Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej z tytułu podróży służbowej

Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania należności

pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej, zwanemu dalej

„funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą

krajową”, lub podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.

1.

Należności pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej są

rozliczane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.

2.

Celem rozliczenia należności funkcjonariusz dołącza dokumenty w postaci rachunków,

faktur lub biletów potwierdzających poszczególne wydatki, z wyjątkiem dokumentów dotyczących

diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe,

funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o poniesieniu wydatku i przyczynach braku

jego udokumentowania.

3.

W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o okolicznościach

mających wpływ na prawo do należności oraz na wysokość tych należności.

1.

Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej

biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu na dany środek transportu, wraz z

opłatami dodatkowymi, w tym opłatami za miejscówki, z uwzględnieniem posiadanej przez

funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu

ulga przysługuje.

2.

W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w czasie podróży służbowej z samochodu

osobowego, motocykla lub motoroweru niebędącego własnością Kancelarii Sejmu kwotę

zwrotu kosztów przejazdu stanowi iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden

kilometr przebiegu, która jest określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2200, z późn. zm..

1.

Kwotę diety, stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie

podróży służbowej, w podróży krajowej ustala się w wysokości określonej w przepisach

o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu

podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629).

2.

Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia

w czasie podróży służbowej, oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu)

do powrotu po wykonaniu zadania służbowego (przyjazdu) w następujący sposób

1)

jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i jej czas wynosi

a)

mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,

b)

od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,

c)

ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

jeżeli podróż krajowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej

wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę

a)

do 8 godzin - przysługuje 50% diety,

b)

ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

3.

Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego

wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie - 25% diety;

2)

obiad - 50% diety;

3)

kolacja - 25% diety.

4.

W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której

zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi

przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej

za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.

2.

Funkcjonariuszowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył

rachunku, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg przysługuje ryczałt w wysokości

150% diety.

3.

Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg trwa co najmniej 6 godzin między godzinami

21.00 i 7.00.

Na wniosek funkcjonariusza wypłaca mu się zaliczkę na niezbędne koszty podróży krajowej

w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

1.

Dieta, stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży

służbowej, w podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego

państwa podróży.

2.

Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia

w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej oblicza się w następujący sposób

1)

za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

za niepełną dobę podróży zagranicznej

a)

do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,

b)

od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,

c)

ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

1.

Funkcjonariuszowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne

wyżywienie, przysługuje 25% diety stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów

wyżywienia w czasie podróży służbowej.

2.

Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego

wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie - 15% diety;

2)

obiad - 30% diety;

3)

kolacja - 30% diety.

3.

W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której

zapewniono wyżywienie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Za nocleg podczas podróży zagranicznej funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów

w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w granicach określonego limitu.

2.

W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w

wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas

przejazdu.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli Komendant Straży Marszałkowskiej lub

strona zagraniczna zapewniają funkcjonariuszowi bezpłatny nocleg.

Wysokość diet, o których mowa w § 7, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których

mowa w § 9, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

1.

Funkcjonariusz otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej,

w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

2.

Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości

stanowiącej równowartość przysługującej funkcjonariuszowi zaliczki w walucie obcej,

według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy

Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki.

3.

Rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki,

w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej

wypłacenia.

W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze

kraju przepisy § 4-6 stosuje się odpowiednio.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.