Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 czerwca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

Ustawa określa organizację oraz tryb wykonywania nadzoru nad rynkiem kapitałowym.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

ustawie o obrocie instrumentami finansowymi - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm.;

2)

ustawie o ofercie publicznej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów

finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 512 i 685);

3)

ustawie o funduszach inwestycyjnych - rozumie się przez to ustawę z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2018 r. poz. 56, z późn. zm.;

4)

ustawie o giełdach towarowych - rozumie się przez to ustawę z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 622, 685 i 771);

5)

ustawie o nadzorze uzupełniającym - rozumie się przez to ustawę z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1252);

5a)

rozporządzeniu 236/2012 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r.

w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego

(Dz. Urz. UE L 86 z 24.03.2012, str. 1);

5b)

rozporządzeniu 648/2012 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.

w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.);

5c)

rozporządzeniu 1031/2010 - rozumie się przez to rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu,

kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień

do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego

i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

(Dz. Urz. UE L 302 z 18.11.2010, str. 1, z późn. zm.);

5d)

rozporządzeniu 575/2013 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca

2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych,

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.);

5e)

rozporządzeniu 909/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku

papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów

wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE)

nr 236/2012 (Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 1);

5f)

rozporządzeniu 596/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia

2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz

uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji

2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE

(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.)

5g

rozporządzeniu 600/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych

oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014,

str. 84, z późn. zm.

5h

rozporządzeniu 1095/2010 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada

2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu

Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia

decyzji Komisji 2009/77/WE

(Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 84, z późn. zm.)

5i

rozporządzeniu 2016/1011 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako

wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru

wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz

rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, z późn. zm.

6)

rynku kapitałowym - rozumie się przez to

a)

rynek papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych - w zakresie, w jakim

do tych papierów wartościowych i instrumentów finansowych stosuje się przepisy ustaw,

o których mowa w pkt 1 i 2, oraz rozporządzenia 236/2012 i rozporządzenia 648/2012,

oraz

b)

rynek usług świadczonych przez fundusze inwestycyjne i inne instytucje wspólnego inwestowania

- w zakresie, w jakim do tych usług i podmiotów stosuje się przepisy ustawy, o której

mowa w pkt 3, i przepisy rozporządzeń, o których mowa w art. 3 ust. 5, oraz

c)

rynek towarów giełdowych w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 4, oraz

d)

rynek dwudniowych kontraktów na rynku kasowym, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt

3 rozporządzenia 1031/2010 - w zakresie, w jakim do obrotu tymi uprawnieniami do emisji

stosuje się przepisy tego rozporządzenia;

7)

instrumentach finansowych - rozumie się przez to instrumenty finansowe w rozumieniu

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

8)

papierach wartościowych - rozumie się przez to papiery wartościowe w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

8a)

krótkiej sprzedaży - rozumie się przez to krótką sprzedaż w rozumieniu art. 2 ust.

1 lit. b rozporządzenia 236/2012;

9)

rachunkach papierów wartościowych - rozumie się przez to rachunki papierów wartościowych

w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

9a)

rachunku zbiorczym - rozumie się przez to rachunek zbiorczy w rozumieniu przepisów

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

10)

rynku regulowanym - rozumie się przez to rynek regulowany w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

10a)

alternatywnym systemie obrotu - rozumie się przez to alternatywny system obrotu w

rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

11)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo, które jest członkiem Unii Europejskiej

lub stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

12)

kontrahencie finansowym - rozumie się przez to kontrahenta finansowego w rozumieniu

art. 2 pkt 8 rozporządzenia 648/2012;

13)

członku rozliczającym - rozumie się przez to członka rozliczającego w rozumieniu art.

2 pkt 14 rozporządzenia 648/2012;

14)

kliencie świadczącym pośrednie usługi rozliczeniowe - rozumie się przez to klienta

w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia 648/2012, świadczącego pośrednie usługi

rozliczeniowe, o których mowa w rozdziale II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)

nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących

pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego,

dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka

związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz. Urz. UE L 52 z 23.02.2013,

str. 11);

15)

systemie rozrachunku papierów wartościowych - rozumie się przez to system, o którym

mowa w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach

płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad

tymi systemami

(Dz. U. z 2018 r. poz. 145, 650 i 1075).

1.

Organem nadzoru nad rynkiem kapitałowym oraz rynkiem instrumentów finansowych, będących

przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do obrotu na takim rynku, w rozumieniu aktów

prawnych wydawanych przez instytucje i organy Unii Europejskiej, jest Komisja Nadzoru

Finansowego, zwana dalej „Komisją”.

2

Komisja jest właściwym organem w rozumieniu rozporządzenia 236/2012, rozporządzenia

648/2012, rozporządzenia 1031/2010, z wyłączeniem art. 55 ust. 1 tego rozporządzenia,

rozporządzenia 596/2014, rozporządzenia 909/2014, rozporządzenia 600/2014 oraz rozporządzenia

2016/1011.

2a.

Odpowiednim organem, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. a rozporządzenia 909/2014,

jest Prezes Narodowego Banku Polskiego.

3.

Zadania właściwego organu w rozumieniu rozporządzenia 236/2012, w zakresie

1)

określonym w art. 23b-23e - wykonuje Komisja we współpracy z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych;

2)

koordynowania współpracy i wymiany informacji z Komisją Europejską, Europejskim Urzędem

Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz organami nadzoru w innych państwach członkowskich

- wykonuje Komisja.

4.

Szczegółowe zasady współpracy, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w tym w zakresie wymiany

informacji, określa porozumienie Komisji z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

5.

Komisja jest organem właściwym w przypadkach, w których państwem członkowskim pochodzenia,

w rozumieniu przepisów

1)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia

2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital

(Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 1),

2)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia

2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej

(Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 18)

- jest Rzeczpospolita Polska.

1

Komisja przyjmuje zgłoszenia naruszeń lub potencjalnych naruszeń przepisów rozporządzenia

596/2014. Przekazanie Komisji zgłoszenia naruszeń lub potencjalnych naruszeń rozporządzenia

596/2014 nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, a także innych obowiązków

zachowania poufności informacji, wynikających z obowiązujących przepisów prawa lub

umowy. Przekazanie Komisji zgłoszenia naruszeń lub potencjalnych naruszeń nie może

stanowić przyczyny rozwiązania z osobą zgłaszającą umowy o pracę, umowy zlecenia,

umowy o dzieło lub innej umowy o podobnym charakterze.

2.

Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 1, w tym informacje, które mogłyby

umożliwić identyfikację osoby dokonującej zgłoszenia oraz osoby, której zarzuca się

naruszenie, a także informacja o dokonaniu zgłoszenia mogą być ujawnione wyłącznie

1)

w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz w dokumentach przekazywanych

w uzupełnieniu takiego zawiadomienia;

2)

na żądanie sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub

postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbowe;

3)

w ramach współpracy międzynarodowej z państwami trzecimi, na zasadach określonych

w porozumieniach zawieranych na podstawie art. 26 ust. 1 rozporządzenia 596/2014,

a gdy informacja zawiera dane osobowe - z uwzględnieniem warunków określonych w art.

29 tego rozporządzenia.

3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób odbierania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, sposób postępowania z odebranymi

zgłoszeniami i ich przechowywania, a także informowania o sposobie odbierania zgłoszeń

i o działaniach, jakie mogą być podejmowane po przyjęciu zgłoszenia, mając na względzie

zapewnienie należytej ochrony osoby dokonującej zgłoszenia lub osoby, której zarzuca

się naruszenie, w zakresie wskazanym w art. 32 ust. 2 lit. b i c rozporządzenia 596/2014.

Podmioty wymienione w art. 5 pkt 2, 4-6d, 9-16, 18-20, 22 i 23 są obowiązane posiadać

procedury anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu, a w szczególnych przypadkach

- radzie nadzorczej, naruszeń przepisów rozporządzenia 596/2014, jakich dopuścili

się pracownicy tych podmiotów.

1.

Celem nadzoru jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku kapitałowego, w szczególności

bezpieczeństwa obrotu oraz ochrony inwestorów i innych jego uczestników, a także przestrzegania

reguł uczciwego obrotu.

2.

Środki nadzoru określają niniejsza ustawa oraz przepisy odrębne.

Nadzorowi Komisji podlegają podmioty prowadzące działalność na rynku kapitałowym na

podstawie zezwoleń Komisji lub innego właściwego organu administracji, oraz inne podmioty

- w zakresie, w jakim ciążą na nich określone w odrębnych przepisach obowiązki związane

z uczestnictwem w tym rynku, w szczególności

1)

firmy inwestycyjne w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

2)

agenci firm inwestycyjnych w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

3)

(uchylony)

4)

banki powiernicze w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

5)

spółki prowadzące rynek regulowany,

6)

Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.,

6a)

spółki prowadzące izbę rozliczeniową,

6b)

spółki prowadzące izbę rozrachunkową,

6c)

spółka, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności

z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

6d)

centralny depozyt papierów wartościowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

909/2014,

7)

emitenci dokonujący oferty publicznej papierów wartościowych w rozumieniu ustawy o

ofercie publicznej lub emitenci, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu

na rynku regulowanym lub które są wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, a

także emitenci, którzy ubiegają się o dopuszczenie lub wprowadzenie ich papierów wartościowych

do takiego obrotu,

8)

fundusze inwestycyjne,

9)

towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

9a)

zarządzający ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych,

10)

inne podmioty prowadzące obsługę funduszy inwestycyjnych lub alternatywnych funduszy

inwestycyjnych, w tym podmioty, którym zostało powierzone wykonywanie obowiązków towarzystwa

funduszy inwestycyjnych lub zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych,

11)

spółki prowadzące giełdy towarowe,

12)

towarowe domy maklerskie w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych,

13)

zagraniczne osoby prawne prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność

maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi,

14)

przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące na podstawie zezwolenia Komisji rachunki

lub rejestry towarów giełdowych w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych,

15)

giełdowe izby rozrachunkowe w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych,

16)

CCP w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia 648/2012,

17)

kontrahent finansowy,

18)

finansowe spółki holdingowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013,

mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

19)

finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt

21 rozporządzenia 575/2013, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

20)

spółki holdingowe o działalności mieszanej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia

575/2013, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

21)

uczestnicy rynku uprawnień do emisji w rozumieniu rozporządzenia 596/2014,

22

podmioty świadczące usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach,

23

administratorzy w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia 2016/1011

- zwane dalej „podmiotami nadzorowanymi”.

(uchylony)

1.

Do zadań Komisji należy

1)

podejmowanie działań służących prawidłowemu funkcjonowaniu rynku kapitałowego;

2)

sprawowanie nadzoru nad działalnością podmiotów nadzorowanych oraz wykonywaniem przez

te podmioty obowiązków związanych z ich uczestnictwem w obrocie na rynku kapitałowym,

w zakresie określonym przepisami prawa;

3)

podejmowanie działań edukacyjnych i informacyjnych w zakresie funkcjonowania rynku

kapitałowego;

4)

wykonywanie innych zadań określonych przepisami prawa.

2.

Do zadań Komisji należy również przygotowywanie projektów aktów prawnych związanych

z funkcjonowaniem rynku kapitałowego.

3.

Komisja może występować do właściwych organów z wnioskami o wydanie lub zmianę przepisów

wykonawczych przewidzianych przepisami ustaw.

4.

(uchylony)

Komisja wykonuje zadania w zakresie nadzoru przekazane przez Europejski Urząd Nadzoru

Giełd i Papierów Wartościowych na podstawie art. 74 rozporządzenia 648/2012.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Komisja może nakładać kary pieniężne w przypadkach określonych w odrębnych przepisach.

Należności z tytułu nakładanych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

1.

(uchylony)

2.

Komisja może nadawać decyzjom administracyjnym rygor natychmiastowej wykonalności,

gdy przemawia za tym ważny interes uczestników rynku kapitałowego lub konieczność

zapobieżenia zagrożeniu prawidłowego funkcjonowania tego rynku.

3.

(uchylony)

4.

Jeżeli w toku postępowania administracyjnego strona ustanowiła kilku pełnomocników,

doręczenie pisma jednemu z nich uznaje się za skuteczne wobec pozostałych.

5.

W postanowieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na podstawie

ustaleń zakończonego postępowania kontrolnego lub postępowania wyjaśniającego prowadzonego

na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 621, 650, 685 i 1075), wskazuje się zakres i rodzaj zachowań, których dotyczy wszczęte postępowanie.

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 i 1104) nie obejmuje wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa zezwoleń, ani zgód udzielonych

przez Komisję oraz wpisów do rejestrów uzyskanych na podstawie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ustawy o ofercie publicznej oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych.

1.

Przewodniczący Komisji wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego

oraz, w przypadkach określonych w ustawie lub odrębnych przepisach, inne postanowienia,

zarządzenia i zalecenia. W tym zakresie Przewodniczący Komisji wykonuje uprawnienia

Komisji.

2.

Do decyzji wydawanych przez Przewodniczącego Komisji stosuje się art. 12 ust. 2.

3.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wydatki, w wysokości określonej w ustawie budżetowej, stanowiące koszty działalności

Komisji i urzędu Komisji w zakresie nadzoru nad rynkiem kapitałowym, w tym wynagrodzenia

i nagrody dla Przewodniczącego Komisji, jego zastępców oraz dla pracowników urzędu

Komisji, pokrywane są z

1)

opłat, o których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o giełdach towarowych, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi i ustawie o ofercie publicznej;

2)

środków, o których mowa w art. 131a ust. 1b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876, z późn. zm. oraz w art. 14 ust. 1a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 477 oraz z 2017 r. poz. 2486);

3)

innych wpływów przekazywanych na rachunek dochodów urzędu Komisji, z wyłączeniem kar

pieniężnych, o których mowa w art. 11.

2.

Z wpływów, o których mowa w ust. 1, pokrywane są również koszty przeprowadzenia egzaminów

i sprawdzianów umiejętności, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, oraz egzaminów, o których mowa w ustawie o giełdach towarowych, w tym wynagrodzenia osób wchodzących w skład właściwych komisji egzaminacyjnych.

3.

Równowartość w złotych kwot opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wyrażonych w euro

ustala się przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski.

4.

O ile ustawa nie stanowi inaczej, podstawę obliczenia opłat, o których mowa w ust.

1 pkt 1, ustala się na podstawie danych pochodzących ze zbadanych sprawozdań finansowych

za poprzedni rok kalendarzowy, a w przypadku podmiotów, dla których rok obrotowy obejmuje

okres inny niż rok kalendarzowy - danych ze zbadanego sprawozdania finansowego za

rok obrotowy zakończony w poprzednim roku kalendarzowym.

5.

W przypadku podmiotów niemających obowiązku sporządzania sprawozdań finansowych podstawę

obliczenia opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się na podstawie innego dokumentu

potwierdzającego wartość przychodów.

6.

Podmioty obowiązane do wnoszenia opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, o zmiennej

wysokości, ponoszą koszty w wysokości zapewniającej skuteczność sprawowanego nadzoru,

proporcjonalnie do wysokości kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym w zakresie odpowiadającym

rodzajowi ich działalności.

7.

Podmiot rozpoczynający działalność, z którą wiąże się obowiązek ponoszenia opłaty

rocznej, o której mowa w przepisach ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1, pierwszą opłatę,

z zastrzeżeniem ust. 9-11, wnosi za rok następujący po roku, w którym rozpoczął działalność,

a w przypadku podmiotów, dla których rok obrotowy obejmuje okres inny niż rok kalendarzowy,

za rok kalendarzowy następujący po roku, w którym zakończył się pierwszy rok obrotowy.

8.

W przypadku gdy ustawa przewiduje ustalanie opłaty rocznej na podstawie średniej wartości

przychodów w okresie trzech lat poprzedzających rok, za który należna jest opłata,

podmiot rozpoczynający działalność, z którą wiąże się obowiązek ponoszenia opłaty,

o której mowa w przepisach ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1, w okresie pierwszych

trzech lat działalności jako podstawę przyjmuje odpowiednio

1)

w pierwszym roku kalendarzowym, za który należna jest opłata - wartość przychodów

za rok poprzedni;

2)

w następnym roku kalendarzowym - średnią wartość przychodów za dwa lata poprzedzające

rok, za który wnoszona jest opłata.

9.

Opłaty roczne, o których mowa w

1)

art. 26 ust. 6 ustawy o giełdach towarowych,

2)

art. 236 ust. 2b-2d i 2g ustawy o funduszach inwestycyjnych,

3)

art. 163 ust. 8 i 10 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi

- wnosi się w pełnej wysokości także za rok kalendarzowy, w którym podmiot obowiązany

rozpoczął działalność, z którą związana jest opłata.

10.

Opłatę, o której mowa w art. 94b ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, wnosi się w pełnej

wysokości także za rok kalendarzowy, w którym papiery wartościowe inne niż akcje zostały

dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym.

11.

Opłatę, o której mowa w art. 94c ustawy o ofercie publicznej, za rok, w którym agencja

informacyjna rozpoczęła korzystanie ze środków technicznych, o których mowa w art.

55 ust. 1 pkt 1, podmiot wnosi począwszy od tego kwartału, w którym nastąpiło rozpoczęcie

korzystania z tych środków, w wysokości 1/4 opłaty rocznej za każdy kwartał.

12.

W przypadku nieuiszczenia w całości lub w części należnych opłat Komisja wydaje decyzję,

w której określa wysokość zaległości z tego tytułu.

13.

Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

14.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wysokość lub sposób wyliczania oraz sposób i terminy uiszczania opłat, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, a w razie braku obowiązku sporządzania przez podmioty obowiązane do

wnoszenia opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sprawozdań finansowych - także sposoby

udokumentowania przez te podmioty wielkości uzyskanych przychodów,

2)

sposób ponoszenia kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym z wpływów, o których mowa

w ust. 1, a także wielkość udziału w tych kosztach

- uwzględniając rodzaje opłat i charakter czynności, z którymi wiąże się obowiązek

uiszczenia tych opłat, charakter działalności podmiotów obowiązanych do wnoszenia

opłat, zakres sprawowanego nadzoru oraz konieczność zapewnienia jego skuteczności,

a także mając na względzie, że opłaty nie powinny w istotny sposób wpływać na zwiększenie

kosztów działalności podmiotów obowiązanych do ich uiszczenia, a sposób wyliczania

i uiszczania opłat nie powinien stwarzać nadmiernych obciążeń administracyjnych dla

podmiotów obowiązanych.

(uchylony)

1.

Przewodniczący Komisji, jego zastępcy, członkowie Komisji, pracownicy urzędu Komisji

i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia

albo innych umów o podobnym charakterze są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej,

której treść, zakres, ograniczenia oraz skutki naruszenia określa ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, ustawa o funduszach inwestycyjnych oraz ustawa o giełdach towarowych.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również osób

1)

pozostających w stosunku zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze

z osobami, o których mowa w ust. 1, Komisją lub urzędem Komisji;

2)

zatrudnionych w podmiotach pozostających w stosunku zlecenia lub w innym stosunku

prawnym o podobnym charakterze z osobami, o których mowa w ust. 1, Komisją lub urzędem

Komisji.

3.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po ustaniu stosunków prawnych,

o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

Zakres, treść, ograniczenia i skutki naruszenia

1)

tajemnicy służbowej w rozumieniu art. 34 rozporządzenia 236/2012 - określają rozporządzenie

236/2012 oraz ustawa o obrocie instrumentami finansowymi;

2)

tajemnicy służbowej w rozumieniu art. 83 rozporządzania 648/2012 - określają rozporządzenie

648/2012 oraz ustawa o obrocie instrumentami finansowymi;

3

tajemnicy służbowej w rozumieniu art. 48 rozporządzenia 2016/1011 - określają rozporządzenie

2016/1011 oraz ustawa o obrocie instrumentami finansowymi.

1.

Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel może przekazywać organowi z innego państwa

członkowskiego, właściwemu w sprawach nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych lub

rynkiem finansowym, oraz otrzymywać od tego organu informacje niezbędne w celu

1

prawidłowego wykonywania określonych zadań w zakresie nadzoru, w tym zadań określonych

ustawą o nadzorze uzupełniającym, rozporządzeniem 575/2013, rozporządzeniem 596/2014

oraz rozporządzeniem 600/2014, lub

2)

zapewnienia prawidłowego toku postępowań sądowych, administracyjnych, karnych, wyjaśniających

oraz kontrolnych w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru.

2.

Zasady i tryb udzielania informacji organom nadzoru z państw innych niż państwa członkowskie

określają porozumienia zawarte przez Komisję z tymi organami nadzoru. Do udzielania

informacji organom nadzoru z państw innych niż państwa członkowskie przepisy ust.

