Umowa międzynarodowa Poprawki do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonego w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r., przyjęte podczas konferencji rewizyjnej w Kampali (rezolucje nr 5 i 6) w dniach 10 i 11 czerwca 2010 r.

Elementy definicji

1. Sprawca użył substancji lub broni uwalniającej substancję na skutek jej użycia.

2. Substancja taka powoduje śmierć lub poważny uszczerbek na zdrowiu jako zwyczajny

skutek działania, poprzez swoje toksyczne właściwości.

3. Czyn został dokonany w ramach i w związku z konfliktem zbrojnym niemającym charakteru

międzynarodowego.

4. Sprawca miał świadomość okoliczności faktycznych przesądzających o zaistnieniu

konfliktu zbrojnego.

Elementy definicji

1. Sprawca użył gazu lub innej analogicznej substancji lub urządzenia.

2.Taki gaz, substancja lub urządzenie powoduje śmierć lub poważny uszczerbek na zdrowiu

jako zwyczajny skutek działania, poprzez swoje duszące lub toksyczne właściwości

3. Czyn został dokonany w ramach i w związku z konfliktem zbrojnym niemającym charakteru

międzynarodowego.

4. Sprawca miał świadomość okoliczności faktycznych przesądzających o zaistnieniu

konfliktu zbrojnego.

Elementy definicji

1. Sprawca użył konkretnych pocisków.

2. Użycie takich pocisków naruszało międzynarodowe prawo konfliktów zbrojnych bowiem

z łatwością rozszerzają się lub spłaszczają w ciele ludzkim.

3. Sprawca miał świadomość, że charakter pocisków jest taki, że ich użycie spowodowałoby

niepotrzebne spotęgowanie cierpień lub ran.

4. Czyn został dokonany v ramach i w związku z konfliktem zbrojnym niemającym charakteru

międzynarodowego.

5. Sprawca miał świadomość okoliczności faktycznych przesądzających o zaistnieniu

konfliktu zbrojnego

(przedstawienie sprawy przez Radę Bezpieczeństwa)

1. Trybunał może wykonywać jurysdykcję względem zbrodni agresji zgodnie z artykułem

13 ust. (b), na zasadach określonych w niniejszym artykule.

2. Trybunał może wykonywać jurysdykcje jedynie względem zbrodni agresji popełnionej

jeden rok po ratyfikacji lub przyjęciu poprawek przez trzydzieści państw-stron.

3. Wykonywanie przez Trybunał jurysdykcji względem zbrodni agresji zgodnie z niniejszym

artykułem uzależnione jest od decyzji, która zostanie podjęta po dniu 1 stycznia 2017 r.

taka samą większością głosów państw-stron, jaka jest wymagana dla przyjęcia poprawek

do Statutu.

4. Stwierdzenie czy popełniono akt agresji dokonane przez organ zewnętrzny względem

Trybunału pozostaje bez wpływu na ustalenia własne Trybunału dokonane zgodnie z niniejszym

Statutem.

5. Niniejszy artykuł nie narusza przepisów dotyczących wykonywania jurysdykcji względem

innych zbrodni określonych w artykule 5.

5. Następującą treść dodaje się po artykule 25 ust. 3 Statutu

3 bis. W odniesieniu do zbrodni agresji, przepisy mniejszego artykułu stosuje się

tylko do osób, które zajmują pozycje pozwalające na sprawowanie efektywnej kontroli

nad politycznymi lub militarnymi działaniami państwa lub też nimi kierowanie.

6. Pierwsze zdanie artykułu 9 ust. 1 Statutu zastępuje się następującym zdaniem

1. Elementy Definicji Zbrodni stanowią pomoc dla Trybunału w interpretacji i stosowaniu

artykułu 6,7,8 i 8 bis.

7. Chapeau artykułu 20 ust. 3 Statutu zastępuje się następującą treścią; pozostała część

tegoż ustępu pozostaje niezmieniona;

3. Nikt, kto został już osądzony przez inny sąd za czyn opisany w artykule 6, 7, 8

lub 8 bis, nie może być sądzony przez Trybunał za ten sam czyn, chyba że postępowanie przed innym

sądem

Załącznik nr 2

Poprawki do Elementów Definicji Zbrodni

Zbrodnia agresji

1. Dla celów niniejszego Statutu, 'zbrodnia agresji' oznacza planowanie, przygotowanie,

inicjowanie lub wykonanie, przez osobę zajmującą pozycję pozwalającą na sprawowanie

efektywnej kontroli nad politycznymi lub militarnymi działaniami państwa lub też nimi

kierowanie, aktu agresji, który przez swój charakter, wagę lub skalę w sposób oczywisty

narusza Kartę Narodów Zjednoczonych.

2. Dla celów ust. 1, „akt agresji” oznacza użycie przez państwo sił zbrojnych przeciwko

suwerenności, terytorialnej integralności lub politycznej niepodległości innego państwa

lub w jakikolwiek inny sposób niezgodny z Kartą Narodów Zjednoczonych. Każdy z następujących

czynów, bez względu na fakt wypowiedzenia wojny, jest, zgodnie z rezolucją Zgromadzenia

Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych 3314 (XXIX) z dnia 14 grudnia 1974 r.,

uznawany za akt agresji

a) napaść lub atak sił zbrojnych jednego państwa na terytorium innego lub okupacja

militarna, także przejściowa, wynikła z takiej napaści lub ataku lub jakakolwiek aneksja

przy pomocy siły terytorium państwa lub jego części przez inne państwo;

b) bombardowanie przez siły zbrojne państwa terytorium innego państwa lub użycie przez

państwo jakiejkolwiek innej broni przeciw terytorium innego państwa;

c) blokada portów lub wybrzeży państwa przez siły zbrojne innego państwa;

d) zaatakowanie przez siły zbrojne państwa lądowych, morskich lub powietrznych sił

zbrojnych lub morskich albo lotniczych flot innego państwa;

e) użycie sił zbrojnych państwa przebywających na terytorium innego państwa za zgodą

państwa przyjmującego, w sposób sprzeczny z warunkami porozumienia, lub jakiekolwiek

przedłużanie ich pobytu na takim terytorium po wygaśnięciu porozumienia;

f) czyn państwa polegający na dopuszczeniu do użycia swego terytorium, które zostało

udostępnione innemu państwu, do dokonania aktu agresji przez to inne państwo przeciwko

państwu trzeciemu;

g) wysyłanie przez państwo lub w jego imieniu uzbrojonych band, grup, jednostek nieregularnych

łub najemników, dokonujących przeciwko innemu państwu aktów przemocy zbrojnej o wadze

równoważnej z czynami wskazanymi powyżej lub mających w nich znaczny udział.

3. Następującą treść dodaje się po artykule 15 Statutu

(Przedstawienie sytuacji przez państwo-stronę, proprio motu)

1. Trybunał może wykonywać jurysdykcję względem zbrodni agresji zgodnie z artykułem

13 ust. (a) i (c), na zasadach określonych w niniejszym artykule.

2. Trybunał może wykonywać jurysdykcję jedynie względem zbrodni agresji popełnionej

jeden rok po ratyfikacji lub przyjęciu poprawek przez trzydzieści państw-stron.

3. Wykonywanie przez Trybunał jurysdykcji względem zbrodni agresji zgodnie z niniejszym

artykułem uzależnione jest od decyzji, która zostanie podjęta po dniu 1 stycznia 2017 r.

taka samą większością głosów państw-stron, jaka jest wymagana dla przyjęcia poprawek

do Statutu.

4. Trybunał może, zgodnie z artykułem 12, wykonywać jurysdykcję względem zbrodni agresji,

wynikającej z aktu agresji popełnionego przez państwo-stronę, chyba że to państwo-strona

złożyło wcześniej oświadczenie, że nie uznaje tej jurysdykcji poprzez złożenie deklaracji

Sekretarzowi. Cofnięcie takiej deklaracji możliwe jest w dowolnym czasie i będzie

rozważone przez dane państwo-stronę w ciągu trzech lat

5. W stosunku do państwa, które nie jest stroną niniejszego Statutu, Trybunał nie

wykonuje jurysdykcji względem zbrodni agresji popełnionej przez obywateli tego państwa

lub na jego terytorium.

6. Jeżeli Prokurator uzna, że istnieje uzasadniona podstawa do prowadzenia postępowania

przygotowawczego w odniesieniu do zbrodni agresji, ustala najpierw, czy Rada Bezpieczeństwa

dokonała stwierdzenia czy doszło do popełnienia aktu agresji przez dane państwo. Prokurator

zawiadamia Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o sytuacji rozpatrywanej

przez Trybunał, załączając wszelkie odpowiednie informacje i dokumenty.

7. Jeśli Rada Bezpieczeństwa dokonała takiego stwierdzenia, Prokurator może prowadzić

postępowanie przygotowawcze w odniesieniu do zbrodni agresji.

8. Jeśli nie dokonano takiego stwierdzenia w terminie sześciu miesięcy od daty zawiadomienia,

Prokurator może prowadzić postępowanie przygotowawcze w odniesieniu do zbrodni agresji

pod warunkiem, że Izba Przygotowawcza wyraziła zgodę na prowadzenie postępowania przygotowawczego

w odniesieniu do zbrodni agresji zgodnie z procedurą określoną w artykule 15, zaś

Rada Bezpieczeństwa nie podjęła decyzji odmiennej zgodnie z artykułem 16.

9. Stwierdzenie czy popełniono akt agresji dokonane przez organ zewnętrzny względem

Trybunału pozostaje bez wpływu na ustalenia własne Trybunału dokonane zgodnie z niniejszym

Statutem.

