Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 czerwca 2018 r. w sprawie umundurowania i wyposażenia polowego funkcjonariuszy Służby Więziennej

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowy tryb realizacji uprawnień funkcjonariuszy Służby Więziennej, zwanych dalej

„funkcjonariuszami”, w służbie stałej i przygotowawczej do umundurowania i wyposażenia

polowego oraz sposób ustalania okresów użytkowania i używalności przedmiotów mundurowych

i wyposażenia polowego będących w użytkowaniu i częstotliwość ustalania stanu jakościowego

posiadanego przez funkcjonariusza umundurowania i wyposażenia polowego;

2)

wzory umundurowania, oznaki służby i dystynkcje funkcjonariuszy oraz wzory wyposażenia

polowego;

3)

warunki i sposób noszenia umundurowania i wyposażenia polowego oraz orderów, odznaczeń,

medali, odznak i znaków identyfikacyjnych;

4)

normy umundurowania dla funkcjonariuszy w służbie stałej i służbie przygotowawczej,

formy ich realizacji oraz ilości i okresy używalności przedmiotów umundurowania i

wyposażenia polowego określonych w tych normach, które podlegają zwrotowi.

1.

Umundurowanie składa się z zestawu

1)

wyjściowego - letniego i zimowego;

2)

służbowego.

2.

Wyposażenie polowe dzieli się na specjalne i interwencyjne.

3.

Wzory, opis, warunki oraz sposób noszenia składników umundurowania i wyposażenia polowego

są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

4.

Normy należności składników umundurowania dla funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej

są określone w tabeli nr 1 w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

5.

Normy należności składników umundurowania dla funkcjonariuszy w służbie stałej są

określone w tabeli nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

6.

Normy uzupełniające należności składników umundurowania dla funkcjonariuszy, którym

nadano wyższy stopień Służby Więziennej, są określone w tabelach nr 3-6 w załączniku

nr 2 do rozporządzenia.

7.

Normy należności dla funkcjonariuszy wchodzących w skład kompanii honorowej, dowódcy

uroczystości, dowódcy kompanii honorowej i pocztu sztandarowego są określone w tabelach

nr 9 i 10 w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

1.

Prawo do umundurowania i wyposażenia polowego funkcjonariusz nabywa z chwilą nawiązania

stosunku służbowego.

2.

Umundurowanie wydane funkcjonariuszowi w okresie służby przygotowawczej po mianowaniu

do służby stałej jest zaliczane na poczet bieżącej należności.

1.

Wyposażenie polowe specjalne, które jest określone w tabeli nr 7 w załączniku nr 2

do rozporządzenia, przysługuje funkcjonariuszowi

1)

pełniącemu służbę w dziale ochrony i kwatermistrzowskim jednostki organizacyjnej Służby

Więziennej, zwanej dalej „jednostką organizacyjną”;

2)

będącemu uczestnikiem kursu przygotowawczego i szkolenia zawodowego, z wyłączeniem

specjalizacji ochronnej i kwatermistrzowskiej, i jest wydawane przez ośrodek szkolenia

na czas trwania kursu lub szkolenia zawodowego;

3)

wykładowcy szkolenia strzeleckiego;

4)

wyznaczonemu do drużyny strzeleckiej, pocztu sztandarowego, członkowi kompanii honorowej

oraz przewodnikowi psa służbowego.

2.

Za zgodą kierownika jednostki organizacyjnej funkcjonariusz inny niż wymieniony w

ust. 1 może otrzymać do użytkowania wyposażenie polowe specjalne, jeżeli jest to uzasadnione

warunkami wykonywania zadań służbowych lub rodzajem szkolenia specjalistycznego.

3.

Wyposażenie polowe interwencyjne, które jest określone w tabeli nr 8 w załączniku

nr 2 do rozporządzenia, przysługuje funkcjonariuszowi wchodzącemu w skład Grupy Interwencyjnej

Służby Więziennej oraz wykładowcy szkolenia technik interwencyjnych.

4.

Funkcjonariusz, któremu nie przysługuje wyposażenie polowe specjalne, może dokonać

zakupu takiego wyposażenia oraz nosić je podczas wykonywania obowiązków służbowych.

1.

Podstawową formą realizacji uprawnienia funkcjonariusza do umundurowania stanowiącego

pierwszą należność mundurową jest wydanie gotowych składników umundurowania według

norm.

2.

W przypadku braku możliwości realizacji uprawnienia w formie, o której mowa w ust.

1, realizacja uprawnienia do umundurowania może odbyć się przez

1)

wydanie materiału, oznak służby w kształcie półkolistym oraz zwrotu kosztów szycia

i dodatków krawieckich;

2)

wypłatę równowartości pieniężnej.

3.

Normy materiałów na szycie umundurowania są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

4.

Wypłata równowartości pieniężnej za składniki umundurowania realizowane w tej formie

obliczana jest według cen obowiązujących w dniu powstania uprawnienia do umundurowania.

5.

Realizacja uprawnienia funkcjonariusza do wyposażenia polowego odbywa się wyłącznie

przez wydanie gotowych składników.

6.

Funkcjonariuszowi mogą być wydane używane składniki wyposażenia polowego po ocenie

ich wartości użytkowej uwzględniającej stopień zużycia przez okres dotychczasowego

ich użytkowania i po ponownym, komisyjnym ustaleniu nowego okresu ich używalności.

7.

Ponowne wydanie funkcjonariuszowi składników wyposażenia polowego dopuszczalne jest

w przypadku

1)

utraty lub zniszczenia składnika wyposażenia polowego z przyczyn niezawinionych przez

funkcjonariusza w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych lub zdarzeniem losowym;

2)

utraty lub zniszczenia składnika wyposażenia polowego z winy funkcjonariusza;

3)

po upływie okresu używalności i utraty wartości użytkowej składników wyposażenia polowego.

8.

Ponowne wydanie funkcjonariuszowi składnika umundurowania, wydawanego w ramach pierwszej

należności mundurowej, jest dopuszczalne w przypadku utraty lub zniszczenia składnika

umundurowania z przyczyn niezawinionych przez funkcjonariusza, z wyłączeniem naturalnego

zużycia, w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych lub zdarzeniem losowym.

9.

Podstawą wydania składników umundurowania i wyposażenia polowego w związku z zaistnieniem

przypadków, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2 oraz w ust. 8, jest pisemny wniosek

funkcjonariusza zatwierdzony przez kierownika jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz

pełni służbę, lub kierownika jednostki organizacyjnej, do której funkcjonariusz jest

oddelegowany.

10.

Funkcjonariusz mianowany na stałe, któremu do dnia ustania stosunku służbowego nie

wydano przysługujących mu składników umundurowania stanowiących pierwszą należność,

otrzymuje w zamian za te składniki równowartość pieniężną odpowiadającą ich pełnej

wartości, obliczoną według cen obowiązujących w dniu powstania należności.

11.

Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej, który do dnia ustania stosunku służbowego

nie otrzymał przysługujących mu składników umundurowania stanowiących pierwszą należność,

nie otrzymuje w zamian za te składniki równowartości pieniężnej.

1.

Składniki umundurowania i wyposażenia polowego mają okresy używalności, które są określone

w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Okresy używalności oznak służby są równe okresom

używalności umundurowania, do którego zostały wydane.

2.

Okresy używalności składników wyposażenia polowego są okresami minimalnymi, które

mogą zostać wydłużone, jeżeli składniki te nadal mają właściwości użytkowe. Liczone

są one od dnia realizacji należności.

3.

Okres użytkowania liczony jest od dnia wydania składnika do dnia jego zwrotu lub utraty

albo do dnia utraty uprawnienia.

4.

Do okresu użytkowania nie wlicza się czasu trwania urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego

oraz okresu zawieszenia w czynnościach służbowych.

5.

Do oceny wartości użytkowej zwracanych składników wyposażenia polowego kierownik jednostki

organizacyjnej powołuje komisję.

1.

