Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 stycznia 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych

Rozporządzenie określa

1)

warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych, w tym reguły

tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej;

2)

formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych przez adresatów;

3)

sposób sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych;

4)

sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz warunki bezpieczeństwa

udostępniania formularzy i wzorów dokumentów.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 października 2016 r.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ePUAP - elektroniczną platformę usług administracji publicznej w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne;

2)

format danych - szczegółowo określony sposób zapisania informacji przeznaczonej do

przechowywania w pliku komputerowym;

3)

(uchylony);

4)

identyfikator wzoru - identyfikator jednoznacznie wyróżniający wzór dokumentu elektronicznego

spośród innych wzorów dokumentów elektronicznych znajdujących się w centralnym repozytorium,

o którym mowa w art. 19b ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne;

5)

kopia dokumentu elektronicznego - każde, niezależnie od sposobu utrwalenia, powielenie

całości treści dokumentu elektronicznego niezapewniające integralności (niezmienności)

z pierwowzorem;

6)

minister - ministra właściwego do spraw informatyzacji;

7)

pismo - pismo w formie dokumentu elektronicznego;

8)

ustawa - ustawę z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne;

9)

wizualizacja - prezentację treści dokumentu elektronicznego w formie czytelnej dla

człowieka, umożliwiającej zapoznanie się z tą treścią i jej zrozumienie. W szczególności

wizualizacja może odbywać się przez wyświetlenie na monitorze ekranowym lub za pomocą

wydruku;

10)

wzór nieelektroniczny - wzór określający wygląd dokumentu w postaci przeznaczonej

do utrwalenia i podpisania na papierze, ustalający jego zawartość i układ graficzny;

11)

(uchylony).

1.

Podmioty publiczne informują na swoich stronach podmiotowych Biuletynu Informacji

Publicznej, zwanego dalej „BIP”, o

1)

udostępnionym adresie elektronicznej skrzynki podawczej, podanym w formie identyfikatora

URI;

2)

maksymalnym rozmiarze dokumentu elektronicznego wraz z załącznikami, wyrażonym w megabajtach,

możliwym do doręczenia za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej, nie mniejszym

niż 5 megabajtów;

3)

zakresach użytkowych dokumentów elektronicznych tworzonych na podstawie wzorów umieszczonych

przez te podmioty w centralnym repozytorium lub repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych,

o którym mowa w art. 19b ust. 5 ustawy, zwanym dalej „lokalnym repozytorium”;

4)

rodzajach informatycznych nośników danych, na których może zostać im doręczony dokument

elektroniczny;

5)

rodzajach informatycznych nośników danych, na których może zostać zapisane urzędowe

poświadczenie odbioru;

6)

innych wymaganiach określonych przepisami prawa dotyczących doręczania dokumentów

elektronicznych.

2.

Elektroniczne skrzynki podawcze, których adresy zostały udostępnione w BIP, umożliwiają

bezpośrednie doręczanie dokumentów elektronicznych zgodnych ze wzorami, o których

mowa w § 19 oraz w art. 16a i art. 16b ustawy, bez potrzeby korzystania z formularzy

elektronicznych powiązanych z tymi skrzynkami.

3.

Elektroniczna skrzynka podawcza może przed doręczeniem zapewniać sprawdzenie zgodności

dokumentu elektronicznego z formalnymi warunkami przewidzianymi w przepisach prawa,

na podstawie których został wydany odpowiedni wzór dokumentu elektronicznego. W przypadku

stwierdzenia takich niezgodności nadawca otrzymuje informacje o występujących niezgodnościach.

1.

Do całego procesu obsługi doręczeń organy administracji publicznej wykorzystują bezpieczny

kanał komunikacji zgodny z aktualną technologią stosowaną w Internecie, określoną

przez normy, standardy lub rekomendacje ustanowione przez krajową jednostkę normalizacyjną

lub jednostkę normalizacyjną Unii Europejskiej.

2.

W przypadku gdy w danej sprawie brak jest norm lub standardów, o których mowa w ust.

1, stosuje się standardy uznane na poziomie międzynarodowym, w szczególności opracowane

przez

1)

Internet Engineering Task Force (IETF) i publikowane w postaci Request For Comments

(RFC),

2)

World Wide Web Consortium (W3C) i publikowane w postaci W3C Recommendation (REC)

- adekwatnie do potrzeb wynikających z realizowanych zadań oraz aktualnie stosowanych

technologii informatycznych.

System teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń zapewnia oznaczanie doręczonych

dokumentów elektronicznych danymi stwierdzającymi ważność podpisów elektronicznych

w momencie ich złożenia i czas ich weryfikacji. Przy dokonywaniu oznaczeń za pomocą

systemu teleinformatycznego należy

1)

wykorzystywać moduły kryptograficzne spełniające wymagania zaleceń CEN-CWA 14167-2

lub nowsze, w celu

a)

zapewnienia generowania i przechowywania materiału kryptograficznego służącego do

oznaczania danymi stwierdzającymi ważność podpisów elektronicznych,

b)

ochrony przed nieuprawnionym dostępem,

c)

zabezpieczenia przed nieuprawnioną ingerencją przez zniszczenie materiału kryptograficznego

w przypadku wykrycia takiej ingerencji;

2)

wykorzystywać urządzenia udostępniające urzędowy koordynowany czas UTC(PL) zgodnie

z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 marca 2004 r.

w sprawie sposobów rozpowszechniania sygnałów czasu urzędowego i uniwersalnego czasu

koordynowanego UTC(PL)

(Dz. U. poz. 548);

3)

stosować techniki kryptograficzne zgodnie z udokumentowaną analizą ryzyka.

System teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń automatycznie generuje informację

wskazującą, że nie wpłynęło w terminie potwierdzone urzędowe poświadczenie odbioru,

o którym mowa w art. 46 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149) i w art. 152a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm., zwane dalej „poświadczeniem doręczenia”.

Dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu

w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych,

zwane dalej „poświadczeniem przedłożenia”, oraz potwierdzone i niepotwierdzone poświadczenia

doręczeń organ administracji publicznej przechowuje przez co najmniej taki okres,

przez jaki jest obowiązany przechowywać pisma, których dotyczą te poświadczenia.

1.

Minister umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych

na ePUAP.

2.

Utworzenie elektronicznej skrzynki podawczej na ePUAP oznacza upoważnienie ministra

do obsługi doręczeń za pomocą ePUAP do podmiotów, o których mowa w ust. 1, i doręczeń

realizowanych przez te podmioty.

3.

Doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny

lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą.

Za pomocą ePUAP możliwe jest przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów

elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego.

1.

Pisma skierowane na adres poczty elektronicznej podmiotu publicznego traktuje się

jako przesyłki złożone w trybie niewymagającym potwierdzenia wniesienia podania, w

szczególności takiego, o którym mowa w art. 63 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego lub w art. 168 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

W przypadku gdy

1)

w przepisach prawa został określony wzór pisma lub wzór nieelektroniczny,

2)

w centralnym lub lokalnym repozytorium został umieszczony wzór pisma przeznaczony

do załatwiania danej sprawy - inny niż ogólny, o którym mowa w § 19

- przesyłki złożone w sposób, o którym mowa w ust. 1, uważa się za wniesione nieskutecznie.

3.

Podmioty publiczne informują w BIP o maksymalnym rozmiarze dokumentu elektronicznego

wraz z załącznikami, wyrażonym w megabajtach, możliwym do przesłania za pomocą poczty

elektronicznej oraz o adresie poczty elektronicznej, jeżeli taki sposób przesyłania

pism został udostępniony.

Dokument elektroniczny doręczany na informatycznym nośniku danych jest przekazywany

odbiorcy wraz z tym nośnikiem.

1.

Doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych może być potwierdzone

1)

poświadczeniem przedłożenia;

2)

dokumentem w postaci papierowej sporządzonym przez adresata.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

1

dokument elektroniczny powinien być podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym

albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, albo opatrzony kwalifikowaną

pieczęcią elektroniczną;

2)

poświadczenie przedłożenia jest przesyłane na adres poczty elektronicznej wskazany

przez doręczającego lub - jeżeli adresat ma takie możliwości techniczne - zapisywane

na dodatkowym informatycznym nośniku danych dostarczonym przez doręczającego wraz

z nośnikiem, na którym znajduje się doręczany dokument.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

1)

informatyczny nośnik danych powinien być trwale oznakowany w sposób pozwalający na

jego jednoznaczną identyfikację;

2)

jeżeli zachodzi potrzeba przekazania więcej niż jednego pliku, pliki umieszcza się

spakowane w jednym pliku;

3)

dokument w postaci papierowej potwierdzający doręczenie zawiera

a)

datę doręczenia,

b)

informację o oznakowaniu, o którym mowa w pkt 1,

c)

sumę kontrolną dokumentu elektronicznego zapisanego na załączonym nośniku,

d)

informację o zastosowanym algorytmie do obliczenia sumy kontrolnej,

e)

imię, nazwisko i adres wnoszącego,

f)

nazwę i adres adresata,

g)

podpis osoby reprezentującej adresata.

1.

Minister udostępnia na stronie podmiotowej BIP opis

1)

zasad tworzenia i oznaczania metadanych opisujących wzór, o których mowa w § 18 pkt

3;

2)

trybu przekazywania wzorów dokumentów elektronicznych do centralnego repozytorium;

3)

sposobu oznaczania w pismach w postaci elektronicznej niezbędnych elementów struktury

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1506 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 1086), zwanych dalej „NES”, w taki sposób, aby te elementy struktury dawały się automatycznie

wyodrębnić.

2.

W przypadku zmiany opisu sposobu oznaczania elementów, o których mowa w ust. 1 pkt

3, dotychczasowe wzory dokumentów mogą być stosowane nie dłużej niż przez 6 miesięcy

od tej zmiany.

1.

W przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą

podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane

nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń.

2.

Za udostępnienie nadawcy poświadczenia przedłożenia uważa się w szczególności jego

przekazanie do pozostającej w dyspozycji odbiorcy poświadczenia skrytki w ramach systemu

teleinformatycznego podmiotu publicznego służącego do obsługi doręczeń.

3.

Jeżeli nie jest możliwe udostępnienie automatycznie wytworzonego poświadczenia przedłożenia

w sposób, o którym mowa w ust. 2, poświadczenie to wysyłane jest na adres elektroniczny

wskazany przez wnoszącego, z tym że może to być

1)

adres poczty elektronicznej albo

2)

inny adres elektroniczny, pod warunkiem że jest obsługiwany przez system teleinformatyczny

służący do obsługi doręczeń.

Poświadczenie doręczenia jest udostępniane przez system teleinformatyczny podmiotu

publicznego w celu umożliwienia podpisania tego poświadczenia przez adresata dokumentu

elektronicznego i zawiera

1)

pełną nazwę podmiotu publicznego, który doręcza dokument elektroniczny;

2)

pełną nazwę podmiotu, któremu podmiot publiczny doręcza dokument elektroniczny;

3)

oznaczenie sprawy;

4)

jednoznaczne oznaczenie pisma, którego dotyczy;

5)

w przypadku podpisania poświadczenia doręczenia - datę i czas podpisania rozumiane

jako data i czas doręczenia dokumentu elektronicznego.

Adresat dokumentu elektronicznego potwierdza jego odebranie przez podpisanie poświadczenia

doręczenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP, albo przez zapewnienie możliwości potwierdzenia pochodzenia oraz integralności

danych zawartych w tym poświadczeniu przy użyciu technologii, o których mowa w art.

20a ust. 2 ustawy.

Po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym system teleinformatyczny

służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu

elektronicznego adresata

1)

udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym

przez niego poświadczeniem doręczenia;

2)

udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia.

1.

Pisma wnoszone za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej sporządza się w formacie

danych XML na podstawie wzorów dokumentów elektronicznych umieszczonych w centralnym

repozytorium lub lokalnym repozytorium.

2.

Załączniki dodawane do pism zapisuje się w formatach danych i w sposób uwzględniający

przepisy wydane na podstawie art. 18 ustawy.

3.

We wzorach dokumentów elektronicznych jest określony zakres użytkowy i sposób wizualizacji

dokumentów elektronicznych tworzonych na ich podstawie.

Wzór dokumentu elektronicznego przekazywany do centralnego repozytorium zawiera

1)

określenie struktury pism tworzonych na podstawie tego wzoru zdefiniowane w formacie

danych XSD;

2)

ustalenie sposobu wizualizacji pism tworzonych na podstawie tego wzoru zdefiniowane

w formacie danych XSL;

3)

metadane opisujące wzór dokumentu elektronicznego określające w szczególności

a)

twórcę wzoru - rozumianego jako podmiot odpowiedzialny za ten wzór, w tym zgodność

wzoru z przepisami prawa,

b)

podstawę prawną - w przypadku gdy istnieje przepis prawa wymagający złożenia pisma

w określonej formie lub według określonego wzoru,

c)

tytuł wzoru - wskazujący w sposób zwięzły zakres użytkowy dokumentów, które mają być

tworzone na podstawie wzoru,

d)

opis - wskazujący zakres stosowania wzoru

- określone w formacie danych XML.

