Umowa międzynarodowa Protokół zmian do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego wraz z dodatkami I i II, sporządzony w Brukseli dnia 26 czerwca 1999 r.

Preambuła oraz artykuły Konwencji zostają zmienione jak wymieniono w tekście zawartym

w jej dodatku I.

Do celów niniejszej Konwencji

a)

„norma” oznacza postanowienie, którego wdrożenie uznane jest za potrzebne do osiągnięcia

harmonizacji i uproszczenia procedur i praktyk celnych;

b)

„norma przejściowa” oznacza normę w Ogólnym Załączniku, dla której zezwala się na

dłuższy okres wdrożenia;

c)

„zalecana praktyka” oznacza postanowienie w szczególnym Załączniku, które jest uznane

oraz praktyki, których najszersze możliwe zastosowanie uważane jest za pożądane;

d)

„ustawodawstwo krajowe” oznacza ustawodawstwo, postanowienia i inne środki nakładane

przez właściwy organ Umawiającej się Strony oraz stosowane na terytorium zainteresowanej

Umawiającej się Strony, lub obowiązujące Traktaty, którymi Strona jest związana;

e)

„Ogólny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do wszystkich procedur i

praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;

f)

„szczególny Załącznik” oznacza zbiór postanowień stosowanych do jednej lub więcej

procedur i praktyk celnych określonych w niniejszej Konwencji;

g)

„wytyczne” oznaczają zbiór wyjaśnień postanowień Ogólnego Załącznika, szczególne załączniki

i rozdziały, które wskazują niektóre z możliwych sposobów działania przy stosowaniu

norm, norm przejściowych oraz zalecanych praktyk, w szczególności opisujące najlepsze

praktyki i zalecające przykłady większych ułatwień;

h)

„Stały Komitet Techniczny” oznacza Stały Komitet Techniczny Rady;

ij)

„Rada” oznacza organizację powołaną przez Konwencję o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzoną w Brukseli dnia 15 grudnia

1950 roku;

k)

„unia celna lub gospodarcza” oznacza unię ustanowioną przez i składającą się z Państw,

które posiadają kompetencje przyjmowania własnych postanowień, które są wiążące dla

tych Państw w odniesieniu do kwestii uregulowanych w niniejszej Konwencji, oraz posiadają

uprawnienia decyzyjne, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi, do podpisywania, ratyfikacji

oraz przystąpienia do niniejszej Konwencji.

Załączniki Konwencji zastępuje się Ogólnym Załącznikiem zawartym w dodatku II oraz

szczególnymi załącznikami zawartymi w dodatku III.

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się wspierać upraszczanie i harmonizację

procedur celnych oraz stosować się, w tym celu, zgodnie z postanowieniami niniejszej

Konwencji, do norm, norm przejściowych i zalecanych praktyk zawartych w załącznikach

do niniejszej Konwencji. Jednakże żadne z postanowień nie stanowi przeszkody dla każdej

z Umawiających się Stron w udzielaniu ułatwień większych niż przewidziane w niniejszej

Konwencji, oraz zaleca się każdej z Umawiających się Stron wprowadzenie takich ułatwień

w możliwie jak najszerszym zakresie.

1.

Każda Umawiająca się Strona Konwencji może wyrazić swoją zgodę na związanie się postanowieniami

niniejszego Protokołu, włączając dodatki I i II poprzez

a)

jego podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji;

b)

złożenie dokumentu ratyfikacyjnego w przypadku podpisania Protokołu z zastrzeżeniem

ratyfikacji; lub

c)

przystąpienie do niego.

2.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu do dnia 30 czerwca 2000 roku w siedzibie

Rady w Brukseli przez Umawiające się Strony Konwencji. Po tej dacie pozostanie on

otwarty do przystąpienia.

3.

Niniejszy Protokół, włączając dodatki I i II, wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu

go przez 40 Umawiających się Stron bez zastrzeżenia ratyfikacji lub po złożeniu ich

dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia.

4.

