Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 427 i 650) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ustawa określa także zasady kontrolowania jakości paliw stałych wprowadzanych do obrotu

lub obejmowanych procedurą celną dopuszczenia do obrotu, jeżeli paliwa te przeznaczone

są do użycia w

1)

gospodarstwach domowych;

2)

instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW.

”

;

2)

w art. 2 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633) wykonującego działalność gospodarczą w zakresie

a)

wytwarzania, transportowania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw albo

b)

wprowadzania do obrotu paliw stałych;

”

,

b)

pkt 4a otrzymuje brzmienie

„

4a)

paliwa stałe

a)

węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego,

b)

produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego

lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania,

c)

biomasę pozyskaną z drzew i krzewów oraz biomasę roślinną z rolnictwa,

d)

torf,

e)

muły węglowe, flotokoncentraty,

f)

węgiel brunatny,

g)

dowolną mieszaninę paliw, o których mowa w lit. a-f, z dodatkiem lub bez dodatku innych

substancji, zawierającą mniej niż 85% węgla kamiennego;

”

,

c)

po pkt 4a dodaje się pkt 4b w brzmieniu

„

4b)

paliwo stałe niesortowane - paliwo stałe, o którym mowa w pkt 4a lit. a i b oraz e-g,

niepoddane procesowi wzbogacania lub mieszaninę węgla o zróżnicowanym uziarnieniu

niespełniającą wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 3a ust. 2;

”

,

d)

po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu

„

14a)

wprowadzanie do obrotu paliw stałych - sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1

ust. 2;

”

,

e)

pkt 20 otrzymuje brzmienie

„

20)

akredytowane laboratorium ‒ laboratorium niezależne od przedsiębiorców wykonujących

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do

obrotu paliw albo wprowadzania do obrotu paliw stałych, które uzyskało akredytację,

na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1398 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338), do wykonywania badań jakości paliw lub paliw stałych;

”

,

f)

po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu

„

21a)

próbka paliwa stałego - paliwo stałe pobrane do badań;

”

;

3)

w art. 3a

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu

lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa

w art. 1 ust. 2, spełniają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa

ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wymagania jakościowe

dla paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, z przeznaczeniem,

o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz dopuszczalny poziom odchylenia od tych wymagań,

biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający z badań tych paliw,

a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby poprawy

jakości powietrza, w tym ograniczenia emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych

substancji.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Minister właściwy do spraw energii w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska

i ministrem właściwym do spraw gospodarki, co najmniej raz na 2 lata, dokonuje przeglądu

wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w celu

oceny wpływu ich stosowania na ochronę środowiska, zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów.

Wyniki tego przeglądu stanowią podstawę do zmiany tych wymagań.

”

;

4)

po art. 6 dodaje się art. 6a-6e w brzmieniu

„

Art. 6a.

Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące zmianą warunków zaopatrzenia

w paliwa stałe, powodujące utrudnienia w przestrzeganiu wymagań jakościowych lub zagrażające

bezpieczeństwu energetycznemu Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw

energii może, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 60 dni,

odstąpić od stosowania wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

3a ust. 2, mając na względzie interes konsumentów oraz zapewnienie bezpieczeństwa

energetycznego.

Art. 6b.

1.

Podmiot, który nabywa paliwo stałe z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust.

2 przekazuje przedsiębiorcy wprowadzającemu do obrotu paliwo stałe, który wprowadza

do obrotu również paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2

1)

kopię zaświadczenia wystawionego przez organ określony w ust. 3 potwierdzającego prowadzenie

przez podmiot, który nabywa paliwo stałe, instalacji spalania innej niż wskazana w

art. 1 ust. 2 pkt 2 opalanej paliwem stałym albo

2)

kopię dokumentu potwierdzającego prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży

paliwa stałego.

2.

Przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa

w art. 1 ust. 2, oraz z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2 przechowuje

kopie zaświadczeń i dokumentów, o których mowa w ust. 1, oraz kopie faktur VAT wystawionych

na rzecz podmiotów, które nabyły paliwo stałe, przez okres 5, lat licząc od dnia ich

przekazania.

3.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest wydawane na wniosek prowadzącego

instalację spalania inną niż wskazana w art. 1 ust. 2 pkt 2, opalaną paliwem stałym,

przez organ ochrony środowiska, który wydał pozwolenie, o którym mowa w art. 181 ust.

1 pkt 1 albo 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm., albo przyjął zgłoszenie, o którym mowa w art. 152 ust. 1 tej ustawy.

4.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest ważne przez rok, licząc od dnia

jego wystawienia.

Art. 6c.

1.

Przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego, o którym mowa w art.

2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo

stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a

ust. 2, zwany dalej „świadectwem jakości”.

2.

Kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę

wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który

nabywa paliwo stałe.

3.

Świadectwo jakości jest przechowywane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1,

przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wystawienia.

Art. 6d.

Świadectwo jakości zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości

oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze

państwa obcego;

3)

indywidualny numer świadectwa jakości;

4)

określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości;

5)

wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania,

że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości,

spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a

ust. 2;

6)

wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo

jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

7)

informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane

świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

8)

oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla

którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

9)

oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości;

10)

podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do

jego reprezentowania.

Art. 6e.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa

jakości, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności

wystawianych świadectw jakości.

”

;

5)

w art. 7

a)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych

1)

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. e i g;

2)

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. f;

3)

niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 3a ust. 2;

4)

niesortowanych;

5)

dla których nie wystawiono wymaganego świadectwa jakości.

”

,

b)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Zabrania się obejmowania procedurą celną dopuszczenia do obrotu paliw stałych, z przeznaczeniem,

o którym mowa w art. 1 ust. 2

1)

wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. e i g,

2)

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. f;

3)

niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 3a ust. 2,

4)

niesortowanych

- przywiezionych z terytorium państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 167 i 1544) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

c)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

Do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu paliwa stałego należy

dołączyć oświadczenie o przeznaczeniu tego paliwa.

”

;

6)

w art. 12 w ust. 2

a)

w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu

paliw stałych

”

,

b)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania paliw, magazynowania paliw oraz wprowadzania do obrotu paliw

stałych, u których dokonywana będzie kontrola jakości paliw lub paliw stałych;

”

,

c)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

ustalanie sposobu oznaczania próbki, próbki paliwa stałego i kopii świadectwa jakości

w celu uniemożliwienia identyfikacji przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej,

hurtowni paliw lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek podczas

przeprowadzanych badań;

”

;

7)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,

hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie

z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub paliw stałych

lub zaistnienia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości

paliw lub paliw stałych.

”

;

8)

w art. 16

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kontrolę jakości paliw lub paliw stałych u przedsiębiorców oraz biopaliw ciekłych

u rolników wytwarzających je na własny użytek, a także kontrolę wykonania obowiązków,

o których mowa w art. 9a, art. 9b ust. 1-3 oraz art. 9c, przeprowadza inspektor po

okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli,

wydanego przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Próbki paliw stałych pobiera się z przenośników taśmowych, podnośników kubełkowych,

wagonów kolejowych, samochodów lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu tego paliwa z

wagonów, samochodów, statków albo z barek lub ze zwałów albo z opakowań jednostkowych.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Inspektor może w toku kontroli żądać udostępnienia dokumentów dotyczących pochodzenia

i jakości badanego paliwa lub paliwa stałego.

”

,

d)

w ust. 5a w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

kopii dokumentów określonych w art. 6b ust. 1 i 2.

”

;

9)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

W toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki lub dwie próbki paliwa stałego.

2.

Inspektor oznacza próbki lub próbki paliwa stałego w sposób ustalony przez Zarządzającego.

3.

Próbkę paliwa stałego przekazuje się do badań laboratoryjnych wraz ze świadectwem

jakości, które inspektor oznacza w sposób ustalony przez Zarządzającego.

”

;

10)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub z innym akredytowanym

podmiotem na pobieranie próbek paliw stałych, jeżeli do ich pobrania są potrzebne

specjalistyczne umiejętności lub specjalistyczny sprzęt techniczny.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, próbki paliw stałych są pobierane w obecności

inspektora przez pracownika akredytowanego laboratorium lub przez inny akredytowany

podmiot, z którym zawarto umowę na ich pobieranie.

”

;

11)

art. 19b otrzymuje brzmienie

„

Art. 19b.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania

próbek paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej oraz metody określone w odpowiednich normach.

”

;

12)

w art. 20

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Po zakończeniu czynności, o których mowa w art. 17, art. 18 ust. 2 lub art. 18a ust.