Minister zamieszcza w centralnym repozytorium ogólny wzór elektroniczny przeznaczony

do tworzenia pism w postaci elektronicznej wnoszonych za pomocą elektronicznej skrzynki

podawczej lub doręczanych przez podmioty publiczne za poświadczeniem doręczenia, w

przypadkach gdy łącznie spełnione są następujące warunki

1)

organ administracji publicznej nie określił wzoru dokumentu elektronicznego umożliwiającego

załatwienie danej sprawy;

2)

przepisy prawa nie wskazują jednoznacznie, że jedynym skutecznym sposobem przekazania

informacji jest jej doręczenie w postaci papierowej.

1.

W ogólnym wzorze elektronicznym, o którym mowa w § 19, w szczególności są wyodrębnione

następujące elementy struktury pisma

1)

rodzaj pisma w zależności od potrzeb, w tym: wniosek, zawiadomienie, decyzja, postanowienie,

skarga, stanowiącego dookreślenie typu dokumentu elektronicznego, o którym mowa w

NES;

2)

tytuł odnoszący się do treści pisma, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października

2006 r. w sprawie niezbędnych elementów struktury dokumentów elektronicznych

(Dz. U. poz. 1517);

3)

odbiorca lub odbiorcy pisma - w sposób umożliwiający automatyczne wyodrębnienie następujących

cech informacyjnych, jeżeli zostały one podane

a)

nazwa oraz numer REGON podmiotu niebędącego osobą fizyczną, jeżeli odbiorcą nie jest

osoba fizyczna,

b)

nazwisko i imiona oraz numer PESEL osoby fizycznej, jeżeli odbiorcą jest osoba fizyczna,

c)

adres podmiotu, o którym mowa w lit. a lub b, w tym

-

kod pocztowy,

-

miejscowość, - ulicę,

-

budynek,

-

lokal;

4)

twórca lub twórcy pisma - podmiot odpowiedzialny za treść pisma - w sposób umożliwiający

automatyczne wyodrębnienie cech informacyjnych, o których mowa w pkt 3, jeżeli zostały

one podane.

2.

Ogólny wzór elektroniczny umożliwia formatowanie tekstu pisma, w tym co najmniej wstawianie

nowych akapitów.

Ustalona struktura pisma, o której mowa w § 18 pkt 1, zapewnia, że pisma powstałe

na podstawie danego wzoru zawierają

1)

jednoznacznie oznaczone niezbędne elementy struktury dokumentów elektronicznych, o

których mowa w NES;

2)

niepowtarzalny identyfikator wzoru, na podstawie którego zostały stworzone.

1.

W przypadku gdy podpisany i doręczony do podmiotu publicznego lub przez podmiot publiczny

dokument elektroniczny jest pismem przeznaczonym do przeczytania przez człowieka,

dokument ten powinien być możliwy do zwizualizowania bez potrzeby korzystania z centralnego

repozytorium lub lokalnego repozytorium.

2.

Wizualizacja nie musi być identyczna ze wzorem nieelektronicznym, ale musi zawierać

dane w układzie niepozostawiającym wątpliwości co do treści i kontekstu zapisanych

informacji, w sposób zgodny z tym wzorem.

Podmiot publiczny umożliwia nieodpłatnie

1)

weryfikację zgodności pisma wnoszonego do tego podmiotu lub przez ten podmiot doręczanego,

ze wzorem dokumentu elektronicznego oraz weryfikację podpisu osoby, która podpisała

pismo;

2)

weryfikację autentyczności urzędowych poświadczeń odbioru i prezentację czasu ich

podpisania.

Formularz elektroniczny wpisuje do każdego dokumentu elektronicznego niepowtarzalny

identyfikator wzoru, na podstawie którego dokument został stworzony.

(uchylony).

Lokalne repozytoria zawierają wyłącznie wzory dokumentów elektronicznych, które uprzednio

zostały umieszczone w centralnym repozytorium.

(uchylony).

Umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego w BIP na podstawie art. 19b ust. 3 ustawy

polega na umieszczeniu na stronie podmiotowej BIP odwołania (hiperłącza), w formie

identyfikatora URI, do wzoru umieszczonego w centralnym repozytorium lub lokalnym

repozytorium.

1.

Wzór dokumentu elektronicznego umieszcza się w centralnym repozytorium na wniosek

przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego za wzór i jego zgodność z przepisami prawa.

2

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, podpisuje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym

albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

1.

Minister określa i umieszcza w centralnym repozytorium wzór dokumentu elektronicznego

wniosku, o którym mowa w § 29.

2.

Minister udostępnia na ePUAP formularz elektroniczny umożliwiający złożenie tego wniosku

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

3.