Gdy 40 Umawiających się Stron wyraziło swoją zgodę na związanie się postanowieniami

niniejszego Protokołu zgodnie z ustępem 1, Umawiająca się Strona Konwencji przyjmuje

zmiany do Konwencji jedynie będąc Stroną niniejszego Protokołu. Dla takiej Umawiającej

się Strony, niniejszy Protokół wchodzi w życie trzy miesiące po podpisaniu tego Protokołu

przez nią bez zastrzeżenia ratyfikacji lub złożenia dokumentu ratyfikacyjnego lub

przystąpienia.

Postanowienia niniejszej Konwencji nie wykluczają stosowania ustawodawstwa krajowego

w odniesieniu do zakazów lub ograniczeń na towary, które podlegają kontroli celnej.

Struktura Konwencji

Każda Umawiająca się Strona Konwencji może, kiedy wyraża zgodę na związanie się postanowieniami

niniejszego Protokołu, przyjąć każdy ze szczególnych załączników oraz rozdziałów zawartych

w dodatku III do niego oraz powiadomić Sekretarza Generalnego Rady o ich przyjęciu

oraz o zalecanych praktykach, w odniesieniu do których wprowadza zastrzeżenia.

1.

Konwencja składa się z części głównej, Ogólnego Załącznika i szczególnych załączników.

2.

Ogólny Załącznik i każdy szczególny Załącznik do niniejszej Konwencji składają się,

zasadniczo z rozdziałów, które wyodrębniają Załącznik i zawierają

a)

definicje; oraz

b)

normy, niektóre z nich w Ogólnym Załączniku są normami przejściowymi.

3.

Każdy szczególny Załącznik zawiera także zalecane praktyki.

4.

Każdemu Załącznikowi towarzyszą wytyczne, których teksty nie są wiążące dla Umawiających

się Stron.

Po wejściu w życie niniejszego Protokołu, Sekretarz Generalny Rady nie przyjmuje żadnego

dokumentu ratyfikacyjnego bądź dokumentu przystąpienia do Konwencji.

Do celów niniejszej Konwencji, każdy szczególny jej Załącznik(-i) lub rozdział(-y),

którymi związana jest Umawiająca się Strona, stanowią integralną część Konwencji,

a w stosunku do tej Umawiającej się Strony, każde odniesienie się do Konwencji oznacza

odniesienie się do tego Załącznika(-ów) lub rozdziału(-ów).

W stosunkach między Stronami, niniejszy Protokół wraz z dodatkami zastępuje Konwencję.

1.

Ustanawia się Komitet Zarządzający w celu rozpatrzenia wprowadzenia w życie niniejszej

Konwencji, środki mające na celu zabezpieczenie jednolitej interpretacji i jednolitego

stosowania Konwencji oraz wszelkich zaproponowanych do niej zmian.

2.

Umawiające się Strony są Członkami Komitetu Zarządzającego.

3.

Właściwa administracja jakichkolwiek jednostek posiadających kwalifikacje do tego,

aby stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji zgodnie z postanowieniami

artykułu 8 lub właściwa administracja jakiegokolwiek członka Światowej Organizacji Handlu, jest uprawniona

do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego jako obserwator. Status i prawa

takich obserwatorów ustalane są na podstawie decyzji Rady. Wyżej wymienione prawa

nie mogą być wykonywane przed wejściem w życie niniejszej decyzji.

4.

Komitet Zarządzający może zaprosić przedstawicieli międzynarodowych organizacji rządowych

i pozarządowych do uczestniczenia w sesjach Komitetu Zarządzającego w charakterze

obserwatorów.

5.

Komitet Zarządzający

a)

zaleca Umawiającym się Stronom

i)

zmiany w części zasadniczej Konwencji,

ii)

zmiany w Ogólnym Załączniku, szczególnych załącznikach i rozdziałach oraz włączenie

nowych rozdziałów do Ogólnego Załącznika, a także,

iii)

włączenie nowych szczególnych załączników i nowych rozdziałów do szczególnych załączników;

b)

może zadecydować, aby zmienić zalecane praktyki lub włączyć nowe zalecane praktyki

do szczególnych załączników lub rozdziałów zgodnie z artykułem 16;

c)

rozważa wdrożenie postanowień niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 13 ustęp 4;

d)

dokonuje przeglądu oraz uaktualnia wytyczne;

e)

rozważa wszystkie inne zagadnienia mające znaczenie dla Konwencji, które można do

niej odnieść;

f)

informuje Stały Komitet Techniczny i Radę o swoich decyzjach.

6.

Właściwe administracje Umawiających się Stron przekazują Sekretarzowi Generalnemu

Rady wnioski zgodnie z ustępem 5 litera a), b), c) lub d) niniejszego artykułu i ich

przyczyny, wraz z każdym wnioskiem o włączenie punktów do porządku obrad sesji Komitetu

Zarządzającego. Sekretarz Generalny Rady informuje o wnioskach właściwe administracje

Umawiających się Stron oraz obserwatorów określonych w ustępach 2, 3, 4 niniejszego

artykułu.

7.

Komitet Zarządzający zbiera się co najmniej raz do roku. Corocznie wybiera przewodniczącego

i wiceprzewodniczącego. Sekretarz Generalny Rady przesyła zaproszenie i projekt porządku

dziennego właściwym administracjom Umawiających się Stron i obserwatorom określonym

w ustępach 2, 3, 4 niniejszego artykułu co najmniej sześć tygodni przed posiedzeniem

Komitetu Zarządzającego.

8.

Jeżeli decyzja nie może być podjęta w drodze konsensusu, sprawy rozstrzygane są przez

Komitet Zarządzający w drodze głosowania obecnych Umawiających się Stron. Wnioski

zgodnie z ustępem 5 litera a), b) lub c) niniejszego artykułu przyjmowane są większością

dwóch trzecich oddanych głosów. Wszystkie inne sprawy rozstrzygane są przez Komitet

Zarządzający większością oddanych głosów.

9.

W przypadku stosowania artykułu 8 ustęp 5 niniejszej Konwencji, unie celne i gospodarcze,

które są Umawiającymi się Stronami, w przypadku głosowania, dysponują jedynie liczbą

głosów równą sumie głosów przyznanych ich członkom, którzy są Umawiającymi się Stronami

niniejszej Konwencji.

10.

Przed zamknięciem sesji, Komitet Zarządzający przyjmuje sprawozdanie. Sprawozdanie

to przekazywane jest Radzie i Umawiającym się Stronom oraz wymienionym w ustępach

2, 3 i 4 obserwatorom.

11.

W razie braku stosownych postanowień w niniejszym artykule, w odpowiednich przypadkach

ma zastosowanie Regulamin Rady, chyba że Komitet Zarządzający zadecyduje inaczej.

Sekretarz Generalny Rady jest depozytariuszem niniejszego Protokołu i pełni funkcje

przewidziane w artykule 19 zawartym w dodatku I do niniejszego Protokołu.

Do celów głosowania w Komitecie Zarządzającym, oddzielne głosowanie odbywa się w przypadku

każdego szczególnego Załącznika i rozdziału szczególnego Załącznika.

a)

Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania w sprawach odnoszących

się do interpretacji, zastosowania i poprawek części zasadniczej oraz Ogólnego załącznika

Konwencji.

b)

W przypadku spraw dotyczących szczególnego Załącznika lub rozdziału szczególnego Załącznika,

który już obowiązuje, jedynie te Umawiające się Strony, które przyjęły ten szczególny

Załącznik lub rozdział mają prawo głosowania.

c)

Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do głosowania nad projektami nowych

szczególnych załączników lub nowych rozdziałów szczególnego Załącznika.

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez Umawiające się Strony Konwencji w

siedzibie Rady w Brukseli od dnia 26 czerwca 1999 roku.

1.

Każdy członek Rady i każdy członek Narodów Zjednoczonych lub jej organizacji wyspecjalizowanych

może stać się Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji poprzez

a)

podpisanie jej bez zastrzeżenia ratyfikacji;

b)

złożenie dokumentu ratyfikacyjnego po jej uprzednim podpisaniu z zastrzeżeniem ratyfikacji;

lub

c)

przystąpienie do Konwencji.

