Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 października 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

1.

Ustawa określa warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady przyznawania

i wypłacania tego świadczenia.

2.

Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje

1)

obywatelom polskim;

2)

cudzoziemcom

a)

do których stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

b)

jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską dwustronnych umów międzynarodowych

o zabezpieczeniu społecznym,

c)

przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt

czasowy udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2206 i 2282 oraz z 2018 r. poz. 107, 138, 771 i 1669), jeżeli zamieszkują z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

posiadającym kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”, jeżeli zamieszkują

z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli

państw trzecich, którzy uzyskali zezwolenie na pracę na terytorium państwa członkowskiego

na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, obywateli państw trzecich przyjętych

w celu podjęcia studiów lub pracy sezonowej oraz obywateli państw trzecich, którzy

mają prawo do wykonywania pracy na podstawie wizy,

e

przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie

-

zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub 139o ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub

-

dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE)

nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych

dla obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.art. 3 pkt 13b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach przez okres nieprzekraczający 90 dni w okresie 180 dni

-

jeżeli zamieszkują z członkami rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem

cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przez okres nieprzekraczający dziewięciu miesięcy, chyba że przepisy o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu

społecznym stanowią inaczej.

3.

Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, jeżeli

zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres, w jakim mają otrzymywać

świadczenie wychowawcze, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

dochodzie - oznacza to dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)

dochodzie członka rodziny - oznacza to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny

osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo

do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a;

3)

dochodzie dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego - oznacza to przeciętny

miesięczny dochód uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane

jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a;

4)

dochodzie rodziny - oznacza to sumę dochodów członków rodziny;

5)

dziecku - oznacza to dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione oraz

dziecko, w sprawie którego toczy się postępowanie o przysposobienie, lub dziecko znajdujące

się pod opieką prawną;

6

emeryturach i rentach - oznacza to emerytury i renty inwalidzkie oraz renty z tytułu

niezdolności do pracy, w tym renty szkoleniowe, określone w przepisach o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, o ubezpieczeniu społecznym rolników,

o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży

Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin, o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich

rodzin, o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych

i okresu powojennego, a także uposażenia w stanie spoczynku określone w przepisach

prawa o ustroju sądów powszechnych, przepisach o prokuraturze oraz w przepisach o Sądzie Najwyższym, a także renty szkoleniowe

i renty z tytułu niezdolności do pracy określone w przepisach o ubezpieczeniu społecznym

z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, renty z tytułu niezdolności do pracy

określone w przepisach o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych

w szczególnych okolicznościach, a także renty strukturalne określone w przepisach

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji

Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz w przepisach o wspieraniu

rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz

Rozwoju Obszarów Wiejskich;

7)

gospodarstwie rolnym - oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku

rolnym;

8)

instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie - oznacza to dom pomocy społecznej,

młodzieżowy ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt

śledczy, zakład karny, szkołę wojskową lub inną szkołę, jeżeli instytucje te zapewniają

nieodpłatnie pełne utrzymanie;

9)

niepełnosprawnym dziecku - oznacza to dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności

określonym w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych albo orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności;

10)

opiekunie faktycznym dziecka - oznacza to osobę faktycznie opiekującą się dzieckiem,

jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu opiekuńczego o przysposobienie dziecka;

11)

organie właściwym - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze

lub otrzymującej świadczenie wychowawcze;

12)

osobach pozostających na utrzymaniu - oznacza to członków rodziny utrzymujących się

z połączonych dochodów tych osób;

13)

osobie samotnie wychowującej dziecko - oznacza to pannę, kawalera, wdowę, wdowca,

osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną,

chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem;

14)

pierwszym dziecku - oznacza to jedyne lub najstarsze dziecko w rodzinie w wieku do

ukończenia 18. roku życia; w przypadku dzieci urodzonych tego samego dnia, miesiąca

i roku, będących najstarszymi dziećmi w rodzinie w wieku do ukończenia 18. roku życia,

pierwsze dziecko oznacza jedno z tych dzieci wskazane przez osobę, o której mowa w

art. 4 ust. 2;

15)

przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego - oznacza to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego

(Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.);

16)

rodzinie - oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców

dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające

na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25. roku życia, a także dzieci, które

ukończyły 25. rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub

specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2092); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego,

dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego

własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką

naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji, lub żyjących

w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, dziecko zalicza

się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców;

17)

szkole - oznacza to szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową oraz szkołę artystyczną,

w której jest realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także młodzieżowy

ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy

dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod

pracy i wychowania, a także ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy;

18)

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności - oznacza to

a)

niepełnosprawność w umiarkowanym stopniu w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b)

całkowitą niezdolność do pracy orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do II grupy inwalidów;

19)

utracie dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną

a)

uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego,

b)

utratą zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych,

c)

utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d)

utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego

świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty

socjalnej,

e

wykreśleniem z rejestru pozarolniczej działalności gospodarczej lub zawieszeniem jej

wykonywania w rozumieniu art. 16b ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2336 oraz z 2018 r. poz. 650 i 858) lub art. 36aa ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm.,

f)

utratą zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego,

przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

g)

utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej

do tych świadczeń lub utratą świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności

egzekucji alimentów w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych,

h)

utratą świadczenia rodzicielskiego,

i)

utratą zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym

rolników,

j

utratą stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

i nauce

(Dz. U. poz. 1668);

20)

uzyskaniu dochodu - oznacza to uzyskanie dochodu spowodowane

a)

zakończeniem urlopu wychowawczego,

b)

uzyskaniem zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych,

c)

uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d)

uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego

świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty

socjalnej,

e

rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej lub wznowieniem jej wykonywania

po okresie zawieszenia w rozumieniu art. 16b ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników lub art. 36aa ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,

f)

uzyskaniem zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego,

przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

g)

uzyskaniem świadczenia rodzicielskiego,

h)

uzyskaniem zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym

rolników,

i

uzyskaniem stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

i nauce;

21)

zatrudnieniu lub innej pracy zarobkowej - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie

stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy

lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło

albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek

rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności

gospodarczej;

22)

znacznym stopniu niepełnosprawności - oznacza to

a)

niepełnosprawność w stopniu znacznym w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b)

całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej

egzystencji albo trwałą lub okresową całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie

rolnym i do samodzielnej egzystencji, orzeczoną na podstawie przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników w celu uzyskania świadczeń określonych w tych przepisach,

d)

posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do I grupy inwalidów,

e)

niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub przepisów o ubezpieczeniu społecznym

rolników.

Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi i Senatowi, w terminie do dnia 30 września,

sprawozdanie z realizacji ustawy.

1.

Celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem

dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

2.

Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo

opiekunowi prawnemu dziecka.

3.

Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do dnia ukończenia

przez dziecko 18. roku życia.

1.

Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości

500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie.

2.

W przypadku urodzenia dziecka albo ukończenia przez dziecko 18. roku życia kwotę świadczenia

wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę tego świadczenia

przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży

się przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Kwotę świadczenia

wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę.

2a.