W przypadku zwolnienia ze służby funkcjonariusza w służbie przygotowawczej na podstawie

art. 96 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, 5-9 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, zwanej dalej „ustawą”, lub wygaśnięcia stosunku służbowego na podstawie art. 97

ust. 1 pkt 2-8 ustawy funkcjonariusz ten zwraca równowartość pieniężną za wydane składniki

umundurowania za czas, jaki pozostał do końca okresu używalności tych składników,

obliczoną według cen obowiązujących w dniu zwolnienia lub wygaśnięcia stosunku służbowego.

2.

W przypadku realizacji uprawnienia do umundurowania w formie, o której mowa w § 5

ust. 2 pkt 1, funkcjonariusz, o którym mowa w ust. 1, zwraca równowartość pieniężną

za czas, jaki pozostał do końca okresu używalności tych składników, obliczoną według

dokonanego mu zwrotu kosztów poniesionych na ich wykonanie.

3.

Składniki wyposażenia polowego podlegają zwrotowi wówczas, gdy ich okres używalności

upłynął oraz gdy utraciły wartość użytkową, z wyjątkiem składników niepodlegających

zwrotowi, zgodnie z tabelą nr 7 w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

4.

Funkcjonariusz w służbie stałej, który został zwolniony ze służby na podstawie art.

96 ust. 2 pkt 1, 5 -7 ustawy lub któremu wygasł stosunek służbowy na podstawie art.

97 ust. 1 pkt 2-8 ustawy, oraz funkcjonariusz w służbie przygotowawczej, który został

zwolniony ze służby na podstawie art. 96 ustawy lub któremu wygasł stosunek służbowy

na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2-8 ustawy, w przypadku gdy wydano im trzewiki specjalne,

których okres używalności nie upłynął, są obowiązani zwrócić równowartość pieniężną

za te trzewiki za czas, jaki pozostał do końca okresu używalności, obliczoną według

cen obowiązujących w dniu zwolnienia lub ustania stosunku służbowego.

5.

W przypadku utraty lub zniszczenia składników wyposażenia polowego

1)

których okres używalności nie upłynął, a nie zachodzi przesłanka, o której mowa w

§ 5 ust. 7 pkt 1, funkcjonariusz zwraca ich równowartość pieniężną za czas, jaki pozostał

do końca okresu używalności, nie mniejszą niż 20% ich wartości, obliczoną według cen

obowiązujących w dniu utraty lub zniszczenia składników;

2)

których okres używalności upłynął, a nie zachodzi przesłanka, o której mowa w § 5

ust. 7 pkt 1, funkcjonariusz zwraca 20% ich wartości pieniężnej, obliczonej według

cen obowiązujących w dniu utraty lub zniszczenia składników.

6.

Funkcjonariusz, któremu wygasło uprawnienie do wyposażenia polowego, jest obowiązany

do zwrotu wydanych składników wyposażenia polowego, z wyjątkiem składników niepodlegających

zwrotowi zgodnie z tabelą nr 7 w załączniku nr 2 do rozporządzenia, lub ich wykupu

za równowartość pieniężną za czas, jaki pozostał do końca okresu używalności, obliczoną

według cen obowiązujących w dniu wygaśnięcia uprawnienia do wyposażenia polowego.

7.

W przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza w związku z art. 97 ust.

1 pkt 9 i 10 ustawy wydane składniki umundurowania i wyposażenia polowego nie podlegają

zwrotowi i są zdejmowane z ewidencji.

Funkcjonariusz na umundurowaniu i wyposażeniu polowym nosi dystynkcje określające

posiadany stopień Służby Więziennej, oznaki Służby Więziennej oraz znaki identyfikacyjne.

1.

Funkcjonariusz do umundurowania może nosić ordery, odznaczenia, medale i odznaki oraz

ich baretki.

2.

Sposób noszenia orderów, odznaczeń, medali i odznak oraz ich baretek określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 listopada 1992 r. w

sprawie opisu, materiału, wymiarów, wzorów rysunkowych oraz sposobu i okoliczności

noszenia odznak orderów i odznaczeń

(Dz. U. poz. 452, z późn. zm..