1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

Udzielenie przez Komisję informacji zgodnie z ust. 1 może nastąpić, jeżeli

1)

nie spowoduje to niekorzystnego wpływu na suwerenność, bezpieczeństwo lub interes

publiczny;

2)

przepisy prawa obowiązujące w państwie siedziby organu nadzoru z innego państwa członkowskiego,

któremu informacje są przekazywane, zapewniają

a)

wykorzystanie takich informacji wyłącznie na potrzeby wykonywania nadzoru lub prowadzenia

postępowań administracyjnych lub sądowych w sprawach związanych z wykonywaniem tego

nadzoru,

b)

objęcie takich informacji tajemnicą wiążącą ten organ;

3)

zapewnione jest, że dalsze przekazywanie udzielonych przez Komisję informacji poza

organ nadzoru, któremu ich udzielono, w innych celach niż określone w ust. 1, każdorazowo

możliwe będzie wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.

4.

Informacje uzyskane przez Komisję nie mogą być, bez zgody organu nadzoru, który je

przekazał, wykorzystywane w innych celach niż określone w ust. 1 lub przekazywane

poza Komisję do właściwego organu innego państwa.

1.

W celach określonych w art. 20 ust. 1, Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel,

zarówno z własnej inicjatywy, jak i na żądanie, przekazuje posiadane informacje odpowiednio

organowi nadzoru w innym państwie członkowskim lub koordynatorowi zagranicznemu w

rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym.

2.

W przypadku gdy podmioty, o których mowa w ust. 1, wystąpiły o przekazanie informacji,

a Komisja ich nie posiada, niezwłocznie podejmuje ona czynności w celu ich uzyskania

lub zawiadamia te podmioty, podając przyczyny braku możliwości uzyskania żądanych

informacji.

3.

Komisja może odmówić udzielenia informacji, jeżeli

1)

(uchylony)

2)

żądanie udzielenia informacji dotyczy tych samych naruszeń przepisów prawa lub zasad

uczciwego obrotu obowiązujących w innym państwie członkowskim przez ten sam podmiot,

co do których na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej toczy się już postępowanie sądowe

lub administracyjne albo wydany został prawomocny wyrok lub została wydana przez Komisję

ostateczna decyzja o nałożeniu kary; w takim przypadku podmiotom, o których mowa w

ust. 1, oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych jest przekazywana

szczegółowa informacja o tych okolicznościach.

3a

W przypadku odmowy udzielenia informacji Komisji przez organ nadzoru z innego państwa

członkowskiego Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd

i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.

4.

Jeżeli Komisja wyrazi na to zgodę, informacje udzielone przez Komisję organowi nadzoru

w innym państwie członkowskim mogą być wykorzystane w innych celach niż określone

w art. 20 ust. 1 lub przekazane poza ten organ do właściwego organu innego państwa.

5.

Jeżeli organ nadzoru w innym państwie członkowskim wyrazi na to zgodę, informacje

niezbędne w celach określonych w art. 20 ust. 1, uzyskane przez Komisję od tego organu,

mogą być wykorzystywane w innych celach lub przekazywane poza Komisję do właściwego

organu innego państwa, w szczególności będącego stroną porozumienia, o którym mowa

w art. 20 ust. 2.

6.

W przypadku ustalenia, że zachowania naruszające przepisy prawa również miały lub

mają miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego lub dotyczą instrumentów

finansowych będących przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w innym państwie członkowskim,

Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel przekazuje organowi nadzoru w tym państwie

szczegółowe informacje dotyczące tych zachowań.

7.

Po uzyskaniu przez Komisję od organu nadzoru w innym państwie członkowskim informacji

dotyczącej zachowań naruszających przepisy prawa, które miały lub mają miejsce na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub dotyczą instrumentów finansowych będących

przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w Rzeczypospolitej Polskiej, Komisja lub jej

upoważniony przedstawiciel informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych

oraz ten organ nadzoru o podjętych działaniach, a w razie potrzeby - o przebiegu prowadzonego

postępowania.

8.

Komisja prowadzi z organami nadzoru w innych państwach członkowskich konsultacje w

sprawie planowanych działań w zakresie przeciwdziałania zachowaniom naruszającym przepisy

prawa, które miały lub mają miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tych

innych państw.

9.

Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do przekazywania informacji zagranicznemu

koordynatorowi w związku z wykonywaniem zadań w zakresie nadzoru określonych ustawą

o nadzorze uzupełniającym.

10.

Uprawnienia Komisji, o których mowa w ust. 1-9, mają zastosowanie do zachowań, o których

mowa w art. 25 ust. 7.

11.

(uchylony)

12.

Zasady wymiany informacji dla celów

1)

rozporządzenia 236/2012 - określają art. 34, art. 35 i art. 38-40 tego rozporządzenia;

2)

rozporządzenia 648/2012 - określają art. 17-19, art. 24, art. 32 ust. 6 i 7 oraz art.

84 tego rozporządzenia;

3

rozporządzenia 2016/1011 - określają art. 38, art. 44, art. 47 i art. 48 tego rozporządzenia.

W przypadku gdy dom maklerski prowadzi działalność maklerską na terytorium innego

państwa członkowskiego, Komisja może przekazywać organowi nadzoru w tym państwie członkowskim

informacje, które mogą ułatwić temu organowi nadzór nad domem maklerskim, w zakresie

1)

zarządzania i struktury własnościowej domu maklerskiego;

2)

płynności, wypłacalności i ograniczania dużych ekspozycji;

3)

czynników, które mogą wywierać wpływ na ryzyko systemowe stwarzane przez dom maklerski;

4)

procedur zarządzania i procedur księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej w

domu maklerskim;

5)

nadzoru sprawowanego nad domem maklerskim zgodnie z częścią szóstą rozporządzenia

575/2013, w zakresie, w jakim takie informacje są niezbędne do zapewnienia ochrony

inwestorów w państwie członkowskim, w którym dom maklerski prowadzi działalność maklerską;

6)

wystąpienia zaburzenia płynności domu maklerskiego lub uzasadnionego prawdopodobieństwa,

że takie zaburzenie płynności wystąpi, obejmujące również informacje na temat programu

postępowania naprawczego oraz na temat środków nadzorczych podjętych w zakresie nadzoru

nad płynnością domu maklerskiego;

7)

sposobu uwzględnienia informacji przekazanych przez organ nadzoru w państwie członkowskim,

w którym dom maklerski prowadzi działalność maklerską, w zakresie działalności domu

maklerskiego.

Jeżeli wymaga tego wykonywanie zadań określonych ustawą o nadzorze uzupełniającym,

Komisja może przekazywać i otrzymywać informacje od banków centralnych innych państw

członkowskich, Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego.

Art. 21 ust. 6-8 stosuje się odpowiednio.

Komisja może przekazywać Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych

informacje niezbędne do wykonania przez ten urząd zadań i uprawnień określonych w

rozporządzeniu 1095/2010.

1.

Komisja powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz odpowiedni

organ nadzoru w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim o prowadzeniu

na terytorium tego państwa członkowskiego, przez podmiot niepodlegający nadzorowi

Komisji, działalności naruszającej

1)

przepisy tego państwa przyjęte w celu wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie

rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającej dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę

2011/61/UE

(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 349, z późn. zm.)

2)

przepisy tego państwa mające zapewnić stosowanie rozporządzenia 600/2014, lub

3)

inne niż wskazane w pkt 1 i 2 przepisy tego państwa regulujące zasady świadczenia

usług przez firmy inwestycyjne, lub

4)

przepisy rozporządzenia 600/2014 lub inne bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii

Europejskiej mające zastosowanie do działalności firmy inwestycyjnej.

2.

W przypadku otrzymania przez Komisję od organu nadzoru z innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego informacji o prowadzeniu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, przez podmiot niepodlegający nadzorowi tego organu, działalności naruszającej

przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, przepisy wydane na jej podstawie, inne przepisy regulujące zasady świadczenia usług

przez firmy inwestycyjne, przepisy rozporządzenia 600/2014 lub

inne bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do

działalności firmy inwestycyjnej, Komisja przekazuje informacje o podjętych działaniach

i wynikach tych działań organowi nadzoru z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa

członkowskiego, od którego otrzymała powiadomienie, oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru

Giełd i Papierów Wartościowych.

1.

(uchylony)

2.

Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel może również przekazywać i otrzymywać informacje,

w tym opinie od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów niezbędne do zapewnienia

prawidłowego wykonywania zadań w zakresie nadzoru, w tym zadań określonych w przepisach

o ochronie konkurencji i konsumentów.

3.

Zasady i tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 2, określa porozumienie

Komisji z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

4.

Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel może przekazywać Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu

informacje, w tym opinie, niezbędne do zapewnienia prawidłowego wykonywania jego zadań

określonych w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1937 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 685 i 723).

5.

Zasady i tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 4, określa porozumienie

Komisji z Bankowym Funduszem Gwarancyjnym.

1.

W przypadkach i na zasadach określonych w rozporządzeniu 236/2012 Komisja wydaje decyzje

w sprawach

1)

tymczasowego zawieszenia określonych w art. 13 rozporządzenia 236/2012 ograniczeń

w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży;

2)

tymczasowego zawieszenia określonych w art. 14 rozporządzenia 236/2012 ograniczeń

w zakresie zawierania transakcji swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego;

3)

wprowadzenia, na podstawie art. 18 rozporządzenia 236/2012, obowiązku zgłaszania Komisji

lub podawania do wiadomości publicznej informacji o pozycjach krótkich netto dotyczących

określonego instrumentu finansowego lub kategorii instrumentów finansowych;

4)

wprowadzenia, na podstawie art. 19 rozporządzenia 236/2012, obowiązku powiadamiania

Komisji o znaczących zmianach wysokości opłat pobieranych w ramach kredytowania określonych

instrumentów finansowych lub ich kategorii;

5)

wprowadzenia, na podstawie art. 20 rozporządzenia 236/2012, zakazu lub ograniczeń

w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży lub zawierania innych transakcji, w przypadku

których spadek ceny lub wartości instrumentu finansowego wiąże się z uzyskaniem korzyści

majątkowej;

6)

wprowadzenia, na podstawie art. 21 rozporządzenia 236/2012, ograniczeń w zakresie

zawierania transakcji swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego lub w zakresie

wartości otwieranych pozycji dotyczących swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego;

7)

wprowadzenia, na podstawie art. 23 rozporządzenia 236/2012, zakazu lub ograniczeń

w zakresie dokonywania na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu krótkiej

sprzedaży określonego instrumentu finansowego lub zawierania innych transakcji mających

za przedmiot określony instrument finansowy.

2.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, stosuje się odpowiednio.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji

Nadzoru Finansowego. Informacje o ich wydaniu Komisja przekazuje niezwłocznie do publicznej

wiadomości za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1

ustawy o ofercie publicznej.

1.

Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 23a ust. 1 pkt 1, 2 lub 6, mogą być podejmowane

wyłącznie po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych

albo na wniosek tego ministra.

2.

Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 23a ust. 1 pkt 5 lub 7, w przypadku gdy

mają dotyczyć papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa, mogą być podejmowane

wyłącznie po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych

albo na wniosek tego ministra.

1.

O wystąpieniu o opinię ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o której

mowa w art. 23b, Komisja informuje Prezesa Narodowego Banku Polskiego, przekazując

mu treść tego wystąpienia.

2.

O wystąpieniu z wnioskiem, o którym mowa w art. 23b, oraz o wyrażeniu opinii, o której

mowa w tym przepisie, minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje Prezesa

Narodowego Banku Polskiego, przekazując mu treść tego wniosku albo tej opinii.

Powiadomienia otrzymane na podstawie art. 7 i art. 8 rozporządzenia 236/2012 Komisja

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych na zasadach określonych

w porozumieniu, o którym mowa w art. 3 ust. 4.

1.

Powiadomienie, o którym mowa w art. 17 ust. 6 rozporządzenia 236/2012, podmiot zamierzający

korzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 17 ust. 3 tego rozporządzenia, kieruje

również do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

powiadomienia, przedstawia Komisji opinię w zakresie spełniania przez podmiot, o którym

mowa w ust. 1, warunków korzystania z wyłączenia. Po otrzymaniu opinii Komisja może,

na podstawie art. 17 ust. 7 rozporządzenia 236/2012, zakazać podmiotowi, o którym

mowa w ust. 1, korzystania z wyłączenia, o którym mowa w art. 17 ust. 3 tego rozporządzenia.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do powiadomień, o których mowa w art.

17 ust. 10 rozporządzenia 236/2012.

W przypadku wprowadzenia przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych,

na podstawie art. 28 ust. 1 lit. a rozporządzenia 236/2012, obowiązku zgłaszania Komisji

lub podawania do wiadomości publicznej informacji o pozycjach krótkich netto dotyczących

określonego instrumentu finansowego lub kategorii instrumentów finansowych albo wprowadzenia

przez ten Urząd, na podstawie art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012, zakazu

lub ograniczeń w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży lub zawierania innych transakcji,

w przypadku których spadek ceny lub wartości instrumentu finansowego wiąże się z uzyskaniem

korzyści majątkowej, informacje o wprowadzeniu takiego obowiązku, ograniczenia lub

zakazu są zamieszczane na stronach internetowych Komisji.

1.

Komisja oraz Prezes Narodowego Banku Polskiego współpracują w ramach wykonywania swoich

zadań w zakresie nadzoru nad podmiotami prowadzącymi systemy rozrachunku papierów

wartościowych oraz nadzoru nad tymi systemami, w szczególności wynikających z rozporządzenia

648/2012 oraz rozporządzenia 909/2014.

2.

W związku z wykonywaniem przez Komisję nadzoru nad podmiotami prowadzącymi systemy

rozrachunku papierów wartościowych, Przewodniczący Komisji może wystąpić do Prezesa

Narodowego Banku Polskiego o stanowisko w sprawach związanych z nadzorem, o którym

mowa w ust. 1.

3.

W związku z wykonywaniem przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego nadzoru nad systemami

rozrachunku papierów wartościowych, Prezes Narodowego Banku Polskiego może wystąpić

do Przewodniczącego Komisji o stanowisko w sprawach związanych z nadzorem, o którym

mowa w ust. 1.

1.

Komisja może, w drodze decyzji, wprowadzić zakaz lub ograniczenie, o których mowa

w art. 42 rozporządzenia 600/2014, w przypadkach i na zasadach określonych w art.

42 rozporządzenia 600/2014.

2.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji

Nadzoru Finansowego. Informacje o ich wydaniu Komisja przekazuje niezwłocznie do publicznej

wiadomości za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1

ustawy o ofercie publicznej.

1.

W przypadkach i na zasadach określonych w rozporządzeniu 2016/1011 Komisja wydaje

decyzje w sprawach

1)

uznania określonego w art. 32 ust. 5 rozporządzenia 2016/1011;

2)

zatwierdzenia określonego w art. 33 ust. 3 rozporządzenia 2016/1011;

3)

udzielenia zezwolenia określonego w art. 34 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/1011;

4)

rejestracji, na podstawie art. 34 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/1011;

5)

rejestracji, na podstawie art. 34 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2016/1011;

6)

udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 rozporządzenia 2016/1011.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji

Nadzoru Finansowego.

1.

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela administratorzy w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia 2016/1011, osoby, które opublikowały lub rozpowszechniały

wskaźnik referencyjny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia 2016/1011, osoby

wchodzące w skład organów zarządzających lub nadzorczych administratora albo pozostające

z nim w stosunku pracy lub będące odpowiednio likwidatorem, syndykiem ustanowionym

w postępowaniu upadłościowym lub zarządcą ustanowionym w postępowaniu restrukturyzacyjnym

są obowiązane do niezwłocznego udzielenia pisemnych lub ustnych informacji i wyjaśnień,

a także sporządzenia i przekazania, na ich koszt, kopii dokumentów i innych nośników

informacji, w tym posiadanych przez te podmioty nagrań rozmów telefonicznych oraz

innych informacji zarejestrowanych za pośrednictwem urządzeń i systemów teleinformatycznych,

w celu umożliwienia wykonywania ustawowych zadań Komisji w zakresie nadzoru nad sposobem

wykonywania przez administratorów obowiązków określonych w rozporządzeniu 2016/1011.

2.

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela podmioty, o których mowa

w ust. 1

1)

publikują, w sposób określony przez Komisję, sprostowania dotyczące danych przekazanych

w przeszłości na potrzeby wskaźnika referencyjnego lub jego wartości;

2)

zaprzestają stosowania praktyki, którą Komisja uzna za sprzeczną z rozporządzeniem

2016/1011.

W związku z wykonywaniem zadań w zakresie nadzoru Komisja, Przewodniczący Komisji,

upoważnieni przedstawiciele Komisji oraz pracownicy urzędu Komisji mają prawo dostępu

do

1)

informacji poufnych w rozumieniu art. 7 rozporządzenia 596/2014 lub informacji poufnych,

o których mowa w art. 62 ust. 1 rozporządzenia 1031/2010, oraz informacji wewnętrznych

w rozumieniu art. 37 lit. a rozporządzenia 1031/2010,

2)

innych informacji, w tym informacji stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa

w art. 19 ust. 1

− będących w posiadaniu osób fizycznych lub innych podmiotów, w szczególności wymienionych

w art. 20, art. 21 i art. 23, jak również w art. 150 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi. Informacje te oraz informacje uzyskane przez Komisję, zgodnie z art. 20, art. 21

i art. 23, mogą być, jeżeli przepisy prawa nie stanowią inaczej, wykorzystywane wyłącznie

do wykonywania ustawowych zadań w zakresie nadzoru, w szczególności mogą stanowić

dowód w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Komisję.

1.

W przypadku wydania decyzji nakładającej karę za naruszenie przepisów rozporządzenia

596/2014, Komisja może, w drodze uchwały, zdecydować o przekazaniu do publicznej wiadomości

informacji o jej wydaniu, w zakresie i w sposób określony w art. 34 tego rozporządzenia.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczące imienia i nazwiska osoby, której dotyczy

decyzja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez okres roku, licząc

od dnia ich udostępnienia.

1.

Komisja może, w drodze uchwały, zdecydować o przekazaniu do publicznej wiadomości

informacji o

1)

przypadkach naruszenia przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ustawy o ofercie publicznej, ustawy o funduszach inwestycyjnych, ustawy o giełdach towarowych, rozporządzenia 1031/2010 i rozporządzenia 596/2014,

2)

środkach prawnych podjętych w celu przeciwdziałania naruszeniu przepisów, o których

mowa w pkt 1, w tym o zastosowanych sankcjach oraz złożeniu zawiadomienia o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, jak również o wszczęciu lub wyniku postępowania administracyjnego

lub cywilnego,

3)

zaistnieniu okoliczności wskazujących na dokonanie manipulacji, o której mowa w rozporządzeniu

596/2014 albo rozporządzeniu 1031/2010, lub popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia,

o których mowa w przepisach wymienionych w pkt 1

- chyba że ujawnienie takich informacji narazi rynek kapitałowy na poważne niebezpieczeństwo

lub spowoduje poniesienie przez osoby, których informacje te dotyczą, niewspółmiernej

szkody.

1a.

Komisja, w drodze uchwały, decyduje o przekazaniu do publicznej wiadomości informacji

o zastosowaniu sankcji za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 4 i art. 7-11

rozporządzenia 648/2012, chyba że ujawnienie takich informacji zagroziłoby poważnie

rynkom finansowym lub zaszkodziłoby w niewspółmierny sposób zainteresowanym stronom.

Przekazane informacje nie mogą zawierać danych osobowych.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, nie może zawierać danych osobowych osób, chyba

że

1)

zapadło w stosunku do tych osób prawomocne orzeczenie lub

2)

wydana została ostateczna decyzja w sprawie naruszenia przez te osoby przepisów, o

których mowa w ust. 1 pkt 1, lub

3)

decyzji w sprawie naruszenia przez te osoby przepisów, o których mowa w ust. 1 pkt

1, został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

2a.

Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym

przypadku przekazania do publicznej wiadomości informacji o zastosowaniu środków prawnych,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, podjętych w celu przeciwdziałania naruszeniu przepisów ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi.

2b.

W przypadku naruszenia przez dom maklerski, finansową spółkę holdingową, finansową

spółkę holdingową o działalności mieszanej lub spółkę holdingową o działalności mieszanej

przepisów działu IV rozdziału 1 oddziału 2a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub rozporządzenia 575/2013 Komisja, w drodze uchwały, decyduje o przekazaniu do

publicznej wiadomości informacji o naruszeniu, wraz ze wskazaniem imienia i nazwiska

osoby lub nazwy (firmy) podmiotu, odpowiedzialnych za dane naruszenie.

2c.

W informacji, o której mowa w ust. 2b, Komisja nie podaje imienia i nazwiska osoby

fizycznej, w przypadku gdy opublikowanie tych danych

1)

byłoby środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia;

2)

stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych;

3)

zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa

skarbowe;

4)

wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie lub domowi maklerskiemu.

2d.

Informacje, o których mowa w ust. 2b i 2c, są dostępne na stronie internetowej Komisji

przez 5 lat, licząc od dnia ich zamieszczenia, z tym że wskazanie imienia i nazwiska

osoby, na którą nałożono sankcję, jest zamieszczane na okres nie dłuższy niż rok.

3.

