Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 października 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz organizację

i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

W celu wykonywania przepisów niniejszej ustawy Prezes Rady Ministrów dokona, w drodze

rozporządzenia, przeniesienia planowanych wydatków budżetowych, bez wydatków na wynagrodzenia,

między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia

środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.

Przepisy ustawy nie dotyczą

1)

artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;

2)

materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu przepisów

o nasiennictwie;

3)

(uchylony)

4)

wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych dotyczących artykułów

rolno-spożywczych określonych w odrębnych przepisach;

5)

jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy morskie

i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych otrzymywanych

z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze;

2)

żywność (środek spożywczy) - każdą substancję lub produkt w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002);

3)

(uchylony)

4)

obrót - czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 2;

5)

jakość handlowa - cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych,

fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości

lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i

oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;

6)

(uchylony)

7)

partia produkcyjna - określoną ilość artykułu rolno-spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego

lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach;

8)

próbka - część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy, w celu kontroli

lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego;

9)

producent - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która

a)

produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub

b)

wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana

na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

10)

artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami

dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt,

w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na

celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności

te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności

jeżeli

a)

dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu

wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,

b)

w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych

artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,

c)

w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu

przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy

jakości handlowej;

11)

konsument finalny - konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3 pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,

powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury

w zakresie bezpieczeństwa żywności.

1.

Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie

jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie

wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie

zostało zadeklarowane przez producenta.

2.

Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego może nastąpić

w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.

Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do obrotu powinny zapewniać zachowanie

cech istotnych dla danego rodzaju artykułu rolno-spożywczego, decydujących o jego

tożsamości.

1.

Do postępowań, do których mają zastosowanie przepisy art. 7 ust. 3 i 4, art. 24 pkt

3, art. 24a i art. 25 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do działalności osób wpisanych do rejestru rzeczoznawców, o którym mowa w art. 35

ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane co najmniej w języku

polskim.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych przeznaczonych

do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia

jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności

1)

nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2)

inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie

go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2.

(uchylony)

3

Zgodność informacji, o których mowa w ust. 1, ze stanem faktycznym zapewnia producent,

który po raz pierwszy wprowadził do obrotu artykuł rolno-spożywczy.

4

Producenci są obowiązani posiadać informacje, o których mowa w ust. 1, na wszystkich

etapach obrotu artykułem rolno-spożywczym w czasie posiadania tego artykułu rolno-spożywczego.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym

i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację

artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.

2.

Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.

1.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem nieprzetworzonym w rozumieniu

art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.)art. 3 pkt 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,

powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury

w zakresie bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku

1)

mięsa - jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso - jeżeli zostały pozyskane od zwierząt,

których chów odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem przetworzonym w rozumieniu

art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych może zawierać informację „Produkt polski”, jeżeli został wyprodukowany na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie jego składniki spełniają warunki określone w

ust. 1 lub zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie

ze składników spełniających warunki określone w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji

użyto innych składników

1)

łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy wszystkich składników

w chwili ich użycia do wyprodukowania tego produktu, nie licząc masy wody użytej do

jego produkcji, oraz

2)

nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które

a)

spełniają warunki określone w ust. 1 lub

b)

zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników

spełniających warunki określone w ust. 1.

3.

W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski” można również

zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę informację.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku

graficznego zawierającego informację „Produkt polski”, mając na względzie zapewnienie

jednolitej formy prezentacji i specyfikę informacji, która będzie przekazywana za

pośrednictwem tego znaku.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób zapewniający utrzymanie

ich właściwej jakości handlowej.

1.

Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących członkami Unii Europejskiej,

z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu

w rozumieniu przepisów prawa celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ Inspekcji Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

1a.

W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły, o których mowa

w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego

1)

składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań pobranych przez ten

organ próbek, albo

2)

skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez właściwy

miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

2.

W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu, o której mowa

w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia celnego, chyba że przepisy

odrębne stanowią inaczej.

2a.

Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadzający kontrolę

graniczną jakości handlowej w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie

tej kontroli, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego

dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną

jakości handlowej w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów,

o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 508, z późn. zm..

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi wykaz

artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich minimalne ilości podlegające

kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych artykułów dla rynku krajowego.

(uchylony)

1

Podjęcie działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania i obrotu

artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania

lub siedzibę zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy

1)

rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej

działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności polegającej na znakowaniu i pakowaniu

jaj;

1a)

producentów i przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych z upraw winorośli

położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie

tymi wyrobami i organizacji rynku wina

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1159 i 1629);

2)

podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.

3.

Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności, o której

mowa w ust. 1; zgłoszenie zawiera

1)

imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;

1a)

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile zgłaszający

taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2

określenie przedmiotu działalności, o której mowa w ust. 1, w tym informację o działalności

eksportowej;

3)

wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych.

3a.

(uchylony)

4.

Wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych należy zgłosić

1)

zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania;

2

zaprzestanie prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od

dnia jej zaprzestania.

1.

Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej

lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu

lub właściwości organoleptycznych, mogą być oznakowane znakiem jakości.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku

jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się powszechnie z produkcją roślinną

lub zwierzęcą.

3.

Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji,

po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

4.

Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego składa do

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

11.

(uchylony)

1.

Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego Inspektora Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, może, w drodze decyzji, cofnąć przyznanie znaku

jakości przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy

przestanie spełniać wymagania jakościowe, o których mowa w art. 13 ust. 1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi sposób znakowania i

szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu poszczególnych rodzajów środków

spożywczych, w tym środków spożywczych

a)

bez opakowań przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia

zbiorowego w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia 25 października

2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia

dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE,

dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE

i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004

(Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),

b)

pakowanych przy sprzedaży,

2)

może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej niektórych artykułów

rolno-spożywczych lub ich grup,

3)

może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu niektórych

artykułów rolno-spożywczych,

4)

określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów

rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,

5)

może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na jakość handlową

artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,

6)

może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych bezpośrednio

dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów opakowanych artykułów rolno-spożywczych

lub artykułów rolno-spożywczych bez opakowań

- mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji umożliwiających

porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi artykułami rolno-spożywczymi

tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym praktykom rynkowym oraz zapewnienie

właściwej jakości handlowej tych artykułów.

1.

Tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się znakiem klasy jakości

handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach

Unii Europejskiej

2.

Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy jakości handlowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

2)

tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi

a)

nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b)

wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru

wszystkich uzyskanych tusz;

3)

tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi

a)

nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo średniorocznie

lub

b)

niewielkie ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.

3a.

Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią

za ostatni rok kalendarzowy.

3b.

W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok kalendarzowy

jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a, za liczbę

sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się średnią za okres

ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma być prowadzona klasyfikacja.

3c.

Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt ubojowi może wystąpić

z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia klasyfikacji tusz, o których mowa

w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi

we wskazanym w tym wniosku okresie. Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące.

Informacje o planowanych terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie

7 dni od dnia otrzymania wniosku.

3d.

Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na miejsce poddawania

zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną informację o liczbie uzyskanych

tusz

1)

wołowych i wieprzowych;

2)

w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia - w odniesieniu

do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał tusze klasyfikacji;

3)

w poszczególnych klasach mięsności - w odniesieniu do tusz wieprzowych, jeżeli poddawał

tusze klasyfikacji.

3e.

Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia miesiąca następującego

po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz

tusz wołowych,

2)

określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa w ust.

3d,

3)

może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej

oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,

określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych

oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

1.

Technika automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych

i baranich oraz raportowania ich cen

(Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1249/2008”, wymaga zatwierdzenia przez ministra

właściwego do spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek podmiotu zainteresowanego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1

imię i nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres i siedzibę

podmiotu zainteresowanego, z tym że w przypadku gdy podmiotem zainteresowanym jest

osoba fizyczna, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby - miejsce i adres

wykonywania działalności, jeżeli są inne niż adres i miejsce zamieszkania tej osoby;

2)

określenie rzeźni, w której zostanie przeprowadzony test certyfikacyjny, o którym

mowa w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008;

3)

wskazanie typu urządzenia do automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, nazwę producenta

tego urządzenia i rok jego produkcji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje wniosek, o którym

mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

który

1)

przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika II do rozporządzenia

nr 1249/2008;

2)

organizuje test certyfikacyjny, o którym mowa w części A załącznika II do rozporządzenia

nr 1249/2008;

3)

przygotowuje informacje, o których mowa w tiret pierwsze-trzecie części C załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008.

4.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych niezwłocznie przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje, o których mowa w części

B załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008 i tiret pierwsze-trzecie części C załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje instytutowi badawczemu prowadzącemu

badania i analizy związane z jakością żywności informacje, o których mowa w tiret

pierwsze-trzecie części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.

6.

Instytut, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza analizę ilościową wyników testu certyfikacyjnego,

o której mowa w tiret czwarte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008,

oraz ocenę dokładności technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w tiret

piąte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008, i niezwłocznie przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych wyniki tej analizy i oceny.

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza, w drodze decyzji, technikę automatycznej

klasyfikacji tusz wołowych, jeżeli wyniki analizy i oceny, o których mowa w ust. 6,

spełniają wymagania określone w części A załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje kopię decyzji, o której mowa

w ust. 7, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do przekazywania

Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w częściach B i C załącznika II do

rozporządzenia nr 1249/2008.

1.

Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej klasyfikacji tusz wołowych

ponosi koszty zatwierdzenia tej techniki, które obejmują

1)

przygotowanie informacji, o których mowa w części B załącznika II do rozporządzenia

nr 1249/2008;

2)

organizację i przeprowadzenie testu certyfikacyjnego, o którym mowa w części A załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008;

3)

przeprowadzenie analizy wyników testu certyfikacyjnego, o którym mowa w części A załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008;

4)

przygotowanie informacji, o których mowa w tiret pierwsze-trzecie części C załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008;

5)

przeprowadzenie analizy ilościowej wyników testu certyfikacyjnego, o której mowa w

tiret czwarte części C załącznika II do rozporządzenia nr 1249/2008, oraz oceny dokładności

technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w tiret piąte części C załącznika

II do rozporządzenia nr 1249/2008.

2.

Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem techniki automatycznej klasyfikacji tusz wołowych

uiszcza opłatę obejmującą koszty, o których mowa w

1)

ust. 1 pkt 1-4, na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych;

2)

ust. 1 pkt 5, na rachunek bankowy wskazany przez instytut, o którym mowa w art. 15b

ust. 5.

1.

Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.

2.

Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

1.

Do zadań Inspekcji należy

1)

nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności

a)

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, w tym

wywożonych za granicę,

b)

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych spoza państw członkowskich

Unii Europejskiej oraz spoza państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola graniczna

tych artykułów,

c)

dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

d)

powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego

ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (systemu RASFF) o podjętych decyzjach

dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,

e)

kontrola artykułów rolno-spożywczych oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia,

chronionymi oznaczeniami geograficznymi albo nazwami gwarantowanych tradycyjnych specjalności,

zarejestrowanymi na podstawie przepisów o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów

rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych, lub nazwami odwołującymi

się do zarejestrowanych chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych

albo gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz współpraca z jednostkami sprawującymi

taką kontrolę w innych państwach,

f)

kontrola wyrobów winiarskich oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia lub chronionymi

oznaczeniami geograficznymi, zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie i rozlewie

wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, lub nazwami odwołującymi

się do zarejestrowanych chronionych nazw pochodzenia lub chronionych oznaczeń geograficznych

oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

g)

kontrola napojów spirytusowych oznakowanych chronionymi oznaczeniami geograficznymi,

zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji

i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, lub nazwami odwołującymi

się do zarejestrowanych chronionych oznaczeń geograficznych oraz współpraca z jednostkami

sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

h)

kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem jakościowym stosowanym

fakultatywnie „produkt górski”, o którym mowa w art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21

listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1),

i)

kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1541 i 1669);

2)

kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;

3)

(uchylony)

4)

współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie, organami innych

inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami samorządu terytorialnego

oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi realizującymi politykę rolną państwa;

4a

współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji płatniczych w

zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi

w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy

Najbardziej Potrzebującym zgodnie z działem IIIa ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 i 1693);

5)

współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością handlową artykułów

rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym lub uczestnictwo w pracach tych

organizacji;

5a

wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na potrzeby realizacji

mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej dotyczących organizacji rynków rolnych;

5b

wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na potrzeby realizacji

operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

zgodnie z działem IIIa ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

6)

udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości

handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych;

7)

współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek

artykułów rolno-spożywczych;

8)

wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania

jej organów.

2a.

Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również

sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została

zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2b.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić

1)

szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub

2)

wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych, lub

3)

wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych

lub ich grup

- biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do wymagań

związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie obowiązki określone

w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.).

3.

Nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym sprawuje

Inspekcja Handlowa.

3a

Inspekcja, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1

1)

pkt 5a, współpracuje z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;

2)

pkt 5b, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji operacji

współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym.

3b

Współpraca, o której mowa w ust. 3a, odbywa się na podstawie porozumień zawartych

pomiędzy Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych a podmiotami

wymienionymi w ust. 3a.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie

zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania

w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

1.

Inspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej określonej przepisami Unii

Europejskiej odnoszącymi się do

1)

mięsa drobiowego;

2)

jaj;

3)

tusz wieprzowych;

4)

tusz wołowych;

5)

tusz innych zwierząt;

6)

mięsa pochodzącego z bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia.

2.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest sprawowany z uwzględnieniem art. 17 ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów

Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1.

1.

Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa wołowego z dorosłych

osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji wywozowych, o których mowa

w przepisach Unii Europejskiej dotyczących warunków udzielania specjalnych refundacji

wywozowych do niektórych rodzajów wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i

cielęciny.

2.

Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek przedsiębiorcy, złożony

na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa

wołowego w zakresie potwierdzenia jego tożsamości.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

informacje o

a)

dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli wnioskodawca

dokonuje uboju,

b)

dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie i miejscu

odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia mięsa, jeżeli wnioskodawca

dokonuje odkostnienia,

c)

państwie przeznaczenia.

4.

Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1, przepisy art.

31 ust. 2 i 3 oraz 5-7 stosuje się odpowiednio.

5.

Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego, przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej

opłacie za dokonanie oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie

badań laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.

1.

Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego

Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z

wyłączeniem refundacji eksportowych, zwane dalej „kontrolami”.

2.

Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania

jej oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr

2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”.

3.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, w celu przeprowadzenia przez Inspekcję kontroli, przekazują

Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych informacje i dokumenty

dotyczące transakcji, o których mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków rolnych są

organami właściwymi do

1)

przeprowadzania analizy ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych

z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych w ramach Wspólnej Polityki

Rolnej, z wyłączeniem refundacji eksportowych;

2)

opracowywania projektu rocznego programu kontroli, o którym mowa w art. 84 rozporządzenia

nr 1306/2013, oraz projektu sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 86 rozporządzenia

nr 1306/2013, w zakresie określonym w ust. 1;

3)

przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

listy przedsiębiorstw, u których zostanie przeprowadzona kontrola.

5.

W zakresie określonym w ust. 4 pkt 1 i 2 Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekazują ministrowi właściwemu

do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje i wyjaśnienia.

6.

W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1306/2013, do przeprowadzania kontroli

stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-28.

7.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych protokół

z kontroli oraz dokumentację dotyczącą tej kontroli, w terminie 30 dni roboczych od

dnia otrzymania tych dokumentów.

1.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właściwy ze względu

na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest organem właściwym w sprawie zwolnienia,

o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm

handlowych w odniesieniu do jaj

(Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest dokonywane w drodze

decyzji.

3.

Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

2)

kod producenta.

4.

Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą

a)

nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2)

informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich

Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj, podając

a)

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b)

miejsce przeznaczenia jaj,

c)

masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie przekazuje

informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

6.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa w drodze decyzji

zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 4.

7.

Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego

inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej

lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie.

8.

(uchylony)

9.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych niezwłocznie powiadamia

o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego

ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.

10.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych informuje właściwe

organy zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej o podmiotach, które

uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 589/2008.

Zadania Inspekcji wykonują następujące organy

1)

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym

Inspektorem”;

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji

wojewódzkiej.

Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji wykonuje również

Służba Celno-Skarbowa w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

1.

Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych.

2.

Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego

do spraw rynków rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.

3.

Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych na

wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje zastępców

Głównego Inspektora.

3a.

Stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępców może zajmować osoba, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest obywatelem polskim;

3)

korzysta z pełni praw publicznych;

4)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

5)

posiada kompetencje kierownicze;

6)

posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku

kierowniczym;

7)

posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Głównego

Inspektora.

3b.

(uchylony)

3c.

(uchylony)

3d.

(uchylony)

3e.

(uchylony)

3f.

(uchylony)

3g.

(uchylony)

3h.

(uchylony)

3i.

(uchylony)

3j.

(uchylony)

3k.

(uchylony)

3l.

(uchylony)

3m.

Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 3a, jest równoznaczne z nawiązaniem

stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629).

4.

Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora.

5.

Zastępcę wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego

inspektora.

1.

Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.

2.

Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3.

Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy wojewódzkich inspektoratów

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4.

Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu, za zgodą Głównego

Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 17 ust.

1 pkt 1 lit. b.

5.

Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia, statut Głównemu

Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu,

rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres zadań oraz wzór znaku Inspekcji.

7.

Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-spożywczych na

granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.

7a.

Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji, o którym mowa w ust.

7.

7b.

Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi w dniu rozwiązania stosunku

pracy.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory,

kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru pracowników Inspekcji, o których

mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie pracowników Inspekcji od innych służb

kontroli oraz zapewnienie właściwego umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności

biorąc pod uwagę okres użytkowania munduru.

1.

Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli otrzymują legitymacje służbowe.

2.

Legitymacje służbowe wydaje

1)

wojewoda - wojewódzkiemu inspektorowi i jego zastępcy;

2)

wojewódzki inspektor - pracownikom wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych;

3)

dyrektor generalny Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

- pracownikom Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3.

W przypadku utraty legitymacji służbowej pracownik jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić

o tym organ, który wydał legitymację.

4.

Organ, który wydał legitymację, przeprowadza postępowanie wyjaśniające, unieważnia

utraconą legitymację służbową oraz wydaje nową.

5.

Legitymacja służbowa podlega wymianie w przypadku

1)

zmiany imienia lub nazwiska pracownika;

2)

uszkodzenia lub zniszczenia;

3)

zmiany stanowiska pracownika.

6.

Z chwilą rozwiązania stosunku pracy legitymacja służbowa podlega zwrotowi organowi,

który ją wydał.

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji

służbowej pracowników Inspekcji dokonujących kontroli, mając na względzie możliwość

identyfikacji pracownika Inspekcji i jego stanowiska służbowego.

W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym

jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia - Główny Inspektor.

1.

Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich

imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

2.

Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą upoważniać pracowników,

którzy

1)

ukończyli studia wyższe;

2)

posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu towaroznawstwa

i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed komisją kwalifikacyjną, o której

mowa w art. 35 ust. 2.

1.

Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz warunków składowania i

transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy

1)

artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone

w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów,

jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta;

2)

artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie

ich właściwej jakości handlowej;

3)

ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami

składowania.

2.

Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności

1)

sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-spożywczego, atestów

jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz innych dokumentów świadczących o

jego jakości handlowej;

2)

sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego oraz warunków

jego przechowywania i transportu;

3)

oględziny artykułu rolno-spożywczego;

4)

pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

5)

ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;

6)

sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości przebiegu

procesu technologicznego.

3.

(uchylony)

Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji,

realizując zadania określone w ustawie oraz w odrębnych przepisach, uprawnieni są

do

1)

wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń kontrolowanych jednostek oraz poruszania

się na tym terenie i w tych obiektach i pomieszczeniach;

1a)

wstępu do środków transportu kontrolowanych jednostek i przeprowadzania ich oględzin;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3

żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz sporządzania

z nich odpisów, kopii, notatek i wydruków, których zgodność z oryginałami potwierdza

kierownik jednostki kontrolowanej lub osoba przez niego upoważniona;

4)

pobierania nieodpłatnie próbek do badań;

5)

żądania sporządzenia kserokopii i urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentów

sporządzonych w języku obcym związanych z przedmiotem kontroli;

6)

legitymowania osób przebywających na terenie jednostki kontrolowanej w trakcie przeprowadzanej

kontroli.

Kontrolowany ma obowiązek zapewnić upoważnionym pracownikom Inspekcji warunki niezbędne

do sprawnego wykonywania obowiązków służbowych.

1

Kontrolę przeprowadza pracownik Inspekcji po okazaniu legitymacji służbowej oraz upoważnienia

do przeprowadzenia kontroli.

2.

Pracownik Inspekcji może także

1)

przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych

spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

w tym kontrolę graniczną tych artykułów,

2)

dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

3)

przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych,

4

przeprowadzić kontrolę jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym ziemniaków,

których jakość handlowa nie jest objęta zakresem regulacji przepisów Unii Europejskiej

- po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli.

3.

Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera

1)

wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;

3)

datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;

4)

imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia kontroli oraz

numer jego legitymacji służbowej;

5)

określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;

6)

oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;

7)

podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub

pełnionej funkcji.

4

Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie stosuje się przepisów

art. 49 ust. 7 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633).

5

Kontrolę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, przeprowadza się w obecności

kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie jego nieobecności - osoby przez niego

upoważnionej.

6.

(uchylony)

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór imiennego

okresowego upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zapewnienie rzetelnej

kontroli artykułów rolno-spożywczych oraz spełnienie przez to upoważnienie wymagań

dotyczących treści upoważnień do przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów

dotyczących działalności gospodarczej.

1.

Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty mające związek z kontrolą oraz

pomieszczenia, w których dokonuje się czynności kontrolnych, o których mowa w art.

23 ust. 2, mogą być zabezpieczone w sposób określony w art. 27.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim zmianom

biochemicznym.

1.

Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2, następuje

przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności

1)

oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym i opieczętowanym

schowku lub pomieszczeniu;

2)

opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi lub innemu

pracownikowi jednostki kontrolowanej;

3)

zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji - w przypadku

braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce kontrolowanej.

2.

Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod nadzór kierownikowi

lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem wprowadzenia tych artykułów

do obrotu.

3.

Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie lub zaplombowanie.

4.

Zmiana sposobu zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo

ich zdjęcie wymaga pisemnej zgody wojewódzkiego inspektora udzielonej na wniosek jednostki

kontrolowanej.

5.

Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze decyzji.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie nieuregulowanym w

art. 25-27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

1.

Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej lub

przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.

2.

Protokół zawiera w szczególności

1)

czas trwania kontroli;

2)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego

kontrolę;

3)

dane identyfikujące kontrolowanego;

4)

opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym uwzględnieniem

ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe, z podaniem przyczyn ich

powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich zaistnienie;

5)

opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.

2a.

(uchylony)

3.

Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie jego nieobecności

- zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do zastępowania kierownika, a

w razie nieobecności tych osób - osobie uczestniczącej w przeprowadzaniu kontroli.

4.

Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo wnieść do niego

swoje uwagi.

5.

Protokół kontroli podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3; w razie odmowy złożenia

podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.

6.

Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów rolno-spożywczych,

dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin, pobrania próbek lub przeprowadzenia

innych dowodów sporządza się odrębne protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych

nie stwierdzono nieprawidłowości.

6a.

O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych czynności, o których

mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli. W razie niestwierdzenia

nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne dokumentuje się w protokole kontroli.

7.

Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.

8.

(uchylony)

1.

Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a i e-i, wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może

1)

zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań

jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania;

2)

nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, określonym zabiegom;

3)

zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich warunkach albo jego

transportowania środkami transportu nienadającymi się do tego celu;

4)

przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie

spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5)

nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na koszt jego

posiadacza.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, mogą być wydane przed zakończeniem kontroli.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa w ust. 1, ustala

się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5.

Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące zafałszowania artykułów

rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów

odrębnych.

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, w przypadku

stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, zakazuje

wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

(uchylony)

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości, wojewódzki

inspektor przekazuje pisemnie jednostce kontrolowanej zalecenia pokontrolne i wzywa

ją do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie.

Do kontroli jakości handlowej żywności w rolniczym handlu detalicznym stosuje się

odpowiednio przepisy art. 23, art. 24, art. 25 ust. 26, art. 26-28 i art. 30b.

1.

Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej „oceną”, dokonywana

jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2.

Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie

jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

3.

W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.

4.

Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości handlowej.

5.

Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych

przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze

opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

5a.

Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku

o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust.

1, wyraził na to zgodę.

6.

Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają zastosowanie przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7.

Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny

sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28 ust. 3-6.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi

1)

wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej identyfikacji

ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za

dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne

i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat,

mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste

koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem

świadectw jakości handlowej.

1.

Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach

1)

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w tym w krajowych

laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29

kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia

zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200);

2)

Inspekcji Handlowej.

2.

Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo w innych laboratoriach

posiadających akredytację.

3.

W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą

być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane

w danym zakresie laboratoria.

3a.

Badania laboratoryjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są finansowane ze środków Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

4.

(uchylony)

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze rozporządzenia, krajowe

laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

oraz określa przedmiot i rodzaje badań przeprowadzanych przez te laboratoria, mając

na względzie zapewnienie rzetelności i obiektywności wyników badań przeprowadzanych

przez te laboratoria.

1.

Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar

dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników

w zakresie wymagań jakości handlowej.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania

opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy

i zakres działania tych jednostek.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych,

2)

może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem kontroli lub

oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,

3)

może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych artykułów

rolno-spożywczych

- mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.

1.

Pracownicy Inspekcji mogą pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych

artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców.

2.

Oprócz pracowników Inspekcji

1)

próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również osoby posiadające

wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych

tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną powołaną

przez Głównego Inspektora,

2)

klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające wiedzę

praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych,

potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego

Inspektora,

3)

klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które odbyły szkolenie

w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców i warzyw

a)

przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot upoważniony przez Głównego

Inspektora lub

b

o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia

7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady

(WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych

owoców i warzyw

(Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011), zatwierdzone przez właściwy organ innego państwa,

4)

pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych

mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie

przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej, stała się ostateczna

- wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.

2a.

Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.

2b.

Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, może

być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie zapewnia

1)

odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie, w szczególności

posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich kwalifikacji: ukończenia

studiów wyższych oraz posiadania wiedzy teoretycznej i co najmniej 5-letniego doświadczenia

zawodowego z zakresu zagadnień objętych przedmiotem szkolenia;

2)

przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym warunkom określonym

w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 38.

2c.

O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt

3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek podmiotu ubiegającego

się o to upoważnienie.

2d.

Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami podania określonymi

w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149, 650, 1544 i 1629), zawiera

1)

program szkolenia;

2)

imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie posiadanych przez

nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.

2e.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby mające prowadzić

szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.

2f.

Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie,

o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie spełnia wymagań, o których

mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.

3.

Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów artykułów

rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania

rzeczoznawcy albo - w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - wojewódzki inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.

4.

Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców wydaje wojewódzki

inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.

5.

Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje zaświadczenie

o wpisie oraz imienną pieczęć.

1.

Udział w egzaminach, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz w szkoleniu,

o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, podlega opłacie, która wynosi w przypadku

1)

egzaminów - 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok przeprowadzenia

egzaminu;

2)

szkolenia - 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia

szkolenia - za godzinę szkolenia.

2.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na

rachunek

1)

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - w przypadku

egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2;

2)

wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - w przypadku

szkolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a.

3.

W przypadku gdy szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, przeprowadza

podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora, opłaty za udział w szkoleniu, o których

mowa w ust. 1, stanowią przychód tego podmiotu.