2, inspektor sporządza protokół pobrania próbek lub próbek paliw stałych.

”

,

b)

w ust. 2

‒ pkt 5-7 otrzymują brzmienie

„

5)

datę pobrania próbek lub próbek paliw stałych;

6)

określenie miejsca pobrania próbek lub próbek paliw stałych;

7)

opis sposobu, w jaki pobrano próbki lub próbki paliw stałych;

”

,

‒ po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

informację o ilości wprowadzanego do obrotu przez przedsiębiorcę paliwa stałego o

określonych wymaganiach jakościowych, z której pobrano próbki tego paliwa stałego;

”

,

‒ pkt 9-11 otrzymują brzmienie

„

9)

znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy informacje dotyczące pochodzenia i jakości

badanego paliwa lub paliwa stałego;

10)

określenie rodzaju oferowanego paliwa lub paliwa stałego, których próbki lub próbki

paliwa stałego pobrano, oraz ilości pobranego paliwa lub paliwa stałego;

11)

imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora pobierającego próbki lub próbki paliwa

stałego;

”

,

‒ w pkt 12 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

inspektora pobierającego próbki lub próbki paliwa stałego.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego przedsiębiorcę lub rolnika wytwarzającego

biopaliwa ciekłe na własny użytek lub ich przedstawicieli nie stanowi przeszkody dla

przekazania do badań pobranych próbek lub próbek paliw stałych.

”

;

13)

w art. 21

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Inspektor sporządza także protokół pobrania próbek lub próbek paliw stałych przeznaczony

do użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej, zawierający

”

,

b)

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

informacje o oznaczeniu próbek lub próbek paliw stałych oraz świadectwa jakości uniemożliwiającym

identyfikację przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni lub rolnika

wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek, u którego próbki lub próbki paliw

stałych pobrano, przekazywanych do akredytowanego laboratorium;

4)

podpis inspektora pobierającego próbki lub próbki paliw stałych.

”

;

14)

w art. 22

a)

ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Inspektor lub upoważniony pracownik Inspekcji Handlowej niezwłocznie przekazują upoważnionemu

pracownikowi akredytowanego laboratorium pobrane próbki lub próbki paliw stałych w

warunkach uniemożliwiających zmianę jakości paliw lub paliw stałych i ich cech charakterystycznych.

2.

Jedna z próbek lub próbek paliw stałych stanowi próbkę kontrolną, a drugą próbkę lub

próbkę paliw stałych przeznacza się do badań.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku badania próbek sprężonego gazu ziemnego

(CNG) lub próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz próbek paliw stałych

lub próbek kontrolnych paliw stałych w toku kontroli przez pracownika akredytowanego

laboratorium.

4.

Badania pobranych próbek lub próbek paliw stałych i próbek kontrolnych przeprowadza

się w akredytowanym laboratorium. Badania próbek sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub

próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz próbek paliw stałych i próbek

kontrolnych paliw stałych mogą być przeprowadzane także w toku kontroli przez pracownika

akredytowanego laboratorium.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia

kontrolowanemu protokołu zawierającego wyniki badań próbek.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Badania próbki kontrolnej przeprowadza się z urzędu, jeżeli przeprowadzone badania

próbek paliw stałych wykazały, że

1)

paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 3a ust. 2 lub

2)

wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie

jakości.

7b.

Ocena zgodności wartości parametrów próbki paliwa stałego lub próbki kontrolnej paliwa

stałego z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości jest dokonywana z uwzględnieniem

dopuszczalnego poziomu odchylenia wartości parametrów jakościowych paliw stałych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2.

”

,

d)

dodaje się ust. 9 w brzmieniu

„

9.

Wyniki badań pobranych próbek paliw stałych u przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu

paliwa stałe stosuje się do ilości paliwa stałego, o której mowa w art. 20 ust. 2

pkt 8a.

”

;

15)

w art. 24

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 lub wartości parametrów

paliwa stałego są niezgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości, Zarządzający,

w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej

równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do

badań i badań próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1a, na podstawie

faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium lub innego akredytowanego

podmiotu, który dokonał pobrania próbek paliwa stałego, oraz faktury wystawionej przez

kierownika akredytowanego laboratorium, które wykonało badania próbki paliwa stałego

i próbki kontrolnej paliwa stałego.

”

,

c)

ust. 5-7 otrzymują brzmienie

„

5.

Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1 i

1a, na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

6.

Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1 i 1a, stanowią dochód budżetu

państwa.

7.

Należności, o których mowa w ust. 1 i 1a, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

”

;

16)

w art. 25 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

próbek lub próbek paliw stałych pobranych do badań - na podstawie umowy zawartej z

Zarządzającym;

2)

próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub próbek kontrolnych paliw stałych

- na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym;

”

;

17)

art. 26b otrzymuje brzmienie

„

Art. 26b.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej lub metody określone w odpowiednich normach.

”

;

18)

w art. 27 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu

inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu

badań, protokołu zawierającego wyniki badań próbek lub próbek paliw stałych z ich

analizą.

2.

Pozostałości po próbkach i próbkach paliw stałych oraz próbki kontrolne paliw lub

paliw stałych niepoddane badaniom podlegają, na wniosek wojewódzkiego inspektora Inspekcji

Handlowej, komisyjnemu zniszczeniu przez akredytowane laboratorium przeprowadzające

badania.

”

;

19)

uchyla się art. 28a;

20)

w art. 34a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto wprowadza do obrotu paliwa stałe niezgodnie z art. 7 ust. 7a pkt 1-3, podlega

grzywnie od 50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.

”

;

21)

w art. 35a w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10 w brzmieniu

„

9)

przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi

a)

nie wystawia świadectwa jakości albo

b)

wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne

ze stanem faktycznym, albo

c)

nie przekazuje kopii świadectwa jakości podmiotowi, który nabywa paliwo stałe;

10)

przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa

w art. 1 ust. 2, oraz z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2, który

wbrew obowiązkowi nie przechowuje kopii dokumentów, o których mowa w art. 6b ust.

1.

”

;

22)

w art. 35c dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt

9 i 10, wynosi

1)

od 10 000 zł do 25 000 zł - w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa

stałego nie przekracza kwoty 200 000 zł;

2)

od 25 001 zł do 100 000 zł - w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa

stałego przekracza kwotę 200 000 zł.

”

;

23)

w art. 35d

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 1-6, 9 i 10, wojewódzki inspektor Inspekcji

Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli,

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, ustalając wysokość kar pieniężnych, o których

mowa w art. 35c ust. 5, uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego

naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych

do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli.

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 508, z późn. zm. w art. 2 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zadania wynikające z zakazu obejmowania procedurą celną dopuszczenia do obrotu paliw

stałych, o którym mowa w art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650 i 1654);

”

.

Przegląd, o którym mowa w art. 3a ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, jest wykonywany

po raz pierwszy nie później niż 2 lata po wejściu w życie przepisów wydanych na podstawie

art. 3a ust. 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację

zadań z zakresu kontroli przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów będący

skutkiem finansowym ustawy wynosi w

1)

2018 r. - 0,00 zł;

2)

2019 r. - 3 310 000 zł;

3)

2020 r. - 3 190 000 zł;

4)

2021 r. - 3 270 000 zł;

5)

2022 r. - 3 350 000 zł;

6)

2023 r. - 3 430 000 zł;

7)

2024 r. - 3 520 000 zł;

8)

2025 r. - 3 610 000 zł;

9)

2026 r. - 3 700 000 zł;

10)

2027 r. - 3 790 000 zł.

2.

W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację

zadań z zakresu kontroli przez wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej będący

skutkiem finansowym ustawy wynosi w

1)

2018 r. - 0,00 zł;

2)

2019 r. - 2 710 000 zł;

3)

2020 r. - 2 520 000 zł;

4)

2021 r. - 2 580 000 zł;

5)

2022 r. - 2 650 000 zł;

6)

2023 r. - 2 710 000 zł;

7)

2024 r. - 2 780 000 zł;

8)

2025 r. - 2 850 000 zł;

9)

2026 r. - 2 920 000 zł;

10)

2027 r. - 2 990 000 zł.

3.

W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację

zadań z zakresu kontroli przez organy Krajowej Administracji Skarbowej będący skutkiem

finansowym ustawy wynosi w

1)

2018 r. - 0,00 zł;

2)

2019 r. - 2 410 000 zł;

3)

2020 r. - 2 280 000 zł;

4)

2021 r. - 2 340 000 zł;

5)

2022 r. - 2 400 000 zł;

6)

2023 r. - 2 460 000 zł;

7)

2024 r. - 2 520 000 zł;

8)

2025 r. - 2 580 000 zł;

9)

2026 r. - 2 650 000 zł;

10)

2027 r. - 2 710 000 zł.

