Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

1.

Ustawa określa

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać opakowania wprowadzane do obrotu,

2)

zasady działania organizacji odzysku opakowań,

3)

zasady postępowania z opakowaniami oraz odpadami opakowaniowymi,

4

zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej

4

zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej oraz opłaty recyklingowej

- w celu zmniejszenia ilości i szkodliwości dla środowiska materiałów i substancji

zawartych w opakowaniach i odpadach opakowaniowych oraz ilości i szkodliwości dla

środowiska opakowań i odpadów opakowaniowych na etapie procesu produkcyjnego, wprowadzania

do obrotu, dystrybucji i przetwarzania, w szczególności przez wytwarzanie czystych

produktów i stosowanie czystych technologii.

2.

Ustawa określa prawa i obowiązki przedsiębiorców

1)

będących organizacjami odzysku opakowań;

2)

dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

a)

odpadów opakowaniowych,

b)

produktów w opakowaniach;

3)

dystrybuujących produkty w opakowaniach;

4)

eksportujących

a)

odpady opakowaniowe,

b)

opakowania,

c)

produkty w opakowaniach;

5)

prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych;

6)

wprowadzających opakowania;

7)

wprowadzających produkty w opakowaniach.

3.

Ustawa określa także obowiązki użytkowników środków niebezpiecznych będących środkami

ochrony roślin.

1.

W sprawach dotyczących gospodarki odpadami opakowaniowymi w zakresie nieuregulowanym

w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 i 1954 oraz z 2017 r. poz. 785, 1566 i 2056).

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów określających wymagania dotyczące opakowań

w zakresie warunków sanitarnych, bezpieczeństwa, ochrony zdrowia oraz wymogów transportowych

dotyczących wyrobów pakowanych.

1.

Opakowaniem w rozumieniu ustawy jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek

materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji

produktów, od surowców do towarów przetworzonych.

2.

Za opakowanie uważa się

1)

wyrób spełniający funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1, bez uszczerbku dla

innych funkcji, jakie opakowanie może spełniać, z wyłączeniem wyrobu, którego wszystkie

elementy są przeznaczone do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, stanowiącego

integralną część produktu oraz niezbędnego do przechowywania, utrzymywania lub zabezpieczania

produktu w całym cyklu i okresie jego funkcjonowania;

2)

wyrób spełniający funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1

a)

wytworzony i przeznaczony do wypełniania w punkcie sprzedaży,

b)

jednorazowego użytku - sprzedany, wypełniony, wytworzony lub przeznaczony do wypełniania

w punkcie sprzedaży;

3)

część składową opakowania oraz złączony z opakowaniem element pomocniczy, spełniające

funkcje opakowania, o których mowa w ust. 1, z tym że element pomocniczy przyczepiony

bezpośrednio lub przymocowany do produktu uważa się za opakowanie, z wyłączeniem elementu

stanowiącego integralną część produktu, który jest przeznaczony do wspólnego użycia

lub usunięcia.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, przykładowy

wykaz wyrobów, w tym części składowych opakowań oraz złączonych z wyrobem elementów

pomocniczych, które uznaje się albo nie uznaje się za opakowanie, kierując się potrzebą

zapewnienia jednolitego uznawania wyrobów za opakowanie.

Wyróżnia się następujące kategorie opakowań

1)

opakowania jednostkowe - służące do przekazywania produktu użytkownikowi w miejscu

zakupu;

2)

opakowania zbiorcze - zawierające wielokrotność opakowań jednostkowych produktów,

niezależnie od tego, czy są one przekazywane użytkownikowi, czy też służą zaopatrywaniu

punktów sprzedaży i które można zdjąć z produktu bez naruszania cech produktu;

3)

opakowania transportowe - służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych

lub zbiorczych w celu zapobiegania uszkodzeniom produktów, z wyłączeniem kontenerów

do transportu drogowego, kolejowego, wodnego lub lotniczego.

Przepisy ustawy stosuje się do wszystkich opakowań, niezależnie od zastosowanego do

ich wykonania materiału, oraz do powstałych z nich odpadów opakowaniowych.

1

Przepisów ustawy, z wyłączeniem przepisów art. 14 i art. 45, nie stosuje się do przedsiębiorców

w zakresie opakowań, które w danym roku kalendarzowym wprowadzili do obrotu w drodze

importu produktów w opakowaniach lub wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniach,

a następnie w tym samym roku kalendarzowym dokonali eksportu lub wewnątrzwspólnotowej

dostawy tych opakowań bez produktów lub wraz z produktami.

1

Przepisów ustawy, z wyłączeniem przepisów art. 14 i art. 45, nie stosuje się do przedsiębiorców

w zakresie opakowań, w których w danym roku kalendarzowym wprowadzili produkty do

obrotu, a następnie w tym samym roku kalendarzowym dokonali eksportu lub wewnątrzwspólnotowej

dostawy tych opakowań bez produktów lub wraz z produktami.

2.

Eksport lub wewnątrzwspólnotowa dostawa, o której mowa w ust. 1, może być również

dokonana przez przedsiębiorcę innego niż wprowadzający te opakowania lub produkty

w opakowaniach na podstawie dokumentów potwierdzających ten eksport lub wewnątrzwspólnotową

dostawę opakowań bez produktów lub wraz z produktami.

3

Przepisów ustawy w zakresie

1)

uzyskania wymaganych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, w tym dotyczących

opłaty produktowej, oraz dokumentów potwierdzających recykling lub inny niż recykling

proces odzysku odpadów opakowaniowych, eksport odpadów opakowaniowych i wewnątrzwspólnotową

dostawę odpadów opakowaniowych,

2)

obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych, o których mowa w art. 19

ust. 1, oraz obowiązku dotyczącego sprawozdań o wysokości środków przeznaczonych na

publiczne kampanie edukacyjne

- nie stosuje się do przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach, którzy

w danym roku kalendarzowym wprowadzili do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej

masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1.

1.

Przepis art. 6 ust. 3 ma zastosowanie, jeżeli

1)

przedsiębiorca złoży marszałkowi województwa w terminie do dnia 15 marca każdego roku

a)

zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy

publicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1808 i 1948),

b

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art.

37 ust. 2a ustawy, o której mowa w pkt 1;

b

informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na podstawie art.

37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a;

2)

spełnione są dla przedsiębiorcy warunki dopuszczalności pomocy de minimis określone

w obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej w zakresie pomocy de minimis i

pomocy de minimis w rolnictwie.

2

Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty produktowej, obliczanej

z zastosowaniem maksymalnej stawki opłaty produktowej dla opakowań, o której mowa

w art. 35 ust. 1, oraz 2% wartości netto opakowań, o których mowa w art. 19 ust. 4.

3.

(uchylony)

4.

Zaświadczenia lub oświadczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, oraz informacje,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane za pośrednictwem środków

komunikacji elektronicznej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

dokumencie

a)

DPR - rozumie się przez to dokument potwierdzający recykling odpadów opakowaniowych,

w tym określający masę tych odpadów i sposób ich recyklingu,

b)

DPO - rozumie się przez to dokument potwierdzający inny niż recykling proces odzysku

odpadów opakowaniowych, w tym określający masę tych odpadów i sposób ich odzysku,

c)

EDPR - rozumie się przez to dokument potwierdzający odpowiednio eksport odpadów opakowaniowych

albo wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych w celu poddania ich recyklingowi,

w tym określający masę tych odpadów,

d)

EDPO - rozumie się przez to dokument potwierdzający odpowiednio eksport odpadów opakowaniowych

albo wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych w celu poddania ich innemu

niż recykling procesowi odzysku, w tym określający masę tych odpadów;

2)

eksporcie odpadów opakowaniowych - rozumie się przez to wywóz odpadów opakowaniowych

z terytorium kraju na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej

w celu poddania ich recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi odzysku;

3)

eksporcie opakowań - rozumie się przez to wywóz opakowań z terytorium kraju na terytorium

państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;

4)

eksporcie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to wywóz produktów w opakowaniach

z terytorium kraju na terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;

5)

imporcie opakowań - rozumie się przez to przywóz opakowań na terytorium kraju z terytorium

państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej w celu wprowadzenia do

obrotu;

6)

imporcie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to przywóz produktów w opakowaniach

na terytorium kraju z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej

w celu wprowadzenia do obrotu;

7

marszałku województwa - rozumie się przez to marszałka województwa właściwego ze względu

na siedzibę lub miejsce zamieszkania odpowiednio przedsiębiorcy

a)

wprowadzającego opakowania,

b)

wprowadzającego produkty w opakowaniach,

c)

eksportującego opakowania,

d)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań,

e)

eksportującego produkty w opakowaniach,

f)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

g)

prowadzącego recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych,

h)

eksportującego odpady opakowaniowe,

i)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

j)

będącego organizacją odzysku opakowań

- a w przypadku gdy przedsiębiorca ten nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania

na terytorium kraju - Marszałka Województwa Mazowieckiego;

7

marszałku województwa - rozumie się przez to

a)

marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania odpowiednio

przedsiębiorcy

-

wprowadzającego opakowania,

-

wprowadzającego produkty w opakowaniach,

-

eksportującego opakowania,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań,

-

eksportującego produkty w opakowaniach,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

-

będącego organizacją odzysku opakowań,

-

eksportującego odpady opakowaniowe,

-

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

b)

marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności w

zakresie recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku odpadów opakowaniowych

przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling lub inny niż recykling proces odzysku

odpadów opakowaniowych,

c)

Marszałka Województwa Mazowieckiego - w przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa

w lit. a, nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju;

8)

odpadach opakowaniowych - rozumie się przez to opakowania wycofane z użycia, stanowiące

odpady w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, z wyjątkiem odpadów powstających w procesie produkcji opakowań;

8a

oksydegradowalnych torbach na zakupy z tworzywa sztucznego - rozumie się przez to

torby na zakupy wykonane z tworzyw sztucznych zawierających dodatki, które katalizują

rozpadanie się tworzywa sztucznego na mikrofragmenty;

9)

opakowaniu wielokrotnego użytku - rozumie się przez to opakowanie posiadające właściwości

fizyczne i charakterystykę pozwalające co najmniej na jego dwukrotne zastosowanie

do tego samego celu, do którego opakowanie zostało pierwotnie przeznaczone, z pomocą

lub bez pomocy wyrobów pomocniczych dostępnych na rynku umożliwiających powtórne wykorzystanie

opakowania; opakowanie to staje się odpadem opakowaniowym z chwilą, gdy przestaje

być wyrobem wielokrotnego użytku;