2.

Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu do dnia 30 czerwca 1974 roku w siedzibie

Rady w Brukseli dla członków określonych w ustępie 1 niniejszego artykułu. Po tej

dacie jest ona otwarta do przystąpienia.

3.

Każda Umawiająca się Strona określa podczas podpisywania, ratyfikacji lub przystąpienia

do Konwencji, który, jeżeli w ogóle, ze szczególnych załączników lub rozdziałów przyjmuje.

W terminie późniejszym może ona notyfikować depozytariuszowi przyjęcie jednego lub

większej ilości pozostałych załączników.

4.

Umawiające się Strony przyjmujące jakikolwiek nowy szczególny Załącznik lub jakikolwiek

nowy rozdział szczególnego Załącznika notyfikują depozytariuszowi zgodnie z ustępem

3 niniejszego artykułu.

5.

a)

Każda unia celna lub gospodarcza może stać się, zgodnie z ustępem 1, 2 i 3 niniejszego

artykułu, Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji. Taka unia celna lub gospodarcza

informuje depozytariusza o swoich kompetencjach odnośnie do spraw regulowanych przez

niniejszą Konwencję. Taka unia celna lub gospodarcza informuje depozytariusza także

o każdej znaczącej zmianie w zakresie swoich kompetencji.

b)

Unia celna lub gospodarcza będąca Umawiającą się Stroną niniejszej Konwencji stosuje,

w zakresie spraw wchodzących w zakres jej kompetencji i w swoim własnym imieniu prawa

oraz wypełnia zobowiązania wynikające z niniejszej Konwencji jakie niniejsza Konwencja

nakłada na jej członków będących Umawiającymi się Stronami. W tym przypadku, członkowie

takiej unii nie są uprawnieni indywidualnie do stosowania tych praw, włączając prawo

do głosowania.

Zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejszy Protokół wraz z dodatkami

zostaje zarejestrowany w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych na wniosek Sekretarza

Generalnego Rady.

W dowód czego, niżej wymienieni będący należycie w tym celu upoważnieni, podpisali

niniejszy Protokół.

Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego szóstego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego

dziewiątego roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi

autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony Sekretarzowi Generalnemu

Rady, który przekaże uwierzytelnione odpisy wszystkim państwom określonym w artykule

8 ustęp 1 zawartego w dodatku I do niniejszego Protokołu.

1.

Każda Umawiająca się Strona, która ratyfikuje niniejszą Konwencję lub do niej przystępuje,

jest związana wszelkimi zmianami do tej Konwencji, włączając Ogólny Załącznik, które

weszły w życie w dniu złożenia dokumentu ratyfikacyjnego lub dokumentu przystąpienia.

2.

Każda Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub jego rozdział,

przyjmuje tym samym normy zawarte w rym szczególnym Załączniku lub jego rozdziale,

które weszły w życie w dniu, w którym poinformowała ona depozytariusza o ich przyjęciu.

Każda Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik lub jego rozdział,

jest związana wszelkimi zmianami do zalecanych praktyk znajdujących się w nim, które

weszły w życie w dniu, w którym Strona notyfikowała depozytariuszowi o ich przyjęciu,

o ile nie wniosła zastrzeżenia przeciw jednej lub więcej z zalecanych praktyk zgodnie

z artykułem 12 niniejszej Konwencji.

1.

Każda Umawiająca się Strona przy podpisywaniu niniejszej Konwencji bez zastrzeżenia

ratyfikacji lub przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego lub przystąpienia bądź też

w terminie późniejszym - może oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do depozytariusza,

że niniejsza Konwencja obejmuje wszystkie lub niektóre terytoria, za których stosunki

międzynarodowe jest odpowiedzialna. Notyfikacja taka staje się skuteczna po upływie

trzech miesięcy od daty jej otrzymania przez depozytariusza. Jednakże niniejsza Konwencja

nie będzie miała zastosowania do wymienionych w notyfikacji terytoriów przed jej wejściem

w życie w stosunku Umawiającej się Strony, której dotyczy.

