Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

1.

Ustawa określa zasady oraz procedury przygotowania i realizacji inwestycji mieszkaniowych

oraz inwestycji towarzyszących, a także standardy ich lokalizacji i realizacji.

2.

Ustawa nie wyłącza możliwości przygotowania lub realizacji całości lub części inwestycji

mieszkaniowych lub inwestycji towarzyszących na zasadach ogólnych, określonych w szczególności

w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566).

3.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje się ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 i 1276).

Przepisów ustawy, z zastrzeżeniem art. 9a, nie stosuje się do nieruchomości rolnych

położonych w granicach administracyjnych miast, jeżeli

1)

w stosunku do tych nieruchomości została podjęta

a)

uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 1496) lub

b)

uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących;

2)

zbycie następuje w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej

w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

inwestor - podmiot lub osobę zamierzającą realizować lub realizującą inwestycję mieszkaniową

lub inwestycję towarzyszącą;

2)

inwestycja mieszkaniowa - przedsięwzięcie obejmujące budowę, zmianę sposobu użytkowania

lub przebudowę, w wyniku której powstaną budynek lub budynki mieszkalne wielorodzinne

o łącznej liczbie lokali mieszkalnych nie mniejszej niż 25 lub budynki mieszkalne

jednorodzinne o łącznej liczbie nie mniejszej niż 10, wraz z urządzeniami budowlanymi

z nimi związanymi, drogami wewnętrznymi, a także roboty budowlane niezbędne do obsługi

oraz prawidłowego wykonania tych prac; inwestycję mieszkaniową stanowią również części

budynków przeznaczone na działalność handlową lub usługową;

3)

inwestycja towarzysząca - inwestycję w zakresie budowy, zmiany sposobu użytkowania

lub przebudowy: sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 oraz z 2018 r. poz. 650), dróg publicznych, obiektów infrastruktury publicznego transportu zbiorowego, obiektów

działalności kulturalnej, obiektów opieki nad dziećmi do lat 3, przedszkoli, szkół,

placówek wsparcia dziennego, placówek opieki zdrowotnej, dziennych domów pomocy, obiektów

służących działalności pożytku publicznego, obiektów sportu i rekreacji, terenów zieleni

urządzonej, obiektów budowlanych przeznaczonych na działalność handlową lub usługową,

o ile służą obsłudze mieszkańców budynków będących przedmiotem inwestycji mieszkaniowej;

4)

kataster nieruchomości - ewidencję gruntów i budynków w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne;

5)

nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym - nieruchomość, o której mowa w art. 113 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 121, 50, 650, 1000 i 1089);

6)

powierzchnia użytkowa mieszkań - sumę powierzchni użytkowych wszystkich lokali mieszkalnych

oraz budynków mieszkalnych jednorodzinnych objętych inwestycją mieszkaniową, obliczoną

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Działalność handlową i usługową można realizować w ramach

1)

wyodrębnionej części inwestycji mieszkaniowej oraz inwestycji towarzyszącej,

2)

samodzielnego obiektu budowlanego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 2000 m

- pod warunkiem że powierzchnia użytkowa przeznaczona na działalność handlową lub

usługową nie przekroczy 20% powierzchni użytkowej mieszkań.

W przypadku gdy inwestycje mieszkaniowe lub inwestycje towarzyszące mają być prowadzone

na tym samym obszarze co inwestycje, o których mowa w

1)

ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1933), w zakresie inwestycji dotyczących infrastruktury portowej oraz infrastruktury zapewniającej

dostęp do portów lub przystani morskich,

2)

ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie dróg publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1474),

3)

ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2117 i 2361 oraz z 2018 r. poz. 650, 927 i 1338),

4)

ustawie z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1380),

5)

ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego

skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2302),

6)

ustawie z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2062 oraz z 2018 r. poz. 1118),

7)

ustawie z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 433),

8)

ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie

obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. z 2017 r. poz. 552 i 1566),

9)

ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 404),

10)

ustawie z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską

(Dz. U. poz. 820 oraz z 2018 r. poz. 1402),

11)

ustawie z dnia 7 kwietnia 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy lub przebudowy

toru wodnego Świnoujście - Szczecin do głębokości 12,5 metra

(Dz. U. poz. 990),

12)

ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. poz. 1089)

- inwestycje, o których mowa w pkt 1-12, mają pierwszeństwo przed inwestycjami mieszkaniowymi

lub inwestycjami towarzyszącymi.

1.

Inwestycji mieszkaniowych lub inwestycji towarzyszących nie lokalizuje się na terenach

podlegających ochronie przed lokalizowaniem lub zabudową na podstawie odrębnych przepisów,

chyba że w trybie przepisów przewidujących tę ochronę inwestor uzyska zgodę na lokalizację

inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do otulin form ochrony przyrody, rodzinnych

ogrodów działkowych i obszarów szczególnego zagrożenia powodzią.

3.

Inwestycję mieszkaniową lub inwestycję towarzyszącą realizuje się niezależnie od istnienia

lub ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem że nie

jest sprzeczna ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

gminy oraz uchwałą o utworzeniu parku kulturowego.

4.

Warunek niesprzeczności ze studium nie dotyczy terenów, które w przeszłości były wykorzystywane

jako tereny kolejowe, wojskowe, produkcyjne lub usług pocztowych, a obecnie funkcje

te nie są na tych terenach realizowane.

1.

Przygotowanie do realizacji inwestycji mieszkaniowej obejmuje sporządzenie koncepcji

urbanistyczno-architektonicznej, uzasadniającej rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne

inwestycji mieszkaniowej, z uwzględnieniem charakteru zabudowy miejscowości i okolicy,

w której inwestycja mieszkaniowa ma być zlokalizowana.

2.

Koncepcja urbanistyczno-architektoniczna, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

informacje w zakresie

1)

struktury funkcjonalnej zabudowy i zagospodarowania terenu, w szczególności określenie

podstawowych funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu;

2)

układu urbanistycznego zespołów zabudowy i kompozycji architektonicznej obiektów o

funkcji podstawowej;

3)

przebiegu głównych elementów sieci uzbrojenia terenu oraz dróg publicznych i wewnętrznych

niezbędnych dla obsługi proponowanej zabudowy i zagospodarowania terenu;

4)

etapów realizacji proponowanej zabudowy i zagospodarowania terenu;

5)

powiązania przestrzennego planowanej inwestycji z terenami otaczającymi.

3.

Do koncepcji urbanistyczno-architektonicznej, o której mowa w ust. 1, załącza się

wizualizację proponowanej zabudowy i zagospodarowania terenu sporządzoną w sposób

umożliwiający zapoznanie się z nią osobom nieposiadającym wiedzy specjalistycznej.

4.

Koncepcję urbanistyczno-architektoniczną, o której mowa w ust. 1, sporządza osoba,

o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub osoba wpisana na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadająca uprawnienia

budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej lub uprawnienia

budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności

architektonicznej.

1.

W przypadku zamiaru realizacji inwestycji mieszkaniowej inwestor występuje, za pośrednictwem

wójta (burmistrza, prezydenta miasta), z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji

do właściwej miejscowo rady gminy.

2.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w ust. 1, nie może obejmować terenów przeznaczonych

pod inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym.

3.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w ust. 1, nie może obejmować terenów wymagających

uzyskania zgody na przeznaczenie gruntów rolnych poza granicami administracyjnymi

miast na cele nierolnicze, wynikającej z przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

4.

Rada gminy podejmuje uchwałę o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w ust. 1, lub

odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji w terminie 60 dni od dnia złożenia przez

inwestora wniosku, o którym mowa w ust. 1. Rada gminy, podejmując uchwałę, bierze

pod uwagę stan zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na terenie gminy oraz potrzeby

i możliwości rozwoju gminy wynikające z ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy.

5.

Jeżeli uchwała o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w ust. 1, nie może być podjęta

w terminie określonym w ust. 4, przewodniczący rady gminy jest obowiązany w tym terminie

powiadomić inwestora, podając powody opóźnienia oraz wskazując nowy termin podjęcia

uchwały, nie dłuższy jednak niż 30 dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust.

4.

6.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć również inwestycji towarzyszącej, jeżeli

jest ona objęta tym samym zamierzeniem inwestycyjnym co inwestycja mieszkaniowa.

7.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej

lub w przypadku jej braku, na kopii mapy ewidencyjnej, przyjętej do państwowego zasobu

geodezyjnego i kartograficznego, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru,

na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:1000 lub większej;

2)

określenie planowanej minimalnej i maksymalnej powierzchni użytkowej mieszkań;

3)

określenie planowanej minimalnej i maksymalnej liczby mieszkań;

4)

określenie zakresu inwestycji przeznaczonego na działalność handlową lub usługową;

5)

określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;

6)

analizę powiązania inwestycji mieszkaniowej z uzbrojeniem terenu;

7)

charakterystykę inwestycji mieszkaniowej, obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, niezbędnej liczby miejsc postojowych,

jak również sposobu zagospodarowywania odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie

opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji mieszkaniowej oraz danych charakteryzujących

jej wpływ na środowisko;

8)

wskazanie nieruchomości, według katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, jeżeli

została założona, na których mają być zlokalizowane obiekty objęte inwestycją mieszkaniową;

9)

wskazanie nieruchomości, według katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, jeżeli

została założona, w stosunku do których decyzja o pozwoleniu na budowę inwestycji

mieszkaniowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 35 ust. 1;

10)

wskazanie nieruchomości, o których mowa w art. 38 ust. 1, według katastru nieruchomości

oraz księgi wieczystej, jeżeli została założona;

11)

wskazanie, w jakim zakresie planowana inwestycja nie uwzględnia ustaleń miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku wniosku o ustalenie lokalizacji

na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego;

12)

wskazanie, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna ze studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy, z wyłączeniem terenów, o których mowa w art.

5 ust. 4, oraz nie jest sprzeczna z uchwałą o utworzeniu parku kulturowego;

13)

wykazanie, że inwestycja mieszkaniowa odpowiada standardom, o których mowa w rozdziale

3.

