Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 grudnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Zakwaterowanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”,

polega na

1)

stałym, tymczasowym lub przejściowym rozmieszczeniu

a)

żołnierzy i innych osób określonych w ustawie,

b)

jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,

2)

magazynowaniu lub przechowywaniu urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu

wojskowego

- w budynkach i lokalach oraz na gruntach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających

w trwałym zarządzie organów wojskowych lub powierzonych Agencji Mienia Wojskowego,

uzyskanych czasowo na te cele od właściwych organów administracji rządowej, jednostek

samorządu terytorialnego, osób prawnych lub fizycznych.

2.

Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, określi

1)

normy rozmieszczenia jednostek i instytucji wojskowych oraz innych jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej, a także urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych

i sprzętu wojskowego;

2)

sposób zarządzania budynkami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie Sił Zbrojnych;

3)

właściwość organów wojskowych w sprawach związanych z zakwaterowaniem Sił Zbrojnych.

4)

(uchylony)

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

lokalu mieszkalnym - należy przez to rozumieć samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1892 oraz z 2017 r. poz. 1529) będący w dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego, zwanej dalej „Agencją”;

2)

kwaterze - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny przeznaczony do zakwaterowania

żołnierza zawodowego i ujęty w wykazie kwater sporządzanym na podstawie ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1456);

3)

wspólnej kwaterze stałej - należy przez to rozumieć pomieszczenie mieszkalne przeznaczone

do nieodpłatnego zakwaterowania zbiorowego żołnierzy, znajdujące się w budynku położonym

na terenie zamkniętym lub pomieszczenia jednostek pływających Marynarki Wojennej;

4)

lokalu użytkowym - należy przez to rozumieć budynek lub jego część przeznaczone na

cele inne niż mieszkalne;

5)

zamieszkiwaniu - należy przez to rozumieć przebywanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego;

6)

zajmowaniu lokalu - należy przez to rozumieć posiadanie tytułu prawnego do lokalu

mieszkalnego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej albo umowy najmu albo

umowy użyczenia;

7)

miejscowości pobliskiej - należy przez to rozumieć miejscowość, do której najkrótszy

czas dojazdu lądowym środkiem publicznego transportu zbiorowego, łącznie z przesiadkami,

nie przekracza zgodnie z rozkładem jazdy 2 godzin w obie strony, licząc od stacji

(przystanku) najbliższej miejsca pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższej

miejsca zamieszkania, bez uwzględnienia czasu dojazdu do i od stacji (przystanku)

w obrębie miejscowości, z której żołnierz dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje

obowiązki służbowe;

8)

kwaterze internatowej - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny pełniący funkcję

internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez żołnierza lub większą liczbę żołnierzy

zawodowych lub pracowników cywilnych wojska;

9)

internacie - należy przez to rozumieć budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych

stanowiących organizacyjną całość, przeznaczoną do zakwaterowania żołnierzy zawodowych

lub pracowników cywilnych wojska;

10)

służbowym pokoju noclegowym - należy przez to rozumieć wydzielone pomieszczenie przeznaczone

na stały pobyt ludzi, znajdujące się w budynku położonym na terenie zamkniętym;

11)

lokalu zamiennym - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny znajdujący się w tej

samej miejscowości lub w miejscowości pobliskiej, wyposażony w urządzenia techniczne

co najmniej takie, w jakie był wyposażony lokal mieszkalny używany dotychczas, o powierzchni

użytkowej podstawowej takiej, jak lokalu mieszkalnego dotychczas używanego z jednoczesnym

zachowaniem minimalnej powierzchni użytkowej podstawowej przypadającej na członka

gospodarstwa domowego nie mniejszej niż 8 m

12)

opłatach za używanie lokalu - należy przez to rozumieć świadczenie pieniężne za korzystanie

z lokalu mieszkalnego, które obejmuje koszty administrowania, koszty konserwacji,

koszty utrzymania technicznego nieruchomości, odpis na fundusz remontowy, koszty utrzymania

zieleni, koszty utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, w tym koszty związane

z utrzymaniem czystości, koszty energii cieplnej, elektrycznej i wody na potrzeby

części wspólnej, zwrot kosztów z tytułu podatku od nieruchomości, opłatę za antenę

zbiorczą lub telewizję kablową, opłaty z tytułu legalizacji przyrządów pomiarowych

zamontowanych na potrzeby lokalu mieszkalnego oraz opłaty z tytułu użytkowania dźwigu

osobowego i konserwacji urządzeń domofonowych;

13)

opłatach pośrednich - należy przez to rozumieć opłaty za energię cieplną, elektryczną,

gaz, wodę oraz za odbiór nieczystości stałych i płynnych;

14)

powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego - należy przez to rozumieć powierzchnię

wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu mieszkalnym, a w szczególności pokoi,

kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń

służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie

i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów,

tarasów i loggii, antresoli, pralni, suszarni, wózkowni oraz pomieszczeń przynależnych;

15)

powierzchni użytkowej podstawowej - należy przez to rozumieć powierzchnię pokoi;

16)

inwestycjach - należy przez to rozumieć środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1047, z późn. zm.;

17)

eksploatacji kwatery - należy przez to rozumieć wykorzystywanie kwatery zgodnie z

jej przeznaczeniem, utrzymywanie we właściwym stanie technicznym i sanitarnohigienicznym

z równoczesną dbałością o niepogorszenie jej właściwości użytkowych;

18)

stawce podstawowej - należy przez to rozumieć minimalną możliwą stawkę świadczenia

mieszkaniowego.

2.

Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego dokonuje się w świetle wyprawionych

ścian. Powierzchnie pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej

od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40

m, lecz mniejszej od 2,20 m w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie.

Pozostałe zasady obliczania powierzchni należy stosować zgodnie z Polską Normą odpowiednią

do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie.

1.

Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej lub inny organ właściwy

na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm., na wniosek Ministra Obrony Narodowej, przekazuje mu bez pierwszej opłaty w trwały

zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa.

2.

Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w przypadku, gdy jednostki organizacyjne

podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane nie dysponują w określonej

miejscowości dostateczną ilością nieruchomości gruntowych, budynków lub lokali, niezbędnych

na cele obronności i bezpieczeństwa państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, lub na cele mieszkaniowe żołnierzy zawodowych.

3.

Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa oraz związane z nimi nieruchomości podlegają

przekazaniu organom wojskowym na zasadach i w trybie określonym w przepisach o lasach.

Przekazaniu nie podlegają grunty objęte ochroną prawną.

(uchylony)

1.

Dowódca jednostki wojskowej może wprowadzić zakaz wstępu na grunty zajęte na zakwaterowanie

Sił Zbrojnych lub wykorzystywane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w uzgodnieniu

z starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej. Zakaz wstępu nie

dotyczy pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe” upoważnionych

do nadzorowania i wykonywania czynności gospodarczo-leśnych, w zakresie i terminach

uzgodnionych z dowódcą jednostki wojskowej.

2.

Grunty objęte zakazem wstępu należy oznaczyć w sposób łatwo dostrzegalny.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

(uchylony)

Od decyzji wydawanych przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji

rządowej, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa przysługuje

stronie odwołanie do wojewody.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Wspólne kwatery stałe są przeznaczone do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy

1)

odbywających zasadniczą służbę wojskową;

2)

odbywających przeszkolenie wojskowe;

2a

terytorialnej służby wojskowej pełnionej rotacyjnie;

3)

odbywających ćwiczenia wojskowe;

4)

służby kandydackiej;

5)

służby przygotowawczej;

6)

pełniących okresową służbę wojskową;

7)

będących słuchaczami szkół albo uczestniczących w innych formach szkolenia w Siłach

Zbrojnych, a także skierowanych do pełnienia czynnej służby wojskowej poza granicami

państwa;

8)

pełniących służbę wojskową w czasie stanu nadzwyczajnego, po ogłoszeniu mobilizacji

lub w czasie wojny.

2.

Możliwość zakwaterowania we wspólnej kwaterze stałej przysługuje również żołnierzom

zawodowym, na ich wniosek, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy zakwaterowania żołnierzy

we wspólnych kwaterach stałych oraz tryb ich kwaterowania, z uwzględnieniem podziału

wspólnych kwater stałych na powierzchnię podstawową - rozumianą jako powierzchnię

mieszkalną izb żołnierskich oraz powierzchnię pomocniczą - rozumianą jako inne rodzaje

powierzchni, niezbędnych do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy, oraz zajmowane przez

żołnierza stanowisko służbowe.

1.

Żołnierzowi zawodowemu od dnia wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe do dnia

zwolnienia z czynnej służby wojskowej przysługuje prawo do zakwaterowania na czas

pełnienia służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, albo w

miejscowości pobliskiej albo za jego zgodą w innej miejscowości.

2.

Prawo do zakwaterowania żołnierza zawodowego jest realizowane w jednej z następujących

form

1)

przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego;

2)

przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;

3)

wypłaty świadczenia mieszkaniowego.

3.

Żołnierz służby stałej wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których

mowa w ust. 2.

4.

Żołnierzowi służby kontraktowej prawo do zakwaterowania realizuje się, na jego wniosek,

w pierwszej kolejności w formie przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego.

W przypadku nieprzydzielenia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierz ten

wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt

2 i 3.

5.

W przypadku odmowy przyjęcia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierz służby

kontraktowej z dniem złożenia oświadczenia traci prawo do zakwaterowania, w tym w

formach zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, przez okres zajmowania

danego stanowiska służbowego, chyba że zmianie ulegną jego uprawnienia do zakwaterowania.

6.

Żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeżeli on lub jego

małżonek, z zastrzeżeniem ust. 10

1)

otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery, wypłacony na podstawie

przepisów ustawy obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.;

2)

otrzymał odprawę mieszkaniową wypłaconą albo zrealizowaną w formie rzeczowej na podstawie

przepisów ustawy obowiązujących od dnia 1 lipca 2004 r.;

3)

nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego

z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia;

4)

otrzymał pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 31

grudnia 1995 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. poz. 19 oraz z 1994 r. poz. 36);

5)

nabył własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego od Agencji.

7.

W przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami zawodowymi, jednemu z małżonków przysługuje

prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału kwatery albo innego lokalu

mieszkalnego, a drugiemu w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej

albo wypłaty świadczenia mieszkaniowego; w przypadku braku możliwości przydziału kwatery

albo innego lokalu mieszkalnego, prawo do zakwaterowania jest realizowane w formie

przydziału miejsc w internacie albo kwaterze internatowej, albo w formie wypłaty świadczeń

mieszkaniowych. Małżonkowie wybierają, na ich wniosek, formę realizowania prawa do

zakwaterowania. Małżonkowi, który wybrał realizację prawa do zakwaterowania w formie

przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, nie przysługuje norma na małżonka,

który korzysta z innej formy realizacji prawa do zakwaterowania.

8.

Żołnierz zawodowy traci prawo do zakwaterowania w miejscowości, w której pełni służbę

przez czas pełnienia tej służby, jeżeli

1)

wynajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzieloną kwaterę albo inny lokal

mieszkalny, nie zamieszkuje w niej przez okres dłuższy niż trzy miesiące, z przyczyn

niewynikających ze stosunku służby lub innych niezależnych od niego;

2)

używa lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej w sposób

sprzeczny z decyzją o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, miejsca

w internacie albo kwaterze internatowej lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem, zaniedbuje

obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, albo niszczy urządzenia przeznaczone do

wspólnego korzystania przez mieszkańców;

3)

wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu albo obowiązującym

w tym zakresie regulaminom w internacie albo w kwaterze internatowej, czyniąc uciążliwym

korzystanie z innych lokali lub miejsc w internacie albo kwaterze internatowej;

4)

zajmuje lokal mieszkalny przydzielony na podstawie art. 38 i nie uiszcza pełnych opłat

za używanie kwatery lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowania kwatery przez

łączny okres dłuższy niż trzy miesiące.

9.

W przypadkach, o których mowa w ust. 8, dyrektor oddziału regionalnego wzywa żołnierza

do zaniechania naruszeń, określając trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku

niezastosowania się do wezwania wydaje decyzję o utracie prawa do zakwaterowania w

miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, przez czas pełnienia tej służby. Utrata

prawa do zakwaterowania następuje z dniem, w którym decyzja staje się ostateczna.

10.

Prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału miejsca w internacie albo

kwaterze internatowej przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli on lub jego małżonek

w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej nie skorzystał

z uprawnień, o których mowa w ust. 6, albo on lub jego małżonek nie posiada w tej

miejscowości lokalu mieszkalnego wybudowanego lub nabytego z wykorzystaniem uprawnień,

o których mowa w ust. 6.

(uchylony)

1.

Odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, przysługuje żołnierzowi

1)

służby stałej

a)

zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu w kwaterze, o ile nabył on

prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został zwolniony

z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia uprawnień

do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy,

b)

który do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie otrzymał decyzji o przydziale

lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 21 ust. 6, o

ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został

zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia

uprawnień do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego

zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy;

2)

służby kontraktowej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, o ile nabył prawo do

emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami tej służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze.

2.

Żołnierzowi służby stałej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu

w lokalu mieszkalnym niebędącym kwaterą, przysługuje prawo do zajmowania tego lokalu.

Dyrektor oddziału regionalnego zawiera umowę najmu tego lokalu mieszkalnego.

3.

W razie śmierci

1)

żołnierza służby stałej, który do dnia śmierci zajmował lokal mieszkalny lub nie otrzymał

decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa

w art. 21 ust. 6, o ile do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej lub jego

śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

2)

żołnierza służby kontraktowej, który do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej

lub którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

3)

żołnierza pełniącego służbę kandydacką, nadterminową zasadniczą służbę wojskową, służbę

przygotowawczą albo służbę okresową, którego śmierć pozostaje w związku ze służbą

wojskową,

4)

żołnierza, o którym mowa w pkt 1-3, zmarłego w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby

wojskowej, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek urazów doznanych w czasie pełnienia służby

lub chorób powstałych w tym czasie, albo w ciągu 3 lat po zwolnieniu ze służby, jeżeli

śmierć nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby

wojskowej,

5)

żołnierza uprawnionego do odprawy mieszkaniowej w dniu zwolnienia ze służby wojskowej,

zmarłego przed dniem wypłaty tej odprawy

- wspólnie zamieszkałym z nim w dniu jego śmierci: małżonkowi, zstępnym, wstępnym,

osobom przysposobionym i osobom przysposabiającym przysługują uprawnienia, o których

mowa w ust. 4, a w przypadku żołnierza, o którym mowa w pkt 5 - uprawnienie, o którym

mowa w ust. 4 pkt 1.

4.

Osobom, o których mowa w ust. 3, przysługują

1)

odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, wypłacana uprawnionym w częściach równych

a)

w wysokości obliczonej według ilości norm przysługujących zmarłemu żołnierzowi w dniu

jego śmierci,

b)

w wysokości 80% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego, obliczonej według zasad

określonych w art. 47, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową,

albo

2)

zajmowany lokal mieszkalny, lokal zamienny w przypadku zajmowania kwatery, jeżeli

Agencja ma taki w swoim zasobie mieszkaniowym i internatowym, za ich zgodą, albo

3)

lokal mieszkalny odpowiadający uprawnieniom żołnierza w dniu jego śmierci, ustalonym

na zasadach określonych w art. 26 ust. 1-4, będący w zasobie mieszkaniowym i internatowym

Agencji, w wybranej przez nich miejscowości, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku

ze służbą wojskową, na ich wniosek.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, Agencja może zaproponować

w zamian za odprawę mieszkaniową, o której mowa w art. 47, za jego zgodą, lokal zamienny,

jeżeli ma taki w swoich zasobach.

6.

Żołnierzowi zawodowemu zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, który nabył prawo

do wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego

w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi

właściwościami lub warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia

odszkodowawcze, w zamian za odprawę, na jego wniosek, przysługuje prawo do zajmowania

lokalu mieszkalnego w wybranej przez niego miejscowości, w której Agencja posiada

zasób mieszkaniowy i internatowy, według uprawnień posiadanych w dniu zaistnienia

wypadku lub choroby.

7.

W przypadku skorzystania przez żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1

lit. a, przez osoby, o których mowa w ust. 3, albo przez żołnierza zawodowego, o którym

mowa w ust. 6, z prawa do lokalu zamiennego albo innego lokalu mieszkalnego, dyrektor

oddziału regionalnego zawiera z tymi osobami umowę najmu lokalu mieszkalnego.

8.

W przypadku braku w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w miejscowości wybranej

przez osoby, o których mowa w ust. 3, lokalu mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom

żołnierza w dniu jego śmierci, Agencja może pozyskać lokal mieszkalny w tej miejscowości.

Koszty zakupu lokalu są finansowane z dotacji budżetowej.

9.

Odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu oraz osobom, o których

mowa w ust. 3, jeżeli żołnierz

1)

skorzystał z uprawnień w przypadkach określonych w ust. 6 i art. 21 ust. 6;

2)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek skazania prawomocnym wyrokiem

sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego;

3)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek orzeczenia wydanego w postępowaniu

dyscyplinarnym.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek poświadczony przez dowódcę jednostki wojskowej,

w której żołnierz pełni służbę wojskową, dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla

garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową, wydaje decyzję o przydziale kwatery

albo innego lokalu mieszkalnego.

2.

W przypadku przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej, dyspozycji lub

wyznaczenia na stanowisko służbowe w innej miejscowości żołnierz ma prawo nadal zajmować

kwaterę albo inny lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale kwatery albo

innego lokalu mieszkalnego, nie dłużej jednak niż do dnia

1)

w którym kolejna decyzja o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego stała

się ostateczna albo odmowy przyjęcia przydzielonej kolejnej kwatery albo innego lokalu

mieszkalnego;

2)

ostatniego w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym następuje wypłata świadczenia

mieszkaniowego;

3)

zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

3.

W przypadku braku możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo innego

lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego, zgodnie z uprawnieniem i wyborem

dokonanym przez żołnierza zawodowego, przydziela miejsce w internacie albo kwaterze

internatowej albo wypłaca świadczenie mieszkaniowe.

4.

W przypadku zaistnienia możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo

innego lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego informuje o tym żołnierza

i za jego zgodą wyrażoną na piśmie, przydziela kwaterę albo inny lokal mieszkalny.

Jeżeli żołnierzowi zawodowemu wypłaca się świadczenie mieszkaniowe, przydzielenie

kwatery albo innego lokalu mieszkalnego może nastąpić po upływie miesiąca na koniec

miesiąca kalendarzowego od dnia poinformowania żołnierza o możliwości zakwaterowania.

Termin ten za zgodą żołnierza może zostać skrócony.

5.

Żołnierz zawodowy jest obowiązany niezwłocznie powiadomić dyrektora oddziału regionalnego

o wszelkich okolicznościach mających wpływ na jego prawo do zakwaterowania. Skutki

braku powiadomienia organów Agencji o zaistniałych zmianach obciążają żołnierza.

(uchylony)

1.

Przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej uwzględnia się stanowisko służbowe

żołnierza zawodowego oraz jego stan rodzinny. Norma powierzchni użytkowej podstawowej,

która przysługuje żołnierzowi z jednego tytułu, wynosi 8-12 m

2.

Struktura kwatery powinna obejmować

1)

dla żołnierza samotnego - jeden pokój z kuchnią albo aneksem kuchennym;

2)

dla rodziny dwuosobowej - dwa pokoje z kuchnią albo aneksem kuchennym;

3)

dla rodziny trzyosobowej - trzy pokoje z kuchnią albo aneksem kuchennym;

4)

dla rodziny czteroosobowej lub większej - trzy albo cztery pokoje z kuchnią albo aneksem

kuchennym.

3.

Członkami rodziny żołnierza zawodowego, których uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej

powierzchni użytkowej podstawowej, są

1)

małżonek;

2)

wspólnie zamieszkałe dzieci własne, przysposobione, przyjęte na wychowanie na podstawie

orzeczenia sądu opiekuńczego, dzieci małżonka, zwane dalej „dziećmi”, do czasu zawarcia

przez nie związku małżeńskiego, nie dłużej jednak niż do dnia ukończenia 25 roku życia,

chyba że przed tym dniem stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji

i nie zawarły związku małżeńskiego.

4.

Żołnierzowi zawodowemu, który zawarł związek małżeński, przyznaje się dodatkową powierzchnię

użytkową podstawową w wysokości jednej normy, jeżeli on i małżonek nie posiadają dzieci.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, na wniosek lub za jego pisemną zgodą, dyrektor oddziału regionalnego

może przydzielić kwaterę albo inny lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej

mniejszej albo do 20 m

6.

W przypadku gdy żołnierzami zawodowymi są oboje małżonkowie, przy ustalaniu powierzchni,

o której mowa w ust. 1, uwzględnia się normę korzystniejszą.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, ilość norm powierzchni

użytkowej podstawowej przysługujących żołnierzom zawodowym, uwzględniając stopień

etatowy zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego z rozróżnieniem

stanowisk służbowych zaszeregowanych do stopni generałów (admirałów), oficerów starszych

oraz pozostałych stanowisk służbowych, jak również stan rodzinny żołnierza zawodowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 24 ust. 2 i 3,

które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Przyznanie emerytury wojskowej, wojskowej renty inwalidzkiej lub wojskowej renty rodzinnej

w trybie wyjątkowym, przewidzianym w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin, nie powoduje powstania prawa do kwatery ani świadczeń wynikających

z tego prawa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

(uchylony)

1.

(uchylony)

2.

Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie umowy

najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach

i w wysokości określonych w art. 36.

3.

W przypadku śmierci osoby, o której mowa w ust. 2, członkowie rodziny, o których mowa

w art. 26 ust. 3, stale z nią zamieszkujący do chwili jej śmierci, mają prawo zajmowania

lokalu mieszkalnego. W takim przypadku dyrektor oddziału regionalnego zawiera na ich

wniosek umowę najmu do końca okresu obowiązywania tytułu prawnego, który przysługiwał

osobie zmarłej.

4.

W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego

albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132).

Do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie

mieszkaniowym i internatowym Agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie

przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm..

1.

Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują kwatery albo inne lokale mieszkalne,

są obowiązane do ich opróżnienia w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania

właściwego dyrektora oddziału regionalnego. Przepis art. 41 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego w ustalonym terminie, dyrektor oddziału

regionalnego kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego,

a w przypadkach, o których mowa w art. 45 ust. 3, również o wezwanie gminy do udziału

w postępowaniu.

3.

W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego może wskazać inny

lokal mieszkalny lub pomieszczenie tymczasowe, jeżeli potrzeby mieszkaniowe żołnierzy

zawodowych są zaspokojone, a osoba obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego nie

posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

lub nie jest uprawniona do takiego lokalu lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Jeżeli gmina nie wykonała wyroku sądowego w zakresie dostarczenia lokalu socjalnego

osobie uprawnionej, Agencji przysługuje roszczenie o odszkodowanie od gminy na podstawie

art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

(uchylony)

1.

Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie mogą być w całości lub części oddane w podnajem.

2.

Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie mogą być w całości lub części użyczone bez

zgody dyrektora oddziału regionalnego.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

1.

Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny uiszcza opłaty za używanie lokalu w wysokości

nie większej niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali rocznej, określonej na

podstawie ust. 2, oraz zaliczki na opłaty pośrednie w terminie do piętnastego dnia

każdego miesiąca, od dnia przekazania lokalu mieszkalnego. Za dzień wpłaty opłat przyjmuje

się dzień ich wpływu na rachunek bankowy Agencji.

2.

Wartość odtworzeniową lokalu stanowi iloczyn powierzchni użytkowej danego lokalu oraz

wartości odtworzeniowej 1 m

3.

Agencja ma prawo pobierać zaliczki na opłaty pośrednie.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania oraz

rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób obliczania

zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie 1 m

1.

Opłaty i opłaty pośrednie za używanie lokalu mieszkalnego zajmowanego przez żołnierza

zawodowego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami

ustawowymi za opóźnienie, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego

wystawionego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 i 1475).

2.

Za uiszczanie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu

mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby stale zamieszkujące w tym lokalu.

3.

Odpowiedzialność osób, o których mowa w ust. 2, ogranicza się do wysokości opłat za

używanie lokalu i opłat pośrednich, za okres ich stałego zamieszkiwania.

(uchylony)

1.

W przypadku żołnierza zawodowego, który nie uiszcza w całości opłat, o których mowa

w art. 36 ust. 1, przez łączny okres dłuższy niż trzy miesiące, dyrektor oddziału

regionalnego wzywa żołnierza zawodowego do uiszczenia zaległych opłat, określając

trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku niezastosowania się do wezwania

uchyla decyzję o przydziale dotychczasowego lokalu mieszkalnego i przydziela lokal

mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej od przysługującej.

2.

Na wniosek żołnierza zawodowego, po uregulowaniu zaległości wraz z odsetkami ustawowymi

za opóźnienie, dyrektor oddziału regionalnego może odstąpić od przekwaterowania tego

żołnierza.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Żołnierz zawodowy wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi jest obowiązany opróżnić

lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, jeżeli

1)

nie przysługuje mu prawo do zakwaterowania w związku ze skorzystaniem z uprawnień,

o których mowa w art. 21 ust. 6;

2)

ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego utraciła moc oraz w przypadkach,

o których mowa w art. 24 ust. 2;

3)

żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne lokale mieszkalne, z których jeden

odpowiada co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru

lokalu mieszkalnego;

4)

żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 21 ust. 10; w takim przypadku

przysługuje im prawo wyboru miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;

5)

utracił prawo do zakwaterowania na podstawie art. 21 ust. 9;

6)

otrzymuje świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 48d;

7)

został zwolniony z zawodowej służby wojskowej.

2.

Żołnierz zawodowy, który utracił prawo do zakwaterowania, jest obowiązany opróżnić

lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie

z nim zamieszkującymi, w terminie 30 dni od dnia utraty prawa do zakwaterowania, a

w przypadku żołnierza zwalnianego z zawodowej służby wojskowej, któremu przysługuje

odprawa mieszkaniowa, w terminie

1)

30 dni od dnia jej wypłaty albo

2)

90 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej w przypadku, o którym mowa

w art. 47 ust. 6.

3.

Żołnierz zawodowy, który otrzymał odprawę mieszkaniową w trybie art. 47 ust. 5 jest

obowiązany opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie lub kwaterze internatowej,

w terminie trzydziestu dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

4.

W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego

wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo w kwaterze internatowej

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania.

5.

Za okres zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, internacie albo kwaterze internatowej

do dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w ust. 4, żołnierz jest obowiązany uiszczać

odszkodowanie w wysokości opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie

albo kwaterze internatowej oraz opłaty pośrednie, a za okres od dnia doręczenia wezwania

do dnia opróżnienia, odszkodowanie w wysokości 150% opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,

miejsca w internacie albo kwatery internatowej oraz opłaty pośrednie. Do odszkodowania

należnego za zamieszkiwanie w internacie albo w kwaterze internatowej nie stosuje

się przepisu art. 53 ust. 1.

6.

W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery

internatowej w ustalonym terminie, o którym mowa w ust. 4, dyrektor oddziału regionalnego

wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, z wyłączeniem przypadków, o

których mowa w art. 45 ust. 3.

7.

Do nieuiszczonego odszkodowania, do dnia opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca

w internacie albo kwatery internatowej, stosuje się przepisy art. 37.

1.

W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego posiadającego dziecko i zajmującego lokal

mieszkalny, dyrektor oddziału regionalnego właściwy ze względu na położenie lokalu

mieszkalnego dotychczas wspólnie zajmowanego przez żołnierza zawodowego i jego małżonka,

dokonuje rozkwaterowania byłych małżonków po uprawomocnieniu się wyroku orzekającego

rozwód, w ten sposób, że uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i

1)

żołnierzowi zawodowemu wydaje decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem

uprawnień określonych w art. 26, posiadanych w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego

rozwód;

2)

z byłym małżonkiem żołnierza zawodowego wychowującym dziecko, który nie posiada tytułu

prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

i nie jest uprawniony do lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego

na podstawie odrębnych przepisów, zawiera na czas oznaczony umowę najmu lokalu mieszkalnego

położonego

a)

w tej samej miejscowości albo

b)

w miejscowości pobliskiej albo

c)

za jego zgodą w innej miejscowości, w której Agencja posiada wolny zasób mieszkaniowy

i internatowy;

3)

byłego małżonka żołnierza zawodowego niewychowującego dziecka wzywa do opróżnienia

lokalu mieszkalnego, bez konieczności zapewnienia lokalu ze strony Agencji, i stosuje

odpowiednio przepisy art. 41 ust. 4-7.

2.

Lokal mieszkalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien nadawać się do zamieszkania

ze względu na wyposażenie i stan techniczny, zaś powierzchnia użytkowa podstawowa

przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5

m

3.

W przypadku odmowy zawarcia umowy najmu i odmowy opróżnienia lokalu mieszkalnego,

dotychczas zajmowanego przez osobę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dyrektor oddziału

regionalnego wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego i stosuje odpowiednio przepisy

art. 41 ust. 4-7.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zajmująca lokal mieszkalny na podstawie umowy

najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach

i w wysokości określonych w art. 36.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do małżonków żołnierzy zawodowych, którzy

zmarli, nie nabywając prawa do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej

lub których śmierć nie pozostawała w związku ze służbą wojskową.

6.

W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego nieposiadającego dzieci, dyrektor oddziału

regionalnego uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego żołnierzowi zawodowemu

i przydziela lokal mieszkalny z uwzględnieniem uprawnień określonych w art. 26, posiadanych

w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód. Były małżonek jest obowiązany

w terminie trzydziestu dni od dnia uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód

opróżnić lokal mieszkalny, bez konieczności zapewnienia lokalu ze strony Agencji,

z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3 pkt 1 oraz 3-5.

(uchylony)

(uchylony)

Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują lokale mieszkalne i odmówiły skorzystania

z uprawnień, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 4, tracą prawo do tych uprawnień. W

takim przypadku przepisy art. 41 ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.

Osoba zajmująca kwaterę albo inny lokal mieszkalny jest obowiązana zawiadomić Agencję

o zamiarze ich opróżnienia w terminie 7 dni przed dokonaniem tej czynności.

1.

Opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej zamieszkiwanych

przez żołnierza wspólnie z innymi osobami dokonuje organ egzekucyjny, na wniosek dyrektora

oddziału regionalnego, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Egzekucja wydatków związanych z opróżnieniem, o którym mowa w ust. 1, następuje w

trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej

przez

1)

kobietę w ciąży,

2)

małoletniego,

3)

osobę niepełnosprawną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 777, 935 i 1428) lub ubezwłasnowolnioną,

4)

obłożnie chorego - osobę, która dysponuje dokumentem urzędowym lub zaświadczeniem

lekarskim stwierdzającym stan zdrowia, w którym chory bez narażenia życia lub zdrowia

nie może prowadzić normalnej egzystencji, a w szczególności nie jest zdolny do podjęcia

żadnej pracy, wydanym nie wcześniej niż miesiąc przed wykonywaniem przymusowego wykwaterowania,

5)

emeryta i rencistę

- wraz z osobami wspólnie z nimi zamieszkującymi, nie wydaje się decyzji o opróżnieniu

lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej. W takim przypadku

dyrektor oddziału regionalnego kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu

mieszkalnego, orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, o wezwanie

do udziału w postępowaniu gminy oraz zasądzenie odszkodowania.

1.

Wniosek o przydział kwatery albo innego lokalu mieszkalnego zawiera dane osobowe żołnierza

oraz członków jego rodziny niezbędne do ustalenia jego uprawnień.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb składania wniosków o przydział kwatery albo innego lokalu mieszkalnego,

2)

wzór wniosku o przydział kwatery albo innego lokalu mieszkalnego,

3)

wzór decyzji o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego

- uwzględniając sprawność postępowania oraz uproszczony charakter wzorów tych dokumentów.

(uchylony)

1.

Odprawa mieszkaniowa wynosi 3% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego za każdy

rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku

za długoletnią służbę wojskową i nie może być niższa niż 45% oraz wyższa niż 80% wartości

przysługującego lokalu mieszkalnego. Odprawę oblicza się i wypłaca według następujących

zasad

1)

żołnierzowi zawodowemu, zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, przysługuje odprawa

obliczona z uwzględnieniem okresu służby liczonego w pełnych latach, z tym że rozpoczęty

rok, w którym następuje zwolnienie ze służby, przyjmuje się jako rok pełny;

2)

żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, jeżeli nie nabył

prawa do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy lub któremu przyznano wojskową rentę

inwalidzką przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje odprawa w wysokości

45% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;

3)

wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni

użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1,

ilości norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej służby wojskowej w dniu wskazanym

przez żołnierza, wskaźnika 1,66, wskaźnika ceny 1 m

2.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej

nie później niż w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku. Wydanie decyzji następuje

po złożeniu wniosku, oświadczenia żołnierza o stanie rodzinnym na dzień wskazany przez

żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i przedstawieniu co najmniej jednego z następujących

dokumentów

1)

zaświadczenia o nabyciu uprawnień do emerytury wojskowej lub do wojskowej renty inwalidzkiej

wydanego przez wojskowy organ emerytalny;

2)

zaświadczenia o przyczynach zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wydanego przez

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił służbę wojskową, jeżeli

nie nabył prawa do emerytury wojskowej lub nie uzyskał uprawnień do wojskowej renty

inwalidzkiej;

3)

zaświadczenia o związku śmierci żołnierza ze służbą wojskową wydanego przez właściwy

organ wojskowy;

4)

decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wraz z zaświadczeniem o wysłudze

lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym

przez właściwy organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu

pełnienia zawodowej służby wojskowej.

3.

W przypadku śmierci żołnierza zawodowego odprawę mieszkaniową oblicza się, przyjmując

wysługę lat, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustaloną na dzień jego śmierci i wypłaca

wspólnie zamieszkałym: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom

przysposabiającym, w wysokości nie niższej niż 45% wartości przysługującego lokalu

mieszkalnego.

4.

Do obliczenia wartości przysługującego lokalu mieszkalnego w przypadku żołnierza służby

kontraktowej, żołnierza pełniącego służbę kandydacką oraz żołnierza nadterminowej

zasadniczej służby wojskowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 ust. 1-4.

5.

Żołnierzowi zawodowemu, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o zwolnieniu

z zawodowej służby wojskowej, na jego wniosek złożony przed zwolnieniem ze służby,

wydaje się decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej, przyjmując do obliczenia wartość

przysługującego lokalu mieszkalnego, ilość norm należnych żołnierzowi w okresie zawodowej

służby wojskowej w dniu wskazanym przez żołnierza, oraz wskaźnika ceny 1 m

6.

Odmowa przyjęcia odprawy mieszkaniowej lub niezłożenie dokumentów, o których mowa

w ust. 2, w terminie 90 dni od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, nie zwalnia

z obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa w art. 41.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb wypłaty odprawy mieszkaniowej oraz wzory wniosków składanych w tych sprawach,

uwzględniając potrzebę szybkiego i uproszczonego postępowania.

(uchylony)

W razie samowolnego zajęcia lokalu mieszkalnego przedstawiciel Agencji, w asyście

Żandarmerii Wojskowej lub Policji, dokonuje wykwaterowania osób, które zajęły lokal

mieszkalny, na ich koszt, bez obowiązku dostarczenia innego lokalu.

1.

Na wniosek żołnierza zawodowego dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla garnizonu,

w którym żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dokonać zamiany

lokalu mieszkalnego dotychczas zajmowanego przez żołnierza zawodowego na inny lokal

mieszkalny w tym garnizonie lub w miejscowości pobliskiej lub innej miejscowości niezasiedlony,

albo zajmowany przez innego żołnierza zawodowego lub osobę inną niż żołnierz zawodowy.

1a.

Dyrektor oddziału regionalnego właściwy ze względu na miejsce położenia lokalu mieszkalnego

zajmowanego przez osobę inną niż żołnierz zawodowy może, na wniosek tej osoby, dokonać

zamiany tego lokalu mieszkalnego na inny lokal mieszkalny, niezasiedlony albo zajmowany

przez żołnierza zawodowego albo osobę inną niż żołnierz zawodowy.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 1a, do żołnierza zawodowego przepis art.

24 ust. 1 stosuje się odpowiednio, a z osobą inną niż żołnierz zawodowy dyrektor oddziału

regionalnego właściwy ze względu na miejsce położenia lokalu mieszkalnego zawiera

umowę najmu lokalu mieszkalnego na czas, na jaki obowiązywał tytuł prawny do dotychczas

zajmowanego lokalu mieszkalnego.

3.

Koszty zamiany lokalu mieszkalnego ponoszą żołnierz zawodowy lub osoba, o których

mowa w ust. 1 i 1a.

4.

Zamiany lokalu mieszkalnego nie dokonuje się, jeżeli o zamianę ubiega się osoba, która

na podstawie art. 29b lub art. 41 jest obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego.

W przypadku zajmowania przez żołnierza zawodowego lokalu mieszkalnego znajdującego

się w budynku przeznaczonym do przebudowy, rozbiórki lub z innej przyczyny uniemożliwiającej

dalsze zamieszkiwanie w nim, dyrektor oddziału regionalnego właściwy dla garnizonu,

w którym żołnierz zawodowy zajmuje lokal mieszkalny, informuje o tym żołnierza zawodowego,

uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i wydaje decyzję o przydziale lokalu

mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom żołnierza zawodowego.

1.

Świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 3, przysługuje żołnierzowi

zawodowemu przez czas pełnienia służby w danym garnizonie w wysokości iloczynu stawki

podstawowej i współczynnika świadczenia mieszkaniowego zależnego od garnizonu.

2.

Świadczenie mieszkaniowe nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu

1)

przeniesionemu do rezerwy kadrowej niewykonującemu zadań służbowych;

2)

przeniesionemu do dyspozycji zwolnionemu z wykonywania zadań służbowych;

3)

pobierającemu świadczenia, o których mowa w art. 68 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1726 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 60);

4)

wyznaczonemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, korzystającemu

z prawa do nieodpłatnego zakwaterowania w lokalu mieszkalnym albo równoważnika pieniężnego

na wynajęcie lokalu mieszkalnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Żołnierzowi służby kontraktowej, w przypadku braku możliwości przydziału lokalu, świadczenie

mieszkaniowe przysługuje od pierwszego dnia miesiąca, w którym wpłynął wniosek o przydział

kwatery albo innego lokalu mieszkalnego do właściwego oddziału regionalnego Agencji,

jednak nie wcześniej niż od dnia rozpoczęcia pełnienia służby w danym garnizonie.

4.

W przypadku przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego świadczenie mieszkaniowe

przysługuje do dnia protokolarnego przyjęcia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego,

nie dłużej jednak niż do dnia, w którym decyzja o przydziale kwatery albo innego lokalu

mieszkalnego stała się ostateczna.

5.

W przypadku przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej świadczenie

mieszkaniowe przysługuje do dnia protokolarnego przyjęcia miejsca w internacie albo

kwaterze internatowej.

6.

W przypadku korzystania z urlopu macierzyńskiego i wychowawczego świadczenie mieszkaniowe

przysługuje przez czas pobierania uposażenia.

7.

Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane za miesiąc kalendarzowy w terminie do 10 dnia

każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc, począwszy od pierwszego dnia

miesiąca, w którym wpłynął wniosek o wypłatę świadczenia mieszkaniowego do właściwego

oddziału regionalnego Agencji, do dnia zakończenia kadencji lub kontraktu, albo w

przypadku żołnierza zawodowego przeniesionego do rezerwy kadrowej lub dyspozycji -

do dnia zakończenia pełnienia służby w danym garnizonie określonym w rozkazie personalnym.

8.

W przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego albo miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej świadczenie mieszkaniowe wypłaca się od dnia następującego po dniu zwolnienia

lokalu lub miejsca w internacie.

9.

W przypadku uprawnienia do świadczenia mieszkaniowego za okres krótszy niż miesiąc

kalendarzowy świadczenie jest wypłacane za ten okres w wysokości 1/30 za każdy dzień.

10.

W przypadku oddelegowania żołnierza otrzymującego świadczenie mieszkaniowe do wykonywania

obowiązków służbowych poza garnizon pełnienia służby żołnierzowi przysługuje świadczenie

mieszkaniowe w wysokości określonej dla garnizonu, w którym pełni służbę wojskową.

11.

W przypadku zakwaterowania żołnierza zawodowego na zasadach, o których mowa w art.

7 ust. 2, wysokość świadczenia mieszkaniowego ulega zmniejszeniu o uśrednione koszty

utrzymania miejsca zakwaterowania, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu,

w którym nastąpiło zakwaterowanie.

12.

Odmowa wypłaty świadczenia mieszkaniowego oraz zwrot świadczenia mieszkaniowego wypłaconego

nienależnie lub w nienależnej wysokości następuje w formie decyzji administracyjnej.

13.

W przypadku stwierdzenia nadpłaty świadczenia mieszkaniowego dyrektor oddziału regionalnego

Agencji wzywa do zwrotu należności w terminie 14 dni od otrzymania przez żołnierza

wezwania, a po bezskutecznym upływie terminu wydaje decyzję administracyjną.

14.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji każdego miesiąca sporządza wykaz wypłat świadczenia

mieszkaniowego należnego za poprzedni miesiąc.

15.

Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji

właściwego miejscowo dla garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową, na podstawie

wykazu sporządzanego przez tego dyrektora.

16.

Świadczenie mieszkaniowe wypłacane przez Agencję jest pokrywane z dotacji budżetowej.

17.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej

i współczynnik świadczenia mieszkaniowego dla każdego garnizonu, uwzględniając cenę

rynkową najmu lokali mieszkalnych w garnizonie oraz uśrednione koszty utrzymania miejsca

zakwaterowania, a także koszty utrzymania obiektów koszarowych kompleksów wojskowych

obliczone na podstawie danych z roku poprzedniego.

(uchylony)

(uchylony)

1.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej, bez członków rodziny, przysługuje

1)

żołnierzowi zawodowemu;

2)

żołnierzowi pełniącemu okresową służbę wojskową;

3)

pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony

Narodowej lub przez niego nadzorowanej zamieszkałemu w miejscowości innej niż miejscowość,

w której jest zatrudniony i niebędącej miejscowością pobliską, pod warunkiem zaspokojenia

potrzeb żołnierzy, o których mowa w pkt 1 i 2.

1a.

W przypadku braku możliwości przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierzowi

zawodowemu wychowującemu samotnie małoletnie dziecko lub sprawującemu samotnie opiekę

nad dzieckiem, które stało się niezdolne do samodzielnej egzystencji, przysługuje

miejsce w kwaterze internatowej. Zajmowanie miejsca przez żołnierza jest nieodpłatne,

natomiast za powierzchnię użytkową zajmowaną przez dziecko żołnierz wnosi opłatę w

pełnej wysokości.

2.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje na czas pełnienia czynnej

służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, pozostaje

w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, nie dłużej jednak niż trzydzieści dni od dnia

doręczenia decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego albo w przypadku żołnierza

1)

zajmującego stanowisko służbowe - zwolnienia ze stanowiska służbowego w tej miejscowości;

2)

pozostającego w rezerwie kadrowej - wyznaczenia na stanowisko służbowe lub skierowania

do wykonywania zadań służbowych w innej miejscowości albo zwolnienia z zawodowej służby

wojskowej;

3)

pozostającego w dyspozycji - zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

Przepisy art. 41 i art. 45 stosuje się odpowiednio.

3.

Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, miejsce w internacie lub kwaterze internatowej

przysługuje przez czas zatrudnienia, nie dłużej jednak niż trzydzieści dni od dnia

zamieszkania w innym lokalu mieszkalnym lub ustania stosunku pracy. Przepisy art.

41 i art. 45 stosuje się odpowiednio.

4.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje, jeżeli żołnierz zawodowy

lub jego małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której żołnierz

zajmuje stanowisko służbowe, pozostaje w rezerwie kadrowej lub dyspozycji, albo w

miejscowości pobliskiej, albo żołnierz zawodowy zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe

w tej miejscowości, korzystając z uprawnień, o których mowa w art. 21 ust. 6.

5.

Miejsce w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje, jeżeli pracownik,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, lub jego małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w

miejscowości, w której jest zatrudniony lub w miejscowości pobliskiej.

6.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje żołnierzowi, o którym mowa w

ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli zapewniono mu zakwaterowanie we wspólnej kwaterze stałej.

(uchylony)

1.

Zajmowanie miejsca w internacie albo kwaterze internatowej jest dla żołnierzy, o których

mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, nieodpłatne.

2.

Do zakwaterowania żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się

następujące zasady

1)

żołnierzowi, w zależności od zajmowanego stanowiska służbowego, przysługuje norma

powierzchni użytkowej podstawowej

a)

od 7 do 10 m

b)

od 8 do 12 m

c)

od 10 do 15 m

d)

od 12 do 18 m

e)

od 15 do 20 m

f)

od 20 do 25 m

2)

żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek, dyrektor oddziału regionalnego może przydzielić

miejsce w internacie albo kwaterze internatowej o większej powierzchni użytkowej podstawowej

niż powierzchnia maksymalna, o której mowa w pkt 1. Za powierzchnię użytkową podstawową

większą niż jej maksymalna wielkość określona w pkt 1, żołnierz ponosi opłatę w pełnej

wysokości.

3.

Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, internatów

i kwater internatowych pokrywa się z dotacji budżetowej.

4.

Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, miejsc

w internacie lub kwaterze internatowej obejmują koszty utrzymania 1 m

4a.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do żołnierza, o którym mowa w art. 51

ust. 1a.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania opłat za zajmowanie miejsca w kwaterze internatowej lub w internacie

oraz terminy i sposób pobierania tych opłat;

2)

tryb przydzielania miejsc w internacie lub kwaterze internatowej oraz wzory dokumentów

stanowiących podstawę przydzielania miejsca w internacie lub kwaterze internatowej;

3)

(uchylony)

4)

standard oraz wyposażenie kwater internatowych i internatów;

5)

tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania kwatery internatowej i pokoju w internacie.

6.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, należy uwzględnić, aby

1)

ustalanie opłat za zajmowanie miejsc w kwaterze internatowej lub w internacie uwzględniało

kalkulację kosztów utrzymania takiej kwatery lub internatu;

2)

przydzielanie miejsc w internacie lub kwaterze internatowej odbywało się w sposób

pozwalający na bezzwłoczne realizowanie prawa żołnierzy do zakwaterowania, a wzory

dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;

3)

(uchylony)

4)

standard i wyposażenie kwater internatowych i internatów zaspokajały potrzeby mieszkaniowe

żołnierzy na odpowiednim poziomie;

5)

przyjmowanie i zdawanie kwatery internatowej i pokoju w internacie odbywało się na

podstawie dokumentu obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, zakwaterować w internacie albo kwaterze

internatowej

1)

dziecko żołnierza albo pracownika, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, pobierające

naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską;

2)

żołnierza zawodowego, którego prawo do zakwaterowania, o którym mowa w art. 21 ust.

6, zostało zrealizowane w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane uiszczać opłaty za korzystanie z internatu

lub kwatery internatowej w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.

1.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, pod warunkiem zaspokojenia potrzeb żołnierzy,

o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, i w ramach posiadanych możliwości, wyrazić

zgodę na pobyt czasowy w internacie albo w kwaterze internatowej, odwiedzających żołnierza

członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3. Pobyt członków rodziny żołnierza

nie może przekroczyć łącznie 7 dni w miesiącu.

2.

Członkowie rodziny, o których mowa w ust. 1, są obowiązani uiszczać opłaty za korzystanie

z internatu albo kwatery internatowej w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię

użytkową. W przypadku gdy członek rodziny odwiedzający żołnierza korzysta z powierzchni

przydzielonej żołnierzowi na podstawie skierowania, ponosi opłatę w wysokości połowy

kosztów, o których mowa w art. 53 ust. 4.

(uchylony)

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art.

49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.

1.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w razie konieczności czasowego rozmieszczenia

jednostek wojskowych, żołnierzy i pracowników wojska zatrudnionych w tych jednostkach

oraz osób towarzyszących Siłom Zbrojnym, a także magazynowania lub przechowywania

urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu wojskowego - poza budynkami,

lokalami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie stałe.

2.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w szczególności w razie

1)

ćwiczeń, przemarszów lub przewozów wojska;

2)

podróży służbowych lub czasowego wykonywania obowiązków przez żołnierzy i pracowników

wojska poza stałym miejscem służby lub pracy;

3)

wprowadzenia stanu wyjątkowego lub wojennego, ogłoszenia mobilizacji albo w czasie

wojny.

Zajęciu na zakwaterowanie przejściowe podlegają nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego, a w szczególnych wypadkach nieruchomości będące własnością

innych osób prawnych lub fizycznych.

1.

Nie podlegają zajęciu na zakwaterowanie przejściowe nieruchomości

1

Policji, odpowiednio Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej wykorzystywane przez Służbę Celno-Skarbową,

Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej;

2)

państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania szczególnie ważne dla obronności

lub bezpieczeństwa państwa;

3)

objęte ochroną ogólną w rozumieniu Konwencji haskiej z dnia 14 maja 1954 r. o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu

zbrojnego; zajęcie tych nieruchomości może nastąpić jedynie za zgodą właściwego organu służby

konserwatorskiej;

4)

oznakowane i objęte ochroną w rozumieniu Protokołu dodatkowego do Konwencji genewskich

z dnia 12 sierpnia 1949 r. o ochronie ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych

- przeznaczone do ochrony ludności cywilnej;

5)

szkół wyższych lub jednostek badawczo-rozwojowych;

6)

przeznaczone do wykonywania kultu religijnego;

7)

w których mają siedzibę domy pomocy społecznej;

8)

użytkowane przez

a)

obce misje dyplomatyczne i specjalne oraz urzędy konsularne,

b)

członków personelu dyplomatycznego obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz

personelu konsularnego,

c)

członków personelu administracyjnego i technicznego oraz członków personelu służby

obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz urzędów konsularnych, jeżeli nie są

obywatelami polskimi i nie posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej stałego miejsca zamieszkania

- pod warunkiem wzajemności,

d)

inne osoby lub instytucje międzynarodowe korzystające z immunitetów lub przywilejów

dyplomatycznych albo konsularnych na mocy ustaw, umów międzynarodowych, a także powszechnie

uznanych zwyczajów międzynarodowych.

2.

Zakłady opieki zdrowotnej i weterynaryjne mogą być zajęte wyłącznie na potrzeby wojskowej

służby zdrowia lub wojskowej służby weterynaryjnej.

3.

Nie podlegają zajęciu grunty podlegające szczególnym formom ochrony przyrody w rozumieniu

przepisów o ochronie przyrody, z wyjątkiem wypadków, o których mowa w art. 62 ust.

2 pkt 3 niniejszej ustawy.

Nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe podlegają zwolnieniu nie później

niż w ciągu 6 miesięcy od dnia ich zajęcia. Ograniczenia tego nie stosuje się w razie

wprowadzenia stanu wojennego, ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe następuje na podstawie

1)

decyzji administracyjnej wydanej przez

a)

starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej - w stosunku do nieruchomości

Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem lit. c oraz d,

b)

wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa - w stosunku

do nieruchomości stanowiących własność odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego,

c)

dyrektora regionalnej dyrekcji lasów państwowych - w stosunku do obiektów i gruntów

leśnych Skarbu Państwa będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy

Państwowe”,

d

Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - w stosunku do nieruchomości

rolnych Skarbu Państwa wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa;

2)

pisemnej umowy zawartej przez organ wojskowy z osobą fizyczną lub prawną będącą właścicielem

nieruchomości.

1.

Decyzję w sprawie zakwaterowania przejściowego organ wydaje na wniosek właściwego

organu wojskowego.

2.

Wniosek powinien zawierać nazwę lub numer jednostki wojskowej, ilość i rodzaj nieruchomości,

czas trwania zakwaterowania oraz termin jego rozpoczęcia i zakończenia.

Zajęcie nieruchomości następuje po uprawomocnieniu się decyzji. Przejęcie i zwrot

nieruchomości odbywa się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

1.

Przepisów art. 66-68 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny.

2.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe w sytuacjach, o których mowa w

ust. 1, następuje na podstawie pisemnej decyzji dowódcy jednostki wojskowej, określającej

nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe, a także czas jego trwania. Decyzji

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności i doręcza się ją właścicielowi nieruchomości.

1.

Należność za zakwaterowanie przejściowe ustala się w drodze umowy z właścicielem nieruchomości

przy uwzględnieniu cen rynkowych na danym terenie.

2.

Należność wypłaca się właścicielowi nieruchomości po zakończeniu zakwaterowania przejściowego

w terminie do 30 dni od dnia zwolnienia nieruchomości. W wypadku gdy zakwaterowanie

przejściowe trwa dłużej niż miesiąc, należność wypłaca się co miesiąc z dołu.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny; w takich wypadkach zasady i tryb wypłacania

należności za zakwaterowanie przejściowe określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

1.

Wokół nieruchomości zajętych na zakwaterowanie przejściowe może być utworzona strefa

niebezpieczeństwa na podstawie decyzji wojewody, wydanej na wniosek dowódcy jednostki

wojskowej korzystającej z tego zakwaterowania.

2.

Strefą niebezpieczeństwa jest obszar gruntu, na którym występuje czasowe zagrożenie

zdrowia lub życia osób w niej przebywających, w związku z działaniami wojskowymi.

3.

W strefie niebezpieczeństwa obowiązuje zakaz wstępu dla osób nieuprawnionych.

4.

W razie objęcia strefą niebezpieczeństwa obszarów zamieszkałych, można zarządzić ewakuację

z niej mieszkańców na czas, na jaki obszary te są uznane za strefę niebezpieczeństwa.

5.

Decyzja o utworzeniu strefy niebezpieczeństwa powinna określać obszar tej strefy,

sposób jej oznaczenia i termin czasowej ewakuacji z niej mieszkańców.

6.

O utworzeniu strefy niebezpieczeństwa na obszarach zamieszkałych i wprowadzeniu obowiązku

czasowej ewakuacji oraz zakazu wstępu na ten obszar właściwy wójt (burmistrz, prezydent

miasta) jest obowiązany poinformować mieszkańców.

1.

W razie utworzenia strefy niebezpieczeństwa, starosta wykonujący zadanie z zakresu

administracji rządowej zapewnia pomieszczenia zastępcze dla mieszkańców czasowo ewakuowanych

z tej strefy oraz organizuje ich przeniesienie do tych pomieszczeń.

2.

Mienie pozostawione przez mieszkańców, po uprzednim protokolarnym przejęciu, zabezpiecza

jednostka wojskowa, która zajmuje teren objęty tą strefą.

3.

Środki transportu niezbędne do ewakuacji mieszkańców i ich mienia ruchomego dostarcza

jednostka wojskowa.

4.

Zwrot mienia zabezpieczonego przez jednostkę wojskową następuje na podstawie protokołu.

1.

Za szkody wyrządzone w związku z zajęciem nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe

lub z utworzeniem strefy niebezpieczeństwa odpowiedzialność ponosi jednostka wojskowa,

o której mowa w art. 72 ust. 2.

2.

Za szkodę, o której mowa w ust. 1, uważa się szkodę w mieniu znajdującym się na nieruchomości

zajętej na zakwaterowanie przejściowe oraz powstałą wskutek przymusowej ewakuacji

z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa lub w mieniu pozostającym w tej strefie.

3.

Roszczenie o odszkodowanie ulega przedawnieniu po upływie 3 lat od dnia, w którym

szkoda została wyrządzona.

1.

Postępowanie o odszkodowanie wszczyna się na wniosek poszkodowanego.

2.

Wniosek o odszkodowanie składa się do dowódcy jednostki wojskowej, która wyrządziła

szkodę, a jeżeli miejsce postoju tej jednostki nie jest znane - do Szefa Inspektoratu

Wsparcia Sił Zbrojnych.

3.

Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o odszkodowanie dowódca jednostki wojskowej zarządza

przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

4.

Z przebiegu postępowania wyjaśniającego sporządza się protokół, który powinien w szczególności

zawierać

1)

opis stanu faktycznego z określeniem rodzaju, rozmiaru i wielkości szkody oraz miejsce

i datę jej powstania albo stwierdzenie, że szkoda nie powstała;

2)

określenie wysokości proponowanego odszkodowania.

5.

Protokół podpisuje osoba prowadząca postępowanie wyjaśniające oraz poszkodowany.

1.

Przed wydaniem decyzji dowódca jednostki wojskowej powinien dążyć do zawarcia z poszkodowanym

ugody określającej wielkość szkody i sposób jej naprawienia.

2.

Naprawienie szkody może nastąpić przez przywrócenie stanu poprzedniego lub zapłatę

odpowiedniej sumy pieniężnej.

1.

W razie niezawarcia ugody, dowódca jednostki wojskowej wydaje decyzję o sposobie załatwienia

wniosku o odszkodowanie.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od daty doręczenia, a także

w wypadku niewydania jej przez organ wojskowy w terminie trzech miesięcy od dnia zgłoszenia

wniosku o przyznanie odszkodowania, poszkodowany może dochodzić roszczeń na drodze

postępowania sądowego.

Przepisów art. 73-76 nie stosuje się w okresie obowiązywania stanu wyjątkowego i wojennego

oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

1.

W czasie podróży służbowych, wykonywania obowiązków służbowych poza stałym miejscem

służby lub pracy albo zamieszkania żołnierze i pracownicy wojska mogą korzystać z

zakwaterowania w służbowych pokojach noclegowych lub w obiektach hotelarskich, a w

razie braku takich możliwości, z zakwaterowania przejściowego na zasadach określonych

w niniejszym rozdziale.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia i gospodarowania

służbowymi pokojami noclegowymi, w tym organy odpowiedzialne za zakwaterowanie w tych

pokojach.

1.

Przepisy art. 62, 63 i 65-67 stosuje się odpowiednio w wypadku zaistnienia klęski

żywiołowej, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska i na czas usuwania ich skutków.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób finansowania przedsięwzięć

związanych z zakwaterowaniem osób w warunkach, o których mowa w ust. 1, oraz organy

właściwe w tych sprawach.

1

Zadania Agencji w stosunku do osób, o których mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego, wykonuje państwowa jednostka budżetowa - Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

Osoba fizyczna inna niż wskazana w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, uiszcza opłaty za używanie

lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach i w wysokości określonych w art.

36.

7.

W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego

albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,

do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

1

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 36 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

oraz rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób

obliczania zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie

1 m

1

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 41, art. 44a, art. 45, art. 48a

i art. 48b stosuje się odpowiednio.

2.

W przypadku lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej przekazanego

do dyspozycji innej jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, zajmowanego przez osobę, która otrzymała przydział

lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej, na zasadach

określonych w przepisach

1)

rozdziału 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2067),

2)

rozdziału 12 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1643, z późn. zm.,

3)

rozdziału 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, 1321 i 1567) lub

4)

rozdziału 7 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2017 r. poz. 985 i 1321),

postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo

kwaterze internatowej prowadzi organ, w którego dyspozycji pozostaje lokal mieszkalny,

miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, na zasadach i w trybie przewidzianym

w przepisach tej ustawy, na podstawie której nastąpił przydział lokalu mieszkalnego,

miejsca w internacie albo kwaterze internatowej.

3.

Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,

na wniosek osoby zajmującej lokal mieszkalny w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, może dokonać zamiany tego lokalu

mieszkalnego na inny lokal mieszkalny, niezasiedlony albo zajmowany przez inną osobę,

jeżeli

1)

osoba wnioskująca o zamianę zajmowanego lokalu mieszkalnego na inny niezasiedlony

lokal mieszkalny w wyniku tej zamiany zajmowała będzie mniejszy lokal mieszkalny;

2)

osoba posiadająca prawo do lokalu mieszkalnego na podstawie przepisów, o których mowa

w ust. 2, w wyniku tej zamiany będzie zajmowała lokal mieszkalny, którego powierzchnia

będzie spełniała posiadane przez nią uprawnienia;

3)

o wzajemną zamianę zgodnie zwróciły się zainteresowane strony i każda z tych stron

złożyła odrębny wniosek o zamianę lokalu mieszkalnego.

4

Zamiana lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 2, wymaga zgody Dyrektora Zarządu

Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji i organu, który

wydał decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego dla osoby wnioskującej o jego zamianę.

5

Z osobami dokonującymi zamiany lokalu mieszkalnego Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zawiera umowy najmu lokalu mieszkalnego

na czas, na jaki obowiązywał tytuł prawny do dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego.

6

W przypadku zamiany lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 2, Dyrektor Zarządu

Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zawiera umowę

najmu lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu

mieszkalnego wydanej przez organ, o którym mowa w ust. 4. W takim przypadku zamianie

ulega również prawo dysponowania zamienianymi lokalami mieszkalnymi.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wezwania do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej,

2)

wzór decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze

internatowej,

3)

wzór wniosku o zamianę lokalu mieszkalnego

- uwzględniając uproszczony charakter wzorów tych dokumentów.

1

W odniesieniu do lokali mieszkalnych będących w zasobie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 51, art. 53 ust. 1-4 i art. 53a

stosuje się odpowiednio.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania opłat za zakwaterowanie w internacie oraz terminy i sposób pobierania

tych opłat;

2)

tryb wydawania skierowań do internatu oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę

do zakwaterowania w internacie;

3)

standard oraz wyposażenie internatów;

4)

tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania pokoju w internacie.

3.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, należy uwzględnić, aby

1)

ustalanie opłat za zakwaterowanie w internacie uwzględniało kalkulację kosztów utrzymania

takiego internatu;

2)

kierowanie do internatu odbywało się w sposób pozwalający na bezzwłoczne realizowanie

prawa do zakwaterowania, a wzory dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;

3)

standard i wyposażenie internatów zabezpieczały potrzeby mieszkaniowe osób uprawnionych

na odpowiednim poziomie;

4)

przyjmowanie i zdawanie pokoju w internacie odbywało się z uwzględnieniem dokumentu

obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.

(uchylony)

(uchylony)

Kto narusza zakaz wstępu na teren zajęty na zakwaterowanie Sił Zbrojnych lub na teren

objęty strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisom ustawy zajmuje samowolnie kwaterę lub lokal mieszkalny albo oddaje

je w podnajem lub użycza,

podlega karze grzywny.

2.

Osoba przebywająca w kwaterze lub lokalu mieszkalnym, która w sposób złośliwy lub

uporczywy zakłóca osobom zamieszkującym w danym budynku korzystanie z zajmowanego

lokalu mieszkalnego lub pomieszczeń przynależnych do tego lokalu,

podlega karze grzywny.

3.

Kto, będąc obowiązany do zwolnienia zajmowanej kwatery albo innego lokalu mieszkalnego,

opróżnia je bez zawiadomienia o tym Agencji, podlega karze grzywny.

1.

Kto nie stosuje się do decyzji organu w sprawie oddania na zakwaterowanie przejściowe

nieruchomości albo w sprawie usunięcia mieszkańców z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia lub utrudnia korzystanie z nieruchomości

zajętych na zakwaterowanie przejściowe.

Orzekanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 79-81 następuje w trybie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Żołnierze odpowiadają za te czyny na zasadach

określonych w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

(pominięte)

1.

Traci moc ustawa z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. poz. 19 oraz z 1994 r. poz. 36), z zastrzeżeniem art. 94 ust. 2.

2.

(uchylony)

3.

(uchylony)

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2.

Przepisy rozdziałów 4-6 oraz art. 86-91 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 4 pkt 1 i pkt 11 lit. c i d, lit. e w zakresie § 12 i 13 oraz lit. f,

art. 11, art. 13, art. 27, art. 38 pkt 39 lit. a tiret drugie, pkt 65 lit. a, pkt

68 lit. a w zakresie pkt 1, pkt 76 lit. b tiret drugie, art. 119, art. 148, art. 160

ust. 2 i 3, art. 162 ust. 1 pkt 1, art. 164, art. 165 ust. 1, 2 i 6, art. 178, art.

190 ust. 1, art. 201 ust. 1 i art. 259 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 150, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;

2a)

art. 112 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem 27 lutego 2017 r.;

3)

art. 4 pkt 12, art. 163 pkt 3, art. 168, art. 172 pkt 6 oraz art. 192 ust. 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

4)

art. 149a

a)

pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 13 listopada 2017 r.,

b)

pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.