2.

Każda Umawiająca się Strona, która dokonała notyfikacji, zgodnie z postanowieniami

ustępu 1 niniejszego artykułu, rozszerzając niniejszą Konwencję na niektóre z terytoriów,

za którego stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna, może notyfikować depozytariuszowi,

zgodnie z artykułem 19 niniejszej Konwencji, że na terytorium, o którym mowa, Konwencja

przestaje obowiązywać.

Do stosowania niniejszej Konwencji, unia celna lub gospodarcza, która jest Umawiającą

się Stroną, notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Rady o terytoriach, które stanowią

unię celną lub gospodarczą, oraz że terytoria te należy traktować jako jedno terytorium.

1.

Wszystkie Umawiające się Strony niniejszym związane są Ogólnym Załącznikiem.

2.

Umawiająca się Strona może przyjąć jeden lub więcej szczególnych załączników lub jeden

lub więcej rozdziałów. Umawiająca się Strona, która przyjmuje szczególny Załącznik

lub rozdział podlega wszystkim ich normom. Umawiająca się Strona, która przyjmuje

szczególny Załącznik lub rozdział jest związana zalecanymi praktykami, o ile podczas

przyjęcia lub w terminie późniejszym, notyfikuje depozytariuszowi o zalecanej praktyce(ach),

do której wnosi zastrzeżenie, wskazując różnice istniejące między postanowieniami

ustawodawstwa krajowego i daną zalecaną praktyką(-ami). Każda Umawiająca się Strona,

która zgłosiła zastrzeżenia, może je w każdej chwili wycofać w całości lub częściowo

drogą notyfikacji skierowanej do depozytariusza, podając przy tym datę, z którą takie

wycofanie zaczyna obowiązywać.

3.

Każda z Umawiających się Stron związana szczególnym Załącznikiem(-ami), bada możliwość

wycofania zastrzeżenia do zalecanych praktyk wniesionych na podstawie warunków ustępu

2 i notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Rady o wynikach tego badania na koniec każdego

trzyletniego okresu zaczynającego się od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji

dla tej Umawiającej się Strony, określając postanowienia jej ustawodawstwa krajowego,

które jej zdaniem, są sprzeczne z wycofaniem zastrzeżeń.

1.

Każda z Umawiających się Stron wdraża normy Ogólnego Załącznika i szczególnego(-ych)

Załącznika(-ów) lub rozdziału (-ów), które przyjęła w okresie 36 miesięcy po wejściu

w życie takiego Załącznika(-ów) lub rozdziału (-ów) dla danej Umawiającej się Strony.

2.

Każda z Umawiających się Stron wdraża normy przejściowe Ogólnego Załącznika w okresie

60 miesięcy od dnia, kiedy Ogólny Załącznik wszedł w życie dla tej Umawiającej się

Strony.

3.

Każda z Umawiających się Stron wdraża zalecane praktyki szczególnego(-ych) Załącznika

(-ów) lub rozdziału(-ów), który przyjęła w okresie 36 miesięcy od daty, kiedy ten

szczególny(-e) Załącznik(-i) lub jego rozdział(-y) weszły w życie dla tej Umawiającej

się Strony, o ile zastrzeżenia nie zostały wprowadzone do jednej lub więcej danych

zalecanych praktyk.

4.

a)

Tam, gdzie okresy przewidziane w ustępie 1 lub 2 niniejszego artykułu, byłyby w praktyce

niewystarczające dla Umawiającej się Strony, aby wdrożyć postanowienia Ogólnego Załącznika,

Umawiająca się Strona może wnioskować, aby Komitet Zarządzający, przed końcem okresu,

określonego w ustępie 1 lub 2 niniejszego artykułu, przedłużył ten okres. Składając

taki wniosek, Umawiająca się Strona wskazuje postanowienie(-a) Ogólnego Załącznika,

w odniesieniu do którego przedłużenie tego okresu jest wymagane oraz przyczyny tego

wniosku.

b)

W wyjątkowych okolicznościach, Komitet Zarządzający może zadecydować o przyznaniu

takiego przedłużenia. Każda decyzja Komitetu Zarządzającego przyznająca takie przedłużenie,

podaje wyjątkowe okoliczności uzasadniające decyzję, a przedłużenie nie może w żadnym

wypadku przekraczać okresu jednego roku. Pod koniec okresu przedłużenia, Umawiająca

się Strona notyfikuje depozytariuszowi o wdrożeniu postanowień, w odniesieniu do których

przedłużenie było przyznane.