10)

opakowaniu wielomateriałowym - rozumie się przez to opakowanie wykonane co najmniej

z dwóch różnych materiałów, których nie można rozdzielić ręcznie lub za pomocą prostych

metod mechanicznych;

11)

przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2168 i 2290);

12)

przedsiębiorcy

a)

dokonującym wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych - rozumie się przez

to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych, który w ramach tej działalności wystawia dokumenty

EDPR lub dokumenty EDPO,

b)

eksportującym odpady opakowaniowe - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie eksportu odpadów opakowaniowych, który w ramach

tej działalności wystawia dokumenty EDPR lub dokumenty EDPO,

c)

prowadzącym recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych

- rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie

recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku odpadów opakowaniowych, który

w ramach tej działalności wystawia dokumenty DPR lub dokumenty DPO;

13

publicznej kampanii edukacyjnej - rozumie się przez to każde działanie mające na celu

podnoszenie stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa, obejmujące informowanie

o prawidłowym postępowaniu z odpadami opakowaniowymi, możliwym wpływie odpadów opakowaniowych

na środowisko i zdrowie ludzi, dostępnych systemach zwrotu, zbierania i odzysku, w

tym recyklingu, odpadów opakowaniowych, w tym kampanie w środkach masowego przekazu,

ulotki i broszury informacyjne, plakaty, konkursy, konferencje oraz imprezy o charakterze

informacyjno-edukacyjnym;

13

publicznej kampanii edukacyjnej - rozumie się przez to każde działanie mające na celu

poprawę stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa, obejmujące informowanie o prawidłowym

postępowaniu z odpadami opakowaniowymi, możliwym wpływie odpadów opakowaniowych, w

tym odpadów powstałych z toreb na zakupy z tworzywa sztucznego, na środowisko i zdrowie

ludzi, dostępnych systemach zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów

opakowaniowych, w tym kampanie prowadzone w środkach masowego przekazu, ulotki i broszury

informacyjne, plakaty, konkursy, konferencje oraz imprezy o charakterze informacyjno-edukacyjnym;

14)

środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to

a

substancje chemiczne i ich mieszaniny zaklasyfikowane na podstawie przepisów o substancjach

chemicznych i ich mieszaninach jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii

1 lub 2, mutagenne kategorii 1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii

1 lub 2 lub niebezpieczne dla środowiska z przypisanym symbolem N lub

a)

(uchylona)

b)

substancje chemiczne i ich mieszaniny zaklasyfikowane na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006

(Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.) w klasie toksyczności ostrej w kategorii 1, 2 lub 3 lub jako rakotwórcze kategorii

1A lub 1B, mutagenne kategorii 1A lub 1B, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii

1A lub 1B lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu na toksyczność

ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategorii 1 i 2, lub

c

środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne, toksyczne lub niebezpieczne

dla środowiska wodnego z przypisanym symbolem N na podstawie przepisów o substancjach

chemicznych i ich mieszaninach lub zaklasyfikowane w klasie toksyczności ostrej w

kategorii 1, 2 lub 3 lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu

na toksyczność ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategorii

1 i 2 na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006;

c

środki ochrony roślin zaklasyfikowane w klasie toksyczności ostrej w kategorii 1,

2 lub 3 lub jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego ze względu na toksyczność

ostrą w kategorii 1 lub ze względu na toksyczność przewlekłą w kategoriach 1 i 2 na

podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego

i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1907/2006;

15)

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

15a

torbach na zakupy z tworzywa sztucznego - rozumie się przez to torby na zakupy, z

uchwytami lub bez uchwytów, wykonane z tworzywa sztucznego, które są oferowane w jednostkach

handlu detalicznego lub hurtowego, do których zalicza się

a)

lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów,

b)

bardzo lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 15

mikrometrów, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe

opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności;

15b

tworzywie sztucznym - rozumie się przez to polimer w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych

ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów,

zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr

793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG

i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm., do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować

jako główny strukturalny składnik toreb na zakupy;

16)

wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych - rozumie się przez to wywóz

odpadów opakowaniowych z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w celu poddania ich recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi

odzysku;

17)

wewnątrzwspólnotowej dostawie opakowań - rozumie się przez to wywóz opakowań z terytorium

kraju na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

18)

wewnątrzwspólnotowej dostawie produktów w opakowaniach - rozumie się przez to wywóz

produktów w opakowaniach z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej;

19)

wewnątrzwspólnotowym nabyciu opakowań - rozumie się przez to przywóz opakowań na terytorium

kraju z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu wprowadzenia

do obrotu;

20)

wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach - rozumie się przez to przywóz

produktów w opakowaniach na terytorium kraju z terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w celu wprowadzenia do obrotu;

21)

wielokrotnym użyciu - rozumie się przez to każde działanie, w trakcie którego opakowanie

przeznaczone i zaprojektowane do co najmniej dwukrotnego zastosowania jest powtórnie

wykorzystywane do tego samego celu, do którego było pierwotnie przeznaczone;

22)

wprowadzającym opakowania - rozumie się przez to przedsiębiorcę

a)

wytwarzającego opakowania,

b)

importującego opakowania,

c)

dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań,

d)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań;

23)

wprowadzającym produkty w opakowaniach - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach,

w szczególności

a)

wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem rozumianym

jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 776), lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których wytworzenie zlecił innemu

przedsiębiorcy,

b)

pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do

obrotu,

c)

prowadzącego

-

jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 500 m

-

więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego o łącznej powierzchni handlowej powyżej

5000 m

24)

wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie

opakowań lub produktów w opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania

lub dystrybucji; za wprowadzenie do obrotu uważa się także

a)

import opakowań,

b)

import produktów w opakowaniach,

c)

wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,

d)

wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach

- dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej.

Oksydegradowalne torby na zakupy z tworzywa sztucznego zalicza się do lekkich toreb

na zakupy z tworzywa sztucznego lub bardzo lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego

zgodnie z kryteriami określonymi w art. 8 pkt 15a.

1.

Wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach następuje w dniu

1)

ich wydania z magazynu albo przekazania osobie trzeciej, w przypadku opakowań i produktów

w opakowaniach wytworzonych na terytorium kraju;

2)

ich przywozu na terytorium kraju;

3)

wystawienia faktury potwierdzającej odpowiednio wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań

albo wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach.

2.

Jeżeli wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach nastąpiło w dwóch

różnych terminach określonych w ust. 1, za dzień wprowadzenia do obrotu opakowań lub

produktów w opakowaniach uważa się dzień, w którym ich wprowadzenie do obrotu nastąpiło

wcześniej.

3.

Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach

nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu niż określony w ust. 1, spoczywa na wprowadzającym

je do obrotu przedsiębiorcy.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, sporządza i składa marszałkowi województwa roczne sprawozdanie za przedsiębiorców,

których reprezentuje, po raz pierwszy za 2018 r.

1.

Przedsiębiorca

1)

będący organizacją odzysku opakowań,

2)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

3)

eksportujący

a)

opakowania,

b)

produkty w opakowaniach,

4)

wprowadzający opakowania,

5)

wprowadzający produkty w opakowaniach

- podlega, w zakresie tej działalności, wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Przedsiębiorca

1)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

2)

eksportujący odpady opakowaniowe,

3)

prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych

- podlega wpisowi do rejestru na wniosek, jeżeli zamierza wystawiać odpowiednio dokumenty

DPO, DPR, EDPO i EDPR.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem postępowań dotyczących administracyjnych

kar pieniężnych, do których stosuje się art. 189c ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257).

1.

Wprowadzający opakowania jest obowiązany ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie

na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby

1)

opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie

dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi;

2)

maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu

nie przekraczała 100 mg/kg, z wyłączeniem opakowań określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 4.

2.

Wprowadzający opakowania jest także obowiązany ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie

na środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego

minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ust.

1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania

użytkownika.

3.

Wprowadzający opakowania jest obowiązany wprowadzać do obrotu opakowania projektowane

i wykonane w sposób umożliwiający

1)

ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo

2)

przynajmniej ich recykling, jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo

3)

inną niż recykling formę ich odzysku, jeżeli nie jest możliwy ich recykling.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, opakowania,

do których nie stosuje się wymagań określonych w ust. 1 pkt 2, kierując się właściwościami

fizycznymi i składem chemicznym opakowań, a także ryzykiem powstania zagrożeń dla

środowiska lub życia i zdrowia ludzi.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą uzyskania wiarygodnych

i powtarzalnych wyników, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania sumy zawartości

ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach.

Do dnia 31 grudnia 2018 r. roczne poziomy recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących

z gospodarstw domowych, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1,

wynoszą dla

1)

opakowań z tworzyw sztucznych - 40%;

2)

opakowań z aluminium - 50%;

3)

opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej - 30%;

4)

opakowań z papieru i tektury - 20%;

5)

opakowań ze szkła - 50%;

6)

opakowań z drewna - 0%.

1.

Odpady z opakowań wielokrotnego użytku

1)

poddaje się odzyskowi w warunkach pozwalających na spełnienie wymogów bezpieczeństwa

i higieny pracy;

2)

powinny spełniać wymagania dla opakowań przydatnych do odzysku.

2.

Opakowania przydatne do odzysku

1)

przez recykling - powinny być wytwarzane w sposób pozwalający na recykling określonego

procentu masy materiału, z którego opakowanie zostało wykonane, zgodnie z przepisami

odrębnymi;

2)

przez kompostowanie - powinny posiadać zdolność do biodegradacji, o której mowa w

pkt 3, niestanowiącą przeszkody w ich selektywnym zbieraniu, procesie kompostowania

lub w innych działaniach, którym są one poddawane;

3)

przez biodegradację - powinny posiadać zdolność rozkładu fizycznego, chemicznego,

termicznego i biologicznego, zapewniającą ostateczny rozkład otrzymanego kompostu

na dwutlenek węgla, biomasę i wodę;

4)

energii - powinny posiadać minimalną wartość opałową dolną, pozwalającą na optymalizację

odzyskiwania energii.

