Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia efektywności prowadzonych działań kontrolnych w zakresie niektórych rynków rolnych

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2212 oraz z 2018 r. poz. 650 i 664) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Zgodność informacji, o których mowa w ust. 1, ze stanem faktycznym zapewnia producent,

który po raz pierwszy wprowadził do obrotu artykuł rolno-spożywczy.

4.

Producenci są obowiązani posiadać informacje, o których mowa w ust. 1, na wszystkich

etapach obrotu artykułem rolno-spożywczym w czasie posiadania tego artykułu rolno-spożywczego.

”

;

2)

w art. 24 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz sporządzania

z nich odpisów, kopii, notatek i wydruków, których zgodność z oryginałami potwierdza

kierownik jednostki kontrolowanej lub osoba przez niego upoważniona;

”

;

3)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

Kontrolowany ma obowiązek zapewnić upoważnionym pracownikom Inspekcji warunki niezbędne

do sprawnego wykonywania obowiązków służbowych.

”

;

4)

w art. 25 w ust. 2 w pkt 3 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

przeprowadzić kontrolę jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym ziemniaków,

których jakość handlowa nie jest objęta zakresem regulacji przepisów Unii Europejskiej

”

;

5)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Nadzór nad wykonywaniem czynności przez rzeczoznawców sprawuje wojewódzki inspektor.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole działalności

rzeczoznawców w miejscu wykonywania przez nich czynności.

3.

Osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,

na zlecenie których rzeczoznawca wykonuje czynności, są obowiązane

1)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp na teren oraz do obiektów i pomieszczeń,

gdzie są wykonywane czynności rzeczoznawcy, oraz możliwość poruszania się na tym terenie

oraz w tych obiektach i pomieszczeniach;

2)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp do środków transportu, w których są wykonywane

czynności rzeczoznawcy, i możliwość przeprowadzania ich oględzin;

3)

udzielać wojewódzkiemu inspektorowi pisemnych lub ustnych informacji związanych z

czynnościami wykonywanymi przez rzeczoznawcę;

4)

okazywać wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty związane z czynnościami wykonywanymi

przez rzeczoznawcę;

5)

umożliwić wojewódzkiemu inspektorowi pobieranie nieodpłatnie próbek artykułów rolno-spożywczych

do badań.

4.

Do przeprowadzania kontroli działalności rzeczoznawców stosuje się odpowiednio przepisy

art. 24-28.

”

;

6)

w art. 37 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli w dotychczasowej działalności rzeczoznawcy

nie stwierdzano istotnych uchybień, a podmiot zlecający czynności nie poniósł szkody,

skreślenie z rejestru rzeczoznawców nie następuje.

4.

W przypadku określonym w ust. 3, wojewódzki inspektor kieruje do rzeczoznawcy pisemne

upomnienie, wskazując popełnione naruszenia oraz nakazując rzeczoznawcy podjęcie określonych

działań naprawczych w wyznaczonym terminie. W razie niewykonania tych działań naprawczych

w terminie wojewódzki inspektor skreśla rzeczoznawcę z rejestru rzeczoznawców.

”

;

7)

w art. 40a w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze pieniężnej

w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia

kary, nie niższej jednak niż 200 zł.

”

.

W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku

chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15

a)

uchyla się ust. 1b,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Pracownik Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych może także przeprowadzić

kontrole, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, po okazaniu legitymacji służbowej oraz

imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

”

;

2)

w art. 15a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Kontrolę zgodności w punkcie sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu przeprowadza

się w sposób określony w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 i 2056 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338).

”

;

3)

w art. 18 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Pracownik Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych może także przeprowadzić

kontrolę jakości handlowej owoców i warzyw po okazaniu legitymacji służbowej oraz

imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

”

;

4)

tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie: „Przepisy karne i kary pieniężne”;

5)

w art. 40

a)

uchyla się ust. 4a,

b)

w ust. 4b uchyla się pkt 1,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, 4 i 4b, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

”

;

6)

po art. 40 dodaje się art. 40a i art. 40b w brzmieniu

„

Art. 40a.