4.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków wprowadza się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu

wydatków związanych z kontrolowaniem jakości paliw stałych wprowadzanych do obrotu

lub obejmowanych procedurą celną dopuszczenia do obrotu.

5.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o których mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony

w ust. 4 w tym zakresie.

6.

Właściwy wojewoda monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust.

2, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony w ust. 4 w tym zakresie.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o których mowa w ust. 3, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony

w ust. 4 w tym zakresie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7 ust.

7a pkt 2 i ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2020 r.

Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące zmianą warunków zaopatrzenia

w paliwa stałe, powodujące utrudnienia w przestrzeganiu wymagań jakościowych lub zagrażające

bezpieczeństwu energetycznemu Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw

energii może, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 60 dni,

odstąpić od stosowania wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

3a ust. 2, mając na względzie interes konsumentów oraz zapewnienie bezpieczeństwa

energetycznego.

1.

Podmiot, który nabywa paliwo stałe z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust.

2 przekazuje przedsiębiorcy wprowadzającemu do obrotu paliwo stałe, który wprowadza

do obrotu również paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2

1)

kopię zaświadczenia wystawionego przez organ określony w ust. 3 potwierdzającego prowadzenie

przez podmiot, który nabywa paliwo stałe, instalacji spalania innej niż wskazana w

art. 1 ust. 2 pkt 2 opalanej paliwem stałym albo

2)

kopię dokumentu potwierdzającego prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży

paliwa stałego.

2.

Przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa

w art. 1 ust. 2, oraz z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2 przechowuje

kopie zaświadczeń i dokumentów, o których mowa w ust. 1, oraz kopie faktur VAT wystawionych

na rzecz podmiotów, które nabyły paliwo stałe, przez okres 5, lat licząc od dnia ich

przekazania.

3.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest wydawane na wniosek prowadzącego

instalację spalania inną niż wskazana w art. 1 ust. 2 pkt 2, opalaną paliwem stałym,

przez organ ochrony środowiska, który wydał pozwolenie, o którym mowa w art. 181 ust.

1 pkt 1 albo 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm., albo przyjął zgłoszenie, o którym mowa w art. 152 ust. 1 tej ustawy.

4.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest ważne przez rok, licząc od dnia

jego wystawienia.

1.

Przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego, o którym mowa w art.

2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo

stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a

ust. 2, zwany dalej „świadectwem jakości”.

2.

Kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę

wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który

nabywa paliwo stałe.

3.

Świadectwo jakości jest przechowywane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1,

przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wystawienia.

Świadectwo jakości zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości

oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze

państwa obcego;

3)

indywidualny numer świadectwa jakości;

4)

określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości;

5)

wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania,

że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości,

spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a

ust. 2;

6)

wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo

jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

7)

informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane

świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

8)

oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla

którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

9)

oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości;

10)

podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do

jego reprezentowania.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa

jakości, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności

wystawianych świadectw jakości.

Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe,

hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie

z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub paliw stałych

lub zaistnienia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości

paliw lub paliw stałych.

1.

W toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki lub dwie próbki paliwa stałego.

2.

Inspektor oznacza próbki lub próbki paliwa stałego w sposób ustalony przez Zarządzającego.

3.

Próbkę paliwa stałego przekazuje się do badań laboratoryjnych wraz ze świadectwem

jakości, które inspektor oznacza w sposób ustalony przez Zarządzającego.

1.

Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub z innym akredytowanym

podmiotem na pobieranie próbek paliw stałych, jeżeli do ich pobrania są potrzebne

specjalistyczne umiejętności lub specjalistyczny sprzęt techniczny.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, próbki paliw stałych są pobierane w obecności

inspektora przez pracownika akredytowanego laboratorium lub przez inny akredytowany

podmiot, z którym zawarto umowę na ich pobieranie.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania

próbek paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej oraz metody określone w odpowiednich normach.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod

uwagę stan wiedzy technicznej lub metody określone w odpowiednich normach.