Za przeprowadzenie egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2

1)

przewodniczący komisji kwalifikacyjnej otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1% przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia egzaminu,

2)

członkowie komisji kwalifikacyjnej otrzymują wynagrodzenie w wysokości 0,5% przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia egzaminu

- od jednej osoby egzaminowanej.

1.

Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.

1a.

W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie

protokołów w postaci wydruku komputerowego.

2.

Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są czynności.

3.

Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku uwag należy

uczynić wzmiankę w protokole.

4.

Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia

się osobie, o której mowa w ust. 2.

5.

Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia, z wyłączeniem

protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje się przez 4 tygodnie

od daty jego sporządzenia.

1.

Nadzór nad wykonywaniem czynności przez rzeczoznawców sprawuje wojewódzki inspektor.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole działalności

rzeczoznawców w miejscu wykonywania przez nich czynności.

3.

Osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,

na zlecenie których rzeczoznawca wykonuje czynności, są obowiązane

1)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp na teren oraz do obiektów i pomieszczeń,

gdzie są wykonywane czynności rzeczoznawcy, oraz możliwość poruszania się na tym terenie

oraz w tych obiektach i pomieszczeniach;

2)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp do środków transportu, w których są wykonywane

czynności rzeczoznawcy, i możliwość przeprowadzania ich oględzin;

3)

udzielać wojewódzkiemu inspektorowi pisemnych lub ustnych informacji związanych z

czynnościami wykonywanymi przez rzeczoznawcę;

4)

okazywać wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty związane z czynnościami wykonywanymi

przez rzeczoznawcę;

5)

umożliwić wojewódzkiemu inspektorowi pobieranie nieodpłatnie próbek artykułów rolno-spożywczych

do badań.

4.

Do przeprowadzania kontroli działalności rzeczoznawców stosuje się odpowiednio przepisy

art. 24-28.

1.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje w przypadku

1)

upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2, chyba

że przed upływem tego okresu rzeczoznawca ponownie zda taki egzamin;

2)

nieprzestrzegania przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

3)

wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu obowiązków;

4)

nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-spożywczego;

5)

nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków;

6)

skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

7)

rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

8)

śmierci.

2.

Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i

8, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

3

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli w dotychczasowej działalności rzeczoznawcy

nie stwierdzano istotnych uchybień, a podmiot zlecający czynności nie poniósł szkody,

skreślenie z rejestru rzeczoznawców nie następuje.

4

W przypadku określonym w ust. 3, wojewódzki inspektor kieruje do rzeczoznawcy pisemne

upomnienie, wskazując popełnione naruszenia oraz nakazując rzeczoznawcy podjęcie określonych

działań naprawczych w wyznaczonym terminie. W razie niewykonania tych działań naprawczych

w terminie wojewódzki inspektor skreśla rzeczoznawcę z rejestru rzeczoznawców.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 oraz art.

35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,

2)

szczegółowy tryb ubiegania się o udzielenie upoważnienia oraz szczegółowe wymagania

do uzyskania przez podmiot upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym

mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,

3)

wzory zaświadczeń o wpisie do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej wydawanej

rzeczoznawcom i protokołów z przeprowadzonych przez rzeczoznawcę czynności

- mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-spożywczych.

1.

Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę, w tym kontrolę

graniczną lub kontrolę przeprowadzaną na podstawie przepisów odrębnych, są obowiązani

wnieść opłaty za czynności przeprowadzone w ramach kontroli, jeżeli w wyniku tej kontroli

stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości

handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym

przez producenta.

2.

Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których

mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających

próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych

z dokonaniem kontroli.

1.

Kto

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych urządzenia,

które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,

4)

składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający utrzymania

ich właściwej jakości handlowej,

5)

nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub zaprzestania

prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania lub obrotu

artykułami rolno-spożywczymi

- podlega karze grzywny.

2.

Kto

1)

nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz pkt II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków

produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr

234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007

(Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją niezgodnie z tymi

przepisami,

2)

nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr

589/2008,

3)

nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia nr 589/2008,

4)

wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie

z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,

5)

nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008,

6)

będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia nr 589/2008,

7)

prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr

589/2008,

8)

prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 22 rozporządzenia

nr 589/2008

- podlega karze grzywny.

3.

(uchylony)

4.

Kto

1)

prowadząc rzeźnię

a)

nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie

z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego

szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie

niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego

(Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 543/2008”,

b)

nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo prowadzi ją

niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1-3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008

lub nie podejmuje czynności określonych w art. 16 ust. 1-3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia

nr 543/2008,

2)

będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub

przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008,

3)

prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo

prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 4 rozporządzenia

nr 543/2008,

4)

prowadząc rzeźnię

a)

wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, o zawartości wody przekraczającej

wartości nieuniknione ze względów technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy

opisanej w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,

b)

wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz

-

nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody w procesie schładzania oraz

zawartości wody w kurczakach mrożonych lub głęboko mrożonych,

-

nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników kontroli, o której

mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia nr 543/2008,

-

nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty produkcji lub nie

zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji produkcji,

c)

nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008

- podlega karze grzywny.

