Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 września 2018 r. w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa

Rozporządzenie określa rozkład czasu służby funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa,

tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin

tygodniowo, rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia dyżurów domowych, właściwość

przełożonych do określenia harmonogramu służby, okoliczności uzasadniające przedłużenie

czasu służby ponad ustawowy wymiar oraz niezbędny czas na wypoczynek funkcjonariusza

po służbie, sposób prowadzenia ewidencji czasu służby oraz możliwość wprowadzenia

odmiennego rozkładu czasu służby i tryb ustalania czasu wolnego w przypadku ogłoszenia

mobilizacji lub w czasie wojny.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

funkcjonariusz - funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa;

2)

Komendant SOP - Komendanta Służby Ochrony Państwa;

3)

pora nocna - czas od godziny 22

4)

służba w porze nocnej - służbę pełnioną co najmniej przez 2 godziny w porze nocnej;

5)

ustawa - ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa.

Funkcjonariusz pełni służbę w rozkładzie czasu służby

1)

podstawowym;

2)

zmianowym;

3)

zadaniowym.

1.

Funkcjonariusz pełni służbę w podstawowym rozkładzie czasu służby przez 8 godzin dziennie,

od poniedziałku do piątku w godzinach od 8

2.

Komendant SOP może określić inne niż wskazane w ust. 1 godziny rozpoczęcia i zakończenia

służby w podstawowym rozkładzie czasu służby

1)

w przypadku uzasadnionym szczególnym charakterem realizowanych zadań;

2)

na wniosek funkcjonariusza uzasadniony dojazdem do miejsca pełnienia służby lub sprawami

rodzinnymi, jeżeli nie koliduje to z realizowaniem zadań służbowych przez funkcjonariusza;

3)

w czasie mobilizacji lub wojny.

3.

W podstawowym rozkładzie czasu służby funkcjonariuszowi udziela się po zakończeniu

służby w danym dniu czasu na nieprzerwany wypoczynek, nie krótszego jednak niż 11

godzin.

4.

Funkcjonariuszowi w każdym tygodniu udziela się czasu na nieprzerwany wypoczynek,

nie krótszego jednak niż 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego

wypoczynku po zakończeniu służby.

5.

W szczególnych przypadkach funkcjonariusz pełniący służbę w podstawowym rozkładzie

czasu służby może być wyznaczony przez kierownika komórki organizacyjnej Służby Ochrony

Państwa, w której pełni służbę, do pełnienia służby w sobotę, niedzielę albo święto,

jeżeli jest to niezbędne ze względu na charakter realizowanych zadań.

6.

W przypadku wystąpienia okoliczności określonych w ust. 5 lub w § 9 czas na nieprzerwany

wypoczynek po zakończeniu służby może obejmować mniejszą liczbę godzin niż określone

w ust. 4, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny. Przepis § 10 stosuje się odpowiednio.

7.

Funkcjonariusz może pełnić służbę w warunkach określonych w ust. 5 nie częściej niż

raz w miesiącu.

1.

Funkcjonariusz pełni służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby bez względu na dzień

tygodnia, na zmiany trwające 8, 12 godzin lub 24 godziny, na stanowiskach służby operacyjnej,

służby dyżurnej lub ochrony obiektów.

2.

Funkcjonariusz może pełnić służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby tylko raz w

ciągu dnia.

3.

Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby na zmiany

trwające 8 lub 12 godzin, udziela się w każdym tygodniu czasu na nieprzerwany wypoczynek,

nie krótszego niż 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego wypoczynku

po zakończeniu zmiany. W przypadku wystąpienia okoliczności określonych w § 9 czas

na nieprzerwany wypoczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak

krótszy niż 24 godziny. Przepis § 10 stosuje się odpowiednio.

4.

Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby na zmiany

trwające 24 godziny, udziela się 48 godzin na nieprzerwany odpoczynek po zakończeniu

służby.

5.

Czas na nieprzerwany odpoczynek udzielony funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust.

4, w przypadku wystąpienia szczególnych potrzeb służby oraz w przypadku, gdy nieobecność

funkcjonariusza spowodowałaby poważne zakłócenia organizacji służby na stanowiskach,

o których mowa w ust. 1, może obejmować mniej niż 48 godzin przez okres nie dłuższy

niż miesiąc, jednak nie może być krótszy niż 24 godziny.

1.

W przypadku realizacji zadań służbowych polegających na

1)

ochronie osób,

2)

pirotechniczno-radiologicznym wsparciu ochrony osób,

3)

wsparciu ochrony osób,

4)

wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych na stanowiskach wskazanych przez Komendanta

SOP

- funkcjonariusz pełni służbę w zadaniowym rozkładzie czasu służby, w którym czas

rozpoczęcia i zakończenia pełnionej służby jest różny, niezbędny do realizacji określonego

zadania, z uwzględnieniem prawa funkcjonariusza do wypoczynku nie krótszego niż 11

godzin po zakończeniu zadania służbowego.

2.

Funkcjonariuszowi w każdym tygodniu udziela się czasu na nieprzerwany wypoczynek,

nie krótszego niż 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego wypoczynku

po zakończeniu zadania służbowego.

1.

Funkcjonariusz, do którego obowiązków należy kierowanie pojazdem, może prowadzić pojazd

do 10 godzin na dobę.

2.

Po 6 godzinach nieprzerwanego prowadzenia pojazdu funkcjonariusz, do którego obowiązków

należy kierowanie pojazdem, wykorzystuje przerwę trwającą co najmniej 30 minut.

1.

Do czasu służby trwającej

1)

do 8 godzin - wlicza się 20 minut przerwy;

2)

od 8 do 12 godzin - wlicza się 45 minut przerwy;

3)

powyżej 12 godzin - wlicza się 60 minut przerwy.

2.

W uzasadnionych przypadkach przełożony funkcjonariusza może przedłużyć czas przerwy.

3.

Przerwy, o których mowa w ust. 1, mogą być dzielone. Czasu przerwy nie wlicza się

do dobowego okresu wypoczynku.

1.

Okolicznościami uzasadniającymi przedłużenie czasu służby ponad wymiar określony w

art. 81 ust. 2 ustawy, w tym przedłużenie czasu służby w ramach wymiaru czasu służby

obowiązującego funkcjonariusza, są

1)

realizowanie rozpoczętych lub niecierpiących zwłoki czynności związanych z pełnieniem

służby ochronnej, prowadzenie działań ochronnych, czynności z zakresu rozpoznania

pirotechniczno-radiologicznego, czynności administracyjno-porządkowych lub operacyjno-rozpoznawczych;

2)

zapewnienie ciągłości służby na tych stanowiskach, na których jest wymagane utrzymanie

pełnienia służby w sposób ciągły;

3)

realizowanie innych rozpoczętych czynności służbowych, które nie mogą być przerwane

bez istotnego uszczerbku dla realizacji zadań służbowych.

2.

Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad wymiar określony w art. 81 ust. 2

ustawy nie może spowodować przekroczenia przeciętnego 48-godzinnego tygodniowego wymiaru

czasu służby w przyjętym okresie rozliczeniowym.

3.

Decyzję o przedłużeniu czasu służby ponad wymiar określony w art. 81 ust. 2 ustawy

podejmuje bezpośredni przełożony funkcjonariusza lub osoba pełniąca służbę dyżurną,

za zgodą kierownika komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa.

1.

Czasu wolnego od służby w zamian za służbę przekraczającą normę określoną w art. 81

ust. 2 ustawy udziela się w tym samym wymiarze co wymiar czasu poświęconego na realizację

zadań

1)

z urzędu w ustalonych terminach, uwzględniając potrzeby służbowe;

2)

na pisemny wniosek funkcjonariusza we wskazanych przez niego terminach, w szczególności

w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego ukończeniu, jeżeli

nie zakłóca to realizacji zadań służbowych.

2.

Czasu wolnego, o którym mowa w ust. 1, udziela się funkcjonariuszowi w tym samym wymiarze

co wymiar czasu poświęconego na realizację zadań służbowych, do końca okresu rozliczeniowego,

nie później niż do dnia zwolnienia ze służby

1)

w godzinach - jeżeli czas ten nie przekracza liczby godzin, przez które funkcjonariusz

jest obowiązany pełnić służbę w danym dniu lub na danej zmianie;

2)

w dniach - jeżeli czas ten przekracza liczbę godzin, przez które funkcjonariusz jest

obowiązany pełnić służbę w danym dniu lub na danej zmianie.

3.

W przypadku udzielania czasu wolnego, o którym mowa w ust. 1, w dniach - każdy dzień

jest równoważny 8 godzinom służby przekraczającej normę określoną w art. 81 ust. 2

ustawy.

Okres rozliczeniowy czasu służby trwa

1)

od 1 stycznia do 30 czerwca;

2)

od 1 lipca do 31 grudnia.

1.

Kierownik komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa, w której funkcjonariusz pełni

służbę, może wyznaczyć funkcjonariusza do pełnienia dyżuru domowego, jeżeli wymagają

tego potrzeby służby.

2.

Do pełnienia dyżuru domowego nie wyznacza się funkcjonariusza po zakończeniu przez

niego służby pełnionej w porze nocnej.

3.

W dniu zaplanowanego dyżuru domowego funkcjonariusz zapewnia kierownikowi komórki

organizacyjnej Służby Ochrony Państwa, o którym mowa w ust. 1, albo osobom przez niego

wskazanym możliwość skontaktowania się z nim w celu polecenia pełnienia czynności

służbowych oraz przebywa w wybranym przez siebie miejscu, pozwalającym na stawienie

się do służby na godzinę zaplanowanego dyżuru domowego albo niezwłocznie, nie później

niż 4 godziny od wezwania go do pełnienia tego dyżuru.

4.

W przypadku gdy funkcjonariusz nie wykonuje w czasie dyżuru domowego żadnych poleconych

czynności służbowych, czas dyżuru domowego zalicza się do czasu nieprzerwanego odpoczynku.

5.