W przypadkach uzasadnionych potrzebą wykonywania nadzoru przez zagraniczny organ nadzoru,

z którym Komisja zawarła porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2, albo potrzebą

prowadzenia postępowań administracyjnych lub sądowych w sprawach związanych z wykonywaniem

nadzoru przez ten organ, albo na wniosek organu nadzoru w innym państwie członkowskim,

Komisja może wszczynać z urzędu i prowadzić kontrolę, postępowanie wyjaśniające lub

postępowanie administracyjne, jak również żądać wszczęcia takich kontroli i postępowania

przez organ nadzoru w innym państwie członkowskim. W takim przypadku upoważniony przedstawiciel

tego organu nadzoru może brać udział w czynnościach dokonywanych w toku takich kontroli

i postępowania.

4.

Komisja nie wszczyna kontroli lub postępowania, o których mowa w ust. 3, lub odmawia

dopuszczenia do udziału w czynnościach, jeżeli

1)

(uchylony)

2)

zgłoszenie dotyczy tych samych naruszeń przepisów prawa przez ten sam podmiot, co

do których na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa siedziby

organu nadzoru toczy się postępowanie sądowe lub wydany został prawomocny wyrok.

5

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, Komisja przekazuje zagranicznemu organowi

nadzoru oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych szczegółowe

wyjaśnienie przyczyn, dla których nie wszczęła kontroli lub postępowania albo odmówiła

dopuszczenia do udziału w czynnościach.

5a

W przypadku gdy na wniosek Komisji nie wszczęto kontroli lub postępowania lub w przypadku

odmowy dopuszczenia Komisji do udziału w czynnościach przez organ nadzoru z innego

niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, Komisja może skierować sprawę do

Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 19 rozporządzenia

1095/2010.

6.

W razie stwierdzenia, że określone zachowanie jest sprzeczne z przepisami prawa, których

przestrzeganie jest objęte nadzorem Komisji, Komisja może wezwać do zaprzestania takich

zachowań.

7.

Uprawnienia Komisji, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, mają zastosowanie

do

1)

zachowań na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego

dotyczących instrumentów finansowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania

się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

zachowań zaistniałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących instrumentów

finansowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do

obrotu na rynku regulowanym na terytorium innego państwa członkowskiego.

1.

W celu wykonywania zadań Komisji upoważnieni pracownicy urzędu Komisji lub inne osoby,

w przypadku, o którym mowa w ust. 7, zwane dalej „kontrolerami”, mogą przeprowadzać

kontrolę działalności lub sytuacji finansowej

1

podmiotu nadzorowanego, o którym mowa w art. 5 pkt 1, 2, 4-6c i 8-23,

2)

osoby trzeciej, której podmiot, o którym mowa w pkt 1, powierzył, w granicach upoważnienia

wynikającego z właściwych przepisów, wykonywanie niektórych czynności z zakresu podlegającego

nadzorowi Komisji,

3)

podmiotu zależnego od podmiotu, o którym mowa w art. 5 pkt 18-20

- zwanych dalej „kontrolowanym”.

2.

W przypadku

1)

oddziału zagranicznej instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską - kontrola

dotyczy wyłącznie jednostki organizacyjnej, w ramach której prowadzona jest ta działalność;

2)

oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej działalność maklerską - kontrola dotyczy wyłącznie badania zgodności prowadzonej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności maklerskiej z określonymi w przepisach

prawa polskiego zasadami świadczenia usług.

3.

Wykonanie uprawnień w zakresie kontroli, o której mowa w ust. 1, w stosunku do oddziału

domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską znajdującego się na

terytorium innego państwa członkowskiego, następuje po uprzednim pisemnym poinformowaniu

przez Komisję właściwego organu nadzoru w państwie, na którego terytorium znajduje

się oddział domu maklerskiego lub banku.

3a.

Komisja może zwrócić się do właściwego organu nadzoru w państwie członkowskim, na

którego terytorium znajduje się oddział domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność

maklerską, o wykonanie uprawnień w zakresie kontroli, o której mowa w ust. 1, w stosunku

do oddziału domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską znajdującego

się na terytorium tego państwa członkowskiego. W przypadku odmowy uwzględnienia żądania

przez właściwy organ nadzoru, Komisja może poinformować o tym Europejski Urząd Nadzoru

Giełd i Papierów Wartościowych.

3b.

W zakresie niezbędnym do zweryfikowania informacji przekazanych Komisji na podstawie

art. 110m ust. 1-3 lub art. 110z ust. 1 i 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel mogą przeprowadzić kontrolę, o której

mowa w ust. 1, w podmiotach, które przekazały informacje, także w przypadku gdy podmioty

te mają siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku przeprowadzenie

kontroli następuje po poinformowaniu organu nadzoru w państwie, na którego terytorium

dany podmiot ma siedzibę.

4.

W stosunku do oddziałów i przedstawicielstw zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienia w zakresie kontroli,

o której mowa w ust. 1, służą odpowiednio również przedstawicielom organów nadzoru

nad rynkiem papierów wartościowych lub rynkiem finansowym w innym państwie członkowskim,

w którym zagraniczna firma inwestycyjna uzyskała zezwolenie, na zasadach określonych

w przepisach tego państwa. Wykonanie uprawnień może nastąpić po uprzednim pisemnym

poinformowaniu Komisji.

5.

Na pisemne żądanie organów nadzoru, o których mowa w ust. 4, uprawnienia im przyznane,

w stosunku do oddziału lub przedstawicielstwa zagranicznej firmy inwestycyjnej, wykonuje

Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel.

5a.

Komisja może nie uwzględnić żądania organu nadzoru, jeżeli jego wykonanie mogłoby

niekorzystnie wpłynąć na suwerenność, bezpieczeństwo lub interes publiczny Rzeczypospolitej

Polskiej. W takim przypadku szczegółowa informacja o tych okolicznościach jest przekazywana

Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwemu organowi

nadzoru.

6.

Przedstawicielom organów nadzoru w innych państwach członkowskich, w których zagraniczne

firmy inwestycyjne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej uzyskały zezwolenie, przysługuje - w związku z wykonywaniem uprawnień w zakresie

kontroli, o której mowa w ust. 1, w stosunku do oddziałów i przedstawicielstw zagranicznych

firm inwestycyjnych - prawo dostępu do informacji stanowiących tajemnicę zawodową,

będących w posiadaniu tych podmiotów i osób fizycznych w nich zatrudnionych lub pozostających

z nimi w stosunku zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze.

7.

Do przeprowadzenia kontroli dotyczącej funkcjonowania systemów informatycznych kontrolowanego

lub jego sprawozdań finansowych, ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów i informacji

finansowych Przewodniczący Komisji może upoważnić również osobę niebędącą pracownikiem

urzędu Komisji, dysponującą niezbędną wiedzą w tym zakresie.

8.

(uchylony)

Zasady współpracy Komisji z organami nadzoru w innych państwach członkowskich w zakresie

kontroli sprawowanej dla celów rozporządzenia 236/2012 określa art. 37 tego rozporządzenia.

1.

Przedmiotem kontroli jest zgodność działalności lub sytuacji finansowej kontrolowanego,

w zakresie objętym nadzorem Komisji, odpowiednio z przepisami prawa, regulaminami,

warunkami określonymi w zezwoleniach, zasadami uczciwego obrotu lub interesem zleceniodawców.

2.

Zakres kontroli obejmuje całość lub część określonych zagadnień dotyczących działalności

lub sytuacji finansowej kontrolowanego.

3.

Czynności podejmowane przez kontrolerów w toku kontroli (czynności kontrolne) mają

na celu ustalenie stanu faktycznego oraz rzetelne jego udokumentowanie, pozwalające

na ocenę prawidłowości działania kontrolowanego, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości

- ustalenie ich zakresu i przyczyn oraz osób odpowiedzialnych za ich powstanie.

4.

Czynności kontrolne powinny być wykonywane w sposób niezakłócający w istotnym stopniu

działalności gospodarczej prowadzonej przez kontrolowanego, w szczególności terminowego

wykonania jego zobowiązań wobec osób trzecich.

1.

Kontrolę zarządza dyrektor lub zastępca dyrektora komórki organizacyjnej urzędu Komisji,

do zadań której należy przeprowadzanie kontroli.

2.

Zarządzający kontrolę, o którym mowa w ust. 1, w przypadkach uzasadnionych charakterem

kontroli, może, nie wcześniej niż na 3 dni przed planowanym rozpoczęciem kontroli,

pisemnie powiadomić o tym kontrolowanego, wskazując przedmiot i zakres kontroli, celem

umożliwienia kontrolowanemu sprawnego zgromadzenia lub przygotowania dokumentów i

zebrania innych danych i informacji niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, w tym

zapewnienia obecności, w trakcie przeprowadzania kontroli, osób upoważnionych do reprezentowania

kontrolowanego.

1.

Upoważnienia do przeprowadzenia kontroli udziela Przewodniczący Komisji w formie pisemnej,

wskazując w nim

1)

podstawę prawną do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imiona, nazwiska oraz stanowiska służbowe kontrolerów będących pracownikami urzędu

Komisji;

5)

numery legitymacji służbowych kontrolerów będących pracownikami urzędu Komisji;

6)

firmę (nazwę) kontrolowanego;

7)

miejsce przeprowadzenia kontroli;

8)

przedmiot oraz zakres kontroli;

9)

datę rozpoczęcia kontroli oraz przewidywany czas trwania kontroli;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

1a.

W przypadku przeprowadzania kontroli przez osoby, o których mowa w art. 26 ust. 7,

w upoważnieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się także imię i nazwisko tej osoby

oraz numer dokumentu potwierdzającego jej tożsamość.

2.

W przypadku konieczności wydłużenia czasu trwania kontroli, zmiany jej przedmiotu

lub zakresu albo miejsca jej przeprowadzenia niezwłocznie pisemnie informuje się o

tym kontrolowanego.

3.

Zmiany, o których mowa w ust. 2, wymagają odpowiedniej zmiany upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli, z wyjątkiem zmiany miejsca przeprowadzenia kontroli w przypadku, o którym

mowa w art. 32 ust. 3.

4.

Zmiana osób upoważnionych do wykonania kontroli wymaga każdorazowo wydania odrębnego

upoważnienia.

1.

Czas trwania kontroli nie może być dłuższy niż 6 miesięcy.

2.

Przed rozpoczęciem kontroli, nie później jednak niż w dacie, o której mowa w art.

28 ust. 1 pkt 9, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli doręcza się kontrolowanemu.

3.

Kontrola rozpoczyna się od dnia, w którym nastąpiło doręczenie upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli, zgodnie z art. 30 ust. 1, nie wcześniej jednak niż w dacie, o której mowa

w art. 28 ust. 1 pkt 9.

4.

