Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 października 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe zasady wydawania orzeczeń o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności

oraz orzeczeń, o których mowa w art. 5a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz

zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zwanej dalej „ustawą”, tryb postępowania przy orzekaniu, skład i sposób powoływania

i odwoływania członków zespołów orzekających, a także sposób działania wojewódzkiego

zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, zwanego dalej „wojewódzkim zespołem”,

i powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, zwanego dalej „powiatowym

zespołem”;

2)

rodzaj i zakres wymaganych kwalifikacji członków zespołów orzekających oraz tryb postępowania

przy wydawaniu zaświadczeń uprawniających do orzekania o niepełnosprawności lub stopniu

niepełnosprawności;

3)

warunki organizacyjne i techniczne pomieszczeń dla zespołów orzekających, zapewniające

dostęp do tych pomieszczeń osobom niepełnosprawnym;

4)

tryb przeprowadzania szkoleń i minima programowe szkoleń dla specjalistów powoływanych

do zespołów orzekających oraz sposób wyboru ośrodków szkoleniowych upoważnionych do

prowadzenia szkoleń;

5)

standardy w zakresie kwalifikowania oraz postępowania dotyczącego orzekania o niepełnosprawności

i stopniu niepełnosprawności, a także oznaczenie symboli przyczyn niepełnosprawności;

6)

wzory i terminy składania informacji o realizacji zadań, o których mowa w art. 6a

ust. 1 i art. 6c ust. 7 ustawy;

7)

wzory legitymacji dokumentujących niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności

oraz organy uprawnione do ich wystawiania.

Legitymacje dokumentujące niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności, wystawione

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zachowują ważność na czas w nich określony.

Powiatowe zespoły i wojewódzkie zespoły wydają odpowiednio orzeczenia o

1)

niepełnosprawności osób, które nie ukończyły 16 roku życia;

2)

stopniu niepełnosprawności osób, które ukończyły 16 rok życia;

3)

wskazaniach do ulg i uprawnień osób posiadających orzeczenia o inwalidztwie lub niezdolności

do pracy, o których mowa w art. 5 i 62 ustawy, zwane dalej „orzeczeniami o wskazaniach

do ulg i uprawnień”.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przy orzekaniu o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, zwanej

dalej „dzieckiem”, bierze się pod uwagę

1)

zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia, wydane przez lekarza, pod

którego opieką lekarską znajduje się dziecko, oraz inne posiadane dokumenty mogące

mieć wpływ na ustalenie niepełnosprawności;

2)

ocenę stanu zdrowia wystawioną przez lekarza - przewodniczącego składu orzekającego,

zawierającą opis przebiegu choroby zasadniczej oraz wyniki dotychczasowego leczenia

i rehabilitacji, opis badania przedmiotowego, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób

współistniejących oraz rokowania odnośnie do przebiegu choroby, a także ograniczenia

w funkcjonowaniu występujące w życiu codziennym w porównaniu do dzieci z pełną sprawnością

psychiczną i fizyczną właściwą dla wieku dziecka;

3)

możliwość poprawy zaburzonej funkcji organizmu poprzez zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne,

środki techniczne, środki pomocnicze lub inne działania.

2.

Przy orzekaniu o stopniu niepełnosprawności osoby, która ukończyła 16 rok życia, zwanej

dalej „osobą zainteresowaną”, bierze się pod uwagę

1)

zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia, rozpoznanie choroby zasadniczej

i chorób współistniejących potwierdzone aktualnymi wynikami badań diagnostycznych,

wydane przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się osoba zainteresowana,

oraz inne posiadane dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie stopnia niepełnosprawności;

2)

ocenę stanu zdrowia wystawioną przez lekarza - przewodniczącego składu orzekającego,

zawierającą opis przebiegu choroby zasadniczej oraz wyniki dotychczasowego leczenia

i rehabilitacji, opis badania przedmiotowego, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób

współistniejących oraz rokowania odnośnie do przebiegu choroby;

3)

wiek, płeć, wykształcenie, zawód i posiadane kwalifikacje;

4)

możliwość całkowitego lub częściowego przywrócenia zdolności do wykonywania dotychczasowego

lub innego zatrudnienia - poprzez leczenie, rehabilitację lub przekwalifikowanie zawodowe;

5)

ograniczenia występujące w samodzielnej egzystencji i uczestnictwie w życiu społecznym;

6)

możliwość poprawy funkcjonowania osoby zainteresowanej w samodzielnej egzystencji

oraz w pełnieniu ról społecznych - poprzez leczenie, rehabilitację, zaopatrzenie w

przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, środki techniczne, usługi opiekuńcze lub

inne działania.

3.

Przy orzekaniu o wskazaniach do ulg i uprawnień bierze się pod uwagę

1)

orzeczenie o inwalidztwie lub niezdolności do pracy wydane na podstawie odrębnych

przepisów oraz posiadaną dokumentację medyczną mogącą mieć wpływ na określanie wskazań,

o których mowa w art. 6b ust. 3 ustawy, oraz zakresu i rodzaju ograniczeń uprawniających

do ulg i uprawnień;

2)

ocenę aktualnego stanu zdrowia wystawioną przez lekarza - członka powiatowego zespołu;

3)

zakres i rodzaj ograniczeń spowodowany naruszoną sprawnością organizmu.

4.

Naruszenie sprawności organizmu uważa się za

1)

trwałe (stałe) - jeżeli według wiedzy medycznej stan zdrowia nie rokuje poprawy;

2)

okresowe - jeżeli według wiedzy medycznej może nastąpić poprawa stanu zdrowia.

5.

Stopień niepełnosprawności osoby zainteresowanej orzeka się na czas określony lub

na stałe.

6.

Niepełnosprawność dziecka orzeka się na czas określony, jednak na okres nie dłuższy

niż do ukończenia przez dziecko 16 roku życia.

7.

Orzeczenie o wskazaniach do ulg i uprawnień wydaje się do czasu upływu ważności orzeczenia

o inwalidztwie lub niezdolności do pracy, o których mowa w art. 5 i 62 ustawy.

1.

Przy ocenie zdolności do wykonywania zatrudnienia osoby zainteresowanej, która nie

była dotychczas zatrudniona, bierze się pod uwagę, czy i jakie zatrudnienie mogłaby

podjąć przy uwzględnieniu jej wykształcenia, zawodu i posiadanych kwalifikacji.

2.

Przy ocenie zdolności osoby zainteresowanej do zatrudnienia na stanowisku pracy, o

którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, bierze się pod uwagę, czy osoba ta może być zatrudniona

tylko w tych warunkach.

3.

Przy ocenie zdolności do kontynuowania zatrudnienia osoby zainteresowanej, która utraciła

zdolność do zatrudnienia na dotychczasowym stanowisku, bierze się pod uwagę zachowane

przez tę osobę, mimo naruszonej sprawności organizmu, możliwości do zatrudnienia po

przekwalifikowaniu lub przeszkoleniu zawodowym.

1.

Przy ocenie konieczności korzystania przez osobę zainteresowaną z

1)

systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji - bierze się pod uwagę,

czy występuje ograniczenie lub brak zdolności do wykonywania czynności stosownie do

wieku, płci i środowiska, które uniemożliwia osiągnięcie niezależności ekonomicznej

lub fizycznej;

2)

ulg i uprawnień - bierze się pod uwagę, czy naruszenie sprawności organizmu stanowi

utrudnienie w funkcjonowaniu osoby, które uzasadnia korzystanie z odpowiedniego zakresu

i rodzaju ulg i uprawnień przysługujących na podstawie odrębnych przepisów;

3)

uczestnictwa w terapii zajęciowej, przez co rozumie się rehabilitację w warsztacie

terapii zajęciowej - bierze się pod uwagę, czy upośledzenie organizmu uniemożliwia

podjęcie zatrudnienia, z tym że w przypadku osób upośledzonych umysłowo i psychicznie

chorych przyjmuje się, że taki stan odpowiada orzeczeniu o co najmniej umiarkowanym

stopniu niepełnosprawności;

4)

prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju - bierze się pod uwagę rodzaj niepełnosprawności,

w szczególności, czy osoba porusza się na wózku inwalidzkim, jest leżąca, ma znaczne

ograniczenia w przyjmowaniu pokarmów i innych czynnościach fizjologicznych.

2.

(uchylony).

3.

Przy ocenie

1)

konieczności korzystania przez dziecko z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej

egzystencji - bierze się pod uwagę, czy występuje ograniczenie lub brak zdolności

do wykonywania czynności stosownie do wieku, płci i środowiska, które uniemożliwią

osiągnięcie niezależności fizycznej;

2)

konieczności korzystania przez dziecko z prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju

- bierze się pod uwagę rodzaj niepełnosprawności, w szczególności, czy dziecko porusza

się na wózku inwalidzkim, jest leżące, ma znaczne ograniczenia w przyjmowaniu pokarmów

i innych czynności fizjologicznych;

3)

(uchylony).

1.

Wniosek o wydanie orzeczenia, o którym mowa w § 2, składany do powiatowego zespołu

zawiera

1)

imię i nazwisko dziecka, przedstawiciela ustawowego dziecka lub osoby zainteresowanej,

datę i miejsce urodzenia dziecka lub osoby zainteresowanej;

2)

adres zamieszkania lub pobytu dziecka albo osoby zainteresowanej, numer dowodu osobistego

lub innego dokumentu potwierdzającego ich tożsamość;

2a)

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL)

lub informację o obywatelstwie w przypadku cudzoziemca nieposiadającego numeru PESEL;

3)

określenie celu, dla którego niezbędne jest uzyskanie orzeczenia;

4)

dane dotyczące sytuacji społecznej i zawodowej dziecka lub osoby zainteresowanej,

w przypadku wniosku o orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności;

5)

oświadczenie osoby zainteresowanej lub przedstawiciela ustawowego dziecka o prawdziwości danych zawartych we wniosku.

2.

Do wniosku o wydanie orzeczenia, o którym mowa w § 2 pkt 1 i 2, dołącza się dokumentację

medyczną, w tym zaświadczenie lekarskie określone w § 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt

1, wydane nie wcześniej niż na 30 dni przed dniem złożenia wniosku, oraz inne dokumenty

mogące mieć wpływ na ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

3.

Do wniosku o wydanie orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień, o którym mowa w

§ 2 pkt 3, dołącza się posiadaną przez osobę zainteresowaną dokumentację medyczną,

orzeczenie o inwalidztwie lub niezdolności do pracy określone w art. 5 i 62 ustawy

oraz inne posiadane dokumenty, mogące mieć wpływ na ustalenie wskazań do ulg i uprawnień.

4.

Po złożeniu przez osobę zainteresowaną wniosku o wydanie orzeczenia o wskazaniach

do ulg i uprawnień - zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności zwraca się do

właściwego organu rentowego o udostępnienie kopii orzeczenia o niezdolności do pracy

lub o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów, o których mowa w art. 5 i 62 ustawy.

5.

Jeżeli przedłożona wraz z wnioskiem dokumentacja, o której mowa w ust. 2 i 3, jest

niewystarczająca do wydania orzeczenia o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności

lub o wskazaniach do ulg i uprawnień, przewodniczący powiatowego zespołu zawiadamia

na piśmie osobę zainteresowaną lub przedstawiciela ustawowego dziecka o konieczności

jej uzupełnienia oraz wyznacza termin złożenia brakującej dokumentacji z pouczeniem,

że nieuzupełnienie jej w określonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

6.

Do czasu wydania orzeczenia o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności oraz

o wskazaniach do ulg i uprawnień, osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy

może wycofać wniosek o wydanie orzeczenia. Wycofanie wniosku nie wymaga uzasadnienia.

1.

Wniosek o wydanie orzeczenia, o którym mowa w § 2 pkt 1 i 2, rozpatruje co najmniej

dwuosobowy skład orzekający.

2.

Wniosek o wydanie orzeczenia, o którym mowa w § 2 pkt 3, rozpatruje jednoosobowo lekarz

- członek powiatowego zespołu.

3.

Zawiadomienie o terminie rozpatrzenia wniosku, nie później niż 7 dni przed dniem jego

rozpatrzenia, doręcza się

1)

osobie zainteresowanej lub jej przedstawicielowi ustawowemu, w przypadku orzekania

o stopniu niepełnosprawności lub orzekania o wskazaniach do ulg i uprawnień;

2)

przedstawicielowi ustawowemu dziecka, w przypadku orzekania o niepełnosprawności.

4.

Z posiedzenia w sprawie wydania orzeczenia sporządza się protokół.

5.

Niestawienie się osób, o których mowa w ust. 3, w wyznaczonym terminie na posiedzeniu

o wydanie orzeczenia powoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania.

6.

W przypadku gdy niestawienie się, o którym mowa w ust. 5, zostało usprawiedliwione

ważnymi przyczynami lub zdarzeniami losowymi w terminie 14 dni od dnia posiedzenia,

przewodniczący powiatowego zespołu wyznacza nowy termin rozpatrzenia sprawy. O powtórnym

terminie zawiadamia się za zwrotnym poświadczeniem odbioru.

1.

W celu wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, lekarz

- przewodniczący składu orzekającego sporządza, na podstawie badania, ocenę stanu

zdrowia dziecka lub osoby zainteresowanej, zwaną dalej „oceną”.

2.

W celu wydania orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień, ocenę sporządza lekarz

- członek powiatowego zespołu, na podstawie badania.

3.

Jeżeli osoba zainteresowana lub dziecko nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu składu

orzekającego z powodu długotrwałej i nierokującej poprawy choroby, uniemożliwiającej

osobiste stawiennictwo, potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, badanie, o którym

mowa w ust. 1, przeprowadza się w miejscu pobytu tej osoby lub dziecka.

4.

W przypadku gdy lekarz - przewodniczący składu orzekającego uzna posiadaną dokumentację

medyczną za wystarczającą do wydania oceny stanu zdrowia, a osoba zainteresowana lub

dziecko nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu składu z powodu przyczyn wskazanych w

ust. 3 i potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim, ocena może być wydana bez badania.

5.

Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się w przypadku postępowania w sprawie wydania orzeczenia,

o którym mowa w § 2 pkt 3.

1.

Jeżeli ocenę sporządza członek powiatowego zespołu lub wojewódzkiego zespołu, posiadający

zaświadczenie, o którym mowa w § 23 ust. 1, w zakresie więcej niż jednej specjalności,

ocena ta może być sporządzona wyłącznie w jednej ze specjalności.

2.

W przypadku niezgodności ocen w składzie orzekającym, co do niepełnosprawności lub

stopnia niepełnosprawności, rozstrzyga ocena przewodniczącego składu orzekającego.

3.

Członek składu orzekającego, w razie odmiennej oceny co do niepełnosprawności lub

stopnia niepełnosprawności, zgłasza na piśmie zdanie odrębne wraz z uzasadnieniem.

Zgłoszenie zdania odrębnego odnotowuje się w protokole.

W przypadkach określonych w § 8 ust. 3 i 4 skład orzekający może rozpoznać sprawę

i wydać orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności bez uczestnictwa

w posiedzeniu składu orzekającego osoby zainteresowanej lub dziecka i jego przedstawiciela

ustawowego.

1.

Przewodniczący składu orzekającego ogłasza na posiedzeniu treść orzeczenia o niepełnosprawności

lub stopniu niepełnosprawności, podpisanego przez wszystkich członków składu.

2.

Orzeczenie o wskazaniach do ulg i uprawnień podpisuje lekarz - członek powiatowego

zespołu wydający orzeczenie.

Powiatowy zespół wydaje orzeczenie o umorzeniu postępowania w przypadku

1)

zgonu osoby zainteresowanej lub dziecka;

2)

wycofania wniosku.

1.

Orzeczenie o niepełnosprawności zawiera

1)

oznaczenie zespołu, który wydał orzeczenie;

2)

datę wydania orzeczenia;

3)

datę złożenia wniosku;

4)

podstawę prawną wydania orzeczenia;

5)

imię i nazwisko dziecka, datę urodzenia, adres zamieszkania lub pobytu oraz numer

ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

6)

numer dokumentu potwierdzającego tożsamość dziecka;

7)

ustalenie lub odmowę ustalenia niepełnosprawności;

8)

symbol przyczyny niepełnosprawności;

9)

datę lub okres powstania niepełnosprawności;

10)

okres, na jaki orzeczono niepełnosprawność;

11)

wskazania, o których mowa w art. 6b ust. 3 ustawy, określone przez skład orzekający;

12)

uzasadnienie;

13)

pouczenie o przysługującym odwołaniu;

14)

podpis z podaniem imienia i nazwiska przewodniczącego składu orzekającego oraz pozostałych

członków tego składu.

2.

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zawiera

1)

oznaczenie zespołu, który wydał orzeczenie;

2)

datę wydania orzeczenia;

3)

datę złożenia wniosku;

4)

podstawę prawną wydania orzeczenia;

5)

imię i nazwisko osoby zainteresowanej oraz numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego

Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

6)

datę i miejsce urodzenia osoby zainteresowanej oraz adres zamieszkania lub pobytu;

7)

numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;

8)

ustalenie lub odmowę ustalenia stopnia niepełnosprawności;

9)

(utracił moc);

10)

okres, na jaki orzeczono stopień niepełnosprawności;

11)

datę lub okres powstania niepełnosprawności;

12)

datę lub okres powstania ustalonego stopnia niepełnosprawności;

13)

wskazania, o których mowa w art. 6b ust. 3 ustawy, określone przez skład orzekający;

14)

uzasadnienie;

15)

pouczenie o przysługującym odwołaniu;

16)

podpis z podaniem imienia i nazwiska przewodniczącego składu orzekającego oraz pozostałych

członków tego składu.

3.

Orzeczenie o wskazaniach do ulg i uprawnień zawiera

1)

oznaczenie zespołu, który wydał orzeczenie;

2)

datę wydania orzeczenia;

3)

datę złożenia wniosku;

4)

podstawę prawną wydania orzeczenia;

5)

imię i nazwisko osoby zainteresowanej oraz numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego

Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

6)

datę i miejsce urodzenia osoby zainteresowanej oraz adres zamieszkania lub pobytu;

7)

numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;

8)

stopień niepełnosprawności;

9)

symbol przyczyny niepełnosprawności;

10)

datę lub okres powstania niepełnosprawności;

11)

okres, na jaki wydano orzeczenie;

12)

wskazania, o których mowa w art. 6b ust. 3 ustawy, określone przez lekarza - członka

powiatowego zespołu;

13)

uzasadnienie;

14)

pouczenie o nieprzysługującym odwołaniu;

15)

podpis z podaniem imienia i nazwiska lekarza - członka zespołu orzekającego.

4.

Uzasadnienie orzeczenia o ustaleniu lub odmowie ustalenia niepełnosprawności, stopnia

niepełnosprawności lub o wskazaniach do ulg i uprawnień powinno zawierać w szczególności

wskazanie faktów, które uznano za istotne w sprawie i udowodnione, dokumentów potwierdzających

ustalenie lub odmowę ustalenia niepełnosprawności, stopnia niepełnosprawności lub

wskazań do ulg i uprawnień.

5.

Orzeczenie o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności lub o wskazaniach do ulg

i uprawnień doręcza się na piśmie osobom, o których mowa w § 7 ust. 3, nie później

niż w terminie 14 dni od dnia posiedzenia w sprawie wydania orzeczenia.

1.

Datę lub okres powstania niepełnosprawności dziecka ustala się na podstawie przebiegu

schorzenia, dokumentacji medycznej oraz zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia

dziecka wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Jeżeli z przedłożonej dokumentacji oraz przebiegu schorzenia nie da się ustalić okresu

lub daty powstania niepełnosprawności dziecka, za datę tę należy przyjąć datę złożenia

wniosku do powiatowego zespołu.

3.

Datę lub okres powstania niepełnosprawności osoby zainteresowanej ustala się na podstawie

przebiegu schorzenia, dokumentacji medycznej lub orzeczeń o inwalidztwie, niezdolności

do pracy, wydanych przez organy na podstawie przepisów odrębnych.

4.

Jeżeli z przedłożonej dokumentacji, przebiegu schorzenia, orzeczeń o inwalidztwie

lub niezdolności do pracy osoby zainteresowanej nie da się ustalić daty lub okresu

powstania niepełnosprawności, należy wpisać wyrazy „nie da się ustalić”.

5.

Datę lub okres powstania stopnia niepełnosprawności osoby zainteresowanej ustala się

na podstawie przebiegu schorzenia i dokumentacji medycznej.

6.

Jeżeli z przedłożonej dokumentacji medycznej i przebiegu schorzenia osoby zainteresowanej

nie da się ustalić daty lub okresu powstania stopnia niepełnosprawności, za datę tę

należy przyjąć datę złożenia wniosku do powiatowego zespołu.

1.

Osoba niepełnosprawna posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności

wydane na czas określony może wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w § 6 ust. 1, o

wydanie orzeczenia o ponowne ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności,

nie wcześniej niż 30 dni przed upływem ważności posiadanego orzeczenia.

2.

W przypadku zmiany stanu zdrowia osoba niepełnosprawna posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności

lub o stopniu niepełnosprawności może wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w § 6 ust.

1, o wydanie orzeczenia o ponowne wydanie orzeczenia uwzględniającego zmianę stanu

zdrowia.

3.

W przypadku gdy załączona dokumentacja medyczna oraz badanie osoby, o której mowa

w ust. 2, przez lekarza - przewodniczącego składu orzekającego, nie wskazują na zmianę

stanu zdrowia tej osoby, skład orzekający wydaje orzeczenie o odmowie wydania orzeczenia

o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności.

1.

Osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie

do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie.

2.

Powiatowy zespół, który wydał orzeczenie, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz

z aktami sprawy do wojewódzkiego zespołu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

3.

Jeżeli powiatowy zespół uzna, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, wydaje

orzeczenie, w którym uchyla lub zmienia zaskarżone orzeczenie.

W postępowaniu odwoławczym przed wojewódzkim zespołem, w sprawach o ustalenie niepełnosprawności

lub stopnia niepełnosprawności, stosuje się odpowiednio tryb postępowania przed powiatowym

zespołem.

1.

Członkami powiatowego zespołu oraz wojewódzkiego zespołu są

1)

przewodniczący;

2)

sekretarz;

3)

lekarze;

4)

psycholodzy;

5)

pedagodzy;

6)

doradcy zawodowi;

7)

pracownicy socjalni.

2.

Przewodniczącego powiatowego zespołu powołuje i odwołuje starosta (prezydent miasta),

a przewodniczącego wojewódzkiego zespołu - wojewoda.

3.

Członków powiatowego zespołu powołuje i odwołuje starosta (prezydent miasta) na wniosek

przewodniczącego powiatowego zespołu, a członków wojewódzkiego zespołu - wojewoda

na wniosek przewodniczącego wojewódzkiego zespołu.

1.

Przewodniczący powiatowego zespołu oraz wojewódzkiego zespołu wyznaczają skład orzekający,

w tym przewodniczącego, spośród członków zespołu posiadających zaświadczenia, o których

mowa w § 23 ust. 1.

2.

Przewodniczącym składu orzekającego jest lekarz, specjalista w dziedzinie odpowiedniej

do choroby zasadniczej dziecka lub osoby zainteresowanej.

3.

Powiatowy zespół i wojewódzki zespół, w składzie: przewodniczący zespołu oraz sekretarz

lub wyznaczony przez przewodniczącego zespołu członek zespołu, wydaje

1)

orzeczenie o umorzeniu postępowania;

2)

postanowienie w sprawie

a)

uchybienia terminowi do wniesienia odwołania,

b)

odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania,

c)

przywrócenia terminu do wniesienia odwołania,

d)

niedopuszczalności wniesienia odwołania;

3)

zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminie oraz o wyznaczeniu nowego terminu

do jej załatwienia.

4.

Przewodniczący powiatowego zespołu oraz wojewódzkiego zespołu mogą w formie pisemnej

upoważnić członka zespołu do załatwiania spraw w jego imieniu w zakresie określonym

przepisami niniejszego rozporządzenia.

5.

Przewodniczący powiatowego zespołu oraz wojewódzkiego zespołu reprezentują zespół

na zewnątrz i organizują jego obsługę administracyjno -biurową.

Członkowie powiatowego zespołu i wojewódzkiego zespołu, o których mowa w § 18 ust.

1 pkt 3-7, biorący udział w posiedzeniu składu orzekającego, zgodnie ze specjalnością

sporządzają oceny, w których określają w szczególności

1)

lekarz: stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2;

2)

psycholog

a)

występowanie dysfunkcji psychicznych warunkujących trudności w samodzielnym funkcjonowaniu,

z uwzględnieniem zaburzeń w zakresie procesów poznawczych oraz emocjonalno -motywacyjnych,

b)

poziom inteligencji,

c)

zaburzenia zachowania werbalnego oraz ruchowego,

d)

zaburzenia w interakcjach interpersonalnych,

e)

poziom krytycyzmu i samokrytycyzmu,

f)

występowanie ograniczeń, odpowiednio do wieku, w zakresie umiejętności przystosowawczych,

z uwzględnieniem: zdolności do samoobsługi, samodzielnego zaspokajania własnych potrzeb

i uspołecznienia;

3)

pedagog

a)

przebieg dotychczasowego kształcenia,

b)

występowanie dysfunkcji psychofizycznych utrudniających lub uniemożliwiających kształcenie

osoby zainteresowanej w warunkach ogólnodostępnych,

c)

występowanie dysfunkcji psychofizycznych utrudniających proces wychowania;

4)

doradca zawodowy

a)

posiadane kwalifikacje i predyspozycje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg kariery

zawodowej,

b)

indywidualne przeciwwskazania do wykonywania zatrudnienia wynikające z psychofizycznych

ograniczeń,

c)

warunki, w jakich osoba zainteresowana może podjąć i wykonywać zatrudnienie, z uwzględnieniem

jej możliwości;

5)

pracownik socjalny

a)

występujące ograniczenia w zdolności do samodzielnej egzystencji i pełnieniu ról społecznych,

b)

stopień uzależnienia od innych osób w codziennym funkcjonowaniu,

c)

zakres koniecznej opieki lub pomocy innych osób oraz systemu środowiskowego wsparcia

w samodzielnej egzystencji.

1.

Członkowie powiatowego zespołu i wojewódzkiego zespołu powinni spełniać następujące

wymogi kwalifikacyjne

1)

przewodniczący zespołu - ukończone studia magisterskie lub wyższe studia medyczne;

2)

sekretarz - ukończone studia magisterskie na kierunku prawo lub administracja;

3)

lekarz

a)

prawo wykonywania zawodu lekarza,

b)

specjalizacja co najmniej I stopnia w jednej z dziedzin mających zastosowanie w procesie

orzekania o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności;

4)

psycholog - ukończone magisterskie studia na kierunku psychologia;

5)

pedagog - ukończone magisterskie studia na kierunku pedagogika;

6)

doradca zawodowy - ukończone magisterskie studia na kierunkach psychologia, pedagogika,

socjologia lub zawodowe studia wyższe o specjalności doradztwo zawodowe albo studia

podyplomowe o specjalności doradztwo zawodowe;

7)

pracownik socjalny - kwalifikacje określone w przepisach o pomocy społecznej.

2.

Członkowie powiatowego zespołu i wojewódzkiego zespołu są obowiązani odbyć szkolenie

zgodnie z programem opracowanym w oparciu o minima programowe, o których mowa w §

27, i złożyć z wynikiem pozytywnym test sprawdzający w zakresie objętym szkoleniem.

1.

Przewodniczący wojewódzkiego zespołu przesyła do Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób

Niepełnosprawnych, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, a przewodniczący powiatowego zespołu

do wojewody, wniosek o skierowanie członków zespołu na szkolenie. Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko;

2)

posiadane kwalifikacje;

3)

datę powołania do zespołu;

4)

uzasadnienie skierowania na szkolenie;

5)

datę wystawienia wniosku;

6)

podpis przewodniczącego zespołu.

2.

Pełnomocnik i wojewoda ustalają do końca I kwartału roku kalendarzowego terminy składania

wniosków oraz szkoleń odpowiednio dla członków wojewódzkich zespołów i powiatowych

zespołów.

1.

Członkowie powiatowego zespołu i wojewódzkiego zespołu, po spełnieniu wymogów, o których

mowa w § 21 ust. 2, otrzymują zaświadczenie uprawniające do orzekania o niepełnosprawności

lub stopniu niepełnosprawności, zwane dalej „zaświadczeniem”.

