Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad instytucjami płatniczymi oraz opłat za niektóre czynności Komisji Nadzoru Finansowego

Rozporządzenie określa

1)

wysokość, sposób i terminy uiszczania przez krajowe instytucje płatnicze opłat za

a)

wydanie oraz zmianę zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, zwanej dalej „ustawą”,

b)

dokonanie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 3 ustawy, z wyłączeniem wpisu

związanego z wydaniem lub zmianą zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy;

2)

terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat wnoszonych przez krajowe instytucje

płatnicze na pokrycie kosztów nadzoru nad instytucjami płatniczymi, zwanych dalej

„kosztami nadzoru”.

1.

Wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości

równowartości w walucie polskiej kwoty 1250 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu

średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia.

2.

Zmiana zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości

równowartości w walucie polskiej kwoty 400 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu zmiany zezwolenia.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, krajowa instytucja płatnicza uiszcza w terminie

14 dni od dnia doręczenia decyzji udzielającej zezwolenia albo decyzji o jego zmianie.

1.

Dokonanie wpisu do rejestru, z wyłączeniem wpisu związanego z wydaniem albo zmianą

zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1 ustawy, podlega opłacie w wysokości równowartości

w walucie polskiej kwoty 400 euro, ustalonej z zastosowaniem kursu średniego ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu dokonania wpisu do rejestru.

2.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, krajowa instytucja płatnicza uiszcza w terminie 14

dni od dnia zawiadomienia o dokonaniu wpisu do rejestru.

Opłaty, o których mowa w § 2 i § 3, wnosi się na rachunek bankowy urzędu obsługującego

Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „KNF”, z podaniem tytułu wpłaty.

1.

Wysokość należnej od krajowej instytucji płatniczej wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru

za dany rok kalendarzowy oblicza się według wzoru

\(

KWN_{IP} = {{FW_{IP} \times (KN_{IPP} - O_{IPP} )} \over {FW_{IPP} }}

\)

gdzie

KWNIP - oznacza kwotę wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od danej krajowej instytucji

płatniczej za dany rok kalendarzowy.

FWIP - oznacza ustaloną przez krajową instytucję płatniczą kwotę, o której mowa w art. 76

ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczoną na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata

na pokrycie kosztów nadzoru,

KNIPP - oznacza wysokość kosztów nadzoru w danym roku kalendarzowym,

OIPP - oznacza sumę opłat, o których mowa w § 2 i § 3, uiszczonych przez wszystkie krajowe

instytucje płatnicze w danym roku kalendarzowym,

FWIPP - oznacza sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych na ostatni

dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, ustaloną dla

wszystkich krajowych instytucji płatniczych.

2.

Sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych na ostatni dzień

roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, dla wszystkich krajowych

instytucji płatniczych ustala się na podstawie danych z dodatkowych rocznych sprawozdań

finansowych i statystycznych krajowych instytucji płatniczych; w przypadku korekty

danych uwzględnia się wyłącznie korekty przekazane do KNF nie później niż do dnia

31 lipca następnego roku kalendarzowego.

3.

W przypadku krajowej instytucji płatniczej, której rok obrotowy nie pokrywa się z

rokiem kalendarzowym, do obliczenia należnej wpłaty przyjmuje się kwotę, o której

mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, aktualną na ostatni dzień roku kalendarzowego,

za który należna jest wpłata, obliczoną na ostatni dzień roku obrotowego zakończonego

w tym roku kalendarzowym, za który należna jest wpłata. Kwotę tę odpowiednio uwzględnia

się przy ustalaniu sumy kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, obliczonych

na ostatni dzień roku, za który jest należna wpłata na pokrycie kosztów nadzoru, dla

wszystkich krajowych instytucji płatniczych.

4.

W przypadku gdy wysokość należnej od krajowej instytucji płatniczej wpłaty na pokrycie

kosztów nadzoru za dany rok kalendarzowy, obliczonej zgodnie z ust. 1, przekracza

1% ustalonej przez krajową instytucję płatniczą kwoty, o której mowa w art. 76 ust.

4 pkt 2 ustawy, wysokość wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru należnej od krajowej instytucji

płatniczej za dany rok kalendarzowy wynosi 1% kwoty, o której mowa w art. 76 ust.

4 pkt 2 ustawy, ustalonej przez krajową instytucję płatniczą.

Do dnia 20 sierpnia następnego roku kalendarzowego Przewodniczący KNF ustala i podaje

do publicznej wiadomości, w drodze komunikatu ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym KNF

1)

wysokość kosztów nadzoru w danym roku kalendarzowym;

2)

sumę opłat, o których mowa w § 2 i § 3, uiszczonych przez wszystkie krajowe instytucje

płatnicze w danym roku kalendarzowym;

3)

sumę kwot, o których mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy, ustaloną dla wszystkich krajowych

instytucji płatniczych.

1.

W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia komunikatu, o którym mowa w § 6, krajowa instytucja

płatnicza dokonuje wpłaty należności na pokrycie kosztów nadzoru na rachunek bankowy

urzędu obsługującego KNF, z podaniem tytułu wpłaty.

2.

W terminie 5 dni od dnia dokonania wpłaty, o której mowa w ust. 1, krajowa instytucja

płatnicza składa KNF deklarację, w której wykazuje kwotę wpłaty na pokrycie kosztów

nadzoru należnej od tej krajowej instytucji płatniczej za dany rok kalendarzowy.

3.

Wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2, określa załącznik do rozporządzenia.

Do rozliczenia kosztów nadzoru za 2017 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.