8.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

koncepcję urbanistyczno-architektoniczną, o której mowa w art. 6;

2)

oświadczenie inwestora, że nie zachodzi kolizja lokalizacji inwestycji mieszkaniowej

z inwestycjami, o których mowa w art. 4 pkt 1-12;

3)

uzgodnienie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, w przypadku realizacji inwestycji na

terenach, o których mowa w art. 10 ust. 1;

4)

uzgodnienie, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lub 2, w przypadku realizacji inwestycji

na terenach, o których mowa w art. 11 ust. 1;

5)

decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999 oraz z 2018 r. poz. 810, 1089 i 1479);

6)

porozumienie, o którym mowa w art. 22 ust. 1, o ile zostało zawarte.

9.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów, o których mowa

w ust. 7 i 8, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wzywa do usunięcia braków formalnych,

wskazując termin na ich usunięcie, nie dłuższy jednak niż 14 dni, pouczając jednocześnie,

że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

10.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od otrzymania

wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza ten wniosek wraz z dołączonymi do niego

dokumentami na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej gminy, a jeżeli

gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na stronie internetowej

gminy, określając formę, miejsce i termin składania uwag do wniosku, liczony od dnia

zamieszczenia. Informację o zamieszczeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz,

prezydent miasta) podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej

miejscowości.

11.

Uwagi do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnosi się w postaci papierowej lub elektronicznej

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 oraz z 2018 r. poz. 650), w terminie 21 dni od dnia zamieszczenia wniosku na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej gminy.

12.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia zamieszczenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1, na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na

stronie internetowej gminy, powiadamia o możliwości przedstawiania opinii

1)

gminną lub inną właściwą, w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, komisję urbanistyczno-architektoniczną;

2)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji zlokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1056);

3)

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego

Wody Polskie - w odniesieniu do inwestycji obejmujących wykonanie urządzeń wodnych;

4)

organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych - w odniesieniu do gruntów rolnych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1161);

5)

właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - w odniesieniu do nieruchomości,

na których znajdują się urządzenia melioracji wodnych;

6)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa;

7)

właściwy organ nadzoru nad gospodarką leśną - w odniesieniu do gruntów leśnych innych

niż określone w pkt 6;

8)

właściwego zarządcę terenów kolejowych - w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

9)

właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej - w odniesieniu do linii kolejowej, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

10)

właściwy dla proponowanej lokalizacji inwestycji organ prowadzący kataster nieruchomości

- w zakresie kolizji przebiegu planowanej inwestycji z uzbrojeniem terenu;

11)

właściwego wojewodę, marszałka województwa oraz starostę - w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym - w odniesieniu do terenów nieobjętych obowiązującymi planami zagospodarowania przestrzennego;

12)

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego - w odniesieniu do obiektów budowanych na terenach

pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na lotnisku i w jego otoczeniu,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1183);

13)

właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska - w odniesieniu do form ochrony

przyrody, w przypadku inwestycji, dla których nie było wymagane uzyskanie decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach;

14)

właściwego dla miejsca lokalizacji inwestycji komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej - w zakresie zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej dotyczącymi

w szczególności zapewnienia wody do celów przeciwpożarowych i dojazdu dla pojazdów

jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2018 r. poz. 799, 1356 i 1479) dotyczącymi lokalizacji inwestycji od obiektów stwarzających ryzyko wystąpienia poważnej

awarii przemysłowej;

15)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2205 oraz z 2018 r. poz. 317 i 1338);

16)

starostę - w odniesieniu do terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów,

na których występują te ruchy;

17)

właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;

18)

operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w zakresie sposobu zagospodarowania

gruntów leżących w odległości nie większej niż 40 metrów od osi istniejącej linii

elektroenergetycznej najwyższych napięć, w przypadku gdy górne napięcie tej linii

elektroenergetycznej jest równe co najmniej 220 kV;

19)

właściwe organy wojskowe, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa;

20)

właściwy organ nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych;

21)

zarząd województwa w zakresie uwzględnienia wyników audytu krajobrazowego, o którym

mowa w art. 38a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

22)

Ministra Obrony Narodowej - w odniesieniu do inwestycji mogących oddziaływać na tereny

zamknięte niezbędne dla obronności państwa określone na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz na ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

13.

Organy, o których mowa w ust. 12, przekazują opinię w terminie 21 dni od dnia otrzymania

powiadomienia. Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przekazuje inwestorowi do wiadomości opinię nie

później niż w terminie 3 dni od otrzymania tej opinii.

14.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia zamieszczenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1, na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej

gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na

stronie internetowej gminy, występuje o uzgodnienie wniosku z właściwym

1)

organem administracji geologicznej - w odniesieniu do terenów występowania udokumentowanych

złóż kopalin oraz przestrzeni objętych wyznaczonymi terenami górniczymi dla kopalin

stanowiących przedmiot działalności wydobywczej;

2)

wojewódzkim konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych

formami ochrony konserwatorskiej na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2187 oraz z 2018 r. poz. 10) oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków lub wykazie, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece

nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 474);

3)

zarządcą drogi - w zakresie, w jakim projektowana inwestycja przebiega przez nieruchomości

wchodzące w skład pasa drogowego, przylega do nieruchomości wchodzących w skład pasa

drogowego lub powoduje ograniczenia w sposobie zagospodarowania pasa drogowego.

15.

Organy, o których mowa w ust. 14, dokonują uzgodnień w terminie 21 dni od dnia otrzymania

wystąpienia, o którym mowa w ust. 14. Nieprzedstawienie stanowiska w tym terminie

uznaje się za uzgodnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1. Wójt (burmistrz, prezydent

miasta) przekazuje inwestorowi do wiadomości stanowisko nie później niż w terminie

3 dni od otrzymania stanowiska w tej sprawie.

16.

Do czasu podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 4, inwestor może modyfikować wniosek,

o którym mowa w ust. 1. Modyfikacja wniosku może wynikać w szczególności ze zgłoszonych

uwag, uzyskanych opinii oraz dokonanych uzgodnień. W przypadku modyfikacji wniosku

przepisy ust. 1-15 stosuje się.

17.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przedkłada radzie gminy projekt uchwały, o której

mowa w ust. 4, wraz z opiniami i uwagami oraz wynikiem dokonanych uzgodnień. W przypadku

gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy terenu, na którym obowiązuje miejscowy

plan zagospodarowania przestrzennego, wójt (burmistrz, prezydent miasta) przedkłada

również opracowanie ekofizjograficzne oraz prognozę oddziaływania na środowisko, sporządzone

na potrzeby tego planu.

18.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od dnia podjęcia

przez radę gminy uchwały, o której mowa w ust. 4, przekazuje ją inwestorowi wraz z

informacją o nieprzedstawieniu opinii lub stanowiska w wyznaczonym terminie.

19.

Ustalenie lokalizacji, o której mowa w ust. 1, nie może być uzależnione od zobowiązania

inwestora do spełnienia świadczeń lub warunków niewynikających z odrębnych przepisów.

1.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej określa

1)

rodzaj inwestycji;

2)

granice terenu objętego inwestycją mieszkaniową;

3)

minimalną i maksymalną powierzchnię użytkową mieszkań;

4)

minimalną i maksymalną liczbę mieszkań;

5)

określenie zakresu inwestycji przeznaczonego na działalność handlową lub usługową;

6)

zmiany w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu terenu;

7)

powiązanie inwestycji mieszkaniowej z uzbrojeniem terenu;

8)

charakterystykę inwestycji mieszkaniowej, obejmującą określenie

a)

zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków,

a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu, niezbędnej liczby miejsc postojowych,

jak również sposobu zagospodarowywania odpadów,

b)

planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania

terenu, w tym przeznaczenia projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie

opisowej i graficznej,

c)

charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji mieszkaniowej oraz danych charakteryzujących

jej wpływ na środowisko;

9)

wskazanie nieruchomości, według katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, jeżeli

została założona, na których mają być zlokalizowane obiekty objęte inwestycją mieszkaniową;

10)

wskazanie nieruchomości, według katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, jeżeli

została założona, w stosunku do których decyzja o pozwoleniu na budowę inwestycji

mieszkaniowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 35 ust. 1;

11)

wskazanie nieruchomości, o których mowa w art. 38 ust. 1, według katastru nieruchomości

oraz księgi wieczystej, jeżeli została założona;

12)

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków.

2.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji podlega publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

3.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wygasa, jeżeli przed upływem

3 lat od dnia opublikowania uchwały w wojewódzkim dzienniku urzędowym decyzja o pozwoleniu

na budowę inwestycji mieszkaniowej nie stała się ostateczna. Gmina informuje inwestora

o wygaśnięciu uchwały.

Jeżeli po zrealizowaniu inwestycji mieszkaniowej zostało wydane pozwolenie na użytkowanie,

przy sporządzaniu planu miejscowego lub jego zmianie uwzględnia się tę inwestycję.

1.

Notariusz sporządzający umowę przeniesienia własności nieruchomości, o której mowa

w art. 1b, jest obowiązany do przekazania wypisu aktu notarialnego obejmującego umowę

przenoszącą własność nieruchomości rolnej do właściwego ze względu na położenie nieruchomości

dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka w terminie 14 dni od dnia zawarcia

umowy.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, zawiera pouczenie o możliwości nabycia przez Krajowy

Ośrodek nieruchomości w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

3.

Jeżeli nabywca nieruchomości, o której mowa w art. 1b

1)

w terminie 2 lat od dnia zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości, o której

mowa w art. 1b

a)

w przypadku, o którym mowa w pkt 1 - nie uzyskał pozwolenia na budowę zgodnie z uchwałą

o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub uchwały o ustaleniu lokalizacji

inwestycji towarzyszącej,

b)

w przypadku, o którym mowa w pkt 2 - nie uzyskał uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji

mieszkaniowej lub uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej oraz nie

uzyskał pozwolenia na budowę zgodnie z tą uchwałą,

2)

w terminie 5 lat od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie

zrealizował i nie oddał do użytkowania

a)

w przypadku inwestycji składającej się z więcej niż jednego budynku mieszkalnego -

co najmniej 50% budynków mieszkalnych wchodzących w skład inwestycji lub

b)

infrastruktury towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

- Krajowy Ośrodek może złożyć w formie aktu notarialnego oświadczenie o nabyciu nieruchomości,

o której mowa w art. 1b.

4.

Terminy, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lub 2, mogą być, na wniosek inwestora, przedłużone

przez Krajowy Ośrodek nie dłużej jednak niż o rok, licząc od dnia upływu tych terminów,

jeżeli nie mogły zostać dotrzymane z przyczyn niezależnych od inwestora.

5.

Ostateczne rozstrzygnięcia, o których mowa w ust. 3 pkt 1, organy je wydające przekazują

nie później niż w terminie 3 dni od dnia ich podjęcia do właściwego ze względu na

położenie nieruchomości dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka.

6.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, Krajowy Ośrodek przesyła właścicielowi nieruchomości

przesyłką poleconą nadaną za potwierdzeniem odbioru w placówce pocztowej operatora

pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650 i 1118), a następnie publikuje je na stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej

Krajowego Ośrodka.

7.

Uważa się, że nabywca nieruchomości, o której mowa w art. 1b, zapoznał się z treścią

oświadczenia Krajowego Ośrodka, o którym mowa w ust. 3, z chwilą jego publikacji na

stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowego Ośrodka.

8.

Nabycie nieruchomości, o którym mowa w ust. 3, następuje po cenie ustalonej na podstawie

wartości rynkowej nieruchomości, o której mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami,

określonej na dzień złożenia oświadczenia o nabyciu nieruchomości, o którym mowa w

ust. 3.

9.

Postanowienia ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nabycia udziałów lub ich części

we współwłasności nieruchomości, o których mowa w art. 1b.

1.

Realizacja inwestycji mieszkaniowych jest możliwa na obszarze kolejowym, o którym

mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, o ile nie uniemożliwia zarządzania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej

oraz nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa prowadzenia ruchu kolejowego.

2.

Potwierdzenie, iż realizacja inwestycji mieszkaniowych nie uniemożliwia zarządzania,

eksploatacji i utrzymania infrastruktury kolejowej oraz nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa

prowadzenia ruchu kolejowego, następuje w formie pisemnego uzgodnienia właściwego

zarządcy infrastruktury kolejowej lub innego podmiotu zarządzającego odpowiednio danym

obszarem kolejowym.

1.

Realizacja inwestycji mieszkaniowych jest możliwa na obszarze portów i przystani morskich,

o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, o ile nie uniemożliwia zarządzania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury portowej

i infrastruktury dostępowej oraz nie powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa morskiego,

a także dla transportu towarów do oraz z portów i przystani morskich.

2.

Potwierdzenie, że realizacja inwestycji mieszkaniowych nie uniemożliwia

1)

zarządzania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury portowej oraz nie powoduje zagrożenia

dla transportu towarów do oraz z portów i przystani morskich - następuje w formie

pisemnego uzgodnienia właściwego podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską;

2)

zarządzania, eksploatacji i utrzymania infrastruktury dostępowej oraz nie powoduje

zagrożenia dla bezpieczeństwa morskiego - następuje w formie pisemnego uzgodnienia

właściwego dyrektora urzędu morskiego.

1.

Ilekroć w odrębnych przepisach realizacja inwestycji mieszkaniowej uzależniona jest

od zgodności lub nienaruszania przeznaczenia lub sposobu wykorzystywania nieruchomości

wynikającego z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, wymóg ten uważa się za spełniony

w zakresie wynikającym z ustalenia lokalizacji, o której mowa w art. 7, oraz uzgodnienia,

o którym mowa w art. 10 i art. 11.

2.

Przepis ust. 1 nie wyłącza stosowania do inwestycji mieszkaniowej przepisów o ochronie

gruntów rolnych i leśnych w zakresie gruntów leśnych oraz, poza granicami administracyjnymi

miast, gruntów rolnych.

W przypadku gdy inwestycja mieszkaniowa przewidziana jest w obowiązującym miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji

celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy, inwestor w każdym czasie może wystąpić

o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej

w trybie niniejszej ustawy. Przepisu art. 25 ust. 6 nie stosuje się.

Do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.

Skarga, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 994, 1000, 1349 i 1432), może być wniesiona w terminie 30 dni od dnia opublikowania uchwały, o której mowa

w art. 7 ust. 4, w wojewódzkim dzienniku urzędowym lub przekazania tej uchwały inwestorowi.

1.

Do skargi, o której mowa w art. 15, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 i 1467), z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

2.

Skargę kasacyjną rozpatruje się w terminie 2 miesięcy od dnia jej wniesienia.

1.

Inwestycję mieszkaniową lokalizuje się na terenie, który ma zapewniony

1)

bezpośredni dostęp do drogi publicznej, w tym poprzez zjazd albo dostęp pośredni poprzez

drogę wewnętrzną, której parametry zapewniają wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej,

określone w przepisach odrębnych, przy czym minimalna szerokość drogi nie może być

mniejsza niż 6 m;

2)

zgodnie z zapotrzebowaniem, dostęp do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, o której

mowa w ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu

ścieków

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1152);

3)

zgodnie z zapotrzebowaniem, dostęp do sieci elektroenergetycznej.

2.

Inwestycję mieszkaniową lokalizuje się

1)

w odległości nie większej niż 1000 m, a w miastach, w których liczba mieszkańców przekracza

100 000 mieszkańców - 500 m, od przystanku komunikacyjnego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2136 i 2371 oraz z 2018 r. poz. 317, 650 i 907);

2)

w odległości nie większej niż 3000 m, a w miastach, w których liczba mieszkańców przekracza

100 000 mieszkańców - 1500 m, od

a)

szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej

nie mniej niż 7% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej,

b)

przedszkola, które jest w stanie zapewnić wychowanie przedszkolne dzieciom w liczbie

stanowiącej nie mniej niż 3,5% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej.

3.

Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 2, w zakresie możliwości przyjęcia

nowych uczniów w szkole podstawowej lub zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom

ocenia się na podstawie zaświadczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

4.

Inwestycję mieszkaniową wielorodzinną lokalizuje się na terenie zapewniającym dostęp

do urządzonych terenów wypoczynku oraz rekreacji lub sportu o powierzchni stanowiącej

co najmniej iloczyn planowanej liczby mieszkańców oraz wskaźnika wynoszącego 4 m

5.

Wymogi, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, można spełnić zarówno w oparciu o infrastrukturę

istniejącą w dniu składania wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej,

jak i w oparciu o infrastrukturę planowaną do realizacji.

6.

Budynki objęte inwestycją mieszkaniową

1)

poza miastami oraz w miastach, w których liczba mieszkańców nie przekracza 100 000

mieszkańców - nie mogą być wyższe niż 4 kondygnacje nadziemne;

2)

w miastach, w których liczba mieszkańców przekracza 100 000 mieszkańców - nie mogą

być wyższe niż 14 kondygnacji nadziemnych.

7.

Jeżeli w odległości nie większej niż 500 m od budynków objętych inwestycją mieszkaniową

znajdują się, w istniejącej zabudowie, budynki mieszkalne o wysokości przekraczającej

liczbę kondygnacji, o której mowa w ust. 6, wówczas maksymalną wysokość budynków objętych

inwestycją mieszkaniową w miejscowościach, o których mowa w ust. 6, wyznacza wysokość

najwyższego budynku mieszkalnego w istniejącej zabudowie.

8.

Liczbę mieszkańców miast przyjmuje się jako liczbę ludności zamieszkałej na obszarze

danej gminy, na podstawie danych udostępnianych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

według stanu ostatniej publikacji danych zamieszczonych na stronie podmiotowej Głównego

Urzędu Statystycznego w dniu złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej.

9.

Planowaną liczbę mieszkańców ustala się jako iloraz powierzchni użytkowej mieszkań

i wskaźnika wynoszącego 28 m

10.

Odległości, o których mowa w ust. 2 i 4, ustala się, licząc od granicy terenu inwestycji

mieszkaniowej drogą dojścia do obiektu ciągiem pieszym albo pieszo-jezdnym, do którego

ma być zapewniony dostęp, w tym obiektu położonego na terenie inwestycji.

11.

Odległości ustala się w odniesieniu do obiektów położonych w gminie, w której będzie

realizowana inwestycja.

1.

Jeżeli inwestycja mieszkaniowa zlokalizowana jest w odległości niespełniającej wymogu,

o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a lub b, wymóg ten uważa się za spełniony,

jeżeli inwestor zobowiąże się, za zgodą rady gminy wyrażoną w formie uchwały, do przekazania

na rzecz gminy kwoty odpowiadającej 5-letnim kosztom zapewnienia transportu i opieki

w czasie przewozu dziecka, o których mowa odpowiednio w art. 32 ust. 5 lub w art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo

oświatowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 996, 1000 i 1290).

2.

Zobowiązanie inwestora, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się w umowie z gminą, zawieranej

w formie aktu notarialnego.

3.

Jeżeli wymóg, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a lub b, zostanie spełniony

przed upływem 5 lat od dnia oddania inwestycji mieszkaniowej do użytkowania, zobowiązanie,

o którym mowa w ust. 1, wygasa od dnia spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 17

ust. 2 pkt 2 lit. a lub b. Inwestorowi przysługuje roszczenie o zwrot niewykorzystanej

kwoty przekazanej z góry za ten okres.

1.

Standardy, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7, obowiązują, o ile gmina nie

określi w drodze uchwały lokalnych standardów urbanistycznych w zakresie parametrów

określonych w ust. 2.

2.

Lokalne standardy urbanistyczne

1)

w zakresie odległości lub liczby kondygnacji nie mogą różnić się o więcej niż 50%

od standardów, o których mowa w art. 17 ust. 2, 4, 6 i 7;

2)

nie mogą różnić się o więcej niż 50% w zakresie wskaźników procentowych, o których

mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a lub b.

3.

W lokalnych standardach urbanistycznych, o których mowa w ust. 1, rada gminy może

określić liczbę miejsc parkingowych niezbędnych dla obsługi realizowanej inwestycji

mieszkaniowej lub obowiązek zapewnienia dostępu do sieci ciepłowniczej na zasadach

wynikających z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2018 r. poz. 755, 650, 685, 771, 1000 i 1356).

4.

Uchwała o ustaleniu lokalnych standardów urbanistycznych stanowi akt prawa miejscowego.

1.

Umową najmu instytucjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu mieszkalnego zawierana

przez osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną,

prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali.

2.

Umowa najmu instytucjonalnego lokalu zawierana jest na czas oznaczony. Przepisu art. 661 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się.

3.

Do umowy najmu instytucjonalnego lokalu załącza się oświadczenie najemcy w formie

aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego lokalu w terminie

wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął do wiadomości,

że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do lokalu socjalnego

ani pomieszczenia tymczasowego nie przysługuje.

4.