Za dzień zakończenia kontroli uważa się dzień, w którym dokonana została ostatnia

czynność kontrolna, poprzedzająca sporządzenie protokołu kontroli. O zakończeniu kontroli

niezwłocznie pisemnie informuje się kontrolowanego.

1.

Kontrolę przeprowadza zespół kontrolujący, składający się z co najmniej dwóch kontrolerów,

po okazaniu kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej

lub dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli. Obowiązek okazania legitymacji służbowej nie dotyczy osób, o których mowa

w art. 26 ust. 7.

2.

W przypadku nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej czynności

kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego

lub przywołanemu świadkowi, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący

jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. W takim przypadku upoważnienie

doręcza się kontrolowanemu niezwłocznie, nie później jednak niż trzeciego dnia od

wszczęcia kontroli.

3.

Po doręczeniu upoważnienia, a przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, kontroler

ma również obowiązek poinformować osobę, o której mowa w ust. 1, o prawach i obowiązkach

kontrolowanego oraz pouczyć o skutkach prawnych utrudniania lub uniemożliwiania przeprowadzenia

czynności kontrolnych, a także o odpowiedzialności za złożenie nieprawdziwych wyjaśnień

lub zatajenie prawdy. Składający wyjaśnienia może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy

odpowiedź mogłaby narazić jego lub jego bliskich, o których mowa w art. 83 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na odpowiedzialność karną lub bezpośrednią szkodę majątkową.

4.

O dokonaniu pouczenia, o którym mowa w ust. 3, umieszcza się wzmiankę na upoważnieniu.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona potwierdza własnoręcznym podpisem odebranie

pouczenia.

5.

W przypadku odmowy potwierdzenia odebrania pouczenia, o którym mowa w ust. 4, wzmiankę

o tym umieszcza się na upoważnieniu, z podaniem przyczyn odmowy.

1.

Kontroler podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, jeżeli ustalenia kontroli mogłyby

oddziaływać na jego prawa lub obowiązki albo prawa lub obowiązki jego małżonka lub

osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do

drugiego stopnia bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

2.

Powody wyłączenia kontrolera od udziału w kontroli trwają mimo ustania małżeństwa,

wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.

3.

Kontroler może być wyłączony od udziału w kontroli również w razie stwierdzenia innych

przyczyn, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

4.

Jeżeli okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 3, ujawnią się w toku kontroli, kontroler

powstrzymuje się od dalszych czynności i zawiadamia o tym niezwłocznie Przewodniczącego

Komisji. W takim przypadku, do czasu zarządzenia, o którym mowa w ust. 5, kontroler

wyłączony od udziału w kontroli może podejmować jedynie czynności niecierpiące zwłoki,

ze względu na interes publiczny lub ważny interes kontrolowanego.

5.

Wyłączenie od udziału w kontroli zarządza Przewodniczący Komisji z urzędu albo na

wniosek kontrolowanego lub na wniosek kontrolera.

6.

Przewodniczący Komisji, zarządzając wyłączenie kontrolera, uzupełnia skład osobowy

zespołu kontrolującego.

7.

Z ważnych przyczyn Przewodniczący Komisji może zmienić skład osobowy zespołu kontrolującego

także w przypadkach innych niż określone w ust. 1 i 3. Przepis ust. 6 stosuje się

odpowiednio.

1.

Kontrola jest przeprowadzana w miejscu prowadzenia działalności przez kontrolowanego,

w szczególności w lokalu jego centrali, oddziału lub przedstawicielstwa, o którym

mowa w art. 116 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w dniach i godzinach pracy kontrolowanego.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa obrotu czynności

kontrolne niecierpiące zwłoki mogą być podejmowane w dniach wolnych od pracy lub poza

godzinami pracy kontrolowanego, po uprzednim poinformowaniu osoby uprawnionej do reprezentowania

kontrolowanego.

3.

Poszczególne czynności kontrolne mogą być podejmowane również poza miejscem określonym

w ust. 1, w szczególności w lokalu urzędu Komisji, jeżeli jest to uzasadnione charakterem

tych czynności oraz może przyczynić się to do szybszego i skuteczniejszego przeprowadzenia

kontroli.

4.

Kontroler ma prawo wstępu do miejsc i pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, oraz wglądu

do ksiąg, dokumentów lub innych nośników informacji.

5.

Na żądanie kontrolera osoby wchodzące w skład statutowych organów kontrolowanego lub

osoby pozostające z kontrolowanym w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym

o podobnym charakterze są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania,

na koszt kontrolowanego, kopii dokumentów, korespondencji elektronicznej, rejestrów

połączeń telefonicznych i rejestru przesyłu danych lub innych nośników informacji

oraz udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień, dotyczących przedmiotu kontroli w

terminie określonym w żądaniu.

6.

Kontrolowany zapewnia kontrolerowi warunki do sprawnego przeprowadzenia kontroli,

w szczególności niezwłocznie przedstawia do kontroli żądane księgi, dokumenty lub

inne nośniki informacji oraz terminowo udziela wyjaśnień. Kontrolowany w miarę możliwości

udostępnia kontrolerom posiadane urządzenia techniczne służące usprawnieniu wykonywania

czynności kontrolnych oraz, z zastrzeżeniem art. 35, oddzielne pomieszczenie z odpowiednim

wyposażeniem.

6a.

Kopie dokumentów i innych nośników informacji, podlegających badaniu w trakcie przeprowadzania

kontroli, kontrolerzy mogą sporządzać samodzielnie, zgodnie z ust. 6 zdanie drugie.

6b.

Kontrolerzy mogą żądać od kontrolowanego sporządzenia zestawień określonych danych

i informacji na podstawie tych dokumentów i nośników, wyznaczając odpowiedni termin

do ich przekazania.

6c.

Z przekazania kontrolerowi materiałów, o których mowa w ust. 5 i ust. 6b, oraz pobrania

materiałów, o których mowa w ust. 6a, sporządza się protokół w dwóch egzemplarzach,

z których jeden otrzymuje kontrolowany. Kontroler oraz osoba przekazująca materiały

podpisują protokół oraz parafują każdą jego stronę.

6d.

W przypadku odmowy podpisania protokołu, o którym mowa w ust. 6c, wzmiankę o tym umieszcza

się w protokole, z podaniem przyczyn odmowy.

7.

W zakresie wynikającym z przedmiotu kontroli kontroler jest uprawniony do swobodnego

poruszania się po miejscach i pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, bez obowiązku

uzyskania przepustki, oraz nie podlega rewizji osobistej.

8.

Przeprowadzenie kontroli nie powinno, w miarę możliwości, zakłócać wykonywania zadań

kontrolowanego.

W przypadku gdy kontrolowany utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, kontroler

może korzystać z pomocy funkcjonariuszy Policji. Funkcjonariusze Policji wykonują

na polecenie kontrolera czynności umożliwiające sprawne i niezakłócone przeprowadzenie

kontroli.

1.

W toku kontroli Przewodniczący Komisji może zarządzić zajęcie dokumentu lub innego

nośnika informacji niezbędnego dla dalszego postępowania.

2.

Osobę, w której dyspozycji pozostaje dokument lub inny nośnik informacji podlegający

zajęciu, wzywa się do jego dobrowolnego wydania, a w razie niewydania kontroler może

zwrócić się do organu Policji o pomoc. Przepisy art. 46 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

3.

Wydane lub odebrane nośniki informacji, po sporządzeniu ich spisu i opisu oraz protokołu

zajęcia, kontrolerzy zabezpieczają przed zniszczeniem lub zniekształceniem.

4.

Protokół zajęcia nośników informacji powinien zawierać oznaczenie sprawy, w której

dokonano tego zajęcia, oznaczenie czasu rozpoczęcia i zakończenia czynności oraz listę

zajętych nośników z ich opisem. Protokół podpisuje kontroler, który dokonał zajęcia,

oraz osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego. W przypadku odmowy podpisania

protokołu przez osobę upoważnioną do reprezentowania kontrolowanego należy sporządzić

odpowiednią wzmiankę.

5.

Na postanowienie o zajęciu dokumentów lub innych nośników informacji zażalenie przysługuje

osobom, których prawa zostały naruszone w wyniku zajęcia. Zażalenie rozpoznaje Komisja

w terminie 7 dni. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania zajęcia.

6.

Nośniki informacji zbędne dla dalszego postępowania niezwłocznie zwraca się uprawnionemu.

Ustaleń kontroli dokonuje się na podstawie zebranych w toku kontroli

1)

dokumentów, innych nośników informacji i rejestrów;

2)

wyjaśnień udzielonych przez osoby, o których mowa w art. 32 ust. 5;

3)

danych i informacji zamieszczonych w systemach informatycznych kontrolowanego;

4)

oświadczeń osób trzecich;

4a)

zapisów obrazu;

5)

innych materiałów, które mogą przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego w zakresie

objętym kontrolą.

1.

Informacje pisemne, sporządzane przez kontrolowanego na potrzeby przeprowadzanej kontroli,

powinny być podpisane przez osoby upoważnione do ich sporządzenia. W przypadku odmowy

ich podpisania kontroler sporządza stosowną adnotację na protokole przekazania materiałów.

2.

Zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdza osoba uprawniona do reprezentowania

kontrolowanego lub pozostająca z kontrolowanym w stosunku pracy.

3.

Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera klauzulę „za zgodność z oryginałem”

i podpis osoby dokonującej potwierdzenia. Zgodność z oryginałem kopii danych umieszczonych

w systemach informatycznych lub kopie danych utrwalonych na nośnikach informacji innych

niż dokumenty potwierdza się na piśmie, ze wskazaniem zawartości nośnika oraz jego

rodzaju.

1.

Z odebrania ustnych wyjaśnień sporządza się protokół w dwóch egzemplarzach, z których

jeden otrzymuje kontrolowany. Kontroler oraz osoba składająca ustne wyjaśnienia podpisują

protokół oraz parafują każdą jego stronę.

2.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez osobę składającą ustne wyjaśnienia,

wzmiankę o tym umieszcza się w protokole, z podaniem przyczyn odmowy.

3.

Wyjaśnienia udzielane ustnie przez osoby, o których mowa w art. 32 ust. 5, mogą być

utrwalane przy wykorzystaniu urządzenia rejestrującego, po uprzednim poinformowaniu

osoby składającej wyjaśnienia. W czynnościach ma prawo uczestniczyć osoba upoważniona

do reprezentowania kontrolowanego. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.

4.

Kontroler przekazuje kontrolowanemu na nośniku elektronicznym kopię wyjaśnień ustnych

utrwalonych za pomocą urządzenia rejestrującego. Kontrolowany lub osoba przez niego

upoważniona poświadcza pisemnie otrzymanie takiej kopii.

1.