Minister umieszcza w BIP odwołanie do formularza elektronicznego, o którym mowa w

ust. 2.

Jeżeli wniosek o umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego jest

1)

zgodny ze wzorem,

2

podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP

- wzór dokumentu elektronicznego umieszcza się w centralnym repozytorium, z zastrzeżeniem

§ 33.

1.

Umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego w centralnym repozytorium jest czynnością

materialno-techniczną.

2.

Centralne repozytorium automatycznie nadaje niepowtarzalny identyfikator wzoru.

3.

Opublikowany w centralnym repozytorium wzór dokumentu elektronicznego zawiera, oprócz

elementów określonych w § 18

1)

niepowtarzalny identyfikator wzoru;

2)

datę umieszczenia wzoru;

3)

dane umożliwiające weryfikację integralności i autentyczności wzoru;

4)

informację o aktualności wniosku (aktualny czy nieaktualny);

5)

podpisany wniosek, o którym mowa w § 29.

1.

Minister nie publikuje wzoru dokumentu elektronicznego w centralnym repozytorium,

jeżeli wzór

1)

został przekazany do publikacji przez podmiot nieuprawniony;

2)

nie spełnia wymagań określonych w § 18;

3)

zawiera odwołania inne niż do centralnego repozytorium, z wyłączeniem odwołań do schematów

ogłoszonych przez World Wide Web Consortium (W3C).

2.

Minister niezwłocznie przekazuje informacje wnioskodawcy o przyczynach nieopublikowania

wzoru.

1.

W centralnym repozytorium są przechowywane i udostępniane wzory dokumentów elektronicznych

obecnie obowiązujące oraz wzory, które przestały obowiązywać.

2.

W centralnym repozytorium można umieszczać także wzory, które zaczną obowiązywać po

upływie vacatio legis, jakie określono w akcie normatywnym stanowiącym podstawę do

określenia wzoru.

3.

Centralne repozytorium zapewnia możliwość poprawnej obsługi przechowywanych wzorów,

w tym w sytuacji gdy World Wide Web Consortium przestanie udostępniać schematy, na

których opierają się te wzory.

System teleinformatyczny centralnego repozytorium zapewnia integralność, autentyczność

i stały dostęp do opublikowanych w nim wzorów dokumentów elektronicznych.

1.

Dokumenty elektroniczne udostępnia się z zachowaniem ich integralności, o ile zostały

podpisane podpisem elektronicznym, którego ważność w chwili złożenia podpisu może

być zweryfikowana przez odbiorcę.

2

Jeżeli nie jest możliwe sprawdzenie przez odbiorcę ważności podpisu w chwili jego

złożenia, w celu udostępnienia dokumentu elektronicznego sporządza się jego kopię

podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem

zaufanym ePUAP, albo opatrzoną kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, albo zapewnia

się możliwość potwierdzenia pochodzenia oraz integralności tego dokumentu elektronicznego

przy użyciu technologii, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy.

3.

Kopia, o której mowa w ust. 2, składa się z treści udostępnianego dokumentu elektronicznego

i elementów informacyjnych określających co najmniej sporządzającego i podpisującego

kopię, datę jej sporządzenia oraz nazwę i adres podmiotu, w którym kopia została sporządzona.

Kopia dokumentu elektronicznego może być sporządzona w postaci uwierzytelnionego wydruku

zwizualizowanego pisma, zawierającego w szczególności

1)

jednoznaczny identyfikator tego dokumentu umożliwiający w razie potrzeby odnalezienie

pierwowzoru w systemie teleinformatycznym;

2)

datę wykonania wydruku.

Organy władzy publicznej wskazują, w zakresie swojej właściwości rzeczowej, miejsce

udostępnienia formularzy elektronicznych w BIP.

System teleinformatyczny centralnego repozytorium jest chroniony przez rozwiązania

techniczne i organizacyjne uniemożliwiające zniszczenie lub modyfikację informacji

zawartych w centralnym repozytorium przez osoby nieuprawnione.

Wzory pism i innych dokumentów elektronicznych znajdujące się w centralnym repozytorium

oraz formularze elektroniczne, o których mowa w § 38, przechowuje się wieczyście.

Wzory opublikowane w lokalnych repozytoriach przed dniem wejścia w życie rozporządzenia

udostępnia się w tych repozytoriach do czasu umieszczenia ich w centralnym repozytorium,

nie dłużej jednak niż przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

(pominięty).

Do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 18 ustawy, o których

mowa w § 17 ust. 2, do zapisywania załączników dodawanych do pism stosuje się formaty

danych określone w załączniku do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia