Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 maja 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym

Rozporządzenie określa

1)

obowiązki pracodawcy dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych

pracach transportowych;

2)

wymagania dotyczące organizacji i sposobów wykonywania ręcznych prac transportowych,

z uwzględnieniem wymagań ergonomii;

3

dopuszczalne masy przemieszczanych przedmiotów, ładunków lub materiałów, dopuszczalne

wartości sił niezbędne do ich przemieszczania oraz dopuszczalne wartości wydatku energetycznego

na wykonanie pracy związanej z wysiłkiem fizycznym, w tym z podnoszeniem i przenoszeniem

przedmiotów, przez pracowników, z wyłączeniem pracowników młodocianych oraz kobiet

w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią;

4)

(uchylony).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do dnia 31 stycznia 2018 r. masa ręcznie przetaczanych przedmiotów, o których mowa

w § 16 pkt 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

nie może przekraczać 300 kg na jednego mężczyznę.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

„ręcznych pracach transportowych” - rozumie się przez to każdy rodzaj transportowania

lub podtrzymywania przedmiotów, ładunków lub materiałów przez jednego lub więcej pracowników,

w tym przemieszczanie ich poprzez: unoszenie, podnoszenie, układanie, pchanie, ciągnięcie,

przenoszenie, przesuwanie, przetaczanie lub przewożenie;

2)

„pracy dorywczej” - rozumie się przez to ręczne przemieszczanie przedmiotów, ładunków

lub materiałów nie częściej niż 4 razy na godzinę, jeżeli łączny czas wykonywania

tych prac nie przekracza 4 godzin na dobę;

3)

„sprzęcie pomocniczym” - rozumie się przez to środki mające na celu ograniczenie zagrożeń

i uciążliwości związanych z ręcznym przemieszczaniem przedmiotów, ładunków lub materiałów

oraz ułatwienie wykonywania tych czynności; do środków tych zalicza się w szczególności

pasy, liny, łańcuchy, zawiesia, dźwignie, chwytaki, rolki, kleszcze, uchwyty, nosze,

kosze, legary, ręczne wciągniki i wciągarki, krążki i wielokrążki linowe, przestawne

pochylnie, taczki i wózki.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2017 r.

1.

Pracodawca jest obowiązany stosować odpowiednie rozwiązania techniczne i organizacyjne

zmierzające do wyeliminowania ręcznych prac transportowych.

2.

W razie braku możliwości wyeliminowania ręcznych prac transportowych, pracodawca -

w celu zmniejszenia uciążliwości i zagrożeń związanych z wykonywaniem tych czynności

- jest obowiązany organizować odpowiednio pracę i wyposażać pracowników w niezbędny

sprzęt pomocniczy oraz środki ochrony indywidualnej.

1.

Pracodawca jest obowiązany oceniać ryzyko zawodowe występujące przy ręcznych pracach

transportowych, w szczególności biorąc pod uwagę

1)

masę przemieszczanego przedmiotu, jego rodzaj i położenie środka ciężkości;

2)

warunki środowiska pracy, w tym w szczególności temperaturę i wilgotność powietrza

oraz poziom czynników szkodliwych dla zdrowia;

3)

organizację pracy, w tym stosowane sposoby wykonywania pracy;

4)

indywidualne predyspozycje pracownika, takie jak sprawność fizyczna, wiek i stan zdrowia.

2.

Ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, powinna być dokonywana przy organizowaniu ręcznych

prac transportowych, a także po każdej zmianie organizacji pracy. Na podstawie oceny

ryzyka zawodowego pracodawca jest obowiązany podejmować działania mające na celu usunięcie

stwierdzonych zagrożeń.

1.

Przed dopuszczeniem pracownika do ręcznych prac transportowych pracodawca jest obowiązany

1)

przeszkolić pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym w szczególności

w zakresie prawidłowych sposobów wykonywania ręcznych prac transportowych, w trybie

określonym w odrębnych przepisach;

2)

zapewnić pracownikom informacje dotyczące przemieszczanego przedmiotu, w szczególności

jego masy i położenia jego środka ciężkości, zwłaszcza w przypadku, gdy masa jest

nierównomiernie rozłożona;

3)

informować pracowników o wszystkich aspektach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz

wymaganiach ergonomii, w tym o wynikach oceny ryzyka zawodowego, o której mowa w §

4, oraz o środkach bezpieczeństwa zapobiegających urazom, a zwłaszcza urazom kręgosłupa.

