Ustawa z dnia 13 września 2018 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego

pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych

(Dz. U. poz. 1473) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników

zatrudnionych w podmiotach leczniczych

”

;

2)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników

wykonujących zawody medyczne oraz pracowników działalności podstawowej, innych niż

pracownicy wykonujący zawody medyczne, zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniający

rodzaj wykonywanej pracy oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

”

;

3)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

najniższe wynagrodzenie zasadnicze - najniższe miesięczne wynagrodzenie zasadnicze

przysługujące pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności

podstawowej, innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w podmiocie

leczniczym, obliczone w sposób określony w art. 3 albo art. 7;

”

,

b)

w pkt 3 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny -

osoba zatrudniona w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, inna niż pracownik

wykonujący zawód medyczny, która wykonuje pracę pozostającą w związku z udzielaniem

świadczeń zdrowotnych w komórkach organizacyjnych zakładu leczniczego, których działalność

jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zatrudniona na stanowisku działalności

podstawowej określonym w części pierwszej załącznika do rozporządzenia wydanego na

podstawie art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej lub stanowisku analogicznym.

”

;

4)

w art. 3

a)

w ust. 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do dnia 31 grudnia 2021 r. podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego

pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego

niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe

od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy

określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze, z uwzględnieniem

następujących warunków

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w pkt 3, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego ustala corocznie do dnia 15 czerwca, w drodze zarządzenia

w sprawie podwyższenia wynagrodzenia, zwanego dalej „zarządzeniem”

a)

kierownik podmiotu leczniczego,

b)

podmiot tworzący, o którym mowa w art. 4 pkt 1 - w przypadku podmiotów leczniczych

działających w formie jednostek budżetowych i jednostek wojskowych, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

”

,

-

w pkt 5 lit. b-e otrzymują brzmienie

„

b)

na dzień 1 lipca 2018 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

podwyższa się co najmniej o 20% kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem

zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

c)

na dzień 1 lipca 2019 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

podwyższa się co najmniej o 20% kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem

zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

d)

na dzień 1 lipca 2020 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

podwyższa się co najmniej o 20% kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem

zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika,

e)

na dzień 1 lipca 2021 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód medyczny

oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny,

podwyższa się co najmniej o 20% kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy najniższym wynagrodzeniem

zasadniczym a wynagrodzeniem zasadniczym tego pracownika.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej,

innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze

czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru

czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Od dnia 1 stycznia 2022 r. wynagrodzenie zasadnicze pracownika wykonującego zawód

medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący

zawód medyczny, nie może być niższe niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustalone

w sposób określony w ust. 1 na dzień 31 grudnia 2021 r.

”

;

5)

załącznik do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej ustawy.

Ustawa określa sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników

wykonujących zawody medyczne oraz pracowników działalności podstawowej, innych niż

pracownicy wykonujący zawody medyczne, zatrudnionych w podmiotach leczniczych, uwzględniający

rodzaj wykonywanej pracy oraz sposób osiągania najniższego wynagrodzenia zasadniczego.

W ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym

oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1115) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 21 dodaje się art. 21a i art. 21b w brzmieniu

„

Art. 21a.

Do dnia 31 grudnia 2020 r. do doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych przepisy

art. 12-12h ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 21b.

1.

Wojewódzkie plany działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne obowiązujące w

dniu 26 czerwca 2018 r. zachowują moc do dnia 31 marca 2019 r.

2.

Wojewoda przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia projekt wojewódzkiego

planu działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, obowiązującego od dnia 1 kwietnia

2019 r., w terminie do dnia 30 listopada 2018 r., w celu jego zatwierdzenia.

3.

Do sporządzenia i zatwierdzenia planu, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 21 ust. 3-16a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

”

;

2)

w art. 25

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

art. 1 pkt 2 lit. a i pkt 17, które wchodzą w życie z dniem 1 listopada 2018 r.;

”

,

b)

uchyla się pkt 3.

1.

Pierwsze porozumienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie pracowników działalności podstawowej,

innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny, oraz pielęgniarek i położnych w zakresie

zmiany ich współczynników pracy, zawiera się w terminie miesiąca od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte w terminie określonym w ust. 1, sposób podwyższania

wynagrodzenia zasadniczego, w zakresie, o którym mowa w tym przepisie, ustala, w terminie

14 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia w sprawie

podwyższenia wynagrodzenia

1)

kierownik podmiotu leczniczego;

2)

podmiot tworzący, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 160, z późn. zm. - w przypadku podmiotów leczniczych działających w formie jednostek budżetowych i

jednostek wojskowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 7 tej ustawy.

3.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, i zarządzenie, o którym mowa w ust. 2, dotyczą

sposobu podwyższania wynagrodzeń zasadniczych na dzień 1 lipca 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do dnia 31 grudnia 2020 r. do doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych przepisy

art. 12-12h ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Wojewódzkie plany działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne obowiązujące w

dniu 26 czerwca 2018 r. zachowują moc do dnia 31 marca 2019 r.

2.

Wojewoda przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia projekt wojewódzkiego

planu działania systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, obowiązującego od dnia 1 kwietnia

2019 r., w terminie do dnia 30 listopada 2018 r., w celu jego zatwierdzenia.

3.

Do sporządzenia i zatwierdzenia planu, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 21 ust. 3-16a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.