Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej

Rozporządzenie określa

1)

tryb i warunki udzielania urlopów żołnierzom w czynnej służbie wojskowej;

2)

tryb i warunki odwoływania żołnierza w czynnej służbie wojskowej z urlopu lub przedłużania

mu tego urlopu;

3)

wymiar urlopów żołnierzy w czynnej służbie wojskowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

żołnierz - żołnierza w czynnej służbie wojskowej, o której mowa w art. 59 ustawy.

1.

Urlopu wypoczynkowego udziela się w jednym nieprzerwanym okresie żołnierzom

1)

odbywającym zasadniczą służbę wojskową - jednorazowo, w czasie jej odbywania, w wymiarze

dziesięciu dni kalendarzowych, po odbyciu co najmniej trzech miesięcy tej służby;

1a

pełniącym terytorialną służbę wojskową - w wymiarze dwóch dni kalendarzowych za każdy

okres jej pełnienia rotacyjnie wynoszący łącznie trzydzieści dni;

2)

pełniącym okresową służbę wojskową - w wymiarze dwudziestu sześciu dni kalendarzowych

w danym roku;

3)

pełniącym służbę przygotowawczą - jednorazowo, w czasie jej pełnienia, w wymiarze

pięciu dni kalendarzowych, po odbyciu co najmniej dwóch miesięcy tej służby, z tym

że w przypadku służby pełnionej w kilku okresach urlopu wypoczynkowego udziela się

wyłącznie w pierwszym okresie służby;

4)

pełniącym służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny - w wymiarze

do dwudziestu sześciu dni kalendarzowych w danym roku.

2.

Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie wlicza się czasu niezbędnego

na przejazd do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki

wojskowej żołnierza.

3.

Jeżeli okres odbywania okresowej służby wojskowej lub służby wojskowej w razie ogłoszenia

mobilizacji i w czasie wojny, za który należny jest urlop wypoczynkowy, jest krótszy

w danym roku kalendarzowym niż dwanaście miesięcy, urlopu tego udziela się żołnierzowi

proporcjonalnie do okresu odbywanej służby.

4.

Na wniosek żołnierza dowódca jednostki wojskowej może udzielić urlopu wypoczynkowego

w częściach.

5.

Plan urlopów wypoczynkowych dla żołnierzy opracowuje się na szczeblu pododdziału,

uwzględniając w miarę możliwości ich wnioski. Plan urlopów podaje się do wiadomości

żołnierzy.

6.

W przypadkach uzasadnionych potrzebami służbowymi lub na wniosek żołnierza urlopu

wypoczynkowego można udzielić w innym terminie niż określony w planie urlopów.

7.

Żołnierzowi, który w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym nie mógł korzystać

z tego urlopu z powodu choroby trwającej co najmniej trzy dni, dowódca jednostki wojskowej

udziela ponownie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po powrocie do jednostki wojskowej

lub w okresie późniejszym na czas równy liczbie dni, w czasie których żołnierz pozostawał

na zwolnieniu lekarskim.

8.

Podstawą ponownego udzielenia żołnierzowi urlopu w przypadku, o którym mowa w ust.

7, jest zaświadczenie lekarskie stwierdzające chorobę i czas jej trwania.

9.

Do urlopu wypoczynkowego można dołączyć, na wniosek żołnierza, urlop dodatkowy.

Urlopu dodatkowego udziela się corocznie, w wymiarze dziesięciu dni kalendarzowych,

żołnierzom, o których mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy

1)

pełniącym służbę w jednostkach powietrzno-desantowych, desantowo-szturmowych lub innych

jednostkach wojskowych, jeśli wykonali co najmniej dziesięć skoków spadochronowych

w ciągu roku;

2)

zajmującym stanowiska nurków lub płetwonurków oraz instruktorów sanitarnych zabezpieczających

nurkowanie, którzy systematycznie nurkują lub przebywają w komorze dekompresyjnej;

3)

wchodzącym w skład etatowych załóg trałowców, niszczycieli min, okrętów podwodnych,

okrętów rakietowych, okrętów zwalczania okrętów podwodnych, jeśli okręty te wychodziły

w morze co najmniej sześćdziesiąt dni w ciągu roku;

4)

pełniącym służbę w jednostkach wojskowych przeznaczonych do zwalczania terroryzmu,

jeśli brali bezpośredni udział w realizacji tego zadania;

5)

przebywającym w strefie działań bojowych w czasie wojny co najmniej przez sześćdziesiąt

dni w ciągu roku.

1.

Urlopu zdrowotnego udziela się żołnierzowi, o którym mowa w art. 70 ust. 1 pkt 3 ustawy,

w jednym nieprzerwanym okresie, w wymiarze do jednego miesiąca.

2.

Podstawą udzielenia żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, urlopu zdrowotnego jest orzeczenie

w tej sprawie wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi na jego udokumentowany wniosek w

przypadku

1)

zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego członka rodziny, za którego uważa

się małżonka, dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego, siostrę, brata, babkę

lub dziadka żołnierza, a także dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka

żołnierza;

2)

ślubu żołnierza;

3)

urodzenia się dziecka żołnierza;

4

potrzeby odwiedzenia małżonka lub dziecka żołnierza, z wyjątkiem żołnierzy odbywających

ćwiczenia wojskowe rotacyjne oraz żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową

dyspozycyjnie.

2.

Urlopu okolicznościowego można udzielić żołnierzowi również w przypadkach uzasadnionych

szczególnie ważnymi względami

1)

rodzinnymi;

2)

osobistymi;

3)

klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

4)

związanymi z pracami sezonowymi w prowadzonym osobiście lub wraz ze współmałżonkiem

gospodarstwie rolnym.

3.

Urlopu okolicznościowego w przypadkach, o których mowa

1)

w ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 pkt 1-3 - udziela się w wymiarze od dwóch do pięciu dni

kalendarzowych;

2

w ust. 1 pkt 4 - udziela się, niezależnie od osoby odwiedzanej, w wymiarze trzech

dni kalendarzowych za każdy miesiąc odbywania lub pełnienia czynnej służby wojskowej,

z tym że żołnierzom odbywającym ćwiczenia wojskowe oraz żołnierzom pełniącym terytorialną

służbę wojskową rotacyjnie urlopu tego udziela się za każde trzydzieści dni nieprzerwanego

okresu odbywania tych ćwiczeń lub pełnienia tej służby;

3)

w ust. 2 pkt 4 - udziela się w łącznym wymiarze nie dłuższym niż czternaście dni kalendarzowych

w czasie trwania tej służby.

4.

Urlop, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie przysługuje za okres, w którym żołnierz przebywał

na innym urlopie, z wyjątkiem urlopów wymienionych w art. 70 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy.

5.

Urlopu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 ustawy, udziela się na czas trwania kampanii

wyborczej po przedstawieniu przez tego żołnierza zaświadczenia Państwowej Komisji

Wyborczej o rozpoczęciu i prowadzeniu przez niego własnej kampanii wyborczej.

1.

Niezależnie od przypadków, o których mowa w § 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3, żołnierzom

pełniącym służbę w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny można udzielić urlopu

okolicznościowego również w przypadku czasowego niewykonywania przez nich zadań bojowych.

2.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, może być udzielony żołnierzowi w jednym nieprzerwanym

okresie raz w roku kalendarzowym, w wymiarze

1)

w korpusie szeregowych - do siedmiu dni kalendarzowych;

2)

w korpusie podoficerów - do dziesięciu dni kalendarzowych;

3)

w korpusie oficerów - do piętnastu dni kalendarzowych.

3.

Do wymiaru urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się czasu niezbędnego na przejazd

do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki wojskowej

żołnierza.

Urlopu nagrodowego udziela się żołnierzom w trybie, na warunkach i w wymiarze określonych

w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

1.

Urlopu z tytułu honorowego krwiodawstwa udziela się żołnierzowi w wymiarze jednego

dnia kalendarzowego za każde oddane 200 ml krwi.

2.

Urlopu, o którym mowa w ust. 1, można udzielić żołnierzowi łącznie z innym urlopem.

1.

Fakt udzielenia żołnierzowi urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki

wojskowej.

2.

W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, podaje się rodzaj urlopu, jego wymiar, termin

rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce przebywania żołnierza na urlopie i sposób jego

powiadamiania w razie potrzeby odwołania tego żołnierza z urlopu.

3.

Odwołanie żołnierza z urlopu stwierdza się w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej.

Odwołanie powinno być uzasadnione i mieć wyjątkowy charakter.

4.

Odwołanie żołnierza z urlopu następuje za pomocą pisemnego zawiadomienia lub przez

uprawnionego żołnierza (pracownika), przez dowódcę (komendanta) garnizonu (dowódcę

jednostki wojskowej), właściwego dla miejsca przebywania żołnierza w czasie urlopu,

telefonicznie lub w każdy inny możliwy i dostępny sposób.

5.

Żołnierz odwołany z urlopu obowiązany jest niezwłocznie stawić się w miejscu pełnienia

służby.

6.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu przysługuje ponownie ten urlop w pełnym wymiarze,

jeżeli żołnierz przebywał na nim nie dłużej niż trzy dni kalendarzowe. W pozostałych

przypadkach przysługuje urlop w wymiarze niewykorzystanym.

7.

Żołnierzowi odwołanemu z urlopu udziela się ponownie tego urlopu po ustaniu przyczyny,

dla której został on z niego odwołany.

1.

Żołnierzom przebywającym na urlopie urlop ten może być przedłużony w razie

1)

zachorowania żołnierza;

2)

zgonu i pogrzebu lub ciężkiej choroby najbliższego członka rodziny, za którego uważa

się małżonka, dziecko, ojca, matkę, byłego opiekuna prawnego, siostrę, brata, babkę

lub dziadka żołnierza, a także dziecko, ojca, matkę lub byłego opiekuna prawnego małżonka

żołnierza;

3)

klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzinę;

4)

powstania innych ważnych przyczyn uniemożliwiających powrót do jednostki wojskowej.

2.

O przedłużeniu urlopu w sytuacjach określonych w ust. 1 decyduje dowódca garnizonu,

a w garnizonach, w których są etatowi komendanci garnizonu - komendant garnizonu,

w którym żołnierz przebywa na urlopie.

3.

Przedłużenie urlopu nie może przekraczać jednorazowo pięciu dni kalendarzowych.

4.

Dowódca lub komendant garnizonu, o których mowa w ust. 2, zawiadamia niezwłocznie

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz odbywa lub pełni czynną służbę wojskową,

o przedłużeniu urlopu temu żołnierzowi.

1.

Do wymiaru urlopów wlicza się kolejne dni kalendarzowe, w tym niedziele i święta oraz

dni dodatkowo wolne od służby.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do urlopu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3, §

4 i § 9 ust. 1. Do wymiaru tych urlopów nie wlicza się niedziel i świąt oraz dni dodatkowo

wolnych od służby.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia