz co do zgodności z oryginałem dokumentacji załączonej do wniosku. Obowiązek

złożenia oświadczenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, istnieje także na dalszym

etapie postępowania w odniesieniu do przedstawianych kolejnych faktów oraz przekazywanej

uzupełniającej dokumentacji.

4.

Do wniosku o zwrot podatku dołącza się dokumentację pozwalającą na ustalenie jego

zasadności, w szczególności

1)

certyfikat rezydencji podatnika, przy czym przepisy art. 26 ust. 1i i 1j stosuje się

odpowiednio;

2)

dokumentację dotyczącą przelewów bankowych lub inne dokumenty wskazujące na sposób

rozliczenia lub przekazania należności, z którymi wiązała się zapłata podatku;

3)

dokumentację dotyczącą zobowiązania do wypłaty należności;

4)

oświadczenie podatnika, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały

warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3 pkt 4 lit. b, ust. 3a i 3c lub

art. 22 ust. 4 pkt 4;

5)

oświadczenie podatnika, że w odniesieniu do czynności, w związku z którą składany

jest wniosek o zwrot podatku, podatnik jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek podatkowy,

a także oświadczenie podatnika, że spółka albo zagraniczny zakład jest rzeczywistym

właścicielem wypłacanych należności - w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

6)

oświadczenie podatnika, że prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby

podatnika dla celów podatkowych, z którą wiąże się uzyskany przychód - w przypadku,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1, gdy należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną

działalnością gospodarczą, przy czym przepis art. 24a ust. 18 stosuje się odpowiednio;

7)

dokumentację wskazującą na ustalenia umowne, z powodu których płatnik wpłacił podatek

z własnych środków i poniósł ciężar ekonomiczny tego podatku - w przypadku, o którym

mowa w ust. 2 pkt 2;

8)

uzasadnienie wnioskodawcy, że spełnione są warunki będące przedmiotem oświadczeń,

o których mowa w pkt 5 i 6.

5.

W sprawie zwrotu podatku organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa kwotę zwrotu,

z zastrzeżeniem ust. 10.

6.

Zwrot podatku, z zastrzeżeniem ust. 7, następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak

niż w terminie 6 miesięcy od dnia wpływu wniosku o zwrot podatku. Przepis art. 139

§ 4 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Termin określony w zdaniu pierwszym

biegnie na nowo od dnia wpływu zmienionego wniosku o zwrot podatku.

7.

Jeżeli posiadane informacje wskazują na wysokie prawdopodobieństwo niezasadności zwrotu

oraz wyczerpano możliwości uzyskania informacji przesądzających o zasadności zwrotu

na podstawie przepisów prawa krajowego, wskutek czego weryfikacja zasadności zwrotu

nie jest możliwa w terminie, o którym mowa w ust. 6, organ podatkowy może przedłużyć

wskazany termin zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji wniosku o zwrot podatku

w ramach kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego,

w tym kontroli, o której mowa w ust. 9.

8.

W celu weryfikacji zwrotu organ podatkowy niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o zwrot

podejmuje działania polegające w szczególności na

1)

wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie informacji podatkowych do właściwego organu innego

państwa, w tym w zakresie spełniania przez podatnika warunków będących przedmiotem

oświadczeń, o których mowa w ust. 4 odpowiednio w pkt 4-6;

2)

weryfikacji zgodności danych wskazanych we wniosku oraz danych posiadanych przez organ

podatkowy lub uzyskanych na wniosek, o którym mowa w pkt 1, z warunkami niepobrania

podatku, zastosowania zwolnienia lub stawki podatku, wynikającymi z przepisów szczególnych

lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

oraz na ustaleniu, czy podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzi rzeczywistą

działalność gospodarczą w kraju, w którym ma siedzibę dla celów podatkowych, przy

czym przepisy art. 24a ust. 18 oraz art. 26 ust. 1h stosuje się odpowiednio.

9.

W przypadku gdy uzasadniają to okoliczności sprawy, w szczególności gdy pomimo podjętych

działań nie zostały wyjaśnione wątpliwości dotyczące spełniania przez podatnika warunków

niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia lub stawki podatku, wynikających z przepisów

szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, weryfikacja zasadności

wniosku o zwrot podatku może obejmować również przeprowadzenie kontroli podatkowej

na terytorium państwa siedziby podatnika dla celów podatkowych.

10.

Jeżeli wniosek o zwrot podatku nie budzi wątpliwości, organ podatkowy niezwłocznie

dokonuje zwrotu kwoty wskazanej we wniosku bez wydania decyzji. Jeżeli zwrotu podatku

w trybie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dokonano nienależnie lub w wysokości większej

od należnej, w zakresie takiego zwrotu podatku nie wszczyna się postępowania w sprawach

o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.

11.

Wniosek o zwrot podatku składa się w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze

logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W ten sam sposób

następuje uzupełnienie wniosku o zwrot podatku w zakresie przedstawienia organowi

podatkowemu dalszych faktów oraz przekazania uzupełniającej dokumentacji.

12.

Jeżeli do wniosku o zwrot podatku nie dołączono dokumentacji, o której mowa w ust.

4, organ podatkowy wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia

doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie

wniosku o zwrot podatku bez rozpatrzenia. W sprawie pozostawienia wniosku o zwrot

bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

13.

Podatek niezwrócony przez organ podatkowy w terminie, o którym mowa w ust. 6, podlega

oprocentowaniu w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej.

14.

Zwrot podatku dokonywany jest na rachunek bankowy wnioskodawcy lub rachunek wnioskodawcy

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej. W przypadku gdy zwrot podatku jest

dokonywany na rachunek wnioskodawcy prowadzony poza terytorium kraju, zwracana kwota

jest pomniejszana o koszty dokonania zwrotu.

15.

Organem podatkowym właściwym w sprawach zwrotu podatku jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3

ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych

na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie

przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

16.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-15, 17 i 18 stosuje się odpowiednio przepisy art.

130, art. 131, art. 135, art. 140, art. 141, art. 143 oraz działu IV rozdziałów 1,

3a, 5-16, 17-20, 22 i 23 Ordynacji podatkowej.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania wniosku o zwrot podatku za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności

danych zawartych w tym wniosku, a także potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym

dostępem.

18.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu usprawnienia postępowania w

sprawach dotyczących zwrotu podatku może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość

miejscową organów podatkowych w tych sprawach w sposób odmienny niż określony w ust.

15, mając na względzie sprawne i efektywne wykonywanie zadań, o których mowa w niniejszym

rozdziale.

”

;

36)

dodaje się załącznik nr 6 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 2 do niniejszej

ustawy.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

pkt 10-12 otrzymują brzmienie

„

10)

cenie transferowej - rozumie się przez to cenę transferową w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm. oraz art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.;

11)

podmiocie krajowym - rozumie się przez to podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

12)

podmiocie zagranicznym − rozumie się przez to podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

b)

w pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 18 i 19 w brzmieniu

„

18)

korzyści podatkowej - rozumie się przez to

a)

niepowstanie zobowiązania podatkowego, odsunięcie w czasie powstania zobowiązania

podatkowego lub obniżenie jego wysokości,

b)

powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,

c)

powstanie nadpłaty lub prawa do zwrotu podatku albo zawyżenie kwoty nadpłaty lub zwrotu

podatku,

d)

brak obowiązku pobrania podatku przez płatnika, jeżeli wynika on z okoliczności wskazanych

w lit. a;

19)

środkach ograniczających umowne korzyści - rozumie się przez to postanowienia ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki

podatkowej lub inne środki ograniczające lub odmawiające korzyści wynikających z tych

umów.

”

;

2)

w art. 13 w § 2

a)

pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

organ odwoławczy od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 7;

3)

organ właściwy w sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transferowych;

”

,

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

organ pierwszej instancji w sprawach, o których mowa w art. 119g § 1 i 8;

”

,

c)

dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

organ właściwy w sprawach dotyczących informacji o schematach podatkowych.

”

;

3)

w art. 14 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W ramach nadzoru, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w celu

wykonywania ustawowych zadań, w szczególności zadań analityczno-sprawozdawczych, może

przetwarzać dane wynikające z deklaracji podatkowych składanych do naczelników urzędów

skarbowych oraz naczelników urzędów celno-skarbowych, a także informacje uzyskane

na podstawie przepisów działu III rozdziału 11a.

”

;

4)

w art. 14b

a)

§ 2a otrzymuje brzmienie

„

§ 2a.

Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego

1)

regulujące właściwość, uprawnienia i obowiązki organów podatkowych;

2)

mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania, które odnoszą się do nadużycia

przepisów prawa podatkowego, prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub

podejmowania działań w sposób sztuczny lub bez uzasadnienia ekonomicznego, w tym

a)

zawarte w dziale IIIA w rozdziale 1,

b)

zawarte w art. 5a pkt 33d, art. 24 ust. 19 i 20, art. 30f ust. 18, 20 i 20a ustawy z dnia 26

lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 4a pkt 29, art. 12 ust. 13 i 14, art. 22c, art. 24a ust. 16, 18 i 18a ustawy

z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,

c)

dotyczące przychodów zagranicznej jednostki kontrolowanej pochodzących z transakcji

z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka nie wytwarza w związku z tymi

transakcjami wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma,

zawarte odpowiednio w art. 30f ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych i art. 24a ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych,

d)

środki ograniczające umowne korzyści.

”

,

b)

§ 5b otrzymuje brzmienie

„

§ 5b.

Odmawia się, w drodze postanowienia, wydania interpretacji indywidualnej w zakresie

tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje

uzasadnione przypuszczenie, że mogą

1)

stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 lub

2)

być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści,

lub

3)

stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2174).

”

,

c)

po § 5c dodaje się § 5d i 5e w brzmieniu

„

§ 5d.

Powzięcie uzasadnionego przypuszczenia, o którym mowa w § 5b, może wynikać również

z łącznej oceny więcej niż jednego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,

nawet jeżeli zostały złożone przez różnych wnioskodawców.

§ 5e.

Na postanowienia wydane na podstawie § 5 i 5b przysługuje zażalenie.

”

;

5)

w art. 14c § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o treści art. 14na oraz o prawie wniesienia

skargi do sądu administracyjnego.

”

;

6)

w art. 14e w § 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

uchylić wydaną interpretację indywidualną z uwagi na wystąpienie przesłanki wymienionej

w art. 14b § 5b i odmówić, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, wydania

interpretacji indywidualnej.

”

;

7)

w art. 14n

a)

w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

uchylenia interpretacji indywidualnej - na podstawie art. 14e § 1 pkt 3 lub § 1a pkt

3;

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do

1)

objaśnień podatkowych,

2)

utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej

- stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k-14m.

”

;

8)

w art. 14na

a)

dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i w tym § w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem

i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

”

,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach

wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej,

interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

”

;

9)

użyte w tytule działu IIA, w art. 20a w § 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w pkt

2 i 3, w art. 20f w § 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w pkt 1 lit. a-c, w pkt 2 we

wprowadzeniu do wyliczenia i w lit. c i d oraz w pkt 6, w § 2 w pkt 2 w lit. b i c,

w pkt 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w lit. e oraz w pkt 4, w art. 20g w § 1, w

art. 20h w § 1 i 2, w art. 20k w § 1, w art. 20l w § 1 i w art. 281 w § 3, w różnej

liczbie i różnym przypadku, wyrazy „cena transakcyjna” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami „cena transferowa”;

10)

w art. 30 po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu

„

§ 5a.

Odpowiedzialność płatnika nie może być wyłączona ani ograniczona na podstawie § 5,

jeżeli

1)

płatnik i podatnik byli podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych;

2)

płatnik lub podatnik był podmiotem kontrolowanym lub kontrolującym w odniesieniu do

kontroli uregulowanej w art. 30f ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub art. 24a ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych;

3)

płatnik lub podatnik był podmiotem z rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą

lub mającym zarząd w kraju lub na terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową

w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób

prawnych;

4)

płatnik lub podatnik był podmiotem z rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą

lub mającym zarząd w kraju lub na terytorium, z którym Rzeczpospolita Polska nie zawarła

ratyfikowanej umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,

albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej - stanowiącej podstawę

do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych;

5)

płatnik lub podatnik był zarządzany lub kontrolowany, bezpośrednio lub pośrednio,

lub był w relacjach umownych lub faktycznych, w tym jako założyciel, fundator lub

beneficjent fundacji lub trustu lub innego podmiotu lub tytułu o charakterze powierniczym;

6)

niewykonanie przez płatnika obowiązku nastąpiło w odniesieniu do podmiotu, dla którego

na podstawie publicznie dostępnych informacji nie jest możliwe ustalenie udziałowca,

akcjonariusza lub podmiotu o zbliżonych uprawnieniach, który posiada co najmniej 10%

udziałów w kapitale lub co najmniej 10% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących

lub zarządzających, lub co najmniej 10% praw do uczestnictwa w zyskach.

”

;

11)

w art. 33 po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu

„

§ 4a.

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych związanych

ze stosowaniem art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści. Zabezpieczenia

zobowiązań podatkowych, o których mowa w zdaniu pierwszym, dokonać można również przed

wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub

3.

§ 4b.

Dokonanie zabezpieczenia w przypadku, o którym mowa w § 4a, nie narusza art. 13 §

2 pkt 7.

”

;

12)

w art. 52 w § 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nadpłata lub zwrot podatku wykazane nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

ujęte w deklaracji lub we wniosku o zwrot podatku w rozumieniu przepisów rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;

”

,

b)

w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

stwierdzone na wniosek w trybie art. 75 § 4 albo przepisów rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie wynikającym z tego wniosku, nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

”

;

13)

w art. 54 w § 1 po pkt 7a dodaje się pkt 7b w brzmieniu

„

7b)

za okres od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji określonej w art. 119zfa § 1 do

dnia cofnięcia skutków unikania opodatkowania zgodnie z art. 119zfk § 1 lub 2, od

zaległości podatkowych związanych z osiągnięciem korzyści podatkowej;

”

;

14)

w dziale III po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu

„

Rozdział 6a

Dodatkowe zobowiązanie podatkowe

Art. 58a.

§ 1.

Wydając decyzję z zastosowaniem

1)

art. 119a § 1 lub 7,

2)

środków ograniczających umowne korzyści,

3)

art. 24 ust. 19 i 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także art. 12 ust. 13 i 14 oraz art. 22c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych,

4)

przepisów rozdziału 4b oddziału 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub rozdziału 1a oddziału 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych,

5)

art. 30 § 1, gdy oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 15 lub 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych, lub oświadczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 7a lub 7g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, nie było zgodne z prawdą, płatnik nie dokonał wymaganej weryfikacji lub podjęta

przez płatnika weryfikacja nie była adekwatna do charakteru i skali działalności płatnika

- organ podatkowy ustala jednocześnie dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie

przepisów niniejszego rozdziału.