Funkcjonariusz może pełnić dyżur domowy nie więcej niż 4 razy w miesiącu, w tym najwyżej

raz w dniu ustawowo wolnym od pracy. Czas trwania dyżuru domowego nie może przekroczyć

13 godzin, a czas trwania wszystkich dyżurów w miesiącu - łącznie 48 godzin.

6.

W zamian za wykonywanie poleconych czynności służbowych w czasie dyżuru domowego udziela

się funkcjonariuszowi czasu wolnego w tym samym wymiarze co wymiar czasu poświęconego

na ich realizację.

1.

Wymiar czasu służby funkcjonariusza odbywającego szkolenie jest równoważny z wymiarem

czasu określonym w programie szkolenia lub planie zajęć, z wyłączeniem szkolenia odbywanego

w systemie skoszarowanym, z uwzględnieniem co najmniej 11 godzin nieprzerwanego wypoczynku.

2.

Wymiar czasu służby funkcjonariusza odbywającego podróż służbową lub szkolenie w systemie

skoszarowanym jest równoważny z wymiarem czasu poświęconego na wykonywanie jego obowiązków

z uwzględnieniem co najmniej 11 godzin nieprzerwanego wypoczynku.

1.

Funkcjonariuszowi bezpośrednio po zakończeniu podróży służbowej przysługuje czas wolny

od służby w wymiarze co najmniej 11 godzin, jeżeli

1)

odbywał podróż służbową co najmniej 2 godziny w porze nocnej i nie korzystał z wagonu

z miejscami do leżenia lub spania albo

2)

czas przejazdu wynosił nie mniej niż 8 godzin.

2.

W przypadku określonym w ust. 1, w którym czas na nieprzerwany odpoczynek funkcjonariusza

nie obejmuje 11 godzin, godzina rozpoczęcia służby przez funkcjonariusza ulega odpowiedniemu

przesunięciu do godziny zakończenia przysługującego mu czasu na nieprzerwany wypoczynek.

Okres między planowaną a faktyczną godziną rozpoczęcia służby wlicza się do czasu

służby.

3.

Jeżeli wymagają tego ważne potrzeby służbowe, kierownik komórki organizacyjnej Służby

Ochrony Państwa może polecić podległemu funkcjonariuszowi niezwłoczne stawienie się

do pełnienia służby po podróży służbowej.

4.

Pełnienie służby w przypadku określonym w ust. 3 jest równoznaczne z przedłużeniem

czasu służby, o którym mowa w § 9 ust. 1. W takim przypadku przepis § 10 stosuje się

odpowiednio.

1.

Wymiar czasu służby ulega zmniejszeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności

funkcjonariusza w służbie w przyjętym okresie rozliczeniowym.

2.

Po okresie usprawiedliwionej nieobecności w służbie funkcjonariusz podejmuje służbę

w pierwszym dniu, który zgodnie z harmonogramem służby jest jego dniem służby, chyba

że kierownik komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa, w której funkcjonariusz

pełni służbę, zarządzi inaczej.

1.

Harmonogram służby określa kierownik komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa,

w której funkcjonariusz pełni służbę.

2.

Ewidencja czasu służby funkcjonariusza jest prowadzona w komórce organizacyjnej Służby

Ochrony Państwa, w której funkcjonariusz pełni służbę. Ewidencja składa się z karty

ewidencji czasu służby funkcjonariusza, którą udostępnia się funkcjonariuszowi na

jego żądanie.

3.

Kartę ewidencji czasu służby funkcjonariusza prowadzi się w sposób ciągły, odrębnie

dla każdego funkcjonariusza, z możliwością jej udostępnienia na żądanie funkcjonariusza,

zawierając w niej informacje o urlopach, zwolnieniach od zajęć służbowych i innych

usprawiedliwionych lub nieusprawiedliwionych nieobecnościach w służbie oraz informacje

o pełnionych dyżurach domowych, przedłużonym czasie służby i otrzymanym z tego tytułu

czasie wolnym.

4.

Ewidencja czasu służby funkcjonariusza może być prowadzona w postaci elektronicznej

z zastosowaniem rozwiązań technicznych odpowiednich do ilości danych, które zapewniają

właściwą rejestrację i przechowywanie dokumentacji, jej używalności i wiarygodności

co najmniej do upływu okresu jej przechowywania.

5.

Ewidencję czasu służby funkcjonariusza prowadzi się w sposób uniemożliwiający dostęp

osobom nieupoważnionym do danych w niej zawartych i zapewniający rejestrację zmian

i poprawek.

1.

W przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny funkcjonariusz, bez względu

na obowiązujący go rozkład czasu służby, na polecenie bezpośredniego przełożonego

w okresie jednorazowo nie dłuższym niż tydzień pełni służbę przez czas niezbędny do

realizacji ustawowych zadań Służby Ochrony Państwa w czasie mobilizacji lub wojny,

z zachowaniem prawa do wypoczynku w wymiarze tygodniowym co najmniej 77 godzin.

2.

Przerwa pomiędzy kolejnymi okresami pełnienia służby w sposób określony w ust. 1 wynosi

co najmniej tydzień.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.