Materiały zebrane w toku kontroli mogą być zabezpieczane przed utratą lub zniekształceniem

przez przechowywanie ich w lokalu kontrolowanego w pozostawionej do wyłącznej dyspozycji

zespołu kontrolującego zamkniętej i opieczętowanej szafie lub sejfie, a gdy jest to

uzasadnione ich ilością w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu.

2.

O zwolnieniu dokumentu lub innego nośnika informacji spod zabezpieczenia decyduje

kontroler.

3.

W przypadku zajęcia, o którym mowa w art. 33, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio,

z tym że zajęte dokumenty lub inne nośniki informacji mogą być również zabrane z lokalu

kontrolowanego, za pokwitowaniem. Kopię protokołu zajęcia otrzymuje osoba upoważniona

do reprezentowania kontrolowanego.

1.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół. Protokół kontroli zawiera w szczególności

1)

firmę (nazwę) i adres kontrolowanego;

2)

wskazanie jednostek organizacyjnych kontrolowanego, objętych kontrolą;

3)

imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe kontrolerów;

4)

numer i datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz wzmiankę o jego zmianach;

5)

określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

6)

datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

7)

imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia oraz udzielających

informacji i wyjaśnień w toku kontroli;

8)

wzmiankę o pouczeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 4;

9)

opis dokonanych czynności kontrolnych oraz ustalenia dotyczące stanu faktycznego,

ze wskazaniem dokumentów lub innych informacji i materiałów, na jakich ustalenia te

zostały oparte, jak również opis stwierdzonych nieprawidłowości, ich zakresu i przyczyn;

10)

wykaz materiałów zgromadzonych w toku kontroli, z podaniem nazwy każdego z nich;

11)

miejsce i datę sporządzenia protokołu kontroli;

12)

wzmiankę o udzieleniu zaleceń w trybie art. 36 ust. 6.

2.

Materiałami, o których mowa w ust. 1 pkt 10, są w szczególności

1)

protokoły sporządzone w toku kontroli;

2)

pisemne oświadczenia i wyjaśnienia;

3)

zarządzenia Przewodniczącego Komisji wydane w toku kontroli.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 8

a)

pkt 2 - w zakresie art. 18 ust. 4 i 6,

b)

pkt 3

- które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 8 pkt 4 lit. c oraz lit. d tiret czwarte, które wchodzą w życie z dniem 3 lipca

2019 r.;

3)

art. 1 pkt 76 i 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

1.

Wyniki kontroli zamieszcza się w protokole kontroli sporządzonym w trzech egzemplarzach,

z których dwa doręcza się kontrolowanemu w terminie 30 dni od dnia przekazania mu

informacji, o której mowa w art. 29 ust. 4. Protokoły doręcza się kontrolowanemu bezpośrednio

lub za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650 i 1118), przekazywanym następnie nadawcy przez tego operatora.

2.

Protokół kontroli podpisują kontroler oraz kontrolowany lub osoba upoważniona przez

kontrolowanego. Przepis art. 33 ust. 4 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

2a.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona parafuje również każdą stronę jednego

z otrzymanych egzemplarzy protokołu, a następnie doręcza ten egzemplarz Komisji, na

zasadach i w trybie określonych w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu,

z zastrzeżeniem ust. 2b-2d.

2b.

Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona może odmówić podpisania protokołu kontroli,

wyjaśniając na piśmie przyczyny odmowy. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym

mowa w ust. 2a, odmowę podpisania protokołu kontroli uważa się za dokonaną z upływem

ostatniego dnia tego terminu, chyba że kontrolowany zgłosi zastrzeżenia do protokołu

kontroli.

2c.

Kontroler umieszcza na egzemplarzu protokołu kontroli, który otrzymuje Komisja, wzmiankę

o odmowie jego podpisania, załączając wyjaśnienia, o których mowa w ust. 2b, jeżeli

zostały złożone.

2d.

Odmowa podpisania protokołu kontroli nie zwalnia kontrolowanego z wykonania zaleceń,

o których mowa w ust. 5 i 6, o czym zarządzający kontrolę pisemnie informuje kontrolowanego.

3.

Kontrolowany ma prawo przedstawienia umotywowanych zastrzeżeń do protokołu kontroli.

Zastrzeżenia doręcza się na piśmie Przewodniczącemu Komisji, w sposób określony w

ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.

4.

W przypadku gdy Przewodniczący Komisji

1)

uwzględnia zastrzeżenia kontrolowanego - dokonuje się zmiany protokołu w niezbędnym

zakresie w formie pisemnego aneksu, który doręcza się kontrolowanemu w terminie 30

dni od dnia otrzymania tych zastrzeżeń, przy czym przepisy ust. 1 i 2 stosuje się

odpowiednio;

2)

nie uwzględnia zastrzeżeń kontrolowanego - doręcza się kontrolowanemu pisemne stanowisko

dotyczące tych zastrzeżeń, w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

5.

Wraz z aneksem lub stanowiskiem, o których mowa w ust. 4, albo po bezskutecznym upływie

terminu do przedstawienia zastrzeżeń, Przewodniczący Komisji może wydać zalecenia

usunięcia przez kontrolowanego nieprawidłowości stwierdzonych na podstawie wyników

kontroli, zwane dalej „zaleceniami”, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania

tych zaleceń, z zastrzeżeniem ust. 6.

5a.

Kontroler, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń do protokołu kontroli,

może dokonywać sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w protokole kontroli. Zarządzający

kontrolę informuje kontrolowanego pisemnie o dokonanych sprostowaniach.

6.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu lub interes

inwestorów, Przewodniczący Komisji może wydać zalecenia nawet przed zakończeniem kontroli,

wyznaczając kontrolowanemu termin do usunięcia nieprawidłowości krótszy niż 14 dni.

O wydaniu zaleceń w tym trybie zamieszcza się wzmiankę w protokole kontroli.

7.

Bieg terminu do usunięcia przez kontrolowanego nieprawidłowości wskazanych w zaleceniach

rozpoczyna się w dniu następującym po dniu otrzymania tych zaleceń.

8.

Kontrolowany, niezwłocznie, nie później niż w dniu następnym po upływie terminu do

usunięcia nieprawidłowości wskazanych w zaleceniach, przekazuje Komisji informację

o sposobie ich uwzględnienia, wskazując szczegółowy sposób usunięcia stwierdzonych

nieprawidłowości.

9.

Terminy, o których mowa w ust. 1, ust. 2a, ust. 3-5, ust. 5a i ust. 8, uważa się za

zachowane, jeżeli przed ich upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej

operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

1.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio

1

w toku postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego w stosunku do podmiotu określonego

w art. 5 pkt 1, 2, 4-6c i 8-23, członka rozliczającego lub klienta świadczącego pośrednie

usługi rozliczeniowe - do czasu zaprzestania prowadzenia działalności podlegającej

nadzorowi Komisji oraz wykreślenia tego podmiotu z rejestru, do którego wpis uprawnia

do prowadzenia działalności podlegającej nadzorowi Komisji;

2)

w przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przez podmiot, o którym mowa w pkt

1, działalności podlegającej nadzorowi Komisji oraz wykreślenia tego podmiotu z rejestru,

do którego wpis uprawnia do prowadzenia działalności podlegającej nadzorowi Komisji

- do czasu zaprzestania prowadzenia tej działalności.

1a.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio

1)

w toku postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

2)

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

- do osoby trzeciej, której podmiot, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powierzył, w granicach

upoważnienia wynikającego z właściwych przepisów, wykonywanie niektórych czynności

z zakresu podlegającego nadzorowi Komisji - do czasu zaprzestania przez ten podmiot

prowadzenia działalności podlegającej nadzorowi Komisji.

2.

(uchylony)

1.

Upoważnieni pracownicy urzędu Komisji mogą przeprowadzić w domu maklerskim lub podmiocie,

o którym mowa w art. 5 pkt 18-20, wizytę nadzorczą w zakresie niezbędnym do realizacji

programu nadzorczego, o którym mowa w art. 110s ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

2.

Wizyta nadzorcza może być także przeprowadzona w przypadku postępowań dotyczących

wydania przez Komisję zezwolenia, pozwolenia lub zgody, o których mowa w przepisach

rozporządzenia 575/2013.

3.

Do wizyty nadzorczej stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust. 4, art. 28, art.

29 ust. 2 i 3 oraz art. 30-32 i art. 34.

4.

Czas trwania wizyty nadzorczej nie może być dłuższy niż 2 miesiące.

5.

Za dzień zakończenia wizyty nadzorczej uważa się dzień, w którym dokonana została

ostatnia czynność w siedzibie domu maklerskiego. O zakończeniu wizyty nadzorczej niezwłocznie

pisemnie informuje się dom maklerski, w którym przeprowadzana była wizyta nadzorcza.

1.

W postępowaniu wyjaśniającym, o którym mowa w art. 18a ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, prowadzonym w celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o

podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w ustawie o ofercie publicznej, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o giełdach towarowych oraz innych ustawach - w zakresie dotyczącym czynów skierowanych przeciwko interesom

uczestników rynku kapitałowego, pozostających w związku z działalnością podmiotów

nadzorowanych, lub do wszczęcia postępowania w sprawie naruszeń, o których mowa w

art. 171a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, Przewodniczącemu Komisji przysługuje także uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt

1.

1a.

W postępowaniu wyjaśniającym, o którym mowa w art. 18a ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, prowadzonym w celu ustalenia, czy istnieją podstawy do złożenia zawiadomienia o

podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w ustawie o funduszach inwestycyjnych lub do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie naruszeń przepisów tej

ustawy określających zasady prowadzenia działalności przez fundusze inwestycyjne otwarte,

zarządzające nimi towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub przez inne podmioty prowadzące

obsługę funduszy inwestycyjnych otwartych, funduszy zagranicznych lub funduszy inwestycyjnych

otwartych z siedzibą w państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

Przewodniczącemu Komisji przysługuje także uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt

1a.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

4a.

(uchylony)

5.

W granicach koniecznych do sprawdzenia, czy zachodzi

1)

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w ust. 1, lub potrzeba

wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa w art. 171a lub

w art. 172 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, Przewodniczący Komisji może

zażądać od podmiotu świadczącego usługi telekomunikacyjne udostępnienia informacji,

stanowiących tajemnicę telekomunikacyjną w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650 i 1118) w zakresie wykazu połączeń telefonicznych lub innych przekazów informacji, dotyczących

podmiotu dokonującego czynności faktycznych lub prawnych mających związek z wyjaśnianymi

faktami, z uwzględnieniem danych abonenta pozwalających na jego identyfikację, czasu

ich dokonania i innych informacji związanych z połączeniem lub przekazem, niestanowiących

treści przekazu;

1a)

uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w ust. 1a, lub potrzeba

wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa w ust. 1a, Przewodniczący

Komisji może zażądać od

a)

towarzystwa funduszy inwestycyjnych zarządzającego funduszem inwestycyjnym otwartym,

b)

depozytariusza funduszu inwestycyjnego otwartego,

c)

podmiotu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, prowadzącego działalność w zakresie pośrednictwa w zbywaniu i odkupywaniu jednostek

uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych lub tytułów uczestnictwa,

d)

podmiotu, któremu towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w odniesieniu do funduszu inwestycyjnego

otwartego, powierzyło wykonywanie czynności na podstawie umowy, o której mowa w art. 45a ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, oraz podmiotu, któremu wykonywanie takich czynności zostało przekazane,

e)

podmiotu prowadzącego rejestr uczestników funduszu inwestycyjnego otwartego,

f)

przedstawiciela funduszu zagranicznego lub przedstawiciela funduszu inwestycyjnego

otwartego z siedzibą w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

g)

agenta płatności

- przekazania Komisji posiadanych przez te podmioty nagrań rozmów telefonicznych oraz

innych informacji zarejestrowanych za pośrednictwem urządzeń i systemów teleinformatycznych,

dotyczących podmiotu dokonującego czynności faktycznych lub prawnych mających związek

z wyjaśnianymi faktami.

2)

(uchylony)

5a.

Udostępnienie informacji zgodnie z

1)

ust. 5 pkt 1 lub 1a - nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej.

2)

(uchylony)

6.

(uchylony)

7.

(uchylony)

8.

(uchylony)

9.

(uchylony)

10.

(uchylony)

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców

(Dz. U. poz. 646).

1.

W przypadku gdy z uzyskanych informacji, uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa

określonego w art. 181-183 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, wynika, że transakcja, która została dokonana lub ma zostać dokonana, może mieć

związek z popełnieniem tego przestępstwa, Przewodniczący Komisji lub jego zastępca

może wystąpić do podmiotu nadzorowanego z pisemnym żądaniem dokonania blokady prowadzonego

przez ten podmiot

1)

rachunku papierów wartościowych lub rachunku zbiorczego,

2)

innego rachunku, na którym są zapisywane instrumenty finansowe niebędące papierami

wartościowymi,

3)

rachunku pieniężnego

- na okres nie dłuższy niż 48 godzin od momentu wskazanego w żądaniu. Równocześnie

z żądaniem Przewodniczący Komisji lub jego zastępca składa zawiadomienie o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa, załączając informacje i dokumenty dotyczące blokowanego

rachunku.

2.

Przez blokadę rachunku, o której mowa w ust. 1, rozumie się czasowe uniemożliwienie

dysponowania i korzystania z całości lub części instrumentów finansowych lub środków

pieniężnych zgromadzonych na rachunku, w tym również przez podmiot nadzorowany, z

wyłączeniem dokonania rozliczeń w instrumentach finansowych lub środkach pieniężnych

wynikających z transakcji zawartych i zobowiązań wynikających z nabytych instrumentów

finansowych przed otrzymaniem żądania, o którym mowa w ust. 1.

3.

Podmiot nadzorowany dokonuje blokady rachunku natychmiast po otrzymaniu pisemnego

żądania, o którym mowa w ust. 1.

3a.

Pisemne żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać datę wystąpienia z żądaniem,

zakres oraz termin dokonania blokady rachunku.

4.

Dokonanie blokady rachunku w trybie określonym w ust. 1 i 3 wyłącza odpowiedzialność

dyscyplinarną, cywilną, karną oraz inną określoną odrębnymi przepisami podmiotu nadzorowanego

oraz osób działających w jego imieniu.

1.

W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa określonego w art. 181-183 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub przestępstwa, które może wywoływać istotne skutki w zakresie obrotu na rynku

regulowanym, prokurator może postanowić o wstrzymaniu określonej transakcji lub dokonaniu

blokady rachunku osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej

osobowości prawnej, wykorzystanego do popełnienia tego przestępstwa, na czas oznaczony,

nie dłuższy jednak niż 3 miesiące od otrzymania tego zawiadomienia. Prokurator Krajowy

może postanowić o przedłużeniu blokady rachunku o kolejne 3 miesiące.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się organ wydający postanowienie,

datę jego wydania, zakres, sposób i termin blokady rachunku, uzasadnienie oraz pouczenie

o prawie do złożenia zażalenia do sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach ogłoszenie postanowienia, o którym mowa w

ust. 1, może być odroczone na czas oznaczony, niezbędny ze względu na dobro sprawy.

O wydaniu postanowienia zawiadamia się wówczas niezwłocznie podmiot nadzorowany.

4.

Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 3 miesięcy

od wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie wydane postanowienie

o zabezpieczeniu majątkowym lub postanowienie w przedmiocie dowodów rzeczowych.

5.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach niniejszego rozdziału do blokowania rachunku

stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, z późn. zm..

W przypadku gdy rachunek został zablokowany z naruszeniem prawa, odpowiedzialność

za szkodę wynikłą z dokonania blokady ponosi Skarb Państwa na zasadach określonych

w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

1.

Pisemne żądanie dokonania blokady rachunku może być przekazane firmie inwestycyjnej

również w przypadku

1)

(uchylony)

2)

powzięcia przez Komisję uzasadnionego podejrzenia

a)

naruszenia ograniczeń w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży, określonych w art.

12 lub art. 13 rozporządzenia 236/2012,

b)

naruszenia zakazu lub ograniczeń w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży lub zawierania

innych transakcji, w przypadku których spadek ceny lub wartości instrumentu finansowego

wiąże się z uzyskaniem korzyści majątkowej, wprowadzonych na podstawie art. 20 lub

art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012,

c)

naruszenia zakazu lub ograniczeń w zakresie dokonywania na rynku regulowanym lub w

alternatywnym systemie obrotu krótkiej sprzedaży określonego instrumentu finansowego

lub zawierania innych transakcji mających za przedmiot określony instrument finansowy,

wprowadzonych na podstawie art. 23 rozporządzenia 236/2012,

d

naruszenia przepisów rozporządzenia 2016/1011, których naruszenie stanowi podstawę

do zastosowania przez Komisję sankcji, o których mowa w art. 176i-176l ustawy o obrocie instrumentami finansowymi,

e

popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 178b ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

2.

W przypadku, o którym mowa w

1)

(uchylony)

2)

ust. 1 pkt 2 - przepis art. 39 stosuje się odpowiednio.

Na żądanie posiadacza rachunku podmiot nadzorowany może poinformować go o dokonaniu

blokady rachunku, wskazując organ, który zażądał dokonania blokady, z wyjątkiem przypadku

wydania przez prokuratora postanowienia o blokadzie rachunku, którego ogłoszenie zostało

odroczone na czas oznaczony.

Przepisy art. 40 i 41 stosuje się odpowiednio w toku wszczętego postępowania karnego

o przestępstwa określone w art. 181-183 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, gdy otrzymane przez prokuratora zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

pochodzi z innego źródła.

Kto, działając w imieniu lub interesie podmiotu nadzorowanego, nie dopełnia obowiązku

dokonania blokady rachunku, podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia

wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

1.

Kto utrudnia lub udaremnia przeprowadzanie czynności w postępowaniu kontrolnym lub

administracyjnym, podlega karze grzywny do 500 000 zł, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej.

(uchylony)

(pominięte)

1.

Przewodniczący Komisji powołany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pełni

funkcję do czasu zakończenia kadencji.

2.

Powołanie Przewodniczącego Komisji na zasadach określonych w niniejszej ustawie następuje

po zakończeniu kadencji, o której mowa w ust. 1.

W zakresie określonym w art. 20 ust. 2 oraz w art. 23 ust. 2, pozostają w mocy porozumienia,

o których mowa w art. 161 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie

papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2005 r. poz. 937, 1108, 1199 i 1362), zawarte przez Komisję przed dniem wejścia w życie ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia

1)

środki techniczne służące do przekazywania przez podmioty nadzorowane informacji w

ramach wykonywania obowiązków informacyjnych i sprawozdawczych określonych w ustawach,

o których mowa w art. 2 pkt 1-4, w przepisach wykonawczych wydanych na ich podstawie

oraz w bezpośrednio stosowanych aktach prawa Unii Europejskiej,

2)

techniczne warunki przekazywania informacji przy użyciu tych środków

- z uwzględnieniem konieczności zapewnienia tym podmiotom możliwości należytego wykonywania

obowiązków i zróżnicowania sposobu przekazywania informacji w zależności od rodzaju

tych podmiotów, nie zwiększając w istotnym stopniu kosztów ich uczestnictwa w rynku

kapitałowym.

2.

Podmioty nadzorowane, które przed dniem wejścia w życie ustawy nie wykonywały obowiązków

informacyjnych i sprawozdawczych w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie

art. 81 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 54, wykonują obowiązki w sposób, o którym

mowa w ust. 1, po upływie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

1.

Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zawartych

w ustawie zachowują moc, w zakresie w niej określonym, przepisy dotychczasowe wydane

na podstawie

1)

art. 19d, art. 20 ust. 4 oraz art. 81 ust. 8 ustawy, o której mowa w art. 54,

2)

art. 236 ust. 4 ustawy o funduszach inwestycyjnych,

3)

art. 26 ust. 3 ustawy o giełdach towarowych

- nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Jeżeli obowiązujące przepisy, w zakresie określonym w niniejszej ustawie, powołują

się na przepisy ustawy, o której mowa w art. 54, albo odsyłają ogólnie do przepisów

tej ustawy, stosuje się w tym zakresie właściwe przepisy niniejszej ustawy.

1.

W zakresie nieobjętym przepisami wydanymi na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy, o której

mowa w art. 54, obowiązek uiszczenia opłaty ewidencyjnej, o której mowa w ustawie

o ofercie publicznej, oraz opłat za zezwolenia i zgody udzielone na podstawie przepisów

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi i ustawy o ofercie publicznej powstaje z dniem wejścia w życie przepisów wydanych

na podstawie art. 17 ust. 6 niniejszej ustawy.

2.

Opłaty za zezwolenia i zgody udzielane na podstawie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi i ustawy o ofercie publicznej, należne w związku z wnioskami złożonymi przed dniem

wejścia w życie ustawy, uiszcza się zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 94 pkt 1-5 i 7-10, art. 95, art. 102 oraz art. 109, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

2)

art. 96 pkt 1 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

3)

art. 92, art. 101 i art. 110, które wchodzą w życie z dniem 3 stycznia 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 184, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2018 r.;

2)

art. 185, który wchodzi w życie z dniem 11 lipca 2019 r.;

3)

art. 188, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r.