Do rocznych audytów zewnętrznych przeprowadzanych za 2016 r., o których mowa w art.

46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Wymagania, o których mowa w art. 11 ust. 1-3 i art. 12, uważa się za spełnione w przypadku

zgodności opakowań z normami zharmonizowanymi w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1398).

2.

Oceny zgodności opakowań z normami zharmonizowanymi dokonuje się na podstawie przepisów

ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.

W przypadku rocznych audytów zewnętrznych przeprowadzonych za lata 2017-2020 w terminie,

o którym mowa w art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, dokumenty, o których mowa

w art. 50 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przekazuje się nie później niż po upływie

30 dni po przeprowadzeniu audytu.

Przedsiębiorca dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach oraz

wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany stosować opakowania spełniające

wymagania, o których mowa w art. 11.

Do ustalania docelowego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych za 2017 r.

oraz obliczania poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i opłaty produktowej

za 2017 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przedsiębiorca wprowadzający produkty w opakowaniach, wytwarzający opakowania, importujący

opakowania oraz dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań może umieszczać

na opakowaniach oznakowania wskazujące na

1)

rodzaj materiałów, z których opakowania zostały wykonane;

2)

możliwość wielokrotnego użycia opakowania w przypadku opakowań wielokrotnego użytku;

3)

przydatność opakowania do recyklingu w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu.

2.

Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu lub na naklejonej na nim etykiecie, a jeżeli

rozmiary opakowania na to nie pozwalają - na dołączonej do opakowania ulotce informacyjnej,

w sposób, który nie stanowi przeszkody dla recyklingu odpadów opakowaniowych.

3.

Oznakowanie powinno być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe również po otwarciu opakowania.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory oznakowania

opakowań, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego postępowania z odpadami opakowaniowymi.

1.

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych jest obowiązany spełniać wymagania określone dla prowadzonej działalności

w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym posiadać decyzje w zakresie gospodarowania odpadami, jeżeli są wymagane.

2.

Przedsiębiorca eksportujący odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorca dokonujący wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych są obowiązani spełniać wymagania, określone dla prowadzonej

działalności w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym posiadać decyzje w zakresie gospodarowania odpadami, jeżeli są wymagane.

3.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 i 2, wpisany do rejestru jest obowiązany wystawiać

odpowiednio do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej dokumenty DPO, DPR, EDPO

i EDPR.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany zapewniać odzysk, w tym recykling

odpadów opakowaniowych takiego samego rodzaju jak odpady opakowaniowe powstałe z tego

samego rodzaju opakowań jak opakowania, w których wprowadził produkty, z uwzględnieniem

art. 18.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach wykonuje obowiązek, o którym mowa w ust. 1,

samodzielnie albo za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, której zlecił jego

wykonanie.

3.

Wprowadzający produkty w opakowaniach może wykonywać obowiązek, o którym mowa w ust.

1, samodzielnie, jeżeli poddaje odzyskowi, w tym recyklingowi

1)

wyłącznie odpady opakowaniowe wytworzone przez siebie lub

2)

odpady opakowaniowe zebrane od innych posiadaczy odpadów, takiego samego rodzaju i

w takiej samej masie jak odpady opakowaniowe powstałe z wprowadzonych przez niego

do obrotu produktów w opakowaniach.

4.

Organizacja odzysku opakowań przejmuje obowiązek wprowadzającego produkty w opakowaniach

na podstawie zawartej z nim w formie pisemnej pod rygorem nieważności umowy, w odniesieniu

do całej masy opakowań jednego lub kilku rodzajów, jakie wprowadzający produkty w

opakowaniach wprowadził do obrotu w danym roku kalendarzowym.

5

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany przekazać organizacji odzysku

opakowań wszelkie niezbędne dane do realizacji przejętego przez nią od niego obowiązku,

w tym informacje o wszystkich wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym

produktach w opakowaniach.

5

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany przekazać organizacji odzysku

opakowań wszelkie niezbędne dane do realizacji przejętego przez nią od niego obowiązku,

w tym informacje o wszystkich wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku kalendarzowym

produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach w opakowaniach

stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20

ust. 2 lub 3.

6

W przypadku nieprzekazania organizacji odzysku opakowań danych, o których mowa w ust.

5, wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do wniesienia opłaty produktowej

obliczonej w odniesieniu do produktów w opakowaniach, jakie wprowadził do obrotu w

danym roku kalendarzowym bez poinformowania organizacji odzysku opakowań.

6

W przypadku nieprzekazania organizacji odzysku opakowań danych, o których mowa w ust.

5, wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do wniesienia opłaty produktowej

obliczonej w odniesieniu do produktów w opakowaniach, o których nie poinformował organizacji

odzysku opakowań, a które wprowadził do obrotu w roku stanowiącym podstawę do obliczenia

poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

7.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań mogą zlecić

wykonanie poszczególnych czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi

posiadaczowi odpadów.

8.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań są obowiązani

przechowywać umowy, o których mowa w ust. 4, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym umowa przestała obowiązywać.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

1.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach jest obowiązany zorganizować system

zbierania oraz zapewniać odzysk, w tym recykling, odpadów opakowaniowych po środkach

niebezpiecznych, z tym że wprowadzający środki niebezpieczne będące środkami ochrony

roślin jest obowiązany zorganizować system zbierania oraz zapewniać odzysk, w tym

recykling, odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony

roślin.

2.

Wprowadzający środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin jest obowiązany

do sfinansowania kosztów zbierania przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu

detalicznego lub hurtowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1, oraz do odebrania od niego,

na własny koszt, odpadów opakowaniowych po tych środkach.

3.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach wykonuje obowiązki, o których mowa

w ust. 1, samodzielnie albo przez przystąpienie do porozumienia, o którym mowa w art.

25.

4.

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach może zlecić wykonanie poszczególnych

czynności w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi po środkach niebezpiecznych

posiadaczowi odpadów.

4a

Wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach samodzielnie wykonujący obowiązki,

o których mowa w ust. 1, jest obowiązany zapewnić poziom odzysku, w tym recyklingu,

odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych co najmniej w wysokości określonej

w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się także do wprowadzającego produkty w opakowaniach wielomateriałowych.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje

substancji chemicznych i ich mieszanin, których nie uznaje się za środki niebezpieczne,

kierując się specyfiką tych środków oraz brakiem zagrożenia dla życia lub zdrowia

ludzi oraz dla środowiska.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany prowadzić publiczne kampanie

edukacyjne.

2.

Obowiązek określony w ust. 1 może być według wyboru wprowadzającego produkty w opakowaniach

wykonywany samodzielnie lub za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań.

3.

Obowiązek określony w ust. 1, przeniesiony przez wprowadzającego produkty w opakowaniach

na organizację odzysku opakowań, uznaje się za wykonywany w ramach art. 31 ust. 1.

4.

Wprowadzający produkty w opakowaniach samodzielnie wykonując obowiązek określony w

ust. 1

1

przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub

1

przeznacza w danym roku kalendarzowym na publiczne kampanie edukacyjne lub

2

przekazuje na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

2

przekazuje w danym roku kalendarzowym na odrębny rachunek bankowy marszałka województwa

- łącznie co najmniej 2% wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim

roku kalendarzowym.

4a

W przypadku braku możliwości ustalenia wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu

w drodze importu produktów w opakowaniach lub wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów

w opakowaniach wartość netto opakowań wprowadzonych do obrotu ustala się na podstawie

wartości netto podobnych pod względem zastosowania, wymiarów i masy opakowań tego

samego rodzaju dostępnych na terytorium kraju.

4b

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia środków

przekazywanych zgodnie z ust. 4 pkt 2.

4c

Środki przekazywane zgodnie z ust. 4 pkt 2 powiększone o przychody z oprocentowania

rachunku bankowego, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie

każdego kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

5.

Rozliczenie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych następuje

na koniec roku kalendarzowego.

6

Wprowadzający produkty w opakowaniach składa sprawozdanie o wysokości środków przeznaczonych

na publiczne kampanie edukacyjne w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

6

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który samodzielnie wykonuje obowiązek określony

w ust. 1, składa sprawozdanie o wysokości środków przeznaczonych na publiczne kampanie

edukacyjne w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany do dnia 31 grudnia 2014 r. oraz

w latach następnych osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych

co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 1 do ustawy, z wyłączeniem wprowadzającego

produkty w opakowaniach wielomateriałowych lub środki niebezpieczne w opakowaniach,

w tym środki ochrony roślin, który należy do porozumienia, o którym mowa w art. 25.

2.

Poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych w danym roku kalendarzowym stanowi

wyrażona w procentach wartość ilorazu masy odpadów opakowaniowych poddanych odpowiednio

odzyskowi lub recyklingowi w tym roku oraz masy wprowadzonych do obrotu opakowań w

poprzednim roku kalendarzowym.

3

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który rozpoczyna działalność gospodarczą w

danym roku kalendarzowym, oblicza poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych

za ten rok w stosunku do masy wprowadzonych przez siebie do obrotu opakowań w tym

roku.

3

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który w poprzednim roku kalendarzowym nie wprowadzał

do obrotu produktów w opakowaniach danego rodzaju, oblicza poziom odzysku i recyklingu

odpadów opakowaniowych za dany rok w stosunku do masy wprowadzonych przez siebie do

obrotu opakowań w tym roku.

4

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana uwzględnić do dnia 31 grudnia 2020 r.

oraz w latach następnych w osiągniętym poziomie łącznego odzysku i recyklingu docelowo

co najmniej 50% odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych.

4

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana uwzględnić w osiągniętych poziomach recyklingu

dla poszczególnych rodzajów opakowań, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy,

odpady opakowaniowe pochodzące z gospodarstw domowych co najmniej w wysokości określonej

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 5.

5

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy

odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych, które

organizacja odzysku opakowań jest obowiązana uwzględniać do końca 2020 r. w osiągniętych

poziomach łącznego odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, biorąc pod uwagę potrzebę

stopniowego tworzenia krajowego systemu selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

zwiększenia jego efektywności oraz konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.

5

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy

recyklingu odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych, które organizacja

odzysku opakowań jest obowiązana uwzględniać w osiągniętych poziomach recyklingu odpadów

opakowaniowych, biorąc pod uwagę potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu

selektywnego zbierania odpadów komunalnych, zwiększenia jego efektywności oraz konieczność

realizacji zobowiązań międzynarodowych.

1.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów

1)

odzysku odpadów opakowaniowych - do odzysku zalicza się procesy odzysku R1-R9,

2)

recyklingu odpadów opakowaniowych - do recyklingu zalicza się procesy odzysku R2-R9

- wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

2.

Do osiągniętego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych zalicza się wyłącznie

odzysk i recykling odpadów opakowaniowych zebranych na terytorium kraju.

3.

Do osiągniętego poziomu recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzywa sztucznego zalicza

się wyłącznie recykling, w wyniku którego otrzymuje się produkt wykonany z tworzywa

sztucznego.

1

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany prowadzić ewidencję w formie

pisemnej albo w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 570), obejmującą informacje o masie opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty

w danym roku kalendarzowym.

1

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany prowadzić ewidencję w postaci

papierowej albo elektronicznej, obejmującą informacje o masie opakowań, w których

wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach jest obowiązany przechowywać informacje zawarte

w ewidencji przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego informacje dotyczą.

1.

Masę opakowań wprowadzonych do obrotu wraz z produktami ustala się w oparciu o ewidencję,

o której mowa w art. 22 ust. 1.

2.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach nie prowadzi ewidencji, o której

mowa w art. 22 ust. 1, albo prowadzi ją nierzetelnie, informacje o masie opakowań,

w których wprowadził on do obrotu produkty, marszałek województwa lub wojewódzki inspektor

ochrony środowiska ustalają na podstawie wszelkich dostępnych informacji, a w razie

ich braku - szacunkowo.

3.

Masę odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi

odzysku oraz zastosowany proces odzysku i recyklingu ustala się w oparciu odpowiednio

o dokument DPR albo dokument DPO.

4

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, są wystawiane przez przedsiębiorcę prowadzącego

recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych na wniosek

wprowadzającego produkty w opakowaniach lub organizacji odzysku opakowań.

4

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, są wystawiane przez przedsiębiorcę prowadzącego

recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych na wniosek

złożony w postaci papierowej albo elektronicznej przez wprowadzającego produkty w

opakowaniach, organizację odzysku opakowań lub organizację samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1.

4a

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, w przypadku organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1, może obejmować łącznie wszystkich wprowadzających

produkty w opakowaniach, których reprezentuje ta organizacja.

5.

W przypadku odpadów opakowaniowych pochodzących wyłącznie z gospodarstw domowych dokumenty

DPO i DPR są wystawiane przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling lub inny niż recykling

proces odzysku odpadów opakowaniowych na wniosek

1)

podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości albo

2)

prowadzącego instalację regionalną do przetwarzania odpadów komunalnych, albo

3)

podmiotu prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych, albo

4)

gminy organizującej odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

6

Wniosek, o którym mowa w ust. 4 lub ust. 5, należy złożyć nie później niż w terminie

30 dni od upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane do recyklingu

lub innego niż recykling procesu odzysku.

6

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych jest obowiązany wystawić dokument DPO lub dokument DPR, w przypadku

gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań, organizacja

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony

w ust. 5 przekazali odpady opakowaniowe bezpośrednio lub za pośrednictwem innego posiadacza

odpadów do recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku, jeżeli wniosek, o

którym mowa w ust. 4 lub 5, został złożony nie później niż w terminie 30 dni od upływu

kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane do recyklingu lub innego

niż recykling procesu odzysku.

6a

Jeżeli po upływie terminu określonego w ust. 6 wprowadzający produkty w opakowaniach,

organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w

art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony w ust. 5, w tym również ci, którzy nie

przekazali odpadów opakowaniowych do recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku,

złożyli wniosek o wystawienie dokumentu DPO lub dokumentu DPR, nie później jednak

niż 2 miesiące po upływie kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane

do recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku, przedsiębiorca prowadzący

recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych może wystawić

ten dokument.

7.

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia

wpływu wniosku o ich wystawienie.

8

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań

lub podmiot, prowadzący instalację regionalną bądź gmina, o których mowa w ust. 5,

zlecą posiadaczowi odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do recyklingu lub innego

niż recykling procesu odzysku, wniosek, o którym mowa w ust. 4 lub 5, składa w ich

imieniu posiadacz odpadów.

8

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań,

organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca

określony w ust. 5 zlecą posiadaczowi odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do

recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku, wniosek, o którym mowa w ust.

4 lub 5, składa w ich imieniu posiadacz odpadów.

9

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 3, w trzech egzemplarzach,

z czego jeden egzemplarz jest przeznaczony dla wystawiającego dokument przedsiębiorcy,

drugi egzemplarz - dla przekazującego odpady opakowaniowe do recyklingu lub innego

niż recykling procesu odzysku, natomiast trzeci egzemplarz - dla marszałka województwa.

9

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych wystawia dokument, o którym mowa w ust. 3, w trzech egzemplarzach,

z czego jeden egzemplarz jest przeznaczony dla wystawiającego dokument przedsiębiorcy,

drugi egzemplarz - odpowiednio dla wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji

odzysku opakowań, organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust.

1, albo wnioskodawcy określonego w ust. 5, natomiast trzeci egzemplarz - dla marszałka

województwa.

10.

Przedsiębiorca prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów

opakowaniowych jest obowiązany przekazać marszałkowi województwa jeden egzemplarz

dokumentów, o których mowa w ust. 3, w terminie 30 dni od upływu kwartału, w którym

dokumenty zostały wystawione.

10a

W przypadku odpadów opakowaniowych pochodzących wyłącznie z gospodarstw domowych przedsiębiorca

prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych

wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 3, w czterech egzemplarzach, z czego jeden

egzemplarz jest przeznaczony dla przedsiębiorcy wystawiającego dokument, a pozostałe

trzy egzemplarze - dla wnioskodawcy określonego w ust. 5.

10b

Wnioskodawca określony w ust. 5 uzupełnia trzy egzemplarze dokumentu, o których mowa

w ust. 10a, nie później niż 2 miesiące po upływie kwartału, w którym odpady opakowaniowe

zostały przekazane do recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku, wpisując

wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizację odzysku opakowań albo organizację

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, i niezwłocznie przekazuje

jeden egzemplarz dokumentu wpisanemu podmiotowi.

Drugi egzemplarz dokumentu, w terminie 30 dni od upływu kwartału, w którym został

uzupełniony, wnioskodawca określony w ust. 5 przekazuje marszałkowi województwa właściwemu

ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez prowadzącego recykling lub inny

niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych, natomiast trzeci egzemplarz zachowuje

dla siebie.

11.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach w ramach wykonywanej działalności

gospodarczej dokonuje recyklingu lub innego niż recykling procesu odzysku odpadów

opakowaniowych, masę odpadów opakowaniowych poddanych przez niego recyklingowi lub

innemu niż recykling procesowi odzysku oraz sposób ich odzysku i recyklingu ustala

się w oparciu o prowadzoną przez niego ilościową i jakościową ewidencję odpadów, o

której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

12

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań są obowiązani

przechowywać dokumenty, o których mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, którego dokumenty dotyczą.

12

Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, oraz wnioskodawca określony w ust.

5 są obowiązani przechowywać dokumenty, o których mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc

od końca roku kalendarzowego, którego dokumenty dotyczą.

13.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów

DPO i DPR, kierując się potrzebą ich ujednolicenia, a w przypadku organizacji odzysku

także identyfikacji odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych poddanych

recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi odzysku.

1.

Masę odpadów opakowaniowych będących przedmiotem eksportu odpadów opakowaniowych oraz

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych w celu poddania ich recyklingowi

lub innemu niż recykling procesowi odzysku ustala się w oparciu odpowiednio o dokument

EDPR albo dokument EDPO.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wystawiane przez przedsiębiorcę

1)

eksportującego odpady opakowaniowe,

2)

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych

-

na wniosek wprowadzającego produkty w opakowaniach lub organizacji odzysku opakowań.

-

na wniosek złożony w postaci papierowej albo elektronicznej przez wprowadzającego

produkty w opakowaniach, organizację odzysku opakowań lub organizację samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1.

2a

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w przypadku organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1, może obejmować łącznie wszystkich wprowadzających

produkty w opakowaniach, których reprezentuje ta organizacja.

3

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wystawiane na podstawie dokumentu celnego potwierdzającego

wywóz odpadów opakowaniowych poza obszar celny Unii Europejskiej albo faktury potwierdzającej

wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych.

3

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, są wystawiane na podstawie dokumentu celnego potwierdzającego

wywóz odpadów opakowaniowych poza obszar celny Unii Europejskiej w celu poddania ich

recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi odzysku albo na podstawie faktury

potwierdzającej wewnątrzwspólnotową dostawę odpadów opakowaniowych w celu poddania

ich recyklingowi lub innemu niż recykling procesowi odzysku oraz na podstawie dokumentu

dotyczącego transgranicznego przemieszczania odpadów określonego w załączniku IA,

IB lub VII do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

(Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1, z późn. zm..

4

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, należy złożyć nie później niż w terminie 30 dni od

upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane odpowiednio do eksportu

odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych.

4

Przedsiębiorca jest obowiązany wystawić dokumenty, o których mowa w ust. 1, w przypadku

gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań lub organizacja

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, przekazali odpady opakowaniowe

bezpośrednio lub za pośrednictwem innego posiadacza odpadów odpowiednio do eksportu

odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, jeżeli

wniosek, o którym mowa w ust. 2, został złożony nie później niż w terminie 30 dni

od upływu kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane odpowiednio do

eksportu odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych.

4a

Jeżeli po upływie terminu określonego w ust. 4 wprowadzający produkty w opakowaniach,

organizacja odzysku opakowań lub organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa

w art. 25 ust. 1, w tym również ci, którzy nie przekazali odpadów opakowaniowych odpowiednio

do eksportu odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych,

złożyli wniosek o wystawienie dokumentu EDPO lub dokumentu EDPR, nie później jednak

niż 2 miesiące po upływie kwartału, w którym odpady opakowaniowe zostały przekazane

odpowiednio do eksportu odpadów opakowaniowych albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów

opakowaniowych, przedsiębiorca może wystawić ten dokument.

5.

Przedsiębiorca wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia

wpływu wniosku o ich wystawienie, dołączając do nich uwierzytelnione kopie dokumentów

celnych albo faktur, na podstawie których były one wystawione.

6.

Przedsiębiorca eksportujący odpady opakowaniowe dołącza do dokumentów, o których mowa

w ust. 1, oświadczenie, że odpady opakowaniowe zostaną poddane recyklingowi lub innemu

niż recykling procesowi odzysku w instalacjach spełniających co najmniej wymagania,

jakie spełniają instalacje eksploatowane na terytorium kraju.

7

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach lub organizacja odzysku opakowań

zlecą posiadaczowi odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do eksportu odpadów

opakowaniowych lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, wniosek o

wydanie dokumentów, o których mowa w ust. 1, składa w ich imieniu posiadacz odpadów.

7

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań

lub organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, zlecą posiadaczowi

odpadów przekazanie odpadów opakowaniowych do eksportu odpadów opakowaniowych lub

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, wniosek, o którym mowa w ust.

2, składa w ich imieniu posiadacz odpadów.

8

Przedsiębiorca wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach,

z czego jeden egzemplarz jest przeznaczony dla wystawiającego dokument przedsiębiorcy,

drugi egzemplarz - dla przekazującego odpady opakowaniowe do eksportu odpadów opakowaniowych

albo wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, natomiast trzeci egzemplarz

- dla marszałka województwa.

8

Przedsiębiorca wystawia dokumenty, o których mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach,

z czego jeden egzemplarz jest przeznaczony dla wystawiającego dokument przedsiębiorcy,

drugi egzemplarz - odpowiednio dla wprowadzającego produkty w opakowaniach, organizacji

odzysku opakowań albo organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25

ust. 1, natomiast trzeci egzemplarz - dla marszałka województwa.

9.

Przedsiębiorca jest obowiązany przekazać marszałkowi województwa jeden egzemplarz

dokumentów, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od upływu kwartału, w którym

dokumenty zostały wystawione.

10

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań są obowiązani

przechowywać dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz dokumenty celne i faktury, o

których mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dokumenty

dotyczą.

10

Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań oraz organizacja

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, są obowiązani przechowywać

dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz dokumenty celne, faktury i dokumenty dotyczące

transgranicznego przemieszczania odpadów, o których mowa w ust. 3, przez 5 lat, licząc

od końca roku kalendarzowego, którego dokumenty dotyczą.

11.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów

EDPO i EDPR, kierując się potrzebą ich ujednolicenia, a w przypadku organizacji odzysku

także identyfikacji odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych będących

przedmiotem eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy.

1.

Organizacja samorządu gospodarczego reprezentująca grupę przedsiębiorców wprowadzających

1)

produkty w opakowaniach wielomateriałowych albo

2)

środki niebezpieczne w opakowaniach, w tym środki ochrony roślin

- może zawrzeć porozumienie z marszałkiem województwa w zakresie utworzenia i utrzymania

systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych

powstałych z opakowań wielomateriałowych albo z opakowań po środkach niebezpiecznych.

2.

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, mogą na równych zasadach przystępować do już

zawartych porozumień.

3.

Porozumienie określa w szczególności

1)

cele i termin realizacji porozumienia, w tym przewidziane do osiągnięcia poziomy odzysku

i recyklingu;

2)

podmioty uprawnione do kontroli realizacji porozumienia oraz sposób tej kontroli;

3)

sposób finansowania realizacji porozumienia;

4)

warunki rozwiązania porozumienia.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalne

roczne poziomy odzysku i recyklingu dla opakowań wielomateriałowych oraz dla opakowań

po środkach niebezpiecznych, w poszczególnych latach, poniżej których nie mogą zostać

określone poziomy w porozumieniu, kierując się kosztami utworzenia systemu, o którym

mowa w ust. 1, mocami przerobowymi istniejących i planowanych instalacji oraz ochroną

środowiska, zdrowia i życia ludzi.

5.

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, podlega wykluczeniu z porozumienia w razie

niewykonywania zobowiązań finansowych na rzecz porozumienia.

5a

Wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przekazać organizacji samorządu

gospodarczego, o której mowa w ust. 1, wszelkie niezbędne dane do realizacji przejętego

przez nią od niego obowiązku, w tym informacje o wszystkich wprowadzonych przez niego

do obrotu w danym roku kalendarzowym produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych

do obrotu produktach w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku

i recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

5b

W przypadku nieprzekazania organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w ust.

1, danych, o których mowa w ust. 5a, wprowadzający, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany

do wniesienia opłaty produktowej obliczonej w odniesieniu do produktów w opakowaniach,

o których nie poinformował organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w ust.

1, a które wprowadził do obrotu w roku stanowiącym podstawę do obliczenia poziomu

odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20 ust. 2 lub 3.

6

Osoba prawna reprezentująca wprowadzających, o których mowa w ust. 1, jest obowiązana

w terminie do dnia 15 marca każdego roku przedstawić marszałkowi województwa oraz

ministrowi właściwemu do spraw środowiska raport obejmujący informacje dotyczące funkcjonowania

porozumienia za poprzedni rok kalendarzowy.

6

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana, w terminie

do dnia 15 marca każdego roku, przedstawić marszałkowi województwa oraz ministrowi

właściwemu do spraw środowiska raport obejmujący informacje dotyczące funkcjonowania

porozumienia za poprzedni rok kalendarzowy.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór raportu,

o którym mowa w ust. 6, kierując się potrzebą ujednolicenia zbierania i przetwarzania

informacji dotyczących funkcjonowania porozumienia.

8

Marszałek województwa zamieszcza porozumienia oraz informacje o ich rozwiązaniu w

Biuletynie Informacji Publicznej obsługującego go urzędu.

8

Marszałek województwa zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej obsługującego

go urzędu

1)

porozumienia oraz informacje o ich rozwiązaniu, niezwłocznie po zawarciu albo rozwiązaniu

porozumienia;

2)

informacje o osiągniętych celach w ramach porozumień - w terminie do dnia 30 kwietnia

każdego roku.

9.

Marszałek województwa informuje ministra właściwego do spraw środowiska o zawartych

porozumieniach oraz o ich rozwiązaniu.

10.

W przypadku gdy cele określone w porozumieniu nie zostaną osiągnięte w terminie, wprowadzający,

o których mowa w ust. 1, będący jego stronami są obowiązani do wniesienia opłaty produktowej,

obliczonej jako iloczyn masy odpadów opakowaniowych brakującej do osiągnięcia przyjętych

w porozumieniu poziomów odzysku i recyklingu liczonej w stosunku do masy opakowań

wprowadzonych do obrotu przez danego przedsiębiorcę i podwójnej stawki opłaty produktowej

określonej dla danego rodzaju opakowania, za każdy rok kalendarzowy, w którym cele

te nie zostały osiągnięte.

10a

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1, przekazuje reprezentowanym

przez nią wprowadzającym, o których mowa w ust. 1, informacje o wysokości opłaty produktowej,

do której wniesienia są obowiązani poszczególni wprowadzający.

11

Marszałkiem województwa właściwym w sprawach porozumienia jest marszałek właściwy

ze względu na siedzibę osoby prawnej reprezentującej wprowadzających, o których mowa

w ust. 1, a w przypadku braku siedziby na terytorium kraju - Marszałek Województwa

Mazowieckiego.

11

Marszałkiem województwa właściwym w sprawach porozumienia jest marszałek właściwy

ze względu na siedzibę organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w ust. 1,

a w przypadku braku siedziby na terytorium kraju - Marszałek Województwa Mazowieckiego.

1.

Minister właściwy do spraw środowiska może zawierać porozumienia z

1)

przedsiębiorcami wprowadzającymi produkty w opakowaniach w zakresie utworzenia i utrzymania

systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych;

2)

przedsiębiorcami wprowadzającymi produkty w opakowaniach jednostkowych wielokrotnego

użytku w zakresie utworzenia i utrzymania systemu obrotu opakowaniami jednostkowymi

wielokrotnego użytku.

2.

Porozumienie zawiera listę podmiotów będących sygnatariuszami porozumienia oraz określa

w szczególności

1)

cele i termin realizacji porozumienia;

2)

sposób finansowania porozumienia, w tym finansowania odbierania opakowań w jednostkach

handlu detalicznego;

3)

podmioty uprawnione do kontroli realizacji porozumienia oraz sposób tej kontroli;

4)

przypadki

a)

wykluczenia podmiotu z porozumienia,

b)

rozwiązania porozumienia.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, mogą, na równych zasadach, zawierać porozumienia

oraz przystępować do już zawartych porozumień.

4.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani w terminie do dnia 15 marca

każdego roku przedstawić ministrowi właściwemu do spraw środowiska raport obejmujący

informacje dotyczące funkcjonowania porozumienia za poprzedni rok kalendarzowy wraz

z listą podmiotów uczestniczących w porozumieniu.

5

Minister właściwy do spraw środowiska zamieszcza porozumienia w Biuletynie Informacji

Publicznej obsługującego go urzędu.

5

Minister właściwy do spraw środowiska zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej

obsługującego go urzędu

1)

porozumienia oraz informacje o ich rozwiązaniu, niezwłocznie po zawarciu albo rozwiązaniu

porozumienia;

2)

informacje o osiągniętych celach w ramach porozumień - w terminie do dnia 30 kwietnia

każdego roku.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana spełniać następujące warunki

1)

wykonywać działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej;

2)

wykonywać wyłącznie działalność gospodarczą związaną z organizowaniem, zarządzaniem

lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, w tym recyklingiem odpadów,

oraz finansowaniem publicznych kampanii edukacyjnych;

3)

zawierać w swej nazwie oznaczenie „organizacja odzysku opakowań”;

4)

posiadać wymagany przepisami ustawy kapitał zakładowy.

1.

Organizacja odzysku opakowań może działać także jako organizacja, o której mowa w

przepisach ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1478 oraz z 2017 r. poz. 2056).

2.

Do używania oznaczenia, o którym mowa w art. 27 pkt 3, jest uprawniona wyłącznie organizacja

odzysku opakowań działająca na zasadach określonych w przepisach ustawy.

1.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań wynosi co najmniej 2 500 000 zł.

2.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań pokrywa się w całości wkładem pieniężnym

i wpłaca w całości przed jej wpisem do rejestru.

3.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku opakowań nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu

ani być obciążony w jakikolwiek sposób.

4.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1)

utrzymywać kapitał własny w wysokości co najmniej połowy kapitału zakładowego, określonego

w ust. 1, zdeponowany na odrębnym rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej

albo

2)

posiadać gwarancję bankową lub gwarancję ubezpieczeniową, której gwarantem jest instytucja

finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego, w wysokości co najmniej połowy

minimalnego kapitału zakładowego, określonego w ust. 1.

5.

Akcje organizacji odzysku opakowań mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą

być zamienione na akcje na okaziciela.

6.

Organizacja odzysku opakowań nie może wydawać akcji uprzywilejowanych.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1)

w terminie do dnia 15 marca każdego roku przedstawić marszałkowi województwa za poprzedni

rok kalendarzowy zaświadczenie wydane przez bank o utrzymywaniu przez nią na odrębnym

rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej środków, o których mowa w art. 29

ust. 4 pkt 1, albo dokument potwierdzający wysokość gwarancji bankowej lub gwarancji

ubezpieczeniowej, wydany przez gwaranta wskazanego w art. 29 ust. 4 pkt 2;

2)

przedstawić, na każde żądanie marszałka województwa, w terminie 14 dni od dnia wpływu

żądania, zaświadczenie wydane przez bank o aktualnie utrzymywanych przez organizację

odzysku opakowań na odrębnym rachunku bankowym lub w formie lokaty terminowej środkach,

o których mowa w art. 29 ust. 4 pkt 1, albo dokument potwierdzający wysokość gwarancji,

o której mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2.

1.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana

1

przeznaczać na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5% przychodów uzyskanych

w poprzednim roku kalendarzowym z przejęcia obowiązków określonych w art. 17 ust.

1;

1

przeznaczać w danym roku kalendarzowym na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej

5% przychodów uzyskanych w poprzednim roku kalendarzowym z przejęcia obowiązków określonych

w art. 17 ust. 1;

2)

dokumentować przeznaczenie przychodów, o których mowa w pkt 1, na publiczne kampanie

edukacyjne.

2.

Organizacja odzysku opakowań składa sprawozdanie o wysokości środków przeznaczonych

na publiczne kampanie edukacyjne w ramach rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Organizacja odzysku opakowań jest obowiązana zachować w tajemnicy wszelkie dane przekazane

jej przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, chyba że przepisy odrębne stanowią

inaczej.

W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań,

przejęty przez nią obowiązek ponownie staje się, z dniem otwarcia likwidacji albo

ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty w opakowaniach, od którego

został on przejęty, w odniesieniu do masy opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu

od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub

ogłoszenie upadłości organizacji odzysku opakowań.

W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji odzysku opakowań,

przejęty przez nią obowiązek ponownie staje się, z dniem otwarcia likwidacji albo

ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty w opakowaniach, od którego

został on przejęty, w odniesieniu do opakowań wprowadzonych przez niego do obrotu

od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub

ogłoszenie upadłości organizacji odzysku opakowań.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązku określonego w art. 17 ust. 1 następuje na koniec roku

kalendarzowego.

2.

Wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań, którzy nie

wykonali obowiązku określonego w art. 17 ust. 1, są obowiązani wnieść opłatę produktową

obliczoną oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu

1)

recyklingu, w tym recyklingu dla wszystkich opakowań razem;

2)

odzysku.

2a

Organizacja odzysku opakowań, która nie wykonała obowiązku określonego w art. 20 ust.

4, jest obowiązana wnieść opłatę produktową obliczoną dla poszczególnych rodzajów

opakowań w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu.

3.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach opakowań danego

rodzaju, w których produkty zostały wprowadzone do obrotu.

4.

Sposób obliczania opłaty produktowej określa załącznik nr 2 do ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 oraz art. 15 pkt 4 lit. a tiret trzecie i czwarte, które wchodzą w życie z

dniem 1 kwietnia 2017 r.;

2)

art. 13 pkt 2 i pkt 3 lit. b oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2019 r.;

3)

art. 19 i art. 20, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.

1.

Maksymalna stawka opłaty produktowej dla opakowań wynosi 4,50 zł za 1 kg.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe stawki opłat produktowych dla poszczególnych rodzajów

opakowań, kierując się negatywnym oddziaływaniem na środowisko odpadów opakowaniowych

powstałych z tych opakowań, kosztami ich zagospodarowania oraz biorąc pod uwagę, że

opłata produktowa powinna stanowić zachętę do poddawania odpadów opakowaniowych odzyskowi

i recyklingowi.

1.

Opłata produktowa jest obliczana na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy prowadzony przez marszałka

województwa do dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego opłata

dotyczy.

1.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach oraz organizacja odzysku opakowań,

pomimo ciążącego obowiązku, nie wnieśli opłaty produktowej albo wnieśli opłatę niższą

od należnej, marszałek województwa ustala, w drodze decyzji, wysokość zaległości z

tytułu opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty

niewniesionej opłaty produktowej.

3.

Termin uiszczenia opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca ich wysokość stała się ostateczna.

1.

Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy w celu gromadzenia i przekazywania

wpływów z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej.

2.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej, powiększone

o przychody z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody, o których

mowa w ust. 3, marszałek województwa przekazuje, w terminie 30 dni po upływie każdego

kwartału, na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

3.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej w wysokości

10% stanowią dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji

należności z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej i obsługę

administracyjną systemu tych opłat.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej są gromadzone

na rachunku bankowym Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

W sprawach dotyczących opłat produktowych oraz dodatkowych opłat produktowych stosuje

się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm., z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są

oferowane lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów

oferowanych w tej jednostce, jest obowiązany pobrać opłatę recyklingową od nabywającego

lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego.

2.

Opłaty recyklingowej nie pobiera się od nabywającego bardzo lekką torbę na zakupy

z tworzywa sztucznego.

1.

Maksymalna stawka opłaty recyklingowej wynosi 1 zł za sztukę lekkiej torby na zakupy

z tworzywa sztucznego.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, stawkę opłaty recyklingowej, o której mowa w art. 40a, kierując się

koniecznością trwałego zmniejszenia zużycia lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego

oraz mając na uwadze ich negatywny wpływ na środowisko, a także akceptowalny społecznie

poziom stawki opłaty recyklingowej.

Pobrana opłata recyklingowa stanowi dochód budżetu państwa i jest wnoszona do dnia

15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.

W sprawach dotyczących opłaty recyklingowej stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Minister właściwy do spraw środowiska sporządza i przekazuje Komisji Europejskiej

sprawozdanie o liczbie wydanych lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego w danym

roku kalendarzowym.

Zakazuje się dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez wprowadzającego

produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do rejestru.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje

produkty w opakowaniach, jest obowiązany przekazywać użytkownikom tych produktów informacje

o opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie

1)

dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych,

2)

właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi,

3)

znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach

- co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje

środki niebezpieczne będące środkami ochrony roślin, jest obowiązany przyjmować od

użytkowników odpady opakowaniowe po tych środkach.

2.

Użytkownik środków niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin jest obowiązany

zwrócić odpady opakowaniowe po tych środkach przedsiębiorcy, o którym mowa w ust.

1.

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej

2000 m

1.

Przedsiębiorca

1)

wprowadzający opakowania,

2)

eksportujący opakowania,

3)

eksportujący produkty w opakowaniach,

4)

dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

5)

wprowadzający produkty w opakowaniach

- jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie,

na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

2.

Przedsiębiorca może zlecić sporządzenie rocznego sprawozdania organizacji odzysku

opakowań.

3.

Organizacja odzysku opakowań sporządza i składa marszałkowi województwa roczne sprawozdanie

wraz z wykazem przedsiębiorców, którzy zlecili jej sporządzenie sprawozdania.

4.

Przedsiębiorca zlecający sporządzenie rocznego sprawozdania jest obowiązany przekazać

organizacji odzysku opakowań wszelkie dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia

rocznego sprawozdania.

5

Wprowadzający produkty w opakowaniach, wykonujący obowiązek określony w art. 17 ust.

1 za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, który nie przekazał organizacji odzysku

opakowań informacji o wszystkich wprowadzonych przez siebie w danym roku kalendarzowym

do obrotu produktach w opakowaniach, jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi

województwa roczne sprawozdanie w zakresie tych produktów w opakowaniach, o których

nie przekazał informacji organizacji odzysku opakowań, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

5

Wprowadzający produkty w opakowaniach, wykonujący obowiązek określony w art. 17 ust.

1 za pośrednictwem organizacji odzysku opakowań, który nie przekazał tej organizacji

informacji o wszystkich wprowadzonych przez siebie do obrotu produktach w opakowaniach

stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie z art. 20

ust. 2 lub 3, jest obowiązany sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie

w zakresie tych produktów w opakowaniach, o których nie przekazał informacji organizacji

odzysku opakowań, na zasadach określonych w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, jest obowiązana

sporządzić i złożyć marszałkowi województwa roczne sprawozdanie, na zasadach określonych

w dziale V rozdziale 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oddzielnie dla każdego wprowadzającego produkty w opakowaniach, którego ta organizacja

reprezentuje.

1.

Przedsiębiorcy

1)

prowadzący recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych,

którzy wystawiają dokumenty DPO oraz dokumenty DPR i posiadają zezwolenie na przetwarzanie,

o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, pozwalające na odzysk odpadów o masie przekraczającej 400 Mg,

2)

eksportujący odpady opakowaniowe oraz przedsiębiorcy dokonujący wewnątrzwspólnotowej

dostawy odpadów opakowaniowych, którzy wystawili w danym roku kalendarzowym dokumenty

EDPR lub dokumenty EDPO potwierdzające eksport odpadów opakowaniowych lub wewnątrzwspólnotową

dostawę odpadów opakowaniowych o masie przekraczającej 400 Mg

- są obowiązani do przeprowadzenia rocznego audytu zewnętrznego, zwanego dalej „audytem”.

2.

Audyt przeprowadza się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym,

którego dotyczy.

3

W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, pomimo ciążącego na nim obowiązku

nie przeprowadził audytu w terminie, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa

wzywa go do przeprowadzenia audytu w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez

niego wezwania.

1.

Audyt jest przeprowadzany przez akredytowanego weryfikatora środowiskowego, o którym

mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada

2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu

we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji

2001/681/WE i 2006/193/WE

(Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1).