§ 2.

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do ustalania dodatkowego zobowiązania

podatkowego w sprawach innych niż określone w § 1.

§ 3.

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1-3, organ podatkowy może odstąpić od ustalenia

dodatkowego zobowiązania podatkowego, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności

oraz faktów należy przyjąć, że w momencie dokonywania czynności, których dotyczy decyzja,

podatnik pozostawał w błędnym, ale usprawiedliwionym przekonaniu o zgodności uzyskanej

przez niego w danych okolicznościach korzyści podatkowej z przedmiotem i celem ustawy

podatkowej lub jej przepisu (dobra wiara).

§ 4.

Na ocenę, że podatnik działał w dobrej wierze, może wskazywać w szczególności nieprowadzenie

przez niego działalności gospodarczej lub prowadzenie jej w niewielkiej skali, wskutek

czego nie można było rozsądnie oczekiwać, że w odniesieniu do czynności, których dotyczy

decyzja, o której mowa w § 1, będzie on korzystał z profesjonalnych porad dotyczących

ich skutków podatkowych.

Art. 58b.

§ 1.

W przypadku wydania decyzji z zastosowaniem przepisów lub środków określonych w art.

58a § 1 pkt 1-4, gdy decyzja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku

dochodowego od osób fizycznych, z wyjątkiem zryczałtowanych form opodatkowania, dodatkowe

zobowiązanie podatkowe wynosi 10% sumy nienależnie wykazanej lub zawyżonej straty

podatkowej i niewykazanego w całości lub w części dochodu do opodatkowania w zakresie

wynikającym z tej decyzji.

§ 2.

W przypadku wydawania decyzji z zastosowaniem przepisów określonych w art. 58a § 1

pkt 1 w zakresie podatków innych niż wymienione w § 1, dodatkowe zobowiązanie podatkowe

wynosi 40% kwoty korzyści podatkowej w zakresie wynikającym z tej decyzji.

§ 3.

W sytuacji określonej w art. 58a § 1 pkt 5 dodatkowe zobowiązanie podatkowe ustala

się jako 10% podstawy opodatkowania należności, w stosunku do której płatnik zastosował

niższą stawkę podatku lub nie pobrał podatku.

§ 4.

W sytuacjach określonych w § 1 i 2 organ podatkowy oblicza podstawę do ustalenia dodatkowego

zobowiązania podatkowego, przyjmując, że przepisy lub środki określone w art. 58a

§ 1 mają wpływ na rozliczenie podatkowe jako ostatnie.

Art. 58c.

§ 1.

Stawki wskazane w art. 58b ulegają podwojeniu, jeżeli

1)

podstawa do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego przekracza 15 000 000 zł

- w zakresie nadwyżki ponad tę kwotę;

2)

nie upłynęło 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym podatnikowi lub płatnikowi

doręczono ostateczną decyzję z zastosowaniem przepisów lub środków, o których mowa

w art. 58a § 1 pkt 1-3 - w zakresie kwoty stanowiącej podstawę ustalenia dodatkowego

zobowiązania podatkowego, związanej z zastosowaniem tych przepisów lub środków;

3)

strona nie przedłożyła organowi podatkowemu dokumentacji podatkowej, o której mowa

w przepisach rozdziału 4b oddziału 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub rozdziału 1a oddziału 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych - w zakresie tej części podstawy ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego,

która wynika z zastosowania przepisów wskazanych w art. 58a § 1 pkt 4 i dotyczy transakcji,

dla której nie przedłożono dokumentacji podatkowej.

§ 2.

W przypadku gdy łącznie zaistnieją przesłanki wymienione w § 1 pkt 1 i 3, stawka,

o której mowa w art. 58b § 1, ulega potrojeniu.

§ 3.

Przepisu § 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli strona uzupełni niekompletną dokumentację

podatkową w pełnym zakresie w terminie wskazanym przez organ podatkowy, nie dłuższym

niż 14 dni.

Art. 58d.

Stawki wskazane w art. 58b i art. 58c ulegają obniżeniu o połowę w przypadku wydania

decyzji na podstawie art. 119a § 7 - w zakresie podstawy ustalenia dodatkowego zobowiązania

podatkowego, która związana jest z cofnięciem skutków unikania opodatkowania określonym

w art. 81b § 1a.

Art. 58e.

Dodatkowego zobowiązania podatkowego uregulowanego w niniejszym rozdziale nie stosuje

się względem osoby fizycznej, która za ten sam czyn ponosi odpowiedzialność za wykroczenie

skarbowe albo za przestępstwo skarbowe.

”

;

15)

w art. 68 po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Dodatkowe zobowiązanie podatkowe ustalone na podstawie przepisów rozdziału 6a nie

powstaje, jeżeli decyzja określona w art. 58a § 1 została doręczona po upływie

1)

terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego - w przypadku określenia wysokości

zobowiązania podatkowego, straty podatkowej, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku,

lub orzeczenia o odpowiedzialności płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a niewpłacony,

odpowiedzialności podatnika za podatek niepobrany przez płatnika, lub zakresie odpowiedzialności

lub uprawnień spadkobiercy, albo w przypadku umorzenia postępowania w tej sprawie;

2)

terminu określonego w § 1 i 2, do którego ustawa dopuszcza powstanie zobowiązania

podatkowego - w przypadku ustalenia zobowiązania podatkowego albo w przypadku umorzenia

postępowania w tej sprawie;

3)

terminów wskazanych w art. 118 § 1 - w przypadku orzeczenia o odpowiedzialności osoby

trzeciej albo w przypadku umorzenia postępowania w tej sprawie;

4)

3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin przedawnienia

zobowiązania podatkowego - w przypadku rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty

lub zwrot podatku lub umorzenia postępowania w tych sprawach.

”

;

16)

w art. 70

a)

w § 6 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o którym

mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania,

zwanej dalej „Radą”, co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających

umowne korzyści.

”

,

b)

w § 7 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

doręczenia stronie opinii Rady wydanej po wystąpieniu przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej, na wniosek strony, o którym mowa w art. 119h § 2, co do zasadności zastosowania

art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści, lub po dniu upływu terminu

na wydanie tej opinii.

”

;

17)

po art. 70d dodaje się art. 70e w brzmieniu

„

Art. 70e.

§ 1.

Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 § 1, 3 i 3a oraz art. 70 § 1,

ulega zawieszeniu w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji określającej

warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

§ 2.

Zawieszenie terminu przedawnienia, o którym mowa w § 1, następuje z dniem złożenia

wniosku o wydanie decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania

i trwa do dnia następującego po dniu wydania ostatecznej decyzji określającej warunki

cofnięcia skutków unikania opodatkowania lub innego aktu kończącego postępowanie w

tej sprawie, a w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję

lub akt - do dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia

sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności.

”

;

18)

w art. 71 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Przepisy art. 70, art. 70a, art. 70c i art. 70e stosuje się odpowiednio do

”

;

19)

w art. 81b

a)

§ 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Prawo do skorygowania deklaracji oraz cofnięcia skutków unikania opodatkowania przysługuje

podatnikowi lub płatnikowi jednokrotnie, z zastrzeżeniem art. 200 § 4, w toku postępowania

podatkowego, o którym mowa w art. 119g, przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wyznaczeniu terminu, o którym

mowa w art. 200 § 3, na zasadach określonych w tym zawiadomieniu. Ponowne skorygowanie

deklaracji po zakończeniu postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych w

zakresie, w jakim wcześniej dokonana korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania

opodatkowania.

”

,

b)

po § 1a dodaje się § 1b-1f w brzmieniu

„

§ 1b.

W przypadku, o którym mowa w § 1a, złożona korekta nie wywołuje skutków prawnych w

zakresie cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli tylko częściowo uwzględnia

ocenę prawną związaną z unikaniem opodatkowania, zawartą w zawiadomieniu, o którym

mowa w art. 200 § 3, lub nie uwzględnia tej oceny w ogóle.

§ 1c.

Uprawnienie, o którym mowa w § 1a, nie przysługuje, jeżeli

1)

postępowanie podatkowe prowadzone jest w wyniku uchylenia przez organ odwoławczy lub

sąd administracyjny decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji;

2)

nie upłynęło 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym podatnikowi lub płatnikowi

doręczono ostateczną decyzję wydaną z zastosowaniem przepisu art. 119a § 1 lub 7 albo

środków ograniczających umowne korzyści.

§ 1d.

Organ podatkowy informuje w ciągu 3 dni roboczych Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

o złożeniu zgodnie z § 1a korygującej deklaracji.

§ 1e.

W przypadku cofnięcia skutków unikania opodatkowania na podstawie § 1a przepisy art.

119j stosuje się odpowiednio.

§ 1f.

Korektę, o której mowa w § 1a, składa się wraz z uzasadnieniem przyczyn korekty.

”

;

20)

w art. 82 uchyla się § 1a;

21)

w art. 82a w § 1 w pkt 2 wyrazy „5%” zastępuje się wyrazami „25%”;

22)

w dziale III po rozdziale 11 dodaje się rozdział 11a w brzmieniu

„

Rozdział 11a

Informacje o schematach podatkowych

Art. 86a.

§ 1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

innej szczególnej cesze rozpoznawczej - rozumie się przez to właściwość uzgodnienia

polegającą na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków

a)

wpływ na część odroczoną podatku dochodowego lub aktywa albo rezerwy z tytułu podatku

odroczonego, wynikający lub oczekiwany w związku z wykonaniem uzgodnienia u korzystającego

jest istotny dla danej jednostki w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz przekracza

w trakcie roku kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł,

b)

płatnik podatku dochodowego byłby zobowiązany do pobrania podatku przekraczającego

w trakcie roku kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł, jeżeli w odniesieniu do wypłat należności

wynikających lub oczekiwanych w związku z wykonaniem uzgodnienia nie miałyby zastosowania

właściwe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub zwolnienia podatkowe,

c)

dochody (przychody) podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wynikające lub oczekiwane w związku z wykonaniem uzgodnienia, przekraczają łącznie

w trakcie roku kalendarzowego kwotę 25 000 000 zł,

d)

różnica pomiędzy polskim podatkiem dochodowym, który byłby należny w związku z wykonaniem

uzgodnienia od korzystającego nieposiadającego siedziby, zarządu ani miejsca zamieszkania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdyby był on podatnikiem, o którym mowa w

art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, a podlegającym faktycznej zapłacie podatkiem dochodowym w państwie siedziby, zarządu

lub miejsca zamieszkania korzystającego w związku z wykonaniem uzgodnienia, przekracza

łącznie w trakcie roku kalendarzowego kwotę 5 000 000 zł;

2)

instytucji finansowej - oznacza to instytucję finansową w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych

z innymi państwami

(Dz. U. z 2017 r. poz. 648 oraz z 2018 r. poz. 723 i 1499) lub instytucję finansową w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. g umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów

Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych

oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych

w Warszawie dnia 7 października 2014 r.

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1647 oraz z 2017 r. poz. 158);

3)

korzystającym - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, której udostępniane jest lub u której wdrażane jest

uzgodnienie, lub która jest przygotowana do wdrożenia uzgodnienia lub dokonała czynności

służącej wdrożeniu takiego uzgodnienia;

4)

korzyści podatkowej - rozumie się przez to korzyść podatkową w rozumieniu art. 3 pkt

18 lub

a)

podwyższenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy,

b)

niepowstanie obowiązku lub odsunięcie w czasie powstania obowiązku sporządzania i

przekazywania informacji podatkowych, w tym informacji o schematach podatkowych;

5)

NSP - rozumie się przez to numer schematu podatkowego;

6)

ogólnej cesze rozpoznawczej - rozumie się przez to właściwość uzgodnienia polegającą

na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków

a)

promotor lub korzystający zobowiązali się do zachowania w poufności wobec osób trzecich,

w szczególności wobec innych korzystających, promotorów lub organów podatkowych, sposobu,

w jaki uzgodnienie pozwala na uzyskanie korzyści podatkowej,

b)

promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia, którego wysokość uzależniona

jest od wysokości korzyści podatkowej wynikającej z uzgodnienia,

c)

promotor uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia uzależnionego od uzyskania korzyści

podatkowej wynikającej z uzgodnienia lub zobowiązał się do zwrotu wynagrodzenia lub

jego części, w przypadku gdy korzyść podatkowa nie powstanie lub powstanie w wysokości

niższej, niż zakładano,

d)

dokonywane w ramach uzgodnienia czynności opierają się na znacznie ujednoliconej dokumentacji

albo przyjmują znacznie ujednoliconą formę, które nie wymagają istotnych zmian w celu

wdrożenia schematu u więcej niż jednego korzystającego,

e)

podejmowane są celowe czynności dotyczące nabycia spółki przynoszącej straty, zaprzestania

głównej działalności takiej spółki i wykorzystywania strat takiej spółki w celu zmniejszenia

zobowiązań podatkowych, w tym poprzez przeniesienie tych strat do podmiotu na terytorium

innego państwa lub przyspieszenie wykorzystania tych strat,

f)

dochodzi do zmiany kwalifikacji dochodów (przychodów) do innego źródła dochodów (przychodów)

lub zmiany zasad opodatkowania, których skutkiem jest faktycznie niższe opodatkowanie,

zwolnienie lub wyłączenie z opodatkowania,

g)

czynności prowadzą do okrężnego obiegu środków pieniężnych poprzez zaangażowanie podmiotów

pośredniczących niepełniących istotnych funkcji gospodarczych, lub działań, które

wzajemnie się znoszą lub kompensują lub prowadzą do uzyskania stanu identycznego lub

zbliżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem tych czynności albo mają inne podobne

cechy,

h)

obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów transgraniczne

płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi, a w państwie miejsca zamieszkania, siedziby

lub zarządu odbiorcy

-

nie nakłada się podatku dochodowego od osób prawnych lub pobiera się podatek dochodowy

od osób prawnych według stawki zerowej lub stawki mniejszej niż 5%,

-

płatności te korzystają z całkowitego zwolnienia lub objęte są preferencyjnymi zasadami

opodatkowania,

i)

korzystający zobowiązał się, że w przypadku wdrożenia uzgodnienia będzie współpracował

z promotorem, który udostępnił uzgodnienie, albo zapłaci promotorowi wynagrodzenie

lub odszkodowanie,

j)

promotor lub korzystający faktycznie respektują co najmniej jedno z zobowiązań wskazanych

w lit. b i c,

k)

na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że rozsądnie działający promotor

lub korzystający, do których nie stosowałyby się obowiązki przewidziane w przepisach

niniejszego rozdziału, chcieliby, żeby co najmniej jedno ze zobowiązań wskazanych

w lit. a-c było faktycznie respektowane;

7)

podmiocie powiązanym - rozumie się przez to podmiot powiązany z innym podmiotem poprzez

co najmniej jeden ze sposobów określonych poniżej

a)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

uczestniczy w zarządzaniu innym podmiotem i wywiera znaczący wpływ na podmiot zarządzany,

b)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

uczestniczy w sprawowaniu kontroli nad innym podmiotem poprzez udział kapitałowy,

który uprawnia do ponad 25% praw głosu,

c)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

posiada bezpośrednio lub pośrednio udział w kapitale innego podmiotu w wysokości ponad

25% kapitału, przy czym wysokość udziału pośredniego ustala się, mnożąc wysokość udziału

na kolejnych poziomach, oraz uznaje się, że osoba posiadająca ponad 50% praw głosu

posiada 100% tych praw,

d)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

jest uprawniona do co najmniej 25% zysków innego podmiotu;

8)

promotorze - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

niemającą osobowości prawnej, w szczególności doradcę podatkowego, adwokata, radcę

prawnego, pracownika banku lub innej instytucji finansowej doradzającego klientom,

również w przypadku gdy podmiot ten nie posiada miejsca zamieszkania, siedziby ani

zarządu na terytorium kraju, która opracowuje, oferuje, udostępnia lub wdraża uzgodnienie

lub zarządza wdrażaniem uzgodnienia;

9)

rachunku finansowym - oznacza to rachunek finansowy w rozumieniu art. 24 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych

z innymi państwami lub rachunek finansowy w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. s umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów

Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych

oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych, podpisanych

w Warszawie dnia 7 października 2014 r.;

10)

schemacie podatkowym - rozumie się przez to uzgodnienie, które

a)

spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada ogólną cechę rozpoznawczą,

b)

posiada szczególną cechę rozpoznawczą, lub

c)

posiada inną szczególną cechę rozpoznawczą;

11)

schemacie podatkowym standaryzowanym - rozumie się przez to schemat podatkowy możliwy

do wdrożenia lub udostępnienia u więcej niż jednego korzystającego bez konieczności

zmiany jego istotnych założeń, w szczególności dotyczących rodzaju czynności podejmowanych

lub planowanych w ramach schematu podatkowego;

12)

schemacie podatkowym transgranicznym - rozumie się przez to uzgodnienie, które spełnia

kryterium transgraniczne oraz

a)

spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada którąkolwiek z ogólnych cech rozpoznawczych,

o których mowa w pkt 6 lit. a-h, lub

b)

posiada szczególną cechę rozpoznawczą;

13)

szczególnej cesze rozpoznawczej - rozumie się przez to właściwość uzgodnienia polegającą

na tym, że spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków

a)

obejmuje ono podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów transgraniczne

płatności pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz

-

odbiorca płatności nie ma miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu w żadnym z państw,

-

odbiorca płatności posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium

lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, określonych na podstawie przepisów

o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób

prawnych,

b)

w odniesieniu do tego samego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej

dokonywane są odpisy amortyzacyjne w więcej niż jednym państwie,

c)

ten sam dochód lub majątek korzysta z metod mających na celu unikanie podwójnego opodatkowania

w więcej niż jednym państwie,

d)

w ramach uzgodnienia dochodzi do przeniesienia aktywów i określone przez dwa państwa

wynagrodzenie z tego tytułu dla celów podatkowych różni się co najmniej o 25%,

e)

może skutkować obejściem obowiązku raportowania wynikającego z ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami lub równoważnych ustaw, umów lub porozumień w zakresie automatycznej wymiany informacji

o rachunkach finansowych, włączając umowy lub porozumienia z państwami trzecimi lub

wykorzystywać brak równoważnych przepisów, umów lub porozumień lub ich niewłaściwe

wdrożenie,

f)

występuje nieprzejrzysta struktura własności prawnej lub trudny do ustalenia jest

beneficjent rzeczywisty z uwagi na wykorzystanie osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych

niemających osobowości prawnej, konstrukcji lub struktur prawnych

-

które nie prowadzą znaczącej działalności gospodarczej z wykorzystaniem lokalu, personelu

oraz wyposażenia wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej,

-

które są zarejestrowane, zarządzane, znajdują się, są kontrolowane lub założone w

państwie lub na terytorium innym niż państwo lub terytorium miejsca zamieszkania,

siedziby lub zarządu beneficjenta rzeczywistego aktywów będących w posiadaniu takich

osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, konstrukcji

lub struktur prawnych

-

jeżeli nie można wskazać beneficjenta rzeczywistego osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych

niemających osobowości prawnej, konstrukcji lub struktur prawnych, w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. poz. 723, 1075 i 1499),

g)

wykorzystuje wprowadzone jednostronnie w danym państwie uproszczenie w stosowaniu

przepisów związanych z ustalaniem cen transferowych, przy czym nie uważa się za uproszczenie

wprowadzone jednostronnie uproszczenia, które wynika bezpośrednio z Wytycznych Organizacji

Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw

wielonarodowych oraz administracji podatkowych, a także innych międzynarodowych regulacji,

wytycznych lub rekomendacji w zakresie cen transferowych,

h)

dochodzi do przeniesienia praw do trudnych do wyceny wartości niematerialnych,

i)

pomiędzy podmiotami powiązanymi dochodzi do przeniesienia funkcji, ryzyka lub aktywów,

jeżeli przewidywany roczny wynik finansowy podmiotu przenoszącego lub podmiotów przenoszących

przed odsetkami i opodatkowaniem (EBIT) w trzyletnim okresie po tym przeniesieniu

wyniósłby mniej niż 50% przewidywanego rocznego EBIT, gdyby nie dokonano przeniesienia;

14)

trudnych do wyceny wartościach niematerialnych - rozumie się przez to wartości niematerialne,

w tym wartości prawne, a także prawa do tych wartości, które w momencie ich przenoszenia

między podmiotami powiązanymi nie miały wiarygodnie określonej wartości porównywalnej,

oraz prognozy przyszłych przepływów pieniężnych lub spodziewanych przychodów z tych

wartości, lub założenia zastosowane przy ich wycenie, obarczone są wysokim poziomem

niepewności;

15)

udostępnianiu - rozumie się przez to

a)

oferowanie uzgodnienia korzystającemu, zawarcie umowy, której przedmiotem jest przekazanie

informacji o uzgodnieniu, lub przyjmowanie wynagrodzenia z tytułu przekazania informacji

o uzgodnieniu, lub

b)

przekazywanie korzystającemu w jakiejkolwiek formie, w tym drogą elektroniczną, telefoniczną

lub osobiście, informacji o uzgodnieniu, w szczególności poprzez przedstawianie jego

założeń;

16)

uzgodnieniu - rozumie się przez to czynność lub zespół powiązanych ze sobą czynności,

w tym czynność planowaną lub zespół czynności planowanych, których co najmniej jedna

strona jest podatnikiem lub które mają lub mogą mieć wpływ na powstanie lub niepowstanie

obowiązku podatkowego;

17)

wdrażaniu - rozumie się przez to dokonywanie czynności faktycznych lub prawnych umożliwiających

wykonanie lub zmierzających do wykonania uzgodnienia, w tym

a)

zarządzanie, faktyczne uczestniczenie w podejmowaniu decyzji lub przeprowadzanie czynności

związanych z uzgodnieniem, także gdy podejmowanie decyzji lub czynności dotyczy wykonania

uzgodnienia przez inny podmiot,

b)

pośredniczenie lub udzielanie pomocy w czynnościach związanych z uzgodnieniem,

c)

dokonywanie innych czynności będących elementem uzgodnienia, lub

d)

oferowanie czynności wskazanych w lit. a-c, zawarcie umowy, której przedmiotem są

te czynności, lub przyjmowanie wynagrodzenia z tytułu tych czynności lub umowy;

18)

wspomagającym - rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, w szczególności biegłego rewidenta, notariusza,

osobę świadczącą usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, księgowego lub dyrektora finansowego,

bank lub inną instytucję finansową, a także ich pracownika, która przy zachowaniu

staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego

charakteru działalności, obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych czynności,

podjęła się udzielić, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia

lub porad dotyczących opracowania, wprowadzenia do obrotu, organizowania, udostępnienia

do wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia uzgodnienia.

§ 2.

Kryterium głównej korzyści uważa się za spełnione, jeżeli na podstawie istniejących

okoliczności oraz faktów należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący

się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej mógłby zasadnie

wybrać inny sposób postępowania, z którym nie wiązałoby się uzyskanie korzyści podatkowej

rozsądnie oczekiwanej lub wynikającej z wykonania uzgodnienia, a korzyść podatkowa

jest główną lub jedną z głównych korzyści, którą podmiot spodziewa się osiągnąć w

związku z wykonaniem uzgodnienia.

§ 3.

Kryterium transgraniczne uważa się za spełnione, jeżeli uzgodnienie dotyczy więcej

niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Unii

Europejskiej i państwa trzeciego oraz spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków

1)

nie wszyscy uczestnicy uzgodnienia mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium tego samego państwa,

2)

co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium więcej niż jednego państwa,

3)

co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium danego

państwa za pośrednictwem zagranicznego zakładu w tym państwie, a uzgodnienie stanowi

część albo całość działalności gospodarczej tego zagranicznego zakładu,

4)

co najmniej jeden uczestnik uzgodnienia prowadzi działalność na terytorium innego

państwa nie mając miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium tego państwa oraz

nie posiadając zagranicznego zakładu na terytorium tego państwa,

5)

uzgodnienie może mieć wpływ na automatyczną wymianę informacji, o której mowa w dziale III ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi

państwami, lub na wskazanie beneficjenta rzeczywistego w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

- z wyjątkiem sytuacji, gdy uzgodnienie dotyczy wyłącznie podatku od wartości dodanej,

w tym podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego lub ceł, nakładanych na terytorium

państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

§ 4.

Kryterium kwalifikowanego korzystającego uważa się za spełnione, jeżeli przychody

lub koszty korzystającego albo wartość aktywów tego podmiotu w rozumieniu przepisów

o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły

w roku poprzedzającym lub w bieżącym roku obrotowym równowartość 10 000 000 euro lub

jeżeli udostępniane lub wdrażane uzgodnienie dotyczy rzeczy lub praw o wartości rynkowej

przekraczającej równowartość 2 500 000 euro lub jeżeli korzystający jest podmiotem

powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych z takim podmiotem. W przypadku podmiotów, które nie prowadzą ksiąg rachunkowych,

przychody i koszty ustala się odpowiednio zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w odpowiednich latach podatkowych, a wartość aktywów - zgodnie z ich wartością rynkową

w odpowiednich latach kalendarzowych.

§ 5.

Obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym nie powstaje, gdy schemat

podatkowy, inny niż schemat podatkowy transgraniczny, dotyczy korzystającego, dla

którego nie jest spełnione kryterium kwalifikowanego korzystającego.

§ 6.

W przypadku gdy korzystającym jest spółka wchodząca w skład podatkowej grupy kapitałowej

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

§ 7.

Przy ustalaniu podmiotu powiązanego uznaje się, że

1)

jeżeli w zarządzaniu, kontroli, kapitale lub zyskach tego samego podmiotu uczestniczy,

zgodnie z § 1 pkt 7, więcej niż jeden podmiot, wszystkie takie podmioty są podmiotami

powiązanymi;

2)

jeżeli te same podmioty uczestniczą w zarządzaniu lub kontroli lub posiadają udział

w kapitale lub zyskach, zgodnie z § 1 pkt 7, więcej niż jednego podmiotu, wszystkie

takie podmioty są podmiotami powiązanymi;

3)

podmiot, który działa wspólnie z drugim podmiotem w odniesieniu do praw głosu lub

udziału w kapitale trzeciego podmiotu, jest podmiotem dysponującym prawami głosu w

tym trzecim podmiocie lub udziałem w kapitale tego trzeciego podmiotu, które należą

do drugiego podmiotu;

4)

osoba fizyczna, jej małżonek oraz wstępni lub zstępni w linii prostej stanowią jedną

osobę.

§ 8.

Wyrażone w euro kwoty, o których mowa w § 4, przelicza się na złote według średniego

kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego

rok, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące obowiązkiem przekazania informacji o

schemacie podatkowym innym niż schemat podatkowy transgraniczny.

§ 9.

Warunek, o którym mowa w § 1 pkt 13 lit. e, dotyczy w szczególności uzgodnień, w których

1)

wykorzystywany jest rachunek, produkt lub inwestycja, które nie są rachunkami finansowymi,

lecz posiadają cechy rachunku finansowego;

2)

dochodzi do przeniesienia rachunku finansowego lub aktywów do państw lub dochodzi

do wykorzystania regulacji prawnych państw - w przypadku gdy te państwa nie mają podstawy

prawnej do automatycznej wymiany informacji z państwem rezydencji posiadacza rachunku;

3)

dochodzi do przekwalifikowania dochodu lub majątku na produkty lub płatności, które

nie podlegają automatycznej wymianie informacji o rachunkach finansowych;

4)

dochodzi do przeniesienia lub przekwalifikowania instytucji finansowej, rachunku finansowego

lub znajdujących się w nich aktywów na instytucję finansową, rachunek finansowy lub

aktywa, które nie podlegają obowiązkowi raportowania w ramach automatycznej wymiany

informacji o rachunkach finansowych;

5)

wykorzystywane są podmioty, porozumienia umowne lub struktury, które prowadzą lub

których celem jest doprowadzenie do braku raportowania o przynajmniej jednym posiadaczu

rachunku lub przynajmniej jednej osobie kontrolującej w ramach automatycznej wymiany

informacji o rachunkach finansowych;

6)

wykorzystywana jest nieskuteczność lub niedoskonałość procedur należytej staranności

stosowanych przez instytucje finansowe w celu wywiązania się z obowiązków raportowania

informacji o rachunkach finansowych, włączając wykorzystanie państw z nieadekwatnymi

lub nieefektywnymi systemami egzekwowania przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu

pieniędzy lub posiadających nieefektywne przepisy dotyczące przejrzystości w odniesieniu

do osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej lub porozumień

prawnych.

Art. 86b.

§ 1.

Promotor przekazuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o schemacie

podatkowym w terminie 30 dni od dnia następnego po udostępnieniu schematu podatkowego,

od następnego dnia po przygotowaniu do wdrożenia schematu podatkowego lub od dnia

dokonania pierwszej czynności związanej z wdrażaniem schematu podatkowego - w zależności

od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

§ 2.

Promotor informuje pisemnie korzystającego o NSP tego schematu podatkowego, załączając

potwierdzenie nadania NSP, niezwłocznie po jego otrzymaniu.

§ 3.

W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w § 1, schemat podatkowy nie posiada jeszcze

NSP, promotor informuje o tym pisemnie korzystającego oraz przekazuje mu dane, o których

mowa w art. 86f, dotyczące schematu podatkowego.

§ 4.

W przypadku gdy przekazanie przez promotora informacji o schemacie podatkowym innym

niż schemat podatkowy standaryzowany naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej

tajemnicy zawodowej i promotor nie został zwolniony przez korzystającego z obowiązku

jej zachowania w tym zakresie, promotor niezwłocznie

1)

informuje pisemnie korzystającego w terminie, o którym mowa w § 1, o obowiązku przekazania

schematu podatkowego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz

2)

przekazuje korzystającemu dane, o których mowa w art. 86f § 1, dotyczące schematu

podatkowego.

§ 5.

W sytuacji, o której mowa w § 4, gdy więcej niż jeden promotor jest obowiązany do

przekazania informacji o schemacie podatkowym, promotor wskazany w tym przepisie,

równocześnie z poinformowaniem korzystającego, informuje pisemnie inne znane mu podmioty

obowiązane do przekazania informacji o schemacie podatkowym, że nie przekaże informacji

o schemacie podatkowym do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 6.

Promotor, w terminie 30 dni od dnia, w którym poinformował korzystającego lub inne

podmioty o obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym, zawiadamia Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej o poinformowaniu korzystającego lub innych podmiotów

o obowiązku przekazania schematu podatkowego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej,

wskazując datę udostępnienia schematu podatkowego lub dokonania czynności związanej

z wdrażaniem schematu podatkowego oraz liczbę podmiotów, które poinformował na podstawie

§ 4 lub 5.

§ 7.

Nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej

1)

przekazanie informacji o schemacie podatkowym w sytuacji, w której przekazujący tę

informację został zwolniony z obowiązku jej zachowania;

2)

przekazanie informacji o schemacie podatkowym standaryzowanym;

3)

przesłanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej informacji, o której mowa w §

6.

§ 8.

Jeżeli promotor jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym transgranicznym

w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów

tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG

(Dz. Urz. UE L 64 z 11.03.2011, str. 1, z późn. zm.)

1)

państwo, w którym ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;

2)

państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi dotyczące

schematu podatkowego;

3)

państwo, w którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;

4)

państwo, w którym jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji pozarządowej

posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium tego państwa, reprezentujących osoby

lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa podatkowego lub doradcze.

Art. 86c.

§ 1.

Jeżeli korzystający nie został poinformowany zgodnie z art. 86b § 2 lub 3, przekazuje

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację o schemacie podatkowym w terminie

30 dni od dnia następującego po udostępnieniu mu schematu podatkowego, przygotowaniu

przez niego schematu podatkowego do wdrożenia lub od dnia dokonania pierwszej czynności

związanej z wdrażaniem schematu podatkowego przez korzystającego, w zależności od

tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

§ 2.

Korzystający, który został poinformowany zgodnie z art. 86b § 4, przekazuje Szefowi

Krajowej Administracji Skarbowej informację o schemacie podatkowym również w sytuacji,

w której uzgodnienie, w ocenie korzystającego, nie stanowi schematu podatkowego, w

terminie, o którym mowa w § 1. Przekazując informację o schemacie podatkowym, korzystający

weryfikuje dane otrzymane od promotora oraz modyfikuje je dla zapewnienia ich zgodności

ze stanem rzeczywistym w tej informacji. Informacja o schemacie podatkowym przekazana

przez korzystającego zawiera również dane otrzymane od promotora zgodnie z art. 86b

§ 4.

§ 3.

Jeżeli korzystający jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym

transgranicznym w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie

przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

które widnieje wyżej na poniższej liście

1)

państwo, w którym posiada miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd;

2)

państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu korzysta ze schematu podatkowego;

3)

państwo, w którym uzyskuje dochody lub osiąga zyski, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania,

siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4)

państwo, w którym prowadzi działalność, mimo że nie posiada miejsca zamieszkania,

siedziby, zarządu ani zagranicznego zakładu w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

§ 4.

Jeżeli więcej niż jeden korzystający ma obowiązek przekazania informacji o tym samym

schemacie podatkowym transgranicznym, obowiązek ten podlega wykonaniu przez korzystającego,

który widnieje wyżej na poniższej liście

1)

korzystający, który uzgodnił schemat podatkowy transgraniczny z promotorem lub wspomagającym,

2)

korzystający, który zarządza wdrożeniem schematu podatkowego transgranicznego

- przy czym pozostali korzystający są zwolnieni z tego obowiązku, jeżeli udowodnią,

że informacja o tym schemacie podatkowym transgranicznym została przekazana przez

tego korzystającego, w szczególności poprzez przedstawienie potwierdzenia nadania

NSP. Przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 86d.

§ 1.

Promotor lub korzystający zlecający wspomagającemu wykonanie czynności pozostających

w zakresie jego działania w odniesieniu do schematu podatkowego informują go pisemnie

o NSP tego schematu podatkowego, załączając potwierdzenie nadania NSP, najpóźniej

w dniu poprzedzającym wykonanie tych czynności. Przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

Jeżeli wspomagający

1)

nie został poinformowany o NSP schematu podatkowego zgodnie z § 1 lub nie została

mu przekazana informacja, o której mowa w art. 86b § 3, oraz

2)

przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych przez niego czynnościach,

przy uwzględnieniu zawodowego charakteru jego działalności, obszaru jego specjalizacji

oraz przedmiotu wykonywanych przez niego czynności, powziął lub powinien był powziąć

wątpliwości, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego jest wspomagającym, może stanowić

schemat podatkowy

- jest on obowiązany niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 5 dni roboczych

od dnia, w którym powziął lub powinien był powziąć wątpliwości, o których mowa w pkt

2, wystąpić z odrębnym pismem do promotora lub korzystającego zlecających wykonanie

czynności o przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu

podatkowego.

§ 3.

W terminie, o którym mowa w § 2, wspomagający obowiązany jest zawiadomić Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji wskazanej w § 2, wskazując dzień, w

którym powziął wątpliwości, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę

podmiotów, do których wystąpił o przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie

nie stanowi schematu podatkowego. Wspomagający może wstrzymać się z wykonaniem czynności

w odniesieniu do uzgodnienia do dnia otrzymania tego oświadczenia, potwierdzenia nadania

NSP lub informacji, o której mowa w art. 86b § 3.

§ 4.

Jeżeli wspomagający nie został poinformowany o NSP schematu podatkowego zgodnie z

§ 1, jest on obowiązany przekazać Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informację

o schemacie podatkowym, jeżeli dostrzegł lub powinien był dostrzec, że uzgodnienie,

w odniesieniu do którego jest wspomagającym, stanowi schemat podatkowy przy zachowaniu

staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych przez niego czynnościach, przy uwzględnieniu

zawodowego charakteru jego działalności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu

wykonywanych przez niego czynności. Przepis art. 86b § 1 stosuje się odpowiednio,

przy czym wspomagający jest również obowiązany do przekazania informacji o schemacie

podatkowym w terminie 30 dni od następnego dnia po udzieleniu bezpośrednio lub za

pośrednictwem innych osób, pomocy, wsparcia lub porad dotyczących opracowania, wprowadzenia

do obrotu, organizowania, udostępnienia do wdrożenia lub nadzorowania wdrożenia schematu

podatkowego.

§ 5.

W przypadku gdy przekazanie przez wspomagającego informacji o schemacie podatkowym

naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej i wspomagający

nie został zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy przez korzystającego w tym zakresie,

jest on obowiązany niezwłocznie poinformować pisemnie korzystającego lub promotora

zlecających mu czynności, że w jego opinii uzgodnienie stanowi schemat podatkowy,

o którym należy przekazać informację Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Jednocześnie

w terminie, o którym mowa w § 4, wspomagający obowiązany jest zawiadomić Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji wskazanej w zdaniu poprzedzającym,

wskazując dzień, w którym dostrzegł, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz

liczbę podmiotów, które poinformował o obowiązku przekazania informacji Szefowi Krajowej

Administracji Skarbowej. Przepis art. 86b § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 6.

W przypadku, o którym mowa w § 3, wspomagający, który wstrzymał się z wykonaniem czynności

w odniesieniu do uzgodnienia, nie ponosi odpowiedzialności cywilnej względem zlecającego

mu te czynności w zakresie związanym ze wstrzymaniem się z wykonaniem tych czynności.

W sytuacji wskazanej w zdaniu poprzedzającym wspomagający nie ponosi również odpowiedzialności

dyscyplinarnej związanej ze wstrzymaniem się z wykonaniem czynności w odniesieniu

do uzgodnienia.

§ 7.

Jeżeli wspomagający jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym

transgranicznym w więcej niż jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie

przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, obowiązek ten podlega wykonaniu wyłącznie w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

które widnieje wyżej na poniższej liście

1)

państwo, w którym posiada miejsca zamieszkania, siedzibę lub zarząd;

2)

państwo, w którym za pośrednictwem zagranicznego zakładu świadczy usługi dotyczące

schematu podatkowego;

3)

państwo, w którym jest zarejestrowany lub którego przepisom prawa podlega;

4)

państwo, w którym jest członkiem samorządu zawodowego lub innej organizacji pozarządowej

posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium tego państwa reprezentujących osoby

lub podmioty świadczące usługi prawne, doradztwa podatkowego lub doradcze.

Art. 86e.

§ 1.

W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot jest obowiązany do przekazania informacji

o schemacie podatkowym, wykonanie tego obowiązku przez jednego z nich zwalnia pozostałych,

którzy zostali wskazani w informacji o schemacie podatkowym i pisemnie poinformowani

o NSP tego schematu podatkowego, z załączeniem potwierdzenia nadania NSP. Przepis

art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w art. 86b § 8, art. 86c § 3 oraz art. 86d § 7, gdy

odpowiednio promotor, korzystający lub wspomagający udowodni, że schemat podatkowy

transgraniczny został poprawnie przekazany właściwym organom w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej na podstawie przepisów tego państwa implementujących wymogi wynikające

z przepisu art. 8ab dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej

w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG, jest on zwolniony z obowiązku przekazania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

informacji o tym schemacie podatkowym. Przepis art. 86b § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Z obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym nie zwalnia trwające postępowanie

w przedmiocie wydania decyzji w sprawie porozumienia w sprawach ustalenia cen transferowych

lub wydanie takiej decyzji.

Art. 86f.

§ 1.

Informacja o schemacie podatkowym zawiera

1)

dane identyfikujące przekazującego informację oraz korzystającego, któremu udostępniony

został schemat podatkowy, w tym informacje dotyczące firmy lub imię i nazwisko, datę

i miejsce urodzenia, identyfikator podatkowy, miejsce zamieszkania, siedziby lub zarządu,

a w przypadku osoby niemającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania

lub podmiotu niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu

- numer i serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub inny

numer identyfikacyjny, jeżeli osoba ta nie posiada identyfikatora podatkowego oraz

w przypadkach, gdy uzgodnienie dotyczy osób będących podmiotami powiązanymi z promotorem

lub korzystającym;

2)

podstawę prawną przekazywania informacji o schematach podatkowych wraz ze wskazaniem

przesłanek skutkujących uznaniem danego uzgodnienia za schemat podatkowy, w tym wskazaniem

cechy rozpoznawczej oraz roli przekazującego tę informację;

3)

wskazanie, czy przekazywana informacja o schemacie podatkowym dotyczy schematu podatkowego

standaryzowanego lub schematu podatkowego transgranicznego;

4)

streszczenie opisu uzgodnienia stanowiącego schemat podatkowy, nazwę uzgodnienia,

jeżeli ją nadano, opis działalności gospodarczej, do której ma zastosowanie schemat

podatkowy, bez ujawnienia danych objętych tajemnicą handlową, przemysłową, zawodową

lub procesu produkcyjnego;

5)

wyczerpujący, według wiedzy przekazującego informację, opis uzgodnienia stanowiącego

schemat podatkowy, wraz ze wskazaniem wartości przedmiotów tych czynności, założeń

uzgodnienia, czynności dokonywanych w ramach uzgodnienia i ich chronologii oraz występujących

powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi;

6)

wskazanie znanych przekazującemu informację celów, których realizacji schemat podatkowy

ma służyć;

7)

przepisy prawa podatkowego znajdujące, według wiedzy przekazującego informację, zastosowanie

w schemacie podatkowym;

8)

szacunkową wartość korzyści podatkowej lub przybliżoną wartość aktywa w podatku odroczonym,

jeżeli występują i są znane przekazującemu informację lub możliwe do oszacowania przez

niego;

9)

wskazanie dokonanych czynności, które skutkowały przekazaniem informacji o schemacie

podatkowym, wraz ze wskazaniem dnia, w którym została lub zostanie dokonana pierwsza

czynność służąca wdrożeniu tego schematu;

10)

wskazanie etapu, na jakim zgodnie z wiedzą przekazującego informację znajduje się

schemat podatkowy, w szczególności informacji o terminach jego udostępniania lub wdrażania

lub o dacie czynności w ramach uzgodnienia;

11)

wskazanie znanych przekazującemu informację danych identyfikujących, o których mowa

w pkt 1, dla podmiotów uczestniczących, mających uczestniczyć w schemacie podatkowym

lub na które może mieć wpływ schemat podatkowy, oraz państw i terytoriów, w których

podmioty te posiadają miejsce zamieszkania, siedzibę, zarząd lub których schemat ten

może dotyczyć;

12)

wskazanie innych znanych podmiotów obowiązanych do przekazania informacji o schemacie

podatkowym, jeżeli występują;

13)

adres elektroniczny, na który ma zostać doręczone potwierdzenie nadania NSP, o którym

mowa w art. 86g § 2, przy czym wskazanie adresu traktuje się na równi z wyrażeniem

zgody na doręczanie potwierdzenia nadania NSP wyłącznie za pomocą środków komunikacji

elektronicznej.

§ 2.