4a.

Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008, nie udostępnia

dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli

-

podlega karze grzywny.

4b.

Kto

1)

prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając uprawnień rzeczoznawcy,

2)

wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz wieprzowych niezgodnie

z wymaganiami określonymi w

a)

części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b)

art. 22 i art. 23 oraz załączniku IV do rozporządzenia nr 1249/2008,

3)

wykonuje czynności związane z klasyfikacją tusz wołowych niezgodnie z wymaganiami

określonymi w

a)

części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b)

art. 2 i art. 13 oraz załączniku I i III do rozporządzenia nr 1249/2008, lub

c)

(uchylona)

d)

(uchylona)

4)

nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

albo niewłaściwie dokumentuje czynności z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy

tusz wieprzowych lub wołowych

- podlega karze grzywny.

4c.

Kto, prowadząc rzeźnię świń

1)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych zgodnie z wymaganiami

określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub w art. 21

i art. 22 rozporządzenia nr 1249/2008,

2)

nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym przez okres,

o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3

nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji zatwierdzonymi decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji

tusz wieprzowych w Polsce

(Dz. Urz. WE L 74 z 19.03.2005, str. 62),

4)

nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 21 rozporządzenia nr 1249/2008,

5)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e

- podlega karze grzywny.

4d.

Kto, prowadząc rzeźnię bydła

1)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych zgodnie z wymaganiami określonymi

w

a)

części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,

b)

art. 6, art. 7 i art. 10 rozporządzenia nr 1249/2008 lub załączniku I do tego rozporządzenia,

c)

(uchylona)

2)

nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym w okresie,

o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3)

nie przekazuje dostawcom zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych zgodnie z art.

7 ust. 2 rozporządzenia nr 1249/2008,

4)

nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia nr 1249/2008,

5)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie określonym

w art. 15a ust. 3e,

6)

nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1249/2008,

7)

stosuje do klasyfikacji tusz wołowych technikę automatycznej klasyfikacji, która nie

uzyskała zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7

- podlega karze grzywny.

4e.

Kto

1)

prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia zgodnie

z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,

2)

nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013

mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia

- podlega karze grzywny.

5.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1-4e, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Kto

1)

uniemożliwia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2)

utrudnia organowi Inspekcji lub organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli,

o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej

w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych

artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści

majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów

rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej

w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym

rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;

5)

nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega

karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym

poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;

6

nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze pieniężnej

w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia

kary, nie niższej jednak niż 200 zł.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których mowa w ustawie,

lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, w terminie określonym

w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego

przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada

jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej -

w zależności od stwierdzonej wady - zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość

kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.

3a.

Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa

w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega karze pieniężnej

w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia

kary.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3a, wymierza, w drodze decyzji, Główny Inspektor

albo właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor

albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

4a.

Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje się do publicznej

wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

5.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki

inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia,

dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych

i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

5a.

Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor, wojewódzki inspektor

albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może żądać okazania dokumentów związanych

z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów,

przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

5b.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym

rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub

5 Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej

wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.

5c.

W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub

braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można

odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3a.

5d.

O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c, rozstrzyga,

w drodze decyzji, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej.

6.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

7.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, wojewódzkiego

inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu

Inspekcji Handlowej.

8.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm..

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4 lub ust. 3, wyczerpuje

jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616 i 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

(pominięty)

(pominięty)

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się pracownikami

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 23Kodeksu pracy.

Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzone

przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

(Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r. poz. 19) oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych

w obrocie z zagranicą

(Dz. U. poz. 584), przejmują odpowiednio do zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania decyzji administracyjnych

mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji niespełniający warunków, o których mowa

w art. 22 ust. 2.

Z dniem wejścia w życie ustawy

1)

nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące w zarządzie

Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz wojewódzkich inspektoratów

skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały

zarząd lub w zarząd Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

i wojewódzkich inspektoratów;

2)

nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji, stają się

własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, a pozostałe mienie, stanowiące własność Centralnego

Inspektoratu Standaryzacji lub mienie Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego

Inspektoratu Standaryzacji, staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa, będącym

w zarządzie Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

3)

wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się wierzytelnościami i

zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

4)

wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów

rolnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami wojewódzkich inspektoratów jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o

1)

Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2)

Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

3)

wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

4)

Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

5)

wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to

rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

(pominięty)

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

(Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r. poz. 19);

2)

ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-spożywczych

w obrocie z zagranicą

(Dz. U. poz. 584).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.