Zawarcie umowy najmu instytucjonalnego lokalu może być uzależnione od wpłacenia przez

najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu instytucjonalnego

lokalu przysługujących właścicielowi oraz ewentualnych kosztów egzekucji obowiązku

opróżnienia lokalu.

5.

Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego

według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu instytucjonalnego

lokalu.

6.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności właściciela, o których mowa w ust. 4.

7.

Jeżeli w okresie trwania umowy najmu instytucjonalnego najemca nie dokona w terminie

należnej płatności z tytułu najmu lub jej części, właściciel może zaspokoić należną

wierzytelność z kaucji.

8.

W przypadku zaspokojenia należnej wierzytelności przez właściciela z całości lub części

kwoty kaucji najemca zobowiązany jest do uzupełnienia kaucji do pełnej wysokości określonej

w umowie najmu instytucjonalnego w terminie wskazanym w umowie najmu instytucjonalnego

lub jeżeli w umowie termin taki nie został określony, w terminie wskazanym na piśmie

i przesłanym najemcy przez właściciela.

1.

Umową najmu instytucjonalnego z dojściem do własności jest umowa najmu lokalu mieszkalnego,

dla którego została założona księga wieczysta, zawierana przez osobę fizyczną, osobę

prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność

gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali, będącą właścicielem lokalu mieszkalnego,

zawierająca zobowiązanie najemcy do nabycia lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem

tej umowy oraz zobowiązanie wynajmującego do przeniesienia na najemcę prawa własności

lokalu mieszkalnego wraz z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu najpóźniej

w dniu zakończenia umowy najmu po zapłacie ceny za lokal.

2.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności zawierana jest na czas oznaczony.

Przepisu art. 661 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się.

3.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności zawierana jest w formie aktu

notarialnego. Umowa zawiera w swej treści oświadczenie najemcy, w którym najemca poddał

się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie

umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w terminie wskazanym w żądaniu,

o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął do wiadomości, że w razie konieczności

wykonania powyższego zobowiązania prawo do lokalu socjalnego ani pomieszczenia tymczasowego

nie przysługuje.

4.

Zawarcie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności może być uzależnione

od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu umowy

najmu instytucjonalnego z dojściem do własności przysługujących wynajmującemu oraz

ewentualnych kosztów egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu.

5.

Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego

według stawki czynszu, określonej w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności

w dniu jej zawarcia.

6.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności wynajmującego, o których mowa w ust. 4.

7.

Jeżeli w okresie trwania umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności najemca

nie dokona w terminie należnej płatności z tytułu najmu lub jej części, właściciel

może zaspokoić należną wierzytelność z kaucji.

8.

W przypadku zaspokojenia należnej wierzytelności przez wynajmującego z całości lub

części kwoty kaucji najemca zobowiązany jest do uzupełnienia kaucji do pełnej wysokości

określonej w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w terminie wskazanym

w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności lub jeżeli w umowie termin

taki nie został określony, w terminie wskazanym na piśmie i przesłanym najemcy przez

wynajmującego.

9.

Wynagrodzenie notariusza za sporządzenie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem

do własności wynosi nie więcej niż 1/5 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym

mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

1.

Roszczenie najemcy o przeniesienie prawa własności lokalu mieszkalnego oraz praw niezbędnych

do korzystania z tego lokalu ujawnia się w księdze wieczystej prowadzonej dla tego

lokalu. Podstawę wpisu do księgi wieczystej stanowi umowa najmu instytucjonalnego

z dojściem do własności.

2.

Do wpisu roszczenia, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 19 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1007 oraz z 2018 r. poz. 106, 431 i 1009) nie stosuje się.

3.

W umowie, o której mowa w ust. 1, właściciel ustanawia hipotekę zabezpieczającą wierzytelność

najemcy o zwrot zapłaconej ceny sprzedaży na wypadek niewykonania tej umowy.

4.

Najemca, który zawarł umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jest

obowiązany do zapłaty

1)

czynszu najmu;

2)

opłat niezależnych od właściciela;

3)

innych opłat, jeżeli są określone w umowie;

4)

ceny lokalu mieszkalnego płatnej w comiesięcznych ratach w sposób określony w umowie.

5.

W umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności określa się zasady zaspokajania

wierzytelności z zaległego czynszu, z kaucji lub rat wpłaconych na poczet ceny lokalu

mieszkalnego, przy czym w pierwszej kolejności zaległy czynsz zaspokaja się z kaucji.

6.

Jeżeli najemca opóźnia się z wpłatą raty na poczet ceny lokalu mieszkalnego, właściciel

wzywa go na piśmie do dokonania wpłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni

roboczych.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, o której mowa w art. 19k ust.

1, zawiera w szczególności

1)

określenie stron, miejsca i daty podpisania umowy;

2)

oznaczenie przedmiotu umowy;

3)

czynsz najmu, opłaty niezależne od właściciela oraz inne opłaty związane z korzystaniem

z lokalu mieszkalnego;

4)

cenę sprzedaży lokalu mieszkalnego;

5)

harmonogram określający wysokość i terminy płatności poszczególnych rat ceny sprzedaży;

6)

zobowiązanie właściciela do przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz

z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu po zapłaceniu całej ceny;

7)

zobowiązanie najemcy do zapłaty całej ceny za lokal mieszkalny w sposób określony

w umowie;

8)

termin zawarcia umowy przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami

niezbędnymi do korzystania z tego lokalu;

9)

oświadczenie właściciela o ustanowieniu hipoteki na pozycji pierwszej na zabezpieczenie

roszczenia najemcy o zwrot zapłaconej ceny na wypadek niewykonania umowy wraz z wnioskiem

o wpis tej hipoteki do księgi wieczystej prowadzonej dla lokalu mieszkalnego;

10)

zgodę wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na bezobciążeniowe przeniesienie prawa

własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu

po wpłacie całej ceny sprzedaży przez najemcę, jeżeli takie obciążenie hipoteczne

istnieje;

11)

oświadczenie najemcy, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności w terminie wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął

do wiadomości, że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do

lokalu socjalnego ani pomieszczenia tymczasowego nie przysługuje.

1.

Właściciel zawiera umowę przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z

prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu w terminie określonym w umowie najmu

instytucjonalnego z dojściem do własności, najpóźniej w dniu zakończenia tej umowy.

2.

Przedmiotem umowy przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami

niezbędnymi do korzystania z tego lokalu przez właściciela na najemcę może być jedynie

lokal mieszkalny wolny od hipotek i roszczeń ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej

dla tego lokalu, innych niż roszczenie najemcy o przeniesienie własności wynikające

z umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności.

1.

Wynajmujący, nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego,

może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jeżeli najemca

1)

pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie

z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub

niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza

w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie

z innych lokali;

2)

jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat związanych z korzystaniem z lokalu

mieszkalnego lub części ceny sprzedaży zgodnie z harmonogramem co najmniej za trzy

okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku

prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących

należności;

3)

wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez pisemnej

zgody właściciela.

2.

Najemca może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jeżeli

1)

wady lokalu uniemożliwiają korzystanie z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem, zagrażają

życiu lub zdrowiu najemcy lub jego domowników,

2)

wynajmujący uniemożliwia mu korzystanie z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem

- po uprzednim pisemnym wezwaniu wynajmującego i wyznaczeniu mu co najmniej 30-dniowego

terminu na usunięcie tych wad lub zaniechania uniemożliwiania korzystania z lokalu

zgodnie z jego przeznaczeniem i bezskutecznym upływie tego terminu.

Najemca może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności z

zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia z ważnych przyczyn związanych

ze zmianą sytuacji życiowej.

1.

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności i opróżnienia lokalu mieszkalnego wynajmujący zwraca najemcy lub jego spadkobiercom

kwotę wpłaconej przez najemcę części ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego, po potrąceniu

zaległych kwot czynszu i innych opłat wynikających z umowy, związanych z korzystaniem

z lokalu.

2.

Kwota zwracanej najemcy lub jego spadkobiercom części ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego

nie może być mniejsza niż kwota faktycznie wpłacona przez najemcę, po potrąceniu opłat,

o których mowa w ust. 1.

3.

W przypadku określonym w ust. 1 zwrot części ceny zakupu lokalu mieszkalnego następuje

w terminie 3 miesięcy od dnia opróżnienia tego lokalu.

4.

Kwota zwracanej części ceny zakupu lokalu mieszkalnego, o której mowa w ust. 2, stanowi

sumę kwot wpłaconych w każdym roku kalendarzowym obowiązywania umowy, obliczonych

według wzoru

\(

P_z = P_w * {{C_z * (100\% - 0,75\% * n/4)} \over {C_w }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Pz- zwaloryzowana kwota zwracanych rat wpłaconych w danym roku kalendarzowym,

Pw- suma rat wpłaconych w danym roku kalendarzowym,

Cz- średnia arytmetyczna czterech kolejnych wartości wskaźnika ceny 1 mart. 3b ust. 4 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych

kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1779) dla kwartałów poprzedzających kwartał, w którym nastąpiło opróżnienie lokalu,

Cw- średnia arytmetyczna wartości wskaźników ceny 1 m

n - liczba pełnych kwartałów przypadających w okresie od końca danego roku kalendarzowego

do dnia, w którym nastąpiło opróżnienie lokalu.

Do roszczeń najemcy z umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności przepisu

art. 91 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2344 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 398 i 685) nie stosuje się.

2.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego objętego umową najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności w postępowaniu upadłościowym, którego właścicielem jest upadły, nie wywołuje

skutków sprzedaży egzekucyjnej. Przepisu art. 313 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe nie stosuje się.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy

najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w trakcie trwania postępowania upadłościowego.

Do umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności stosuje się przepisy art.

2, art. 6 ust. 3, art. 10 ust. 1-3, art. 18 ust. 1 i 2, art. 19h ust. 2, art. 19i

oraz art. 25d pkt 5.

Uchwałę o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej, na wniosek inwestora, podejmuje

rada gminy. Wniosek o podjęcie uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej

może odnosić się do całości lub części tej inwestycji. Przepisy art. 7-19 stosuje

się odpowiednio.

1.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej wiąże zarządcę drogi w zakresie

zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym uzbrojenia

terenu wchodzącego w skład inwestycji, o ile ich umieszczenie nie zagraża bezpieczeństwu

ruchu drogowego lub miałoby doprowadzić do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub

rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu dróg. Zarządca drogi wydaje zezwolenie

w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

2.

Właściwy zarządca drogi nie później niż w terminie 3 dni od dnia złożenia wniosku

zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie

pasa drogowego.

3.

W przypadku niewydania zezwolenia w terminie, o którym mowa w ust. 1, organ wyższego

stopnia, a w przypadku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad - minister

właściwy do spraw transportu, wymierza zarządcy drogi, w drodze decyzji, karę w wysokości

500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której

mowa w ust. 3.

5.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od zarządcy drogi.

1.

Przed podjęciem uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej gmina może

zawrzeć z inwestorem porozumienie określające sposób realizacji inwestycji towarzyszącej.

2.

Zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 1, stanowi przy ubieganiu się o ustalenie

lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, inwestycji towarzyszącej lub o pozwolenie na

budowę podstawę do uznania, że wymogi dotyczące standardów lokalizacji i realizacji

tych inwestycji zostały spełnione w zakresie wynikającym z tego porozumienia.

3.

W porozumieniu gmina może zobowiązać się do samodzielnej realizacji zadań wynikających

z wniosku inwestora, jeżeli wchodzą one w zakres zadań własnych gminy, zabezpieczając

na ten cel środki finansowe zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zobowiązanie takie

stanowi podstawę do uznania za spełnione wymogów standardów lokalizacji lub realizacji

inwestycji mieszkaniowych w tym zakresie.

4.

W przypadku gdy inwestor jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym gruntu, na

którym realizowana będzie inwestycja towarzysząca, porozumienie określa zasady nabycia

przez gminę własności lub prawa użytkowania wieczystego tego gruntu.

5.

W przypadku gdy inwestor nie jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym gruntu,

na którym realizowana będzie inwestycja towarzysząca, porozumienie w sprawie zasad

nabycia nieruchomości zawierane jest również z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym

nieruchomości.

6.

Porozumienie z inwestorem zawiera wójt (burmistrz, prezydent miasta) na podstawie

uchwały rady gminy. Przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się odpowiednio.

W przypadku zawarcia przez inwestora porozumienia z gminą, której wykonywaniu zadań

własnych służy inwestycja towarzysząca, gmina ta obowiązana jest zapewnić funkcjonowanie

tej inwestycji.

Przepisy art. 22 i art. 23 stosuje się odpowiednio do porozumień zawieranych z innymi

podmiotami zapewniającymi funkcjonowanie inwestycji towarzyszącej.

1.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wiąże organ wydający pozwolenie

na budowę.

2.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności

i uprawnień osób trzecich. Informację tej treści zamieszcza się w uchwale.

3.

W odniesieniu do określonego terenu rada gminy może podjąć więcej niż jedną uchwałę,

o której mowa w ust. 1.

4.

W przypadku gdy na podstawie uchwały, o której mowa w ust. 1, zostanie wydana decyzja

o pozwoleniu na budowę, pozostałe uchwały wydane w odniesieniu do tego samego terenu

wygasają.

5.

Ilekroć w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez

to także uchwałę o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej.

6.

W przypadku realizacji inwestycji mieszkaniowej w trybie niniejszej ustawy

1)

do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć uchwałę, o której mowa w ust. 1;

2)

przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu

projektu budowlanego właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza

zgodność projektu budowlanego z uchwałą, o której mowa w ust. 1;

3)

do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części należy

dołączyć uchwałę, o której mowa w ust. 1.

7.

Zmiana oznaczenia w katastrze nieruchomości, dotycząca nieruchomości objętej uchwałą,

o której mowa w ust. 1, dokonana po podjęciu tej uchwały, wynikająca w szczególności

z podziału nieruchomości, scalenia i podziału nieruchomości, scalenia i wymiany gruntów

lub aktualizacji operatu ewidencyjnego, nie stanowi przeszkody do wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę.

8.

W przypadku wykonywania, w ramach inwestycji mieszkaniowych, robót zwolnionych z obowiązku

uzyskania pozwolenia na budowę, art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stosuje się z uwzględnieniem

art. 7 niniejszej ustawy.

1.

Jeżeli realizacja inwestycji mieszkaniowej wymaga zgody wodnoprawnej, zgodę tę wydaje

właściwy organ Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w terminie nie dłuższym

niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej

nie stosuje się art. 407 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne

(Dz. U. poz. 1566 i 2180 oraz z 2018 r. poz. 650, 710 i 1479).

2.

W sprawach uzyskania pozwolenia wodnoprawnego art. 30 stosuje się odpowiednio.

3.

Organ, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku

o wydanie pozwolenia wodnoprawnego oraz o wydaniu takiego pozwolenia, nie później

niż w terminie 3 dni od dnia dokonania tych czynności.

4.

W przypadku niewydania decyzji w terminie wskazanym w ust. 1 organ wyższego stopnia

wymierza organowi, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji, karę w wysokości 500

zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

5.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której

mowa w ust. 4.

6.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

7.

W sprawach zgłoszenia wodnoprawnego nie stosuje się art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.

1.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do inwestycji mieszkaniowej

następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

2.

Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiadamia organ wyższego

stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz

o wydaniu takiej decyzji, nie później niż w terminie 3 dni od dnia dokonania tych

czynności.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku

o jej wydanie.

4.

W przypadku niewydania decyzji w terminie wskazanym w ust. 3 organ wyższego stopnia

wymierza organowi właściwemu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

w drodze decyzji, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią

dochód budżetu państwa.

5.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której

mowa w ust. 4.

6.

Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

1.

Budynki wybudowane w ramach inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej

w trybie niniejszej ustawy wymagają uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Pozwolenie na użytkowanie wydaje właściwy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.

2.

Właściwy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wydając pozwolenie na użytkowanie,

kontroluje również spełnienie przez inwestycję mieszkaniową lub inwestycję towarzyszącą

zgodności ze standardami, o których mowa w art. 17-19. Stwierdzenie niespełnienia

tych standardów stanowi również przesłankę odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie.

3.

Pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego przeznaczonego na działalność handlową

lub usługową wydaje się nie wcześniej niż przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie

inwestycji mieszkaniowej.

4.

Po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o której mowa w ust. 1, nie można

dokonać zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, z wyjątkiem części

przeznaczonej na działalność handlową lub usługową.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do należności z tytułu kar wymierzanych organowi

w przypadku niewydania w terminie decyzji lub zezwolenia, o których mowa w art. 21,

art. 26 i art. 27, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji.

1.

Prawa rzeczowe na nieruchomości ustala się na podstawie ksiąg wieczystych, zbioru dokumentów albo

innych dokumentów urzędowych.

2.

Dane dotyczące osób, którym przysługują prawa rzeczowe na nieruchomości, w tym ich adresy, ustala się na podstawie katastru nieruchomości.

Doręczenie na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

3.

Dane, o których mowa w ust. 2, mogą być ustalone również na podstawie innych okoliczności,

jeśli są one znane organowi z urzędu lub zostały wskazane przez stronę.

4.

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym lub braku danych w katastrze

nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu

zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości oraz nieuzyskania

tych danych w trybie ust. 3, zawiadomienia dokonuje się w drodze obwieszczenia, o

którym mowa w art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.

KZN przysługuje prawo pierwokupu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości stanowiącej

własność lub przedmiot użytkowania wieczystego państwowej osoby prawnej, o której

mowa w art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1182).

1.

Sprzedaż nieruchomości, o których mowa w art. 30a, oraz prawa użytkowania wieczystego

tych nieruchomości następuje, jeżeli Prezes KZN nie wykona prawa pierwokupu.

2.

Prawo pierwokupu może być wykonane w terminie miesiąca od dnia otrzymania przez Prezesa

KZN zawiadomienia o treści umowy sprzedaży.

3.

Notariusz sporządzający umowę sprzedaży jest obowiązany do przekazania Prezesowi KZN

wypisu aktu notarialnego obejmującego umowę sprzedaży, o której mowa w ust. 2, w terminie

3 dni od dnia zawarcia umowy.

4.

Prezes KZN wykonuje prawo pierwokupu przez złożenie oświadczenia w formie aktu notarialnego

u notariusza, o którym mowa w ust. 3. W przypadku gdyby złożenie oświadczenia u tego

notariusza było niemożliwe lub napotykało poważne trudności, może być ono złożone

u innego notariusza.

5.

Z chwilą złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4

1)

nieruchomość staje się własnością Skarbu Państwa, jeżeli wykonanie prawa pierwokupu

dotyczyło sprzedaży nieruchomości;

2)

prawo użytkowania wieczystego wygasa, jeżeli wykonanie prawa pierwokupu dotyczyło

sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu

Państwa.

6.

Nieruchomości, o których mowa w ust. 5, wchodzą do Zasobu.

7.

Wypis z aktu notarialnego obejmującego oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, notariusz

doręcza sprzedawcy w terminie 3 dni od dnia złożenia oświadczenia.

Prawo pierwokupu wykonuje się po cenie ustalonej pomiędzy stronami w umowie sprzedaży.

W postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę przepisy art. 30 § 5 i art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się, z zastrzeżeniem że organ prowadzący postępowanie wyznacza z urzędu przedstawiciela

uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli jest to konieczne dla przeprowadzenia

postępowania, do czasu wyznaczenia przedstawiciela lub kuratora przez sąd.

1.

Na wniosek inwestora w decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji mieszkaniowej właściwy

organ zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew

lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych uchwałą o ustaleniu lokalizacji

inwestycji mieszkaniowej. Do inwestycji mieszkaniowych stosuje się odpowiednio przepisy

rozdziału 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2018 r. poz. 142, 10 i 650).

2.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji mieszkaniowej w przypadku, o którym

mowa w ust. 1, dodatkowo zawiera elementy, o których mowa w art. 83b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

3.

Rozstrzygnięcie w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, o którym mowa

w ust. 1, właściwy organ podejmuje po uzgodnieniu z wójtem (burmistrzem, prezydentem

miasta), a w przypadku nieruchomości lub jej części, wpisanej do rejestru zabytków,

z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Właściwy w sprawie wójt (burmistrz, prezydent

miasta) lub wojewódzki konserwator zabytków zajmuje stanowisko w terminie 14 dni od

dnia otrzymania wniosku właściwego organu, przy czym niezajęcie stanowiska w tym terminie

traktuje się jako uzgodnienie. Właściwy organ może wnieść wniosek o uzgodnienie w

postaci papierowej lub elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

4.

W przypadku usuwania drzew lub krzewów rosnących na nieruchomościach będących własnością

gminy - z wyjątkiem nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu

- uzgodnienie, o którym mowa w ust. 3, następuje z właściwym miejscowo starostą. Jeżeli

prezydent miasta na prawach powiatu sprawuje funkcję starosty, uzgodnienie następuje

z marszałkiem województwa.

5.

Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości stanowiącej park, ogród albo inną

formę zaprojektowanej zieleni wpisaną do rejestru zabytków wymaga również pozwolenia,

o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 albo 11 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

1.

Decyzji o pozwoleniu na budowę może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności,

gdy jest to niezbędne ze względu na ważny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes

strony.

2.

Odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę powinno zawierać zarzuty odnoszące się

do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać

dowody uzasadniające to żądanie.

3.

Odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę rozpatruje się w terminie 21 dni.

4.

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie

można uchylić decyzji o pozwoleniu na budowę w całości ani stwierdzić jej nieważności,

gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca części inwestycji, nieruchomości

lub działki.

Do skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę stosuje się przepis art. 16.

1.

Właściwy organ w decyzji o pozwoleniu na budowę ogranicza sposób korzystania z nieruchomości

objętej uchwałą o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub uchwałą o ustaleniu

lokalizacji inwestycji towarzyszącej przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie

ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, niezbędnych do korzystania z inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej,

o ile właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody.

2.

W odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w ust. 1, do wniosku o pozwolenie na

budowę inwestor dołącza oświadczenie o przeprowadzonych rokowaniach i braku zgody

właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, chyba że wniosek dotyczy nieruchomości

o nieuregulowanym stanie prawnym.

3.

W odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w ust. 1, do wniosku o pozwolenie na

budowę nie dołącza się oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością

na cele budowlane.

4.

Właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu lub osobie, której przysługują inne prawa rzeczowe na nieruchomości, przysługuje od inwestora odszkodowanie, w wysokości uzgodnionej

z inwestorem, w przypadku udostępnienia nieruchomości na podstawie decyzji o pozwoleniu

na budowę.

5.

Jeżeli w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym inwestor zgodnie z decyzją, o której

mowa w ust. 1, uprawniony jest do wejścia na teren nieruchomości, nie dojdzie do uzgodnienia,

o którym mowa w ust. 4, każda ze stron może się zwrócić do właściwego organu wydającego

decyzję o pozwoleniu na budowę o ustalenie wysokości odszkodowania.

6.

Inwestor, nie później niż w terminie 3 dni po zakończeniu działań uzasadniających

ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany

przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego.

7.

Jeżeli

1)

przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe albo powoduje nadmierne

trudności lub koszty lub

2)

w trakcie okresu udostępnienia powstały szkody, które nie zostały uwzględnione w odszkodowaniu,

o którym mowa w ust. 4

- właścicielom, użytkownikom wieczystym lub osobom, którym przysługują ograniczone

prawa rzeczowe, przysługuje od inwestora odszkodowanie.

1.

Decyzję o odszkodowaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 7, wydaje właściwy organ wydający

decyzję o pozwoleniu na budowę w terminie 30 dni, na wniosek właściciela lub użytkownika

wieczystego nieruchomości lub osoby, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości, złożony po dniu, w którym

1)

ustał obowiązek udostępnienia nieruchomości - w przypadku określonym w art. 35 ust.

7 pkt 1;

2)

powstała szkoda - w przypadku określonym w art. 35 ust. 7 pkt 2.

2.

Odszkodowania, o których mowa w art. 35 ust. 4, 5 i 7, powinny odpowiadać wartości

poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości,

odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

3.

W przypadkach określonych w art. 35 ust. 4 i 7 koszty wyceny szkód ponosi inwestor,

a wysokość odszkodowania ustala właściwy organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę

w decyzji o odszkodowaniu na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę

majątkowego. Obowiązek wypłaty odszkodowania obciąża inwestora. Zapłata odszkodowania

następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, chyba

że uprawniony do otrzymania odszkodowania wnioskuje o inny sposób wypłaty. W przypadku

opóźnienia w wypłacie odszkodowania należą się odsetki, o których mowa w art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 i 1104).

4.

Odszkodowanie wpłaca się do depozytu sądowego, jeżeli uprawniony do odszkodowania

odmawia jego przyjęcia albo wypłata odszkodowania natrafiła na trudne do przezwyciężenia

przeszkody.

5.

Decyzja o odszkodowaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 4 i 7, jest ostateczna. W terminie

6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o odszkodowaniu strona niezadowolona z wysokości

odszkodowania może wnieść powództwo do sądu powszechnego przeciwko Skarbowi Państwa

reprezentowanemu przez właściwy organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Wniesienie

powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji. Sąd ustala wysokość należnego odszkodowania,

orzekając jednocześnie o obowiązku dopłaty albo zwrotu odszkodowania, w stosunku do

wysokości ustalonej w decyzji. Obowiązek dopłaty obciąża inwestora, a zwrot odszkodowania

następuje na jego rzecz.

6.

Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość

w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów,

przewodów, urządzeń i obiektów, o których mowa w art. 35 ust. 1. Obowiązek udostępnienia

nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 1-5 oraz art. 35 ust.

2-7 stosuje się odpowiednio.

7.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie dotyczących odszkodowań stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, o których

mowa w art. 35 ust. 1, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze

prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny

z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel albo użytkownik wieczysty może żądać,

aby inwestor nabył od niego w drodze umowy własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości

lub jej części.

1.

W przypadku gdy sieć uzbrojenia terenu związana z inwestycją mieszkaniową lub inwestycją

towarzyszącą wymaga przejścia przez tereny śródlądowych wód płynących, dróg publicznych

lub obszary kolejowe, inwestor jest uprawniony do zajęcia tego terenu.

2.

Inwestor przed złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę uzgadnia, w drodze umowy w

formie pisemnej, z zarządcą drogi, zarządcą infrastruktury kolejowej lub z właściwym

podmiotem lub organem, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, zakres, termin i warunki zajęcia tego terenu, w tym wynagrodzenie z tego tytułu.

Zajęcie terenu, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.

3.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia złożenia przez inwestora wniosku o uzgodnienie nie

dojdzie do zawarcia umowy, o której mowa w ust. 2, właściwy organ, na wniosek inwestora,

w decyzji o pozwoleniu na budowę określa zakres, termin i warunki zajęcia terenu,

w tym wynagrodzenie z tego tytułu, z uwzględnieniem ust. 4.

4.

Realizacja oraz eksploatacja sieci uzbrojenia terenu objętej inwestycją mieszkaniową

lub inwestycją towarzyszącą nie może uniemożliwiać prawidłowego zarządzania, eksploatacji

i utrzymania terenu śródlądowych wód płynących, dróg publicznych lub infrastruktury

kolejowej oraz nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa prowadzenia ruchu, a także

przewozu i wywozu towarów do oraz z portów i przystani morskich.

Do inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej, w granicach administracyjnych

miast, nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych w zakresie gruntów

rolnych.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 35 ust. 1 oraz

art. 38 ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym rozdziale jest wojewoda.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2291 oraz z 2018 r. poz. 398 i 723) w art. 92 dodaje się § 12 w brzmieniu

„

§ 12.

Jeżeli akt notarialny dotyczy umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności,

o której mowa w art. 19k ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym

zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1234), notariusz sporządzający akt notarialny składa wniosek o wpis w księdze wieczystej

roszczenia najemcy, o którym mowa w art. 19l ust. 1 tej ustawy, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe.

”

.

W ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2018 r. poz. 716) w art. 2 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu mieszkalnego następuje zgodnie

z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji

inwestycji mieszkaniowej oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym

zgłoszeniem, i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie. Odrębną nieruchomość w budynku

mieszkalnym jednorodzinnym mogą stanowić co najwyżej dwa samodzielne lokale mieszkalne.

”

.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 i 1276) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego

budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r.

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217), w tym osoby starsze;

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

minimalny udział lokali mieszkalnych dostępnych dla osób niepełnosprawnych, o których

mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych w ogólnej liczbie lokali mieszkalnych w budynku wielorodzinnym;

”

;

2)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych,

o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub

bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt

4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych, oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych

i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

”

;

3)

w art. 34 w ust. 3

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

projekt architektoniczno-budowlany określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu

budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne

rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia,

a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również

opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych;

”

,

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

informację o udziale lokali mieszkalnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4a -

w przypadku budynków mieszkalnych wielorodzinnych;

”

;

4)

w art. 36a w ust. 5

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz

obiektów małej architektury;

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby

niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;

”

,

c)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania

pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia

a)

budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub

b)

przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.

”

;

5)

w art. 59a w ust. 2 w pkt 2 lit. f otrzymuje brzmienie

„

f)

zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,

o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia

13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego

wielorodzinnego;

”

.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1057 oraz z 2018 r. poz. 12 i 138) w art. 39b w ust. 1 po pkt 5e dodaje się pkt 5f w brzmieniu

„

5f)

środków z tytułu zajęcia pasa drogowego, pochodzących z umów i decyzji, o których

mowa w art. 38 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i

realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 1496).

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 827) w art. 10 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ograniczenia dotyczące tworzenia spółek prawa handlowego i przystępowania przez gminę

do nich, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do posiadania przez gminę

akcji lub udziałów spółek zajmujących się czynnościami bankowymi, ubezpieczeniowymi

oraz działalnością doradczą, promocyjną, edukacyjną i wydawniczą na rzecz samorządu

terytorialnego, a także innych spółek ważnych dla rozwoju gminy, w tym prowadzących

działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego na wynajem, w tym również związany

z uprawnieniem do nabycia przez najemcę własności lokalu w przyszłości, oraz klubów

sportowych działających w formie spółki kapitałowej.

”

;

2)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Tworzenie i przystępowanie do spółek prawa handlowego przez gminę w przypadkach, o

których mowa w ust. 1-3, lub województwo zgodnie z ust. 4, odbywa się na zasadach

gwarantujących zachowanie uczciwej i wolnej konkurencji oraz przestrzeganie zasad

równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności.

6.

W celu utworzenia lub przystąpienia do spółki prawa handlowego przez gminę w przypadkach,

o których mowa w ust. 1-3, lub województwo zgodnie z ust. 4, gmina lub województwo

mogą zawrzeć porozumienie określające zasady utworzenia lub przystąpienia do tej spółki.

”

.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 121, 50, 650, 1000 i 1089) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wojewoda albo minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność

Skarbu Państwa, albo odpowiednia rada lub sejmik województwa, w odniesieniu do nieruchomości

stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, mogą podjąć odpowiednio

zarządzenie albo uchwałę o odstąpieniu od zbycia w drodze przetargu nieruchomości

1)

przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe lub na realizację urządzeń infrastruktury

technicznej albo innych celów publicznych, jeżeli cele te będą realizowane przez podmiot,

dla którego są to cele statutowe i którego dochody przeznacza się w całości na działalność

statutową;

2)

zabudowanych na podstawie zezwolenia na budowę lub których zabudowa została zalegalizowana

zgodnie z procedurami przewidzianymi w odrębnych przepisach, jeżeli o nabycie nieruchomości

ubiega się osoba, która dzierżawi lub użytkuje nieruchomość na podstawie umowy zawartej

na co najmniej 10 lat.

”

;

2)

w ust. 3a uchyla się pkt 1.

W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1234) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19a ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Wynagrodzenie notariusza za sporządzenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt

1, wynosi nie więcej niż 1/10 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w

ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847 oraz z 2018 r. poz. 650).

”

;

2)

art. 19f otrzymuje brzmienie

„

Art. 19f.

1.

Umową najmu instytucjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu mieszkalnego zawierana

przez osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną,

prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali.

2.

Umowa najmu instytucjonalnego lokalu zawierana jest na czas oznaczony. Przepisu art. 661 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się.

3.

Do umowy najmu instytucjonalnego lokalu załącza się oświadczenie najemcy w formie

aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego lokalu w terminie

wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął do wiadomości,

że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do lokalu socjalnego

ani pomieszczenia tymczasowego nie przysługuje.

4.

Zawarcie umowy najmu instytucjonalnego lokalu może być uzależnione od wpłacenia przez

najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu instytucjonalnego

lokalu przysługujących właścicielowi oraz ewentualnych kosztów egzekucji obowiązku

opróżnienia lokalu.

5.

Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego

według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu instytucjonalnego

lokalu.

6.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności właściciela, o których mowa w ust. 4.

7.

Jeżeli w okresie trwania umowy najmu instytucjonalnego najemca nie dokona w terminie

należnej płatności z tytułu najmu lub jej części, właściciel może zaspokoić należną

wierzytelność z kaucji.

8.

W przypadku zaspokojenia należnej wierzytelności przez właściciela z całości lub części

kwoty kaucji najemca zobowiązany jest do uzupełnienia kaucji do pełnej wysokości określonej

w umowie najmu instytucjonalnego w terminie wskazanym w umowie najmu instytucjonalnego

lub jeżeli w umowie termin taki nie został określony, w terminie wskazanym na piśmie

i przesłanym najemcy przez właściciela.

”

;

3)

w art. 19g ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wynagrodzenie notariusza za sporządzenie oświadczenia, o którym mowa w art. 19f ust.

3, wynosi nie więcej niż 1/10 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w

ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

”

;

4)

po art. 19j dodaje się art. 19k-19s w brzmieniu

„

Art. 19k.

1.

Umową najmu instytucjonalnego z dojściem do własności jest umowa najmu lokalu mieszkalnego,

dla którego została założona księga wieczysta, zawierana przez osobę fizyczną, osobę

prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność

gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali, będącą właścicielem lokalu mieszkalnego,

zawierająca zobowiązanie najemcy do nabycia lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem

tej umowy oraz zobowiązanie wynajmującego do przeniesienia na najemcę prawa własności

lokalu mieszkalnego wraz z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu najpóźniej

w dniu zakończenia umowy najmu po zapłacie ceny za lokal.

2.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności zawierana jest na czas oznaczony.

Przepisu art. 661 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się.

3.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności zawierana jest w formie aktu

notarialnego. Umowa zawiera w swej treści oświadczenie najemcy, w którym najemca poddał

się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie

umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w terminie wskazanym w żądaniu,

o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął do wiadomości, że w razie konieczności

wykonania powyższego zobowiązania prawo do lokalu socjalnego ani pomieszczenia tymczasowego

nie przysługuje.

4.

Zawarcie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności może być uzależnione

od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu umowy

najmu instytucjonalnego z dojściem do własności przysługujących wynajmującemu oraz

ewentualnych kosztów egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu.

5.

Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego

według stawki czynszu, określonej w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności

w dniu jej zawarcia.

6.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności wynajmującego, o których mowa w ust. 4.

7.

Jeżeli w okresie trwania umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności najemca

nie dokona w terminie należnej płatności z tytułu najmu lub jej części, właściciel

może zaspokoić należną wierzytelność z kaucji.

8.

W przypadku zaspokojenia należnej wierzytelności przez wynajmującego z całości lub

części kwoty kaucji najemca zobowiązany jest do uzupełnienia kaucji do pełnej wysokości

określonej w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w terminie wskazanym

w umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności lub jeżeli w umowie termin

taki nie został określony, w terminie wskazanym na piśmie i przesłanym najemcy przez

wynajmującego.

9.

Wynagrodzenie notariusza za sporządzenie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem

do własności wynosi nie więcej niż 1/5 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym

mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Art. 19l.

1.

Roszczenie najemcy o przeniesienie prawa własności lokalu mieszkalnego oraz praw niezbędnych

do korzystania z tego lokalu ujawnia się w księdze wieczystej prowadzonej dla tego

lokalu. Podstawę wpisu do księgi wieczystej stanowi umowa najmu instytucjonalnego

z dojściem do własności.

2.

Do wpisu roszczenia, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 19 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1007 oraz z 2018 r. poz. 106, 431 i 1009) nie stosuje się.

3.

W umowie, o której mowa w ust. 1, właściciel ustanawia hipotekę zabezpieczającą wierzytelność

najemcy o zwrot zapłaconej ceny sprzedaży na wypadek niewykonania tej umowy.

4.

Najemca, który zawarł umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jest

obowiązany do zapłaty

1)

czynszu najmu;

2)

opłat niezależnych od właściciela;

3)

innych opłat, jeżeli są określone w umowie;

4)

ceny lokalu mieszkalnego płatnej w comiesięcznych ratach w sposób określony w umowie.

5.

W umowie najmu instytucjonalnego z dojściem do własności określa się zasady zaspokajania

wierzytelności z zaległego czynszu, z kaucji lub rat wpłaconych na poczet ceny lokalu

mieszkalnego, przy czym w pierwszej kolejności zaległy czynsz zaspokaja się z kaucji.

6.

Jeżeli najemca opóźnia się z wpłatą raty na poczet ceny lokalu mieszkalnego, właściciel

wzywa go na piśmie do dokonania wpłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni

roboczych.

Art. 19m.

Umowa najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, o której mowa w art. 19k ust.

1, zawiera w szczególności

1)

określenie stron, miejsca i daty podpisania umowy;

2)

oznaczenie przedmiotu umowy;

3)

czynsz najmu, opłaty niezależne od właściciela oraz inne opłaty związane z korzystaniem

z lokalu mieszkalnego;

4)

cenę sprzedaży lokalu mieszkalnego;

5)

harmonogram określający wysokość i terminy płatności poszczególnych rat ceny sprzedaży;

6)

zobowiązanie właściciela do przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz

z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu po zapłaceniu całej ceny;

7)

zobowiązanie najemcy do zapłaty całej ceny za lokal mieszkalny w sposób określony

w umowie;

8)

termin zawarcia umowy przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami

niezbędnymi do korzystania z tego lokalu;

9)

oświadczenie właściciela o ustanowieniu hipoteki na pozycji pierwszej na zabezpieczenie

roszczenia najemcy o zwrot zapłaconej ceny na wypadek niewykonania umowy wraz z wnioskiem

o wpis tej hipoteki do księgi wieczystej prowadzonej dla lokalu mieszkalnego;

10)

zgodę wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na bezobciążeniowe przeniesienie prawa

własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu

po wpłacie całej ceny sprzedaży przez najemcę, jeżeli takie obciążenie hipoteczne

istnieje;

11)

oświadczenie najemcy, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności w terminie wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 2, oraz przyjął

do wiadomości, że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do

lokalu socjalnego ani pomieszczenia tymczasowego nie przysługuje.

Art. 19n.

1.

Właściciel zawiera umowę przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z

prawami niezbędnymi do korzystania z tego lokalu w terminie określonym w umowie najmu

instytucjonalnego z dojściem do własności, najpóźniej w dniu zakończenia tej umowy.

2.

Przedmiotem umowy przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami

niezbędnymi do korzystania z tego lokalu przez właściciela na najemcę może być jedynie

lokal mieszkalny wolny od hipotek i roszczeń ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej

dla tego lokalu, innych niż roszczenie najemcy o przeniesienie własności wynikające

z umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności.

Art. 19o.

1.

Wynajmujący, nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego,

może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jeżeli najemca

1)

pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie

z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub

niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza

w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie

z innych lokali;

2)

jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat związanych z korzystaniem z lokalu

mieszkalnego lub części ceny sprzedaży zgodnie z harmonogramem co najmniej za trzy

okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku

prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących

należności;

3)

wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez pisemnej

zgody właściciela.

2.

Najemca może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności, jeżeli

1)

wady lokalu uniemożliwiają korzystanie z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem, zagrażają

życiu lub zdrowiu najemcy lub jego domowników,

2)

wynajmujący uniemożliwia mu korzystanie z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem

- po uprzednim pisemnym wezwaniu wynajmującego i wyznaczeniu mu co najmniej 30-dniowego

terminu na usunięcie tych wad lub zaniechania uniemożliwiania korzystania z lokalu

zgodnie z jego przeznaczeniem i bezskutecznym upływie tego terminu.

Art. 19p.

Najemca może wypowiedzieć umowę najmu instytucjonalnego z dojściem do własności z

zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia z ważnych przyczyn związanych

ze zmianą sytuacji życiowej.

Art. 19q.

1.

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności i opróżnienia lokalu mieszkalnego wynajmujący zwraca najemcy lub jego spadkobiercom

kwotę wpłaconej przez najemcę części ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego, po potrąceniu

zaległych kwot czynszu i innych opłat wynikających z umowy, związanych z korzystaniem

z lokalu.

2.

Kwota zwracanej najemcy lub jego spadkobiercom części ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego

nie może być mniejsza niż kwota faktycznie wpłacona przez najemcę, po potrąceniu opłat,

o których mowa w ust. 1.

3.

W przypadku określonym w ust. 1 zwrot części ceny zakupu lokalu mieszkalnego następuje

w terminie 3 miesięcy od dnia opróżnienia tego lokalu.

4.

Kwota zwracanej części ceny zakupu lokalu mieszkalnego, o której mowa w ust. 2, stanowi

sumę kwot wpłaconych w każdym roku kalendarzowym obowiązywania umowy, obliczonych

według wzoru

\(

P_z = P_w * {{C_z * (100\% - 0,75\% * n/4)} \over {C_w }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Pz- zwaloryzowana kwota zwracanych rat wpłaconych w danym roku kalendarzowym,

Pw- suma rat wpłaconych w danym roku kalendarzowym,

Cz- średnia arytmetyczna czterech kolejnych wartości wskaźnika ceny 1 mart. 3b ust. 4 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych

kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych

premii gwarancyjnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1779) dla kwartałów poprzedzających kwartał, w którym nastąpiło opróżnienie lokalu,

Cw- średnia arytmetyczna wartości wskaźników ceny 1 m

n - liczba pełnych kwartałów przypadających w okresie od końca danego roku kalendarzowego

do dnia, w którym nastąpiło opróżnienie lokalu.

Art. 19r.

Do roszczeń najemcy z umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności przepisu

art. 91 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2344 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 398 i 685) nie stosuje się.

2.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego objętego umową najmu instytucjonalnego z dojściem do

własności w postępowaniu upadłościowym, którego właścicielem jest upadły, nie wywołuje

skutków sprzedaży egzekucyjnej. Przepisu art. 313 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe nie stosuje się.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy

najmu instytucjonalnego z dojściem do własności w trakcie trwania postępowania upadłościowego.

Art. 19s.

Do umowy najmu instytucjonalnego z dojściem do własności stosuje się przepisy art.

2, art. 6 ust. 3, art. 10 ust. 1-3, art. 18 ust. 1 i 2, art. 19h ust. 2, art. 19i

oraz art. 25d pkt 5.

”

;

5)

w art. 25d dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

dłużnik został zobowiązany do opróżnienia lokalu zajmowanego na podstawie umowy najmu

instytucjonalnego z dojściem do własności.

”

.

W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566) w art. 51 po ust. 2c dodaje się ust. 2d w brzmieniu

„

2d.

Kary pieniężnej za zwłokę nie wymierza się, a wszczęte postępowania w sprawie wymierzenia

kary umarza się, jeżeli od dnia wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji

celu publicznego przez organ pierwszej instancji upłynęły 3 lata.

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1405) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 1a dodaje się art. 1b w brzmieniu

„

Art. 1b.

Przepisów ustawy, z zastrzeżeniem art. 9a, nie stosuje się do nieruchomości rolnych

położonych w granicach administracyjnych miast, jeżeli

1)

w stosunku do tych nieruchomości została podjęta

a)

uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 1496) lub

b)

uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących;

2)

zbycie następuje w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej

w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących.

”

;

2)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Notariusz sporządzający umowę przeniesienia własności nieruchomości, o której mowa

w art. 1b, jest obowiązany do przekazania wypisu aktu notarialnego obejmującego umowę

przenoszącą własność nieruchomości rolnej do właściwego ze względu na położenie nieruchomości

dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka w terminie 14 dni od dnia zawarcia

umowy.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, zawiera pouczenie o możliwości nabycia przez Krajowy

Ośrodek nieruchomości w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

3.

Jeżeli nabywca nieruchomości, o której mowa w art. 1b

1)

w terminie 2 lat od dnia zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości, o której

mowa w art. 1b

a)

w przypadku, o którym mowa w pkt 1 - nie uzyskał pozwolenia na budowę zgodnie z uchwałą

o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub uchwały o ustaleniu lokalizacji

inwestycji towarzyszącej,

b)

w przypadku, o którym mowa w pkt 2 - nie uzyskał uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji

mieszkaniowej lub uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej oraz nie

uzyskał pozwolenia na budowę zgodnie z tą uchwałą,

2)

w terminie 5 lat od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie

zrealizował i nie oddał do użytkowania

a)

w przypadku inwestycji składającej się z więcej niż jednego budynku mieszkalnego -

co najmniej 50% budynków mieszkalnych wchodzących w skład inwestycji lub

b)

infrastruktury towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

- Krajowy Ośrodek może złożyć w formie aktu notarialnego oświadczenie o nabyciu nieruchomości,

o której mowa w art. 1b.

4.

Terminy, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lub 2, mogą być, na wniosek inwestora, przedłużone

przez Krajowy Ośrodek nie dłużej jednak niż o rok, licząc od dnia upływu tych terminów,

jeżeli nie mogły zostać dotrzymane z przyczyn niezależnych od inwestora.

5.

Ostateczne rozstrzygnięcia, o których mowa w ust. 3 pkt 1, organy je wydające przekazują

nie później niż w terminie 3 dni od dnia ich podjęcia do właściwego ze względu na

położenie nieruchomości dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka.

6.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, Krajowy Ośrodek przesyła właścicielowi nieruchomości

przesyłką poleconą nadaną za potwierdzeniem odbioru w placówce pocztowej operatora

pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650 i 1118), a następnie publikuje je na stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej

Krajowego Ośrodka.

7.

Uważa się, że nabywca nieruchomości, o której mowa w art. 1b, zapoznał się z treścią

oświadczenia Krajowego Ośrodka, o którym mowa w ust. 3, z chwilą jego publikacji na

stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowego Ośrodka.

8.

Nabycie nieruchomości, o którym mowa w ust. 3, następuje po cenie ustalonej na podstawie

wartości rynkowej nieruchomości, o której mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami,

określonej na dzień złożenia oświadczenia o nabyciu nieruchomości, o którym mowa w

ust. 3.

9.

Postanowienia ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nabycia udziałów lub ich części

we współwłasności nieruchomości, o których mowa w art. 1b.

”

.

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999 oraz z 2018 r. poz. 810, 1089 i 1479) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 64 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o

których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-24, oraz uchwały, o której mowa

w art. 72 ust. 1b;

”

;

2)

w art. 70 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o

których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-24, oraz uchwały, o której mowa

w art. 72 ust. 1b;

”

;

3)

w art. 72 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje również przed podjęciem

uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej

w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących

(Dz. U. poz. 1496). Ilekroć przepisy ustawy mają zastosowanie do wszystkich decyzji, o których mowa

w ust. 1, mają także odpowiednie zastosowanie do uchwały, o której mowa w zdaniu pierwszym.

”

;

4)

w art. 77 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających

decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-24, oraz uchwały, o której

mowa w art. 72 ust. 1b;

”

;

5)

w art. 80 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności

lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012,

dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin,

dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami

szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji

inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących,

dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie

ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji

w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej

Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej

na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym

(Dz. U. poz. 1089), a także dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących realizowanych

na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji

mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości

(Dz. U. poz. 1529 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 756) po art. 30 dodaje się art. 30a-30c w brzmieniu

„

Art. 30a.

KZN przysługuje prawo pierwokupu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości stanowiącej

własność lub przedmiot użytkowania wieczystego państwowej osoby prawnej, o której

mowa w art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1182).

Art. 30b.

1.

Sprzedaż nieruchomości, o których mowa w art. 30a, oraz prawa użytkowania wieczystego

tych nieruchomości następuje, jeżeli Prezes KZN nie wykona prawa pierwokupu.

2.

Prawo pierwokupu może być wykonane w terminie miesiąca od dnia otrzymania przez Prezesa

KZN zawiadomienia o treści umowy sprzedaży.

3.

Notariusz sporządzający umowę sprzedaży jest obowiązany do przekazania Prezesowi KZN

wypisu aktu notarialnego obejmującego umowę sprzedaży, o której mowa w ust. 2, w terminie

3 dni od dnia zawarcia umowy.

4.

Prezes KZN wykonuje prawo pierwokupu przez złożenie oświadczenia w formie aktu notarialnego

u notariusza, o którym mowa w ust. 3. W przypadku gdyby złożenie oświadczenia u tego

notariusza było niemożliwe lub napotykało poważne trudności, może być ono złożone

u innego notariusza.

5.

Z chwilą złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 4

1)

nieruchomość staje się własnością Skarbu Państwa, jeżeli wykonanie prawa pierwokupu

dotyczyło sprzedaży nieruchomości;

2)

prawo użytkowania wieczystego wygasa, jeżeli wykonanie prawa pierwokupu dotyczyło

sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu

Państwa.

6.

Nieruchomości, o których mowa w ust. 5, wchodzą do Zasobu.

7.

Wypis z aktu notarialnego obejmującego oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, notariusz

doręcza sprzedawcy w terminie 3 dni od dnia złożenia oświadczenia.

Art. 30c.

Prawo pierwokupu wykonuje się po cenie ustalonej pomiędzy stronami w umowie sprzedaży.

”

.

Do postępowań w sprawach dotyczących inwestycji mieszkaniowych lub inwestycji towarzyszących,

w rozumieniu niniejszej ustawy, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do umów najmu instytucjonalnego zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie ustawy

1)

został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu

budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego

projektu budowlanego,

2)

został złożony wniosek o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych,

3)

zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy

nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę,

4)

została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu

projektu budowlanego,

5)

został złożony wniosek o pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego

- stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 44 w brzmieniu dotychczasowym.

Do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 47 w brzmieniu

dotychczasowym i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy ustawy zmienianej w art. 47 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do postępowań w sprawie wymierzenia kary za zwłokę w wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji

inwestycji celu publicznego, wszczętych i niezakończonych ostatecznym postanowieniem

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 51 ust. 2d ustawy

zmienianej w art. 49 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 2 i 3 oraz art.

34 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 44 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc nie

dłużej jednak niż przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą

być w tym czasie zmieniane.

Ustawa traci moc z dniem 31 grudnia 2028 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 42 i art. 48, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 39, art. 50 i art. 52, które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.