1.

Kto

1)

uniemożliwia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie

kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania

lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2)

utrudnia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie

kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania

lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3)

wprowadza do obrotu owoce i warzywa nieodpowiadające wymaganiom jakości handlowej,

podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej

uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu,

nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

odmawia okazania wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej dokumentów

towarzyszących danej partii owoców i warzyw lub nie zamieszcza w tych dokumentach

odpowiednich informacji wymaganych zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 543/2011 lub

zamieszcza w tych dokumentach informacje nieprawdziwe, podlega karze pieniężnej w

wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

nałożenia kary.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w zakresie jakości

handlowej owoców i warzyw w określonym terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości

do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu owoce i warzywa, wobec których zostało wydane orzeczenie

o niezgodności, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia nr 543/2011, lub odnośnie do

których nie podjęto środków wynikających z tego orzeczenia, podlega karze pieniężnej

w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby

zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu, nie niższej jednak niż

500 zł.

4.

Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa

w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, dokonanych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je

zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

5.

Kto zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa w art. 26a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, dokonanych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je

zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

6.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-4, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki

inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę,

w wyniku której zostały stwierdzone przesłanki wymierzenia kary, a w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - któremu uniemożliwiono lub utrudniono przeprowadzenie

kontroli.

7.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 5, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę, w wyniku której zostały stwierdzone

przesłanki wymierzenia kary.

8.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-5, wymierza się przy uwzględnieniu stopnia

szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia

i wielkości jego obrotów oraz przychodu w roku poprzedzającym rok nałożenia kary,

a także wartości owoców i warzyw poddanych kontroli.

9.

Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności,

o których mowa w ust. 8, w szczególności dotyczących obrotów oraz przychodu w roku

poprzedzającym rok nałożenia kary i wartości kontrolowanych owoców i warzyw.

10.

W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub

braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia,

można odstąpić od wymierzania kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-5.

11.

O odstąpieniu, o którym mowa w ust. 10, rozstrzyga w drodze decyzji wojewódzki inspektor

albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy do wymierzenia kary pieniężnej.

12.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

13.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio

wojewódzkiego inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego

inspektoratu Inspekcji Handlowej.

Art. 40b.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3, wyczerpuje jednocześnie

znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616 i 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów

rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168) po art. 58e dodaje się art. 58f w brzmieniu

„

Art. 58f.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 58b, dotyczy świeżych owoców i warzyw, których

jakość handlowa jest objęta zakresem regulacji przepisów Unii Europejskiej, i naruszenie

to wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków

owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616 i 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

”

.

W ustawie z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616) po art. 26a dodaje się art. 26b w brzmieniu

„

Art. 26b.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2, dotyczy

świeżych owoców i warzyw, których jakość handlowa jest objęta zakresem regulacji przepisów

Unii Europejskiej, i naruszenie to wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o

którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków

owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633) lub art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

”

.

W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646, 1479 i 1629) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 48 w ust. 11 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w

brzmieniu

„

12)

kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2138 oraz z 2018 r. poz. 810 i 1616).

”

;

2)

w art. 54 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w

brzmieniu

„

12)

kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin.

”

.

1.

Do postępowań, do których mają zastosowanie przepisy art. 7 ust. 3 i 4, art. 24 pkt

3, art. 24a i art. 25 ust. 2 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

2.

Do działalności osób wpisanych do rejestru rzeczoznawców, o którym mowa w art. 35

ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Do czynów, o których mowa w art. 40 ust. 4a i ust. 4b pkt 1 ustawy zmienianej w art.

2, popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.

Do postępowań, do których mają zastosowanie przepisy art. 48 ust. 11 i art. 54 ust.

1 ustawy zmienianej w art. 5, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu

dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Kontrolowany ma obowiązek zapewnić upoważnionym pracownikom Inspekcji warunki niezbędne

do sprawnego wykonywania obowiązków służbowych.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2, dotyczy

świeżych owoców i warzyw, których jakość handlowa jest objęta zakresem regulacji przepisów

Unii Europejskiej, i naruszenie to wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o

którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków

owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633) lub art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

1.

Nadzór nad wykonywaniem czynności przez rzeczoznawców sprawuje wojewódzki inspektor.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole działalności

rzeczoznawców w miejscu wykonywania przez nich czynności.

3.

Osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,

na zlecenie których rzeczoznawca wykonuje czynności, są obowiązane

1)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp na teren oraz do obiektów i pomieszczeń,

gdzie są wykonywane czynności rzeczoznawcy, oraz możliwość poruszania się na tym terenie

oraz w tych obiektach i pomieszczeniach;

2)

zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp do środków transportu, w których są wykonywane

czynności rzeczoznawcy, i możliwość przeprowadzania ich oględzin;

3)

udzielać wojewódzkiemu inspektorowi pisemnych lub ustnych informacji związanych z

czynnościami wykonywanymi przez rzeczoznawcę;

4)

okazywać wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty związane z czynnościami wykonywanymi

przez rzeczoznawcę;

5)

umożliwić wojewódzkiemu inspektorowi pobieranie nieodpłatnie próbek artykułów rolno-spożywczych

do badań.

4.

Do przeprowadzania kontroli działalności rzeczoznawców stosuje się odpowiednio przepisy

art. 24-28.

1.

Kto

1)

uniemożliwia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie

kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania

lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2)

utrudnia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie

kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania

lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3)

wprowadza do obrotu owoce i warzywa nieodpowiadające wymaganiom jakości handlowej,

podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej

uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu,

nie niższej jednak niż 500 zł;

4)

odmawia okazania wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej dokumentów

towarzyszących danej partii owoców i warzyw lub nie zamieszcza w tych dokumentach

odpowiednich informacji wymaganych zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 543/2011 lub

zamieszcza w tych dokumentach informacje nieprawdziwe, podlega karze pieniężnej w

wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

nałożenia kary.

2.

Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w zakresie jakości

handlowej owoców i warzyw w określonym terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości

do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu owoce i warzywa, wobec których zostało wydane orzeczenie

o niezgodności, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia nr 543/2011, lub odnośnie do

których nie podjęto środków wynikających z tego orzeczenia, podlega karze pieniężnej

w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby

zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu, nie niższej jednak niż

500 zł.

4.

Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa

w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, dokonanych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je

zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

5.

Kto zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa w art. 26a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, dokonanych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je

zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia

za rok poprzedzający rok nałożenia kary.

6.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-4, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki

inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę,

w wyniku której zostały stwierdzone przesłanki wymierzenia kary, a w przypadku, o

którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 - któremu uniemożliwiono lub utrudniono przeprowadzenie

kontroli.

7.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 5, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę, w wyniku której zostały stwierdzone

przesłanki wymierzenia kary.

8.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-5, wymierza się przy uwzględnieniu stopnia

szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia

i wielkości jego obrotów oraz przychodu w roku poprzedzającym rok nałożenia kary,

a także wartości owoców i warzyw poddanych kontroli.

9.

Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor

Inspekcji Handlowej może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności,

o których mowa w ust. 8, w szczególności dotyczących obrotów oraz przychodu w roku

poprzedzającym rok nałożenia kary i wartości kontrolowanych owoców i warzyw.

10.

W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub

braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia,

można odstąpić od wymierzania kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-5.

11.

O odstąpieniu, o którym mowa w ust. 10, rozstrzyga w drodze decyzji wojewódzki inspektor

albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy do wymierzenia kary pieniężnej.

12.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu

kary stała się ostateczna.

13.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio

wojewódzkiego inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego

inspektoratu Inspekcji Handlowej.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3, wyczerpuje jednocześnie

znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń

produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616 i 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 58b, dotyczy świeżych owoców i warzyw, których

jakość handlowa jest objęta zakresem regulacji przepisów Unii Europejskiej, i naruszenie

to wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków

owoców i warzyw oraz rynku chmielu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie

ekologicznym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1054 oraz z 2018 r. poz. 1616 i 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.