Jeżeli promotor lub wspomagający jest obowiązany do zachowania prawnie chronionej

tajemnicy zawodowej i nie został zwolniony przez korzystającego z obowiązku jej zachowania,

przekazywana przez niego informacja o schemacie podatkowym, który jest schematem podatkowym

standaryzowanym, nie zawiera danych identyfikujących korzystającego, któremu udostępniony

został schemat podatkowy, oraz informacji, o których mowa w § 1 pkt 11 i 12.

§ 3.

Jeżeli promotor lub wspomagający nie jest obowiązany do zachowania prawnie chronionej

tajemnicy zawodowej lub został zwolniony z obowiązku jej zachowania przez korzystającego,

łącznie z informacją o schemacie podatkowym, o której mowa w § 2, przekazuje dane

identyfikujące korzystającego, któremu udostępniony został schemat podatkowy i który

jest lub był pierwszym podmiotem, któremu udostępnił ten schemat podatkowy, oraz informacje,

o których mowa w § 1 pkt 11 i 12.

§ 4.

W terminie 30 dni po zakończeniu kwartału promotor lub wspomagający przekazuje Szefowi

Krajowej Administracji Skarbowej informację zawierającą dane identyfikujące korzystającego,

określone w § 1 pkt 1, 9 i 11, któremu w trakcie tego kwartału udostępnił schemat

podatkowy standaryzowany, wskazując NSP. W przypadku, w którym przekazanie danych,

o których mowa w zdaniu pierwszym, naruszałoby obowiązek zachowania prawnie chronionej

tajemnicy zawodowej, obowiązek ich przekazania nie obejmuje danych korzystającego

oraz danych identyfikujących podmiot uczestniczący określony w § 1 pkt 11, który nie

zwolnił promotora lub wspomagającego z obowiązku zachowania tajemnicy w tym zakresie.

Art. 86g.

§ 1.

Informacja o schemacie podatkowym przekazywana jest drogą elektroniczną do Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej.

§ 2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej nadaje NSP i przekazuje potwierdzenie jego nadania,

które zawiera NSP oraz dane zawarte w przekazanej informacji o schemacie podatkowym.

§ 3.

Potwierdzenie nadania NSP jest wydawane niezwłocznie, nie później niż w terminie 7

dni od dnia wpływu poprawnej informacji o schemacie podatkowym do Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej.

§ 4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej doręcza potwierdzenie nadania NSP drogą elektroniczną

na adres wskazany przez przekazującego w informacji o schemacie podatkowym.

§ 5.

Za pomocą internetowego narzędzia dostępnego na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych zainteresowany może potwierdzić

poprawność lub ważność NSP. Potwierdzenie zawiera informację tylko o poprawności lub

ważności NSP.

Art. 86h.

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do przekazującego informacje

na podstawie niniejszego rozdziału o ich uzupełnienie lub wyjaśnienie wątpliwości

co do ich treści.

§ 2.

Nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe

wyłącznie w oparciu o informacje przekazywane na podstawie niniejszego rozdziału.

Art. 86i.

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje postanowienie o odmowie nadania NSP w

przypadku stwierdzenia, że przekazana informacja o schemacie podatkowym nie spełnia

wymogów określonych dla tej informacji.

§ 2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej unieważnia z urzędu, w drodze postanowienia,

NSP nadany schematowi podatkowemu w przypadku

1)

wielokrotnego nadania NSP temu samemu schematowi podatkowemu;

2)

nadania NSP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych danych.

§ 3.

W postanowieniu, o którym mowa w § 2 pkt 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej

wskazuje właściwy NSP dla danego schematu podatkowego.

§ 4.

Nie można posługiwać się unieważnionym NSP, a unieważniony NSP nie może zostać ponownie

nadany.

§ 5.

Na postanowienie, o którym mowa w § 1 i 2, służy zażalenie.

§ 6.

W sytuacji braku możliwości potwierdzenia tożsamości lub istnienia podmiotu, który

przekazał informację o schemacie podatkowym, Szef Krajowej Administracji Skarbowej

pozostawia informację o schemacie podatkowym bez rozpatrzenia.

Art. 86j.

§ 1.

Korzystający, który dokonywał w danym okresie rozliczeniowym jakichkolwiek czynności

będących elementem schematu podatkowego lub uzyskiwał wynikającą z niego korzyść podatkową,

w terminie złożenia deklaracji podatkowej dotyczącej tego okresu rozliczeniowego przekazuje

do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej informację, według ustalonego wzoru, o zastosowaniu

schematu podatkowego zawierającą

1)

NSP tego schematu podatkowego;

2)

wysokość korzyści podatkowej wynikającej ze schematu podatkowego - jeżeli korzystający

uzyskiwał w danym okresie rozliczeniowym taką korzyść.

§ 2.

W przypadku gdy schemat podatkowy, o którym mowa w § 1, nie posiada NSP, informacja,

o której mowa w § 1, zawiera również dane, o których mowa w art. 86f.

§ 3.

Jeżeli korzystający posiada dane, o których mowa w art. 86f, dotyczące schematu podatkowego,

które odbiegają od danych zawartych w otrzymanym przez niego potwierdzeniu nadania

NSP lub informacji, o której mowa w art. 86f § 4, w informacji, o której mowa w §

1, korzystający modyfikuje te dane dla zapewnienia ich zgodności ze stanem rzeczywistym.

§ 4.

Przekazywana informacja, o której mowa w § 1, w tym zawierająca dane wskazane w §

2 lub 3, podpisywana jest przez podatnika będącego osobą fizyczną. W przypadku podatników

będących osobami prawnymi informacja, o której mowa w § 1, podpisywana jest przez

wszystkich członków organu zarządzającego podatnika. Dowód złożenia podpisów przez

te osoby przekazywany jest za pomocą środków komunikacji elektronicznej do Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej przez jedną z osób, które podpisały te dokumenty.

§ 5.

W przypadku podatników będących jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości

prawnej informacja, o której mowa w § 1, zawiera oświadczenie, zgodnie z którym wszyscy

uprawnieni do reprezentacji, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi - także

wspólnicy posiadający co najmniej 10% udziału w zyskach spółki niebędącej osobą prawną,

poświadczą prawdziwość danych zawartych w tej informacji. W zakresie przekazania tych

dokumentów do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przepis § 4 zdania drugie i trzecie

stosuje się odpowiednio.

§ 6.

W przypadku korzystającego wchodzącego w skład podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu

ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych informację, o której mowa w § 1, korzystający przekazuje w terminie złożenia deklaracji

podatkowej dotyczącej danego okresu rozliczeniowego podatkowej grupy kapitałowej.

§ 7.

Informacja, o której mowa w § 1, składana jest pod rygorem odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 86k.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wydać i opublikować w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw finansów publicznych ogólne wyjaśnienia dotyczące możliwości zastosowania

klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania lub innych przepisów mających na celu przeciwdziałanie

unikaniu opodatkowania w przypadku zastosowania schematu podatkowego lub kategorii

schematów podatkowych.

§ 2.

W celu wydania wyjaśnień, o których mowa w § 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych może zwrócić się o opinię do Rady, a także do Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej, przedstawiając założenia takich wyjaśnień lub ich projekt.

§ 3.

Publikując wyjaśnienia, o których mowa w § 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych może wskazać NSP schematów podatkowych, których te wyjaśnienia dotyczą.

Niewskazanie NSP schematu podatkowego nie wyklucza możliwości zastosowania klauzuli

przeciwko unikaniu opodatkowania lub innych przepisów mających na celu przeciwdziałanie

unikaniu opodatkowania do takiego schematu podatkowego.

Art. 86l.

§ 1.

Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej będące

promotorami, zatrudniające promotorów lub faktycznie wypłacające im wynagrodzenie,

których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na

podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym rok

obrotowy równowartość 8 000 000 zł, wprowadzają i stosują wewnętrzną procedurę w zakresie

przeciwdziałania niewywiązywaniu się z obowiązku przekazywania informacji o schematach

podatkowych, zwaną dalej „wewnętrzną procedurą”.

§ 2.

Wewnętrzna procedura określa - z uwzględnieniem charakteru, rodzaju i rozmiaru prowadzonej

działalności - stosowane zasady postępowania i obejmuje w szczególności

1)

określenie czynności lub działań podejmowanych w celu, o którym mowa w § 1;

2)

środki stosowane w celu właściwego wypełnienia obowiązku przekazywania informacji

o schematach podatkowych;

3)

określenie zasad przechowywania dokumentów oraz informacji;

4)

określenie zasad wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie Szefowi Krajowej

Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych;

5)

określenie zasad upowszechniania wśród pracowników tego podmiotu wiedzy z zakresu

przepisów niniejszego rozdziału;

6)

określenie zasad zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń

przepisów niniejszego rozdziału;

7)

określenie zasad kontroli wewnętrznej lub audytu przestrzegania przepisów niniejszego

rozdziału oraz zasad postępowania określonych w wewnętrznej procedurze.

§ 3.

Wewnętrzna procedura podlega akceptacji przez członków kadry kierowniczej wyższego

szczebla danego podmiotu, w tym członków zarządu lub dyrektorów posiadających wiedzę

z zakresu prawa podatkowego oraz podejmujących decyzje mające wpływ na ryzyko jego

nieprzestrzegania przez kontrahentów będących korzystającymi.

§ 4.

Podmiot obowiązany do stosowania w roku obrotowym wewnętrznej procedury zgodnie z

§ 1 jest obowiązany do jej stosowania przez okres kolejno następujących po tym roku

3 lat obrotowych, w przypadku gdy wysokość przychodów lub kosztów, o których mowa

w § 1, nie przekroczyła w roku poprzedzającym ten okres równowartości 8 000 000 zł.

Art. 86m.

§ 1.

Podmioty, o których mowa w art. 86l § 1, w przypadku niedopełnienia obowiązków, o

których mowa w art. 86l, podlegają karze pieniężnej. Karę pieniężną nakłada Szef Krajowej

Administracji Skarbowej, w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 2 000 000

zł.

§ 2.

W przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu popełnienia czynu wymienionego

w art. 80f ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy przez promotora będącego osobą fizyczną zatrudnioną lub faktycznie otrzymującą wynagrodzenie

od podmiotu, o którym mowa w art. 86l § 1, który nie dopełnił obowiązków, o których

mowa w art. 86l, kara pieniężna, o której mowa w § 1, może zostać nałożona w wysokości

nie większej niż 10 000 000 zł.

§ 3.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do nakładania kary pieniężnej stosuje

się przepisy działu IVA Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 86n.

§ 1.

Informacje i zawiadomienia, o których mowa w art. 86b § 1 i 6, art. 86c § 1 i 2, art.

86d § 3, 4 i 5, art. 86f § 4 oraz art. 86j § 1, są przesyłane za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której

mowa w § 2.

§ 2.

Struktura logiczna postaci elektronicznej informacji i zawiadomień, o których mowa

w art. 86b § 1 i 6, art. 86c § 1 i 2, art. 86d § 3, 4 i 5, art. 86f § 4 oraz art.

86j § 1, jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób przesyłania informacji, o których mowa w art. 86b § 1 i 6, art. 86c § 1 i 2,

art. 86d § 3, 4 i 5, art. 86f § 4 oraz art. 86j § 1, za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, mając na uwadze usprawnienie wypełniania, przekazywania i przetwarzania

tych informacji oraz uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności

i niezaprzeczalności danych w nich zawartych i potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym

dostępem.

Art. 86o.

W zakresie nieuregulowanym w art. 86g-86i stosuje się odpowiednio przepisy art. 120,

art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 165 § 3b, art. 165a,

art. 168, art. 170, art. 171, art. 189 § 3, działu IV rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 14,

16 i 23 oraz działu VIIIA.

”

;

23)

w art. 119a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści,

sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub

jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania

był sztuczny (unikanie opodatkowania).

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby w danych okolicznościach

dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się zgodnymi z prawem celami innymi

niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej

lub jej przepisu, a sposób działania nie byłby sztuczny. Czynność odpowiednia może

polegać także na zaniechaniu działania.

”

,

c)

dodaje się § 6 i 7 w brzmieniu

„

§ 6.

Jeżeli korzyść podatkowa została osiągnięta w rezultacie dokonania czynności, o której

mowa w § 1, w wyniku zastosowania przepisu ustawy podatkowej określającego warunki

przyznania zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego, wyłączenia z podstawy opodatkowania,

w tym wyłączenia przychodów (dochodów) z opodatkowania, lub odliczenia od przychodu,

dochodu lub podatku, to skutki podatkowe określa się na podstawie stanu prawnego,

jaki zaistniałby, gdyby dany przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania. Przepisów

§ 2-5 nie stosuje się.

§ 7.

Jeżeli dokonane przez stronę cofnięcie skutków unikania opodatkowania, o którym mowa

w art. 81b § 1a, w całości uwzględnia ocenę prawną organu podatkowego związaną z unikaniem

opodatkowania, zawartą w zawiadomieniu wydanym na podstawie art. 200 § 3, organ podatkowy

zawiera w decyzji wskazanie korzyści podatkowej lub dochodu stanowiącego podstawę

ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 58d.

”

;

24)

w art. 119b

a)

w § 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Decyzji wydawanej z zastosowaniem art. 119a nie wydaje się

”

,

-

uchyla się pkt 1,

-

uchyla się pkt 3,

-

w pkt 4 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 5,

b)

uchyla się § 2;

25)

w art. 119c

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności

należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem

celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn

ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu

osiągnięcia korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej

lub jej przepisu.

”

,

b)

w § 2

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Na ocenę, że sposób działania był sztuczny, może wskazywać w szczególności występowanie

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ryzyka gospodarczego przewyższającego spodziewane korzyści inne niż podatkowe w takim

stopniu, że należy uznać, że działający rozsądnie podmiot nie wybrałby tego sposobu

działania, lub

”

,

-

dodaje się pkt 6-8 w brzmieniu

„

6)

sytuacji, w której osiągnięta korzyść podatkowa nie ma odzwierciedlenia w poniesionym

przez podmiot ryzyku gospodarczym lub jego przepływach pieniężnych, lub

7)

zysku przed opodatkowaniem, który jest nieznaczny w porównaniu do korzyści podatkowej,

która nie wynika bezpośrednio z rzeczywiście poniesionej ekonomicznej straty, lub

8)

angażowania podmiotu, który nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej lub

nie pełni istotnej funkcji ekonomicznej, lub który posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania

w kraju lub na terytorium określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 23v ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 11j ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

”

;

26)

art. 119d otrzymuje brzmienie

„

Art. 119d.

Przy ocenie, czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z głównych

celów dokonania czynności, bierze się pod uwagę cele ekonomiczne czynności wskazane

przez stronę.

”

;

27)

uchyla się art. 119e;

28)

w art. 119f uchyla się § 2;

29)

w art. 119g

a)

w § 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wszczyna postępowanie podatkowe lub, w drodze

postanowienia, w całości lub w części na wniosek organu podatkowego przejmuje do dalszego

prowadzenia postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową,

jeżeli w sprawach

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

odpowiedzialności płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a niewpłacony, oraz odpowiedzialności

podatnika za podatek niepobrany przez płatnika,

”

,

b)

§ 2-6 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

W przypadku podatków, do których ustalania lub określania uprawnieni są wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej na wniosek właściwego organu podatkowego może wyłącznie przejąć postępowanie

podatkowe.

§ 3.

Przejmując kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową, Szef Krajowej Administracji

Skarbowej z urzędu ją zawiesza i jednocześnie wszczyna postępowanie podatkowe. Do

zawieszonej kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej przepisy art. 201 § 3

i art. 206 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

W postanowieniu, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje,

w jakim zakresie przejmuje postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę

celno-skarbową.

§ 5.

Czynności dokonane przez organ podatkowy przed przejęciem postępowania podatkowego,

kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej pozostają w mocy.

§ 6.

Postanowienie o przejęciu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli

celno-skarbowej doręcza się stronie albo kontrolowanemu oraz organowi, który prowadził

postępowanie lub kontrolę.

”

,

c)

dodaje się § 7 i 8 w brzmieniu

„

§ 7.

W przypadku gdy będąca stroną postępowania podatkowego spółka cywilna, jawna, partnerska,

komandytowa albo komandytowo-akcyjna została rozwiązana w jego trakcie, postępowanie

podatkowe kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4.

§ 8.

Jeżeli w sprawie może być wydana decyzja z zastosowaniem środków ograniczających umowne

korzyści, przepisy art. 119a § 7 oraz niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

”

;

30)

po art. 119g dodaje się art. 119ga-119gd w brzmieniu

„

Art. 119ga.

§ 1.

Wniosek określony w art. 119g § 1 i 2 zawiera w szczególności oznaczenie strony lub

kontrolowanego, zakres prowadzonego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej

lub kontroli celno-skarbowej, opis ustaleń faktycznych, informację o stwierdzonych

nieprawidłowościach oraz uzasadnienie odnośnie do możliwości zastosowania art. 119a

wraz ze wskazaniem korzyści podatkowej oraz sposobu jej wyliczenia.

§ 2.

Przed przejęciem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zlecić organowi podatkowemu przeprowadzenie

dodatkowych czynności.

§ 3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przejmuje do dalszego prowadzenia postępowanie

podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową, jeżeli z załączonych do

wniosku akt postępowania, w tym zgromadzonych dowodów, wynika, że w sprawie może zostać

wydana decyzja z zastosowaniem art. 119a.

§ 4.

W przypadku niespełnienia przesłanek określonych w § 1 lub 3 Szef Krajowej Administracji

Skarbowej zwraca akta sprawy właściwemu organowi podatkowemu.

Art. 119gb.

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może odmówić wszczęcia postępowania podatkowego

lub odmówić przejęcia postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej,

a postępowanie wszczęte lub przejęte może umorzyć lub przekazać właściwemu organowi

podatkowemu, jeżeli zastosowanie innych niż art. 119a przepisów prawa podatkowego

pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

§ 2.

W przypadku określonym w § 1 Szef Krajowej Administracji Skarbowej może umorzyć wszczęte

na podstawie art. 119g § 3 postępowanie podatkowe, a przejętą kontrolę podatkową lub

kontrolę celno-skarbową przekazać organowi podatkowemu.

§ 3.

W sprawie przekazania, o którym mowa w § 1 i 2, wydaje się postanowienie, które doręcza

się stronie oraz organowi podatkowemu, któremu sprawa jest przekazywana. Czynności

dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają w mocy.

Art. 119gc.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wystąpić do właściwego organu podatkowego,

o którym mowa w art. 119g § 2, o zajęcie stanowiska w sprawie w wyznaczonym terminie,

nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia doręczenia wystąpienia. Szef Krajowej Administracji

Skarbowej może w tym celu udostępnić organowi podatkowemu do wglądu akta postępowania

podatkowego.

Art. 119gd.

§ 1.

Organem podatkowym właściwym do wydania decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w

art. 33, w toku postępowania podatkowego określonego w niniejszym rozdziale albo przed

wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub

3 jest organ podatkowy określony w art. 13 § 1 pkt 1.

§ 2.

Wydanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, w toku postępowania podatkowego

określonego w niniejszym rozdziale albo przed wszczęciem lub przejęciem postępowania

podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub 3 następuje po zasięgnięciu opinii Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej. Przepisów art. 209 § 2 i 5 nie stosuje się.

”

;

31)

w art. 119h

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w toku postępowania, zasięgnąć opinii

Rady co do zasadności zastosowania art. 119a.

”

,

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli decyzja organu podatkowego pierwszej instancji

została wydana z zastosowaniem art. 119a § 7.

”

;

32)

w art. 119i

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Na zaproszenie przewodniczącego w posiedzeniu Rady, którego przedmiotem jest wyrażenie

opinii co do zasadności zastosowania art. 119a, lub w jego części może uczestniczyć

przedstawiciel Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz strona, jej przedstawiciel

lub pełnomocnik. Zaproszenie przedstawiciela Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

albo strony do udziału w posiedzeniu wymaga skierowania zaproszenia w takim samym

zakresie także odpowiednio do strony albo przedstawiciela Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej.

”

,

b)

§ 8 i 9 otrzymują brzmienie

„

§ 8.

Po wydaniu opinii albo po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w § 5 Rada zwraca

akta sprawy Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Otrzymane przez Radę od strony

informacje, wyjaśnienia oraz dokumenty włącza się do akt sprawy.

§ 9.

Organ podatkowy pomija opinię Rady wydaną z uchybieniem terminowi określonemu w §

5.

”

,

c)

uchyla się § 10;

33)

art. 119j otrzymuje brzmienie

„

Art. 119j.

§ 1.

Podmiot inny niż strona postępowania zakończonego decyzją wydaną w sprawie, o której

mowa w art. 119g § 1, uczestniczący w czynności, której skutki podatkowe określono

w tej decyzji, z wyłączeniem skutków podatkowych określonych na podstawie art. 119a

§ 6, może skorygować swoją deklarację, uwzględniając treść decyzji, a także wystąpić

z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku, jeżeli decyzja jest ostateczna,

a w przypadku złożenia skargi - jeżeli sąd administracyjny prawomocnie oddalił skargę

na tę decyzję, oraz decyzja ta została wykonana w całości.

§ 2.

W terminie miesiąca od dnia spełnienia przesłanek wskazanych w § 1 Szef Krajowej Administracji

Skarbowej, w drodze postanowienia, zawiadamia podmiot, o którym mowa w tym przepisie,

o możliwości złożenia korekty deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot

podatku. Postanowienie zawiera opis skutków podatkowych dotyczących tego podmiotu

oraz pouczenie o terminie złożenia korekty deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty

lub zwrot podatku. Do postanowienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, przepisu art.

293 nie stosuje się.

§ 3.

Korektę deklaracji oraz wniosek o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku związane

z realizacją uprawnień, o których mowa w § 1, należy złożyć w terminie miesiąca od

dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w § 2.

§ 4.

Termin określony w § 3 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na okres,

w którym złożenie korekty deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot

podatku z uwagi na prowadzoną kontrolę podatkową, kontrolę celno-skarbową lub postępowanie

podatkowe nie jest skutecznie możliwe.

§ 5.

W sytuacji określonej w § 4, na żądanie podmiotu będącego stroną postępowania podatkowego,

organ podatkowy uwzględnia uprawnienia wynikające z § 1.

”

;

34)

w art. 119k

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie stwierdzenia, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania art. 119a,

Szef Krajowej Administracji Skarbowej umarza postępowanie lub przekazuje, w drodze

postanowienia, sprawę właściwemu organowi podatkowemu. Czynności dokonane przed przekazaniem

sprawy pozostają w mocy.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W razie stwierdzenia w postępowaniu odwoławczym, że w sprawie nie zachodzą przesłanki

zastosowania art. 119a, organ odwoławczy uchyla w całości decyzję organu pierwszej

instancji i umarza postępowanie lub przekazuje sprawę właściwemu organowi podatkowemu.

Czynności dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają w mocy.

”

,

c)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Wydanie decyzji ostatecznej z zastosowaniem art. 119a stanowi w przejętym zakresie

zakończenie kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej.

”

,

d)

uchyla się § 3,

e)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Postanowienie i decyzję, o których mowa w § 1 i 1a, doręcza się stronie oraz organowi,

któremu sprawa lub postępowanie są przekazywane.

”

;

35)

art. 119l otrzymuje brzmienie

„

Art. 119l.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy działu IV

oraz przepisy art. 45, art. 46, art. 49 i art. 51 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej

Administracji Skarbowej.

”

;

36)

art. 119m otrzymuje brzmienie

„

Art. 119m.

§ 1.

Rada jest niezależnym organem, którego zadaniem jest opiniowanie zasadności zastosowania

art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści w indywidualnych sprawach.

§ 2.

Zadaniem Rady jest także opiniowanie projektów ustaw podatkowych i zmian w przepisach

prawa podatkowego zawartych w innych aktach normatywnych związanych z przeciwdziałaniem

unikaniu opodatkowania.

§ 3.

Na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art.

86k § 2, Rada może również wydawać opinie dotyczące przedstawionych założeń lub projektów

ogólnych wyjaśnień, o których mowa w art. 86k § 2.

§ 4.

Rada może wydawać opinie w sprawach dotyczących cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

”

;

37)

w art. 119o

a)

w § 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

jest nieskazitelnego charakteru.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Podmiot wskazujący członka Rady ocenia spełnianie przez niego przesłanek określonych

w § 2 pkt 1 i 6. Osoby, o których mowa w § 1 pkt 3, minister właściwy do spraw finansów

publicznych powołuje po zasięgnięciu pisemnej opinii podmiotów zatrudniających te

osoby.

”

;

38)

w art. 119p

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa w razie śmierci członka, rezygnacji

z członkostwa w Radzie lub zaprzestania spełniania przez członka którejkolwiek z przesłanek,

o których mowa w art. 119o § 2 pkt 2-6. Wygaśnięcie członkostwa stwierdza minister

właściwy do spraw finansów publicznych.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Wygaśnięcie członkostwa w Radzie z uwagi na zaprzestanie spełniania przez członka

przesłanki, o której mowa w art. 119o § 2 pkt 6, jest skuteczne, jeżeli w terminie

30 dni od dnia doręczenia Radzie informacji, popartej szczegółowym uzasadnieniem w

tym zakresie, Rada nie wyrazi sprzeciwu. Uchwała w przedmiocie wyrażenia sprzeciwu

może zostać podjęta w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów, w obecności

co najmniej połowy składu Rady. Członek Rady, którego głosowanie dotyczy, nie posiada

prawa głosu oraz nie jest zaliczany do składu Rady w tym głosowaniu.

”

;

39)

w art. 119s

a)

w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wyznacza członków Rady, których zadaniem jest sporządzenie projektu uzasadnienia opinii

Rady co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści

w indywidualnej sprawie;

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Stanowisko co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne

korzyści w indywidualnej sprawie Rada przyjmuje na posiedzeniu bezwzględną większością

głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.

”

,

c)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Sekretarz Rady jest powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych. Sekretarzem Rady może być wyłącznie pracownik urzędu obsługującego tego

ministra.

”

;

40)

w art. 119w § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Zainteresowani, którzy powiązani są tą samą czynnością, mogą wystąpić ze wspólnym

wnioskiem.

”

;

41)

w art. 119x

a)

w § 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej powinien zawierać dane istotne dla określenia

podatkowych skutków czynności oraz zastosowania do tej czynności art. 119a § 1, w

tym w szczególności

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wyczerpujący opis czynności wraz ze wskazaniem występujących pomiędzy podmiotami powiązań

w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych;

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

NSP w rozumieniu przepisów działu III rozdziału 11a odnoszący się do uzgodnienia albo

wyjaśnienie, z jakich powodów faktycznych lub prawnych uzgodnienie nie podlegało zgłoszeniu

celem nadania NSP;

”

,

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a i 6b w brzmieniu

„

6a)

wskazanie innych niż w pkt 6 korzyści podatkowych, niepodlegających ocenie określonej

w art. 119za pkt 2, których osiągnięcie uzależnione jest choćby pośrednio od dokonania

czynności;

6b)

wskazanie innych czynności planowanych, rozpoczętych lub dokonanych, od których choćby

pośrednio uzależnione jest osiągnięcie korzyści podatkowych, o których mowa w pkt

6 i 6a;

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wzywa wnoszącego wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej

niespełniający wymogów określonych w § 1 lub innych wymogów określonych przepisami

prawa do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem,

że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

”

;

42)

w art. 119y § 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje opinię zabezpieczającą, jeżeli przedstawione

we wniosku okoliczności wskazują, że do wskazanej we wniosku korzyści podatkowej wynikającej

z czynności nie ma zastosowania art. 119a § 1.

§ 2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia wydania opinii zabezpieczającej, jeżeli

przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że do wskazanej we wniosku korzyści

podatkowej wynikającej z czynności może mieć zastosowanie art. 119a § 1. Odmawiając

wydania opinii zabezpieczającej, wskazuje się okoliczności świadczące o tym, że do

wskazanej we wniosku korzyści podatkowej wynikającej z czynności może mieć zastosowanie

art. 119a § 1.

”

;

43)

w art. 119za pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

ocenę, że do wskazanej we wniosku korzyści podatkowej wynikającej z czynności nie

ma zastosowania przepis art. 119a;

”

;

44)

w art. 119zb dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

W przypadkach uzasadnionych złożonością sprawy, w szczególności w razie zasięgnięcia

opinii biegłego, termin, o którym mowa w § 1, może być przedłużany, nie więcej jednak

niż o 9 miesięcy.

”

;

45)

w art. 119zc § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej podlega opłacie w wysokości 20 000 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Opłata od wspólnego wniosku

zainteresowanych ulega zwiększeniu o 5000 zł od piątego i każdego kolejnego zainteresowanego.

”

;

46)

w art. 119zd uchyla się § 2;

47)

po art. 119zd dodaje się art. 119zda w brzmieniu

„

Art. 119zda.

§ 1.

Na podstawie treści opinii zabezpieczającej lub odmowy wydania opinii zabezpieczającej

sporządza się informację, którą niezwłocznie zamieszcza się w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

§ 2.

Informacja, o której mowa w § 1, zawiera w szczególności zwięzły opis poddanej pod

opinię czynności oraz wyjaśnienie powodów podjętego rozstrzygnięcia. Informacja nie

może zawierać danych identyfikujących lub pozwalających na zidentyfikowanie wnioskodawcy

lub innych podmiotów wskazanych w treści aktu.

”

;

48)

art. 119ze otrzymuje brzmienie

„

Art. 119ze.

Jeżeli postępowanie w sprawie wydania opinii zabezpieczającej stało się bezprzedmiotowe,

w szczególności w razie

1)

wycofania wniosku o jej wydanie,

2)

wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a w zakresie objętym wnioskiem o wydanie opinii

- przepisy art. 208 oraz art. 210-212 stosuje się odpowiednio.

”

;

49)

po art. 119ze dodaje się art. 119zea w brzmieniu

„

Art. 119zea.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wzory wniosków, o których mowa w art. 119x § 1 i art. 119w § 2, które zawierają dane

określone w tych przepisach oraz oświadczenie wskazane w art. 14b § 4 oraz umożliwiają

wskazanie danych, o których mowa w art. 14r § 2 oraz w art. 119w § 3, a także sposób

uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 119zc, mając na względzie konieczność ujednolicenia

formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

”

;

50)

art. 119zf otrzymuje brzmienie

„

Art. 119zf.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy

art. 14b § 4 i 5, art. 14c § 4, art. 14d § 2 i 3, art. 14e § 1 pkt 2 i § 2-4, art.

14f § 3, art. 14i § 2, 4 i 5, art. 14r § 2 i 3, art. 20g § 3, art. 120, art. 125,

art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art.

165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 187 § 3, art. 189 § 3,

art. 197 § 1 i 3, art. 213-215 oraz przepisy działu IV rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 9,

10, 14, 16 i 23.

”

;

51)

w dziale IIIA dodaje się rozdział 5 w brzmieniu

„

Rozdział 5

Cofnięcie skutków unikania opodatkowania

Art. 119zfa.

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, może wydać decyzję

określającą warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

§ 2.

Zainteresowani, którzy są powiązani tą samą czynnością, mogą wystąpić ze wspólnym

wnioskiem.

§ 3.

Wniosek może dotyczyć uzyskanej korzyści podatkowej, a w przypadku podatków, które

są rozliczane okresowo - korzyści podatkowej uzyskanej w zakończonym okresie rozliczeniowym.

§ 4.

Wniosek może dotyczyć więcej niż jednej korzyści podatkowej, jeżeli korzyści podatkowe

zostały uzyskane w danym okresie rozliczeniowym w analogiczny sposób.

§ 5.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do cofnięcia skutków unikania

opodatkowania wynikających ze środków ograniczających umowne korzyści.

Art. 119zfb.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej odmawia wszczęcia postępowania

1)

w zakresie tych korzyści podatkowych, które w dniu złożenia wniosku mogą być przedmiotem

toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej,

o której możliwości wszczęcia podatnik został zawiadomiony na podstawie art. 282b

§ 1, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji

lub postanowieniu organu podatkowego;

2)

jeżeli stanowisko zawarte we wniosku wskazuje na zasadność wydania decyzji na podstawie

art. 119zfi § 1 lub 2.

Art. 119zfc.

§ 1.

Przed złożeniem wniosku zainteresowany może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących wydania decyzji, w szczególności

celowości jej wydania, zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu

zakończenia postępowania.

§ 2.

Dokumenty i informacje uzyskane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w ramach

czynności określonych w § 1 nie mogą stanowić dowodu w kontroli podatkowej, kontroli

celno-skarbowej lub postępowaniu podatkowym, chyba że organ podatkowy uzyska te dokumenty

i informacje w wyniku przeprowadzenia innych czynności.

Art. 119zfd.

§ 1.

Wniosek zawiera informacje istotne z punktu widzenia przepisów art. 119a § 1-3, 5

i 6, w szczególności

1)

opis stanu faktycznego składający się z

a)

wyczerpującego opisu dokonanej czynności prowadzącej do unikania opodatkowania,

b)

wskazania podmiotów biorących udział w czynności określonej w lit. a wraz ze wskazaniem

występujących pomiędzy podmiotami powiązań w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych,

c)

określenia skutków podatkowych będących rezultatem czynności określonej w lit. a,

w tym korzyści podatkowej, o której mowa w art. 119a § 1, wraz z przedstawieniem sposobu

i metody wyliczenia tych skutków;

2)

w zależności od okoliczności

a)

wyczerpujący opis przyjętej czynności odpowiedniej w rozumieniu art. 119a § 3,

b)

oświadczenie, że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności

prowadzącej do unikania opodatkowania,

c)

wskazanie przepisu ustawy podatkowej określonego w art. 119a § 6, który nie powinien

mieć zastosowania;

3)

uzasadnienie przyjęcia wybranej czynności odpowiedniej lub złożonego oświadczenia

albo wskazania, o których mowa w pkt 2;

4)

określenie skutków podatkowych, wraz z przedstawieniem sposobu i metody ich wyliczenia

a)

dokonania przyjętej czynności odpowiedniej,

b)

stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynność prowadząca do unikania opodatkowania

nie została dokonana,

c)

stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby wskazany przepis ustawy podatkowej nie miał

zastosowania.

§ 2.

Do wniosku należy załączyć istotną dokumentację

1)

dotyczącą czynności określonej w § 1 pkt 1, w tym również opisującą zamiary i cele

podmiotów w niej uczestniczących;

2)

wskazującą na zasadność stanowiska określonego w § 1 pkt 2 i 3.

§ 3.

Wniosek powinien zostać sporządzony i podpisany przez pełnomocnika szczególnego będącego

doradcą podatkowym, adwokatem lub radcą prawnym.

§ 4.

Wniosek o wydanie decyzji niespełniający wymogów określonych w § 1-3 lub przepisach

wydanych na podstawie § 5, lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia

się bez rozpatrzenia.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera informacje określone w tym przepisie

oraz wskazane w art. 14b § 4 i art. 14r § 2, a także sposób uiszczenia opłaty, o której

mowa w art. 119zff, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych

wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 119zfe.

§ 1.

Złożenie wniosku oraz wydanie decyzji nie stanowią przeszkody do prowadzenia czynności

sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celno-skarbowej.

§ 2.

W toku postępowania o wydanie decyzji domniemywa się, że

1)

wskazana we wniosku czynność, o której mowa w art. 119zfd § 1 pkt 1 lit. a, została

dokonana w sposób sztuczny;

2)

co najmniej jednym z głównych celów dokonania czynności, o której mowa w pkt 1, było

osiągnięcie korzyści podatkowej;

3)

korzyść podatkowa określona w pkt 2 jest sprzeczna w danych okolicznościach z przedmiotem

lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu.

Art. 119zff.

§ 1.

Wniosek podlega opłacie w wysokości

1)

0,2% kwoty korzyści podatkowej, o której mowa w art. 119zfd § 1 pkt 1 lit. c - odnośnie

do korzyści podatkowej lub jej części powodującej powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,

2)

1% kwoty korzyści podatkowej, o której mowa w art. 119zfd § 1 pkt 1 lit. c - w pozostałych

przypadkach

- jednak nie mniejszej niż 1000 zł i nie większej niż 15 000 zł.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wniosku, o którym mowa w art. 119zfa § 4, z

tym że podstawę obliczenia opłaty stanowi łączna kwota korzyści podatkowych objętych

wnioskiem.

§ 3.

Jeżeli czynność prowadząca do unikania opodatkowania została uprzednio oceniona w

ramach odmowy wydania opinii zabezpieczającej, opłata od wniosku o wydanie decyzji

wynosi 75% różnicy opłaty obliczonej na podstawie § 1 i opłaty uiszczonej na podstawie

art. 119zc § 1, jednak nie mniej niż 1000 zł.

§ 4.

Opłata podlega zwrotowi w przypadku

1)

wycofania wniosku - w połowie;

2)

uiszczenia jej w kwocie wyższej niż należna - w odpowiedniej części.

§ 5.

Opłatę należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Zwrot nienależnie

uiszczonej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia postępowania

w sprawie wydania decyzji.

§ 6.

W przypadku uznania, że uzyskana przez zainteresowanego korzyść podatkowa jest większa

od tej, którą wskazano we wniosku o wydanie decyzji, Szef Krajowej Administracji Skarbowej

ustala, w drodze postanowienia, wysokość opłaty uzupełniającej, obliczonej zgodnie

z § 1 lub 3.

§ 7.

Opłaty, o których mowa w § 1, 3 i 6, stanowią dochód budżetu państwa.

§ 8.

Jeżeli w wydanej decyzji Szef Krajowej Administracji Skarbowej określił skutki podatkowe

stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby określony w art. 119a § 6 przepis ustawy podatkowej

nie miał zastosowania, zwraca się 60% uiszczonej opłaty, jeżeli zainteresowany, który

unikał opodatkowania

1)

cofnął zgodnie z art. 119zfk § 1 lub 2 skutki unikania opodatkowania oraz

2)

wpłacił na rachunek właściwego organu podatkowego kwotę wynikającą ze złożonej korekty

deklaracji lub informacji zastępczej wraz z odsetkami za zwłokę.

Art. 119zfg.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zwrócić się do wnioskodawcy o wyjaśnienie

jego stanowiska, wątpliwości co do danych zawartych we wniosku lub może zorganizować

spotkanie uzgodnieniowe.

Art. 119zfh.

§ 1.

W razie uznania w toku postępowania, że zainteresowany nieprawidłowo przedstawił elementy

wniosku, o których mowa w art. 119zfd § 1 pkt 2-4, Szef Krajowej Administracji Skarbowej,

w drodze postanowienia, zawiadamia o tym zainteresowanego oraz poucza o treści § 2.

Postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne.

§ 2.

Zainteresowany w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w

§ 1, może złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty lub złożyć wniosek o zasięgnięcie

przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej opinii Rady co do kwestii uwzględnionych

w treści postanowienia i przedstawić jednocześnie własne stanowisko.

§ 3.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej występuje o opinię Rady, jeżeli przedstawione

przez zainteresowanego dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty okazały się niewystarczające.

Zasięgając opinii Rady, Szef Krajowej Administracji Skarbowej przedstawia własne stanowisko

w sprawie.

§ 4.

Jeżeli w opinii Rady żadne z przedstawionych jej stanowisk nie jest zasadne, Rada

przedstawia własną opinię w zakresie ocenianych kwestii.

Art. 119zfi.

§ 1.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze decyzji, odmawia określenia warunków

cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli czynność określona w art. 119zfd

§ 1 pkt 1 lit. a nie skutkowała, wbrew stanowisku zainteresowanego, osiągnięciem korzyści

podatkowej.

§ 2.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w drodze decyzji, odmówić określenia warunków

cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli zastosowanie innych niż art. 119a

przepisów prawa podatkowego pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

Art. 119zfj.

§ 1.

Decyzja zawiera w szczególności

1)

wynikający z przedstawionego stanu faktycznego wyczerpujący opis czynności prowadzącej

do unikania opodatkowania wraz ze wskazaniem podmiotów w niej uczestniczących;

2)

rozstrzygnięcie co do

a)

określenia skutków podatkowych będących rezultatem czynności określonej w pkt 1, w

tym korzyści podatkowej, o której mowa w art. 119a § 1,

b)

prawidłowości przyjęcia czynności odpowiedniej, uznania, że osiągnięcie korzyści podatkowej

było jedynym celem dokonania czynności prowadzącej do unikania opodatkowania, albo

wskazania określonego w art. 119a § 6 przepisu ustawy podatkowej, który nie powinien

mieć zastosowania,

c)

wskazania skutków podatkowych, jakie mogłyby zaistnieć, gdyby dokonano przyjętej czynności

odpowiedniej, stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynność prowadząca do unikania

opodatkowania nie została dokonana, albo stanu prawnego, jaki zaistniałby, gdyby wskazany

przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania;

3)

określenie, w jaki sposób zainteresowany może cofnąć skutki unikania opodatkowania,

przy uwzględnieniu elementów wymienionych w pkt 2 lit. b i c.

§ 2.

W razie uznania stanowiska zainteresowanego za nieprawidłowe w zakresie opisanym w

§ 1 pkt 2 lit. a-c organ podatkowy wskazuje w decyzji prawidłowe stanowisko wraz z

uzasadnieniem faktycznym i prawnym.

§ 3.

Jeżeli w decyzji nie określono skutków podatkowych stanu prawnego, jaki zaistniałby,

gdyby określony w art. 119a § 6 przepis ustawy podatkowej nie miał zastosowania, decyzja

może ponadto określać uprawnienia zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art.

119zfm.

Art. 119zfk.

§ 1.

W terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zainteresowany może, uwzględniając jej

treść, cofnąć skutki unikania opodatkowania poprzez złożenie korekty deklaracji, z

zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Jeżeli w wyniku dokonania czynności, o której mowa w art. 119zfd § 1 pkt 1, zaistniał

taki stan rzeczy, w którym złożenie deklaracji lub korekty deklaracji byłoby niezgodne

z odrębnymi przepisami, w szczególności w razie zmiany formy prawnej mającej wpływ

na sposób opodatkowania, cofnięcie przez zainteresowanego skutków unikania opodatkowania,

o którym mowa w art. 119a § 1, następuje poprzez złożenie, w terminie określonym w

§ 1, informacji zastępczej. Złożenie informacji zastępczej wywołuje skutki prawne

odpowiadające złożeniu deklaracji.

§ 3.

Złożenie korekty deklaracji lub informacji zastępczej niezgodnej z treścią decyzji

nie wywołuje skutków prawnych w zakresie cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

§ 4.

Ponowne skorygowanie deklaracji nie wywołuje skutków prawnych w zakresie, w jakim

dokonana na podstawie § 1 korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania opodatkowania.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji zastępczej, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego jej wypełnienia

oraz terminu i miejsca jej składania, mając na uwadze umożliwienie prawidłowego rozliczenia

podatku, a także kierując się potrzebą ułatwienia zainteresowanym poprawnego sporządzenia

informacji zastępczej.

Art. 119zfl.

§ 1.

Organ podatkowy uwzględnia, z zastrzeżeniem § 2, w toku kontroli podatkowej, kontroli

celno-skarbowej lub postępowania podatkowego decyzję wydaną na podstawie art. 119zfi

§ 1 lub 2 lub cofnięcie skutków unikania opodatkowania dokonane zgodnie z treścią

decyzji.

§ 2.

Organ podatkowy w toku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania

podatkowego pomija decyzję wydaną na podstawie art. 119zfi § 1 lub 2 lub cofnięcie

skutków unikania opodatkowania dokonane zgodnie z treścią decyzji, jeżeli zgromadzone

dowody wskazują na nierzetelność opisu czynności prowadzącej do unikania opodatkowania.

Art. 119zfm.

§ 1.

Zainteresowany niebędący podmiotem, który unikał opodatkowania, może w terminie 3

miesięcy od dnia doręczenia decyzji skorygować deklarację, uwzględniając treść tej

decyzji, a także na jej podstawie w tym terminie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie

nadpłaty lub zwrot podatku, jeżeli zainteresowany, który unikał opodatkowania

1)

cofnął zgodnie z art. 119zfk § 1 lub 2 skutki unikania opodatkowania oraz

2)

wpłacił na rachunek właściwego organu podatkowego kwotę wynikającą ze złożonej korekty

deklaracji lub informacji zastępczej wraz z odsetkami za zwłokę.

§ 2.

Do zainteresowanego, o którym mowa w § 1, przepisy art. 119j § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 119zfn.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy

art. 14b § 4, art. 14i § 2, art. 14r § 2 i 3, art. 20g § 3, art. 119gc, art. 119h

§ 3, art. 119i, art. 119m § 1, art. 119s § 2 i art. 119u oraz działu IV, z wyłączeniem

art. 133, a także przepisy art. 45, art. 46, art. 49 i art. 51 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej

Administracji Skarbowej.

”

;

52)

art. 157a otrzymuje brzmienie

„

Art. 157a.

Organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie podatkowe, może zwrócić się o

dokonanie określonej czynności związanej z prowadzonym postępowaniem do innego organu

podatkowego, jeżeli przyczyni się to do skrócenia czasu trwania lub obniżenia kosztów

postępowania albo postępowanie prowadzone jest na podstawie art. 119g.

”

;

53)

w art. 165 w § 7 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

informacji o schemacie podatkowym.

”

;

54)

w art. 194a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność

z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie

pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Zdanie

pierwsze nie narusza przepisów rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 26b oraz rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od

osób prawnych w zakresie, w jakim te przepisy przewidują złożenie dokumentów drogą elektroniczną.

”

;

55)

w art. 200

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przed wydaniem decyzji z zastosowaniem art. 119a lub środków ograniczających umowne

korzyści Szef Krajowej Administracji Skarbowej wyznacza stronie czternastodniowy termin

do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, przedstawiając ocenę

prawną sprawy, w tym kwotę korzyści podatkowej, i pouczając o prawie skorygowania

deklaracji.

”

,

b)

dodaje się § 4 i 5 w brzmieniu

„

§ 4.

Jeżeli po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 3, organ podatkowy zmienił ocenę

prawną sprawy lub wysokość korzyści podatkowej, a strona nie skorzystała skutecznie

z uprawnienia określonego w art. 81b § 1a w zakresie cofnięcia skutków unikania opodatkowania,

organ podatkowy ponownie doręcza wskazane zawiadomienie, uwzględniając zmienioną ocenę

prawną.

§ 5.

Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli w wyniku doręczenia zawiadomienia stronie nie

przysługiwałoby uprawnienie wskazane w art. 81b § 1a.

”

;

56)

w art. 210 § 2b otrzymuje brzmienie

„

§ 2b.

W decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści

organ podatkowy wskazuje także wysokość zobowiązania podatkowego, nadpłaty, zwrotu

podatku, straty podatkowej, niepobranego lub pobranego a niewpłaconego przez płatnika

podatku ustaloną albo określoną w związku z zastosowaniem tych przepisów lub tych

środków.

”

;

57)

w art. 239d § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wydanej z zastosowaniem

art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści, chyba że zachodzą okoliczności

określone w art. 239b § 1 pkt 4.

”

;

58)

w art. 240 w § 1

a)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, nieznane

organowi, który wydał decyzję, wskazujące na wystąpienie unikania opodatkowania w

rozumieniu art. 119a § 1 lub nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, lub możliwość zastosowania środków ograniczających umowne korzyści;

”

,

b)

w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

uprawnienia określone w art. 119j § 1 mają wpływ na treść decyzji.

”

;

59)

w art. 241 w § 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

pkt 12 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia doręczenia

postanowienia określonego w art. 119j § 2.

”

;

60)

w art. 244 dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Jeżeli w wyniku wznowienia postępowania wystąpią okoliczności wskazujące na zasadność

wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści

w sytuacji określonej w art. 245 § 1 pkt 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej

może przejąć do dalszego prowadzenia postępowanie określone w art. 243 § 2. Przepisy

działu IIIA rozdziału 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

61)

w art. 282c w § 1 w pkt 1 w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

lit. j w brzmieniu

„

j)

dotyczy zasadności zwrotu podatku w rozumieniu przepisów rozdziału 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozdziału 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;

”

;

62)

po art. 290b dodaje się art. 290c w brzmieniu

„

Art. 290c.

Po otrzymaniu akt kontroli na podstawie art. 119gb § 2 lub art. 119k § 1 i 1a naczelnik

urzędu skarbowego podejmuje z urzędu zawieszoną kontrolę podatkową.

”

;

63)

w art. 293 w § 2 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10 w

brzmieniu

„

9)

informacjach i dokumentach, o których mowa w dziale III w rozdziale 11a;

10)

aktach postępowania w sprawie wydania opinii zabezpieczającej oraz aktach postępowania

określonego w dziale IIIA w rozdziale 5.

”

;

64)

po art. 295b dodaje się art. 295c w brzmieniu

„

Art. 295c.

Dostęp do informacji o schematach podatkowych oraz innych dokumentów związanych z

tą informacją, zbieranych na podstawie działu III rozdziału 11a, przysługuje pracownikowi

załatwiającemu sprawę lub prowadzącemu działalność analityczną i jego przełożonym.

”

;

65)

po art. 297c dodaje się art. 297d w brzmieniu

„

Art. 297d.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ma dostęp do informacji o schematach

podatkowych oraz innych dokumentów związanych z tymi informacjami, zebranych w ramach

czynności prowadzonych na podstawie działu III rozdziału 11a. Z danych tych korzysta

w toku prowadzonych działań, w tym do realizowanych czynności analitycznych.

”

.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, 1356, 1499, 1629 i 2192) w art. 5 w § 1

1)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji

rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ

I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4 i 4c;

”

;

2)

pkt 4a otrzymuje brzmienie

„

4a)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu

siedziby Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, z zastrzeżeniem pkt 4c;

”

;

3)

po pkt 4b dodaje się pkt 4c w brzmieniu

„

4c)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej decyzji lub postanowień w toku postępowania podatkowego, o którym mowa

a)

w art. 119g § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - właściwy naczelnik urzędu skarbowego,

b)

w art. 119g § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - organ jednostki samorządu terytorialnego, na wniosek którego postępowanie podatkowe

zostało przejęte;

”

.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1184, 1467 i 1669) w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji

1)

udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu,

2)

przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2115) w art. 3 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji

1)

udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu,

2)

przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2291 oraz z 2018 r. poz. 398, 723, 1496, 1629 i 1669) w art. 18 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy informacji

1)

udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu,

2)

przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650, 1162 i 1669) w art. 7 w ust. 2 wyrazy „związku, o którym mowa w art. 11 ust. 4-8” zastępuje się wyrazami „powiązaniach w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5”.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1958 i 2192) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 34 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sąd może orzec środek karny zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej

w wypadkach określonych w art. 38 § 1 i 2 oraz w razie skazania sprawcy za przestępstwo

skarbowe określone w art. 54 § 1, art. 55 § 1, art. 56 § 1, art. 63 § 1-5, art. 64

§ 1-6, art. 65 § 1, art. 66 § 1, art. 67 § 1 i 2, art. 68 § 1 i 2, art. 69 § 1-3,

art. 69a § 1, art. 69b § 1, art. 69c § 1, art. 70 § 1, 2 i 4, art. 72, art. 73 § 1,

art. 73a § 1, art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80f § 1-4, art. 82 § 1,

art. 83 § 1, art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1 i 2, art. 87 § 1 i 2, art. 88 § 1 i 2, art.

89 § 1 i 2, art. 90 § 1 i 2, art. 91 § 1, art. 92 § 1, art. 93, art. 97 § 1 i 2, art.

100 § 1, art. 101 § 1, art. 102 § 1, art. 103 § 1, art. 104 § 1, art. 106c § 1, art.

106d § 1, art. 106j § 1, art. 107 § 1-3, art. 107a § 1 oraz art. 110.

”

;

2)

w art. 36 po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej,

sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w przypadku, gdy sprawca w terminie

złożył informacje o schemacie podatkowym, a uszczuplona należność publicznoprawna

wynika bezpośrednio z zastosowania tego schematu podatkowego.

”

;

3)

w art. 53 w § 30 po wyrazach „ „zwrot podatku”,” dodaje się wyrazy „ „schemat podatkowy”, „schemat podatkowy standaryzowany”, „NSP”,”;

4)

po art. 56b dodaje się art. 56c i art. 56d w brzmieniu

„

Art. 56c.

§ 1.

Kto wbrew obowiązkowi nie składa właściwemu organowi podatkowemu oświadczenia, o którym

mowa w art. 23y ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w art. 11m ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm., albo składa to oświadczenie po terminie lub poświadcza w nim informacje niezgodne

ze stanem rzeczywistym,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

§ 2.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze

grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 56d.

§ 1.

Kto podaje nieprawdę lub zataja prawdę składając

1)

oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 15, 21 lub 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych lub w art. 26 ust. 1ab, 7a lub 7g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od

osób prawnych,

2)

oświadczenie co do zgodności z prawdą faktów przedstawionych we wniosku o zwrot podatku,

o którym mowa w rozdziale 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w rozdziale 6a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych lub we wniosku o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art. 26b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz co do zgodności z oryginałem dokumentacji załączonej do tych wniosków,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo

obu tym karom łącznie.

§ 2.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze

grzywny za wykroczenie skarbowe.

”

;

5)

po art. 80d dodaje się art. 80e i art. 80f w brzmieniu

„

Art. 80e.

§ 1.

Kto wbrew obowiązkowi nie składa Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji

o cenach transferowych, o której mowa w art. 23zf ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w art. 11t ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, albo składa tę informację po terminie lub składa nieprawdziwą informację,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

§ 2.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze

grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 80f.

§ 1.

Kto wbrew obowiązkowi

1)

nie przekazuje właściwemu organowi informacji o schemacie podatkowym albo przekazuje

informacje po terminie,

2)

nie przekazuje właściwemu organowi danych dotyczących podmiotów, którym udostępniono

standaryzowany schemat podatkowy, albo przekazuje je po terminie,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

§ 2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie składa informacji, o której mowa

w art. 86j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

§ 3.

Karze określonej w § 1 podlega również, kto wbrew obowiązkowi

1)

nie informuje pisemnie podmiotu obowiązanego do przekazania schematu podatkowego o

tym obowiązku lub robi to po terminie;

2)

nie przekazuje podmiotowi obowiązanemu do przekazania schematu podatkowego danych,

o których mowa w art. 86f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, dotyczących schematu podatkowego lub robi to po terminie;

3)

nie informuje pisemnie podmiotów obowiązanych do przekazania informacji o schemacie

podatkowym, o tym, że nie przekaże informacji o schemacie podatkowym lub robi to po

terminie;

4)

nie występuje do podmiotu zlecającego czynności z odrębnym pismem o przekazanie mu

pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego, lub robi

to po terminie.

§ 4.

Kto wbrew art. 86i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa posługuje się unieważnionym NSP,

podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych.

§ 5.

W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1-4, podlega

karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

”

;

6)

w art. 133 w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

Szef Krajowej Administracji Skarbowej - w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia

skarbowe ujawnione w zakresie swojego działania, jeżeli nie przekaże ich organom wskazanym

w pkt 1 lub 2.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 377, 650, 723 i 1669) w art. 37 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji

1)

udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu,

2)

przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2106) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji

1)

udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu,

2)

przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.

- w zakresie określonym tymi przepisami.

”

.

1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

cenie transferowej - oznacza to rezultat finansowy warunków ustalonych lub narzuconych

w wyniku istniejących powiązań, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik

finansowy;

2)

podmiocie - oznacza to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą

osobowości prawnej oraz zagraniczny zakład;

3)

podmiotach niepowiązanych - oznacza to podmioty inne niż podmioty powiązane;

4)

podmiotach powiązanych - oznacza to

a)

podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny

podmiot, lub

b)

podmioty, na które wywiera znaczący wpływ

-

ten sam inny podmiot lub

-

małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący

wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c)

spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub

d)

podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej -

spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład;

5)

powiązaniach - oznacza to relacje, o których mowa w pkt 4, występujące pomiędzy podmiotami

powiązanymi;

6)

transakcji kontrolowanej - oznacza to identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań

stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego

zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.

2.

Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie

się

1)

posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%

a)

udziałów w kapitale lub

b)

praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c)

udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich ekspektatywy, w tym jednostek

uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub

2)

faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji

gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, lub

3)

pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa

do drugiego stopnia.

3.

Posiadanie pośrednio udziału lub prawa, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza sytuację,

w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie udział lub prawo za pośrednictwem

innego podmiotu lub większej liczby podmiotów, przy czym wielkość posiadanego pośrednio

udziału lub prawa odpowiada

1)

wielkości udziału albo prawa łączącego dowolne dwa podmioty spośród wszystkich podmiotów

uwzględnianych przy ustalaniu posiadania pośrednio udziału lub prawa - w przypadku

gdy wszystkie wielkości udziałów lub praw łączących te podmioty są równe;

2)

najniższej wielkości udziału lub prawa łączącego podmioty, pomiędzy którymi wielkość

posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana - w przypadku gdy wielkości

udziałów lub praw łączących te podmioty są różne;

3)

sumie wielkości posiadanych pośrednio udziałów lub praw - w przypadku gdy podmioty,

pomiędzy którymi wielkość posiadanego pośrednio udziału lub prawa jest ustalana, łączy

więcej niż jeden posiadany pośrednio udział lub prawo.

4.

Jeżeli pomiędzy podmiotami występują relacje, które nie są ustanawiane lub utrzymywane

z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w tym mające na celu manipulowanie strukturą

właścicielską lub tworzenie cyrkularnych struktur właścicielskich, to podmioty, pomiędzy

którymi występują takie relacje, uznaje się za podmioty powiązane.