1.

Wszelkie spory między dwiema lub większą liczbą Umawiających się Stron dotyczące interpretacji

lub stosowania niniejszej Konwencji są rozstrzygane, w miarę możliwości, w drodze

bezpośrednich negocjacji między tymi Stronami.

2.

Każdy spór, który nie został rozstrzygnięty w drodze negocjacji, jest przedkładany

przez Umawiające się Strony pozostające w sporze Komitetowi Zarządzającemu, który

rozpatruje spór i wydaje zalecenia w celu jego rozstrzygnięcia.

3.

Umawiające się Strony pozostające w sporze mogą z góry wyrazić zgodę na przyjęcie

zaleceń Komitetu Zarządzającego jako wiążących.

1.

Tekst każdej zmiany zalecanej Umawiającej się Stronie przez Komitet Zarządzający zgodnie

z artykułem 6 ustęp 5 litera a) i) i (ii) jest przekazywany przez Sekretarza Generalnego

Rady wszystkim Umawiającym się Stronom i tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi

się Stronami.

2.

Zmiany części zasadniczej Konwencji wchodzą w życie dla wszystkich Umawiających się

Stron dwanaście miesięcy po złożeniu do depozytu dokumentu przyjęcia przez te Umawiające

się Strony obecne na sesji Komitetu Zarządzającego, w czasie której zmiany te zostały

zalecone, pod warunkiem, że żaden sprzeciw nie został wniesiony przez żadną z Umawiających

się Stron w okresie 12 miesięcy od daty przekazywania takiej zmiany.

3.

Każdą zaleconą zmianę Ogólnego Załącznika lub szczególnych załączników, lub ich rozdziałów

uważa się za przyjętą sześć miesięcy po dacie, kiedy zalecana zmiana została przekazana

Umawiającej się Stronie, o ile nie

a)

istnieje sprzeciw Umawiającej się Strony lub, w przypadku szczególnego Załącznika

lub rozdziału, Umawiającej się Strony związanej tym szczególnym Załącznikiem lub rozdziałem;

lub

b)

Umawiająca się Strona informuje Sekretarza Generalnego Rady, iż mimo zamiaru przyjęcia

zalecanej zmiany, warunki konieczne dla tego przyjęcia jeszcze nie zostały spełnione.

4.

Jeśli Umawiająca się Strona przekazuje Sekretarzowi Generalnemu Rady komunikat, jak

przewidziano w ustępie 3 litera b) niniejszego artykułu, to może ona, dopóki nie notyfikowała

Sekretarzowi Generalnemu o przyjęciu zalecanej zmiany, wnieść sprzeciw w odniesieniu

do takiej zmiany w okresie 18 miesięcy od daty wygaśnięcia sześciomiesięcznego okresu,

określonego w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5.

Jeśli sprzeciw w odniesieniu do zalecanej zmiany jest notyfikowany zgodnie z postanowieniami

ustępu 3 litera a) lub ustępu 4 niniejszego artykułu, to zmianę uważa się za nieprzyjętą

i nie jest ona skuteczna.

6.

Jeśli którakolwiek Umawiająca się Strona przesłała komunikat zgodnie z ustępem 3 litera

b) niniejszego artykułu, zmianę uważa się za przyjętą we wcześniejszej z dwóch podanych

niżej dat

a)

dzień, w którym wszystkie Umawiające się Strony, które przesiały takie komunikaty

notyfikowały Sekretarzowi Generalnemu Rady o przyjęciu zalecanej zmiany, pod warunkiem,

że wszystkie komunikaty o przyjęciu zostały notyfikowane przed upływem sześciomiesięcznego

okresu, określonego w ustępie 3 niniejszego artykułu, ten dzień będzie datą wygaśnięcia

wymienionego wyżej sześciomiesięcznego okresu;

b)

dzień wygaśnięcia osiemnastomiesięcznego okresu, określonego w ustępie 4 niniejszego

artykułu.

