Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie należności żołnierzy niezawodowych za podróże służbowe

1.

Rozporządzenie określa wysokość oraz tryb przyznawania należności za podróże służbowe

żołnierzom niezawodowym.

2.

W przypadku żołnierzy niezawodowych skierowanych do pełnienia służby wojskowej poza

granicami państwa przepisy rozporządzenia stosuje się z uwzględnieniem zmian wynikających

z przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1510).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1

żołnierz - osobę, która odbywa zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe

lub ćwiczenia wojskowe oraz pełniącą służbę przygotowawczą, okresową służbę wojskową,

terytorialną służbę wojskową, a także pełniącą służbę kandydacką;

2)

krajowa podróż służbowa - wykonywanie przez żołnierza zadań służbowych poza miejscowością

stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz

pełni służbę wojskową, zwaną dalej „stałym miejscem pełnienia służby”, w terminie

i miejscu na terenie kraju określonych w poleceniu wyjazdu służbowego;

3)

zagraniczna podróż służbowa - wykonywanie przez żołnierza zadań służbowych poza granicami

państwa w terminie i miejscu określonych w poleceniu odbycia zagranicznej podróży

służbowej, wydanym przez właściwego przełożonego.

1.

Polecenie odbycia krajowej podróży służbowej wydaje dowódca jednostki wojskowej lub

upoważniony przez niego dowódca wydzielonego pododdziału - w stosunku do żołnierza

pełniącego służbę w podległej mu jednostce wojskowej lub wydzielonym pododdziale.

2

Czas krajowej podróży służbowej określony w poleceniu wyjazdu służbowego obejmuje

czas między wyjazdem z miejscowości rozpoczęcia podróży a przyjazdem do miejscowości

zakończenia podróży.

3

Dowódca, o którym mowa w ust. 1, zarządzający krajową podróż służbową może uznać za

miejscowość rozpoczęcia lub zakończenia podróży służbowej miejscowość, w której żołnierz

jest zameldowany na pobyt stały lub czasowy, jeżeli spowoduje to zmniejszenie łącznych

kosztów podróży służbowej.

1.

Z tytułu krajowej podróży służbowej żołnierzowi przysługują

1)

diety;

2)

zwrot kosztów

a

przejazdu na trasie z miejscowości rozpoczęcia podróży do miejscowości zakończenia

podróży,

b)

noclegów lub ryczałt za nocleg,

c)

dojazdu środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu;

3)

zwrot innych niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z podróżą

służbową.

2.

Należności, o których mowa w ust. 1, nie przysługują żołnierzowi odbywającemu podróż

służbową w składzie załogi jednostki pływającej albo przebywającemu na tej jednostce

- za czas wykonywania przez niego zadań służbowych w morzu i w portach.

3.

Żołnierzowi, którego zwykłe obowiązki służbowe polegają na stałym wykonywaniu czynności

służbowych na obszarze garnizonu obejmującego swoim terytorium granice administracyjne

kilku miejscowości, w przypadku odbywania krajowej podróży służbowej na obszarze tego

garnizonu przysługuje jedynie zwrot kosztów przejazdów określonych w ust. 1 pkt 2

lit. a.

4

Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obejmują dodatkowe opłaty związane z zakupem

biletu na przejazd, opłaty za bagaż, opłaty za postój w strefie płatnego parkowania,

opłaty za miejsca parkingowe w przypadku odbywania podróży pojazdem, o którym mowa

w § 6 ust. 3 lub w § 7 ust. 4, oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio

z odbywaniem podróży służbowej.

1.

Kwotę diety ustala się w wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju, wydanych na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000 i 1076).

2.

Jeżeli krajowa podróż służbowa trwa

1)

nie dłużej niż dobę i wynosi

a)

mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,

b)

od 8 do 12 godzin - przysługuje 1/2 diety,

c)

ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

dłużej niż jedną dobę - za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną,

ale rozpoczętą dobę

a)

do 8 godzin - przysługuje 1/2 diety,

b)

ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

3.

Dieta nie przysługuje

1

w szczególności za czas pobytu w miejscu zamieszkania lub na leczeniu w podmiocie

leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia

zdrowotne;

2)

jeżeli na podstawie odrębnych przepisów żołnierz z tytułu odbywania podróży służbowej

otrzymał bezpłatne wyżywienie w naturze lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

3a

Przepisów ust. 3 nie stosuje się do żołnierza wykonującego zadania służbowe polegające

na uczestnictwie w ćwiczeniach i szkoleniach poligonowych, a także przebywającego

poza stałym miejscem pełnienia służby w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki

wojskowej lub wydzielonego pododdziału.

3b

Żołnierzowi, o którym mowa w § 2 pkt 1, przysługuje za czas krajowej podróży służbowej

odbywanej

1)

w celu uczestnictwa w ćwiczeniach i szkoleniach poligonowych - 100%,

2)

w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału

- 25%

- stawki diety określonej w ust. 1 za każdą pełną dobę wykonywania zadań poza stałym

miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania.

4

Stawkę diety zmniejsza się o wartość otrzymanego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,

że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie - 25% stawki diety;

2)

obiad - 50% stawki diety;

3)

kolacja - 25% stawki diety.

5

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku korzystania przez żołnierza z usługi

hotelowej, w ramach której świadczono wyżywienie.

1.

Środek transportu odpowiedni do odbycia podróży służbowej, a także jego rodzaj i klasę,

określa w poleceniu wyjazdu służbowego dowódca, o którym mowa w § 3 ust. 1, uwzględniając

posiadane przez żołnierza uprawnienia do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, dogodność

połączeń na danej trasie oraz termin i pilność załatwienia sprawy.

2.

Żołnierz, który w czasie podróży służbowej na obszarze kraju towarzyszy przedstawicielom

państw obcych przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zaproszenie

organów państwowych lub wojskowych, odbywa przejazd tym samym środkiem transportu

oraz tym samym jego rodzajem i w tej samej klasie, którym podróżują ci przedstawiciele.

3.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek żołnierza, dowódca jednostki wojskowej może

wyrazić zgodę na przejazdy w krajowej podróży służbowej pojazdem niepozostającym w

dyspozycji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Koszty przejazdu podlegają zwrotowi w wysokości udokumentowanej biletami uprawniającymi

do przejazdu publicznymi środkami transportu.

2.

W przypadku nieprzedstawienia przez żołnierza biletów lub udokumentowania biletami

tylko części kosztów przejazdu żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu na

trasie nieudokumentowanej biletami w wysokości ceny biletu środka transportu określonego

w poleceniu wyjazdu służbowego, z uwzględnieniem posiadanej przez żołnierza ulgi na

dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.

3.

Żołnierzowi odbywającemu przejazdy w krajowej podróży służbowej pojazdem, o którym

mowa w § 6 ust. 3, przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn

przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu ustalonej w poleceniu

wyjazdu służbowego, nie wyższej niż określona na podstawie przepisów wydanych na podstawie

art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2200 oraz z 2018 r. poz. 12, 79, 138, 650 i 1039).

4.

Zwrot kosztów przejazdów nie przysługuje w przypadku odbywania podróży środkiem transportu

pozostającym w dyspozycji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Za każdą rozpoczętą dobę odbywania krajowej podróży służbowej żołnierzowi przysługuje

ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20%

diety.

2

Ryczałt nie przysługuje, jeżeli żołnierz odbywa podróż służbową pojazdem, o którym

mowa w § 6 ust. 3 lub w § 7 ust. 4, albo gdy żołnierz nie ponosi kosztów, na których

pokrycie przeznaczony jest ten ryczałt.

1.

Za nocleg żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów noclegu w wysokości potwierdzonej

rachunkiem, jednak nie większej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność diety.

2.

Żołnierzowi, któremu w czasie krajowej podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego

noclegu lub zakwaterowania albo który nie przedłożył rachunku za pobyt w kwaterze

prywatnej lub w hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.

3.

Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy czas podróży służbowej obejmował co najmniej

6 godzin pomiędzy godzinami 21

4.

Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje żołnierzowi

1)

za czas przejazdu wagonem sypialnym lub z miejscami do leżenia oraz za czas pobytu

w stałym miejscu pełnienia służby, zamieszkania lub zameldowania na pobyt stały;

2)

w przypadku gdy z miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej istnieje dogodne

połączenie komunikacyjne umożliwiające codzienny powrót do stałego miejsca pełnienia

służby;

3)

w przypadku wykonywania zadań służbowych w porze nocnej, o której mowa w ust. 3, z

wyjątkiem przypadków, gdy zadania te wymagają korzystania z usług zakładów hotelarskich;

4)

w przypadkach gdy żołnierz odbywa podróż służbową

a)

w celu uczestniczenia w ćwiczeniach i szkoleniach poligonowych,

b)

w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału.

1.

Na wniosek żołnierza dowódca, który wydał polecenie odbycia krajowej podróży służbowej,

przyznaje zaliczkę na niezbędne koszty podróży. W takim przypadku żołnierz jest obowiązany

rozliczyć zaliczkę w terminie 7 dni od dnia zakończenia podróży.

2.

Wypłaty należności z tytułu krajowej podróży służbowej dokonuje się na podstawie polecenia

wyjazdu służbowego oraz załączonych przez żołnierza dokumentów (rachunki, bilety),

potwierdzających wysokość poniesionych wydatków nieobjętych ryczałtami, a także oświadczenia

o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów lub zwrotu innych kosztów

podróży bądź na ich wysokość.

3.

Koszty przejazdu środkami publicznego transportu autobusowego lub kolejowego, z wyjątkiem

przejazdu wagonem sypialnym lub z miejscami do leżenia, nie wymagają udokumentowania

biletami.

4.

Należności z tytułu krajowej podróży służbowej wypłaca się w terminie 14 dni od dnia

przedłożenia przez żołnierza dokumentów, o których mowa w ust. 2.

1.

Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się w razie odbywania jej środkami komunikacji

1)

lądowej - od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili

przekroczenia jej w drodze powrotnej do kraju;

2)

lotniczej - od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w

kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju;

3)

morskiej - od chwili wyjścia statku z ostatniego portu polskiego do chwili wejścia

statku w drodze powrotnej do pierwszego portu polskiego, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Jeżeli przekroczenie granicy państwowej odbywa się poza miejscowością stanowiącą miejsce

zamieszkania lub stałe miejsce pełnienia służby żołnierza, za czas podróży od tej

miejscowości do miejsca przekroczenia granicy i z powrotem żołnierzowi przysługują

należności, o których mowa w § 4-10.

3.

W przypadku żołnierzy odbywających podróże służbowe na jednostkach pływających Marynarki

Wojennej czas zagranicznej podróży służbowej liczy się od chwili wejścia jednostki

do portu zagranicznego do chwili wyjścia z tego portu.

Z tytułu zagranicznej podróży służbowej żołnierzowi przysługują

1)

diety;

2)

zwrot kosztów noclegów lub ryczałt za nocleg;

3)

zwrot kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu;

4)

zwrot kosztów leczenia oraz innych niezbędnych wydatków określonych przez przełożonego,

który wydał polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej.

1.

Dieta, o której mowa w § 12 pkt 1, przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego

państwa podróży służbowej.

2.

Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa

1)

nie dłużej niż dobę i wynosi

a)

do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety,

b)

ponad 8 do 12 godzin - przysługuje 1/2 diety,

c)

ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2)

dłużej niż dobę

a)

za każdą pełną dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości,

b)

za niepełną, ale rozpoczętą dobę - przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w

pkt 1.

3.

Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego za granicą bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,

że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio

1)

śniadanie - 15% diety;

2)

obiad - 30% diety;

3)

kolacja - 30% diety.

4.

Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą

żołnierzowi przysługuje 25% kwoty diety.

5

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku korzystania przez żołnierza z usługi

hotelowej, w ramach której świadczono wyżywienie.

1.

Za nocleg żołnierzowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów w wysokości potwierdzonej

rachunkiem hotelowym, w granicach limitu ustalonego na ten cel.

2.

W uzasadnionych przypadkach przełożony, który wydał polecenie odbycia zagranicznej

podróży służbowej, może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem,

w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

3.

Żołnierzowi, który nie korzystał z noclegu w hotelu, przysługuje ryczałt za każdy

nocleg w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.

4.

Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje za czas przejazdu oraz

gdy żołnierzowi zapewniono bezpłatny nocleg.

Wysokość diet, o których mowa w § 13, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o

których mowa w § 14, określają przepisy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania

należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydane

na podstawie art. 77ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Do przejazdów odbywanych w czasie zagranicznych podróży służbowych stosuje się odpowiednio

przepisy § 6 i 7.

1.

Żołnierzowi przysługuje ryczałt na pokrycie poniesionych kosztów dojazdu z dworca

i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w miejscowości

docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której żołnierz korzystał

z noclegu, w wysokości jednej diety.

2.

Żołnierzowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej przysługuje

ryczałt na pokrycie ich kosztów w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu

w zagranicznej podróży służbowej.

Sumę należności pieniężnych przysługujących żołnierzowi z tytułu zagranicznej podróży

służbowej zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych otrzymanych od strony zagranicznej

na cele związane z finansowaniem kosztów tej podróży.

Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest

państwo pozaeuropejskie, przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem

bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie

biletu.

1.

W razie choroby żołnierzowi przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów leczenia za

granicą oraz lekarstw.

2.

Nie podlegają zwrotowi koszty lekarstw, których nabycie za granicą nie było konieczne,

koszty leczenia z zakresu kosmetyki oraz nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych

i zakupu okularów.

3.

Zwrot kosztów leczenia następuje ze środków finansowych pozostających w dyspozycji

przełożonego, który zarządził odbycie zagranicznej podróży służbowej.

1.

Żołnierz odbywający zagraniczną podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie obcej

na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za zgodą żołnierza zaliczka

może być wypłacona w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki

obliczonej w walucie obcej.

2.

Rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej należy dokonać w walucie otrzymanej

zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia

zakończenia podróży.

3.

Do rozliczenia należy załączyć dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki;

nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu

(rachunku) nie było możliwe, żołnierz jest obowiązany złożyć pisemne oświadczenie

o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

4.

Obsługę finansową zagranicznej podróży służbowej, w zakresie wynikającym z ust. 1

i 2, realizuje przełożony, który zarządził odbycie zagranicznej podróży służbowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.