1a

Weryfikator środowiskowy, o którym mowa w ust. 1, wykonuje działalność na podstawie

dokumentu akredytacyjnego w zakresie audytu, wydanego przez krajową jednostkę akredytującą

wyznaczoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r.

ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do

warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93

(Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).

2.

Audytora wybiera przedsiębiorca.

3.

Koszty przeprowadzenia audytu obciążają przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 46 ust.

1.

1.

Celem audytu jest sprawdzenie wiarygodności danych zawartych w dokumentach DPR, dokumentach

DPO, dokumentach EDPR, dokumentach EDPO oraz dokumentach celnych i fakturach, o których

mowa w art. 24 ust. 3, wystawionych w roku kalendarzowym, którego dotyczy audyt.

2.

Audytor prowadzi kontrolę

2.

Audytor podczas audytu dokonuje sprawdzenia

1)

spełniania wymagań wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w tym zgodności posiadanych decyzji z prowadzonym recyklingiem i innym niż recykling

procesem odzysku;

2)

możliwości technicznych, w tym mocy przerobowych instalacji posiadanych przez prowadzącego

odzysk i recykling pozwalających na przetwarzanie odpadów opakowaniowych w wielkości

odpowiadającej danym zawartym w dokumentach DPO i DPR wystawionym w danym roku;

3)

zgodności informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 24 ust. 6, ze

stanem faktycznym;

4)

masy odpadów opakowaniowych przyjętych i odpowiednio przetworzonych lub wywiezionych

z terytorium kraju.

Na podstawie zebranych dokumentów i dowodów audytor sporządza pisemne sprawozdanie

z przeprowadzonego audytu.

1.

Audytor przekazuje

1)

przedsiębiorcy dokumentację audytu wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonego audytu;

2)

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia

działalności podmiotów, o których mowa w art. 46 ust. 1, uwierzytelnioną kopię sprawozdania,

o którym mowa w pkt 1;

3)

marszałkowi województwa uwierzytelnioną kopię sprawozdania, o którym mowa w pkt 1.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać dokumentację audytu, wraz ze sprawozdaniem

z przeprowadzonego audytu, przez 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, którego

audyt dotyczy.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania audytu,

2)

szczegółowy zakres sprawozdania z przeprowadzonego audytu,

3)

termin przekazywania sprawozdania z przeprowadzonego audytu

- kierując się potrzebą sprawdzenia wiarygodności informacji zawartych w dokumentach

objętych audytem oraz ujednoliceniem sprawozdań z przeprowadzonego audytu.

1.

Marszałek województwa prowadzi zbiór dokumentów przekazywanych mu przez przedsiębiorców

na podstawie przepisów ustawy.

2.

Zbiór dokumentów, o którym mowa w ust. 1, marszałek województwa prowadzi w systemie

teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, jeżeli dokumenty zostały przekazane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

3

Marszałek województwa, w drodze decyzji, zobowiązuje przedsiębiorcę do przedłożenia

ewidencji, o której mowa w art. 22 ust. 1, oraz dokumentów DPO, DPR, EDPO lub EDPR,

w przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, budzi wątpliwości co do prawidłowości wypełnienia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia

innych postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do jego właściwości.

1.

Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów ustawy

w zakresie objętym jego właściwością.

2.

Marszałek województwa co najmniej raz na 3 lata przeprowadza kontrolę przedsiębiorców

1)

prowadzących recykling lub inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych;

2)

eksportujących odpady opakowaniowe oraz dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

odpadów opakowaniowych.

2a

W przypadku wykazania w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 49, istotnych nieprawidłowości

marszałek województwa niezwłocznie przeprowadza kontrolę przedsiębiorcy.

3.

Marszałek województwa może upoważnić do przeprowadzenia kontroli pracowników urzędu

marszałkowskiego.

4.

Przy wykonywaniu kontroli kontrolujący jest uprawniony do

1)

wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez całą dobę na teren nieruchomości,

obiektu lub ich części, na których jest wykonywana działalność gospodarcza, a w godzinach

od 6

2)

przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych, w

tym powołania eksperta;

3)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i żądania wyjaśnień od osób

w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;

4)

żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z kontrolą,

w tym dokumentów związanych z prowadzeniem ewidencji operacji gospodarczych oraz ilościowej

i jakościowej ewidencji odpadów, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a także dokumentacji technicznej instalacji do przetwarzania odpadów.

4a

W przypadku stwierdzenia rażących nieprawidłowości, w wyniku kontroli przeprowadzonej

na podstawie ust. 2 lub 2a, marszałek województwa unieważnia, w drodze decyzji wydawanej

z urzędu, dokumenty DPO, DPR, EDPO lub EDPR, wobec których wykazano niezgodność informacji

dotyczących zagospodarowania odpadów opakowaniowych zawartych w tych dokumentach ze

stanem faktycznym.

4b

Wprowadzający produkty w opakowaniach, organizacja odzysku opakowań, organizacja samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub wnioskodawca określony w art. 23

ust. 5, którym zostały przekazane dokumenty DPO, DPR, EDPO lub EDPR, które zostały

unieważnione, są obowiązani do złożenia skorygowanego sprawozdania, o którym mowa

w art. 73 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust.

4a, stała się ostateczna.

4c

W przypadku złożenia skorygowanego sprawozdania na podstawie ust. 4b organizacja samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1, informuje wprowadzających produkty

w opakowaniach, których reprezentuje, o wysokości opłaty produktowej, do której wniesienia

są obowiązani poszczególni wprowadzający.

5

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez kontrolowanego przedsiębiorcę przepisów

ustawy lub gdy wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić,

marszałek województwa występuje do innych organów kontroli, w szczególności wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, właściwego organu Krajowej Administracji Skarbowej

oraz Policji, o podjęcie odpowiednich działań będących w ich kompetencji, przekazując

dokumentację sprawy.

6.

Marszałek województwa sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska

oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego

roku, informację o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym

wraz z wnioskami, w tym planowanymi działaniami zmierzającymi do usunięcia stwierdzonych

naruszeń.

Marszałkowie województw współpracują ze sobą przy wykonywaniu przepisów ustawy, w

szczególności marszałek województwa, który nie jest właściwy do

1)

przeprowadzenia kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy, może zwrócić

się do właściwego marszałka województwa o przeprowadzenie kontroli przedsiębiorcy;

2)

wykreślenia z rejestru, może zwrócić się do właściwego marszałka województwa o wykreślenie

przedsiębiorcy z rejestru.

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 41 i art. 42 sprawuje Inspekcja Handlowa,

działając na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 i 2056).

Nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 40a, art. 41 oraz art. 42 sprawuje Inspekcja

Handlowa, działając na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 i 2056).

Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) w odniesieniu do marszałka województwa w sprawach określonych przepisami ustawy.

1.

Administracyjnej karze pieniężnej, zwanej dalej „karą pieniężną”, podlega ten, kto

1)

nie będąc wpisanym do rejestru

a)

wystawia dokumenty DPR,

b)

wystawia dokumenty DPO,

c)

wystawia dokumenty EDPR,

d)

wystawia dokumenty EDPO;

2)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 1 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na

środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby

a)

opakowania nie zawierały szkodliwych substancji w ilościach stwarzających zagrożenie

dla produktu, środowiska lub zdrowia ludzi,

b)

maksymalna suma zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu

nie przekraczała 100 mg/kg;

3)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 2 nie ogranicza ilości i negatywnego oddziaływania na

środowisko substancji stosowanych do wytwarzania opakowań oraz wytwarzanych odpadów

opakowaniowych w taki sposób, aby objętość i masa opakowań były ograniczone do niezbędnego

minimum wymaganego do spełnienia funkcji opakowania, o których mowa w art. 3 ust.

1, oraz zapewnienia poziomu bezpieczeństwa produktowi, biorąc pod uwagę oczekiwania

użytkownika;

4)

wbrew przepisowi art. 11 ust. 3 wprowadza do obrotu opakowania projektowane i wykonane

w sposób uniemożliwiający

a)

ich wielokrotne użycie i późniejszy recykling albo

b)

przynajmniej ich recykling - jeżeli nie jest możliwe ich wielokrotne użycie, albo

c)

inną niż recykling formę ich odzysku - jeżeli nie jest możliwy ich recykling;

4a

wbrew przepisowi art. 14 stosuje opakowania niespełniające wymagań, o których mowa

w art. 11;

5

wbrew przepisowi art. 17 ust. 5 nie przekazuje organizacji odzysku opakowań, z którą

zawarł umowę, wszelkich niezbędnych danych pozwalających na realizację przejętych

przez nią obowiązków, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych w danym roku kalendarzowym

do obrotu produktach w opakowaniach;

5

wbrew przepisowi art. 17 ust. 5 nie przekazuje organizacji odzysku opakowań, z którą

zawarł umowę, wszelkich niezbędnych danych pozwalających na realizację przejętych

przez nią obowiązków, w tym informacji o wszystkich wprowadzonych w danym roku kalendarzowym

do obrotu produktach w opakowaniach oraz o wszystkich wprowadzonych do obrotu produktach

w opakowaniach stanowiących podstawę do obliczenia poziomu odzysku i recyklingu zgodnie

z art. 20 ust. 2 lub 3;

6)

wbrew przepisowi art. 18 ust. 2 nie finansuje kosztów zbierania odpadów opakowaniowych

po środkach niebezpiecznych będących środkami ochrony roślin przez przedsiębiorcę

prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego albo nie odbiera na własny

koszt tych odpadów;

7

wbrew przepisowi art. 19 ust. 4 nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne lub

nie przekazuje na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

łącznie co najmniej 2% wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim

roku kalendarzowym;

7

wbrew przepisowi art. 19 ust. 4 w danym roku kalendarzowym nie przeznacza na publiczne

kampanie edukacyjne lub nie przekazuje na odrębny rachunek marszałka województwa łącznie

co najmniej 2% wartości netto opakowań wprowadzonych do obrotu w poprzednim roku kalendarzowym;

8)

wbrew przepisowi art. 22 ust. 1 nie prowadzi ewidencji obejmującej informacje o masie

opakowań, w których wprowadził do obrotu produkty w danym roku kalendarzowym;

9)

wbrew przepisom art. 23 ust. 4 lub 5 i art. 24 ust. 2 nie wystawia

a)

dokumentu DPR,

b)

dokumentu DPO,

c)

dokumentu EDPR,

d)

dokumentu EDPO

- albo wystawia dokument nierzetelnie;

10)

wbrew przepisom art. 23 ust. 10 i art. 24 ust. 9 nie przekazuje marszałkowi województwa

egzemplarza

a)

dokumentu DPR,

b)

dokumentu DPO,

c)

dokumentu EDPR,

d)

dokumentu EDPO;

10a

wbrew przepisowi art. 23 ust. 8 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach,

organizacji odzysku opakowań, organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w

art. 25 ust. 1, lub wnioskodawcy określonego w art. 23 ust. 5, wniosku, o którym mowa

w art. 23 ust. 4 lub 5;

10b

wbrew przepisowi art. 24 ust. 7 nie składa w imieniu wprowadzającego produkty w opakowaniach,

organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa

w art. 25 ust. 1, wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 2;

10c

wbrew przepisowi art. 40a ust. 1 nie pobiera opłaty recyklingowej od nabywającego

lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego;

11

wbrew przepisowi art. 41 prowadzi dystrybucję produktów w opakowaniach wprowadzanych

do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do

rejestru;

11

wbrew przepisowi art. 41 prowadzi dystrybucję produktów w opakowaniach wprowadzanych

do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach, który nie jest wpisany do

rejestru, z wyjątkiem produktów w opakowaniach, które zostały wprowadzone do obrotu

przez tego wprowadzającego przed dniem wykreślenia go z rejestru;

12)

wbrew przepisowi art. 42 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, sprzedaje

produkty w opakowaniach, nie przekazując użytkownikom tych produktów informacji o

opakowaniach i odpadach opakowaniowych w zakresie

a)

dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu, odpadów opakowaniowych,

b)

właściwego postępowania z odpadami opakowaniowymi,

c)

znaczenia oznaczeń stosowanych na opakowaniach

- co najmniej przez wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży;

13)

wbrew przepisowi art. 43 ust. 1 prowadząc jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego,

nie przyjmuje od użytkowników odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych będących

środkami ochrony roślin;

14)

wbrew przepisowi art. 44 prowadząc jednostkę handlu detalicznego o powierzchni handlowej

powyżej 2000 m

15

wbrew przepisowi art. 46 ust. 1 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w art.

46 ust. 2;

16

wbrew przepisowi art. 46 ust. 3 nie przeprowadza audytu w terminie określonym w tym

przepisie.

2.

Karze pieniężnej podlega także organizacja odzysku opakowań, która wbrew przepisowi

art. 31 ust. 1 pkt 1, nie przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej

5% przychodów uzyskanych z przejęcia obowiązków określonych w art. 17 ust. 1.

Kary pieniężne wynoszą

1

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1, 5-10, 12 oraz 13 - od 5000 zł

do 500 000 zł;

1

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1, 5-10b i 13 - od 5000 zł do 500 000

zł;

2

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2-4 - od 5000 zł do 30 000 zł;

2

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2-4a - od 5000 zł do 30 000 zł;

3

w przypadku, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 11 - od 5000 zł do 20 000 zł;

3

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c-12 - od 500 zł do 20 000 zł;

4)

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 14 i ust. 2 - od 10 000 zł do 500 000

zł;

5

w przypadkach, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 15 i 16 - od 20 000 zł do 500 000

zł.

1

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1-10 i 14 oraz ust. 2,

wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

1

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1-10b i 13-16 oraz w

ust. 2, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

2

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 11-13, wymierza, w drodze

decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.

2

Kary pieniężne za czyny, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 10c-12, wymierza, w drodze

decyzji, właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej.

3

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia przepisów

ustawy oraz dotychczasową działalność gospodarczą przedsiębiorcy.

3.

(uchylony)

4.

Należności z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

5.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej.

Kto osobie uprawnionej do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania i stosowania

przepisów ustawy udaremnia lub utrudnia wykonanie czynności, o których mowa w art.

53 ust. 4, podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 1 nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu działalności

polegającej na

1)

wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub

produktów,

2)

odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów,

3)

eksporcie lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych

z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi,

4)

działaniu jako organizacja odzysku lub organizacja odzysku opakowań

- podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 78 ust. 3, nie zgłasza zmiany

danych zawartych w dokonanym zawiadomieniu.

Kto, będąc użytkownikiem środka niebezpiecznego będącego środkiem ochrony roślin,

nie zwraca odpadów opakowaniowych po tym środku przedsiębiorcy prowadzącemu jednostkę

handlu detalicznego lub hurtowego, który sprzedaje środki niebezpieczne w opakowaniach

-

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 59-61, następuje w trybie przepisów

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm..

(pominięte)

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Do powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy obowiązków wynikających

z ustawy zmienianej w art. 68 w zakresie uzyskania wymaganych poziomów odzysku i recyklingu,

w tym do obowiązków sprawozdawczych oraz do zobowiązań z tytułu opłaty produktowej

należnej za okres do dnia 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 68 obowiązujące w chwili powstania tych obowiązków, w tym zobowiązań z tytułu

opłaty produktowej.

2.

Wpływy z tytułu opłat produktowych, w tym środki pochodzące z opłat produktowych,

o których mowa w ustawie zmienianej w art. 68, za rok 2013 przekazuje się zgodnie

z dotychczasowymi przepisami.

1.

Organizacje odzysku działające na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 68,

prowadzące działalność gospodarczą w zakresie opakowań, stają się organizacjami odzysku

opakowań w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Organizacje odzysku, o których mowa w ust. 1, są obowiązane dostosować się do wymagań

niniejszej ustawy w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.

1.

Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 4 ust.

2 ustawy zmienianej w art. 68 zachowują ważność przez czas, na który zostały zawarte.

2.

Jeżeli organizacja odzysku nie dostosuje się do wymogów niniejszej ustawy w terminie

określonym w art. 74 ust. 2, zawarte przez nią umowy, o których mowa w ust. 1, w zakresie

objętym przepisami niniejszej ustawy, wygasają z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Do potwierdzenia wykonania odzysku oraz recyklingu odpadów opakowaniowych za okres

do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się określone w przepisach ustawy zmienianej

w art. 68, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

dodatkową ewidencję oraz dokumenty potwierdzające dokonanie odzysku i recyklingu odpadów

opakowaniowych.

2.

Przedsiębiorcy, w tym organizacje odzysku, są obowiązani do przechowywania dodatkowej

ewidencji oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, którego dodatkowa ewidencja i dokumenty dotyczą.

3.

Wymogu posiadania wpisu do rejestru przez przedsiębiorcę prowadzącego recykling lub

inny niż recykling proces odzysku odpadów opakowaniowych wystawiającego dokumenty

DPO i DPR oraz przez przedsiębiorcę eksportującego odpady opakowaniowe i przez przedsiębiorcę

dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych wystawiających dokumenty

EDPO i EDPR nie stosuje się do dnia upływu terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru.

Do dnia złożenia marszałkowi województwa wniosku o wpis do rejestru organizacja odzysku

opakowań składa marszałkowi województwa, w terminie 14 dni po jej zarejestrowaniu

w rejestrze sądowym, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie o

wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian danych

w statucie lub rejestrze sądowym.

1.

Do dnia utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, przedsiębiorca, który rozpoczyna działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie

lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach lub produktów, odzysku lub

recyklingu odpadów opakowaniowych lub odpadów powstałych z produktów, działalność

w zakresie eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych lub powstałych

z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi, a także organizacja odzysku

lub organizacja odzysku opakowań, składa zawiadomienie o tym fakcie do marszałka województwa

w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

2.

Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się dzień pierwszego

wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu.

3.

Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, oraz przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z

art. 9 ustawy zmienianej w art. 68, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, są obowiązani zgłaszać marszałkowi województwa zmiany danych zawartych w dokonanym

zawiadomieniu nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym

nastąpiła zmiana.

Przedsiębiorcy, którzy przed dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, złożyli marszałkowi województwa zawiadomienie zgodnie z art. 9 ustawy zmienianej

w art. 68, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, oraz przedsiębiorcy, którzy złożyli zawiadomienie na podstawie art. 78 ust. 1, są zwolnieni z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej i opłaty rocznej,

o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w roku, w którym złożyli wniosek o wpis do rejestru.

Przepis art. 41 nie ma zastosowania do produktów w opakowaniach wprowadzonych do obrotu

przed upływem terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 234 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 68, albo

organizacja, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 68, którzy

wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3 ustawy zmienianej w art. 68, w wielkości

przekraczającej wymagany w 2013 r. poziom odzysku lub recyklingu, zgodnie z dotychczasowymi

przepisami, mogą rozliczyć w 2014 r. masę odpadów powstałych z produktów przekraczającą

wymagany poziom odzysku lub recyklingu w wysokości nie większej niż 10% wymaganego

poziomu w 2013 r.

2.

Przedsiębiorca albo organizacja, o których mowa w art. 20 ust. 1 niniejszej ustawy,

którzy wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3 ustawy zmienianej w art. 68, w wielkości

przekraczającej wymagany w 2013 r. poziom odzysku lub recyklingu, zgodnie z dotychczasowymi

przepisami, mogą rozliczyć w 2014 r. masę odpadów opakowaniowych przekraczającą wymagany

poziom odzysku lub recyklingu w wysokości nie większej niż 10% wymaganego poziomu

w 2013 r.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 3 ust. 8 i art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 68 zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 8 i art. 14 ust.

4 ustawy zmienianej w art. 68, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2)

art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 68 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 68,

3)

art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 6 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 82, zachowują moc

do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust.

4 i 5 oraz art. 15 ust. 4 niniejszej ustawy

- jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

(Dz. U. poz. 638, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem

1)

art. 66, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2)

art. 46-51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Znosi się

1)

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2)

Szefa Służby Celnej;

3)

dyrektorów izb skarbowych;

4)

dyrektorów izb celnych;

5)

dyrektorów urzędów kontroli skarbowej;

6)

naczelników urzędów celnych.

1.

Ustanawia się organy Krajowej Administracji Skarbowej

1)

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej;

3)

dyrektora izby administracji skarbowej;

4)

naczelnika urzędu celno-skarbowego.

2.

Naczelnicy urzędów skarbowych stają się organami Krajowej Administracji Skarbowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a

a)

pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2017 r.,

b)

pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.