W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną

obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu

sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego

ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc

świadczenia wychowawczego.

3.

Świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art.

4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00

zł.

4.

Jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie wychowawcze przysługuje

na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny

w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1200,00 zł.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, zwiększyć wysokość kwoty, o której mowa

w art. 5 ust. 1, 3 i 4, biorąc pod uwagę prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

1.

W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką

opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest

prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia

się dochodu utraconego.

2.

W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką

opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest

prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego

pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę

miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w

okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

3.

W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką

opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest

prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka

rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego

o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło

uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub

weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

3a.

Przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu nie stosuje się do dochodu z tytułu zatrudnienia

lub innej pracy zarobkowej i dochodu z tytułu wyrejestrowania lub rozpoczęcia pozarolniczej

działalności gospodarczej, jeżeli członek rodziny lub dziecko pozostające pod opieką

opiekuna prawnego utracili dochód z tych tytułów i w okresie 3 miesięcy, licząc od

dnia utraty dochodu, uzyskali dochód u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy lub

zamawiającego dzieło lub ponownie rozpoczęli pozarolniczą działalność gospodarczą.

3b.

W przypadku ustalania dochodu z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie

przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych

przez osoby fizyczne w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest

prawo do świadczenia wychowawczego, przyjmuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12

dochodu ogłaszanego corocznie, w drodze obwieszczenia, przez ministra właściwego do

spraw rodziny w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie

do dnia 1 sierpnia każdego roku.

4.

W przypadku gdy członek rodziny jest umieszczony w pieczy zastępczej lub w instytucji

zapewniającej całodobowe utrzymanie, ustalając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę

nie uwzględnia się osoby umieszczonej w pieczy zastępczej lub w instytucji zapewniającej

całodobowe utrzymanie.

5.

W przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego

uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie, w drodze

obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1892 oraz z 2018 r. poz. 1588 i 1669).

6.

Ustalając dochód rodziny uzyskany z gospodarstwa rolnego, do powierzchni gospodarstwa

stanowiącego podstawę wymiaru podatku rolnego wlicza się obszary rolne oddane w dzierżawę,

z wyjątkiem

1)

oddanej w dzierżawę, na podstawie umowy dzierżawy zawartej stosownie do przepisów

o ubezpieczeniu społecznym rolników, części lub całości znajdującego się w posiadaniu

rodziny gospodarstwa rolnego;

2)

gospodarstwa rolnego wniesionego do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną;

3)

gospodarstwa rolnego oddanego w dzierżawę w związku z pobieraniem renty określonej

w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji

Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz w przepisach o

wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

7.

Ustalając dochód rodziny uzyskany przez dzierżawcę gospodarstwa rolnego oddanego w

dzierżawę na zasadach, o których mowa w ust. 6, dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego

pomniejsza się o zapłacony czynsz z tytułu dzierżawy.

8.

Ustalając dochód rodziny uzyskany z wydzierżawionego od Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa gospodarstwa rolnego, dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego pomniejsza

się o zapłacony czynsz z tytułu dzierżawy.

9.

W przypadku gdy prawo do świadczenia wychowawczego ustala się na dziecko pozostające

pod opieką opiekuna prawnego, ustalając dochód, uwzględnia się tylko dochód dziecka.

10.

W przypadku gdy rodzina uzyskuje dochody z gospodarstwa rolnego oraz dochody pozarolnicze,

dochody te sumuje się.

1.

Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli

1)

dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

2)

dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo

w pieczy zastępczej;

3)

pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

4)

członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze

do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią

inaczej.

2.

Świadczenie wychowawcze na dane dziecko nie przysługuje, jeżeli osobie samotnie wychowującej

dziecko nie zostało ustalone, na rzecz tego dziecka od jego rodzica, świadczenie alimentacyjne

na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, chyba

że

1)

drugie z rodziców dziecka nie żyje;

2)

ojciec dziecka jest nieznany;

3)

powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone;

4)

sąd zobowiązał jedno z rodziców do ponoszenia całkowitych kosztów utrzymania dziecka

i nie zobowiązał drugiego z rodziców do świadczenia alimentacyjnego na rzecz tego

dziecka;

5)

dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców

sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, marnotrawi wypłacane jej świadczenie

wychowawcze lub wydatkuje je niezgodnie z celem, organ właściwy przekazuje należne

osobie świadczenie wychowawcze w całości lub w części w formie rzeczowej lub w formie

opłacania usług.

1.

Postępowanie w sprawie świadczenia wychowawczego prowadzi organ właściwy.

2.

Organ właściwy może, w formie pisemnej, upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu

albo kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy,

a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki

organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w sprawach, o których mowa w ust. 1,

a także do wydawania w tych sprawach decyzji.

3.

W przypadku gdy postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzone są w

ośrodku pomocy społecznej, realizacja tych zadań nie może powodować nieprawidłowości

w wykonywaniu zadań pomocy społecznej, a także nie może naruszać norm zatrudnienia

pracowników socjalnych określonych w przepisach o pomocy społecznej.

1.

Wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie

wychowawcze

1)

pełni funkcję instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej

w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku przemieszczania się

osób w granicach Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji

Szwajcarskiej;

2)

wydaje decyzje w sprawach świadczenia wychowawczego realizowanego w związku z koordynacją

systemów zabezpieczenia społecznego.

2.

Wojewoda może, w formie pisemnej, upoważnić pracownika urzędu wojewódzkiego do załatwiania

w jego imieniu spraw dotyczących realizacji świadczenia wychowawczego w ramach koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, a także do wydawania w tych sprawach decyzji.

3.

Świadczenie wychowawcze przyznane decyzją wydaną przez wojewodę wypłaca organ właściwy.

4.

Wojewoda wymienia dane w zakresie świadczenia wychowawczego w ramach Systemu Elektronicznej

Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że przepis art. 100 ust. 1 pkt 4

ustawy zmienianej w art. 1 oraz przepis art. 88j ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4

stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny jest władzą właściwą oraz instytucją łącznikową

w zakresie świadczenia wychowawczego w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej

w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny prowadzi punkt kontaktowy, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego, służący do wymiany danych w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących

Zabezpieczenia Społecznego w zakresie świadczenia wychowawczego.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny może przetwarzać dane osobowe, jeżeli jest to niezbędne

do prowadzenia punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 2, w tym do realizacji praw

lub obowiązków wynikających z przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

1.

Minister właściwy do spraw rodziny oraz wojewoda monitorują realizację świadczenia

wychowawczego przez organy właściwe.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia wychowawczego

przez wojewodów.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia wychowawczego

przez pozyskiwanie informacji niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego,

o którym mowa w art. 17 ust. 6, oraz przekazywanie tych informacji organom właściwym

oraz wojewodom.

1.

Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują odpowiednio

na wniosek matki, ojca, opiekuna faktycznego dziecka albo opiekuna prawnego dziecka.

2.

Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania

osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze.

2a.

Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3.

Wniosek zawiera dane dotyczące

1)

osoby występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego, w tym: imię, nazwisko,

datę urodzenia, adres miejsca zamieszkania, stan cywilny, obywatelstwo, płeć, numer

PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego

tożsamość oraz, o ile je posiada - adres poczty elektronicznej i numer telefonu;

2)

dzieci pozostających na utrzymaniu osoby, o której mowa w ust. 1, w tym: imię, nazwisko,

datę urodzenia, stan cywilny, obywatelstwo, płeć, numer PESEL, a w przypadku gdy nie

nadano numeru PESEL - numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość.

4.

Do wniosku dołącza się odpowiednio

1)

zaświadczenia lub oświadczenia dokumentujące wysokość innych dochodów niż dochody

podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych

w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o

podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, 1540, 1552, 1629, 1669 i 1693) dotyczące każdego członka rodziny;

2)

zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego, dotyczące członków rodziny rozliczających

się na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów

osiąganych przez osoby fizyczne, zawierające informacje odpowiednio o

a)

formie opłacanego podatku,

b)

wysokości przychodu,

c)

stawce podatku,

d)

wysokości opłaconego podatku

- w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia

wychowawczego;

3)

zaświadczenia lub oświadczenia oraz dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia

wychowawczego

a)

zaświadczenie sądu opiekuńczego lub ośrodka adopcyjnego o prowadzonym postępowaniu

sądowym w sprawie o przysposobienie dziecka,

b)

prawomocne orzeczenie sądu orzekające rozwód lub separację,

c)

orzeczenie sądu opiekuńczego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,

d)

inne dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do przyznania lub ustalenia wysokości

świadczenia wychowawczego będącego przedmiotem wniosku.

5.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 mogą być składane drogą elektroniczną

za pomocą systemu teleinformatycznego

1

utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny;

1

utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny; uwierzytelnianie użytkowników

w systemie wymaga użycia profilu zaufanego, innego środka identyfikacji elektronicznej

wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji

elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania

oraz identyfikacji elektronicznej

(Dz. U. poz. 1579 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1544), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego

dla usług świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego

certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie

wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną

udostępnione w tym systemie;

2)

udostępnianego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

3)

banków krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych świadczących

usługi drogą elektroniczną spełniających wymogi określone w informacji zamieszczonej

na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw

rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji;

4)

wskazanego w informacji, o której mowa w pkt 3.

6.

Minister właściwy do spraw rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,

w informacji, o której mowa w ust. 5 pkt 3

1)

wskaże wymogi, które muszą spełniać systemy teleinformatyczne banków krajowych oraz

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, o których mowa w ust. 5 pkt 3;

2)

może wskazać systemy teleinformatyczne, za pomocą których mogą być składane drogą

elektroniczną wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4.

7

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane w postaci elektronicznej

za pomocą systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 5 pkt 1, 2 i 4, opatruje

się kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym

ePUAP lub uwierzytelnia w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia

i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej.

7

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane są w postaci elektronicznej

za pomocą

1)

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, po zastosowaniu zapewnionych

w tym systemie sposobów potwierdzenia pochodzenia oraz integralności przesłanych danych

w postaci elektronicznej;

2)

systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4; opatruje się je kwalifikowanym

podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym lub uwierzytelnia w sposób zapewniający

możliwość potwierdzenia pochodzenia oraz integralności weryfikowanych danych w postaci

elektronicznej.

8.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane w postaci elektronicznej

za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, uwierzytelnia się przy użyciu danych

uwierzytelniających stosowanych przez bank krajowy lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

do weryfikacji w drodze elektronicznej posiadacza rachunku.

9.

Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4, składane w postaci elektronicznej

za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, podpisane przy użyciu danych obejmujących

imię, nazwisko oraz numer PESEL, są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentowi

opatrzonemu podpisem własnoręcznym.

10.

Na potrzeby złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych w ust. 4, składanych

w postaci elektronicznej za pomocą systemu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, bank krajowy

na wniosek klienta, a spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa - na wniosek członka,

przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dane niezbędne do uwierzytelnienia,

pozwalające na założenie konta w systemie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

11

W przypadku wniosku składanego w postaci elektronicznej opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym lub uwierzytelnionego w sposób zapewniający

możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci

elektronicznej, po wpisaniu do formularza wniosku numerów PESEL osoby występującej

o przyznanie świadczenia wychowawczego i dzieci pozostających na utrzymaniu tej osoby,

formularz wniosku może być uzupełniony o dane zgromadzone w rejestrze PESEL w zakresie

imion, nazwiska, daty urodzenia, stanu cywilnego, obywatelstwa i płci osoby występującej

o przyznanie świadczenia wychowawczego i członków rodziny.

12.

Wniosku nie uzupełnia się o dane zgromadzone w rejestrze PESEL, jeżeli w oparciu o

dane z rejestru PESEL i rejestru stanu cywilnego nie można stwierdzić stopnia pokrewieństwa

pomiędzy osobą występującą o przyznanie świadczenia wychowawczego a członkami rodziny.

13.

W przypadku niezgodności ze stanem faktycznym danych uzupełnionych z rejestru PESEL

zawartych w formularzu wniosku osoba występująca o przyznanie świadczenia wychowawczego

wskazuje w formularzu wniosku poprawne dane.

14.

Jeżeli osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze nie może złożyć w formie dokumentu

elektronicznego zaświadczenia wymaganego dla potwierdzenia faktów lub stanu prawnego

lub innego dokumentu niezbędnego w postępowaniu w sprawie o świadczenie wychowawcze,

osoba ta może złożyć elektroniczną kopię takiego dokumentu, po uwierzytelnieniu jej

przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne, a w przypadku składania dokumentów za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt

3, przy pomocy mechanizmów określonych w ust. 9.

15.

Sprawa z wniosku złożonego w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 2 i 3, załatwiana

jest w formie pisemnej.

16.

W przypadku utraty dochodu lub uzyskania dochodu do wniosku należy dołączyć dokumenty

potwierdzające ich utratę lub uzyskanie oraz ich wysokość.

17.

Dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2 oraz ust. 16, nie dołącza się do wniosku,

w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie ubiega się o przyznanie świadczenia

wychowawczego na pierwsze dziecko.

18.

Ilekroć w postępowaniach w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego jest wymagane

potwierdzenie

1)

wysokości dochodu rodziny lub członków rodziny uzyskanego przez rodzinę lub członków

rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do

świadczenia wychowawczego, w tym dochodów, o których mowa w ust. 4 pkt 1,

2)

wielkości gospodarstwa rolnego,

3)

nieponoszenia opłaty za pobyt członka rodziny w instytucji zapewniającej całodobowe

utrzymanie

- osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia wychowawczego przedkłada zaświadczenia

lub oświadczenia.

19.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 18, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

20.

Potwierdzenie złożenia w postaci elektronicznej wniosku wraz z załącznikami do wniosku,

określonymi w ust. 4, przesyłane jest osobie ubiegającej się o świadczenie wychowawcze,

w sposób przewidziany w systemie, za pośrednictwem którego nastąpiło złożenie wniosku,

a w przypadku braku takiej możliwości na adres poczty elektronicznej wskazany przez

osobę ubiegającą się o świadczenie.

21.

Podmioty, których systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 5 pkt 2-4, są wykorzystywane

do składania wniosków i załączników do wniosków, o których mowa w ust. 4, usuwają

dane objęte treścią wniosków i załączników do wniosków, o których mowa w ust. 4, niezwłocznie

po otrzymaniu informacji o potwierdzeniu złożenia wniosku przez organ właściwy.

22.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz szczegółowy zakres

informacji, jakie mają być zawarte

1)

we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego,

2)

w oświadczeniach niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, w tym

oświadczeniach o dochodach członków rodziny oraz zaświadczeniu, o którym mowa w ust.

4 pkt 2

- kierując się koniecznością zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania w sprawach

o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz przekazywania dokumentacji niezbędnej

do sprawnej realizacji, w tym drogą elektroniczną, zadań w zakresie świadczenia wychowawczego.

23.

Minister właściwy do spraw rodziny może określić oraz zamieścić na swojej stronie

Biuletynu Informacji Publicznej wzory

1)

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego;

2)

oświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, w tym oświadczeń

o dochodach członków rodziny oraz zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2.

1.

Organy administracji publicznej realizują niniejszą ustawę przy pomocy systemów teleinformatycznych

stanowiących integralne części systemów teleinformatycznych stosowanych do realizacji

świadczeń rodzinnych określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, z późn. zm..

2.

Minister właściwy do spraw rodziny tworzy rejestr centralny obejmujący następujące

informacje gromadzone na podstawie przepisów ustawy przez organy właściwe i wojewodów

podczas realizacji zadań w zakresie świadczenia wychowawczego

1)

dane dotyczące osób pobierających świadczenie wychowawcze, osób ubiegających się o

świadczenie wychowawcze oraz członków ich rodzin

a)

imię i nazwisko,

b)

datę urodzenia,

c)

adres miejsca zamieszkania, miejsce zamieszkania,

d)

numer PESEL,

e)

numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku osób, które nie posiadają

numeru PESEL,

f)

stan cywilny,

g)

obywatelstwo,

h)

stopień pokrewieństwa z członkami rodziny,

i)

orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności,

ia)

informacje o uczęszczaniu dziecka do szkół i placówek oświatowych, o których mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1900), okresie uczęszczania, typie lub rodzaju instytucji oraz nazwie i adresie siedziby

instytucji, do której dziecko uczęszcza,

ib)

informacje o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej,

ic)

informacje o rozliczaniu się z podatku dochodowego od osób fizycznych,

j)

liczbę i wysokość wypłaconych świadczeń,

k)

płeć,

l)

dochody,

m)

organ, do którego złożono wniosek, oraz datę złożenia wniosku,

n)

organ, który przyznał świadczenie, datę wydania decyzji przyznającej świadczenie oraz

numer tej decyzji,

o)

okres, na jaki świadczenie zostało przyznane;

2)

wartości udzielonych świadczeń.

3

Informacje, o których mowa w ust. 2, mogą być przetwarzane przez ministra właściwego

do spraw rodziny i wojewodę w celu monitorowania realizacji świadczeń wychowawczych

oraz w celu umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do świadczeń

wychowawczych oraz przez podmioty wymienione w ust. 4 w celu, w jakim informacje te

zostały im udostępnione, na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych.

Organy właściwe i wojewodowie przekazują dane do rejestru centralnego, wykorzystując

systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 1.

4.

Informacje zawarte w rejestrze centralnym, o którym mowa w ust. 2, udostępnia się,

w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych, następującym podmiotom

1)

organowi właściwemu i wojewodzie - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających

się o przyznanie świadczenia wychowawczego, osób pobierających świadczenie wychowawcze

oraz członków ich rodzin;

2)

organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia

rodzinne, osób pobierających świadczenia rodzinne oraz członków ich rodzin;

3)

organowi właściwemu dłużnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2018 r. poz. 554, 650, 1000, 1544 i 1669), i organowi właściwemu wierzyciela, o którym mowa w art. 2 pkt 10 tej ustawy - w

celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z funduszu

alimentacyjnego, osób pobierających świadczenia z funduszu alimentacyjnego i członków

ich rodzin oraz danych dotyczących dłużników alimentacyjnych;

4)

jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej prowadzonym przez jednostki samorządu

terytorialnego - w celu weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia

z pomocy społecznej, osób pobierających świadczenia z pomocy społecznej oraz członków

ich rodzin;

5)

powiatowym i wojewódzkim zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności - w celu

weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności

lub o stopniu niepełnosprawności i osób posiadających orzeczenie o niepełnosprawności

lub o stopniu niepełnosprawności.

4a.

Minister właściwy do spraw rodziny może przetwarzać dane w zakresie adresu poczty

elektronicznej wskazanego we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

w celu przekazywania informacji związanych z uprawnieniami dla rodzin. Przepisy ust.

5 i 7 stosuje się odpowiednio.

4b.

Organy właściwe i wojewodowie, wykorzystując systemy teleinformatyczne, o których

mowa w ust. 1, przekazują do rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 2, również

adres poczty elektronicznej wskazany we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego.

5.

Minister właściwy do spraw rodziny przechowuje informacje w rejestrze centralnym,

o którym mowa w ust. 2, przez okres 10 lat od dnia zaprzestania udzielania świadczenia

wychowawczego, z wyjątkiem informacji dotyczących osób, którym świadczenie nie zostało

przyznane, które przechowuje się przez okres 1 roku od dnia, w którym decyzja w sprawie

świadczenia stała się ostateczna, lub od dnia pozostawienia wniosku o ustalenie prawa

do świadczenia bez rozpatrzenia.

6.

Podmioty wymienione w ust. 4 przechowują informacje, o których mowa w ust. 2, przez

okres 10 lat od dnia ich udostępnienia z rejestru centralnego, o którym mowa w ust.

2, z wyjątkiem informacji dotyczących osób, którym świadczenie wychowawcze nie zostało

przyznane albo którym wydane zostało orzeczenie o niezaliczeniu do osób niepełnosprawnych

lub o odmowie ustalenia stopnia niepełnosprawności, które przechowuje się przez okres

1 roku od dnia, w którym decyzja w sprawie świadczenia albo wydania orzeczenia stała

się ostateczna, lub od dnia pozostawienia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia

albo o wydanie orzeczenia bez rozpatrzenia.

7.

Informacje, o których mowa w ust. 2, usuwa się niezwłocznie po upływie okresów przechowywania,

o których mowa w ust. 5 i 6.

1.

Jeżeli w stosunku do osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia wychowawczego

lub osoby pobierającej to świadczenie wystąpią wątpliwości dotyczące sprawowania opieki

nad dzieckiem, w tym również w przypadku, o którym mowa w art. 22, wydatkowania świadczenia

wychowawczego niezgodnie z celem lub marnotrawienia świadczenia wychowawczego, organ

właściwy oraz wojewoda mogą zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o

przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 i 1693), w celu weryfikacji tych wątpliwości.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ właściwy oraz wojewoda mogą wystąpić

do ośrodka pomocy społecznej o udzielenie informacji o okolicznościach dotyczących

sprawowania opieki nad dzieckiem, marnotrawienia świadczenia wychowawczego lub wydatkowania

go niezgodnie z celem, jeżeli informacje te zostały ustalone w rodzinnym wywiadzie

środowiskowym przeprowadzonym nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem otrzymania

przez ośrodek pomocy społecznej wniosku o udzielenie informacji.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy

1)

organ właściwy upoważnił do prowadzenia postępowania w sprawie świadczenia wychowawczego

kierownika ośrodka pomocy społecznej lub kierownika innej jednostki organizacyjnej

gminy, lub inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, lub kierownika

innej jednostki organizacyjnej gminy;

2)

wojewoda upoważnił do załatwiania w jego imieniu spraw dotyczących realizacji świadczenia

wychowawczego w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego pracownika

urzędu wojewódzkiego.

1.

W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członek rodziny tej osoby

przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy przekazuje

wniosek wraz z dokumentami wojewodzie.

2.

W przypadku przebywania osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członka rodziny

tej osoby w dniu wydania decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze lub po dniu

jej wydania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, o którym mowa w ust.

1, organ właściwy występuje do wojewody o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej

Polskiej lub pobytu turystycznego, leczniczego lub związanego z podjęciem przez dziecko

kształcenia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, wojewoda ustala, czy w przekazanej sprawie

mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

5.

W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali, że mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wydaje decyzję zgodnie

z art. 11.

6.

W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla

decyzję przyznającą świadczenie wychowawcze za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu

w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku

ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, wojewoda wydaje decyzję w sprawie świadczenia

wychowawczego zgodnie z art. 11 od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa,

o którym mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

8.

W przypadku gdy wojewoda ustali, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego

1)

przekazuje sprawę organowi właściwemu w celu ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego

- w przypadku, o którym mowa w ust. 1;

2)

informuje o tym fakcie organ właściwy - w przypadku, o którym mowa w ust. 2.

9.

Organ właściwy w przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, ustala prawo do świadczenia

wychowawczego od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

10.

Wojewoda ustala i dochodzi zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego

w sprawach, w których mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego. Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio.

11.

W przypadku zwrotu przez instytucję państwa, o którym mowa w ust. 1, nienależnie pobranego

świadczenia wychowawczego zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego wojewoda może umorzyć pozostałą kwotę nienależnie pobranego świadczenia

wychowawczego łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w całości lub w części,

w szczególności jeżeli pozostała kwota wynika z różnicy kursowej.

1.

Organ właściwy oraz wojewoda ustalający prawo do świadczenia wychowawczego są obowiązani

do samodzielnego uzyskania lub weryfikacji drogą elektroniczną, za pośrednictwem ministra

właściwego do spraw rodziny, lub drogą pisemną, od organów podatkowych lub ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, organów emerytalno-rentowych oraz z rejestrów

publicznych, w tym z rejestru PESEL, o którym mowa w przepisach o ewidencji ludności,

oraz drogą elektroniczną, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny z

systemu informacji oświatowej, o którym mowa w przepisach o systemie informacji oświatowej,

z Centralnego Wykazu Ubezpieczonych, odpowiednio

1)

informacji o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych

na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o

podatku dochodowym od osób fizycznych każdego członka rodziny, udzielanych przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego,

zawierających dane o wysokości

a)

dochodu,

b)

składek na ubezpieczenia społeczne odliczonych od dochodu,

c)

należnego podatku; 1a) informacji o dochodzie, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. c tiret dwudzieste dziewiąte ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

o świadczeniach rodzinnych;

2)

danych, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, f, g, ia-ic oraz k;

3)

informacji o wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne, w tym informacji o wysokości

składek od poszczególnych płatników i okresach opłacania przez nich tych składek;

4)

informacji o legitymowaniu się odpowiednim orzeczeniem wydanym na podstawie przepisów

ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 511, 1000, 1076 i 1925), obejmującej następujące dane

a)

datę i rodzaj wydanego orzeczenia,

b)

datę złożenia wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności,

c)

okres, na jaki zostało wydane orzeczenie.

2.

W przypadku gdy w Elektronicznym Krajowym Systemie Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności

znajduje się więcej niż jedno orzeczenie wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych, dotyczące tej samej osoby, informacja, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest przekazywana

wyłącznie na podstawie orzeczeń, które potwierdzają prawo do świadczenia wychowawczego.

3.

W przypadku braku w Elektronicznym Krajowym Systemie Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności

informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 4, organ właściwy oraz wojewoda prowadzący

postępowanie w sprawie świadczenia wychowawczego wzywają osobę, o której mowa w art.

13 ust. 1, do dołączenia orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności.

4.

W przypadku awarii systemów teleinformatycznych służących do wymiany, drogą elektroniczną,

informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a, 3 i 4 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 lit.

a, b, d, f, g oraz k, organ właściwy oraz wojewoda uzyskują te informacje w drodze

pisemnej wymiany informacji. Organy podatkowe, organy emerytalno-rentowe oraz podmioty

prowadzące rejestry publiczne przekazują te informacje niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku organu właściwego lub wojewody.

5.

W przypadku braku możliwości samodzielnego uzyskania przez organ właściwy lub wojewodę

informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 1a i 3 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a,

b, d, f, g oraz k, z przyczyn nieleżących po stronie organu właściwego lub wojewody,

organ właściwy lub wojewoda wzywają osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1, do dołączenia

tych informacji.

6.

Minister właściwy do spraw rodziny pozyskuje drogą elektroniczną informacje niezbędne

do ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych od organów emerytalno-rentowych oraz

z rejestrów publicznych, w tym z rejestru PESEL, o którym mowa w przepisach o ewidencji

ludności, z systemu informacji oświatowej, o którym mowa w przepisach o systemie informacji

oświatowej, oraz z Centralnego Wykazu Ubezpieczonych, w celu umożliwienia organom

właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do świadczeń wychowawczych, a także w celu

monitorowania przez ministra właściwego do spraw rodziny oraz wojewodę realizacji

świadczeń wychowawczych przez organy właściwe oraz wojewodów.

7.

Minister właściwy do spraw rodziny w celu realizacji zadania, o którym mowa w ust.

6, przekazuje drogą elektroniczną organom emerytalno-rentowym oraz podmiotom prowadzącym

rejestry, o których mowa w ust. 6, dane, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit.

a, b, d oraz e.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 28 lit. b i e, pkt 29, 31 lit. b, pkt 35, 38, 40, 44 w zakresie art. 139b

i art. 139f ust. 1 pkt 5, pkt 46, 47, 72 lit. a tiret czwarte w zakresie art. 195

ust. 1 pkt 6 lit. c i pkt 72 lit. c, art. 4 pkt 1, 2 lit. a tiret pierwsze i pkt 3

oraz art. 7 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 1 pkt 149, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 października do

dnia 30 września roku następnego.

2.

Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął

wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust.

1, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką

lub przysposobienia dziecka.

3.

Jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności

lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie

prawa do świadczenia wychowawczego uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala

się, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności

lub stopnia niepełnosprawności.

4.

W przypadku gdy prawo do świadczenia wychowawczego uzależnione jest od niepełnosprawności

dziecka, prawo do świadczenia wychowawczego ustala się na okres, o którym mowa w ust.

1, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności

zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczenia wychowawczego

ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia,

nie dłużej jednak niż do końca okresu, o którym mowa w ust. 1.

5.

W razie utraty dochodu prawo do świadczenia wychowawczego ustala się od pierwszego

miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła utrata dochodu, nie wcześniej

jednak niż od miesiąca złożenia wniosku.

5a.

W przypadku przyznania świadczenia wychowawczego po uwzględnieniu utraty dochodu z

tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub dochodu z pozarolniczej działalności

gospodarczej, po upływie 3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, ustalone prawo

do świadczenia wychowawczego weryfikuje się z uwzględnieniem art. 7 ust. 3a. Przepisy

art. 20 ust. 1 stosuje się.

6.

W przypadku gdy uzyskanie dochodu powoduje utratę prawa do świadczenia wychowawczego,

świadczenie nie przysługuje od miesiąca następującego po pierwszym miesiącu od miesiąca,

w którym nastąpiło uzyskanie dochodu.

1.

W przypadku złożenia nieprawidłowo wypełnionego wniosku, podmiot realizujący świadczenie

wychowawcze wzywa pisemnie osobę ubiegającą się o świadczenie do poprawienia lub uzupełnienia

wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Niezastosowanie się do wezwania

skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

2.

W przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący

świadczenie wychowawcze przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni

i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. Niezastosowanie się

do wezwania skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

3.

W przypadku gdy przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez osobę składającą

wniosek jest brak wydania dokumentu przez właściwą instytucję w ustawowo określonym

w odrębnych przepisach terminie, świadczenie wychowawcze przysługuje, począwszy od

miesiąca, w którym wniosek został złożony.

4.

W przypadku gdy osoba samotnie wychowująca dziecko, której prawo do świadczenia wychowawczego

w stosunku do danego dziecka uzależnione jest od ustalenia na rzecz tego dziecka od

jego rodzica świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego

lub zatwierdzonego przez sąd, złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

i nie dołączy do wniosku tego tytułu wykonawczego, podmiot realizujący świadczenie

wychowawcze przyjmuje wniosek i, w zakresie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego

w stosunku do tego dziecka, wyznacza termin 3 miesięcy na dostarczenie tytułu wykonawczego.

W przypadku dostarczenia tytułu wykonawczego lub innych dokumentów poświadczających

okoliczności, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1-5, w wyznaczonym terminie, świadczenie

wychowawcze przysługuje od miesiąca złożenia wniosku, jeżeli spełnione są pozostałe

warunki uprawniające do świadczenia. Niezastosowanie się do wezwania skutkuje pozostawieniem

wniosku bez rozpatrzenia.

5.

W przypadku gdy osoba samotnie wychowująca dziecko nie dostarczy, w terminie, o którym

mowa w ust. 4, tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, potwierdzającego

ustalenie na rzecz dziecka od jego rodzica świadczenia alimentacyjnego, ponieważ sąd

wydał postanowienie w przedmiocie odmowy udzielenia zabezpieczenia w sprawie o alimenty,

bieg terminu, o którym mowa w ust. 4, ulega zawieszeniu do dnia dostarczenia tytułu

wykonawczego lub innych dokumentów poświadczających okoliczności, o których mowa w

art. 8 ust. 2 pkt 1-5.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, świadczenie wychowawcze przysługuje

1)

od miesiąca złożenia wniosku, nie wcześniej niż od miesiąca, od którego rodzic został

zobowiązany do zapłaty alimentów, jeżeli spełnione są pozostałe warunki uprawniające

do świadczenia - w przypadku dostarczenia tytułu wykonawczego;

2)

od miesiąca złożenia wniosku, jeżeli spełnione są pozostałe warunki uprawniające do

świadczenia - w przypadku dostarczenia dokumentów poświadczających okoliczności, o

których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1-5.

1.

W przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego

osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia

o tym organu właściwego wypłacającego to świadczenie.

2.

Osoby otrzymujące świadczenie wychowawcze, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe

są obowiązane do udzielania, na żądanie organu właściwego lub wojewody, wyjaśnień

oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

1.

Świadczenie wychowawcze wypłaca się w okresach miesięcznych.

2.

(uchylony)

3.

Wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na kolejny okres są

przyjmowane od dnia 1 sierpnia danego roku, a w przypadku wniosków składanych drogą

elektroniczną - od dnia 1 lipca danego roku.

4.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży

wniosek wraz z dokumentami do dnia 31 sierpnia, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

oraz wypłata tego świadczenia przysługująca za miesiąc październik danego roku następuje

do dnia 31 października tego roku.

5.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na kolejny okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 września do dnia 30 września

danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego

świadczenia wychowawczego następuje do dnia 30 listopada tego roku.

5a.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 października do dnia 31

października danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata

przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 grudnia tego roku.

5b.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 listopada do dnia 30 listopada

danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego

świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 stycznia następnego roku.

5c.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany okres złoży

wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 grudnia danego roku do dnia

31 stycznia następnego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata

przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do ostatniego dnia lutego następnego

roku.

6.

Podmiot realizujący świadczenie wychowawcze jest obowiązany poinformować osoby ubiegające

się o to świadczenie o terminach składania wniosków, o których mowa w ust. 4 i 5.

W przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych

dziecka do świadczenia wychowawczego, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców,

opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje

opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez

oboje rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie

wychowawcze wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego

dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub

opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego

w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala kto sprawuje opiekę

i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie

rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu ustalenia osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem. Przepisy art. 15 ust. 2

i 3 stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 5 i art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 1 pkt 8 lit. a oraz pkt 9 i 10, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2018 r.

1.

Organ właściwy lub wojewoda odmawiają przyznania prawa do świadczenia wychowawczego,

jeżeli osoba ubiegająca się o to świadczenie uniemożliwi przeprowadzenie wywiadu,

o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub nie udzieli podczas tego wywiadu wyjaśnień co

do okoliczności objętych wywiadem.

1a.

Organ właściwy w przypadku wątpliwości dotyczących spełniania warunków do otrzymywania

przyznanego świadczenia wychowawczego, w szczególności warunku zamieszkiwania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 1 ust. 3, może wezwać osobę otrzymującą

świadczenie wychowawcze do osobistego udzielenia, w wyznaczonym terminie, wyjaśnień

oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

2.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba otrzymująca to

świadczenie odmówiła udzielenia lub nie udzieliła w wyznaczonym terminie wyjaśnień

co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, w tym uniemożliwiła

przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub nie udzieliła podczas

tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności objętych wywiadem.

3.

W przypadku przeprowadzenia wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub udzielenia

wyjaśnień, o których mowa w ust. 2, świadczenie wychowawcze wypłaca się od miesiąca,

w którym przeprowadzono wywiad lub wpłynęły wyjaśnienia, do końca okresu, w jakim

przysługuje świadczenie wychowawcze, jeżeli osoba spełnia warunki określone w ustawie.

4.

Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba, która otrzymuje

to świadczenie, nie podejmuje świadczenia wychowawczego przez trzy kolejne miesiące

kalendarzowe.

5.

W przypadku zgłoszenia się osoby po upływie trzech miesięcy, wypłaca się jej świadczenie

wychowawcze za cały okres wstrzymania zgodnie z ust. 2 lub 4, jeżeli osoba ta spełnia

warunki określone w ustawie.

6.

Jeżeli wznowienie wypłaty wstrzymanego świadczenia wychowawczego nie nastąpi do końca

okresu, w jakim przysługuje świadczenie wychowawcze, prawo do świadczenia wychowawczego

za ten okres wygasa.

1.

Podmioty realizujące zadania w zakresie świadczenia wychowawczego oraz podmioty, których

systemy teleinformatyczne są wykorzystywane do składania wniosków i załączników do

wniosków, o których mowa w art. 13 ust. 4, mogą przetwarzać, w zakresie niezbędnym

do realizacji zadań wynikających z niniejszej ustawy, dane osobowe osoby ubiegającej

się o świadczenie wychowawcze oraz członków jej rodziny.

2.

Pracodawcy, właściwe jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej,

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Ministrowi Sprawiedliwości, podmioty wypłacające uposażenie

osobom w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, jednostki, które zawarły umowę

agencyjną lub umowę zlecenia albo umowę o świadczenie usług, rolnicze spółdzielnie

produkcyjne, właściwe organy finansowe, organy emerytalne lub rentowe oraz urzędy

administracji rządowej i samorządowej są obowiązani wydawać zaświadczenia niezbędne

do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego.

3.

Wydawanie zaświadczeń, o których mowa w ust. 2, jest wolne od opłat.

1.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego

zwrotu.

2.

Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się

1)

świadczenie wychowawcze wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie

lub zawieszenie prawa do świadczenia wychowawczego albo wstrzymanie wypłaty świadczenia

wychowawczego, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona o braku prawa

do jego pobierania;

1a)

świadczenie wychowawcze wypłacone w związku z zastosowaniem przepisów o utracie i

uzyskaniu dochodu - po ustaleniu, że wystąpiły okoliczności, o których mowa w art.

7 ust. 3a;

2)

świadczenie wychowawcze przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub

dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą

to świadczenie;

3)

świadczenie wychowawcze wypłacone w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 6, za

okres od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń na rodzinę w innym

państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, do dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenie

wychowawcze;

4)

świadczenie wychowawcze przyznane na podstawie decyzji, której następnie stwierdzono

nieważność z powodu jej wydania bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa

albo świadczenie wychowawcze przyznane na podstawie decyzji, która została następnie

uchylona w wyniku wznowienia postępowania i osobie odmówiono prawa do świadczenia

wychowawczego;

5)

świadczenie wychowawcze wypłacone osobie innej niż osoba, która została wskazana w

decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze, z przyczyn niezależnych od organu, który

wydał tę decyzję.

3.

Od kwot nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ust. 2 pkt

1-3 i 5, naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie.

4.

Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego ulegają przedawnieniu

z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie

pobranego świadczenia wychowawczego stała się ostateczna.

5.

Bieg przedawnienia przerywa

1)

odroczenie terminu płatności należności,

2)

rozłożenie spłaty należności na raty,

3)

zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym dłużnik został powiadomiony

- przy czym po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo odpowiednio

od dnia następującego po dniu odroczenia terminu płatności należności, rozłożenia

spłaty należności na raty lub zastosowania środka egzekucyjnego, o którym dłużnik

został powiadomiony.

6.

Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego nie

jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej niż 10 lat.

7.

Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie z odsetkami ustawowymi

za opóźnienie ustalone ostateczną decyzją podlegają potrąceniu z wypłacanego świadczenia

wychowawczego, wypłacanych świadczeń rodzinnych oraz wypłacanych zasiłków dla opiekunów,

o których mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów.

8.

Nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze podlega egzekucji w trybie przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

9.

Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego podlegają zwrotowi łącznie z

odsetkami ustawowymi za opóźnienie na rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy.

Odsetki są naliczane od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia

wychowawczego do dnia spłaty.

10.

Organ właściwy, który wydał decyzję w sprawie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego,

może umorzyć kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie z odsetkami

w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą

szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny.

11.

W przypadku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w formie czeku,

nie realizuje się czeku, gdy kwota zwrotu jest niższa niż koszty obsługi czeku.

12.

W przypadku śmierci osoby, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, wygasają

należności, o których mowa w ust. 2 i 9.

1.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

obowiązani zwrócić z tych rachunków organowi właściwemu na jego wniosek kwoty świadczenia

wychowawczego przekazane po dniu śmierci osoby uprawnionej na ten rachunek albo instrument

płatniczy.

2.

Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa

prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także wydawca instrumentu płatniczego są

zwolnieni od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed

otrzymaniem wniosku organu właściwego dokonali z tych rachunków wypłat innym osobom

i te wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku w całości lub w części, oraz w terminie

30 dni od dnia otrzymania wniosku poinformują o tym ten organ, wraz ze wskazaniem

osób, które pobrały wypłaty.

3.

Zwrot kwot świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za zwrot

świadczeń nienależnie pobranych.

1.

Organ właściwy oraz wojewoda mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną

decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczenia wychowawczego,

jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo

do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego

w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne

okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

2.

Zmiana decyzji na korzyść strony nie wymaga jej zgody.

3.

Decyzje przyznające świadczenie wychowawcze są natychmiast wykonalne.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149, 650, 1544 i 1629).

Minister właściwy do spraw rodziny może przekazywać na wskazany we wniosku o ustalenie

prawa do świadczenia wychowawczego adres poczty elektronicznej informacje związane

z uprawnieniami dla rodzin.

1.

Organ właściwy realizuje zadania z zakresu świadczenia wychowawczego jako zadanie

z zakresu administracji rządowej.

2.

Do finansowania świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62, 1000, 1366, 1669 i 1693).

3.

Świadczenie wychowawcze i koszty jego obsługi są finansowane w formie dotacji celowej

z budżetu państwa.

4.

Koszty obsługi, o których mowa w ust. 3, w przypadku organu właściwego wynoszą 1,5%

otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.

5.

Zwroty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w trakcie danego roku budżetowego

nie mają wpływu na wysokość kosztów obsługi, o których mowa w ust. 4.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do

spraw rodziny, działającego w porozumieniu z właściwymi dysponentami części budżetowych,

może dokonywać przeniesień wydatków budżetowych między częściami budżetu państwa,

działami, rozdziałami i paragrafami klasyfikacji wydatków, z przeznaczeniem na zadania

wynikające z niniejszej ustawy.

7

Wydatki zaplanowane na zadania wynikające z niniejszej ustawy, w częściach budżetowych,

z wyłączeniem rezerw celowych, oraz przeniesione w trybie, o którym mowa w ust. 6,

nie mogą być przeznaczane na realizację innych zadań, z wyłączeniem zadań realizowanych

na podstawie art. 187a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 998, 1076 i 1544).

8.

Do wydatków przeniesionych w trybie, o którym mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów

art. 170 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

1.

Organ właściwy oraz wojewoda sporządzają sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania

zadań z zakresu świadczenia wychowawczego.

1a.

Organ właściwy przekazuje sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z zakresu

świadczenia wychowawczego właściwemu miejscowo wojewodzie.

2.

Wojewoda sporządza zbiorcze sprawozdanie rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z

zakresu świadczenia wychowawczego, w tym uwzględniające wykonywanie przez niego zadań

z zakresu świadczenia wychowawczego, i przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw

rodziny.

3.

Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania

sprawozdań rzeczowo-finansowych z wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego

oraz terminy i sposób ich przekazywania, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej

realizacji zadań z zakresu świadczenia wychowawczego finansowanych z budżetu państwa.

4.

Sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego

przekazywane są zgodnie ze wzorami udostępnionymi, drogą elektroniczną, przez ministra

właściwego do spraw rodziny.

(pominięte)

1.

Pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna

się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia 30 września 2017 r.

2.

W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa w

ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa

do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala

się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu.

1.

W przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, dodatku

wychowawczego lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do świadczenia

wychowawczego, dodatku wychowawczego lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym

mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, na podstawie tego wniosku ustala się począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Ustalenie i wypłata świadczenia wychowawczego, dodatku wychowawczego lub dodatku do

zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej, w przypadku złożenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie

3 miesięcy licząc od dnia złożenia wniosku z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.

1.

Do dnia utworzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1359 i 2183), nie dłużej jednak niż do dnia 1 stycznia 2018 r., w zakresie dotyczącym dołączania

do wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego informacji o wysokości składek

na ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, osoba ubiegająca

się o świadczenie wychowawcze dołącza do wniosku oświadczenie albo zaświadczenie o

wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

Banki krajowe mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 i ust.

10, od dnia wejścia w życie ustawy. Banki krajowe wykonujące czynności, o których

mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 i ust. 10, są obowiązane dostosować statuty do przepisów

ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Koszty obsługi, o których mowa w art. 29 ust. 3, w przypadku organu właściwego w roku

2016 wynoszą 2% otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.

1.

Organy gminy i województwa do dnia wejścia w życie ustawy wyznaczą lub utworzą jednostki

organizacyjne właściwe do realizacji zadań z zakresu świadczenia wychowawczego. Przepisy

art. 10 ust. 2 i 3 i art. 11 ust. 2 stosuje się.

2.

Wojewoda, w terminie tygodnia od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu, jest obowiązany

przekazać organom gminy środki finansowe na wdrożenie ustawy. Przekazane środki finansowe

pomniejszają koszty obsługi, o których mowa w art. 52.

3.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, wojewoda przekazuje w wysokości uzgodnionej

z ministrem właściwym do spraw rodziny.

1.

Rada Ministrów składa po raz pierwszy Sejmowi i Senatowi sprawozdanie, o którym mowa

w art. 3, za okres od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2017 r., w terminie

do dnia 30 września 2018 r.

2.

Minister właściwy do spraw rodziny, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów ocenę systemów świadczeń na rzecz

rodziny wraz z wnioskami dotyczącymi zmian w tych systemach.

1.

Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres zasiłkowy

rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2016 r.

2.

Przepisy art. 2 pkt 17 i 18 ustawy, o której mowa w art. 44, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres świadczeniowy

rozpoczynający się od dnia 1 października 2016 r.

Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do przyznawania studentom i doktorantom stypendiów socjalnych,

o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 i art. 199 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo

o szkolnictwie wyższym, od dnia 1 października 2016 r.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 107 ust. 6 ustawy, o której

mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 46, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 107 ust.

6 ustawy, o której mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w art.

46, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy, o której

mowa w art. 41, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia ogłoszenia

1.

Elektroniczna platforma usług administracji publicznej zapewnia możliwość uwierzytelnienia

użytkowników z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej wydanych w systemach

identyfikacji elektronicznej przyłączonych do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej

z dniem wejścia w życie ustawy.

2.

Systemy teleinformatyczne, o których mowa

1)

w art. 23 ust. 3a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych,

2)

w art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy,

3)

w art. 15 ust. 11 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,

4)

w art. 62a ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3,

5)

w art. 9a ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny,

6)

w art. 13 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu

dzieci,

7)

w art. 2 oraz w art. 51 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji

o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy

- zapewnią możliwość uwierzytelnienia użytkowników z wykorzystaniem środków identyfikacji

elektronicznej wydanych w systemach identyfikacji elektronicznej przyłączonych do

węzła krajowego identyfikacji elektronicznej nie później niż w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

System teleinformatyczny, w którym na dzień 31 grudnia 2017 r. uwierzytelnienie użytkowników

odbywało się z wykorzystaniem profilu zaufanego ePUAP, zapewnia możliwość uwierzytelnienia

z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej wydanych w systemach identyfikacji

elektronicznej przyłączonych do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, najpóźniej

od dnia 1 stycznia 2020 r.

4.

System teleinformatyczny podmiotu publicznego inny niż systemy wymienione w ust. 1-3,

w którym udostępniane są usługi online, funkcjonujący w dniu wejścia w życie ustawy

lub uruchomiony przed dniem 1 stycznia 2021 r., zapewnia możliwość uwierzytelnienia

użytkowników z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej wydanych w systemach

identyfikacji elektronicznej przyłączonych do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej,

najpóźniej od dnia 1 stycznia 2022 r.

5.

System teleinformatyczny podmiotu publicznego, w którym udostępniane są usługi online,

uruchomiony po dniu 31 grudnia 2020 r., zapewnia możliwość uwierzytelnienia użytkowników

z wykorzystaniem środków identyfikacji elektronicznej wydanych w systemach identyfikacji

elektronicznej przyłączonych do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, z dniem

jego uruchomienia.

Profil zaufany ePUAP potwierdzony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zgodnie

z przepisami ustawy zmienianej w art. 29 w brzmieniu dotychczasowym staje się profilem

zaufanym w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 29 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy zmienianej

w art. 29 w brzmieniu dotychczasowym uznaje się za podpis zaufany w rozumieniu art.

3 pkt 14a ustawy zmienianej w art. 29 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 4-7 oraz art. 29 w zakresie art. 20a ust. 1 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 29 września 2018 r.;

2)

art. 10 pkt 1, art. 16 pkt 1, art. 46 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2020 r.;

3)

art. 25, art. 27, art. 33, art. 37, art. 47 oraz art. 52 pkt 1 i 2, które wchodzą

w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 41 oraz art. 65, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca

2018 r.;

5)

art. 44, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.;

6)

art. 66, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 25 maja 2018 r.

„1. Do postępowań w sprawach przedsiębiorców wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1 ust.

1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do działalności gospodarczej zawieszonej przez przedsiębiorcę na podstawie przepisów

ustawy uchylanej w art. 192 stosuje się przepisy ustaw, o których mowa w art. 1 ust.

1 i 2, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 21 i art. 50, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1, art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt

1, art. 127 pkt 33-36 i 39 oraz art. 167, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.

„1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończonych

ostatecznymi decyzjami lub umowami stosuje się przepisy tej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.