Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 października 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

1.

Tworzy się Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej „CBA”, jako służbę specjalną

do spraw zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w

instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej

w interesy ekonomiczne państwa.

2.

Nazwa Centralne Biuro Antykorupcyjne i jej skrót „CBA” przysługuje wyłącznie Centralnemu

Biuru Antykorupcyjnemu.

3.

(utracił moc)

3a.

Korupcją, w rozumieniu ustawy, jest czyn

1)

polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio

lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną

dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie

działania w wykonywaniu jej funkcji;

2)

polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio,

lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek

innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści, w zamian za

działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;

3)

popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem

władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu,

bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezaliczaną do sektora finansów

publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek

nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian

za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie

szkodliwe odwzajemnienie;

4)

popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem

władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio

lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych

lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek

nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla

niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie

działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie.

4.

Działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa, w rozumieniu ustawy, jest każde

zachowanie mogące spowodować w mieniu

1)

jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,

2)

jednostki niezaliczanej do sektora finansów publicznych otrzymującej środki publiczne,

3)

przedsiębiorcy z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego

- znaczną szkodę w rozumieniu art. 115 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1600).

1.

Do zadań CBA, w zakresie właściwości określonej w art. 1 ust. 1, należy

1)

rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw przeciwko

a)

działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, określonych w art. 228-231 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1393),

b

wymiarowi sprawiedliwości, określonych w art. 232, art. 233, art. 234, art. 235, art.

236 § 1 i art. 239 § 1, wyborom i referendum, określonych w art. 250a, porządkowi

publicznemu, określonych w art. 258, wiarygodności dokumentów, określonych w art.

270-273 i art. 277a § 1, mieniu, określonych w art. 286, obrotowi gospodarczemu, określonych

w art. 296-297, art. 299 i art. 305, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,

określonych w art. 310 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o których mowa w art. 586-592 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544) oraz określonych w art. 179-183 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm., jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne

państwa,

c)

finansowaniu partii politycznych, określonych w art. 49d i 49f ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 580), jeżeli pozostają w związku z korupcją,

d)

obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji i subwencji, określonych w rozdziale 6 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1958), jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne

państwa,

e)

zasadom rywalizacji sportowej, określonych w art. 46-48 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1263 i 1669),

f)

obrotowi lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami

medycznymi określonymi w art. 54 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1844 oraz z 2018 r. poz. 650, 697, 1515 i 1544)

- oraz ściganie ich sprawców;

1a)

ujawnianie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami, o których mowa

w pkt 1;

2)

ujawnianie i przeciwdziałanie przypadkom nieprzestrzegania przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne;

3)

dokumentowanie podstaw i inicjowanie realizacji przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem

Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych

(Dz. U. poz. 255, z późn. zm.;

4)

ujawnianie przypadków nieprzestrzegania określonych przepisami prawa procedur podejmowania

i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji, wsparcia finansowego,

udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem jednostek lub przedsiębiorców,

o których mowa w art. 1 ust. 4 oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych

i przedmiotowych, ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych;

4a

kontrola prawidłowości realizacji umów dotyczących partnerstwa publiczno-prywatnego;

5)

kontrola prawidłowości i prawdziwości oświadczeń majątkowych lub oświadczeń o prowadzeniu

działalności gospodarczej osób pełniących funkcje publiczne, o których mowa w art. 115 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, składanych na podstawie odrębnych przepisów;

6)

prowadzenie działalności analitycznej dotyczącej zjawisk występujących w obszarze

właściwości CBA oraz przedstawianie w tym zakresie informacji Prezesowi Rady Ministrów,

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmowi oraz Senatowi;

7)

podejmowanie innych działań określonych w odrębnych ustawach i umowach międzynarodowych.

2.

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego w celu realizacji zadań CBA może podejmować

współpracę z właściwymi organami i służbami innych państw oraz z organizacjami międzynarodowymi.

2a.

Podjęcie współpracy, o której mowa w ust. 2, może nastąpić po uzyskaniu zgody Prezesa

Rady Ministrów.

3.

CBA może prowadzić postępowanie przygotowawcze obejmując wszystkie czyny ujawnione

w jego przebiegu, jeżeli pozostają w związku podmiotowym lub przedmiotowym z czynem

stanowiącym podstawę jego wszczęcia.

4.

Działalność CBA poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona w związku

z jego działalnością na terytorium państwa wyłącznie w zakresie realizacji zadań określonych

w ust. 1 pkt 1.

Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego oraz instytucje państwowe

są obowiązane, w zakresie swojego działania, do współpracy z CBA, a w szczególności

udzielania pomocy w realizacji zadań CBA.

1.

Działalność CBA jest finansowana z budżetu państwa.

2.

Koszty realizacji zadań CBA, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich jawności

- nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówieniach

publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.

3.

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego określi, w drodze zarządzenia, stanowiące

informacje niejawne szczegółowe zasady tworzenia funduszu operacyjnego, o którym mowa

w ust. 2, oraz gospodarowania tym funduszem.

1.

CBA kieruje Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwany dalej „Szefem CBA”.

2.

Szef CBA jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez Prezesa

Rady Ministrów, działającym przy pomocy CBA, które jest urzędem administracji rządowej.

2a.

Działalność Szefa CBA podlega kontroli Sejmu.

3.

Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego członek Rady Ministrów koordynuje

działalność CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego.

1.

Szefa CBA powołuje na czteroletnią kadencję i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu

opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kolegium do Spraw Służb Specjalnych oraz

Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

2.

Ponowne powołanie na Szefa CBA może nastąpić tylko raz. Szef CBA pełni obowiązki do

dnia powołania jego następcy.

3.

Kadencja Szefa CBA wygasa w przypadku jego śmierci lub odwołania.

4.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Szefa CBA, powołuje i odwołuje zastępców Szefa CBA

po zasięgnięciu opinii Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

1.

Szefem CBA lub zastępcą Szefa CBA może być osoba, która

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;

2)

korzysta z pełni praw publicznych;

3)

wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;

4)

nie była skazana za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe;

5)

spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie

dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności „ściśle tajne”;

6)

posiada wyższe wykształcenie;

7)

nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa

państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1575 oraz z 2018 r. poz. 5, 369, 1000 i 1277), ani też nie była sędzią, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając

się niezawisłości sędziowskiej.

2.

Funkcji Szefa CBA lub zastępcy Szefa CBA nie można łączyć z inną funkcją publiczną.

3.

Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może pozostawać w stosunku pracy z innym pracodawcą

oraz podejmować innego zajęcia zarobkowego poza służbą.

4.

Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć

w działalności tej partii lub na jej rzecz.

Odwołanie Szefa CBA z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku

1)

rezygnacji z zajmowanego stanowiska;

2)

niespełniania któregokolwiek z warunków określonych w art. 7;

3)

niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.

W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa CBA lub czasowej niemożności sprawowania przez

niego funkcji, Prezes Rady Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków Szefa, na

czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub innej osobie, która spełnia warunki

określone w art. 7.

1.

Szef CBA kieruje CBA bezpośrednio lub przez swoich zastępców.

2.

Szef CBA może upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwiania spraw w jego imieniu

w określonym zakresie, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 19 i art. 23, a także

art. 17, z wyłączeniem upoważnienia dla zastępcy Szefa CBA w zakresie określonym w

art. 17 ust. 9a.

3.

Szef CBA, w drodze zarządzenia, określa sposoby, metody i formy wykonywania zadań

przez CBA.

1.

Prezes Rady Ministrów nadaje CBA, w drodze zarządzenia, statut, który określa jego

organizację wewnętrzną.

2.

Szef CBA, w drodze zarządzeń, nadaje regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym

CBA, w których określa ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.

3.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, formy i tryb szkolenia funkcjonariuszy CBA.

4.

Szef CBA może tworzyć zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę,

skład osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb działania.

1.

Prezes Rady Ministrów określa kierunki działania CBA w drodze wytycznych.

2.

Szef CBA, najpóźniej na 2 miesiące przed końcem roku kalendarzowego, przedstawia Prezesowi

Rady Ministrów do zatwierdzenia roczny plan działania CBA na rok następny.

3.

Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz Sejmowej

Komisji do Spraw Służb Specjalnych sprawozdanie z działalności CBA za poprzedni rok

kalendarzowy.

4.

Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Sejmowi oraz Senatowi informację o

wynikach działalności CBA, z wyjątkiem informacji, do których stosuje się przepisy

o ochronie informacji niejawnych.

1.

W granicach zadań, o których mowa w art. 2, funkcjonariusze CBA wykonują

1)

czynności operacyjno-rozpoznawcze w celu zapobiegania popełnieniu przestępstw, ich

rozpoznania i wykrywania oraz - jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia

przestępstwa - czynności dochodzeniowo-śledcze w celu ścigania sprawców przestępstw;

2)

czynności kontrolne w celu ujawniania przypadków korupcji w instytucjach państwowych

i samorządzie terytorialnym oraz nadużyć osób pełniących funkcje publiczne, a także

działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa;

3)

czynności operacyjno-rozpoznawcze i analityczno-informacyjne w celu uzyskiwania i

przetwarzania informacji istotnych dla zwalczania korupcji w instytucjach państwowych

i samorządzie terytorialnym oraz działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.

2.

CBA wykonuje również czynności na polecenie sądu lub prokuratora w zakresie określonym

w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1987) oraz ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 652, 1010 i 1387).

3.

Funkcjonariusze CBA wykonują czynności tylko w zakresie właściwości CBA i w tym zakresie

przysługują im uprawnienia procesowe Policji, wynikające z przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

4.

Funkcjonariusze CBA podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mają

obowiązek poszanowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka

niezależnie od jego narodowości, pochodzenia, sytuacji społecznej, przekonań politycznych

lub religijnych albo światopoglądowych.

1.

Funkcjonariusze CBA, wykonując czynności służące realizacji zadań, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 1, mają prawo

1)

wydawania osobom poleceń określonego zachowania się, w granicach niezbędnych do wykonania

czynności, o których mowa w pkt 2-5;

2)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

3)

zatrzymywania osób w trybie i w przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego;

4)

przeszukiwania osób i pomieszczeń w trybie i w przypadkach określonych w przepisach

Kodeksu postępowania karnego;

5

dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży oraz zatrzymywania

pojazdów i innych środków transportu oraz sprawdzania ładunku w środkach transportu

lądowego, powietrznego i wodnego, w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego;

6)

obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych, obrazu zdarzeń w miejscach

publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w trakcie wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie ustawy;

7)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej

i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie

użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,

w zakresie swojego działania, do udzielenia nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących

przepisów prawa;

8)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych niż wymienieni w pkt 7 przedsiębiorców,

jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak również zwracania się do

każdej osoby o udzielenie pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Osobie zatrzymanej lub wobec której dokonano przeszukania, przysługują uprawnienia

odpowiednio osoby zatrzymanej lub osoby, której prawa zostały naruszone, przewidziane

w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

3.

Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki okazały się

bezcelowe lub nieskuteczne.

4.

Osoba zatrzymana może być okazywana, fotografowana lub daktyloskopowana tylko wtedy,

gdy jej tożsamości nie można ustalić w inny sposób.

5.

Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać, w przypadku uzasadnionej potrzeby, badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

6.

Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, powinny być wykonywane w sposób możliwie

najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostały podjęte.

7.

Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1

1

pkt 1, 2, 5, 7 i 8, w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności,

2)

pkt 6, w terminie 7 dni od dnia, gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego

czynnościach

- przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia

czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania odwoławczego.

8.

Materiały z czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 6, które nie stanowią informacji

potwierdzających popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, podlegają niezwłocznie

protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań

lekarskich, o których mowa w ust. 5, osób zatrzymanych przez funkcjonariuszy CBA.

Rozporządzenie powinno określać osoby przeprowadzające badania oraz organizację i

miejsce przeprowadzania badań, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia

osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej, z uwzględnieniem ochrony zdrowia osoby

zatrzymanej.

10.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzania

i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, uwzględniając dostosowany

do sytuacji sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy CBA czynności podejmowanych

w ramach ustawowych uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych

czynności.

11.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania

czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, uwzględniając obowiązki funkcjonariusza

CBA występującego z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.

1.

Funkcjonariusze CBA mają prawo przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1834), lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy.

2.

Funkcjonariusze CBA wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub

konwoju, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia

lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.

3.

Do wykonywania zadań w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub konwoju stosuje

się przepisy art. 15.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-6 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, funkcjonariusz CBA może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.

12 ust. 1 pkt 1-5, 7, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13, 18 i 20 tej ustawy, oraz środków

przeznaczonych do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód, z wyłączeniem

materiałów wybuchowych, lub wykorzystać te środki.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2, 3 i 4 lit. a, b i lit. c tiret drugie oraz w art.

47 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 5-7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz CBA może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.

3.

Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie

tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

(uchylony)

1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez CBA w celu

rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, uzyskania i utrwalenia dowodów

przestępstw, a także ujawnienia mienia zagrożonego przepadkiem w związku z przestępstwami

1)

określonymi w art. 228-231, art. 250a, art. 258, art. 270a § 1 i 2, art. 271a § 1 i 2, art. 277a

§ 1, art. 286, art. 296-297, art. 299, art. 305, art. 310 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny,

2)

skarbowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. d, jeżeli wartość przedmiotu

czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej przekraczają pięćdziesięciokrotną

wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650),

3)

określonymi w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1 i art. 239 § 1

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa w pkt 1 i 2

- gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny

wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może,

w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.

1a.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi

potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Sąd Okręgowy w Warszawie.

3.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji

lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef CBA może zarządzić, po uzyskaniu

zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie z wnioskiem

do sądu, o którym mowa w ust. 2, o wydanie postanowienia w tej sprawie. Sąd wydaje

postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 5 dni. W przypadku nieudzielenia przez

sąd zgody, Szef CBA wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne,

komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.

4.

W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec podejrzanego lub osoby

będącej oskarżonym w innej sprawie, we wniosku Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1,

zamieszcza się informację o toczącym się wobec podejrzanego lub tej osoby postępowaniu.

5.

Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na

1)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,

w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2)

uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu

lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3)

uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za

pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4)

uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych

urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;

5)

uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

6.

Kontrola operacyjna dokumentowana jest w formie protokołu w zakresie związanym ze

sprawą.

7.

Wniosek Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4)

dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

5)

cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.

8.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd, o którym

mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody

Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli.

9.

W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się

nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia

sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd, o którym mowa w ust. 2, na pisemny

wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może

wydawać, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 8, kolejne postanowienia

o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna

długość nie może przekraczać 12 miesięcy.

9a.

Szef CBA może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków, o których mowa w ust.

1, 3, 8 i 9, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie ust. 3.

10.

Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 8 i 9, stosuje się odpowiednio przepisy ust.

1a i 7. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, zapoznaje

się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania

kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.

11.

Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym

czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i wyznaczony przez Szefa

CBA funkcjonariusz CBA.

12.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez CBA kontroli operacyjnej.

12a

Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym

przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez CBA kontroli

operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.

13.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

14.

Szef CBA informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli operacyjnej po jej

zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane

w jej toku materiały.

15.

W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub

mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej.

W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio

art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego.

15a.

(uchylony)

15b.

(uchylony)

15c.

(uchylony)

15d.

(uchylony)

15e.

(uchylony)

15f.

W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 15

1)

zawierają informacje, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef CBA zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;

2)

mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,

o których mowa w art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef CBA przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.

15g.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15f pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po

otrzymaniu materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną albo

wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz z wnioskiem o

1)

stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa

w ust. 15f pkt 2;

2)

dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje

stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w

art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

15h.

Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego, wydaje postanowienie

o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w

ust. 15g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność

nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie

materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.

15i.

Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu karnym

materiałów, o których mowa w ust. 15g pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje

zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

15j.

Szef CBA jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o

którym mowa w ust. 15h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia

materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Szef

CBA niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego o zniszczeniu tych materiałów.

16.

Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które nie stanowią

informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.

16a.

O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa

w ust. 16, Szef CBA jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Prokuratora Generalnego.

17.

Na postanowienia sądu, o których mowa w

1)

ust. 1, 3, 8 i 9 - przysługuje zażalenie Szefowi CBA;

2

ust. 3 - przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.

Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

17a.

Sąd, Prokurator Generalny i Szef CBA prowadzą rejestry, odpowiednio postanowień, pisemnych

zgód, zarządzeń i wniosków dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się

w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

18.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli

operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania,

przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania

tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.

1.

CBA może uzyskiwać niezbędne do realizacji zadań, o których mowa w art. 2, dane niestanowiące

treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu

w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w

1)

art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1954), zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,

2)

art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650, 1118 i 1629), zwane dalej „danymi pocztowymi”,

3)

art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 oraz z 2018 r. poz. 650), zwane dalej „danymi internetowymi”

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi

drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1

1)

na pisemny wniosek Szefa CBA lub osoby przez niego upoważnionej;

2)

na ustne żądanie funkcjonariusza CBA, posiadającego pisemne upoważnienie Szefa CBA

lub osoby przez niego upoważnionej;

3)

za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi CBA posiadającemu pisemne

upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w

ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora

pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym

ich współudziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Szefem

CBA a tym podmiotem.

4.

Udostępnienie CBA danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem

sieci telekomunikacyjnej, jeżeli

1)

sieć ta zapewnia

a)

możliwość ustalenia funkcjonariusza CBA uzyskującego te dane, ich rodzaju oraz czasu,

w którym zostały uzyskane,

b)

zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp

do uzyskiwanych danych;

2)

jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez jednostki organizacyjne

CBA albo prowadzonych przez nie czynności.

5.

Szef CBA prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych, pocztowych

i internetowych zawierający informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną CBA

i funkcjonariusza CBA uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w

którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

6.

Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Szef

CBA przekazuje Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny podejmuje decyzję o

zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.

7.

Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego,

podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

1.

Kontrolę nad uzyskiwaniem przez CBA danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych

sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie.

2.

Szef CBA przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sądowi,

o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące

1)

liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,

pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;

2)

kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,

pocztowe lub internetowe.

3.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd może zapoznać się z materiałami uzasadniającymi

udostępnienie CBA danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.

4.

Sąd, o którym mowa w ust. 1, informuje Szefa CBA o wyniku kontroli w terminie 30 dni

od jej zakończenia.

5.

Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.

18b ust. 1.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 2, CBA może uzyskiwać dane

1)

z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

2)

o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,

3)

w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci oraz

siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę

organizacyjną tego użytkownika,

4)

w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości

oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi

- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.

2.

Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 18 ust. 2-7

stosuje się.

1.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 17 ust. 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze

zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie

oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny

nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi

albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub obrót są zabronione, a także

przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.

2.

Szef CBA może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione w ust. 1, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego bieżąco informuje o przebiegu tych

czynności i ich wyniku.

2a.

Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi

potrzebę przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1.

3.

Czynności określone w ust. 1 mogą polegać na złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub

przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których

wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także złożeniu

propozycji przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.

4.

Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi

znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.

5.

W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 Szef CBA przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały

zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu

do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z

dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania

czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając niejawny

charakter czynności, określić sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia materiałów

i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności, o których

mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 19, może być stosowana kontrola

operacyjna na zasadach określonych w art. 17.

Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone

w art. 19 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 19 ust. 3.

1.

W zakresie swojej właściwości CBA może uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie,

gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(utracił moc)

9.

(utracił moc)

10.

(utracił moc)

1.

W granicach zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1, CBA może przetwarzać dane osobowe, w tym dane wskazane w art. 27 ust.

1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138 i 723)

2.

W zakresie, o którym mowa w ust. 1, CBA może nieodpłatnie uzyskiwać dane ze zbiorów

danych, w tym zbiorów danych osobowych, prowadzonych przez organy władzy publicznej

oraz państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne.

3.

Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, administratorzy zbiorów danych,

o których mowa w ust. 2, udostępniają CBA przetwarzane w nich dane na podstawie pisemnego

wniosku Szefa CBA lub osoby przez niego upoważnionej.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera

1)

oznaczenie sprawy;

2)

określenie zbioru danych, z którego te dane mają zostać udostępnione;

3)

wskazanie danych podlegających udostępnieniu.

5.

Administratorzy zbiorów danych, o których mowa w ust. 2, mogą zawierać z Szefem CBA

pisemną umowę o udostępnianiu jednostkom organizacyjnym CBA informacji zgromadzonych

w zbiorach w drodze teletransmisji bez konieczności składania każdorazowo pisemnych

wniosków o udostępnienie danych, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące

warunki

1)

posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu

oraz jakie dane uzyskał;

2)

posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3)

specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie udostępnienie.

6.

Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do danych osobowych i innych informacji

uzyskiwanych w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione

do tego organy, służby i instytucje państwowe.

7.

Podmioty, o których mowa w ust. 6, mogą odmówić przekazania CBA informacji lub ograniczyć

ich zakres, jeżeli mogłoby to uniemożliwić wykonywanie ich ustawowych zadań lub spowodować

ujawnienie danych o osobie niebędącej ich funkcjonariuszem i udzielającej pomocy tym

podmiotom.

8.

CBA przetwarza dane osobowe przez okres, w którym są one niezbędne do realizacji jego

ustawowych zadań. CBA dokonuje, nie rzadziej niż co 5 lat, weryfikacji potrzeby dalszego

przetwarzania tych danych, usuwając dane zbędne.

9.

Po dokonaniu weryfikacji dane zbędne usuwa niezwłocznie komisja powołana przez Szefa

CBA. Z czynności komisji sporządza się protokół zawierający w szczególności wykaz

zniszczonych dokumentów lub nośników informatycznych zawierających te dane oraz sposób

ich zniszczenia.

10.

Dane osobowe ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania

religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową oraz

dane o stanie zdrowia, nałogach lub życiu seksualnym osób podejrzanych o popełnienie

przestępstw, które nie zostały skazane za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu i

protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie po uprawomocnieniu się stosownego orzeczenia.

11.

Szef CBA może tworzyć zbiory danych osobowych.

1.

Nadzór nad zgodnością przetwarzania danych osobowych gromadzonych przez CBA z przepisami

ustawy oraz przepisami o ochronie danych osobowych sprawuje pełnomocnik do spraw kontroli

przetwarzania przez CBA danych osobowych, zwany dalej „pełnomocnikiem”.

2

Pełnomocnikowi przysługują również uprawnienia i wykonuje obowiązki administratora

bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w art. 36a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

3.

Szef CBA powołuje pełnomocnika spośród funkcjonariuszy CBA. Zwolnienie ze służby,

z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 6, lub odwołanie

pełnomocnika z pełnionej funkcji następuje za zgodą Prezesa Rady Ministrów po zasięgnięciu

opinii Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.

4.

W ramach nadzoru pełnomocnik prowadzi rzetelną, obiektywną i niezależną kontrolę prawidłowości

przetwarzania przez CBA danych osobowych, a w szczególności ich przechowywania, weryfikacji

i usuwania.

5.

Pełnomocnik ma prawo w szczególności do

1)

wglądu do wszelkich dokumentów związanych z wykonywaną kontrolą;

2)

swobodnego wstępu do pomieszczeń i obiektów kontrolowanej jednostki organizacyjnej

CBA;

3)

żądania pisemnych wyjaśnień.

6.

Kierownik jednostki organizacyjnej CBA, któremu pełnomocnik wydał pisemne polecenie

usunięcia stwierdzonych uchybień, informuje Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia wydania

polecenia, o jego wykonaniu albo przyczynie jego niewykonania.

7.

W przypadku naruszenia przepisów ustawy oraz przepisów o ochronie danych osobowych

pełnomocnik podejmuje działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności tego naruszenia,

zawiadamiając o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów i Szefa CBA.

8.

Pełnomocnik przedstawia corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów, Sejmowej

Komisji do Spraw Służb Specjalnych oraz Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych

1.

Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom określonym w art.

2 ust. 1 pkt 1 lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, a także

wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z

tych przestępstw albo ich równowartości, oraz w celu kontroli prawdziwości oświadczeń

majątkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, CBA może korzystać z przetwarzanych

przez banki informacji stanowiących tajemnicę bankową oraz informacji dotyczących

umów o rachunek papierów wartościowych, umów o rachunek pieniężny, umów ubezpieczenia

lub innych umów dotyczących obrotu instrumentami finansowymi, a w szczególności z

przetwarzanych przez uprawnione podmioty danych osób, które zawarły takie umowy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do

1)

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;

2)

podmiotów wykonujących działalność na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 622, 685 i 771);

3)

podmiotów wykonujących działalność ubezpieczeniową;

4)

funduszy inwestycyjnych oraz alternatywnych spółek inwestycyjnych;

5)

podmiotów wykonujących działalność w zakresie obrotu papierami wartościowymi i innymi

instrumentami finansowymi na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

3.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem

tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie

informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie funkcjonariuszom prowadzącym

czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad

prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta

zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,

jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.

4.

Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się na podstawie postanowienia

wydanego na pisemny wniosek Szefa CBA przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;

4)

wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;

5)

podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;

6)

rodzaj i zakres informacji i danych.

6.

Po rozpatrzeniu wniosku Sąd, w drodze postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie

informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj, zakres oraz podmiot

zobowiązany do ich udostępnienia albo odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji

i danych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.

7.

Szefowi CBA na postanowienie Sądu, o którym mowa w ust. 6, przysługuje zażalenie.

8.

W przypadku wyrażenia przez Sąd zgody na udostępnienie informacji Szef CBA pisemnie

informuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie

informacji i danych, które mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i

dane dotyczą, oraz o osobie funkcjonariusza CBA upoważnionego do ich odbioru.

9.

W terminie do 120 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.

1, CBA, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, informuje podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt

4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na udostępnienie informacji i danych.

10.

Sąd, na wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,

może odroczyć, w drodze postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania,

obowiązek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie

podmiotu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności

operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.

11.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 9 lub 10, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,

podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu

informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez CBA przed zamknięciem

postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.

12.

Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia

postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia niezwłocznie

pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał.

13.

Materiały zgromadzone w trybie, o którym mowa w ust. 1-10, niestanowiące informacji

potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,

komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.

14.

Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.

3 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104 i 1629).

15.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby przetwarzania danych

i informacji, o których mowa w ust. 1, w zbiorach danych, rodzaje jednostek organizacyjnych

CBA uprawnionych do korzystania z tych zbiorów oraz wzory dokumentów obowiązujących

przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym

dostępem.

1.

W związku z wykonywaniem swoich zadań CBA zapewnia ochronę środków, form i metod realizacji

zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy

CBA.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze CBA mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza

oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.

2a

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze CBA mogą posługiwać

się środkami identyfikacji elektronicznej zawierającymi dane inne niż dane identyfikujące

funkcjonariusza CBA.

3

Osoby udzielające CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust. 2, oraz odpowiednio środkami

identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a.

4.

Nie popełnia przestępstwa

1)

kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których mowa w ust.

2;

2)

kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2;

3)

kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2;

4

funkcjonariusz CBA lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się przy wykonywaniu

czynności operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o których mowa w ust. 2, lub środkami

identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a;

5

kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a, funkcjonariuszowi

CBA albo osobom, o których mowa w ust. 3, lub dopuszcza do uwierzytelnienia z wykorzystaniem

takiego środka identyfikacji elektronicznej w swoim systemie identyfikacji elektronicznej.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, szczegółowy tryb wydawania i

przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz posługiwania się tymi

dokumentami, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych.

1.

CBA przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób niebędących funkcjonariuszami

CBA. Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust. 2, ujawnianie danych o osobie udzielającej

CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach

określonych w art. 28.

3.

Osobom, o których mowa w ust. 1, za udzielenie pomocy może być przyznane wynagrodzenie

wypłacane z funduszu operacyjnego.

4.

Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez CBA z pomocy osób,

o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu,

osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania

odszkodowań w sprawach, o których mowa w ust. 4, a także rodzaje i wysokość świadczeń

odszkodowawczych przysługujących w przypadku utraty życia lub poniesienia uszczerbku

na zdrowiu albo szkody w mieniu podczas udzielania lub w związku z udzielaniem pomocy

CBA, biorąc pod uwagę specyfikę wykonywanej pomocy oraz zakres zadań realizowanych

w jej ramach.

1.

CBA nie może przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej współpracy

1)

posłów i senatorów;

2)

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1998 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1000);

3)

dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub urzędach wojewódzkich;

4)

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;

5)

członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów „Telewizji Polskiej

- Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”, a także dyrektorów terenowych

oddziałów „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”;

6)

dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów regionalnych „Polskiej

Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”;

7

nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 i 2111 oraz z 2018 r. poz. 650, 915 i 1717);

8)

redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,

o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1914);

9

rektorów;

10

członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej

i Rady Doskonałości Naukowej.

2.

Szef CBA w celu realizacji zadań CBA może wydać zgodę na korzystanie z tajnej współpracy

z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, jeżeli jest to uzasadnione względami

bezpieczeństwa państwa, po uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów.

3.

W przypadku powołania ministra w celu koordynowania działalności służb specjalnych

Szef CBA wyraża zgodę, o której mowa w ust. 2, po uzyskaniu zgody tego ministra.

Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, obieg informacji, w tym niejawnych, w CBA.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

art. 25, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Szef CBA może zezwalać funkcjonariuszom i pracownikom CBA oraz byłym funkcjonariuszom

i pracownikom, po ustaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy w CBA, a także osobom

udzielającym im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie

informacji niejawnej określonej osobie lub instytucji.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć udzielenia informacji o

1)

osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez CBA albo inne organy,

służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych;

2)

szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach;

3)

osobie udzielającej pomocy CBA, o której mowa w art. 25.

3.

Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się w przypadku żądania prokuratora lub sądu,

zgłoszonego w celu ścigania karnego za przestępstwo, którego skutkiem jest śmierć

człowieka, uszczerbek na zdrowiu lub szkoda w mieniu.

4.

Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się również w przypadku żądania prokuratora

lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia

publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.

5.

W przypadku odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby udzielającej im

pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania w

tajemnicy informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” albo

odmowy zezwolenia na udostępnienie materiałów stanowiących informacje niejawne o klauzuli

tajności „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego

w związku z postępowaniem karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i przestępstw

wojennych oraz godzących w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu lub zdrowiu,

gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Szef CBA przedstawia żądane materiały

oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu

Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne

do prawidłowości postępowania karnego, Szef CBA jest obowiązany zwolnić od zachowania

tajemnicy lub udostępnić materiały objęte tajemnicą.

1.

Szefowie: CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego

oraz Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Główny

Żandarmerii Wojskowej i Szef Krajowej Administracji Skarbowej są obowiązani do współdziałania,

w ramach swoich kompetencji, w zakresie zwalczania korupcji w instytucjach państwowych

i samorządzie terytorialnym oraz życiu publicznym i gospodarczym, a także działalności

godzącej w interesy ekonomiczne państwa.

2.

Szef CBA koordynuje działania o charakterze operacyjno-rozpoznawczym i informacyjno-analitycznym

podejmowane przez organy, o których mowa w ust. 1, mogące mieć wpływ na realizację

zadań CBA określonych w art. 2 ust. 1 i 2.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, warunki, zakres i tryb

1)

współdziałania w zakresie, o którym mowa w ust. 1,

2)

koordynacji, o której mowa w ust. 2

- mając na uwadze zapewnienie sprawności i skuteczności postępowań, a także uwzględniając

wymogi dotyczące ochrony informacji niejawnych.

1.

CBA zapewnia ochronę własnych urządzeń oraz obszarów i obiektów, a także przebywających

w nich osób, przez wewnętrzną służbę ochrony.

2.

Funkcjonariusze CBA wykonujący zadania w zakresie ochrony, w granicach chronionych

obszarów i obiektów, mają prawo do

1)

ustalania uprawnień do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania

osób, w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

wezwania osób do opuszczenia obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnień

do przebywania na terenie chronionego obszaru lub obiektu albo stwierdzenia zakłócania

porządku;

2a)

użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej;

3)

ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub

zdrowia ludzkiego, a także dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego oddania tych

osób Policji;

4)

zniszczenia, unieruchomienia lub przejęcia kontroli lotu bezzałogowego statku powietrznego,

w tym modelu latającego.

2a.

Do użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej, o których

mowa w ust. 2 pkt 2a, stosuje się przepisy art. 15.

2b.

Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2a, 3 i 4, mogą być wykonywane również w miejscu

bezpośrednio sąsiadującym z chronionymi urządzeniami, obszarami lub obiektami, jeżeli

jest to niezbędne do zapewnienia ich bezpieczeństwa lub bezpieczeństwa przebywających

w nich osób.

3.

Szef CBA może powierzyć wykonywanie ochrony, o której mowa w ust. 1, specjalistycznej

uzbrojonej formacji ochronnej.

1.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, polegają na sprawdzaniu

przestrzegania, przez osoby pełniące funkcje publiczne, przepisów

1)

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne;

2)

innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.

2

Czynności kontrolne polegają również na badaniu i kontroli określonych przepisami

prawa procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji,

wsparcia finansowego, udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem państwowym

lub komunalnym oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych i przedmiotowych,

ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych, a także

na badaniu prawidłowości realizacji umów o partnerstwie publiczno-prywatnym.

3.

Kontroli w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlegają osoby pełniące funkcje

publiczne, jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach

publicznych, jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych otrzymujące środki

publiczne, a także przedsiębiorcy.

1.

CBA prowadzi działalność kontrolną na podstawie rocznych planów kontroli zatwierdzanych

przez Szefa CBA.

2.

CBA może prowadzić działania kontrolne także doraźnie, na podstawie zarządzeń Szefa

CBA.

1.

Kontrolę przeprowadza się zgodnie z programem kontroli zatwierdzonym przez Szefa CBA

lub osobę upoważnioną do działania w jego imieniu.

2.

Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze CBA na podstawie legitymacji służbowej oraz

imiennego upoważnienia, wydanego przez Szefa CBA lub osobę upoważnioną do działania

w jego imieniu.

3.

Kontrola powinna być ukończona w terminie 3 miesięcy.

4.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres kontroli może być przedłużony na dalszy

czas oznaczony przez Szefa CBA, nie dłuższy jednak niż o 6 miesięcy.

5.

W przypadku gdy okoliczności uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, w szczególności

gdy istnieje ryzyko utraty materiału dowodowego, kontrola może być wszczęta po okazaniu

legitymacji służbowej funkcjonariusza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej

lub osobie pełniącej funkcję publiczną.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej

oraz osobie pełniącej funkcję publiczną należy niezwłocznie, jednak nie później niż

w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do wszczęcia kontroli.

Dokumenty z czynności kontrolnych dokonanych z naruszeniem tego obowiązku nie stanowią

dowodu w postępowaniu kontrolnym.

7.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera

1)

imię i nazwisko oraz numer legitymacji służbowej funkcjonariusza przeprowadzającego

kontrolę;

2)

wskazanie podmiotu kontrolowanego i termin zakończenia kontroli;

3)

szczegółowy zakres kontroli;

4)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

8.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli, organ wydający upoważnienie oraz zakres przedmiotowy upoważnienia mając

na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.

1.

Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, na wniosek lub

z urzędu, jeżeli wyniki kontroli mogą dotyczyć jego praw lub obowiązków albo praw

lub obowiązków jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,

krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,

opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają mimo ustania małżeństwa,

wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.

2.

Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu również w przypadku zaistnienia w toku

kontroli okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

3.

O wyłączeniu postanawia Szef CBA; postanowienie to jest ostateczne.

4.

Szef CBA może, na wniosek lub z urzędu, wyłączyć z postępowania kontrolnego wszystkich

funkcjonariuszy jednostki organizacyjnej CBA, jeżeli wyniki kontroli mogłyby oddziaływać

na prawa lub obowiązki kierownika albo zastępcy kierownika tej jednostki lub osób

im bliskich, określonych w ust. 1; w przypadku wyłączenia Szef CBA wyznacza do postępowania

kontrolnego funkcjonariuszy spoza tej jednostki organizacyjnej.

5.

Do czasu wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 3, funkcjonariusz wykonuje jedynie

czynności niecierpiące zwłoki.

1.

Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie kontrolowanego organu lub jednostki organizacyjnej

lub komórki organizacyjnej, w czasie wykonywania ich zadań, a także poza godzinami

pracy i w dniach wolnych od pracy za zgodą kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej.

2.

Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być przeprowadzane również w jednostce

organizacyjnej CBA.

1.

Funkcjonariusz kontrolujący, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,

może swobodnie poruszać się na terenie jednostki kontrolowanej bez obowiązku uzyskiwania

przepustki oraz zwolniony jest od kontroli osobistej, jeżeli przewiduje ją wewnętrzny

regulamin jednostki kontrolowanej.

2.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona, z zachowaniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych, zapewnia kontrolującemu warunki i środki niezbędne do sprawnego

przeprowadzenia kontroli, w szczególności przez niezwłoczne przedstawianie do kontroli

żądanych dokumentów i materiałów oraz udzielanie ustnych i pisemnych wyjaśnień przez

pracowników jednostki.

3.

Kontrola lub poszczególne jej czynności przeprowadzane w obiektach pozostających w

zarządzie Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu mogą być przeprowadzane w uzgodnieniu

odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej lub Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej

Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów, a w przypadku braku uzgodnienia

czynność nie może być wykonana.

1.

Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych

w toku kontroli dowodów.

2.

Dowodami są w szczególności: dokumenty, rzeczy, wyniki oględzin, opinie biegłych oraz

wyjaśnienia i oświadczenia.

3.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona udostępnia dokumenty w celu dokonania

odpisów, kserokopii lub wyciągów oraz zestawień i obliczeń opartych na dokumentach.

4.

Zgodność z oryginałem odpisów, kserokopii i wyciągów oraz zestawień i obliczeń potwierdza

kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona.

5.

Zebrane w toku czynności kontrolnych materiały dowodowe funkcjonariusz kontrolujący

odpowiednio zabezpiecza, w miarę potrzeby przez

1)

oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej za pokwitowaniem;

2)

przechowanie w jednostce kontrolowanej w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;

3)

pobranie z jednostki kontrolowanej za pokwitowaniem.

6.

O zwolnieniu materiałów dowodowych spod zabezpieczenia decyduje funkcjonariusz kontrolujący,

a w przypadku jego odmowy - kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA.

1.

Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje pobrania rzeczy w obecności kontrolowanego lub

osoby przez niego upoważnionej, a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego

przez kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną. Pobraną rzecz oznacza się

w sposób uniemożliwiający jej zamianę.

2.

Z pobrania rzeczy sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz kontrolujący

i osoba uczestnicząca w pobraniu.

1.

W przypadku potrzeby ustalenia stanu obiektów lub innych składników majątkowych funkcjonariusz

kontrolujący może przeprowadzić oględziny.

1a.

Kontrolowanego, u którego mają nastąpić oględziny, należy przed rozpoczęciem czynności

zawiadomić o ich celu i wezwać do okazania wskazanych przedmiotów.

2.

Oględziny przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej,

a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego przez kontrolowanego lub

osobę przez niego upoważnioną.

2a.

Oględziny powinny być dokonane zgodnie z celem tej czynności, z zachowaniem umiaru

i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych

szkód i dolegliwości.

3.

Z przebiegu i wyniku oględzin sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisuje

funkcjonariusz kontrolujący i osoba wymieniona w ust. 2.

3a.

Protokół oględzin powinien zawierać oznaczenie sprawy, z którą czynność ta ma związek,

miejsca, daty oraz godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, osób w niej uczestniczących,

przedmiotów poddanych oględzinom wraz z ich opisem, przytoczenie oświadczeń i wniosków

uczestników czynności. Przepisy art. 148 § 2 zdanie drugie oraz § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania

karnego stosuje się.

4.

Przebieg i wyniki oględzin mogą być ponadto utrwalone

1)

przez sporządzenie stenogramu; stenogram przekłada się na pismo zwykłe z zaznaczeniem

zastosowanego systemu stenografii, dołączając pierwopis stenogramu do protokołu;

2)

za pomocą urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk; utrwalony obraz lub dźwięk stanowi

załącznik do protokołu.

5.

Dane uzyskane w wyniku oględzin stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie

przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określonej

w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

6.

W przypadku stwierdzenia zbędności posiadanych danych dla potrzeb postępowania, które

stanowiło podstawę ich uzyskania, Szef CBA lub osoba przez niego upoważniona niezwłocznie

zarządza ich komisyjne i protokolarne zniszczenie.

7.

Przepis art. 207 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

(uchylony)

1.

Funkcjonariusz kontrolujący może żądać od pracowników jednostki kontrolowanej lub

osoby pełniącej funkcję publiczną udzielenia mu, w terminie i w miejscu przez niego

wyznaczonym, ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.

Z przebiegu ustnych wyjaśnień sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz

kontrolujący i osoba składająca wyjaśnienia.

2.

Odmowa udzielenia wyjaśnień może nastąpić jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mają

dotyczyć

1)

tajemnicy ustawowo chronionej;

2)

faktów i okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną

lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka albo osoby pozostającej

z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia

bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

3.

Prawo odmowy udzielenia wyjaśnień w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, trwa

mimo ustania małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.

4.

Udzielający wyjaśnień może uchylić się od odpowiedzi na pytania, jeżeli zachodzą okoliczności,

o których mowa w ust. 2 i 3.

1.

Każdy może złożyć funkcjonariuszowi kontrolującemu ustne lub pisemne oświadczenie

dotyczące przedmiotu kontroli.

2.

Funkcjonariusz kontrolujący nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono

związek z przedmiotem kontroli.

1.

Jeżeli w toku kontroli konieczne jest zbadanie określonych zagadnień wymagających

wiadomości specjalnych, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA, z własnej

inicjatywy lub na wniosek funkcjonariusza kontrolującego, powołuje biegłego.

2.

W postanowieniu o powołaniu biegłego określa się przedmiot i zakres badań oraz termin

wydania opinii.

3.

W wyniku przeprowadzonych badań biegły sporządza szczegółowe sprawozdanie zawierające

opis przeprowadzonych badań wraz z wydaną na ich podstawie opinią.

4.

Jeżeli w toku kontroli ujawni się potrzeba dokonania przez funkcjonariusza kontrolującego

określonych czynności badawczych z udziałem specjalisty w danej dziedzinie wiedzy

lub praktyki, funkcjonariusz kontrolujący może, w drodze postanowienia, powołać specjalistę

do udziału w tych czynnościach, określając przedmiot i czas jego działania.

5.

Biegły i specjalista działają na podstawie postanowienia o ich powołaniu.

6.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba pełniąca funkcję publiczną

może wystąpić za pośrednictwem funkcjonariusza kontrolującego do kierownika właściwej

jednostki organizacyjnej CBA z wnioskiem o wyłączenie z postępowania kontrolnego powołanego

biegłego lub specjalisty z przyczyn określonych w art. 34 ust. 1 i 2.

1.

Wyniki przeprowadzonej kontroli funkcjonariusz kontrolujący przedstawia w protokole

kontroli.

2.

Protokół kontroli zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli oraz

ocenę ustalonych nieprawidłowości, z uwzględnieniem przyczyn powstania, zakresu i

skutków tych nieprawidłowości oraz osób za nie odpowiedzialnych.

1.

Protokół kontroli podpisują funkcjonariusz kontrolujący i kontrolowany lub osoba przez

niego upoważniona.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, protokół kontroli podpisują funkcjonariusz

kontrolujący i osoba pełniąca funkcję publiczną.

3.

Kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej lub osobie, o której mowa w ust.

2, przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych

zastrzeżeń dotyczących ustaleń zawartych w protokole.

4.

Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia otrzymania

protokołu kontroli.

5.

W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 3 i 4, Szef CBA jest obowiązany

dokonać ich analizy i w miarę potrzeby zarządzić dodatkowe czynności kontrolne, a

w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń polecić zmianę lub uzupełnienie odpowiedniej

części protokołu kontroli.

6.

W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części Szef CBA przekazuje

na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia.

7.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba, o której mowa w ust. 2,

może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego

otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy.

8.

W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń termin do złożenia wyjaśnienia o odmowie podpisania

protokołu liczy się od dnia otrzymania pisemnego stanowiska Szefa CBA w sprawie rozpatrzenia

tych zastrzeżeń.

9.

O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia funkcjonariusz kontrolujący

czyni wzmiankę w protokole.

10.

Odmowa podpisania protokołu kontroli przez osobę wymienioną w ust. 1 i 2 nie stanowi

przeszkody do podpisania protokołu przez funkcjonariusza kontrolującego i realizacji

ustaleń kontroli.

1.

Po sporządzeniu protokołu kontroli, z uwzględnieniem terminów, o których mowa w art.

45 ust. 4 i 7, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA może skierować

1)

wniosek

a)

o odwołanie ze stanowiska lub rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy

pracownika z powodu nieprzestrzegania przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje

publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,

b)

o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sytuacjach, o których mowa w lit. a;

2)

wystąpienie do kontrolowanego lub organu nadzorującego jego działalność w sprawie

stwierdzenia w kontrolowanej jednostce organizacyjnej naruszeń

a)

przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje

publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,

b)

przepisów prawa dotyczących procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie,

o którym mowa w art. 31 ust. 2;

3)

informację do Najwyższej Izby Kontroli lub innych właściwych organów kontrolnych w

przypadku stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia kontroli w szerszym zakresie.

2.

Na podstawie protokołu kontroli, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia

przestępstwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, CBA wszczyna i prowadzi postępowanie

przygotowawcze.

3.

W przypadkach, o których mowa w art. 309 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, jeżeli zaistniały okoliczności określone w ust. 2, materiały postępowania kontrolnego

wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania przygotowawczego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu.

4.

W przypadku ujawnienia innych czynów niż określone w ust. 2, za które ustawowo przewidziana

jest odpowiedzialność dyscyplinarna lub karna, CBA zawiadamia o tym właściwe organy.

5.

Organy i kierownicy jednostek organizacyjnych, do których skierowano wnioski, wystąpienia,

informacje i zawiadomienia, informują CBA o sposobie i zakresie ich wykorzystania.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy nie stosuje się przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 maja 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 4 i 5, art. 4 pkt 3, 4 i 6, art. 6 pkt 2-5, pkt 6 w zakresie art. 88 ust.

4 pkt 2 oraz pkt 7, art. 8, art. 9, art. 21 pkt 3, 5 i 6, art. 22, art. 23 pkt 2,

art. 25-27, art. 29, art. 35 pkt 10 lit. b tiret drugie w zakresie pkt 4, pkt 12 w

zakresie ust. 2, pkt 16 lit. b i pkt 17 w zakresie art. 35, które wchodzą w życie

po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia;

2)

art. 38 i art. 39, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przygotowywania

i prowadzenia czynności kontrolnych, dokumentowania poszczególnych czynności kontrolnych,

sporządzania protokołu kontroli oraz wniosków i wystąpień pokontrolnych przez funkcjonariuszy

CBA, uwzględniając możliwości składania zastrzeżeń i odmowy podpisania protokołu oraz

wzory dokumentów obowiązujących przy przeprowadzaniu czynności kontrolnych.

Służbę w CBA może pełnić osoba

1)

posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie;

2)

korzystająca z pełni praw publicznych;

3)

wykazująca nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;

4)

która nie była skazana za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego

lub przestępstwo skarbowe;

5)

dająca rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach

o ochronie informacji niejawnych;

6)

posiadająca co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe i wymagane kwalifikacje

zawodowe oraz zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby;

7)

która nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów

bezpieczeństwa państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

1.

Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do służby oraz funkcjonariuszy CBA ustalają

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

(uchylony)

1.

Przyjęcie kandydata do służby w CBA następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego,

na które składają się

1)

złożenie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów

stwierdzających wymagane wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających

dane o uprzednim zatrudnieniu;

2)

przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;

3)

postępowanie sprawdzające, określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;

4)

ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA.

2.

W stosunku do kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w CBA na stanowisko

wymagające szczególnych umiejętności lub predyspozycji, postępowanie kwalifikacyjne

może być rozszerzone o czynności mające na celu sprawdzenie przydatności kandydata

do służby na takim stanowisku, w tym o przeprowadzenie badania poligraficznego.

3.

Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych funkcjonariuszy

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej można ograniczyć

do przeprowadzenia czynności określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza osobowego

oraz szczegółowy tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów

do służby w CBA, uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia decyzji dotyczącej

osoby ubiegającej się o przyjęcie do służby w CBA.

1.

Przed podjęciem służby funkcjonariusz CBA, zwany dalej „funkcjonariuszem”, składa

przysięgę według następującej roty

„

Ja, Obywatel Rzeczypospolitej Polskiej przysięgam: służyć wiernie Narodowi, pilnie

przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej,

sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

nawet z narażeniem życia, a także strzec honoru, godności i dobrego imienia służby

oraz przestrzegać dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej.

”

.

Przysięga może być złożona z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.

2.

Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, ceremoniał składania przysięgi.

1.

Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze powołania, o którym mowa w art.

6 ust. 1 lub 4, w drodze powierzenia obowiązków w trybie art. 9 albo mianowania na

podstawie zgłoszenia do służby.

2.

Początek służby funkcjonariusza liczy się od dnia określonego w akcie powołania, akcie

powierzenia obowiązków albo decyzji o przyjęciu do służby i mianowaniu na stanowisko

służbowe w CBA.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej

i innych dokumentów funkcjonariuszy, organy właściwe do ich wydawania, wymiany i unieważniania

oraz dokonywania w nich wpisów, przypadki, w których legitymacja służbowa lub inne

dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub unieważnieniu, a także tryb postępowania

w przypadku ich utraty, jak również sposób posługiwania się legitymacją służbową oraz

innymi dokumentami, uwzględniając wymogi określone w przepisach o ochronie informacji

niejawnych.

4.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wzory znaków i innych dokumentów identyfikacyjnych

funkcjonariuszy.

1.

Osobę przyjętą do służby w CBA mianuje się funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej

na okres 3 lat.

1a.

Osobę, którą powołano na stanowisko Szefa CBA, albo której powierzono obowiązki Szefa

CBA, mianuje się funkcjonariuszem w służbie stałej.

2.

W okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz CBA podlega szkoleniu.

3.

Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu pozytywnej oceny ogólnej w opinii

służbowej funkcjonariusz zostaje mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej.

4.

W przypadku przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków służbowych trwającej

łącznie dłużej niż 30 dni Szef CBA może przedłużyć okres jego służby przygotowawczej.

5.

W uzasadnionych przypadkach Szef CBA może skrócić okres służby przygotowawczej albo

zwolnić funkcjonariusza od odbywania tej służby.

1.

Szef CBA jest właściwy do przyjmowania do służby w CBA, mianowania funkcjonariuszy

na stanowiska służbowe oraz ich przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania

i odwoływania ze stanowisk służbowych, zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach

służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego.

2.

W sprawach osobowych funkcjonariuszy innych, niż wymienione w ust. 1, są właściwi

przełożeni, upoważnieni przez Szefa CBA.

3.

Sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1, są załatwiane w drodze decyzji.

4.

Mianowanie na stanowisko służbowe odbywa się z uwzględnieniem wykształcenia i kwalifikacji

zawodowych funkcjonariusza.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska służbowe w CBA

oraz wymagania, co do wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakim powinni odpowiadać

funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służby, mając na względzie zapewnienie

realizacji przez funkcjonariuszy ustawowych zadań CBA.

W sprawach wynikających ze stosunku służbowego Szefa CBA jest właściwy Prezes Rady

Ministrów lub upoważniony przez niego minister powołany w celu koordynowania działalności

służb specjalnych. Upoważnienie nie może obejmować spraw, o których mowa w art. 6.

1.

Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określany wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem

prawa do wypoczynku.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rozkład czasu służby, z uwzględnieniem

czasu na wypoczynek oraz przypadków przedłużenia czasu służby funkcjonariuszy, uzasadnionych

potrzebą zapewnienia niezakłóconego toku służby.

(uchylony)

1.

W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie,

z wyłączeniem przepisów art. 207 § 2 pkt 7, art. 209

2.

W zakresie określonym w ust. 1

1)

Szef CBA wykonuje obowiązki pracodawcy;

2)

przełożony wykonuje obowiązki osoby kierującej pracownikami;

3)

funkcjonariusz realizuje obowiązki i uprawnienia pracownika, uwzględniając zalecenia

wydawane przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby.

3.

Przepisy art. 209art. 210 § 6 Kodeksu pracy stosuje się, jeżeli nie zagraża to prawidłowej realizacji czynności podejmowanych

w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 lub art. 30.

4.

Na pierwsze badanie okresowe funkcjonariusz jest kierowany w terminie 3 lat od dnia

przyjęcia do służby.

5.

W czasie wykonywania zadań służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej

konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od przestrzegania zasad bezpieczeństwa

i higieny służby, z zachowaniem dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli

w jego ocenie, dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej, istnieje

prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego, w szczególności gdy

1)

z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi

konieczność zastosowania środka zastępczego;

2)

fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić możliwość użycia właściwego

uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;

3)

funkcjonariusz wykona czynność dobrowolnie.

1.

Funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej niż raz na 2 lata.

2.

Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej

niż raz na 6 miesięcy.

3.

Funkcjonariusza zapoznaje się z opinią służbową w terminie 7 dni od dnia jej sporządzenia;

może on w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z opinią służbową wnieść odwołanie

do wyższego przełożonego.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza opinii służbowej,

szczegółowe warunki i tryb opiniowania funkcjonariuszy, uwzględniając przesłanki opiniowania

i jego częstotliwości, kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu i skalę ocen, właściwość

przełożonych w zakresie wydawania opinii, tryb zapoznawania funkcjonariuszy z opinią

służbową oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii.

1.

Funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa

CBA.

2.

Funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż

4 miesiące.

3.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone

stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie

na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych

dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia

warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przenoszenia

funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA, z uwzględnieniem sposobu pełnienia służby

w okresie pozostawania w tej dyspozycji.

1.

Funkcjonariusz z urzędu lub na własną prośbę może być przeniesiony do pełnienia służby

albo delegowany na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości.

2.

Szef CBA w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć okres delegowania, o którym mowa

w ust. 1, do 12 miesięcy.

1.

Funkcjonariuszowi można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych

na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie funkcjonariusza nie może być obniżone.

2.

Funkcjonariusza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań CBA, za jego zgodą, można

oddelegować do wykonywania zadań służbowych poza CBA, po przeniesieniu go do dyspozycji

Szefa CBA. Przepisów art. 58 nie stosuje się.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb oddelegowania,

uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza w czasie oddelegowania, wysokość i sposób

wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących oddelegowanemu

funkcjonariuszowi, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych przez

niego zadań służbowych poza CBA, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów o ochronie

informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza pełniącego

służbę poza granicami kraju.

1.

Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w przypadku wymierzenia

kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.

2.

Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku

1)

orzeczenia przez właściwą komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby

na zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na stanowisko

równorzędne;

2)

nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej w opinii służbowej

w okresie służby przygotowawczej;

3)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego

w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych;

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, gdy nie ma możliwości mianowania go

na równorzędne stanowisko służbowe.

3.

Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego pisemną

prośbę.

4.

Funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe

z przyczyn określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.

1.

Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3

miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwa skarbowe.

2.

Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż

3 miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o

przestępstwo nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego, postępowania w sprawie o

wykroczenie lub wykroczenie skarbowe oraz postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest

to celowe z uwagi na dobro postępowania.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych

można przedłużyć na dalszy czas oznaczony, nie dłuższy niż do dnia uprawomocnienia

się orzeczenia wydanego w postępowaniu karnym, karnym skarbowym lub postępowaniu w

sprawie o wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, a w pozostałych przypadkach na czas

nie dłuższy niż 12 miesięcy.

4.

Zawieszenie w czynnościach służbowych polega na odsunięciu funkcjonariusza od wykonywania

obowiązków służbowych.

5.

Od decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych, funkcjonariusz

może zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

6.

Funkcjonariusz zawieszony w czynnościach służbowych jest obowiązany

1)

niezwłocznie zdać broń i legitymację służbową oraz przedmioty związane z wykonywanymi

przez niego zadaniami, a w szczególności akta i dokumenty prowadzonych przez niego

spraw;

2)

informować kierownika jednostki organizacyjnej o zamiarze opuszczenia miejsca zamieszkania

na okres dłuższy niż 3 dni.

1.

Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej, o której mowa w art. 49

1)

z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności

fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;

2)

z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby

z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.

1a.

Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,

w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.

1b.

W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na

wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie

leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.

2.

Funkcjonariusz może być również poddany badaniom poligraficznym. O skierowaniu funkcjonariusza

na te badania decyduje Szef CBA. Decyzja Szefa CBA nie wymaga uzasadnienia.

1.

Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku

1)

orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;

2)

nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;

3)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;

4)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;

5)

podania nieprawdy w oświadczeniu składanym na podstawie art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, stwierdzonego w drodze postępowania dyscyplinarnego;

6)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

7)

objęcia kierowniczego stanowiska państwowego albo objęcia funkcji z wyboru w organach

samorządu terytorialnego.

2.

Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku

1)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach;

2)

tymczasowego aresztowania;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 1 pkt

6;

4)

nabycia prawa do emerytury w pełnym wymiarze, określonego w przepisach odrębnych;

5)

wniesienia aktu oskarżenia w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia

publicznego;

6)

niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne;

6a)

dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.

63 ust. 1a, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego

niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody

przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek

funkcjonariusza;

7)

odmowy poddania się badaniu, o którym mowa w art. 63 ust. 2;

7a)

upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;

8)

popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, w sytuacji gdy okoliczności

jego popełnienia nie budzą wątpliwości.

3.

Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia

przez niego wystąpienia ze służby.

Stosunek służbowy funkcjonariusza wygasa w przypadku

1)

śmierci funkcjonariusza lub stwierdzenia zaginięcia, o którym mowa w art. 98 ust.

4;

2)

nieobecności funkcjonariusza w służbie przez okres powyżej 3 miesięcy z powodu tymczasowego

aresztowania, chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby.

1.

W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia

o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania

karnego albo w przypadku uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły dla

funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko służbowe. O uchyleniu

innych skutków decyduje Szef CBA.

2.

W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia

o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego,

ulegają uchyleniu wszystkie skutki, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania

dyscyplinarnego przeprowadzonego w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa

stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia sądu.

3.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,

decyduje Szef CBA. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt

1 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu

choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby.

1.

Funkcjonariusza nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego,

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego

lub urlopu wychowawczego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 64 ust. 1 pkt

3, 4, 6 i 7 oraz ust. 2 pkt 2-5.

2.

W przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4

w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego przysługuje mu uposażenie do końca okresu

ciąży oraz trwania wymienionego urlopu.

3.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu na podstawie art. 58 ust. 3 lub art. 64 ust. 2 pkt 4

w czasie urlopu wychowawczego, przysługują do końca okresu, na który ten urlop został

udzielony

1)

świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku

wychowawczego;

2)

inne uprawnienia przewidziane dla zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego

z przyczyn niedotyczących pracowników.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 4-7 oraz art. 29 w zakresie art. 20a ust. 1 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 29 września 2018 r.;

2)

art. 10 pkt 1, art. 16 pkt 1, art. 46 oraz art. 57, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2020 r.;

3)

art. 25, art. 27, art. 33, art. 37, art. 47 oraz art. 52 pkt 1 i 2, które wchodzą

w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 41 oraz art. 65, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca

2018 r.;

5)

art. 44, który wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.;

6)

art. 66, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby.

2.

Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby w terminie 7 dni od dnia

jego otrzymania.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, dane, które należy podać w

świadectwie służby, a także tryb wydawania i sprostowania świadectwa służby oraz formularz

świadectwa służby, uwzględniając właściwość przełożonych w tych sprawach oraz specyfikę

służby.

1.

W CBA mogą być zatrudniani pracownicy.

2.

Do pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 72.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonej przysięgi.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany odmówić wykonania polecenia przełożonego, jeżeli wykonanie

polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa.

3.

O odmowie wykonania polecenia, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz informuje Szefa

CBA, z pominięciem drogi służbowej.

1.

Funkcjonariuszowi nie wolno pozostawać w stosunku pracy oraz podejmować innego zajęcia

zarobkowego poza służbą.

2.

W stosunku do funkcjonariuszy mają zastosowanie ograniczenia w prowadzeniu działalności

gospodarczej wynikające z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne. Funkcjonariusze obowiązani są do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym

na zasadach, w trybie i w terminach określonych w przepisach tej ustawy.

3.

Funkcjonariusze CBA składają oświadczenia, o których mowa w ust. 2, Szefowi CBA. Szef

CBA i jego zastępcy składają oświadczenia Prezesowi Rady Ministrów, który dokonuje

analizy zawartych w nich danych.

3a.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, Szefa CBA i jego zastępców są zamieszczane

bez ich zgody, w terminie 7 dni od dnia złożenia oświadczenia, na stronach podmiotowych

Biuletynu Informacji Publicznej CBA, z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca

urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania i położenia wskazanych w oświadczeniu

nieruchomości.

4

Szef CBA może zezwolić funkcjonariuszowi na wykonywanie poza służbą zajęcia zarobkowego

o charakterze naukowym, dydaktycznym, badawczo-dydaktycznym lub badawczym, jeżeli

nie koliduje to z wykonywaniem przez niego zadań służbowych i nie godzi w dobro służby.

5.

Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować Szefa CBA o zaciąganych zobowiązaniach

finansowych, a także zobowiązaniach małżonka lub osoby pozostającej z nim we wspólnym

gospodarstwie domowym, jeżeli wysokość zobowiązania łącznie przekracza pięciokrotność

miesięcznego uposażenia funkcjonariusza.

6.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych przekazywanych

przez funkcjonariusza w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wymagania

określone w przepisach o ochronie danych osobowych.

1.

Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć w działalności

tej partii lub na jej rzecz.

2.

Funkcjonariusz nie może pełnić funkcji publicznej.

3.

Funkcjonariusze nie mogą zrzeszać się w związkach zawodowych.

4.

Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na przynależność do organizacji

lub stowarzyszeń krajowych, zagranicznych albo międzynarodowych.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na wyjazd za granicę poza

obszar Unii Europejskiej.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o wyjeździe za granicę do

państw członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, przypadki, w których uzyskanie zezwolenia

lub wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane, a także obowiązki

funkcjonariusza wyjeżdżającego za granicę i powracającego z zagranicy.

Funkcjonariusz w związku z wykonywaniem zadań służbowych korzysta z ochrony przewidzianej

w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną, jeżeli

postępowanie karne wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku z

wykonywaniem czynności służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu

wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia przestępstwa

albo wyrokiem uniewinniającym.

2.

Koszty w wysokości odpowiadającej określonemu w odrębnych przepisach wynagrodzeniu

jednego obrońcy zwraca się ze środków CBA.

(uchylony)

1.

Funkcjonariusze otrzymują nieodpłatnie uzbrojenie i wyposażenie niezbędne do wykonywania

czynności służbowych.

2.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, normy wyposażenia i uzbrojenia oraz szczegółowe

zasady dostępu do wyposażenia i uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania.

(uchylony)

1.

Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia prawa do

emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od uposażenia wypłaconego

funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego

nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm..

2.

Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i

rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia

oraz nagrody roczne i uznaniowe, odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy,

o której mowa w ust. 1.

3.

Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia jedynie warunki

do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek następuje na

wniosek funkcjonariusza.

4.

Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie

ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270).

5.

Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 4, stosuje

się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa

w ust. 1.

6.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się również do funkcjonariusza, jeżeli po zwolnieniu ze

służby, pomimo spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił

wniosek o przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 6, kwotę należnych, zwaloryzowanych składek

przekazuje się niezwłocznie na podstawie zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

o nabyciu przez funkcjonariusza prawa do emerytury lub renty przewidzianej w przepisach,

o których mowa w ust. 4.

8.

Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania

do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz

jednostki do tego właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i

niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych składek.

1.

Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnych warunkach lub

o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

2.

Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby w CBA podjął pracę, okres tej służby

wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prawa

pracy.

Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracownika związane z rodzicielstwem określone

w Kodeksie pracy, z wyjątkiem art. 186

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przebieg służby funkcjonariuszy.

Rozporządzenie powinno określać

1)

szczegółowe warunki i tryb załatwiania spraw, w tym spraw osobowych funkcjonariuszy,

nawiązania, rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku służbowego, mianowania, przenoszenia,

odwoływania i zwalniania ze stanowisk służbowych;

2)

sposób usprawiedliwiania nieobecności w służbie;

3)

rodzaje informacji, których ze względu na przebieg służby funkcjonariusza jest on

obowiązany udzielić.

1.

Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w

wymiarze 28 dni roboczych.

2.

Funkcjonariusz nabywa prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego z upływem 6 miesięcy

służby, w wymiarze połowy urlopu przysługującego mu po roku służby.

3.

Prawo do urlopu wypoczynkowego w pełnym wymiarze funkcjonariusz nabywa z upływem roku

służby. Do urlopu tego wlicza się urlop, o którym mowa w ust. 2.

4.

Prawo do kolejnych urlopów funkcjonariusz nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.

5.

Do okresu służby, od którego zależy prawo do urlopu, wlicza się okresy poprzedniego

zatrudnienia i służby, bez względu na przerwy w zatrudnieniu i służbie oraz sposób

rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego.

6.

Przez dni robocze rozumie się dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo

wolnych od pracy.

1.

Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych

dla zdrowia albo gdy jest to uzasadnione szczególnymi właściwościami służby, może

być przyznany płatny urlop dodatkowy w wymiarze do 7 dni roboczych rocznie.

2.

Funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na pobieranie nauki lub odbywanie studiów

i naukę tę pobiera lub odbywa studia, jak również uzyskał zezwolenie na złożenie wniosku

o wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia doktora lub stopnia doktora habilitowanego,

a także na odbycie aplikacji radcowskiej lub legislacyjnej, udziela się płatnego urlopu

szkoleniowego w wymiarze

1)

na przygotowanie się do egzaminu wstępnego i jego złożenie - 7 dni;

2)

w szkołach wyższych, w każdym roku studiów - 21 dni;

3)

dla funkcjonariuszy pobierających naukę w szkołach pomaturalnych i na studiach podyplomowych

- 14 dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu końcowego;

4

w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej

lub dla przygotowania się do kolokwium habilitacyjnego - 28 dni;

5)

w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego - 30 dni;

6)

w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po zakończeniu aplikacji legislacyjnej

- 14 dni.

3.

Funkcjonariuszowi w służbie stałej, na pisemny wniosek uzasadniony ważnymi względami

osobistymi, można udzielić urlopu bezpłatnego w wymiarze do 6 miesięcy.

4.

Funkcjonariuszowi udziela się płatnego urlopu okolicznościowego w celu zawarcia związku

małżeńskiego, w przypadku urodzenia się dziecka, ślubu dziecka własnego, przysposobionego,

pasierba, dziecka obcego przyjętego na wychowanie i utrzymanie, w ramach rodziny zastępczej,

a także z powodu śmierci małżonka, dziecka, rodziców, rodzeństwa, teściów, dziadków

i opiekunów oraz innej osoby pozostającej na utrzymaniu funkcjonariusza lub pod jego

bezpośrednią opieką. Urlopu okolicznościowego można także udzielić funkcjonariuszowi

w celu załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych przypadkach zasługujących

na szczególne uwzględnienie. Urlopu okolicznościowego udziela się w wymiarze do 5

dni.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje stanowisk, na których

występują warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia, a także rodzaje

innych stanowisk, na których przysługuje prawo do urlopu dodatkowego, o których mowa

w ust. 1, albo, gdy jest to uzasadnione szczególnym charakterem zadań, uwzględniając

specyfikę służby.

1.

Funkcjonariusz oddelegowany do pełnienia służby poza CBA ma prawo tylko do jednego

urlopu wypoczynkowego, w wymiarze korzystniejszym.

2.

Niewykorzystanej w okresie oddelegowania części urlopu wypoczynkowego, wynikającej

z różnicy w wymiarach urlopów, udziela się funkcjonariuszowi po powrocie z oddelegowania.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania

funkcjonariuszom urlopów, o których mowa w art. 84 i art. 85 ust. 1-4, mając na uwadze

1)

przełożonych właściwych w sprawach urlopów;

2)

warunki udzielania płatnych urlopów szkoleniowych i okolicznościowych;

3)

warunki udzielenia funkcjonariuszowi urlopu bezpłatnego;

4)

sposób obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz

sposób obliczania wynagrodzenia za czas płatnych urlopów.

2.

Rozporządzenie powinno uwzględniać prawo funkcjonariusza do odpoczynku oraz zapewnienie

ciągłości i skuteczności realizacji zadań.

Funkcjonariuszowi, który osiąga znaczące wyniki w służbie, Szef CBA może udzielić

następujących wyróżnień

1)

krótkoterminowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze do 7 dni roboczych;

2)

nagrody pieniężnej lub rzeczowej;

3)

mianowania na wyższe stanowisko służbowe;

4)

przedstawienia do orderu lub odznaczenia.

1.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem powołania, powierzenia obowiązków albo mianowania

funkcjonariusza na stanowisko służbowe.

2.

Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne.

3.

Uposażenie składa się z uposażenia zasadniczego i premii oraz z dodatku specjalnego,

w przypadku jego przyznania.

4.

Funkcjonariusz otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia

zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%.

4a.

Szef CBA ustala wysokość premii funkcjonariusza na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej

CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a zastępcom Szefa CBA oraz kierownikom

jednostek organizacyjnych CBA i ich zastępcom, bezpośrednio.

4b.

Szef CBA ustala wysokość premii, na okres 6 miesięcy, w terminach

1)

od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku;

2)

od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

4c.

Szef CBA ustala wysokość premii w drodze decyzji. Wydanie decyzji nie jest wymagane

w sytuacji, gdy wysokość premii nie ulega zmianie.

4d.

Wysokość premii jest uzależniona od

1)

stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;

2)

kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza;

3)

efektów pracy funkcjonariusza;

4)

opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

4e.

Szef CBA, w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku

1)

popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub przewinienia

dyscyplinarnego,

2)

niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych,

3)

znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza

- może obniżyć wysokość premii przed upływem sześciomiesięcznego okresu, na który

została ustalona.

4f.

Szef CBA może ustalić wyższą wysokość premii, przed upływem sześciomiesięcznego okresu,

na który została ustalona, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami bieżąco

realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności wykraczających

poza zakres jego obowiązków służbowych.

4g.

Szef CBA może, w drodze decyzji, przyznać dodatek specjalny, jeżeli funkcjonariusz

1)

realizuje zadania w szczególnie trudnych warunkach lub wymagające znacznego nakładu

pracy, zaangażowania i odpowiedzialności, co w istotny sposób wpływa na efekty działalności

CBA;

2)

wykonuje obowiązki służbowe poza stałym miejscem pełnienia służby w okresie dłuższym

niż 3 miesiące;

3)

posiada wiedzę lub umiejętności specjalistyczne, szczególnie przydatne w realizacji

złożonych przedsięwzięć lub działań CBA.

4h.

Szef CBA ustala wysokość dodatku specjalnego na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej

CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, a zastępcom Szefa CBA oraz kierownikom

jednostek organizacyjnych CBA i ich zastępcom, bezpośrednio.

4i.

Szef CBA, przyznając dodatek specjalny, określa okres jego otrzymywania.

4j.

Wysokość dodatku specjalnego nie może być wyższa niż 30% uposażenia zasadniczego funkcjonariusza.

5.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty bazowej, o której

mowa w ust. 5, jednak nie może ona być niższa niż 3,5-krotność kwoty bazowej, uwzględniając

specyfikę i warunki pełnionej służby.

7.

Uposażenie jest płatne miesięcznie z góry.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego

funkcjonariuszy na poszczególnych stanowiskach służbowych oraz wzrost uposażenia zasadniczego

z tytułu wysługi lat, z uwzględnieniem trybu i terminów ich wypłacania.

2.

(uchylony)

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb zaliczania

okresów służby i pracy, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, uwzględniając

okresy innej służby traktowane jako równorzędne ze służbą w CBA, okresy zatrudnienia

i inne okresy, które na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu

pracy.

1.

Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia, świadczeń i innych należności pieniężnych

ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

2.

Organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli

opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.

3.

Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności

pieniężnych przerywa

1)

każda czynność przed Szefem CBA lub kierownikiem jednostki organizacyjnej CBA, podjęta

bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;

2)

uznanie roszczenia.

1.

Funkcjonariuszowi przysługują następujące świadczenia pieniężne

1)

należności za podróże służbowe i świadczenia przysługujące z tytułu przeniesienia

lub delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;

2)

świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

3)

(uchylony)

4)

(uchylony)

2.

W przypadku śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny przysługują

1)

zasiłek pogrzebowy;

2)

odprawa pośmiertna.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi oraz dodatek

mieszkaniowy.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wysokość funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki

mieszkaniowe, ustalając jednocześnie wysokość środków finansowych przeznaczonych na

nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi i dodatki mieszkaniowe oraz warunki zwiększania

wysokości funduszu na nagrody uznaniowe, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.

1.

Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody

rocznej w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda

przysługuje.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu funkcjonariuszowi wypłaca się uprawnionym do

policyjnej renty rodzinnej członkom rodziny funkcjonariusza.

5.

Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie

zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, chyba że postępowanie

będące przyczyną zawieszenia lub aresztowania umorzono albo w jego wyniku funkcjonariusz

został uniewinniony.

6.

Nagrodę roczną obniża się, nie więcej niż o 50% jej wysokości określonej w ust. 1,

w przypadkach

1)

warunkowego umorzenia prowadzonego przeciwko funkcjonariuszowi postępowania karnego

albo odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej nagany;

3)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione nieumyślnie przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 6, przy ustalaniu wysokości nagrody rocznej kierownik

jednostki organizacyjnej uwzględnia charakter popełnionego czynu lub przewinienia,

jego skutki i rodzaj oraz dotychczasowe wyniki w służbie.

8.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadkach

1)

skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2)

wymierzenia funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej

a)

wydalenia ze służby,

b)

wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

c)

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;

3)

zwolnienia ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2, 4 lub 5 albo art. 64 ust.

2 pkt 1.

9.

Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy,

w którym funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego, karnego

skarbowego lub dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda została funkcjonariuszowi wypłacona

- za rok, w którym postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

10.

Nagrodę roczną wypłaca się w ciągu pierwszych trzech miesięcy kalendarzowych następujących

po roku, za który przysługuje nagroda roczna, z wyjątkiem nagrody rocznej przysługującej

funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby oraz nagrody rocznej przysługującej zmarłemu

funkcjonariuszowi, które wypłaca się niezwłocznie, po stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku

służbowego.

1.

Funkcjonariuszowi można przyznać nagrodę uznaniową za uzyskiwanie znaczących wyników

w służbie, wykonywanie zadań służbowych w szczególnie trudnych warunkach lub wymagających

znacznego nakładu pracy, zaangażowania i odpowiedzialności, a także w razie dokonania

czynu świadczącego o odwadze funkcjonariusza.

2.

Wysokość nagrody uznaniowej powinna być adekwatna do warunków, uzasadniających jej

przyznanie.

3.

Nagrodę uznaniową przyznaje Szef CBA.

1.

Funkcjonariuszowi, w przypadku zdarzenia losowego, powodującego pogorszenie sytuacji

materialnej jego i jego rodziny, można przyznać zapomogę. Przy określaniu wysokości

zapomogi uwzględnia się wszystkie okoliczności mające wpływ na sytuację materialną.

2.

W związku ze śmiercią funkcjonariusza zapomogę można przyznać również członkom jego

rodziny uprawnionym do policyjnej renty rodzinnej.

3.

Zapomogę przyznaje Szef CBA.

1.

Funkcjonariuszowi przyznaje się, w drodze decyzji, dodatek mieszkaniowy, jeżeli jest

to uzasadnione potrzebami CBA oraz jeżeli

1)

on sam, małżonek lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie

posiadają lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego w miejscu pełnienia służby

lub w miejscowości pobliskiej;

2)

został przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości, w której on sam, współmałżonek

lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają lokalu

mieszkalnego lub domu jednorodzinnego;

3)

został przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości i nie został zakwaterowany

na koszt CBA.

2.

Miejscowością pobliską jest miejscowość, do której czas dojazdu publicznymi środkami

transportu zbiorowego przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie

przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca

pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższej miejsca zamieszkania, bez uwzględnienia

czasu dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której funkcjonariusz

dojeżdża, oraz miejscowości, w której pełni służbę.

3.

Funkcjonariuszowi nie przyznaje się dodatku mieszkaniowego, jeżeli

1)

jego małżonek lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, pełniący

służbę w CBA, uzyskują dodatek mieszkaniowy na lokal lub dom jednorodzinny w tej samej

miejscowości;

2)

on sam lub osoby, o których mowa w pkt 1, posiadają, w tym również w miejscowości

innej niż określona w ust. 1 pkt 1, lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny z którego

wynajmowania uzyskują dochód;

3)

otrzymując dodatek mieszkaniowy w okresie poprzedzającym złożenie wniosku, w przypadku

zmiany stanu faktycznego mającego wpływ na uprawnienie do otrzymywania przysługującego

świadczenia lub na jego wysokość, nie dopełnił obowiązku powiadomienia o tym Szefa

CBA.

4.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na podstawie wniosku funkcjonariusza, zawierającego

1)

uzasadnienie;

2)

dokumenty, potwierdzające tytuł prawny do lokalu lub domu jednorodzinnego;

3)

oświadczenie, że nie zachodzą warunki, o których mowa w ust. 3;

4)

zobowiązanie do niezwłocznego pisemnego zawiadomienia Szefa CBA o każdej zmianie,

mającej wpływ na uprawnienie do otrzymywania dodatku mieszkaniowego lub na jego wysokość.

5.

Szef CBA przyznaje dodatek mieszkaniowy na okres najmu, nie dłuższy jednak niż na

okres roku i pod warunkiem spełniania przez cały ten okres przesłanek, uzasadniających

jego przyznanie.

6.

Dodatek mieszkaniowy można przyznać do wysokości wynikającej z przedstawionych dokumentów,

przy uwzględnieniu sytuacji rodzinnej i majątkowej funkcjonariusza oraz średnich cen

rynkowych najmu w miejscu pełnienia służby w dniu przyznania dodatku mieszkaniowego.

7.

Wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się w przypadku niespełniania przesłanek,

uzasadniających jego przyznanie.

1.

Świadczeniami, o których mowa w art. 92 ust. 1 pkt 1, są

1)

dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży

służbowej;

2)

zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości

stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem oraz noclegów bądź ryczałt za nocleg;

3)

diety za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowej miejscowości pełnienia służby;

4)

zwrot kosztów przejazdu do miejscowości przeniesienia lub delegowania;

5)

zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb przyznawania

świadczeń, o których mowa w ust. 1, a także sposób ich wypłaty, uwzględniając charakter

zadań funkcjonariusza odbywającego podróż służbową lub przeniesionego lub delegowanego

do pełnienia służby w innej miejscowości oraz zróżnicowanie kosztów utrzymania.

1.

Z uposażenia funkcjonariuszy mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych

i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych

- na zasadach określonych w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym

w administracji albo w innych przepisach szczególnych.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy płatności uposażenia

i innych świadczeń pieniężnych, a także właściwość i tryb postępowania w sprawach

wypłacania świadczeń pieniężnych oraz dokonywania potrąceń z tych należności, uwzględniając

formy wypłaty świadczeń pieniężnych oraz maksymalny dopuszczalny okres opóźnienia

w ich wypłacie.

1.

Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 58 ust. 3, art. 61 ust. 4 i art.

64 ust. 1 pkt 1 i 7, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz ust. 3 otrzymuje

1)

odprawę;

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

oraz za urlopy zaległe.

2.

Funkcjonariusz zwolniony na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2-6 oraz ust. 2 pkt 2, 3

i 5-8 otrzymuje ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości sześciomiesięcznego

uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim

dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia

za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości

ośmiomiesięcznego uposażenia. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako

pełny rok.

2.

Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej równa się wysokości

jednomiesięcznego uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym

albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.

1.

W przypadku śmierci funkcjonariusza pozostałej po nim rodzinie przysługuje odprawa

pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi odprawa,

gdyby był zwolniony ze służby.

2.

W przypadku śmierci funkcjonariusza, pozostającej w związku z jego służbą, pozostałej

po nim rodzinie przysługuje świadczenie pieniężne w podwójnej wysokości renty rodzinnej,

wypłacane miesięcznie z budżetu państwa z części, której dysponentem jest CBA.

3

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują małżonkowi funkcjonariusza,

który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom

oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania

renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej

i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

3

Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują małżonkowi funkcjonariusza,

który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom

oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania

renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,

Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do zaginionych funkcjonariuszy. Zaginięcie funkcjonariusza

oraz związek tego zaginięcia ze służbą stwierdza Szef CBA.

1.

Funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust.

1 pkt 1, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie

pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu należnemu na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.

2.

Funkcjonariuszowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo

do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.

3.

Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, który z

powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc

świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż

przez 3 miesiące, chyba że wcześniej właściwa komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie

stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

1.

W przypadku śmierci funkcjonariusza, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której

mowa w art. 98 ust. 1, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości

1)

4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice;

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,

jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.

Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku

ze służbą, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków CBA. Szef CBA może wyrazić zgodę

na pokrycie kosztów pogrzebu funkcjonariusza zmarłego wskutek choroby pozostającej

w związku ze służbą.

1.

W przypadku śmierci członka rodziny funkcjonariuszowi przysługuje zasiłek pogrzebowy

w wysokości

1)

4000 zł - jeżeli koszty pogrzebu ponosi funkcjonariusz;

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,

jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.

Zasiłek pogrzebowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w przypadku śmierci członków

rodziny funkcjonariusza

1)

małżonka;

2)

dzieci własnych lub małżonka oraz dzieci przysposobionych;

3)

dzieci wychowywanych w ramach rodziny zastępczej;

4)

dzieci przyjętych na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli rodzice ich

nie żyją albo nie mogą zapewnić im utrzymania bądź zostali pozbawieni lub ograniczeni

w sprawowaniu władzy rodzicielskiej;

5)

rodziców funkcjonariusza, a także ich ojczyma, macochy oraz osób ich przysposabiających;

6)

osób, których opiekunem prawnym został ustanowiony funkcjonariusz lub jego małżonek.

3.

(uchylony)

W przypadku urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji

Szefa CBA funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na

ich wysokość.

1.

Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego

oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100% uposażenia, o którym mowa w art. 102.

2.

Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi

1)

100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 102, za okres do

a)

6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art. 182,

b)

8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa w art. 182,

c)

3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa w art. 183 § 4 pkt 3 Kodeksu pracy;

2)

60% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 102, za okres urlopu rodzicielskiego

przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.

3.

Miesięczne uposażenie funkcjonariusza-kobiety, która we wniosku, złożonym nie później

niż 21 dni po porodzie, wystąpi o udzielenie jej, bezpośrednio po urlopie macierzyńskim,

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi 80% miesięcznego uposażenia, o którym

mowa w art. 102, za cały okres odpowiadający okresowi tych urlopów.

3a.

W przypadku gdy wysokość uposażenia funkcjonariusza pomniejszonego o zaliczkę na podatek

dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie z ust. 1-3, jest niższa niż kwota

świadczenia rodzicielskiego, określonego w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, z późn. zm., kwotę uposażenia funkcjonariusza pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy

od osób fizycznych podwyższa się do wysokości świadczenia rodzicielskiego.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza, który we wniosku, złożonym

nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu do sądu opiekuńczego

z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub po przyjęciu

dziecka na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej,

wystąpi o udzielenie mu, bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,

urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze.

5.

Funkcjonariuszowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo 4 otrzymał

80% uposażenia, o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji z urlopu rodzicielskiego

w pełnym wymiarze albo rezygnacji z urlopu rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2, przysługuje jednorazowe wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym

mowa w ust. 3, do wysokości 100%, pod warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający

okresom tych urlopów.

1.

W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia.

2.

Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć

służbowych z powodu

1)

choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1368 oraz z 2018 r. poz. 1076, 1544, 1629, 1669 i 1925);

2)

oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby

krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka

funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie,

do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków

rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka funkcjonariusza, ojczyma, macochę,

teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają

we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem w okresie sprawowania nad nimi

opieki;

5)

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,

dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia

przez nie 8. roku życia, w przypadku

a)

nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do

których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby niani, z którą rodzice mają

zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3

(Dz. U. z 2018 r. poz. 603, 650, 1544 i 1629), lub dziennego opiekuna, sprawujących opiekę nad dzieckiem,

b)

porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza, stale

opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi

lub rodzicowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

c)

pobytu małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza, stale opiekujących

się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego

działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

3.

Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,

o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w

roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie

dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć

60 dni w roku kalendarzowym.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

5.

Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony

od zajęć służbowych z powodu

1)

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,

2)

choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,

3)

wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,

4)

choroby przypadającej w czasie ciąży,

5)

poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i

narządów,

6)

oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi

lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,

7)

przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję

lekarską

- zachowuje on prawo do 100% uposażenia.

6.

Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony

od zajęć służbowych

1)

w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem

przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez

uprawniony organ;

2)

na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych

warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie

prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.

7.

Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 2, stwierdza,

w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

1.

Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione

przez lekarza na zwykłym druku, z tym że

1)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej

publicznej służby krwi;

2)

w przypadku, o którym mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;

3)

w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z

ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2.

W przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem zadań służbowych

wykonywanych przez funkcjonariusza okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim

stwierdza się w inny sposób niż określony w ust. 1.

3.

Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji

niejawnych, sposób stwierdzania nieobecności w służbie funkcjonariuszy, o których

mowa w ust. 2.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby

krwi albo decyzję, o której mowa w art. 102c ust. 1 pkt 3, w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

2.

Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 102b ust. 2 pkt 5 lit.

a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych

w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

3.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nieobecność w

służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,

chyba że niedostarczenie zaświadczenia albo oświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych

od funkcjonariusza.

1.

Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość

wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, może podlegać

kontroli.

2.

Kontrolę przeprowadzają

1)

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie

prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego;

2)

przełożony funkcjonariusza właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości

wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich

oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt

2.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia

lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

4.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz

traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

5.

Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby

wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo

do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.

6.

Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,

funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

7.

Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy

funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego

w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.

8.

Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, polega

na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu dziecięcego,

przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza, lub na ustaleniu,

czy niania lub dzienny opiekun dziecka przebywali na zwolnieniu lekarskim.

9.

Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,

o którym mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego

funkcjonariusza.

10.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową

albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba

kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie

zwolnienia lekarskiego.

11.

W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym

mowa w art. 102c ust. 1 pkt 2, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza

protokół.

12.

Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych

uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

13.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia

za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku

zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu

zwolnienia lekarskiego.

14.

Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego

przełożonego.

15.

Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie

1)

nie zostało sfałszowane;

2)

zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

16.

Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że

zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który

wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.

17.

W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami

w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o

wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 102b, stanowi uposażenie przysługujące funkcjonariuszowi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.

2.

Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje

się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30

uposażenia, o którym mowa w art. 102b.

3.

W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał

na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

4.

Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia

służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z

tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia

w dniu ustania stosunku służbowego.

1.

Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie

przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody za wykonywanie

zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody w ramach

funduszu na nagrody, zapomogi i dodatki mieszkaniowe.

3.

Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu

rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż 3

miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości

środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.

Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym

za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy

wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 98 ust. 1 oraz art. 99.

1.

Funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego

terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.

2.

W przypadku uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusz otrzymuje

zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone

w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym

wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

1.

Funkcjonariuszowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności

70% ostatnio należnego uposażenia.

2.

W przypadku umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem

sądu, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki

tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, choćby umorzenie lub uniewinnienie

nastąpiło po zwolnieniu funkcjonariusza ze służby.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu

przedawnienia lub amnestii, a także w przypadku warunkowego umorzenia postępowania

karnego.

1.

Funkcjonariuszowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje

poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu

płatności. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności

uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

2.

W przypadku uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się funkcjonariuszowi

zawieszone uposażenie; w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej funkcjonariusz

traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zawinionej niemożności pełnienia

przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.

4.

Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego,

przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający

dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie

za czas urlopu bezpłatnego, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej

wypłacie.

Funkcjonariusz, niezależnie od odpowiedzialności karnej, ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną

za popełnione przestępstwa i wykroczenia.

1.

Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenia dyscypliny służbowej

oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.

2.

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest

1)

odmowa wykonania albo niewykonanie polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego

na podstawie ustawy do wydawania poleceń funkcjonariuszom CBA, z wyłączeniem poleceń,

o których mowa w art. 71 ust. 2;

2)

zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy;

3)

niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach

prawa;

4)

wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to

lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie;

5)

postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej

w podległej jednostce organizacyjnej lub komórce organizacyjnej CBA;

6)

stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu lub po użyciu podobnie działającego

środka oraz spożywanie alkoholu lub używanie podobnie działającego środka w czasie

służby albo w obiektach lub na terenach zajmowanych przez CBA;

7)

utrata służbowej broni palnej, amunicji lub legitymacji służbowej;

8)

utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie przez osoby

nieuprawnione wyrządziło szkodę obywatelowi lub stworzyło zagrożenie dla porządku

publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;

9)

utrata materiału zawierającego informacje niejawne;

10)

ujawnianie informacji pozostającej w związku z wykonywaniem czynności służbowych.

Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy funkcjonariusz

1)

ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego

popełnienia, na to się godzi;

2)

nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności

wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i

powinien przewidzieć.

1.

Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie, jeżeli popełnia przewinienie dyscyplinarne

sam albo wspólnie lub w porozumieniu z inną osobą, a także w przypadku, gdy kieruje

popełnieniem przez innego funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego.

2.

Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie także w przypadku, gdy nakłania innego funkcjonariusza

do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego albo ułatwia jego popełnienie.

3.

Każdy z funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1 i 2, odpowiada w granicach swojej

winy, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych osób.

1.

Szef CBA posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.

2.

Kierownik jednostki organizacyjnej CBA, zwany dalej „przełożonym dyscyplinarnym”,

posiada władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej jednostce

organizacyjnej.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia otrzymania

przez przełożonego, o którym mowa w art. 110 ust. 2, wiadomości o popełnieniu przewinienia

lub naruszeniu dyscypliny służbowej.

2.

Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie 1 roku od dnia

popełnienia czynu, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku, gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo,

przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia

karalności przestępstwa.

O popełnieniu przez funkcjonariusza wykroczenia, w tym także o odmowie przyjęcia mandatu

karnego lub nieuiszczeniu w terminie grzywny nałożonej w drodze mandatu zaocznego,

właściwy organ zawiadamia Szefa CBA.

1.

Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne

1)

nagana;

2)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;

3)

wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;

4)

wydalenie ze służby.

2.

Funkcjonariuszowi może być również wymierzona kara dodatkowa w postaci okresowego

pozbawienia premii.

Kara nagany polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania.

Kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku polega na wytknięciu

ukaranemu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu go, że jeżeli ponownie popełni

przewinienie dyscyplinarne, może zostać wyznaczony na niższe stanowisko służbowe w

trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną.

1.

Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe polega na odwołaniu z dotychczas zajmowanego

stanowiska służbowego i mianowaniu na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.

2.

Przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe funkcjonariusza nie

można mianować na wyższe stanowisko służbowe.

Kara wydalenia ze służby polega na zwolnieniu ze służby w CBA.

1.

Za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną.

2.

Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną,

odpowiednio surowszą.

1.

Wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego

i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia

przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień

naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego

przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy

przebieg służby.

2.

Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia

dyscyplinarnego

1)

działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo w stanie po spożyciu

alkoholu lub użyciu innego podobnie działającego środka;

2)

popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed zatarciem wymierzonej

mu kary dyscyplinarnej;

3)

poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie realizacji

zadań CBA lub naruszenie dobrego imienia CBA;

4)

działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.

3.

Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia

dyscyplinarnego

1)

nieumyślność jego popełnienia;

2)

podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;

3)

brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;

4)

dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia

dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.

4.

Przy wymierzeniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności, o których mowa w

ust. 1-3, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one dotyczą.

1.

Przełożony dyscyplinarny, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez

funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego

1)

wszczyna postępowanie dyscyplinarne

a)

z własnej inicjatywy,

b)

na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,

c)

na żądanie sądu lub prokuratora;

2)

może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek pokrzywdzonego.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2, zawiadamia się odpowiednio

sąd lub prokuratora albo pokrzywdzonego o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i

wyniku tego postępowania, przesyłając odpis wydanego orzeczenia lub postanowienia.

Materiały przekazane przez sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego włącza się do akt

postępowania dyscyplinarnego.

3.

Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji

prawnej albo tożsamości sprawcy, przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony

dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te należy

ukończyć w terminie 30 dni.

4.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu

postępowania dyscyplinarnego. Funkcjonariusza, co do którego wydano postanowienie

o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, uważa się za obwinionego.

5.

Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera

1)

oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;

2)

datę wydania postanowienia;

3)

imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;

4)

opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją

prawną;

5)

uzasadnienie faktyczne zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego;

6)

oznaczenie rzecznika dyscyplinarnego prowadzącego postępowanie;

7)

podpis z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego;

8)

pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu w toku postępowania dyscyplinarnego.

1.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza

1)

jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego;

2)

po upływie terminów określonych w art. 111 ust. 2 i 3;

3)

w przypadku śmierci funkcjonariusza;

4)

jeżeli w tej samej sprawie zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne lub toczy się

postępowanie dyscyplinarne.

2.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz orzeczenie o umorzeniu

postępowania dyscyplinarnego doręcza się pokrzywdzonemu, jeżeli złożył on wniosek

o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może

wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie do Szefa CBA, w terminie 7 dni od dnia

ich doręczenia.

1.

Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 120

ust. 3, prowadzi rzecznik dyscyplinarny.

2.

Szef CBA wyznacza w każdej jednostce organizacyjnej CBA, na wniosek przełożonych dyscyplinarnych,

rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat spośród funkcjonariuszy w służbie stałej.

3.

Rzecznika dyscyplinarnego odwołuje się w przypadkach

1)

zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia go ze służby w CBA;

2)

prawomocnego ukarania go karą dyscyplinarną.

4.

Rzecznik dyscyplinarny, za zgodą Szefa CBA, może skorzystać z pomocy innego rzecznika

dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności dowodowych.

5.

Rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny podlega wyłączeniu od udziału

w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli

1)

sprawa dotyczy go bezpośrednio;

2)

jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej

w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego;

3)

był świadkiem czynu;

4)

między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi stosunek

osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

6.

Rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego można wyłączyć od udziału

w postępowaniu dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.

7.

O okolicznościach uzasadniających wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym

rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny zawiadamiają niezwłocznie Szefa

CBA.

8.

Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w

postępowaniu dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek obwinionego lub jego

obrońcy, jeżeli został ustanowiony.

9.

Szef CBA wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego

lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.

1.

W przypadku wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,

na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje Szef CBA.

2.

W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 122 ust. 5 i 6 wobec Szefa

CBA, postępowanie dyscyplinarne przejmuje jeden z jego zastępców.

3.

W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym

na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje do prowadzenia

inny wyznaczony rzecznik dyscyplinarny.

4.

Do czasu wydania przez Szefa CBA postanowienia o wyłączeniu rzecznik dyscyplinarny

podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.

1.

Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do

wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego, przyjmuje

od niego wyjaśnienia, dokonuje oględzin. Z czynności tych sporządza protokoły. Rzecznik

dyscyplinarny może także zlecić przeprowadzenie odpowiednich badań.

2.

Z czynności innych niż wymienione w ust. 1 sporządza się protokół, jeżeli przepis

szczególny tego wymaga albo przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny uzna

to za potrzebne. W pozostałych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki

urzędowej.

3.

Protokół zawiera

1)

oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca, osób w niej uczestniczących lub obecnych

oraz charakteru ich uczestnictwa;

2)

opis przebiegu czynności;

3)

w miarę potrzeby

a)

stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,

b)

oświadczenia i wnioski uczestników czynności,

c)

pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach.

4.

Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych okoliczności

przez rzecznika dyscyplinarnego lub kierownika jednostki organizacyjnej CBA, o którym

mowa w ust. 8, zapisuje się w protokole z możliwą dokładnością, a osoby biorące udział

w czynności mają prawo żądać zapisania w protokole z pełną dokładnością wszystkiego,

co dotyczy ich praw i interesów.

5.

Osoby biorące udział w czynności, z której jest sporządzany protokół, a także osoby

obecne, po zapoznaniu się z treścią protokołu, podpisują każdą jego stronę. Odmowę

zapoznania się z treścią protokołu, a także odmowę lub brak podpisu którejkolwiek

osoby należy omówić w protokole.

6.

Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wydaje postanowienia, jeżeli ich wydanie

nie jest zastrzeżone do właściwości przełożonego dyscyplinarnego.

7.

Postanowienie wydane w toku postępowania, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania

dyscyplinarnego, powinno zawierać

1)

oznaczenie wydającego postanowienie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego;

2)

datę wydania postanowienia;

3)

podstawę prawną wydania postanowienia;

4)

imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;

5)

rozstrzygnięcie;

6)

uzasadnienie faktyczne i prawne;

7)

pouczenie, czy i w jakim trybie przysługuje prawo złożenia zażalenia;

8)

podpis z podaniem imienia i nazwiska wydającego postanowienie.

8.

W przypadku konieczności przeprowadzenia czynności poza miejscowością, w której toczy

się postępowanie dyscyplinarne, przełożony dyscyplinarny może zwrócić się o ich przeprowadzenie

do kierownika jednostki organizacyjnej CBA właściwego według miejsca, w którym czynność

ma być dokonana.

9.

Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem

innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny

może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości

lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych

akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.

10.

Jeżeli zebrany materiał dowodowy to uzasadnia, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie

o zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.

1.

W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do

1)

składania wyjaśnień;

2)

odmowy składania wyjaśnień;

3)

zgłaszania wniosków dowodowych;

4)

przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek;

5)

ustanowienia obrońcy, także spośród funkcjonariuszy;

6)

wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania

przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach

wskazanych w ustawie; od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie

przysługuje do Szefa CBA.

2.

Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli

sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje

zażalenie.

3.

Ustanowienie obrońcy, jeżeli nie zawiera ograniczeń, uprawnia go do działania w całym

postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia.

O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym

lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego.

4.

Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować

z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o

tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy,

jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany

podejmować niezbędne czynności.

5.

Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim

obwinionego.

6.

Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania

dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony.

W przypadku doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego

przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy

się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. 7. Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza

na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, który rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku albo

odmawia, w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku, jeżeli: 1) okoliczność, która

ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albo jest już udowodniona

zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy; 2) dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej

okoliczności lub nie da się przeprowadzić; 3) przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne

z prawem. 8. Na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku dowodowego przysługuje

zażalenie. 9. Nieusprawiedliwiona nieobecność obwinionego w służbie, zwolnienie obwinionego

od zajęć służbowych z powodu choroby oraz nieusprawiedliwione niestawiennictwo na

wezwanie rzecznika dyscyplinarnego nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego,

a czynności, w których jest przewidziany udział obwinionego, nie przeprowadza się

albo przeprowadza się w miejscu jego pobytu. 10. Udział w czynnościach dowodowych

oraz zapoznanie z aktami postępowania dyscyplinarnego obwinionego zwolnionego od zajęć

służbowych z powodu choroby wymaga zgody lekarza, który orzekł czasową niezdolność

obwinionego do służby. W przypadku braku możliwości nawiązania kontaktu z lekarzem

lub zmiany lekarza zgody takiej może udzielić lekarz, który obecnie leczy obwinionego,

a w dalszej kolejności lekarz o takiej samej specjalności.

1.

Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać

okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego. 2.

Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona

prawomocnym orzeczeniem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść

obwinionego.

1.

Czynności dowodowe w postępowaniu dyscyplinarnym powinny być zakończone w terminie

miesiąca od dnia wszczęcia tego postępowania. Przełożony dyscyplinarny, w drodze postanowienia,

może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych do 2 miesięcy. 2. Szef CBA,

w drodze postanowienia, może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych na

czas oznaczony powyżej 2 miesięcy. 3. Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie

dyscyplinarne z powodu zaistnienia długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie

postępowania. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego przysługuje

zażalenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne

zostało wszczęte z inicjatywy pokrzywdzonego, zażalenie to może również złożyć pokrzywdzony.

4. Przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania

dyscyplinarnego po ustaniu przeszkody, o której mowa w ust. 3.

1.

Rzecznik dyscyplinarny, po przeprowadzeniu czynności dowodowych i uznaniu, że zostały

wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, zapoznaje obwinionego z aktami postępowania

dyscyplinarnego.

2.

Obrońca może zapoznać się z aktami postępowania dyscyplinarnego, o których mowa w

ust. 1, nie później niż do dnia zapoznania obwinionego z tymi aktami.

3.

Z czynności zapoznania z aktami postępowania dyscyplinarnego sporządza się protokół.

4.

Odmowa zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę

okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik dyscyplinarny dokonuje wzmianki

o odmowie w aktach postępowania.

5.

Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego

zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Na wydane przez rzecznika dyscyplinarnego postanowienie

o odmowie uzupełnienia akt postępowania dyscyplinarnego obwinionemu służy prawo złożenia

zażalenia.

6.

Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z uzupełnionymi aktami

postępowania dyscyplinarnego zgłosić wniosek o ich uzupełnienie w zakresie wynikającym

z przeprowadzonych czynności dowodowych uzupełniających akta tego postępowania.

7.

Rzecznik dyscyplinarny, po zapoznaniu obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego,

wydaje postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych oraz sporządza sprawozdanie,

które

1)

wskazuje prowadzącego postępowanie i przełożonego dyscyplinarnego, który wydał postanowienie

o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;

2)

wskazuje obwinionego oraz określa zarzucane mu przewinienie dyscyplinarne, z opisem

stanu faktycznego ustalonym na podstawie zebranych dowodów;

3)

przedstawia wnioski dotyczące uniewinnienia, odstąpienia od ukarania lub wymierzenia

kary albo umorzenia postępowania.

1.

Na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony

dyscyplinarny wydaje orzeczenie o

1)

uniewinnieniu albo

2)

odstąpieniu od ukarania, albo

3)

ukaraniu, albo

4)

umorzeniu postępowania.

2.

Orzeczenie powinno zawierać

1)

oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;

2)

datę wydania orzeczenia;

3)

imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;

4)

opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z kwalifikacją prawną;

5)

rozstrzygnięcie o uniewinnieniu, stwierdzeniu winy i odstąpieniu od ukarania lub wymierzeniu

kary dyscyplinarnej albo umorzeniu postępowania dyscyplinarnego;

6)

uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia;

7)

pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania;

8)

podpis, z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego, oraz pieczęć jednostki

organizacyjnej CBA.

3.

Przełożony dyscyplinarny uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 128 ust. 7, oraz

przekazuje akta sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu do uzupełnienia, w przypadku stwierdzenia,

że nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy.

4.

Przełożony dyscyplinarny umarza postępowanie dyscyplinarne w przypadkach, o których

mowa w art. 121 ust. 1, albo gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innej przyczyny.

5.

Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień

szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości

i warunki osobiste funkcjonariusza oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają

przypuszczenie, że pomimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny

służbowej oraz zasad etyki zawodowej.

6.

Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem sporządza się na piśmie nie

później niż w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia o zakończeniu czynności

dowodowych.

7.

Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie obwinionemu.

8.

Jeżeli przełożony dyscyplinarny uzna, że należy wymierzyć karę dyscyplinarną, do której

wymierzenia nie jest uprawniony, wniosek w tej sprawie wraz z aktami postępowania

dyscyplinarnego przesyła Szefowi CBA.

9.

W przypadku zamiaru wymierzenia kary wydalenia ze służby w CBA, Szef CBA, przed wydaniem

orzeczenia dyscyplinarnego, wzywa obwinionego w celu wysłuchania go. W wysłuchaniu

uczestniczy rzecznik dyscyplinarny. Obwinionemu doręcza się sprawozdanie w terminie

umożliwiającym zapoznanie się z nim przed wysłuchaniem.

10.

Przepisu ust. 9 nie stosuje się w przypadku

1)

tymczasowego aresztowania obwinionego;

2)

odmowy obwinionego stawienia się lub nieusprawiedliwionej nieobecności;

3)

zaistnienia innej przeszkody uniemożliwiającej obwinionemu stawienie się w terminie

14 dni od dnia doręczenia postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych.

1.

Postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej

instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

2.

Odwołanie składa się do Szefa CBA za pośrednictwem przełożonego dyscyplinarnego, który

wydał orzeczenie w pierwszej instancji.

3.

Szef CBA odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione

po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie

w tej sprawie jest ostateczne.

4.

Jeżeli orzeczenie lub postanowienie w pierwszej instancji wydał Szef CBA, odwołanie

lub zażalenie nie przysługuje. Obwiniony może jednak w terminie, o którym mowa w ust.

1, zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku

tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń.

1.

W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego

ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym. Jeżeli jest to potrzebne do prawidłowego

wydania orzeczenia, Szef CBA może uzupełnić materiał dowodowy, zlecając rzecznikowi

dyscyplinarnemu prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne wykonanie czynności dowodowych,

określając ich zakres.

2.

Z materiałami uzyskanymi w wyniku czynności dowodowych, o których mowa w ust. 1, rzecznik

dyscyplinarny zapoznaje obwinionego. W terminie 3 dni od dnia zapoznania obwiniony

ma prawo zgłoszenia Szefowi CBA uwag dotyczących przeprowadzonych czynności dowodowych.

1.

Szef CBA, w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania może powołać komisję do zbadania

zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej „komisją”.

2.

Komisja składa się z trzech funkcjonariuszy w służbie stałej.

3.

Przepisy art. 122 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do członków komisji.

4.

Komisja może wysłuchać rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcę.

5.

Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionych: rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznawania sprawy.

6.

Komisja może wystąpić do wyższego przełożonego dyscyplinarnego o uzupełnienie materiału

dowodowego w trybie art. 131 ust. 1.

1.

Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym

sposobu załatwienia odwołania.

2.

Komisja przedstawia Szefowi CBA sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21

dni od dnia jej powołania.

3.

Rozpatrzenie odwołania przez Szefa CBA powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia

wpływu odwołania, a w przypadku powołania komisji - w terminie 7 dni od dnia otrzymania

sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Szef CBA może zaskarżone orzeczenie

1)

utrzymać w mocy albo

2)

uchylić w całości albo w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego, odstąpić

od ukarania, względnie wymierzyć inną karę, bądź uchylając to orzeczenie - umorzyć

postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji, albo

3)

uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez przełożonego

dyscyplinarnego, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia czynności dowodowych

w całości lub w znacznej części.

5.

Postępowanie odwoławcze umarza się w przypadku cofnięcia odwołania.

6.

W postępowaniu odwoławczym Szef CBA nie może wymierzyć surowszej kary dyscyplinarnej,

chyba że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes służby.

1.

Orzeczenie lub postanowienie staje się prawomocne

1)

z upływem terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, jeżeli go nie wniesiono;

2)

w dniu wydania przez organ odwoławczy orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie.

2.

Przełożony dyscyplinarny, po uprawomocnieniu się orzeczenia lub postanowienia, niezwłocznie

wykonuje orzeczoną karę.

3.

Przełożony właściwy w sprawach osobowych po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie

wykonuje karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.

4.

Przełożony, o którym mowa w ust. 3, po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie

wykonuje karę: wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, wydalenia ze służby przez

wydanie decyzji odpowiednio o: zwolnieniu lub odwołaniu ukaranego z dotychczas zajmowanego

stanowiska służbowego i mianowaniu go na niższe stanowisko służbowe albo zwolnieniu

ukaranego funkcjonariusza ze służby.

5.

Prawomocne orzeczenie o odstąpieniu od ukarania albo o ukaraniu oraz prawomocne postanowienie

o odstąpieniu od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego włącza się do akt osobowych

funkcjonariusza.

1.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania

kar porządkowych oraz zatrzymania i doprowadzenia świadków. W postępowaniu dyscyplinarnym

do świadków nie stosuje się art. 184 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

2.

O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby pozostającej z obwinionym

w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę

zwolnienia od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania służy zażalenie w terminie

3 dni od dnia doręczenia postanowienia.

1.

Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą.

2.

Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie

1)

6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany;

2)

12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności

do służby na zajmowanym stanowisku;

3)

18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko

służbowe.

3.

W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej, przełożony dyscyplinarny

może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu określonego w ust. 2, jednak

nie wcześniej niż przed upływem

1)

3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany;

2)

6 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby

na zajmowanym stanowisku;

3)

12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.

4.

Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz znaczące wyniki w służbie przełożony dyscyplinarny

może w każdym czasie zatrzeć karę dyscyplinarną.

5.

Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem kary dyscyplinarnej,

okres wymagany do zatarcia nieodbytej kary biegnie na nowo od dnia orzeczenia nowej

kary.

6.

W przypadku jednoczesnego wykonywania więcej niż jednej kary dyscyplinarnej zatarcie

kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla kary surowszej.

7.

Zatarcie kary dyscyplinarnej powoduje usunięcie z akt osobowych funkcjonariusza orzeczenia

o ukaraniu. Orzeczenie o odstąpieniu od ukarania usuwa się z akt osobowych po upływie

6 miesięcy od dnia jego uprawomocnienia się, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli

1)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się

fałszywe;

2)

zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania

dyscyplinarnego;

3)

orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ

na treść orzeczenia;

4)

orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały

następnie uchylone lub zmienione.

2.

Postępowanie dyscyplinarne wznawia się na wniosek ukaranego lub obwinionego, albo

w przypadku jego śmierci na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej,

jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie

przepis prawny będący podstawą wydania orzeczenia dyscyplinarnego.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wniosek o wznowienie składa się w terminie miesiąca

od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

4.

Postępowania dyscyplinarnego, w przypadku śmierci obwinionego lub ukaranego, nie wznawia

się na niekorzyść ukaranego po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.

5.

Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia

się orzeczenia.

6.

Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne, wznawia

postępowanie dyscyplinarne z urzędu lub na wniosek ukaranego lub obwinionego albo,

w przypadku jego śmierci, na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.

O wznowieniu postępowania dyscyplinarnego z urzędu zawiadamia się ukaranego lub obwinionego

albo, w przypadku jego śmierci, członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.

7.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego,

który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym

obwiniony lub ukarany dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia

postępowania.

8.

Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność przełożonego dyscyplinarnego,

o którym mowa w ust. 6, o wznowieniu rozstrzyga wyższy przełożony dyscyplinarny.

9.

Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu oraz

członkowi rodziny uprawnionemu do renty rodzinnej, o którym mowa w ust. 6, służy zażalenie

do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia doręczenia, z tym że na postanowienie wydane

przez Szefa CBA przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie

sprawy.

1.

Po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się czynności dowodowe ograniczone

do przyczyn wznowienia, a po ich zakończeniu, stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje

się orzeczenie

1)

uchylające dotychczasowe orzeczenie i stwierdzające uniewinnienie ukaranego lub umorzenie

postępowania dyscyplinarnego albo

2)

zmieniające dotychczasowe orzeczenie i wymierzające inną karę dyscyplinarną, albo

3)

odmawiające uchylenia dotychczasowego orzeczenia.

2.

Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary dyscyplinarnej nie może

nastąpić po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.

3.

Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie

następuje z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do popełnionego przewinienia

dyscyplinarnego.

4.

Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę łagodniejszą, ulegają

uchyleniu skutki kary dotychczasowej, a w przypadku wymierzenia kary surowszej, jej

wykonanie rozpoczyna się od dnia wymierzenia.

5.

Na orzeczenie i postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego

służy ukaranemu lub obwinionemu, a w przypadku jego śmierci, członkowi rodziny uprawnionemu

do renty rodzinnej, odwołanie lub zażalenie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia

doręczenia, z tym że na orzeczenia i postanowienia wydane przez Szefa CBA przysługuje

jedynie, w takim samym terminie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

6.

Termin zatarcia kary zmienionej w następstwie wznowienia postępowania liczy się od

dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary. Na poczet okresu zatarcia

nowej kary zalicza się okres zatarcia, który upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia

kary dotychczasowej.

Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi

przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania

czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do funkcjonariuszy,

w tym obieg dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym, prostowanie błędów

pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, oraz określi wzory postanowień

i innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu dyscyplinarnym, mając na względzie

sprawność prowadzonego postępowania.

(pominięte)

Postępowania przygotowawcze oraz inne postępowania wszczęte i niezakończone przez

Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dnia wejścia w życie art. 197 pkt 1, które

związane są z realizacją zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, toczą się nadal, na podstawie dotychczasowych przepisów.

1.

W okresie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy funkcjonariusze pełniący

służbę w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej mogą zgłosić

zamiar wstąpienia do służby w CBA.

2.

Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej zgłaszają

pisemnie zamiar wstąpienia do służby w CBA do Szefa CBA lub Pełnomocnika, o którym

mowa w art. 214 ust. 1.

3.

Przepis art. 50 stosuje się odpowiednio.

4.

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego zawiadamia pisemnie, odpowiednio Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży

Granicznej, o zakwalifikowaniu funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Policji, Straży Granicznej do służby w CBA.

5.

Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 4, zwalnia się ze służby w Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od

dnia zawiadomienia. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendant Główny Policji

lub Komendant Główny Straży Granicznej informują pisemnie Szefa CBA o przewidywanym

terminie zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

6.

Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej, zakwalifikowani

do służby, stają się funkcjonariuszami CBA z dniem mianowania ich do służby przez

Szefa CBA, zachowując ciągłość służby.

1.

Funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zwolnionemu w trybie, o którym

mowa w art. 212 ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych

ze zwolnieniem ze służby, określonych w art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

oraz Agencji Wywiadu.

2.

Funkcjonariuszowi Policji zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212 ust. 5, nie

przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby, określonych

w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

3.

Funkcjonariuszowi Straży Granicznej zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212

ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze

służby, określonych w art. 118 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.

Do dnia 31 grudnia 2020 r. zakaz, o którym mowa w

1)

art. 37 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 69,

2)

art. 26 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 97,

3)

art. 41 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 98,

4)

art. 66 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 165

- dotyczy również członków Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1, art. 42 pkt 2 lit. b oraz art. 334 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 19 pkt 3 lit. b w zakresie dodawanego w art. 21 w ust. 1 pkt 39c, art. 120 pkt

1, art. 127 pkt 33-36 i 39 oraz art. 167, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem art. 346, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.