10. Niniejszy artykuł nie narusza przepisów dotyczących wykonywania jurysdykcji względem

innych zbrodni określonych w artykule 5.

4. Następującą treść dodaje się po artykule 15 bis Statutu

Wprowadzenie

1. Przyjmuje się, że każdy z czynów wskazanych w artkule 8 bis ust. 2 uznawany jest za akt agresji.

2. Nie ma obowiązku wykazania, że sprawca dokonał oceny prawnej, czy użycie sił zbrojnych

było niezgodne z Kartą Narodów Zjednoczonych.

3. Termin „oczywisty” stanowi okoliczność obiektywną.

4. Nie ma obowiązku wykazania, że sprawca dokonał oceny prawnej w zakresie „oczywistego”

charakteru naruszenia Karty Narodów Zjednoczonych.

Elementy definicji

1. Sprawca planował, przygotowywał, inicjował lub wykonał akt agresji.

2. Sprawca był osobą

3. Akt agresji - użycie przez państwo sił zbrojnych przeciwko suwerenności, terytorialnej

integralności lub politycznej niepodległości innego państwa lub w jakikolwiek inny

sposób niezgodny z Kartą Narodów Zjednoczonych - został dokonany.

4. Sprawca miał świadomość okoliczności faktycznych przesądzających o tym, że takie

użycie sił zbrojnych było niezgodne z Kartą Narodów Zjednoczonych.

5. Akt agresji przez swój charakter, wagę lub skalę w sposób oczywisty naruszył Kartę

Narodów Zjednoczonych.

6. Sprawca miał świadomość okoliczności faktycznych przesądzających o zaistnieniu

takiego oczywistego naruszenia Karty Narodów Zjednoczonych.

Załącznik nr 3

Założenia interpretacyjne dotyczące poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego

Trybunału Karnego w zakresie zbrodni agresji

Przedstawienie sprawy przez Rade Bezpieczeństwa

1. Przyjmuje się, że Trybunał może wykonywać jurysdykcję na podstawie przedstawienia

sprawy przez Radę Bezpieczeństwa zgodnie z artykułem 13 ust. (b) Statutu jedynie w

odniesieniu do zbrodni agresji popełnionych po podjęciu decyzji zgodnie z artykułem

15 ter ust. 3 oraz jeden rok po ratyfikacji łub przyjęciu poprawek przez trzydzieści państw-stron,

w zależności od tego, które z tych zdarzeń będzie późniejsze.

2. Przyjmuje się, że Trybunał wykonuje jurysdykcję względem zbrodni agresji na podstawie

przedstawienia sprawy przez Radę Bezpieczeństwa zgodnie z artykułem 13 ust (b) Statutu,

niezależnie od tego, czy dane państwo przyjęło jurysdykcję Trybunału w tym zakresie.

Jurysdykcja ratione temporis

3. Przyjmuje się, że w przypadkach wskazanych w artykule 13 ust. (a) i (c), Trybunał

może wykonywać jurysdykcję jedynie w odniesieniu do zbrodni agresji popełnionych po

podjęciu decyzji zgodnie z artykułem 15 bis ust. 3 oraz jeden rok po ratyfikacji lub przyjęciu poprawek przez trzydzieści państw-stron,

w zależności od tego, które z tych zdarzeń będzie późniejsze.

krajowa jurysdykcja względem zbrodni agresji

4. Przyjmuje się, że poprawki odnoszące się do definicji aktu agresji i zbrodni agresji

obowiązują jedynie dla celów niniejszego Statutu. Poprawki te nie będą, zgodnie z

artykułem 10 Statutu Rzymskiego, interpretowane jako ograniczające lub wyłączające

w jakikolwiek sposób istniejące lub rozwijające się normy prawa międzynarodowego obowiązujące

dla celów innych niż niniejszy Statut.

5 Przyjmuje sic. że poprawki nie będą interpretowane jako wprowadzające prawo lub

obowiązek wykonywania jurysdykcji krajowej względem aktu agresji popełnionego przez

inne państwo.

Inne założenia interpretacyjne

6. Przyjmuje się. że agresja jest najpoważniejszym i najniebezpieczniejszym przejawem

nielegalnego użycia siły; stwierdzenie popełnienia aktu agresji wymaga każdorazowego

rozważenia wszystkich okoliczności danej sprawy, w tym wagi odpowiednich czynów oraz

ich konsekwencji, zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych.

7. Przyjmuje się. że przy ustalaniu czy akt agresji stanowi oczywiste naruszenie Karty

Narodów Zjednoczonych, trzy elementy w postaci charakteru, wagi i skali muszą być

wystarczająco poważne, aby usprawiedliwić „oczywistość” takiego stwierdzenia. Żaden

z tych elementów nie może być na tyle poważny, aby samodzielnie spełnić wymóg oczywistości.