7.

Każda zmiana Ogólnego Załącznika lub szczególnych załączników, uważana za przyjętą

wchodzi w życie albo sześć miesięcy od daty uznania jej za przyjętą albo, jeśli w

zalecanej zmianie określono inny okres, z dniem wygaśnięcia tego okresu, licząc od

dnia, w którym uznano zmianę za przyjętą.

8.

Sekretarz Generalny Rady notyfikuje, możliwie jak najwcześniej, Umawiającym się Stronom

niniejszej Konwencji o każdym sprzeciwie w odniesieniu do zalecanej zmiany wniesionym

zgodnie z ustępem 3 litera a), jak i o każdym komunikacie otrzymanym zgodnie z ustępem

3 litera b), niniejszego artykułu. Sekretarz Generalny Rady informuje następnie Umawiające

się Strony czy Umawiająca się Strona lub Strony, która(-e) przesłała(-y) taki komunikat

wniosła(-y) sprzeciw przeciw zalecanej zmianie lub przyjęła(-y) ją.

1.

Bez względu na procedurę zmian ustanowioną w artykule 15 niniejszej Konwencji, Komitet

Zarządzający zgodnie z artykułem 6 może zadecydować o zmianie każdej zalecanej praktyki

lub o włączeniu nowych zalecanych praktyk do każdego szczególnego Załącznika lub jego

rozdziału. Każda z Umawiających się Stron zaproszona jest przez Sekretarza Generalnego

Rady do uczestniczenia w obradach Komitetu Zarządzającego. Tekst podjętej każdej takiej

zmiany lub nowej zalecanej praktyki jest przekazywany przez Sekretarza Generalnego

Rady Umawiającym się Stronom i tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami

niniejszej Konwencji.

2.

Każda zmiana lub włączenie nowych zalecanych praktyk, przyjętych zgodnie z ustępem

1 niniejszego artykułu wchodzą w życie sześć miesięcy po ich przekazaniu przez Sekretarza

Generalnego Rady. Uważa się, że każda z Umawiających się Stron związana szczególnym

Załącznikiem lub rozdziałem formułując przedmiot takich zmian lub włączenia nowych

zalecanych praktyk, przyjęła te zmiany lub nowe zalecane praktyki, o ile nie wnosi

zastrzeżenia zgodnie z procedurą artykułu 12 niniejszej Konwencji.

1.

Niniejsza Konwencja zawarta jest na czas nieograniczony, ale każda Umawiająca się

Strona może ją wypowiedzieć w każdej chwili po dacie jej wejścia w życie na mocy artykułu

18 niniejszej Konwencji.

2.

Wypowiedzenie jest notyfikowane w formie pisemnego dokumentu złożonego depozytariuszowi.

3.

Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od otrzymania dokumentu

wypowiedzenia przez depozytariusza.

4.

Postanowienia ustępu 2 i 3 niniejszego artykułu stosuje się również w odniesieniu

do szczególnych załączników lub ich rozdziałów, dla których każda Umawiająca się Strona

może wycofać przyjęcie Ogólnego Załącznika kiedykolwiek po wejściu w życie.

5.

Uważa się, że każda Umawiająca się Strona, która wycofuje przyjęcie przez nią Ogólnego

Załącznika, wypowiedziała niniejszą Konwencję. W tym przypadku, postanowienia ustępu

2 i 3 także mają zastosowanie.

1.

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia jej podpisania

bez zastrzeżeń ratyfikacji lub złożenia dokumentów ratyfikacyjnych albo dokumentów

przystąpienia przez pięć podmiotów, określonych w artykule 8 ustęp 1 i 5 niniejszej

Konwencji.

2.

Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dla każdej Umawiającej się Strony trzy miesiące

po zostaniu Umawiającą się Stroną zgodnie z postanowieniami artykułu 8.

3.

Każdy szczególny Załącznik lub rozdział niniejszej Konwencji wchodzi w życie trzy

miesiące po tym jak pięć Umawiających się Stron przyjęło ten szczególny Załącznik

lub rozdział.

4.

Po tym jak każdy Załącznik lub rozdział wszedł w życie zgodnie z ustępem 3 niniejszego

artykułu, ten szczególny Załącznik lub rozdział wchodzi w życie dla każdej Umawiającej

się Strony trzy miesiące po notyfikowaniu przez nią jego przyjęcia. Jednakże, żaden

szczególny Załącznik nie wchodzi w życie w stosunku do Umawiającej się Strony, przed

wejściem w życie samej Konwencji dla tej Umawiającej się Strony.

1.

Niniejsza Konwencja, wszystkie podpisy bez zastrzeżenia ratyfikacji oraz wszystkie

dokumenty ratyfikacyjne lub dokumenty przystąpienia składane są Sekretarzowi Generalnemu

Rady.

2.

Depozytariusz

a)

otrzymuje i przechowuje oryginalne teksty niniejszej Konwencji;

b)

przygotowuje uwierzytelnione odpisy oryginałów niniejszej Konwencji i przekazuje je

Umawiającym się Stronom oraz tym członkom Rady, którzy nie są Umawiającymi się Stronami,

a także Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych;

c)

przyjmuje każdy podpis z zastrzeżeniem lub bez zastrzeżenia ratyfikacji, ratyfikację

lub przystąpienie do niniejszej Konwencji, przyjmuje i przechowuje wszystkie dokumenty,

notyfikacje i komunikaty dotyczące niniejszej Konwencji;

d)

sprawdza czy podpis, dokument, notyfikacja lub komunikat dotyczący niniejszej Konwencji

sporządzony jest w należytej formie i, o ile zaistnieje taka potrzeba, informuje o

tym daną Umawiającą się Stronę;

e)

powiadamia Umawiające się Strony, tych członków Rady, którzy nie są Umawiającymi się

Stronami, oraz Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych o

-

podpisaniu, ratyfikacji, przystąpieniach i przyjęciach załączników oraz rozdziałów

na mocy artykułu 8 niniejszej Konwencji,

-

nowych rozdziałach Ogólnego Załącznika i nowych szczególnych załącznikach lub rozdziałach,

których włączenie do Konwencji Komitet Zarządzający zadecydował polecić,

-

dacie wejścia w życie niniejszej Konwencji, Ogólnego Załącznika i każdego szczególnego

Załącznika lub rozdziału zgodnie z artykułem 18 niniejszej Konwencji,

-

otrzymanych notyfikacjach, zgodnie z artykułem 8, 10, 11, 12 i 13 niniejszej Konwencji;

-

wycofaniu przyjęcia załączników/rozdziałów przez Umawiające się Strony,

-

wypowiedzeniach na mocy artykułu 17 niniejszej Konwencji, oraz

-

każdej zmianie przyjętej zgodnie z artykułem 15 niniejszej Konwencji oraz dacie jej

wejścia w życie.

3.

W razie zaistnienia rozbieżności między Umawiającą się Stroną a depozytariuszem odnośnie

do wykonywania jego funkcji, depozytariusz lub Umawiająca się Strona informuje o tej

kwestii pozostałe Umawiające się Strony i sygnatariuszy lub, o ile zaistnieje taka

potrzeba, Komitet Zarządzający lub Radę.

Zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych, niniejsza Konwencja zostaje zarejestrowana

w Sekretariacie Narodów Zjednoczonych na wniosek Sekretarza Generalnego Rady.

W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio umocowani w tym celu, podpisali niniejszą

Konwencję.

Sporządzono w Kyoto, dnia osiemnastego maja tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego trzeciego

roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne,

w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony do depozytu Sekretarzowi Generalnemu Rady,

który przekaże uwierzytelnione odpisy wszystkim podmiotom określonym w artykule 8

ustęp 1 niniejszej Konwencji.