3.

Odznaki ustanowione przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nosi się w sposób

określony w przepisie stanowiącym.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej może ustalić rodzaj umundurowania funkcjonariuszy

podległej jednostki organizacyjnej na określoną okoliczność, zgodny z odpowiednimi

normami umundurowania i wyposażenia polowego.

2.

Okoliczności występowania w umundurowaniu ze sznurem galowym, orderami, medalami,

odznakami oraz ich baretkami w zależności od charakteru wystąpienia i warunków atmosferycznych

ustala

1)

w przypadku wystąpień grupowych - organizator przedsięwzięcia;

2)

w przypadku wystąpień indywidualnych - funkcjonariusz.

1.

Funkcjonariusz nosi umundurowanie oraz wyposażenie polowe stosownie do warunków atmosferycznych.

Podstawowe zestawy umundurowania oraz wyposażenia polowego są określone w załączniku

nr 4 do rozporządzenia.

2.

Sposób łączenia składników umundurowania i wyposażenia polowego specjalnego jest określony

w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

3.

Funkcjonariusz może nosić do umundurowania lub wyposażenia polowego

1)

zegarek na pasku w kolorze czarnym albo bransolecie w kolorze srebrnym lub złotym;

2)

okulary korekcyjne;

3)

okulary przeciwsłoneczne w czarnej lub metalowej oprawie;

4)

drobną biżuterię (kolczyki, pierścionki, obrączki);

5)

paznokcie pomalowane w kolorach pastelowych;

6)

oznaki żałoby;

7)

parasol w kolorze czarnym;

8)

etui do telefonu w kolorze czarnym przypinane do paska;

9)

torbę typu aktówka lub torbę na ramię w kolorze czarnym.

4.

Podczas uroczystości funkcjonariusz nie może występować z przedmiotami określonymi

w ust. 3 pkt 8 i 9.

5.

Wygląd oraz sposób noszenia przedmiotów wymienionych w ust. 3 nie może naruszać powagi

umundurowania i wyposażenia polowego.

Niedopuszczalne jest

1)

noszenie składników umundurowania i wyposażenia polowego w połączeniu z przedmiotami

ubioru cywilnego, z zastrzeżeniem § 11 ust. 3;

2)

noszenie składników umundurowania i wyposażenia polowego w sposób inny niż określony

w rozporządzeniu;

3)

noszenie składników umundurowania i wyposażenia polowego, które nie zostały wykonane

zgodnie z obowiązującymi wzorami i warunkami techniczno -technologicznymi;

4)

występowanie w umundurowaniu lub wyposażeniu polowym w celach prywatnych.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany do posiadania kompletnego umundurowania i wyposażenia

polowego, zgodnego z obowiązującymi wzorami.

2.

Umundurowanie i wyposażenie polowe funkcjonariusza podczas wykonywania obowiązków

służbowych powinno być należycie dopasowane, czyste i wyprasowane.

3.

Stan jakościowy umundurowania i wyposażenia polowego oraz zgodność składników mundurowych

z obowiązującymi normami podlegają kontroli podczas zarządzanego nie rzadziej niż

raz na dwa lata apelu mundurowego.

Funkcjonariusz w stanie spoczynku zachowuje prawo do występowania w umundurowaniu

wyjściowym podczas uroczystości państwowych, samorządowych, o charakterze patriotycznym

i patriotyczno -religijnym.

1.

Składniki umundurowania i wyposażenia polowego, których wzory obowiązywały do dnia

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, są wydawane w pierwszej kolejności do

wyczerpania zapasów magazynowych przez okres nie dłuższy niż 3 lata od dnia wejścia

w życie rozporządzenia.

2.

Użytkowanie składników umundurowania i wyposażenia polowego, o których mowa w ust.

1, jest dopuszczalne przez okres nie dłuższy niż 4 lata od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2011 r. w sprawie umundurowania

funkcjonariuszy Służby Więziennej

(Dz. U. poz. 156).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.