2.

Zaświadczenie zawiera

1)

numer i datę wystawienia zaświadczenia;

2)

podstawę prawną;

3)

nazwisko i imię osoby, której zaświadczenie dotyczy;

4)

zakres uprawnienia;

5)

datę ważności zaświadczenia;

6)

podpis Pełnomocnika, w przypadku członków wojewódzkiego zespołu, albo podpis wojewody,

w przypadku członków powiatowego zespołu.

3.

Zaświadczenie wydaje

1)

członkom wojewódzkiego zespołu - Pełnomocnik;

2)

członkom powiatowego zespołu - wojewoda.

1.

Pomieszczenia dla zespołu orzekającego uznaje się za spełniające warunki organizacyjne,

zapewniające dostęp osobom niepełnosprawnym do tych pomieszczeń, jeżeli posiadają

1)

gabinet lekarski, jako odrębne pomieszczenie;

2)

pomieszczenia do badań i rozmów przeprowadzanych przez specjalistów, umożliwiające

prowadzenie rozmów w sposób zapewniający dyskrecję;

3)

punkt udzielający informacji o trybie i zasadach postępowania w zakresie orzekania

o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności;

4)

poczekalnię i toalety przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.

2.

Pomieszczenia dla zespołu orzekającego uznaje się za spełniające warunki techniczne,

zapewniające dostęp osobom niepełnosprawnym do tych pomieszczeń, jeżeli powierzchnia,

wyposażenie i jego rozmieszczenie umożliwiają tym osobom

1)

samodzielne ich użytkowanie;

2)

bezpieczne poruszanie się i komunikację;

3)

swobodę ruchów i użytkowania wyposażenia.

3.

W przypadku gdy zespół nie posiada gabinetów lekarskich oddzielnie dla dzieci i osób

dorosłych, posiedzenia składów orzekających o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

nie powinny odbywać się w tym samym dniu.

Pomieszczenia, w których odbywają się postępowania w sprawie orzekania o niepełnosprawności,

stopniu niepełnosprawności lub wskazaniach do ulg i uprawnień, wymagają zapewnienia

warunków organizacyjnych i technicznych umożliwiających osobie zainteresowanej lub

dziecku

1)

poszanowanie ich dóbr osobistych w trakcie prowadzenia badań lekarskich i rozmów przez

członków składów orzekających;

2)

zapewnienie przestrzegania tajemnicy lekarskiej;

3)

zachowanie poufności i ochrony danych osobowych.

Pełnomocnik lub wojewoda dokonuje wyboru ośrodka szkoleniowego, biorąc pod uwagę

1)

możliwość prowadzenia szkolenia zgodnie z programem opracowanym na podstawie minimów

programowych, o których mowa w § 27, oraz zapewnienia kadry o specjalistycznych kwalifikacjach

odpowiednich do zakresu orzekania;

2)

usytuowanie ośrodka szkoleniowego w odległości umożliwiającej uczestnikowi szkolenia

dogodne połączenia komunikacyjne oraz możliwość zapewnienia transportu do ośrodka

od najbliższego węzła komunikacji;

3)

posiadanie sal wykładowych wraz z odpowiednim zapleczem technicznym umożliwiających

prowadzenie szkolenia;

4)

bazę noclegową o odpowiednim standardzie i liczbie miejsc.

Minima programowe szkoleń obejmują

1)

dla wszystkich członków powołanych do powiatowych zespołów i wojewódzkich zespołów

zagadnienia dotyczące

a)

orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności regulowane w szczególności

przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149, 650, 1544 i 1629), przepisami o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b)

przepisów szczególnych określających przesłanki korzystania z ulg i uprawnień przez

osoby niepełnosprawne,

c)

organizacji, zasad i sposobu działania powiatowych zespołów i wojewódzkich zespołów,

d)

zabezpieczenia społecznego,

e)

ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych;

2)

zagadnienia dla członków składów orzekających, w szczególności

a)

zadania i kompetencje członków powiatowych zespołów i wojewódzkich zespołów,

b)

stosowanie standardów w zakresie kwalifikowania i postępowania dotyczącego orzekania

o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności,

c)

zasady sporządzania ocen przez członków powiatowych zespołów i wojewódzkich zespołów,

o których mowa w § 18 ust. 1 pkt 3-7,

d)

trafność i wewnętrzną spójność rozstrzygnięć orzeczniczych.

Standardy w zakresie kwalifikowania do niepełnosprawności dziecka określają przepisy

w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia.

1.

Standardy w zakresie kwalifikowania do znacznego stopnia niepełnosprawności zawierają

kryteria określające skutki naruszenia sprawności organizmu powodujące

1)

niezdolność do pracy - co oznacza całkowitą niezdolność do wykonywania pracy zarobkowej

z powodu fizycznego, psychicznego lub umysłowego naruszenia sprawności organizmu;

2)

konieczność sprawowania opieki - co oznacza całkowitą zależność osoby od otoczenia,

polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu

czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów

ze środowiskiem;

3)

konieczność udzielania pomocy, w tym również w pełnieniu ról społecznych - co oznacza

zależność osoby od otoczenia, polegającą na udzieleniu wsparcia w czynnościach samoobsługowych,

w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji,

edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych

od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych.

2.

Przez długotrwałą opiekę i pomoc w pełnieniu ról społecznych rozumie się konieczność

jej sprawowania przez okres powyżej 12 miesięcy w zakresie, o którym mowa w ust. 1

pkt 2 i 3.

Standardy w zakresie kwalifikowania do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zawierają

kryteria określające naruszenie sprawności organizmu powodujące

1)

czasową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza konieczność udzielenia pomocy,

o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 3, w okresach wynikających ze stanu zdrowia;

2)

częściową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza wystąpienie co najmniej jednej

okoliczności, o których mowa w § 29 ust. 1 pkt 3.

1.

Standardy w zakresie kwalifikowania do lekkiego stopnia niepełnosprawności określają

kryteria naruszonej sprawności organizmu powodujące

1)

istotne obniżenie zdolności do wykonywania pracy, co oznacza naruszoną sprawność organizmu

powodującą ograniczenia w wykonywaniu pracy zarobkowej znacznie obniżające wydajność

pracy na danym stanowisku w porównaniu do wydajności, jaką wykazują osoby o podobnych

kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną;

2)

ograniczenia w pełnieniu ról społecznych, co oznacza trudności doświadczane przez

osobę zainteresowaną w relacjach z otoczeniem i środowiskiem według przyjętych norm

społecznych, jako skutek naruszonej sprawności organizmu.

2.

Możliwość kompensacji ograniczeń oznacza wyrównywanie dysfunkcji organizmu spowodowanej

utratą lub chorobą narządu odpowiednio przez przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze

lub środki techniczne.

1.

Przy kwalifikowaniu do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności

bierze się pod uwagę zakres naruszenia sprawności organizmu spowodowany przez

1)

upośledzenie umysłowe począwszy od upośledzenia w stopniu umiarkowanym;

2)

choroby psychiczne, w tym

a)

zaburzenia psychotyczne,

b)

zaburzenia nastroju począwszy od zaburzeń o umiarkowanym stopniu nasilenia,

c)

utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym stopniu nasilenia,

d)

zespoły otępienne;

3)

zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu, w tym

a)

trwałe uszkodzenie czynności ruchowej jednego lub obu fałdów głosowych,

b)

częściowa lub całkowita utrata krtani z różnych przyczyn,

c)

zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem mózgu - wyższych ośrodków mowy,

d)

głuchoniemota, głuchota lub obustronne upośledzenie słuchu niepoprawiające się w wystarczającym

stopniu po zastosowaniu aparatu słuchowego lub implantu ślimakowego;

4)

choroby narządu wzroku, w tym wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku powodujące ograniczenie

jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 0,3 według

Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia

do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni;

5)

upośledzenia narządu ruchu, w tym

a)

wady wrodzone i rozwojowe narządu ruchu,

b)

układowe choroby tkanki łącznej w zależności od okresu choroby i stopnia wydolności

czynnościowej,

c)

zapalenie stawów z towarzyszącym zapaleniem stawów kręgosłupa w zależności od stopnia

wydolności czynnościowej,

d)

choroby zwyrodnieniowe stawów w zależności od stopnia uszkodzenia stawu,

e)

choroby kości i chrząstek z upośledzeniem wydolności czynnościowej,

f)

nowotwory narządu ruchu,

g)

zmiany pourazowe w zależności od stopnia uszkodzenia i możliwości kompensacyjnych;

6)

epilepsja w postaci nawracających napadów padaczkowych spowodowanych różnymi czynnikami

etiologicznymi lub wyraźnymi następstwami psychoneurologicznymi;

7)

choroby układu oddechowego i krążenia, w tym

a)

przewlekłe obturacyjne i ograniczające, zakaźne choroby płuc prowadzące do niewydolności

oddechowej,

b)

nowotwory płuc i opłucnej, prowadzące do niewydolności oddechowej,

c)

wrodzone i nabyte wady serca, choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatie, zaburzenia

rytmu serca z zaburzeniami hemodynamicznymi kwalifikującymi co najmniej do II stopnia

niewydolności serca według Klasyfikacji NYHA,

d)

nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi,

e)

miażdżycę zarostową tętnic kończyn dolnych począwszy od II stopnia niedokrwienia kończyn

według Klasyfikacji Fontaine’a,

f)

niewydolność żył głębokich z powikłaniami pod postacią zapaleń i długotrwałych owrzodzeń;

8)

choroby układu pokarmowego, w tym

a)

choroby przełyku powodujące długotrwałe zaburzenia jego funkcji,

b)

stany po resekcji żołądka z różnych przyczyn z licznymi powikłaniami,

c)

przewlekłe choroby jelit o różnej etiologii, powikłane zespołem złego wchłaniania,

d)

przewlekłe choroby wątroby o różnej etiologii w okresie niewydolności wątroby,

e)

przewlekłe zapalenie trzustki wymagające długotrwałej farmakoterapii,

f)

nowotwory układu pokarmowego;

9)

choroby układu moczowo -płciowego, w tym

a)

zaburzenia czynności dróg moczowych prowadzące do niewydolności nerek,

b)

choroby nerek o różnej etiologii prowadzące do ostrej lub przewlekłej mocznicy,

c)

wielotorbielowate zwyrodnienie nerek typu dorosłych,

d)

nowotwory złośliwe układu moczowego i narządów płciowych;

10)

choroby neurologiczne, w tym

a)

naczyniopochodny udar mózgu przemijający, odwracalny, dokonany, prowadzący do okresowych

lub trwałych deficytów neurologicznych o różnym stopniu nasilenia,

b)

guzy centralnego układu nerwowego w zależności od typu, stopnia złośliwości, lokalizacji

i powstałych deficytów neurologicznych,

c)

pourazowa cerebrastenia i encefalopatia,

d)

choroby zapalne ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego prowadzące do trwałych deficytów

neurologicznych,

e)

choroby układu pozapiramidowego w zależności od stwierdzanych objawów neurologicznych,

f)

choroby rdzenia kręgowego,

g)

uszkodzenia nerwów czaszkowych i obwodowych o różnej etiologii;

11)

inne, w tym

a)

choroby narządów wydzielania wewnętrznego o różnej etiologii, wywołane nadmiernym

wydzielaniem lub niedoborem hormonów w zależności od stopnia wyrównania lub obecności

powikłań narządowych, pomimo optymalnego leczenia,

b)

choroby zakaźne lub zespoły nabytego upośledzenia odporności w zależności od fazy

zakażenia,

c)

przewlekłe wielonarządowe choroby odzwierzęce w II i III okresie choroby zależnie

od zmian narządowych,

d)

choroby układu krwiotwórczego o różnej etiologii w zależności od patologicznych zmian

linii komórkowych szpiku w procesie hemopoezy,

e)

znacznego stopnia zeszpecenia powodujące stałe ograniczenia w kontaktach międzyludzkich,

jak i pracy zawodowej;

12)

całościowe zaburzenia rozwojowe, powstałe przed 16 rokiem życia, z utrwalonymi zaburzeniami

interakcji społecznych lub komunikacji werbalnej oraz stereotypiami zachowań, zainteresowań

i aktywności o co najmniej umiarkowanym stopniu nasilenia.

2.

Symbol przyczyny niepełnosprawności, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 8, ust. 2 pkt 9

1)

01-U - upośledzenie umysłowe;

2)

02-P - choroby psychiczne;

3)

03-L - zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu;

4)

04-O - choroby narządu wzroku;

5)

05-R - upośledzenie narządu ruchu;

6)

06-E - epilepsja;

7)

07-S - choroby układu oddechowego i krążenia;

8)

08-T - choroby układu pokarmowego;

9)

09-M - choroby układu moczowo -płciowego;

10)

10-N - choroby neurologiczne;

11)

11-I - inne, w tym schorzenia: endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne,

choroby zakaźne i odzwierzęce, zeszpecenia, choroby układu krwiotwórczego;

12)

12-C - całościowe zaburzenia rozwojowe.

3.

Symbol przyczyny niepełnosprawności zawarty w orzeczeniu o niepełnosprawności, stopniu

niepełnosprawności lub wskazaniach do ulg i uprawnień odzwierciedla rozpoznanie uszkodzenia

lub choroby, która niezależnie od przyczyny jej powstania powoduje zaburzenia funkcji

organizmu oraz ograniczenia w wykonywaniu czynności życiowych i aktywności społecznej

osoby zainteresowanej lub dziecka.

4.

Orzeczenie może zawierać więcej niż jeden symbol przyczyny niepełnosprawności, nie

więcej niż trzy symbole schorzeń, które w porównywalnym stopniu wpływają na zaburzenie

funkcji organizmu.

Postępowanie w sprawie orzekania o niepełnosprawności i o stopniu niepełnosprawności

obejmuje

1)

zebranie materiału dowodowego dotyczącego naruszenia sprawności organizmu, możliwości

funkcjonowania w życiu codziennym i pełnienia ról społecznych;

2)

dokonanie przez lekarza wyznaczonego przez przewodniczącego zespołu wstępnej weryfikacji

złożonej dokumentacji, o której mowa w § 6 ust. 2 i 3, w zakresie kompletności oraz

konieczności jej uzupełnienia o badania potwierdzające rozpoznaną chorobę zasadniczą,

a także określenie specjalności przewodniczącego składu orzekającego odpowiedniej

do rozpoznanych schorzeń osoby zainteresowanej lub dziecka;

3)

powołanie spośród członków powiatowego oraz wojewódzkiego zespołu, o których mowa

w § 18 ust. 1 pkt 3-7, składu orzekającego do rozpoznania wniosku i wydania orzeczenia,

określonego w § 7 ust. 1, lub spośród członków powiatowego zespołu wyznaczenie lekarza

- członka zespołu ze specjalnością odpowiednią do rozpoznanej choroby zasadniczej

osoby zainteresowanej do rozpoznania wniosku i wydania orzeczenia, określonego w §

7 ust. 2; w razie potrzeby do składu orzekającego powołuje się dodatkowo specjalistę

odpowiedniego do choroby współistniejącej, mogącej mieć istotny wpływ na wynik postępowania

orzeczniczego;

4)

kompleksowe dokumentowanie stanu zdrowia i sytuacji społecznej osoby zainteresowanej

lub dziecka.

1.

Starosta (prezydent miasta) przedkłada wojewodzie kwartalne informacje o realizacji

zadań, o których mowa w art. 6a ust. 1 ustawy, w terminie do 10 dnia miesiąca następującego

po kwartale, którego informacja dotyczy.

2.

Wzór informacji starosty (prezydenta miasta) określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3.

Wojewoda przedkłada Pełnomocnikowi kwartalne informacje, o których mowa w art. 6c

ust. 7 ustawy, w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy

informacja.

4.

Wzór informacji wojewody określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Powiatowy zespół wystawia osobie posiadającej prawomocne orzeczenie o niepełnosprawności

legitymację dokumentującą niepełnosprawność.

2.

Wzór legitymacji dokumentującej niepełnosprawność określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

3.

Powiatowy zespół wystawia osobie posiadającej prawomocne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności

albo prawomocne orzeczenie o wskazaniach do ulg i uprawnień, legitymację dokumentującą

stopień niepełnosprawności.

4.

Wzór legitymacji dokumentującej stopień niepełnosprawności określa załącznik nr 4

do rozporządzenia.

5.

Na wniosek osoby zainteresowanej w legitymacji, o której mowa w ust. 3, wpisuje się

stopień niepełnosprawności.

6.

Na wniosek osoby zainteresowanej albo przedstawiciela ustawowego dziecka w legitymacjach,

o których mowa w ust. 1 i 3, wpisuje się symbol przyczyny niepełnosprawności.

Wystawione przed dniem wejścia w życie rozporządzenia legitymacje dokumentujące niepełnosprawność

lub stopień niepełnosprawności zachowują ważność na czas w nich określony.

Zaświadczenia o prawie do orzekania wystawione przed dniem wejścia w życie rozporządzenia

zachowują ważność.

(pominięty).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia