Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

Ustawa reguluje zasady i formy ochrony praw lokatorów oraz zasady gospodarowania mieszkaniowym

zasobem gminy.

Przepisów ustawy nie stosuje się do lokali będących w dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia

2018 r.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

lokatorze - należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie

innego tytułu prawnego niż prawo własności;

2)

właścicielu - należy przez to rozumieć wynajmującego lub inną osobę, z którą wiąże

lokatora stosunek prawny uprawniający go do używania lokalu;

3)

współlokatorze - należy przez to rozumieć lokatora, któremu przysługuje tytuł prawny

do używania lokalu wspólnie z innym lokatorem;

4)

lokalu - należy przez to rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych,

a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie

kultury i sztuki; nie jest w rozumieniu ustawy lokalem pomieszczenie przeznaczone

do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów,

burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do

celów turystycznych lub wypoczynkowych;

5

lokalu socjalnym - należy przez to rozumieć lokal nadający się do zamieszkania ze

względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca

na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m

5)

(uchylony)

5a)

tymczasowym pomieszczeniu - należy przez to rozumieć pomieszczenie nadające się do

zamieszkania, posiadające dostęp do źródła zaopatrzenia w wodę i do ustępu, chociażby

te urządzenia znajdowały się poza budynkiem, oświetlenie naturalne i elektryczne,

możliwość ogrzewania, niezawilgocone przegrody budowlane oraz zapewniające możliwość

zainstalowania urządzenia do gotowania posiłków, zapewniające co najmniej 5 m

6)

lokalu zamiennym - należy przez to rozumieć lokal znajdujący się w tej samej miejscowości,

w której jest położony lokal dotychczasowy, wyposażony w co najmniej takie urządzenia

techniczne, w jakie był wyposażony lokal używany dotychczas, o powierzchni pokoi takiej

jak w lokalu dotychczas używanym; warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka

gospodarstwa domowego przypada 10 m

7)

powierzchni użytkowej lokalu - należy przez to rozumieć powierzchnię wszystkich pomieszczeń

znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi,

alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym

potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię

użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf

i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych

do przechowywania opału;

8)

opłatach niezależnych od właściciela - należy przez to rozumieć opłaty za dostawy

do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych;

8a

wydatkach związanych z utrzymaniem lokalu - należy przez to rozumieć wydatki, ustalane

proporcjonalnie do powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do powierzchni użytkowej

wszystkich lokali w danym budynku, obciążające właściciela, obejmujące: opłatę za

użytkowanie wieczyste gruntu, podatek od nieruchomości oraz koszty

a)

konserwacji, utrzymania należytego stanu technicznego nieruchomości oraz przeprowadzonych

remontów,

b)

zarządzania nieruchomością,

c)

utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, windy, anteny zbiorczej, domofonu oraz

zieleni,

d)

ubezpieczenia nieruchomości,

e)

inne, o ile wynikają z umowy;

8a

kosztach utrzymania lokalu - należy przez to rozumieć koszty, ustalane proporcjonalnie

do powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do powierzchni użytkowej wszystkich lokali

w danym budynku, obciążające właściciela, obejmujące opłatę za użytkowanie wieczyste

gruntu, podatek od nieruchomości oraz koszty

a)

konserwacji, utrzymania należytego stanu technicznego nieruchomości oraz przeprowadzonych

remontów,

b)

zarządzania nieruchomością,

c)

utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, windy, anteny zbiorczej, domofonu oraz

zieleni,

d)

ubezpieczenia nieruchomości,

e)

inne, o ile wynikają z umowy;

9)

gospodarstwie domowym - należy przez to rozumieć gospodarstwo domowe, o którym mowa

w przepisach o dodatkach mieszkaniowych;

10

mieszkaniowym zasobie gminy - należy przez to rozumieć lokale stanowiące własność

gminy albo gminnych osób prawnych lub spółek handlowych utworzonych z udziałem gminy,

z wyjątkiem towarzystw budownictwa społecznego, a także lokale pozostające w posiadaniu

samoistnym tych podmiotów;

10

mieszkaniowym zasobie gminy - należy przez to rozumieć lokale służące do zaspokajania

potrzeb mieszkaniowych, stanowiące własność gminy lub jednoosobowych spółek gminnych,

którym gmina powierzyła realizację zadania własnego w zakresie zaspokajania potrzeb

mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, z wyjątkiem towarzystw budownictwa społecznego

oraz lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów, a także lokale mieszkalne

wskazane w umowie spółki utworzone przez spółki celowe, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości

(Dz. U. poz. 1529 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 756);

11

publicznym zasobie mieszkaniowym - należy przez to rozumieć lokale wchodzące w skład

mieszkaniowego zasobu gminy albo lokale stanowiące własność innych jednostek samorządu

terytorialnego, samorządowych osób prawnych tych jednostek, Skarbu Państwa lub państwowych

osób prawnych;

11

publicznym zasobie mieszkaniowym - należy przez to rozumieć lokale wchodzące w skład

mieszkaniowego zasobu gminy oraz lokale stanowiące własność innych jednostek samorządu

terytorialnego lub Skarbu Państwa;

12)

wskaźniku przeliczeniowym kosztu odtworzenia 1 m

a)

dla województwa, z wyłączeniem miast będących siedzibą wojewody lub sejmiku województwa,

b)

dla miast będących siedzibą wojewody lub sejmiku województwa, ustalany na okres 6

miesięcy przez wojewodę na podstawie aktualnych danych urzędu statystycznego, opracowanych

według powiatów, oraz własnych analiz i ogłaszany, w drodze obwieszczenia, w wojewódzkim

dzienniku urzędowym;

13

pobliskiej miejscowości - należy przez to rozumieć miejscowość położoną w powiecie,

w którym znajduje się lokal, lub powiecie graniczącym z tym powiatem.

2.

Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu, o której mowa w ust. 1 pkt 7, dokonuje się w

świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w

świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości

równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m - w 50%, o wysokości mniejszej

od 1,40 m pomija się całkowicie. Pozostałe zasady obliczania powierzchni należy przyjmować

zgodnie z Polską Normą odpowiednią do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych

i kubaturowych w budownictwie.

1.

(uchylony)

2

Do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych

mu organów, do lokali będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

oraz do lokali pozostających i przekazanych do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu, przepisy ustawy stosuje się, jeżeli przepisy

odrębne dotyczące tych lokali nie stanowią inaczej.

2

Do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych

mu organów, do lokali będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

oraz do lokali pozostających i przekazanych do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Szefa

Służby Wywiadu Wojskowego, przepisy ustawy stosuje się, jeżeli przepisy odrębne dotyczące

tych lokali nie stanowią inaczej.

2a

W przypadku lokali, o których mowa w ust. 2, podstawą nawiązania stosunku najmu jest

decyzja administracyjna o przydziale lokalu wydana na mocy odrębnych przepisów.

3.

Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw regulujących ochronę

praw lokatorów w sposób korzystniejszy dla lokatora.

1.

Tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy

do zadań własnych gminy.

2

Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne

i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o

niskich dochodach.

2

Gmina, na zasadach i w przypadkach określonych w ustawie, zapewnia lokale w ramach

najmu socjalnego i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw

domowych o niskich dochodach.

2a

W przypadku wykonywania przez komornika obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa

w art. 1046 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm., gmina wskazuje tymczasowe pomieszczenie albo noclegownię, schronisko lub inną placówkę

zapewniającą miejsca noclegowe, chyba że pomieszczenie odpowiadające wymogom tymczasowego

pomieszczenia wskazał wierzyciel lub dłużnik albo osoba trzecia.

2a

W przypadku wykonywania przez komornika obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa

w art. 1046 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm., gmina wskazuje tymczasowe pomieszczenie, chyba że pomieszczenie odpowiadające wymogom

tymczasowego pomieszczenia wskazał wierzyciel lub dłużnik albo osoba trzecia.

2b

Gmina może przeznaczać lokale wchodzące w skład mieszkaniowego zasobu gminy na wykonywanie

innych zadań jednostek samorządu terytorialnego realizowanych na zasadach przewidzianych

w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1769 i 1985 oraz z 2018 r. poz. 650 i 700) oraz ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 998).

3.

Gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób

gminy lub w inny sposób.

4.

Gminy mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na zadania, o których mowa

w ust. 1 i 2.

1.

Gmina w wojewódzkim dzienniku urzędowym co roku, w terminie do końca pierwszego kwartału

roku następnego, ogłasza zestawienie danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych

nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na jej obszarze lub

części.

2.

Zestawienie, o którym mowa w ust. 1, powinno uwzględniać wysokość czynszu za 1 m

3.

Gmina, sporządzając zestawienie, o którym mowa w ust. 1, korzysta z danych przekazanych

przez zarządców nieruchomości. Gmina może w zestawieniu wykorzystać również dane własne,

dane przekazane przez właścicieli i lokatorów oraz organizacje ich zrzeszające, a

także dane pochodzące z innych źródeł.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór i terminy przekazywania przez zarządców nieruchomości danych, o których mowa

w ust. 1, biorąc pod uwagę potrzebę cyklicznego przekazywania oraz kompletność tych

danych;

2)

wzór zestawienia oraz sposoby publikacji i udostępniania danych, o których mowa w

ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia ich aktualności i jawności.

1.

Umowa o odpłatne używanie lokalu może być zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony.

2

Umowa o odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy lub

innych jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem lokalu socjalnego lub lokalu

związanego ze stosunkiem pracy, może być zawarta wyłącznie na czas nieoznaczony, chyba

że zawarcia umowy na czas oznaczony żąda lokator.

2

Umowa o odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy lub

innych jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem lokalu związanego ze stosunkiem

pracy lub najmu socjalnego lokalu, może być zawarta wyłącznie na czas nieoznaczony,

chyba że zawarcia umowy na czas oznaczony żąda lokator.

3.

Właściciel nie może uzależnić zawarcia umowy od złożenia przez lokatora żądania, o

którym mowa w ust. 2.

1.

Zawarcie umowy najmu może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej

pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, przysługujących wynajmującemu w dniu opróżnienia

lokalu. Kaucja nie może przekraczać dwunastokrotności miesięcznego czynszu za dany

lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu.

2.

Kaucji nie pobiera się, jeżeli umowa

1

dotyczy najmu lokalu zamiennego lub socjalnego;

1

dotyczy najmu lokalu zamiennego lub najmu socjalnego lokalu;

2)

jest zawierana w związku z zamianą lokalu, a najemca uzyskał zwrot kaucji bez dokonania

jej waloryzacji.

3.

Zwrot zwaloryzowanej kaucji następuje w kwocie równej iloczynowi kwoty miesięcznego

czynszu obowiązującego w dniu zwrotu kaucji i krotności czynszu przyjętej przy pobieraniu

kaucji, jednak w kwocie nie niższej niż kaucja pobrana.

4.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu lub nabycia jego

własności przez najemcę, po potrąceniu należności wynajmującego z tytułu najmu lokalu.

1.

Wynajmujący jest obowiązany do zapewnienia sprawnego działania istniejących instalacji

i urządzeń związanych z budynkiem umożliwiających najemcy korzystanie z wody, paliw

gazowych i ciekłych, ciepła, energii elektrycznej, dźwigów osobowych oraz innych instalacji

i urządzeń stanowiących wyposażenie lokalu i budynku określone odrębnymi przepisami.

2.

W razie oddania w najem lokalu opróżnionego przez dotychczasowego najemcę, wynajmujący

jest obowiązany wymienić zużyte elementy wyposażenia lokalu.

3.

Do obowiązków wynajmującego należy w szczególności

1)

utrzymanie w należytym stanie, porządku i czystości pomieszczeń i urządzeń budynku,

służących do wspólnego użytku mieszkańców, oraz jego otoczenia;

2)

dokonywanie napraw budynku, jego pomieszczeń i urządzeń, o których mowa w pkt 1, oraz

przywrócenie poprzedniego stanu budynku uszkodzonego, niezależnie od przyczyn, z tym

że najemcę obciąża obowiązek pokrycia strat powstałych z jego winy;

3)

dokonywanie napraw lokalu, napraw lub wymiany instalacji i elementów wyposażenia technicznego

w zakresie nieobciążającym najemcy, a zwłaszcza

a)

napraw i wymiany wewnętrznych instalacji: wodociągowej, gazowej i ciepłej wody - bez

armatury i wyposażenia, a także napraw i wymiany wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej,

centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami, instalacji elektrycznej, anteny zbiorczej

- z wyjątkiem osprzętu,

b)

wymiany pieców grzewczych, stolarki okiennej i drzwiowej oraz podłóg, posadzek i wykładzin

podłogowych, a także tynków.

1.

Najemca jest obowiązany utrzymywać lokal oraz pomieszczenia, do używania których jest

uprawniony, we właściwym stanie technicznym i higieniczno-sanitarnym określonym odrębnymi

przepisami oraz przestrzegać porządku domowego. Najemca jest także obowiązany dbać

i chronić przed uszkodzeniem lub dewastacją części budynku przeznaczone do wspólnego

użytku, jak dźwigi osobowe, klatki schodowe, korytarze, pomieszczenia zsypów, inne

pomieszczenia gospodarcze oraz otoczenie budynku.

2.

Najemcę obciąża naprawa i konserwacja

1)

podłóg, posadzek, wykładzin podłogowych oraz ściennych okładzin ceramicznych, szklanych

i innych;

2)

okien i drzwi;

3)

wbudowanych mebli, łącznie z ich wymianą;

4)

trzonów kuchennych, kuchni i grzejników wody przepływowej (gazowych, elektrycznych

i węglowych), podgrzewaczy wody, wanien, brodzików, mis klozetowych, zlewozmywaków

i umywalek wraz z syfonami, baterii i zaworów czerpalnych oraz innych urządzeń sanitarnych,

w które lokal jest wyposażony, łącznie z ich wymianą;

5)

osprzętu i zabezpieczeń instalacji elektrycznej, z wyłączeniem wymiany przewodów oraz

osprzętu anteny zbiorczej;

6)

pieców węglowych i akumulacyjnych, łącznie z wymianą zużytych elementów;

7)

etażowego centralnego ogrzewania, a w przypadku gdy nie zostało ono zainstalowane

na koszt wynajmującego, także jego wymiana;

8)

przewodów odpływowych urządzeń sanitarnych aż do pionów zbiorczych, w tym niezwłoczne

usuwanie ich niedrożności;

9)

innych elementów wyposażenia lokalu i pomieszczeń przynależnych przez

a)

malowanie lub tapetowanie oraz naprawę uszkodzeń tynków ścian i sufitów,

b)

malowanie drzwi i okien, wbudowanych mebli, urządzeń kuchennych, sanitarnych i grzewczych.

Przed wydaniem lokalu najemcy strony sporządzają protokół, w którym określają stan

techniczny i stopień zużycia znajdujących się w nim instalacji i urządzeń. Protokół

stanowi podstawę rozliczeń przy zwrocie lokalu.

Najemca może wprowadzić w lokalu ulepszenia tylko za zgodą wynajmującego i na podstawie

pisemnej umowy określającej sposób rozliczeń z tego tytułu.

1.

Po zakończeniu najmu i opróżnieniu lokalu najemca jest obowiązany odnowić lokal i

dokonać w nim obciążających go napraw, a także zwrócić wynajmującemu równowartość

zużytych elementów wyposażenia technicznego, wymienionych w art. 6b ust. 2 pkt 4,

które znajdowały się w lokalu w chwili wydania go najemcy. Jeżeli najemca w okresie

najmu dokonał wymiany niektórych elementów tego wyposażenia, przysługuje mu zwrot

kwoty odpowiadającej różnicy ich wartości między stanem istniejącym w dniu objęcia

lokalu oraz w dniu jego opróżnienia. Należne kwoty oblicza się według cen obowiązujących

w dniu rozliczenia.

2.

Wynajmujący może żądać usunięcia ulepszeń wprowadzonych przez najemcę z naruszeniem

art. 6d i przywrócenia stanu poprzedniego, jeżeli nie naruszy to substancji lokalu,

albo ulepszenia zatrzymać za zwrotem ich wartości uwzględniającej stopień zużycia

według stanu na dzień opróżnienia lokalu.

W umowie najmu lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, strony

mogą ustalić odmiennie prawa i obowiązki wymienione w art. 6a-6e.

W okresie trwania najmu strony umowy są obowiązane informować się nawzajem na piśmie

o każdej zmianie adresu swojego zamieszkania lub siedziby. W razie zaniedbania tego

obowiązku korespondencję wysłaną na ostatni adres listem poleconym, za potwierdzeniem

odbioru i nieodebraną, uważa się za doręczoną.

1.

W lokalach wchodzących w skład publicznego zasobu mieszkaniowego właściciel ustala

stawki czynszu za 1 m

1)

położenia budynku;

2)

położenia lokalu w budynku;

3)

wyposażenia budynku i lokalu w urządzenia techniczne i instalacje oraz ich stanu;

4)

ogólnego stanu technicznego budynku.

2

Właściciele, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 4, mogą na wniosek

najemcy, w oparciu o postanowienia odpowiednio uchwały organu stanowiącego jednostki

samorządu terytorialnego, zarządzenia wojewody lub uchwały organu wykonawczego państwowej

osoby prawnej, stosować określone obniżki czynszu naliczonego według obowiązujących

stawek w stosunku do najemców o niskich dochodach. Obniżki takie mogą być udzielane

najemcom, których średni dochód w przeliczeniu na członka gospodarstwa domowego nie

przekracza poziomu określonego w uchwale odpowiedniego organu lub w zarządzeniu wojewody.

Kwota obniżki powinna być zróżnicowana w zależności od wysokości dochodu gospodarstwa

domowego najemcy.

2

Właściciele, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 4, mogą na wniosek

najemcy, w oparciu o postanowienia uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu

terytorialnego lub zarządzenia wojewody, stosować określone obniżki czynszu naliczonego

według obowiązujących stawek w stosunku do najemców o niskich dochodach. Obniżki takie

mogą być udzielane najemcom, których średni dochód w przeliczeniu na członka gospodarstwa

domowego nie przekracza poziomu określonego w uchwale organu stanowiącego jednostki

samorządu terytorialnego lub zarządzeniu wojewody. Kwota obniżki powinna być zróżnicowana

w zależności od wysokości dochodu gospodarstwa domowego najemcy.

3.

Obniżki, o których mowa w ust. 2, udziela się najemcy na okres 12 miesięcy. W przypadku

gdy utrzymujący się niski dochód gospodarstwa domowego to uzasadnia, właściciel, na

wniosek najemcy, może udzielać obniżek czynszu na kolejne okresy dwunastomiesięczne.

4.

Najemca ubiegający się o obniżkę czynszu obowiązany jest przedstawić deklarację o

wysokości dochodów członków gospodarstwa domowego.

5.

Za dochód, o którym mowa w ust. 2 i 4, uważa się dochód w rozumieniu przepisów o dodatkach

mieszkaniowych. W sprawach dotyczących deklarowania oraz wzoru deklaracji o wysokości

dochodów członków gospodarstwa domowego i rodzaju dokumentów, które powinny być przez

składających deklaracje przechowywane w celu udostępnienia na żądanie właściciela,

stosuje się odpowiednio przepisy o dodatkach mieszkaniowych.

6.

W razie wątpliwości, co do wiarygodności danych zawartych w przedstawionej deklaracji

właściciel może żądać od wnioskodawcy dostarczenia zaświadczenia naczelnika właściwego

miejscowo urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez tę osobę oraz innych

członków jej gospodarstwa domowego.

7.

Właściciel może odstąpić od obniżenia czynszu, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu

środowiskowego ustali, że występuje rażąca dysproporcja między niskimi dochodami wykazanymi

w złożonej deklaracji a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy wskazującym, że

jest on w stanie uiszczać czynsz nieobniżony, wykorzystując własne środki i posiadane

zasoby finansowe.

8.

Do sposobu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego stosuje się odpowiednio przepisy

w sprawie sposobu przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu

oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków jego gospodarstwa

domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzenia wywiadu.

9.

W przypadku złożenia deklaracji niezgodnej z prawdą, najemca obowiązany jest zwrócić

właścicielowi 200% kwoty nienależnie otrzymanego obniżenia czynszu.

10.

Wnioskodawcy, który nie złożył deklaracji lub nie dostarczył na żądanie właściciela

zaświadczenia, o którym mowa w ust. 6, obniżki czynszu nie udziela się. A jeśli wnioskodawca

korzysta z obniżek udzielonych wcześniej, odstępuje się od stosowania obniżek po upływie

terminu, w którym powinien on dostarczyć deklarację lub zaświadczenie.

11.

Obniżki, o których mowa w ust. 2, mogą być stosowane także w stosunku do podnajemców,

którzy używają lokali wynajmowanych przez gminę od innych właścicieli i podnajmowanych

tym podnajemcom.

Jeżeli właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego, stawki czynszu, o których

mowa w art. 7, ustala organ wykonawczy tej jednostki

1)

w przypadku gminy - zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 4;

2

w przypadku pozostałych jednostek samorządu terytorialnego - zgodnie z uchwałą odpowiednio

rady powiatu lub sejmiku województwa w sprawie zasad wynajmu lokali mieszkalnych stanowiących

własność tych jednostek lub własność samorządowych osób prawnych.

2

w przypadku pozostałych jednostek samorządu terytorialnego - zgodnie z uchwałą rady

powiatu lub sejmiku województwa w sprawie zasad wynajmu lokali mieszkalnych stanowiących

własność tych jednostek.

1.

Właściciel może podwyższyć czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu, wypowiadając

jego dotychczasową wysokość, najpóźniej na koniec miesiąca kalendarzowego, z zachowaniem

terminów wypowiedzenia.

2.

Termin wypowiedzenia wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu wynosi

3 miesiące, chyba że strony w umowie ustalą termin dłuższy.

3.

Wypowiedzenie wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu powinno być pod

rygorem nieważności dokonane na piśmie.

4.

Podwyżka w wyniku której wysokość czynszu albo innych opłat za używanie lokalu w skali

roku przekroczy albo następuje z poziomu wyższego niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu

może nastąpić w uzasadnionych przypadkach, o których mowa w ust. 4a albo w ust. 4e.

Na pisemne żądanie lokatora właściciel, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego

żądania, pod rygorem nieważności podwyżki, przedstawi na piśmie przyczynę podwyżki

i jej kalkulację.

4a

Jeżeli właściciel nie uzyskuje przychodów z czynszu albo innych opłat za używanie

lokalu na poziomie zapewniającym pokrycie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu,

jak również zapewniającym zwrot kapitału i zysk, z zastrzeżeniem ust. 4c i 4d, wówczas

podwyżkę pozwalającą na osiągnięcie tego poziomu uważa się za uzasadnioną, o ile mieści

się w granicach określonych w ust. 4b.

4a

Jeżeli właściciel nie uzyskuje przychodów z czynszu albo innych opłat za używanie

lokalu na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów utrzymania lokalu, jak również zapewniającym

zwrot kapitału i zysk, z zastrzeżeniem ust. 4c i 4d, podwyżkę pozwalającą na osiągnięcie

tego poziomu uważa się za uzasadnioną, o ile mieści się w granicach określonych w

ust. 4b.

4b.

Podwyższając czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu, właściciel może ustalić

1)

zwrot kapitału w skali roku na poziomie nie wyższym niż

a)

1,5% nakładów poniesionych przez właściciela na budowę albo zakup lokalu lub

b)

10% nakładów poniesionych przez właściciela na trwałe ulepszenie istniejącego lokalu

zwiększające jego wartość użytkową

- aż do ich pełnego zwrotu;

2)

godziwy zysk.

4c

Właściciel, który oddał lokal do używania na podstawie stosunku prawnego innego niż

najem, ustalając składniki wydatków związanych z utrzymaniem lokalu, stosuje przepisy

regulujące ten stosunek prawny; do opłat za używanie lokalu właściciel nie zalicza

zwrotu kapitału ani zysku.

4c

Właściciel, który oddał lokal do używania na podstawie stosunku prawnego innego niż

najem, ustalając składniki kosztów utrzymania lokalu, stosuje przepisy regulujące

ten stosunek prawny; do opłat za używanie lokalu właściciel nie zalicza zwrotu kapitału

ani zysku.

4d

W stosunkach najmu lokali socjalnych zysku nie zalicza się jako jednego ze składników

czynszu.

4d

W stosunkach najmu socjalnego lokali zysku nie zalicza się jako jednego ze składników

czynszu.

4e.

Podwyżkę czynszu albo innych opłat za używanie lokalu w wysokości nieprzekraczającej

w danym roku kalendarzowym średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych

ogółem w poprzednim roku kalendarzowym uważa się za uzasadnioną. Średnioroczny wskaźnik

cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym jest ogłaszany,

w formie komunikatu, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

5.

W ciągu 2 miesięcy od dnia wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1, lokator może

1)

odmówić na piśmie przyjęcia podwyżki ze skutkiem rozwiązania stosunku prawnego, na

podstawie którego lokator zajmuje lokal, z upływem okresu wypowiedzenia, o którym

mowa w ust. 2, albo

2)

zakwestionować podwyżkę, o której mowa w ust. 4, wnosząc do sądu pozew o ustalenie,

na podstawie przepisów ust. 4a-4e, że podwyżka jest niezasadna albo jest zasadna,

lecz w innej wysokości; udowodnienie zasadności podwyżki ciąży na właścicielu.

6.

(uchylony)

6a.

W przypadku

1)

określonym w ust. 5 pkt 1 lokator jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty

za używanie lokalu w dotychczasowej wysokości do dnia rozwiązania stosunku prawnego,

na podstawie którego lokator zajmuje lokal;

2)

określonym w ust. 5 pkt 2 lokator jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty

za używanie lokalu w dotychczasowej wysokości do dnia uprawomocnienia się orzeczenia

sądu kończącego postępowanie w sprawie, z zastrzeżeniem ust. 6b;

3)

gdy lokator nie skorzysta z prawa przysługującego mu na podstawie ust. 5, wówczas

od upływu terminu wypowiedzenia jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty za

używanie lokalu w wysokości wynikającej z wypowiedzenia.

6b.

W przypadku uznania przez sąd podwyżki wysokości czynszu albo innych opłat za używanie

lokalu za zasadną, choćby w innej wysokości niż wynikająca z wypowiedzenia, obowiązkiem

lokatora jest zapłata kwoty odpowiadającej różnicy między podwyższonym a dotychczasowym

czynszem albo innymi opłatami za używanie lokalu, za okres od upływu terminu wypowiedzenia.

7.

(uchylony)

8.

Przepisy ust. 1-6b nie mają zastosowania do podwyżek opłat niezależnych od właściciela.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

(utracił moc)

1a.

(utracił moc)

1b.

Podwyższanie czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, z wyjątkiem opłat niezależnych

od właściciela, nie może być dokonywane częściej niż co 6 miesięcy. Termin ten biegnie

od dnia, w którym podwyżka zaczęła obowiązywać.

2.

W razie podwyższania opłat niezależnych od właściciela jest on obowiązany do przedstawienia

lokatorowi na piśmie zestawienia opłat wraz z przyczyną ich podwyższenia. Lokator

obowiązany jest opłacać podwyższone opłaty tylko w takiej wysokości, jaka jest niezbędna

do pokrycia przez właściciela kosztów dostarczenia do lokalu używanego przez lokatora

dostaw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8.

3.

(utracił moc)

4.

(uchylony)

(Dz. U. poz. 1383).

5.

W stosunkach najmu oprócz czynszu wynajmujący może pobierać jedynie opłaty niezależne

od właściciela, a w wypadku innych tytułów prawnych uprawniających do używania lokalu,

oprócz opłat za używanie lokalu, właściciel może pobierać jedynie opłaty niezależne

od właściciela, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Opłaty niezależne od właściciela mogą być pobierane przez właściciela tylko w wypadkach,

gdy korzystający z lokalu nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub

dostawcą usług.

7.

(uchylony)

8.

Wartość odtworzeniową lokalu stanowi iloczyn jego powierzchni użytkowej i wskaźnika

przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 m

9.

(uchylony)

1.

Do mieszkań w zasobach towarzystw budownictwa społecznego oraz spółek, o których mowa

w art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania

budownictwa mieszkaniowego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1020), wybudowanych przy wykorzystaniu kredytu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego

na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia 30 września 2009 r. lub przy wykorzystaniu

finansowania zwrotnego, o których mowa w przepisach tej ustawy, w zakresie czynszu

stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego.

2.

Do mieszkań w zasobach towarzystw budownictwa społecznego wybudowanych bez udziału

środków, o których mowa w ust. 1, do ustalania wysokości czynszu stosuje się art.

28 ust. 1 ustawy, o której mowa w ust. 1.

1.

W razie awarii wywołującej szkodę lub zagrażającej bezpośrednio powstaniem szkody

lokator jest obowiązany niezwłocznie udostępnić lokal w celu jej usunięcia. Jeżeli

lokator jest nieobecny lub odmawia udostępnienia lokalu, właściciel ma prawo wejść

do lokalu w obecności funkcjonariusza Policji lub straży gminnej (miejskiej), a gdy

wymaga to pomocy straży pożarnej - także przy jej udziale.

2.

Jeżeli otwarcie lokalu nastąpiło pod nieobecność lokatora lub pełnoletniej osoby stale

z nim zamieszkującej, właściciel jest obowiązany zabezpieczyć lokal i znajdujące się

w nim rzeczy do czasu przybycia lokatora; z czynności tych sporządza się protokół.

3.

Po wcześniejszym ustaleniu terminu lokator powinien także udostępnić właścicielowi

lokal w celu dokonania

1)

okresowego, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach również doraźnego, przeglądu stanu

i wyposażenia technicznego lokalu oraz ustalenia zakresu niezbędnych prac i ich wykonania;

2)

zastępczego wykonania przez właściciela prac obciążających lokatora.

4.

Jeżeli rodzaj koniecznej naprawy tego wymaga, lokator jest obowiązany opróżnić lokal

i przenieść się na koszt właściciela do lokalu zamiennego, jednak na czas nie dłuższy

niż rok. Po upływie tego terminu właściciel jest obowiązany udostępnić lokatorowi

w ramach istniejącego stosunku prawnego naprawiony lokal. Czynsz za lokal zamienny,

bez względu na jego wyposażenie techniczne, nie może być wyższy niż czynsz za lokal

dotychczasowy.

1.

Jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez

właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2-5

oraz w art. 21 ust. 4 i 5 niniejszej ustawy.Jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez

właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2-5,

art. 21 ust. 4-4b i 5 oraz art. 21a.

2.

Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel

może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator

1)

pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie

z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub

niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza

w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie

z innych lokali, lub

2

jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za

trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia

stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych

i bieżących należności, lub

2

jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych

od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie

ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za

trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia

stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych

i bieżących należności, lub

3)

wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej

pisemnej zgody właściciela, lub

4)

używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu

budynku, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 4.

3

Właściciel lokalu, w którym czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu

w skali roku, może wypowiedzieć stosunek najmu

1)

z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania

najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy;

2)

z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego,

osobie, której przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej miejscowości,

a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla

lokalu zamiennego.

3

Właściciel lokalu może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem

1)

sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez

okres dłuższy niż 12 miesięcy;

2)

miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego, osobie, której

przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości,

a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla

lokalu zamiennego.

4.

Nie później niż na pół roku naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel

może wypowiedzieć stosunek prawny, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego

lokalu, jeżeli lokatorowi przysługuje tytuł do lokalu, w którym może zamieszkać w

warunkach takich, jakby otrzymał lokal zamienny, lub jeżeli właściciel dostarczy mu

lokal zamienny. W lokalu zamiennym wysokość czynszu i opłat, z wyjątkiem opłat niezależnych

od właściciela, musi uwzględniać stosunek powierzchni i wyposażenia lokalu zamiennego

do lokalu zwalnianego.

5.

Nie później niż na 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może

wypowiedzieć stosunek prawny lokatorowi, o ile zamierza zamieszkać w należącym do

niego lokalu, a nie dostarcza mu lokalu zamiennego i lokatorowi nie przysługuje prawo

do lokalu, o którym mowa w ust. 4.

6.

Jeżeli właściciel, który wypowiedział stosunek prawny na podstawie przepisu ust. 5,

nie zamieszkał w swoim lokalu lub zaprzestał w nim zamieszkiwać przed upływem pół

roku od ustania wypowiedzianego stosunku prawnego, lokator jest uprawniony, według

swojego wyboru, bądź do powrotu do lokalu na dotychczasowych warunkach bądź do żądania

od właściciela zapłaty różnicy w czynszu i w opłatach, które płaci obecnie, w stosunku

do tych, które płacił w ramach wypowiedzianego stosunku prawnego za okres jednego

roku. Koszty przeprowadzki lokatora do lokalu ponosi właściciel. Właściciel jest nadto

obowiązany do zapłaty lokatorowi kary ustawowej w wysokości 15% wartości odtworzeniowej

lokalu.

7.

Przepisy ust. 4-6 stosuje się, jeżeli w lokalu właściciela ma zamieszkać jego pełnoletni

zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny. Wypowiedzenie

stosunku prawnego, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać

w lokalu właściciela.

8.

W wypadku stosunków prawnych, które nie ustają przez wypowiedzenie, a w szczególności

w wypadku spółdzielczego prawa do lokalu, nie jest dopuszczalne ustanie stosunku prawnego

w sposób i z przyczyn mniej korzystnych dla lokatora niż to wynika z przepisów tego

artykułu.

9.

W wypadku określonym w ust. 2 pkt 4 lokatorowi przysługuje prawo do lokalu zamiennego.

Obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa

na właścicielu budynku, z zastrzeżeniem art. 32.

10.

Z ważnych przyczyn, innych niż określone w ust. 2, właściciel może wytoczyć powództwo

o rozwiązanie stosunku prawnego i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu, jeżeli strony

nie osiągnęły porozumienia co do warunków i terminu rozwiązania tego stosunku.

11.

Wypowiedzenie najmu w zasobach towarzystwa budownictwa społecznego może nastąpić także

na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania

budownictwa mieszkaniowego.

12.

Jeżeli lokatorem, któremu właściciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust. 5, jest osoba, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat,

a która po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, nie będzie posiadała tytułu prawnego

do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są

wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero

w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

(uchylony)

1.

Jeżeli lokator wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu,

czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku, inny lokator lub właściciel

innego lokalu w tym budynku może wytoczyć powództwo o rozwiązanie przez sąd stosunku

prawnego uprawniającego do używania lokalu i nakazanie jego opróżnienia.

2.

Współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego

małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym

postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.

1

W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu

socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek

zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia

lokalu podlegającego opróżnieniu.

1

W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do zawarcia umowy

najmu socjalnego lokalu albo braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.

Obowiązek zapewnienia najmu socjalnego lokalu ciąży na gminie właściwej ze względu

na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.

2

Jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1, dwóch lub więcej

osób, gmina jest obowiązana zapewnić im co najmniej jeden lokal socjalny.

2

Jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1, dwóch lub więcej

osób, gmina jest obowiązana zapewnić im najem socjalny co najmniej jednego lokalu.

3

Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka

o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób

korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.

3

Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu,

orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy

sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.

4

Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec

1)

kobiety w ciąży,

2)

małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm. lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią

zamieszkałą,

3)

obłożnie chorych,

4)

emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5)

osoby posiadającej status bezrobotnego,

6)

osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

4

Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec

1)

kobiety w ciąży,

2)

małoletniego, osoby niepełnosprawnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 511 i 1000) lub ubezwłasnowolnionego oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej,

3)

obłożnie chorego,

4)

emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5)

osoby posiadającej status bezrobotnego,

6)

osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich

sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.

5

Sąd może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, w szczególności

jeżeli nakazanie opróżnienia następuje z przyczyn, o których mowa w art. 13.

5

Sąd może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, w szczególności

jeżeli nakazanie opróżnienia następuje z przyczyn, o których mowa w art. 13.

6

Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie

wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu

lokalu socjalnego.

6

Orzekając o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, sąd nakazuje wstrzymanie

wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu

socjalnego lokalu.

6a

Gmina, składając ofertę zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, poucza osobę uprawnioną,

że jeżeli kwestionuje prawidłowość tej oferty, może wytoczyć powództwo o ustalenie

uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, a po nadaniu klauzuli wykonalności

wyrokowi eksmisyjnemu - powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.

7.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego

w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób, które były uprawnione

do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową

albo z towarzystwem budownictwa społecznego.

1.

Umowy najmu lokali socjalnych zawarte przed dniem wejścia w życie art. 2 niniejszej

ustawy zachowują ważność na okres, na jaki zostały zawarte.

2.

Do umów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2

w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Do osób, które zawarły umowy, o których mowa w ust. 1, oraz osób, o których mowa w

art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się

przepisy ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Jeżeli w sprawie o opróżnienie lokalu okaże się, że w razie uwzględnienia powództwa

obowiązane do opróżnienia lokalu mogą być jeszcze inne osoby, które nie występują

w sprawie w charakterze pozwanych, sąd wezwie stronę powodową, aby w wyznaczonym terminie

oznaczyła te osoby w taki sposób, by ich wezwanie było możliwe, a w razie potrzeby,

aby wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora. Sąd wezwie te osoby do wzięcia

udziału w sprawie w charakterze pozwanych.

2.

W sprawie o opróżnienie lokalu sąd z urzędu zawiadamia gminę właściwą ze względu na

miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu w celu umożliwienia jej wstąpienia

do sprawy.

3.

Do udziału gminy w sprawie o opróżnienie lokalu stosuje się odpowiednio przepisy o

interwencji ubocznej, z wyjątkiem art. 78, art. 79 zdanie drugie i art. 83 Kodeksu postępowania cywilnego. Gmina nie musi wykazywać interesu prawnego, a jej przystąpienie następuje po stronie

powoda.

4.

W sprawie, o której mowa w ust. 1, wydanie wyroku zaocznego może nastąpić wyłącznie

po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Przepisu art. 339 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.

1.

Umowy o odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego

zawarte przed dniem wejścia w życie art. 2 niniejszej ustawy zachowują ważność na

okres, na jaki zostały zawarte.

2.

Do umów o odpłatne używanie lokali wchodzących w skład publicznego zasobu mieszkaniowego

zawartych przed dniem wejścia w życie art. 2 niniejszej ustawy, z wyłączeniem umów

najmu lokali socjalnych zawartych przed dniem wejścia w życie art. 2 niniejszej ustawy,

stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

z wyjątkiem przepisów art. 21 ust. 4a-4c oraz art. 21c tej ustawy, które mają zastosowanie

wyłącznie do umów zawieranych po dniu wejścia w życie art. 2 niniejszej ustawy.

3.

Do umów, o których mowa w ust. 1, dotyczących lokali, które po dniu wejścia w życie

art. 2 niniejszej ustawy zostały wyłączone z publicznego zasobu mieszkaniowego, stosuje

się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 dotyczące publicznego zasobu mieszkaniowego

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

4.

Do umów, o których mowa w ust. 1, dotyczących lokali, które po dniu wejścia w życie

art. 2 niniejszej ustawy zostały wyłączone z mieszkaniowego zasobu gminy, stosuje

się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 dotyczące mieszkaniowego zasobu gminy w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada

do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu,

do którego ma nastąpić przekwaterowanie.

Uchwały, o których mowa w art. 21 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym,

podjęte przed dniem wejścia w życie art. 2 niniejszej ustawy, zachowują ważność i

mogą być zmieniane, jednakże nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie

art. 2 niniejszej ustawy.

1

Przepisów art. 14 i 16 nie stosuje się, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie

przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi

domowemu, albo niewłaściwe zachowanie czyniące uciążliwym korzystanie z innych lokali

w budynku albo gdy zajęcie lokalu nastąpiło bez tytułu prawnego.

1

Przepisów art. 14 i art. 16 nie stosuje się, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie

przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi

domowemu, albo niewłaściwe zachowanie czyniące uciążliwym korzystanie z innych lokali

w budynku albo gdy zajęcie lokalu nastąpiło bez tytułu prawnego.

1a

Sąd może orzec o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec osoby,

która dokonała zajęcia lokalu bez tytułu prawnego, jeżeli przyznanie tego uprawnienia

byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione.

2.

Nakazując opróżnienie lokalu z powodów, o których mowa w ust. 1, sąd w wyroku wskazuje

te powody.

W celu realizacji orzeczeń sądowych przyznających uprawnienie do otrzymania lokalu

socjalnego wydanych przed dniem wejścia w życie art. 2 i art. 4 niniejszej ustawy

stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu

co miesiąc uiszczać odszkodowanie.

2.

Z zastrzeżeniem ust. 3, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości

czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel

mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu.

3

Osoby uprawnione do lokalu zamiennego albo socjalnego, jeżeli sąd orzekł o wstrzymaniu

wykonania opróżnienia lokalu do czasu dostarczenia im takiego lokalu, opłacają odszkodowanie

w wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, jakie byłyby obowiązane

opłacać, gdyby stosunek prawny nie wygasł.

3

Osoby uprawnione do lokalu zamiennego, jeżeli sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania opróżnienia

lokalu do czasu dostarczenia im takiego lokalu, uiszczają odszkodowanie w wysokości

czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, jakie byłyby obowiązane opłacać, gdyby

stosunek prawny nie wygasł.

3a

Osoby uprawnione do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, jeżeli sąd orzekł o wstrzymaniu

wykonania opróżnienia lokalu do czasu dostarczenia im takiego lokalu, uiszczają odszkodowanie

w wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, jakie byłyby obowiązane

opłacać za zajmowany lokal, gdyby lokal ten wchodził w skład mieszkaniowego zasobu

gminy, na podstawie umowy najmu socjalnego lokalu. Obowiązek pokrycia właścicielowi

różnicy między wysokością odszkodowania, o której mowa w ust. 3, a wysokością odszkodowania

uiszczanego przez byłego lokatora, ciąży na gminie.

4.

(utracił moc)

5

Jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy

wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do gminy, na podstawie

art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025).

5

Jeżeli osobie uprawnionej do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu na mocy wyroku

gmina nie dostarczyła lokalu, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze

do gminy, na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025).

1.

Do postępowań o opróżnienie lokalu wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie art. 2 niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do ochrony praw lokatora do używania lokalu stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie

własności.

1

Umową najmu okazjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu mieszkalnego, którego właściciel,

będący osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania

lokali, zawarta na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

1a.

(uchylony)

2.

Do umowy najmu okazjonalnego lokalu załącza się w szczególności

1)

oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji

i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu

okazjonalnego lokalu w terminie wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19d ust.

2;

2)

wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku

wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu;

3)

oświadczenie właściciela lokalu lub osoby posiadającej tytuł prawny do lokalu, o którym

mowa w pkt 2 lub ust. 3, o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy i osób z nim zamieszkujących

w lokalu wskazanym w oświadczeniu; na żądanie wynajmującego załącza się oświadczenie

z podpisem notarialnie poświadczonym.

3.

W razie utraty możliwości zamieszkania w lokalu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, najemca

jest obowiązany w terminie 21 dni od dnia powzięcia wiadomości o tym zdarzeniu wskazać

inny lokal, w którym mógłby zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia

lokalu, oraz przedstawić oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, pod rygorem wypowiedzenia

umowy, o którym mowa w art. 19d ust. 5.

4.

Zawarcie umowy najmu okazjonalnego lokalu może być uzależnione od wpłacenia przez

najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu okazjonalnego lokalu

przysługujących właścicielowi w dniu opróżnienia lokalu oraz ewentualnych kosztów

egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu. Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności

miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej

w dniu zawarcia umowy najmu okazjonalnego lokalu.

5.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności właściciela, o których mowa w ust. 4.

6.

Umowa najmu okazjonalnego lokalu oraz zmiany tej umowy wymagają formy pisemnej pod

rygorem nieważności.

7

Wynagrodzenie notariusza za ogół czynności notarialnych dokonanych przy sporządzaniu

oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, wynosi nie więcej niż maksymalna kwota

czynszu normowanego bez opcji za 1 mustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości

(Dz. U. poz. 1529 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 756), określoną dla miasta stołecznego Warszawy.

1

Właściciel zgłasza zawarcie umowy najmu okazjonalnego lokalu naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania właściciela w terminie 14 dni od dnia

rozpoczęcia najmu.

2.

Na żądanie najemcy właściciel ma obowiązek przedstawić potwierdzenie zgłoszenia, o

którym mowa w ust. 1.

3

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów

art. 19c i art. 19d.

1.

Z tytułu najmu okazjonalnego lokalu, oprócz czynszu, właściciel pobiera jedynie opłaty

niezależne od właściciela, chyba że umowa stanowi inaczej.

2.

Właściciel może podwyższyć czynsz wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w umowie.

1.

Umowa najmu okazjonalnego lokalu wygasa po upływie czasu, na jaki była zawarta, lub

ulega rozwiązaniu po upływie okresu wypowiedzenia tej umowy.

2.

Po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy najmu okazjonalnego lokalu, jeżeli najemca dobrowolnie

nie opróżnił lokalu, właściciel doręcza najemcy żądanie opróżnienia lokalu, sporządzone

na piśmie opatrzonym urzędowo poświadczonym podpisem właściciela.

3.

Żądanie opróżnienia lokalu zawiera w szczególności

1)

oznaczenie właściciela oraz najemcy, którego żądanie dotyczy;

2)

wskazanie umowy najmu okazjonalnego lokalu i przyczynę ustania stosunku z niej wynikającego;

3)

termin, nie krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia żądania najemcy, w którym najemca

i osoby z nim zamieszkujące mają opróżnić lokal.

4.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, właściciel

składa do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, o którym

mowa w art. 19a ust. 2 pkt 1. Do wniosku załącza się

1)

żądanie opróżnienia lokalu wraz z dowodem jego doręczenia najemcy albo dowodem wysłania

go przesyłką poleconą;

2)

dokument potwierdzający przysługujący właścicielowi tytuł prawny do lokalu, którego

opróżnienia dotyczy żądanie właściciela;

3)

potwierdzenie zgłoszenia, o którym mowa w art. 19b ust. 1.

5.

W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 19a ust. 3, właściciel

lokalu może wypowiedzieć na piśmie umowę najmu okazjonalnego lokalu, z zachowaniem

co najmniej siedmiodniowego okresu wypowiedzenia.

Do najmu okazjonalnego lokalu przepisów ustawy nie stosuje się, z wyjątkiem art. 2,

art. 6 ust. 3, art. 10 ust. 1-3, art. 11 ust. 2 pkt 1-3, art. 13, art. 18 ust. 1 i

2, art. 19a-19d oraz art. 25d pkt 2, z zastrzeżeniem że właściciel dokonał zgłoszenia,

o którym mowa w art. 19b ust. 1.

1.

Umową najmu instytucjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu mieszkalnego zawierana

przez osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną,

prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali.

2.

Umowa najmu instytucjonalnego lokalu zawierana jest na czas oznaczony. Przepisu art. 661 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nie stosuje się.

3

Do umowy najmu instytucjonalnego lokalu załącza się oświadczenie najemcy w formie

aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego lokalu w terminie

wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 3, oraz przyjął do wiadomości,

że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do lokalu socjalnego

ani pomieszczenia tymczasowego nie przysługuje.

3

Do umowy najmu instytucjonalnego lokalu załącza się oświadczenie najemcy w formie

aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia

i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu instytucjonalnego lokalu w terminie

wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19i ust. 3, oraz przyjął do wiadomości,

że w razie konieczności wykonania powyższego zobowiązania prawo do najmu socjalnego

lokalu ani tymczasowego pomieszczenia nie przysługuje.

4.

Zawarcie umowy najmu instytucjonalnego lokalu może być uzależnione od wpłacenia przez

najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu instytucjonalnego

lokalu przysługujących właścicielowi w dniu opróżnienia lokalu oraz ewentualnych kosztów

egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu.

5.

Kaucja nie może przekraczać trzykrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego

według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu instytucjonalnego

lokalu.

6.

Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu

należności właściciela, o których mowa w ust. 4.

1.

Umowa najmu instytucjonalnego lokalu oraz zmiany tej umowy wymagają formy pisemnej

pod rygorem nieważności.

2.

Wynagrodzenie notariusza za ogół czynności notarialnych dokonanych przy sporządzeniu

oświadczenia, o którym mowa w art. 19f ust. 3, wynosi nie więcej niż maksymalna kwota

czynszu normowanego bez opcji za 1 mustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości, określona dla miasta stołecznego Warszawy.

1.

Z tytułu najmu instytucjonalnego lokalu, oprócz czynszu, właściciel pobiera jedynie

opłaty niezależne od właściciela, chyba że umowa stanowi inaczej.

2.

Właściciel może podwyższyć czynsz wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w umowie.

1.

Umowa najmu instytucjonalnego lokalu wygasa po upływie czasu, na jaki była zawarta,

lub ulega rozwiązaniu po upływie okresu wypowiedzenia tej umowy.

2.

Po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy najmu instytucjonalnego lokalu, jeżeli najemca

dobrowolnie nie opróżnił lokalu, właściciel doręcza najemcy żądanie opróżnienia lokalu

sporządzone na piśmie opatrzonym urzędowo poświadczonym podpisem właściciela.

3.

Żądanie opróżnienia lokalu zawiera w szczególności

1)

oznaczenie właściciela oraz najemcy, którego żądanie dotyczy;

2)

wskazanie umowy najmu instytucjonalnego lokalu i przyczynę ustania stosunku z niej

wynikającego;

3)

termin, nie krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia żądania najemcy, w którym najemca

i osoby z nim zamieszkujące mają opróżnić lokal.

4.

Wynajmujący może powoływać się tylko na przyczyny ustania stosunku najmu wskazane

w piśmie, o którym mowa w ust. 3.

5.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, właściciel

składa do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, o którym

mowa w art. 19f ust. 3.

6.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, załącza się

1)

żądanie opróżnienia lokalu wraz z dowodem jego doręczenia najemcy albo dowodem wysłania

go przesyłką poleconą;

2)

dokument potwierdzający przysługujący właścicielowi tytuł prawny do lokalu, którego

opróżnienia dotyczy żądanie właściciela.

Do najmu instytucjonalnego lokalu stosuje się przepisy art. 2, art. 6 ust. 3, art.

10 ust. 1-3, art. 11 ust. 2 pkt 1-3, art. 13, art. 18 ust. 1 i 2 oraz art. 25d pkt

4.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 4, gmina może tworzyć i posiadać zasób

mieszkaniowy.

2

Lokale stanowiące mieszkaniowy zasób gminy, z wyjątkiem lokali socjalnych i lokali,

o których mowa w ust. 3, mogą być wynajmowane tylko na czas nieoznaczony.

2

Lokale stanowiące mieszkaniowy zasób gminy, z wyjątkiem lokali będących przedmiotem

najmu socjalnego i lokali, o których mowa w ust. 3, mogą być wynajmowane tylko na

czas nieoznaczony.

2a.

W celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 4, gmina może także wynajmować lokale

od innych właścicieli i podnajmować je osobom, których gospodarstwa domowe osiągają

niski dochód.

2b.

Od podnajemców, o których mowa w ust. 2a, gmina może pobierać czynsz niższy niż ten,

który sama opłaca właścicielowi lokalu.

2c

Do lokali, o których mowa w ust. 2a, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali

wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy.

3.

Rada gminy może wydzielić w zasobie mieszkaniowym lokale przeznaczone do wynajmowania

na czas trwania stosunku pracy.

4

Przepisy ust. 2 i 3 oraz art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 dotyczące mieszkaniowego zasobu

gminy oraz praw i obowiązków organów gminy stosuje się odpowiednio do mieszkaniowego

zasobu innych jednostek samorządu terytorialnego oraz praw i obowiązków organów takich

jednostek.

4

Przepisy ust. 2 i 3, art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 21a-21c dotyczące mieszkaniowego

zasobu gminy oraz praw i obowiązków organów gminy stosuje się odpowiednio do mieszkaniowego

zasobu innych jednostek samorządu terytorialnego oraz praw i obowiązków organów takich

jednostek.

5

W przypadku zmian w strukturze właścicielskiej jednoosobowych spółek gminnych, o których

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10, do umów najmu zawartych przed dniem wprowadzenia tych

zmian stosuje się przepisy dotyczące mieszkaniowego zasobu gminy.

1.

Rada gminy uchwala

1)

wieloletnie programy gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy;

2)

zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym

zasady i kryteria wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy,

jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel; w

razie gdy rada gminy nie określi w uchwale odmiennych zasad, do lokali podnajmowanych

przez gminę stosuje się odpowiednio zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład

mieszkaniowego zasobu gminy.

2.

Wieloletni program gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy powinien być opracowany

na co najmniej pięć kolejnych lat i obejmować w szczególności

1

prognozę dotyczącą wielkości oraz stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w

poszczególnych latach, z podziałem na lokale socjalne i pozostałe lokale mieszkalne;

1

prognozę dotyczącą wielkości oraz stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w

poszczególnych latach;

2)

analizę potrzeb oraz plan remontów i modernizacji wynikający ze stanu technicznego

budynków i lokali, z podziałem na kolejne lata;

3)

planowaną sprzedaż lokali w kolejnych latach;

4)

zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu;

5)

sposób i zasady zarządzania lokalami i budynkami wchodzącymi w skład mieszkaniowego

zasobu gminy oraz przewidywane zmiany w zakresie zarządzania mieszkaniowym zasobem

gminy w kolejnych latach;

6)

źródła finansowania gospodarki mieszkaniowej w kolejnych latach;

7

wysokość wydatków w kolejnych latach, z podziałem na koszty bieżącej eksploatacji,

koszty remontów oraz koszty modernizacji lokali i budynków wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy, koszty zarządu nieruchomościami wspólnymi, których gmina jest jednym

ze współwłaścicieli, a także wydatki inwestycyjne;

7

wysokość kosztów w kolejnych latach, z podziałem na koszty bieżącej eksploatacji,

koszty remontów oraz koszty modernizacji lokali i budynków wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy, koszty zarządu nieruchomościami wspólnymi, których gmina jest jednym

ze współwłaścicieli, a także koszty inwestycyjne;

8)

opis innych działań mających na celu poprawę wykorzystania i racjonalizację gospodarowania

mieszkaniowym zasobem gminy, a w szczególności

a)

niezbędny zakres zamian lokali związanych z remontami budynków i lokali,

b)

planowaną sprzedaż lokali.

3.

Zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy powinny

określać w szczególności

1

wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą oddanie w najem lub w podnajem

lokalu na czas nieoznaczony i lokalu socjalnego, oraz wysokość dochodu gospodarstwa

domowego uzasadniającą zastosowanie obniżek czynszu;

1

wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą oddanie w najem lub podnajem

lokalu na czas nieoznaczony i najem socjalny lokalu oraz wysokość dochodu gospodarstwa

domowego uzasadniającą stosowanie obniżek czynszu;

2)

warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy;

3

kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo zawarcia umowy najmu lokalu

na czas nieoznaczony i lokalu socjalnego;

3

kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo zawarcia umowy najmu lokalu

na czas nieoznaczony i umowy najmu socjalnego lokalu;

4)

warunki dokonywania zamiany lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy

oraz zamiany pomiędzy najemcami lokali należących do tego zasobu a osobami zajmującymi

lokale w innych zasobach;

5

tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony

i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej;

5

tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony

i najem socjalny lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej;

6)

zasady postępowania w stosunku do osób, które pozostały w lokalu opuszczonym przez

najemcę lub w lokalu, w którego najem nie wstąpiły po śmierci najemcy;

6a

warunki, jakie musi spełniać lokal wskazywany dla osób niepełnosprawnych, z uwzględnieniem

rzeczywistych potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności;

6b

zasady przeznaczania lokali na realizację zadań, o których mowa w art. 4 ust. 2b.

7

kryteria oddawania w najem lokali o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m

7)

(uchylony)

3a.

W przypadku gdy uchwalono gminny program rewitalizacji, o którym mowa w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1023, 1529 i 1566 oraz z 2018 r. poz. 756), w uchwałach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się, określone w tym programie,

działania prowadzące do zapobieżenia wykluczeniu mieszkańców obszaru rewitalizacji

z możliwości korzystania z pozytywnych efektów procesu rewitalizacji, w szczególności

w zakresie zasad ustalania wysokości czynszów.

3b

Rada gminy może w uchwale, o której mowa w ust. 1 pkt 2, określić kryteria oddawania

w najem lokali o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m

3c

Kryteria oddawania w najem lokali o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m

4.

Ustalenia zawarte w wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy,

o których mowa w ust. 2 pkt 8 lit. b, mogą, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowić podstawę

do wypowiadania umów najmu z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia

pod warunkiem jednoczesnego zaoferowania wynajęcia w tej samej miejscowości innego

lokalu, spełniającego wymagania co najmniej takie same, jakie powinien spełniać lokal

zamienny. Wysokość czynszu i opłat w lokalu zamiennym musi uwzględniać stosunek powierzchni

i wyposażenia lokalu zamiennego do lokalu zwalnianego.

4a

W przypadku gdy powierzchnia lokalu przekracza w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa

domowego

1)

50 m

2)

25 m

- wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu

wypowiedzenia na koniec miesiąca kalendarzowego, pod warunkiem jednoczesnego przedstawienia

pisemnej oferty zawarcia umowy najmu innego lokalu, spełniającego wymagania co najmniej

takie same, jakie powinien spełniać lokal zamienny.

4b

Gmina może określić w wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy

termin wypowiedzenia umowy najmu dłuższy niż 6 miesięcy. Koszty przeprowadzki do zaoferowanego

lokalu pokrywa gmina.

4c

W przypadku najemcy, który ukończył 75. rok życia, przepisów ust. 4a i 4b nie stosuje

się, chyba że wyrazi on zgodę na zawarcie umowy najmu innego lokalu, o którym mowa

w ust. 4a.

5.

Jeżeli najemcy przysługuje pierwszeństwo w nabyciu zajmowanego lokalu wchodzącego

w skład mieszkaniowego zasobu gminy, przepis ust. 4 stosuje się pod warunkiem, że

najemcy temu zaoferowano wcześniej nabycie tego lokalu, a najemca nie skorzystał z

przysługującego mu pierwszeństwa w jego nabyciu.

W przypadku przekroczenia normy powierzchni użytkowej lokalu, o której mowa w art.

21 ust. 4a, inne jednostki samorządu terytorialnego mogą wypowiedzieć umowę najmu

z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego,

pod warunkiem jednoczesnego przedstawienia pisemnej oferty zawarcia umowy najmu innego

lokalu, spełniającego wymagania co najmniej takie same, jakie powinien spełniać lokal

zamienny. Koszty przeprowadzki do zaoferowanego lokalu pokrywa właściciel.

1.

Osoba ubiegająca się o zawarcie umowy najmu lub podnajmu lokalu i najmu socjalnego

lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy składa deklarację o wysokości

dochodów członków gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie

deklaracji oraz oświadczenie o stanie majątkowym członków gospodarstwa domowego. W

deklaracji o wysokości dochodów członków gospodarstwa domowego oraz oświadczeniu o

stanie majątkowym członków gospodarstwa domowego uwzględnia się osoby będące członkami

gospodarstwa domowego w dniu składania tych dokumentów.

2.

Deklarację o wysokości dochodów członków gospodarstwa domowego składa się zgodnie

z wzorem określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 180 oraz z 2018 r. poz. 756).

3.

Oświadczenie o stanie majątkowym członków gospodarstwa domowego składa się zgodnie

z wzorem określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 15 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

4.

Na żądanie gminy najemca lub osoba ubiegająca się o zawarcie umowy najmu lub podnajmu

lokalu i najmu socjalnego lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy jest

obowiązana do złożenia oświadczenia o nieposiadaniu tytułu prawnego do innego lokalu

położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości.

5.

Deklarację, o której mowa w ust. 1, oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 4,

składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

W deklaracji i oświadczeniach zamieszcza się klauzulę w brzmieniu: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje

pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

6.

Gmina odmawia zawarcia umowy najmu lub podnajmu lokalu i najmu socjalnego lokalu w

przypadku niezłożenia deklaracji o wysokości dochodów członków gospodarstwa domowego,

oświadczenia o stanie majątkowym członków gospodarstwa domowego, oświadczenia o nieposiadaniu

tytułu prawnego do innego lokalu położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości

lub jeżeli występuje rażąca dysproporcja między niskimi dochodami wskazanymi w złożonej

deklaracji a wykazanym w oświadczeniu stanem majątkowym członków gospodarstwa domowego

osoby ubiegającej się o zawarcie umowy najmu lub podnajmu lokalu i najmu socjalnego

lokalu.

1.

Gmina, nie częściej niż co 2,5 roku, weryfikuje spełnianie przez najemców, z wyłączeniem

umów najmu socjalnego lokalu, kryterium wysokości dochodu uzasadniającej oddanie w

najem lub podnajem lokalu.

2.

Na pisemne żądanie gminy najemca jest obowiązany do złożenia w terminie miesiąca od

dnia otrzymania żądania gminy deklaracji o wysokości dochodów członków gospodarstwa

domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie deklaracji. W deklaracji o

wysokości dochodów członków gospodarstwa domowego uwzględnia się osoby będące członkami

gospodarstwa domowego w dniu jej składania. Deklarację składa się zgodnie z wzorem

określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. W przypadku niezłożenia deklaracji gmina może podwyższyć czynsz do kwoty 8% wartości

odtworzeniowej w skali roku.

3.

Deklarację, o której mowa w ust. 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia. W deklaracji zamieszcza się klauzulę w brzmieniu

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

4.

W przypadku złożenia deklaracji po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, przepisy

ust. 5-13 stosuje się odpowiednio.

5.

Jeżeli średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego najemcy w przeliczeniu na członka

gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie deklaracji jest

wyższy niż dochód określony na podstawie kryteriów zawartych w uchwale rady gminy,

o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, dotyczących wysokości dochodu gospodarstwa domowego

uzasadniającej oddanie w najem lub podnajem lokalu na czas oznaczony, wysokość czynszu

ustala się, wypowiadając jego dotychczasową wysokość najpóźniej na koniec miesiąca

kalendarzowego, zgodnie z poniższym wzorem

\(

C = C_k + ({D \over n} - L_{dn} )

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

C - nowa wysokość czynszu za najem lokalu mieszkalnego,

Ck - wysokość czynszu za najem lokalu mieszkalnego, jaka obowiązywałaby w przypadku,

gdyby dla gospodarstwa domowego o danej liczbie członków wysokość dochodu nie przekraczała

dochodu określonego na podstawie kryteriów zawartych w uchwale rady gminy,

D - średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego najemcy w okresie 3 miesięcy poprzedzających

złożenie deklaracji,

n - liczba osób w gospodarstwie domowym najemcy, a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa

domowego wartość 1,2,

Ldn - określona na podstawie kryteriów zawartych w uchwale rady gminy wysokość dochodu

gospodarstwa domowego o danej liczbie członków, w przeliczeniu na członka gospodarstwa

domowego, uzasadniająca oddanie w najem lub podnajem lokalu na czas oznaczony.

6.

Wysokość czynszu za najem lokalu mieszkalnego ustalona na podstawie wzoru, o którym

mowa w ust. 5, nie może być niższa niż wysokość czynszu, jaka obowiązywałaby w przypadku,

gdyby dla gospodarstwa domowego o danej liczbie członków wysokość dochodu nie przekraczała

dochodu określonego na podstawie kryteriów zawartych w uchwale rady gminy. Wysokość

czynszu nie może jednocześnie przekroczyć w skali roku 8% wartości odtworzeniowej

lokalu.

7.

Termin wypowiedzenia wysokości czynszu, o którym mowa w ust. 5, wynosi 3 miesiące.

Wypowiedzenia wysokości czynszu dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

8.

W przypadku gdy podwyżka wysokości czynszu, o której mowa w ust. 5, przekracza 50%

dotychczasowej wysokości czynszu, najemca, przez pierwsze 6 miesięcy obowiązywania

podwyżki, wnosi czynsz w wysokości odpowiadającej 150% dotychczasowej wysokości czynszu.

9.

Jeżeli w okresie obowiązywania czynszu ustalonego na podstawie ust. 5 dochody najemcy

ulegną obniżeniu, najemca może, nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia ostatniej

podwyżki, wystąpić do właściciela z wnioskiem o ponowne ustalenie wysokości czynszu

stosownie do aktualnie osiąganych dochodów. Do wniosku najemca dołącza deklarację,

o której mowa w ust. 2. Do obliczenia nowej wysokości czynszu przepisy ust. 5 i 6

stosuje się odpowiednio.

10.

Obniżona wysokość czynszu, o której mowa w ust. 9, obowiązuje od początku miesiąca

następującego po dniu jej ustalenia.

11.

W ciągu 2 miesięcy od dnia wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 5, najemca może

1)

odmówić na piśmie przyjęcia podwyżki ze skutkiem rozwiązania umowy najmu, z upływem

okresu wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 7, albo

2)

zakwestionować podwyżkę, o której mowa w ust. 5, wnosząc do sądu pozew o ustalenie,

że podwyżka jest niezasadna albo jest zasadna, lecz w innej wysokości; udowodnienie

zasadności podwyżki ciąży na właścicielu.

12.

W przypadku

1)

określonym w ust. 11 pkt 1 najemca jest obowiązany uiszczać czynsz w dotychczasowej

wysokości do dnia rozwiązania umowy najmu;

2)

określonym w ust. 11 pkt 2 najemca jest obowiązany uiszczać czynsz w dotychczasowej

wysokości do dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie;

3)

gdy najemca nie skorzysta z prawa przysługującego mu na podstawie ust. 11, od upływu

terminu wypowiedzenia jest obowiązany uiszczać czynsz w wysokości wynikającej z wypowiedzenia,

z uwzględnieniem ust. 8.

13.

W przypadku uznania przez sąd podwyżki wysokości czynszu za zasadną, choćby w innej

wysokości niż wynikająca z wypowiedzenia, najemca jest obowiązany do zapłaty kwoty

odpowiadającej różnicy między podwyższonym a dotychczasowym czynszem, za okres od

upływu terminu wypowiedzenia, z uwzględnieniem ust. 8.

Z zasobu mieszkaniowego gmina wydziela część lokali, które przeznacza się na wynajem

jako lokale socjalne.

Umową najmu socjalnego lokalu jest umowa najmu lokalu nadającego się do zamieszkania

ze względu na wyposażenie i stan techniczny, którego powierzchnia pokoi przypadająca

na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2018 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 15 w zakresie art. 12 ust. 2, oraz pkt 16 i 19, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2019 r.;

2)

art. 2-4 i art. 6, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Umowę najmu lokalu socjalnego zawiera się na czas oznaczony.

2.

Umowa najmu lokalu socjalnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, może być zawarta z

osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i której dochody gospodarstwa domowego

nie przekraczają wysokości określonej w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art.

21 ust. 3 pkt 1.

3.

Umowę najmu lokalu socjalnego można po upływie oznaczonego w niej czasu przedłużyć

na następny okres, jeżeli najemca nadal znajduje się w sytuacji uzasadniającej zawarcie

takiej umowy. W razie wzrostu dochodów gospodarstwa domowego najemcy ponad wysokość

określoną w uchwale rady gminy uzasadniającej oddanie w najem lokalu socjalnego od

dnia ustania najmu do czasu opróżnienia takiego lokalu stosuje się przepisy art. 18

ust. 1 i 2.

4.

Stawka czynszu za lokal socjalny nie może przekraczać połowy stawki najniższego czynszu

obowiązującego w gminnym zasobie mieszkaniowym.

1.

Umowę najmu socjalnego lokalu zawiera się na czas oznaczony.

2.

Umowa najmu socjalnego lokalu, z uwzględnieniem art. 14 ust. 1, może być zawarta z

osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i której dochody gospodarstwa domowego

nie przekraczają wysokości określonej w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art.

21 ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem art. 21b.

3.

Umowę najmu socjalnego lokalu można po upływie oznaczonego w niej czasu przedłużyć

na następny okres, jeżeli najemca nadal znajduje się w sytuacji uzasadniającej zawarcie

takiej umowy. W razie wzrostu dochodów gospodarstwa domowego najemcy ponad wysokość

określoną w uchwale rady gminy uzasadniającą zawarcie umowy najmu socjalnego lokalu

od dnia ustania najmu do czasu opróżnienia takiego lokalu, stosuje się przepisy art.

18 ust. 1 i 2.

4.

Stawka czynszu w przypadku najmu socjalnego lokalu nie może przekraczać połowy stawki

najniższego czynszu obowiązującego w mieszkaniowym zasobie gminy.

Prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajmuje lokal

i wobec której sąd nakazał opróżnienie lokalu, chyba że przyznanie lokalu socjalnego

byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione.

(uchylony)

Gmina może wypowiedzieć najem lokalu socjalnego bez zachowania terminu wypowiedzenia,

jeżeli najemca uzyskał tytuł prawny do innego lokalu i może używać tego lokalu.

Gmina może wypowiedzieć najemcy umowę najmu socjalnego lokalu bez zachowania terminu

wypowiedzenia, jeżeli uzyskał on tytuł prawny do innego lokalu i może go używać.

Gmina tworzy zasób tymczasowych pomieszczeń, które przeznacza się na wynajem.

Umowę najmu tymczasowego pomieszczenia zawiera się na czas oznaczony, nie krótszy

niż miesiąc i nie dłuższy niż 6 miesięcy.

Umowę najmu tymczasowego pomieszczenia zawiera się z osobą, wobec której wszczęto

egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego w którym orzeczono obowiązek opróżnienia

lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, bez prawa do lokalu socjalnego

lub zamiennego, z zastrzeżeniem art. 25d.

Umowę najmu tymczasowego pomieszczenia zawiera się z osobą, wobec której wszczęto

egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego, w którym orzeczono obowiązek opróżnienia

lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, bez prawa do najmu socjalnego

lokalu lub lokalu zamiennego, z uwzględnieniem art. 25d.

Prawo do tymczasowego pomieszczenia nie przysługuje dłużnikowi, jeżeli

1)

z tytułu wykonawczego wynika, że nakazanie opróżnienia lokalu zostało orzeczone z

powodu stosowania przemocy w rodzinie lub z powodu rażącego lub uporczywego wykraczania

przeciwko porządkowi domowemu albo niewłaściwego zachowania czyniącego uciążliwym

korzystanie z innych lokali w budynku, albo że dłużnik dokonał zajęcia opróżnionego

lokalu bez tytułu prawnego;

2)

dłużnik został zobowiązany do opróżnienia lokalu zajmowanego na podstawie umowy najmu

okazjonalnego, której zawarcie zostało zgłoszone zgodnie z art. 19b ust. 1;

3)

dłużnik został zobowiązany do opróżnienia tymczasowego pomieszczenia;

4

dłużnik został zobowiązany do opróżnienia lokalu zajmowanego na podstawie umowy najmu

instytucjonalnego lokalu.

Do najmu tymczasowych pomieszczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 4, art. 10

ust. 1-3, art. 11 ust. 2 pkt 1-3, art. 13, art. 18, art. 20 ust. 2a i 2b, art. 21,

art. 23 ust. 3 i 4 oraz art. 25.

(pominięty)

1.

Ustawa niniejsza znajduje również zastosowanie do stosunków prawnych powstałych przed

dniem jej wejścia w życie.

2.

Przepis art. 5 nie znajduje zastosowania do stosunków prawnych, o których mowa w ust.

1.

(pominięty)

(uchylony)

1.

Osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego do dnia wejścia w życie ustawy przez okres

nie krótszy niż 10 lat wstępuje z mocy prawa w stosunek najmu tego lokalu po upływie

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli właściciel nie wniesie

w tym okresie powództwa o nakazanie tej osobie przez sąd opróżnienia lokalu lub jeżeli

w tym samym terminie nie wniesiono powództwa o ustalenie nieistnienia stosunku najmu.

2.

W dniu nawiązania umowy najmu, o której mowa w ust. 1, czynsz najmu takich lokali

jest naliczany w wysokości 3% wartości odtworzeniowej.

Do osób, które do chwili śmierci najemcy lokalu sprawowały nad nim opiekę na podstawie

umowy zawartej z najemcą przed dniem 12 listopada 1994 r., spełniającej wymagania

określone w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe

(Dz. U. z 1987 r. poz. 165, z późn. zm., stosuje się art. 691 Kodeksu cywilnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 listopada 1994 r.

W razie wypowiedzenia najmu, na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4, najemcy opłacającemu

w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy czynsz regulowany, obowiązek zapewnienia

temu najemcy lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia

31 grudnia 2019 r., na właściwej gminie.

1.

W razie ustania po dniu 12 listopada 1994 r. najmu lokalu zawartego przed tym dniem

na czas trwania stosunku pracy były najemca lub osoby pozostające w lokalu po śmierci

najemcy zachowują prawo do lokalu zamiennego, jeżeli przysługiwało im ono na podstawie

przepisów obowiązujących przed tym dniem; w razie oddania w najem lokalu zamiennego,

czynsz najmu za ten lokal w dniu zawarcia umowy najmu nie może w stosunku rocznym

przekraczać 3% jego wartości odtworzeniowej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu

przed dniem 12 listopada 1994 r. z powodu śmierci najemcy lub wypowiedzenia najmu

przez wynajmującego.

3.

W razie likwidacji, przekształcenia lub upadłości zakładu pracy, a także przeniesienia

własności budynków mieszkalnych na inną osobę po dniu 12 listopada 1994 r. umowy najmu

lokalu zawarte na czas trwania stosunku pracy stają się umowami zawartymi na czas

nieoznaczony.

4.

Osobie uprawnionej do lokalu zamiennego na podstawie ust. 1 lub 2, która nie otrzymała

propozycji jego dostarczenia w okresie 12 miesięcy od dnia utraty tytułu prawnego

do zajmowanego lokalu, przysługuje roszczenie o zawarcie umowy najmu tego lokalu na

czas nieoznaczony.

5.

Do czasu dostarczenia lokalu zamiennego lub zawarcia umowy najmu, o której mowa w

ust. 4, do osoby zajmującej lokal bez tytułu prawnego stosuje się odpowiednio przepis

art. 18 ust. 3.

Wydane i niewykonane przed dniem wejścia w życie ustawy prawomocne orzeczenia sądowe

oraz ostateczne decyzje administracyjne w sprawach opróżnienia lokali podlegających

przepisom ustawy, o której mowa w art. 31, są wykonywane przez organy gmin w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Osobie, o której mowa w art. 14 ust. 4, przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego,

jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy została objęta orzeczeniem sądowym, chociażby

nieprawomocnym, nakazującym opróżnienie lokalu, lub ostateczną decyzją administracyjną,

o której mowa w art. 34, a orzeczenie to lub decyzja nie zostały wykonane przed dniem

wejścia w życie ustawy.

2.

Na żądanie osoby, o której mowa w ust. 1, o uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeka

sąd w sprawie przeciwko gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego

opróżnieniu. Roszczenie to wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu sześciu miesięcy

od zawiadomienia uprawnionego przez komornika lub organ, o którym mowa w art. 34,

o przysługującym uprawnieniu. Przepis art. 14 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest wolne od opłat sądowych.

4.

Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego okaże się, że obowiązkiem opróżnienia lokalu

objęta jest osoba, o której mowa w art. 14 ust. 4, komornik albo organ, o którym mowa

w art. 34

1)

zawiadamia tę osobę, że może wystąpić z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu

socjalnego w terminie, o którym mowa w ust. 2;

2)

zawiesza postępowanie egzekucyjne;

3)

o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zawiadamia prokuratora.

5.

W razie wytoczenia powództwa, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, sąd nakazuje wstrzymanie

wykonania opróżnienia lokalu do czasu zakończenia postępowania w sprawie o ustalenie

uprawnienia do lokalu socjalnego.

6.

Postępowanie egzekucyjne podejmuje się z urzędu, jeżeli w terminie sześciu miesięcy

od jego zawieszenia komornikowi lub organowi, o którym mowa w art. 34, nie zostanie

przedłożony nakaz sądu, o którym mowa w ust. 5.

1.

Kaucja wpłacona przez najemcę przed dniem 12 listopada 1994 r., pomniejszona o ewentualne

należności wynajmującego z tytułu najmu, podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia

opróżnienia lokalu lub nabycia jego własności przez najemcę.

2.

Kaucja wpłacona przez najemcę w okresie obowiązywania ustawy, o której mowa w art.

39, podlega zwrotowi w zwaloryzowanej kwocie odpowiadającej przyjętemu przy jej wpłacaniu

procentowi wartości odtworzeniowej lokalu obowiązującej w dniu jej zwrotu, w terminie

określonym w ust. 1. Zwrócona kwota nie może być jednak niższa od kwoty kaucji wpłaconej

przez najemcę.

1.

Jeżeli najemca przed dniem 12 listopada 1994 r., za zgodą wynajmującego, dokonał w

lokalu ulepszeń mających wpływ na wysokość czynszu regulowanego, wynajmujący może

zwrócić najemcy wartość ulepszenia i podwyższyć odpowiednio czynsz; w razie niezwrócenia

wartości ulepszenia najemca opłaca czynsz w wysokości nieuwzględniającej ulepszenia.

2.

Rozliczeń z tytułu ulepszeń dokonywanych przez najemcę w lokalu w okresie obowiązywania

ustawy, o której mowa w art. 39, strony dokonują zgodnie z treścią zawartej w tej

sprawie umowy.

Ilekroć w innych ustawach jest mowa o przepisach ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, rozumie się przez to przepisy niniejszej ustawy.

1.

Traci moc ustawa z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 1998 r. poz. 787, z późn. zm., z wyjątkiem przepisów rozdziału 6.

2.

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

2.

Do umów najmu okazjonalnego, o którym mowa w art. 19a ustawy zmienianej w art. 119,

zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

Do zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy zmienianej w art. 115, dokonanych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 4 ust.

6, art. 17, art. 129, art. 130, art. 132-134 i art. 140, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.