2.

W przypadku stwierdzenia, że sposób wykonywania pracy jest nieprawidłowy i stwarza

zagrożenia - pracodawca jest obowiązany zapewnić wstrzymanie tych prac do czasu zastosowania

odpowiednich działań eliminujących te zagrożenia, z uwzględnieniem działań, o których

mowa w ust. 1.

1.

Organizacja ręcznych prac transportowych, w tym stosowane metody pracy powinny zapewnić

w szczególności

1)

ograniczenie długotrwałego wysiłku fizycznego, w tym zapewnienie odpowiednich przerw

w pracy na odpoczynek;

2)

wyeliminowanie nadmiernego obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego pracownika, a

zwłaszcza urazów kręgosłupa, związanego z rytmem pracy wymuszonym procesem pracy;

3)

ograniczenie do minimum odległości ręcznego przemieszczania przedmiotów;

4)

uwzględnienie wymagań ergonomii.

2.

Przy ręcznym przemieszczaniu przedmiotów - tam gdzie jest to możliwe - należy zapewnić

sprzęt pomocniczy odpowiednio dobrany do ich wielkości, masy i rodzaju, zapewniający

bezpieczne i dogodne wykonywanie pracy.

3

Wydatek energetyczny netto niezbędny do wykonywania pracy związanej z wysiłkiem fizycznym,

w tym z podnoszeniem i przenoszeniem przedmiotów, w czasie zmiany roboczej nie może

przekraczać dla kobiet 5000 kJ, a przy pracy dorywczej 20 kJ/min.

4

Wydatek energetyczny netto niezbędny do wykonywania pracy fizycznej związanej z podnoszeniem

i przenoszeniem przedmiotów w czasie zmiany roboczej nie może przekraczać dla mężczyzn

8400 kJ, a przy pracy dorywczej 30 kJ/min.

Organizując ręczne prace transportowe, należy brać pod uwagę konieczność unikania

ręcznego przemieszczania przedmiotów, gdy

1)

przedmiot jest zbyt ciężki, za duży, nieporęczny lub trudny do utrzymania według oceny

osoby kierującej pracownikami;

2)

przedmiot jest niestabilny lub jego zawartość może się przemieszczać;

3)

przedmiot jest usytuowany tak, że wymaga trzymania lub operowania w odległości od

tułowia pracownika, albo ma tendencję do wyginania się lub obwijania wokół tułowia

pracownika;

4)

kształt lub struktura przedmiotu może powodować urazy u pracownika, zwłaszcza w przypadku

kolizji;

5)

(uchylony);

6)

przemieszczanie przedmiotu może być wykonywane tylko poprzez skręt tułowia;

7)

wykonanie pracy wymaga pochylenia tułowia pracownika o kąt większy od 45

8)

mogą wystąpić nagłe ruchy przedmiotu;

9)

stanowisko pracy lub jego otoczenie uniemożliwia przemieszczanie przedmiotu na wysokości

zapewniającej bezpieczeństwo lub przy prawidłowej pozycji ciała pracownika;

10)

powierzchnia jest nierówna, stwarzająca zagrożenie przy poruszaniu się lub jest śliska

w zetknięciu ze spodem obuwia pracownika;

11)

podłoga i powierzchnia robocza mają różne poziomy, co wymusza przemieszczanie przedmiotów

na różnych wysokościach;

12)

podłoga lub powierzchnia oparcia stóp jest niestabilna;

13)

przedmiot ogranicza pole widzenia pracownika;

14)

temperatura, wilgotność i wentylacja są niedostosowane do wykonywanej pracy.

1

Przy pracach związanych z ręcznym przemieszczaniem przedmiotów należy zapewnić wystarczającą

przestrzeń, zwłaszcza w płaszczyźnie pionowej, umożliwiającą zachowanie prawidłowej

pozycji ciała pracownika podczas pracy.

2.

Niedopuszczalne jest ręczne przemieszczanie przedmiotów przez pomieszczenia, schody,

korytarze albo drzwi zbyt wąskie w stosunku do rozmiarów tych przedmiotów, jeżeli

stwarza to zagrożenia wypadkowe.

1.

Powierzchnia, po której są przemieszczane ręcznie przedmioty, powinna być równa, stabilna

i nieśliska.

2.

Przejścia, drogi transportowe oraz tory i torowiska, po których są przemieszczane

przedmioty, powinny spełniać wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy określone w

odrębnych przepisach.

Pracodawca, u którego wykonywane są prace związane z ręcznym przemieszczaniem przedmiotów

nieporęcznych, niestabilnych, ze zmiennym środkiem ciężkości i innych, które z powodu

ich masy, kształtu lub właściwości mogą spowodować zagrożenie wypadkowe, określa w

wydanej zgodnie z art. 237Kodeksu pracy instrukcji szczegółowe zasady bezpiecznego postępowania przy przemieszczaniu takich

przedmiotów. Instrukcja ta powinna określać w szczególności sposoby postępowania przy

przemieszczaniu tych przedmiotów

1

przedmiot nieporęczny lub trudny do uchwycenia i utrzymania powinien być przemieszczany

przy użyciu odpowiedniego sprzętu pomocniczego, nieograniczającego pola widzenia,

zapewniającego bezpieczeństwo podczas pracy;

2)

przedmioty, których środek ciężkości po ustawieniu w pozycji do podnoszenia i po podniesieniu

znajdowałby się powyżej połowy wysokości przedmiotu, nie powinny być przenoszone ręcznie,

chyba że do przeniesienia przedmiotu zastosowano uchwyty znajdujące się powyżej środka

ciężkości;

3)

zwoje taśmy, drutu, kabla itp. przedmioty podczas ich przenoszenia powinny być zabezpieczone

przed rozwinięciem i wyginaniem;

4)

w razie konieczności przenoszenia przedmiotu trzymanego w odległości większej niż

30 cm od tułowia, należy zmniejszyć o połowę dopuszczalną masę przedmiotu przypadającą

na jednego pracownika, określoną w § 13 ust. 1, lub zapewnić wykonywanie tych czynności

przez co najmniej dwóch pracowników.

1.

Ostre, wystające elementy przedmiotów przemieszczanych powinny być zabezpieczone w

sposób zapobiegający powstawaniu urazów.

2.

Opakowania przedmiotów przemieszczanych ręcznie powinny być wykonane z odpowiednio

wytrzymałych materiałów oraz nie powinny stwarzać zagrożeń wypadkowych związanych

w szczególności z ich kształtem, w tym ostrymi krawędziami. Jeżeli kształt lub rozmiar

opakowania przeznaczonego do ręcznego przemieszczania przedmiotów utrudnia lub uniemożliwia

bezpieczne ich przemieszczanie, opakowanie takie powinno być wyposażone w odpowiednie

uchwyty.

3.

Sposób rozmieszczenia przedmiotów w opakowaniach powinien zapewnić ich stabilność

podczas przemieszczania.

1.

Niedopuszczalne jest przenoszenie i przetaczanie przedmiotów po pochylniach, niezwiązanych

w sposób stały z konstrukcją budynku, o kącie nachylenia ponad 15

2.

Maksymalne nachylenie pochylni związanych z budynkiem oraz na drogach transportowych

i w magazynach określają odrębne przepisy.

3.

Niedopuszczalne jest przebywanie pracownika między legarami podczas przetaczania przedmiotów

po pochyło ustawionych legarach.

1.

Masa przedmiotów podnoszonych i przenoszonych przez jednego pracownika nie może przekraczać

1)

dla kobiet - 12 kg przy pracy stałej oraz 20 kg przy pracy dorywczej;

2)

dla mężczyzn - 30 kg przy pracy stałej oraz 50 kg przy pracy dorywczej.

2.

Masa przedmiotów podnoszonych przez jednego pracownika na wysokość powyżej obręczy

barkowej nie może przekraczać

1)

dla kobiet - 8 kg przy pracy stałej oraz 14 kg przy pracy dorywczej;

2)

dla mężczyzn - 21 kg przy pracy stałej oraz 35 kg przy pracy dorywczej.

3.

Jeżeli przedmioty są przenoszone przez jednego pracownika na odległość przekraczającą

25 metrów, masa przenoszonych przedmiotów nie może przekraczać

1)

dla kobiet - 12 kg;

2)

dla mężczyzn - 30 kg.

4.

Jeżeli przedmioty są przenoszone przez jednego pracownika pod górę po nierównej powierzchni,

pochylniach lub schodach, których maksymalny kąt nachylenia nie przekracza 30°, a

wysokość przekracza 4 metry, niezależnie od odległości, na jaką przedmioty są przenoszone,

to masa tych przedmiotów nie może przekraczać

1)

dla kobiet - 12 kg;

2)

dla mężczyzn - 30 kg.

5.

Jeżeli przedmioty są przenoszone przez jednego pracownika pod górę po nierównej powierzchni,

pochylniach lub schodach, których maksymalny kąt nachylenia przekracza 30°, a wysokość

przekracza 4 metry, niezależnie od odległości, na jaką przedmioty są przenoszone,

to masa tych przedmiotów nie może przekraczać

1)

dla kobiet - 8 kg przy pracy stałej oraz 12 kg przy pracy dorywczej;

2)

dla mężczyzn - 20 kg przy pracy stałej oraz 30 kg przy pracy dorywczej.

Podczas oburęcznego przemieszczania przedmiotów siła użyta przez pracownika niezbędna

do zapoczątkowania ruchu przedmiotu, mierzona równolegle do podłoża, nie może przekraczać

wartości

1)

przy pchaniu - 300 N dla mężczyzn i 120 N dla kobiet;

2)

przy ciągnięciu - 250 N dla mężczyzn i 100 N dla kobiet.

Wartości sił używanych przez pracownika do poruszania elementów urządzeń (w szczególności

dźwigni, korb, kół, przycisków, pedałów) nie mogą przekraczać następujących wartości

Lp.

Sposób obsługi

Mężczyźni

Kobiety

praca stała

praca dorywcza

praca stała

praca dorywcza

1

2

3

4

5

6

1

Obsługa oburęczna

120 N

250 N

50 N

100 N

2

Obsługa jednoręczna

50 N

120 N

20 N

50 N

3

Obsługa nożna

300 N

500 N

120 N

200 N

Dopuszczalne jest ręczne przetaczanie i wtaczanie przedmiotów o kształtach okrągłych

(w szczególności beczek, rur o dużych średnicach), pod warunkiem zachowania wartości

sił określonych w § 14, a ponadto przy spełnieniu następujących wymagań

1)

masa ręcznie przetaczanych przedmiotów, po terenie poziomym o twardej i gładkiej nawierzchni,

nie może przekraczać 200 kg na jednego mężczyznę i 80 kg na jedną kobietę;

2)

masa ręcznie wtaczanych przedmiotów na pochylnie nie może przekraczać 50 kg na jednego

mężczyznę i 20 kg na jedną kobietę.

1.

Przenoszenie przedmiotów, których długość przekracza 4 m oraz masa przekracza 30 kg

dla mężczyzn i 20 kg dla kobiet, powinno odbywać się zespołowo, pod warunkiem aby

na jednego pracownika przypadała masa nieprzekraczająca

1)

przy pracy stałej - 25 kg dla mężczyzn i 10 kg dla kobiet;

2)

przy pracy dorywczej - 42 kg dla mężczyzn i 17 kg dla kobiet.

2.

Podczas zespołowego ręcznego przemieszczania przedmiotów siła użyta przez pracownika

niezbędna do zapoczątkowania ruchu przedmiotu, mierzona równolegle do podłoża, nie

może przekraczać wartości

1)

przy pchaniu - 250 N dla mężczyzn i 100 N dla kobiet;

2)

przy ciągnięciu - 210 N dla mężczyzn i 80 N dla kobiet.

3.

Niedopuszczalne jest zespołowe ręczne przemieszczanie przedmiotów na odległość przekraczającą

25 m lub o masie przekraczającej 500 kg dla mężczyzn i 200 kg dla kobiet.

1.

Przy zespołowym przenoszeniu przedmiotów należy zapewnić

1)

dobór pracowników pod względem wzrostu i wieku oraz nadzór pracownika doświadczonego

w zakresie stosowania odpowiednich sposobów ręcznego przemieszczania przedmiotów i

organizacji pracy, wyznaczonego w tym celu przez pracodawcę;

2)

odstępy pomiędzy pracownikami co najmniej 0,75 m oraz stosowanie odpowiedniego sprzętu

pomocniczego.

2.

Przenoszenie przedmiotów długich i o dużej masie powinno odbywać się przy zastosowaniu

sprzętu pomocniczego, pozwalającego na transport takich przedmiotów z możliwie najmniejszym

unoszeniem ich ponad poziom podłoża.

3.

W przypadku zespołowego przenoszenia na ramionach przedmiotów, o których mowa w ust.

2, należy zapewnić, aby pracownicy

1)

wkładali i opuszczali przenoszony przedmiot jednocześnie i na komendę;

2)

znajdowali się po jednej stronie przenoszonego przedmiotu;

3)

używali środków ochrony indywidualnej chroniących ramiona.

1.

Organizacja i metody prac związanych z ręcznym przemieszczaniem materiałów mogących

stwarzać zagrożenia w związku z ich właściwościami (żrących, trujących, pylących)

powinny eliminować lub ograniczać te zagrożenia.

2.

Wymagania dotyczące przemieszczania stopionego metalu, materiałów wybuchowych oraz

butli z gazami sprężonymi określają odrębne przepisy.

1

Niedopuszczalne jest przenoszenie przez jednego pracownika materiałów ciekłych - gorących,

żrących albo o właściwościach szkodliwych dla zdrowia, których masa wraz z naczyniem

i uchwytem przekracza 25 kg dla mężczyzn i 10 kg dla kobiet.

2.

Balony szklane z kwasami lub innymi cieczami żrącymi powinny być przewożone na specjalnych

wózkach.

3.

W wyjątkowych przypadkach balony, o których mowa w ust. 2, mogą być przenoszone przez

dwóch pracowników w odpowiednio wytrzymałych koszach z uchwytami.

4.

Niedopuszczalne jest przenoszenie balonów, o których mowa w ust. 2, na plecach lub

przed sobą.

1

Dopuszczalna masa ładunku przemieszczanego na wózku po terenie płaskim o twardej i

gładkiej nawierzchni, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać następujących wartości

Lp.

Warunki przemieszczania ładunków

Mężczyźni

Kobiety

wózki 2-kołowe

wózki 3- i więcej kołowe

wózki 2-kołowe

wózki 3- i więcej kołowe

1

2

3

4

5

6

1

Przemieszczanie po terenie o nachyleniu nieprzekraczającym 5%

350 kg

450 kg

140 kg

180 kg

2

Przemieszczanie po terenie o nachyleniu większym niż 5%

250 kg

350 kg

100 kg

140 kg

2

W przypadku przemieszczania ładunku na wózkach po nawierzchni nierównej lub nieutwardzonej

- dopuszczalna masa ładunku, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać 60% wartości

określonych w ust. 1.

3

Niedopuszczalne jest ręczne przemieszczanie ładunków na wózkach po terenie o nachyleniu

większym niż 8% oraz na odległość większą niż 200 m.

4.

Wózki powinny zapewniać stabilność przy załadunku i rozładunku.

5.

Wózki przemieszczane na szynach oraz wózki kołowe przemieszczane na pochyleniach powinny

posiadać sprawnie działające hamulce.

1

Masa ładunku przemieszczanego na wózku szynowym, łącznie z masą wózka, nie może przekraczać

na jednego pracownika przy przemieszczaniu po terenie o nachyleniu

1)

nieprzekraczającym 2% - 600 kg dla mężczyzn i 240 kg dla kobiet;

2)

większym niż 2% - 450 kg dla mężczyzn i 180 kg dla kobiet.

2.

(uchylony).

3.

Niedopuszczalne jest przemieszczanie ładunków na wózkach szynowych na pochyleniach

torów większych niż 4% oraz na odległość przekraczającą 400 m.

4.

Odległość między pojedynczymi wózkami na pochyleniach torów powinna wynosić co najmniej

25 m, a pomiędzy zestawami złożonymi z kilku wózków - co najmniej 50 m.

5.

Hamulce wózków szynowych przemieszczanych w zestawie powinny być sprawne, tak aby

gwarantowały szybkie zatrzymanie zestawu. Wszystkie wózki wchodzące w skład zestawu

powinny być ze sobą połączone.

6.

Wózki-wywrotki powinny posiadać sprawnie funkcjonujące urządzenia zabezpieczające

przed przypadkowym przechyleniem się koleby lub skrzyni oraz urządzenia do unieruchomienia

wózków w czasie przechylania koleby lub skrzyni.

1.

Sposób ładowania oraz rozmieszczenia ładunków na wózkach i taczkach powinien zapewniać

ich równowagę i stabilność podczas przemieszczania.

2.

Przedmioty przewożone na wózkach nie powinny wystawać poza obrys wózka i przysłaniać

pola widzenia. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalne jest przewożenie przedmiotów

w warunkach niespełnienia tych wymagań, o ile praca odbywa się pod nadzorem zapewniającym

bezpieczne jej wykonanie.

1.

Masa ładunku przemieszczanego na wózku jednokołowym (taczce), łącznie z masą taczki,

nie może przekraczać przy przemieszczaniu

1)

po terenie płaskim o twardej i gładkiej nawierzchni o nachyleniu

a)

nieprzekraczającym 5% - 100 kg dla mężczyzn i 40 kg dla kobiet,

b)

większym niż 5% - 75 kg dla mężczyzn i 30 kg dla kobiet;

2)

po terenie o nierównej lub nieutwardzonej nawierzchni - 60% wartości określonych w

pkt 1.

2.

Niedopuszczalne jest ręczne przemieszczanie ładunków na taczce po terenie o nachyleniu

większym niż 8% oraz na odległość większą niż 200 m.

Dźwignice powinny posiadać wyraźne oznakowanie określające ich dopuszczalny udźwig.

1.

Stosowane do przemieszczania ładunków krążki, wielokrążki i wciągniki powinny być

przymocowane do posiadających odpowiednią wytrzymałość belek, haków, dźwigarów lub

innych konstrukcji - w sposób zapewniający bezpieczeństwo pracy.

2.

Stosowane wciągarki i przyciągarki powinny być przymocowane do podłoża w sposób zabezpieczający

przed ich przemieszczaniem podczas pracy.

Wciągarki i przyciągarki powinny posiadać sprawne hamulce oraz urządzenia uniemożliwiające

ruch wsteczny wału lub bębna.

Stosowane krążki i liny powinny być tak dobrane, aby niemożliwe było zakleszczenie

lub zsunięcie się liny.

1.

Elementy układów cięgnowych stosowanych podczas przemieszczania ładunków powinny spełniać

wymagania określone w Polskich Normach.

2.

Niedopuszczalne jest używanie lin i łańcuchów uszkodzonych lub o niedostatecznej wytrzymałości

albo niewłaściwie zamocowanych.

3.

Długość liny lub łańcucha powinna być tak dobrana, aby przy rozwinięciu, niezbędnym

do przemieszczenia ładunku, pozostały na bębnie co najmniej 2 zwoje.

Sposób zamocowania ładunku na haku powinien zapobiegać jego upadkowi lub gwałtownej

zmianie położenia.

Podnoszenie lub opuszczanie ładunków w miejscu przebywania pracowników powinno być

poprzedzone sygnałem ostrzegawczym. Przebywanie pracowników pod zawieszonym ładunkiem

jest niedopuszczalne.

Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do ręcznego przemieszczania ludzi

lub zwierząt.

Przepisy rozporządzenia nie naruszają wymagań określonych w przepisach o dozorze technicznym,

a także wymagań dotyczących ręcznego przemieszczania ciężarów przez młodocianych oraz

kobiety w ciąży i kobiety karmiące dziecko piersią, określonych w przepisach w sprawie

wykazu prac wzbronionych młodocianym i warunków ich zatrudniania przy niektórych z

tych prac, wydanych na podstawie art. 204 § 1 i 3 Kodeksu pracy, oraz w przepisach w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych

dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią, wydanych na podstawie

art. 176 § 2 Kodeksu pracy.

Traci moc rozporządzenie Ministrów Pracy i Opieki Społecznej oraz Zdrowia z dnia 1 kwietnia

1953 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zatrudnionych przy ręcznym

dźwiganiu i przenoszeniu ciężarów

(Dz. U. poz. 89).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.