Obwieszczenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 maja 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie przepisów technicznych i eksploatacyjnych dotyczących statków powietrznych kategorii specjalnej, nieobjętych nadzorem Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

Rozporządzenie określa przepisy techniczne i eksploatacyjne dla statków powietrznych

kategorii specjalnej nieobjętych nadzorem Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

(EASA), w tym

1)

rodzaje statków powietrznych kategorii specjalnej;

2)

sposób postępowania przy wydawaniu, odnawianiu ważności oraz zawieszaniu i cofaniu

pozwoleń na wykonywanie lotów statków powietrznych kategorii specjalnej;

3)

sposób i warunki prowadzenia budowy, odbudowy lub modyfikacji statków powietrznych

kategorii specjalnej;

4)

sposób prowadzenia inspekcji statków powietrznych kategorii specjalnej;

5)

zakres obsługi statków powietrznych kategorii specjalnej;

6)

sposób postępowania przy certyfikowaniu podmiotów projektujących, produkujących i

obsługujących statki powietrzne kategorii specjalnej;

7)

sposób prowadzenia ewidencji podmiotów projektujących, produkujących i obsługujących

statki powietrzne kategorii specjalnej.

1.

W sprawach dotyczących pozwolenia na wykonywanie lotów, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się wymagania techniczne

i sposób postępowania określone w przepisach dotychczasowych, z tym że w zakresie

uprawnień pilotów, operatorów bezzałogowych statków powietrznych i innych osób biorących

udział w próbach w locie i lotach próbnych stosuje się przepisy § 8a i § 8b rozporządzenia

zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się wzór świadectwa oględzin określony

w załączniku nr 5 do rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;

2)

Prezesie Urzędu - rozumie się przez to Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

3)

Urzędzie - rozumie się przez to Urząd Lotnictwa Cywilnego;

4)

pozwoleniu na wykonywanie lotów - rozumie się przez to pozwolenie na wykonywanie lotów

dla statków powietrznych kategorii specjalnej;

5)

budowie statku powietrznego - rozumie się przez to budowę, odbudowę, przebudowę statku

powietrznego kategorii specjalnej oraz przekwalifikowanie do kategorii specjalnej

statku powietrznego bez ważnego certyfikatu typu;

6)

statku powietrznym - rozumie się przez to statek powietrzny kategorii specjalnej oraz

jego podzespół;

7)

podzespołach - rozumie się przez to silnik, śmigło lub wirnik z łopatami, części,

w tym części płatowca, oraz akcesoria;

8)

posiadaczu certyfikatu - rozumie się przez to podmiot, któremu wydano certyfikat typu

statku powietrznego lub certyfikat na działalność w zakresie projektowania, produkcji

lub obsługi;

9)

certyfikacie typu - rozumie się przez to dokument wydawany przez Prezesa Urzędu, nadzór

lotniczy innego państwa lub uprawniony organ innego państwa, zawierający arkusz danych

technicznych z opisem typu, ograniczeniami w zakresie zdatności do lotu oraz, w przypadku

gdy ma to zastosowanie, arkusz danych w zakresie hałasu i emisji spalin lub inne zatwierdzenie

wydane przez uprawniony organ;

10)

uzupełniającym certyfikacie typu - rozumie się przez to dokument wydawany przez Prezesa

Urzędu, nadzór lotniczy innego państwa lub uprawniony organ innego państwa zawierający

opis zmiany poważnej do certyfikatu typu;

11)

projekcie typu - rozumie się przez to zbiór dokumentów zawierający: opis projektu,

instrukcje zapewnienia ciągłej zdatności do lotu oraz rysunki konstrukcyjne, spełniające

podstawę wymagań technicznych;

12)

podstawie wymagań technicznych - rozumie się przez to uzgodnione z Prezesem Urzędu

i przyjęte przez wnioskującego do stosowania wymagania techniczne w zakresie zdatności

do lotu, których spełnienie będzie wykazane przez wnioskującego w procesie budowy

i uznania zdatności do lotu statku powietrznego albo zatwierdzenia typu statku powietrznego

celem seryjnego wytwarzania;

13

świadectwie oględzin - rozumie się przez to dokument, na podstawie którego dopuszcza

się statek powietrzny do wykonania prób w locie lub lotów próbnych, których celem

jest wydanie zezwolenia na wykonanie lotu, o którym mowa w art. 50 ustawy, wydanie

pozwolenia na wykonywanie lotów lub odnowienie jego ważności;

14)

modyfikacji - rozumie się przez to każdą wprowadzaną przez wnioskującego zmianę w

projekcie, zgodnie z którą jest przebudowywany statek powietrzny;

15)

specyfikacjach certyfikacyjnych - rozumie się przez to zbiór szczegółowych przepisów

określających wymagania techniczne w zakresie zdatności do lotu statku powietrznego,

wydanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego;

16)

zmianie poważnej - rozumie się przez to każdą zmianę, która ma istotny wpływ na właściwości

statku powietrznego, takie jak: masa, położenie środka ciężkości, stateczność statyczna

i dynamiczna, osiągi oraz charakterystyki w locie, wytrzymałość, zmęczenie i niezawodność

konstrukcji;

17)

warunkach specjalnych - rozumie się przez to uzgodnione z Prezesem Urzędu dodatkowe

wymagania techniczne, jakie musi spełnić statek powietrzny w przypadku, gdy jest przeznaczony

do użytkowania w niestandardowych warunkach otoczenia, w szczególności przy podwyższonej

wilgotności, oblodzeniu, zapyleniu powietrza, lub gdy jego konstrukcja posiada nietypowe

cechy;

18)

rozporządzeniu 216/2008 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r.

w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej

Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie

(WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE

(Dz. Urz. UE L 79 z 19.03.2008, str. 1);

19)

Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - rozumie się przez to Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzoną w Chicago dnia 7 grudnia

1944 r.

(Dz. U. z 1959 r. poz. 212 i 214, z późn. zm.;

20)

amatorskim statku powietrznym - rozumie się przez to statek powietrzny, o którym mowa

w lit. c załącznika II do rozporządzenia 216/2008;

21)

deklaracji zgodności - rozumie się przez to oświadczenie o zgodności danego egzemplarza

statku powietrznego z projektem typu lub odpowiednie świadectwo zgodności;

22)

(uchylony);

23

Part M - rozumie się przez to załącznik I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej

zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia,

a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym

w takie zadania

(Dz. Urz. UE L 362 z 17.12.2014, str. 1, z późn. zm.)

24

Part 66 - rozumie się przez to załącznik III do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej

zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia,

a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym

w takie zadania;

25

próbach naziemnych - rozumie się przez to zespół czynności wykonywanych na statku

powietrznym pozostającym na ziemi lub na wodzie, obejmujących sprawdzenie charakterystyk

masowych i położenia środka masy, sprawdzenie poprawności funkcjonowania wszystkich

mechanizmów i układów, próby funkcjonalne układów oraz zespołu napędowego, niezbędnych

w celu stwierdzenia zdatności statku powietrznego przed dopuszczeniem go do prób w

locie, zgodnie z opracowanym programem prób;

26

wnioskującym - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 53a ust. 3 ustawy.

1.

Pozwolenia na wykonywanie lotów wydane przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego przed

dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność na okres, na jaki

zostały wydane.

2.

Programy prób w locie oraz programy lotów próbnych kontrolnych zatwierdzone przez

Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

zachowują ważność na okres, na jaki zostały zatwierdzone.

3.

Programy lotów próbnych kontrolnych przesłane Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego,

zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1, przed dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia zachowują ważność do dnia przekazania Prezesowi Urzędu

Lotnictwa Cywilnego programu lotów próbnych, zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia zmienianego

w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Wyróżnia się następujące rodzaje statków powietrznych kategorii specjalnej

1)

S1 - budowane według nowego, niewypróbowanego uprzednio projektu;

2)

S2 - budowane według projektu statku powietrznego, który został uprzednio dopuszczony

do użytkowania;

3)

S3 - budowane z zestawów, według których zbudowano już statek powietrzny i wykonano

próby w locie;

4)

S4 - historyczne, budowane zgodnie z oryginalną dokumentacją techniczną, które były

uprzednio dopuszczone do użytkowania jako statki powietrzne cywilne albo wojskowe;

5)

S5 - repliki historycznych statków powietrznych, budowane według odtworzonej lub opracowanej

na nowo dokumentacji konstrukcyjnej i eksploatacyjnej;

6)

S6 - posiadające nietypowe cechy lub rozwiązania konstrukcyjne lub aerodynamiczne.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1

Prezes Urzędu wydaje pozwolenie na wykonywanie lotów na wniosek wnioskującego.

2.

Pozwolenie na wykonywanie lotów wydaje się po zakończeniu z wynikiem pozytywnym procesu

1)

nadzoru budowy statku powietrznego,

2)

uznania zdatności do lotu importowanego statku powietrznego na podstawie dokumentów

wydanych przez nadzór lotniczy lub upoważniony do tego organ innego państwa,

3)

przekwalifikowania statku powietrznego do kategorii specjalnej,

4)

uznania zdatności do lotu statku powietrznego zbudowanego w oparciu o uznany typ

- oraz po przeprowadzeniu oceny zdatności do lotu statku powietrznego, o której mowa

w § 7.

3.

Prezes Urzędu wydaje pozwolenie na wykonywanie lotów w dwóch egzemplarzach.

4.

Pozwolenie na wykonywanie lotów wydaje się na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, licząc

od dnia wydania świadectwa oględzin. Okres ważności pozwolenia wpisuje się na jego

odwrotnej stronie w pozycji „świadectwo oględzin”.

5.

Wzór wniosku o objęcie nadzorem budowy, o uznanie zdatności do lotu lub o przekwalifikowanie

statku powietrznego do kategorii specjalnej określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

6.

Wzór wniosku o wydanie pozwolenia na wykonywanie lotów w kategorii specjalnej określa

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

7.

Wzór pozwolenia na wykonywanie lotów określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1.

Odnowienia ważności pozwolenia na wykonywanie lotów w przypadku upływu okresu jego

ważności lub ustania przyczyn jego zawieszenia, o których mowa w § 13 ust. 1, Prezes

Urzędu dokonuje w drodze oceny zdatności do lotu statku powietrznego, o której mowa

w § 7.

2.

Wzór wniosku o odnowienie ważności pozwolenia na wykonywanie lotów w kategorii specjalnej

i przeprowadzenie oceny zdatności do lotu statku powietrznego określa załącznik nr

4 do rozporządzenia.

1.

Prezes Urzędu przeprowadza ocenę zdatności do lotu statku powietrznego w miejscu i

terminie uzgodnionych z wnioskującym.

2.

Statek powietrzny może zostać przedstawiony do oceny zdatności do lotu przez

1)

właściciela lub użytkownika statku powietrznego,

2)

podmiot, o którym mowa w § 42 ust. 1 pkt 3 lub 4,

3)

licencjonowanego mechanika poświadczenia obsługi statku powietrznego

- po złożeniu przez nich oświadczenia o przygotowaniu statku powietrznego do przeprowadzenia

oceny zdatności do lotu.

1.

Ocena zdatności do lotu statku powietrznego obejmuje

1)

ocenę dokumentacji dotyczącej statku powietrznego;

2)

ocenę stanu technicznego statku powietrznego;

3)

sprawdzenie obowiązkowych napisów i tabliczek statku powietrznego;

4)

próby funkcjonalne przed wydaniem lub odnowieniem pozwolenia na wykonywanie lotów;

5)

próby naziemne i próby w locie, przed wydaniem lub odnowieniem pozwolenia na wykonywanie

lotów;

6

loty próbne wykonywane dla sprawdzenia zdatności do lotu statku powietrznego w trakcie

jego eksploatacji.

2.

Po przeprowadzeniu oceny zdatności do lotu statku powietrznego, o której mowa w ust.

1 pkt 1-4, Prezes Urzędu wydaje świadectwo oględzin.

3.

Wzór świadectwa oględzin określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

1.

Próby w locie lub loty próbne, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 5 i 6, zapewnia wnioskujący,

właściciel lub użytkownik statku powietrznego. Próby w locie wykonuje się zgodnie

z programem prób w locie, a loty próbne zgodnie z programem lotów próbnych.

2.

Program prób w locie oraz program lotów próbnych określa wnioskujący, właściciel lub

użytkownik statku powietrznego i przekazuje Prezesowi Urzędu na siedem dni przed terminem

wykonania lotu.

3.

Program lotów próbnych może stanowić załącznik do instrukcji obsługi technicznej lub

programu obsługi technicznej statku powietrznego lub programu prób w locie. W takim

przypadku podlega on zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu wraz z tymi dokumentami.

1.

Próby w locie wykonuje pilot posiadający uprawnienie pilota doświadczalnego klasy

odpowiedniej do kategorii prób w locie, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 104 ust. 1 ustawy.

2.

W przypadku statków powietrznych, dla których jest wymagane posiadanie świadectwa

kwalifikacji, próby w locie kategorii 2 lub 3 może wykonać pilot posiadający świadectwo

kwalifikacji uprawniające do wykonywania lotów statkiem powietrznym danej klasy oraz

1)

wpisane do tego świadectwa uprawnienie instruktorskie lub

2)

minimum 500 godzin nalotu jako dowódca statku powietrznego danej klasy na co najmniej

3 typach tej klasy.

3.

W przypadku bezzałogowych statków powietrznych próby w locie wykonuje posiadacz świadectwa

kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych

niż rekreacyjne lub sportowe, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 czerwca

2013 r. w sprawie świadectw kwalifikacji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 288).

4.

W próbach w locie mogą również uczestniczyć inżynierowie prób w locie oraz obserwatorzy

prób w locie.

5.

Wymagania i warunki uczestnictwa w próbach w locie inżynierów prób w locie oraz obserwatorów

prób w locie określają warunki organizacji prób w locie, które stanowią część programu

prób w locie.

1.

Lot próbny wykonuje dowódca statku powietrznego posiadający

1)

licencję pilota zawodowego lub liniowego albo

2)

świadectwo kwalifikacji

- uprawniające do wykonywania lotów statkiem powietrznym danej klasy z wpisanym uprawnieniem

odpowiadającym rodzajowi lotu.

2.

W przypadku statków powietrznych, dla których jest wymagane posiadanie świadectwa

kwalifikacji, lot próbny wykonuje pilot posiadający świadectwo kwalifikacji uprawniające

do wykonywania lotów statkiem powietrznym danej klasy oraz

1)

wpisane do tego świadectwa uprawnienie instruktorskie lub

2)

minimum 200 godzin nalotu jako dowódca statku powietrznego danej klasy.

3.

W przypadku bezzałogowych statków powietrznych lot próbny wykonuje posiadacz świadectwa

kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych

niż rekreacyjne lub sportowe, w zakresie określonym w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 czerwca

2013 r. w sprawie świadectw kwalifikacji.

4.

Ważna licencja pilota szybowcowego albo balonowego z wpisanym uprawnieniem instruktorskim

uprawnia do wykonywania lotów próbnych odpowiednio szybowcem albo balonem.

5.

W locie próbnym oprócz załogi statku powietrznego mogą uczestniczyć wyłącznie członkowie

personelu zatrudnionego przez przeprowadzającego loty próbne oraz osoby upoważnione

przez Prezesa Urzędu.

W przypadku wydawania pozwolenia na wykonywanie lotów dla statku powietrznego znajdującego

się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wnioskujący, właściciel lub użytkownik

statku powietrznego jest obowiązany dodatkowo do uzyskania zezwolenia na wykonanie

lotu próbnego zgodnie z wymaganiami państwa, nad którego terytorium będzie wykonywany

lot.

Prezes Urzędu odmawia wydania lub odnowienia pozwolenia na wykonywanie lotów w przypadku

stwierdzenia braku zdatności do lotu statku powietrznego na którymkolwiek z etapów,

o którym mowa w § 7.

Pozwolenie na wykonywanie lotów powinno znajdować się na pokładzie statku powietrznego

w czasie wykonywania lotów.

1.

W przypadku zmiany danych zawartych w pozwoleniu na wykonywanie lotów właściciel lub

użytkownik statku powietrznego składa wniosek o wydanie pozwolenia na wykonywanie

lotów w kategorii specjalnej, o którym mowa w § 4 ust. 6.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu wydaje pozwolenie na wykonywanie

lotów, w którym uwzględnia się ostatni zapis dotyczący okresu ważności i numer świadectwa

oględzin z poprzedniego pozwolenia.

3.

W przypadku przeniesienia prawa własności statku powietrznego nowy właściciel składa

do Prezesa Urzędu wniosek, o którym mowa w ust. 1, oraz wniosek o zmianę danych rejestrowych,

w terminie określonym w art. 39 ust. 1 ustawy.

1.

Pozwolenie na wykonywanie lotów zawiesza się, jeżeli statek powietrzny przestał spełniać

wymagania ustanowione przepisami prawa w zakresie ciągłej zdatności do lotu, w tym

w związku z

1)

wydaniem dyrektywy zdatności;

2)

upływem okresu międzynaprawczego statku powietrznego;

3)

niewykonaniem przeglądu głównego struktury lub poważnej naprawy statku powietrznego;

4)

przeprowadzaniem modyfikacji statku powietrznego;

5)

koniecznością przeprowadzenia prób lub badań w locie;

6)

wypadkiem lub poważnym incydentem lotniczym.

2.

W przypadkach zawieszenia pozwolenia na wykonywanie lotów, o których mowa w ust. 1,

w rubryce „Pozwolenie ważne do” - stempluje się czerwonym tuszem „Zawieszone - Suspended”.

3.

Wzór pieczęci, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

4.

Odnowienie ważności pozwolenia na wykonywanie lotów w przypadku jego zawieszenia następuje

po ustaniu przyczyn zawieszenia, na wniosek właściciela lub użytkownika statku powietrznego.

W przypadkach, o których mowa w art. 53a ust. 7 ustawy, Prezes Urzędu wydaje świadectwo

oględzin, wpisując przyczynę cofnięcia pozwolenia na wykonywanie lotów, i występuje

do właściciela lub użytkownika o zwrot pozwolenia.

Pozwolenie na wykonywanie lotów dla bezzałogowych statków powietrznych o maksymalnej

masie startowej większej niż 25 kg może być wydane po dokonaniu oceny zdatności do

lotu statku powietrznego przeprowadzonej na podstawie wymagań technicznych obowiązujących

w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub wymagań technicznych i programu prób

uzgodnionych z Prezesem Urzędu.

1.

Prezes Urzędu obejmuje nadzorem budowę i uznanie zdatności do lotu statku powietrznego

budowanego w jednym lub w kilku egzemplarzach oraz zatwierdza typ statku powietrznego

budowanego z zamiarem jego seryjnego wytwarzania na wniosek wnioskującego.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskujący dołącza następujące dokumenty

1)

dokumentację techniczną, na podstawie której statek powietrzny ma być budowany i sprawdzany

podczas prób i kontroli, uzależnioną od rodzaju statku powietrznego, o której mowa

w załączniku nr 8 do rozporządzenia;

2)

podpisany przez wnioskującego spis dokumentów wykazujących spełnienie podstawy wymagań

technicznych - w przypadku uznania zdatności do lotu statku powietrznego posiadającego

certyfikat typu;

3)

spis dokumentów, o których mowa w ust. 4 - w przypadku uznania zdatności do lotu statku

powietrznego posiadającego certyfikat typu;

4)

oświadczenie wnioskującego, że statek powietrzny jest budowany zgodnie ze wskazaną

przez niego dokumentacją techniczną lub że występują podane w odrębnym wykazie odstępstwa

- w przypadku budowy lub modyfikacji statku powietrznego;

5)

deklarację zgodności - w przypadku uznania zdatności do lotu egzemplarza statku powietrznego

posiadającego certyfikat typu;

6)

świadectwo kontroli budowy wydane przez wnioskującego, budującego statek powietrzny

w pojedynczym egzemplarzu na zgodność z dokumentacją konstrukcyjną i warunkami wykonania

- jeżeli dotyczy;

7

oświadczenie osoby wykonującej próby w locie, o której mowa w § 8a ust. 1-3, zawarte

w sprawozdaniu z prób lub dołączone do niego, zawierające imię i nazwisko wykonawcy

prób, numer licencji albo świadectwa kwalifikacji, datę i podpis - w przypadku statków

powietrznych, dla których jest wymagane wykonanie prób w locie, w następującym brzmieniu

„

Oświadczam, że sprawozdanie z prób w locie zawiera kompletne dane zgodne ze stanem

faktycznym oraz że w czasie prób nie wystąpiły żadne zjawiska wskazujące na niebezpieczne

cechy statku powietrznego lub jego podzespołu i że wszelkie nietypowe własności świadczące

o niespełnieniu standardowych wymagań podstawy wymagań technicznych zostały w pełni

sprawdzone i opisane w sprawozdaniu z prób w locie.

”

;

8

oświadczenie osoby wykonującej próby naziemne zawarte w sprawozdaniu z prób lub dołączone

do niego, zawierające imię i nazwisko wykonawcy prób, datę i podpis - w przypadku

statków powietrznych, dla których jest wymagane wykonanie prób naziemnych, w następującym

brzmieniu

„

Oświadczam, że sprawozdanie z prób zawiera kompletne dane zgodne ze stanem faktycznym

oraz że statek powietrzny lub podzespół spełnia wymagania techniczne w zakresie określonym

programem prób.

”

.

3.

Wzór deklaracji zgodności statku powietrznego określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

4.

Zakres dokumentacji wymaganej podczas oceny i uznawania zdatności do lotu statków

powietrznych kategorii specjalnej w zależności od rodzaju i pochodzenia określa załącznik

nr 8 do rozporządzenia.

1.

Podstawa wymagań technicznych może być określona przez wnioskującego przez wskazanie

1)

wymagań technicznych określonych w wytycznych i instrukcjach wprowadzonych na podstawie

art. 21 ust. 2 pkt 16 ustawy lub

2)

specyfikacji certyfikacyjnych wprowadzonych do stosowania na podstawie art. 3 ust.

4 ustawy, lub

3)

wymagań technicznych określonych w przepisach innego państwa zapewniających ekwiwalentny

poziom bezpieczeństwa, nie niższy niż wymagania techniczne, o których mowa w pkt 1

i 2, lub

4)

wymagań technicznych, zgodnie z którymi statek powietrzny został dopuszczony do użytkowania

- w przypadku statków powietrznych historycznych lub replik.

2.

Prezes Urzędu może wezwać składającego wniosek do zmiany lub uzupełnienia podstawy

wymagań technicznych, kierując się koniecznością zapewnienia bezpiecznej eksploatacji

statku powietrznego oraz mając na uwadze rodzaj i przeznaczenie statku powietrznego.

1.

Wniosek, o którym mowa w § 16 ust. 1, podlega ocenie w zakresie

1)

ogólnej charakterystyki statku powietrznego;

2)

zastosowanych rozwiązań pod kątem zapewnienia bezpiecznego użytkowania statku powietrznego;

3)

poprawności kwalifikacji do właściwego rodzaju w kategorii specjalnej.

2.

W trakcie dokonywania oceny, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może żądać od wnioskującego

1)

dodatkowych informacji w razie powstania wątpliwości co do bezpieczeństwa projektu

statku powietrznego, w szczególności w odniesieniu do statku powietrznego o niekonwencjonalnym

układzie, konfiguracji aerodynamicznej lub niekonwencjonalnych rozwiązaniach konstrukcyjnych;

2)

zmiany podstawy wymagań technicznych.

3.

Budowę statku powietrznego prowadzi się po uzgodnieniu z Prezesem Urzędu zmian w podstawie

wymagań technicznych.

4.

Prezes Urzędu powiadamia wnioskującego o odmowie prowadzenia nadzoru budowy statku

powietrznego, w przypadku negatywnego wyniku oceny, o której mowa w ust. 1, oraz niespełnienia

przez wnioskującego warunków, o których mowa w ust. 2 i 3. W powiadomieniu zamieszcza

się uzasadnienie.

5.

Jeżeli wynik oceny, o której mowa w ust. 1, jest pozytywny, Prezes Urzędu powiadamia

wnioskującego o

1)

przyjęciu do nadzorowania budowy statku powietrznego;

2)

terminie kontroli, o której mowa w § 19 ust. 1;

3)

ogólnych warunkach prowadzenia nadzoru;

4)

o wysokości opłaty lotniczej.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wnioskujący składa plan i zakres przewidywanych

prac wraz z ich harmonogramem.

1.

Prezes Urzędu dokonuje, w uzgodnionym z wnioskującym terminie, kontroli miejsca prowadzenia

budowy, a jeżeli statek powietrzny lub jego podzespoły są gotowe, dokonuje ich wstępnych

oględzin.

2.

Podczas kontroli, o której mowa w ust. 1, oceniane są warunki, w jakich ma być przeprowadzona

budowa, w tym

1)

posiadana dokumentacja statku powietrznego - czy jest odpowiednia do zamierzeń;

2)

warunki lokalowe, w tym rodzaj, wielkość i czystość pomieszczeń, oświetlenie, wilgotność

powietrza - z uwzględnieniem specyfiki przewidzianych prac;

3)

wyposażenie warsztatowe;

4)

posiadane narzędzia wykonawcze i pomiarowe;

5)

warunki składowania materiałów, części, podzespołów i gotowych statków powietrznych;

6)

sposób dokonywania oceny jakości;

7)

zakres prac przewidzianych przez wnioskującego do wykonania w warunkach amatorskich

lub zakres prac wykonywanych w warunkach profesjonalnych - jeżeli to ma zastosowanie;

8)

ogólny poziom wiedzy, przygotowania i kwalifikacji osób wykonujących prace.

3.

Prezes Urzędu może odstąpić od kontroli, o której mowa w ust. 1, w przypadku przekwalifikowania

albo uznania zdatności do lotu statku powietrznego posiadającego certyfikat typu.

4.

Po dokonaniu wstępnych oględzin statku powietrznego Prezes Urzędu wydaje opinię. W

opinii określa się stwierdzone niezgodności wymagające usunięcia oraz uzupełnienia,

które należy wprowadzić.

5.

W przypadku opinii negatywnej Prezes Urzędu odstępuje od dalszych czynności.

6.

O wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu powiadamia niezwłocznie wnioskującego.

Prezes Urzędu powiadamia pisemnie wnioskującego o przyjęciu wniosku do realizacji

oraz o nazwisku osoby wyznaczonej do kontaktów.

1.

Podczas budowy statku powietrznego Prezes Urzędu może dokonywać przeglądu statku powietrznego,

którego budowę nadzoruje, w celu sprawdzenia prawidłowości procesu budowy, uwzględniając

przyjęty rodzaj i specyfikę statku powietrznego lub jego podzespołów, w tym między

innymi rodzaj struktury płatowca, zastosowane materiały i technologie oraz charakter

prowadzonych prac.

2.

Wnioskujący uzgadnia z Prezesem Urzędu zasadnicze etapy budowy, na których jest dokonywany

przegląd statku powietrznego.

1.

Prezes Urzędu ustala z wnioskującym terminy i zakres przeglądu statku powietrznego.

2.

Przegląd, o którym mowa w ust. 1, odbywa się w obecności wnioskującego lub upoważnionej

przez niego osoby na spotkaniach

1)

wstępnym;

2)

bieżącym;

3)

przed lotami;

4)

końcowym.

3.

Z przeglądu, o którym mowa w ust. 1, sporządza się protokoły lub notatki, w których

zamieszcza się w szczególności następujące informacje

1)

miejsce i datę przeglądu;

2)

imiona i nazwiska uczestników przeglądu;

3)

przedmiot i cel przeglądu;

4)

opis problemu lub rozpatrywanego zagadnienia, w tym niezgodności, niespełnienia wymagań

technicznych, nietypowych rozwiązań w projekcie, zastosowania równoważnego poziomu

bezpieczeństwa;

5)

stanowisko uczestników przeglądu;

6)

wnioski końcowe;

7)

podpisy uczestników przeglądu.

4.

Protokoły i notatki ze spotkań sporządza się w dwóch egzemplarzach, po jednym dla

każdej ze stron.

1.

Wnioskujący jest obowiązany prowadzić dziennik budowy, w którym na bieżąco są zapisywane

kolejne etapy wykonywanych prac, wyniki niezbędnych pomiarów części i podzespołów,

stwierdzone odstępstwa, wniesione poprawki i ewentualne zmiany w stosunku do projektu.

Prezes Urzędu potwierdza w dzienniku budowy wykonane prace. Prezes Urzędu może odstąpić

od obowiązku prowadzenia dziennika budowy w przypadku budowy statku powietrznego w

organizacjach, o których mowa w rozdziale 7.

2.

W trakcie budowy statku powietrznego są sprawdzane

1)

prawidłowość prowadzenia dziennika budowy statku powietrznego - jeżeli dotyczy;

2)

zgodność prowadzonych prac z dokumentacją techniczną;

3)

zgodność stosowanych materiałów z wymaganiami dokumentacji technicznej;

4)

przestrzeganie odpowiednich warunków prowadzenia prac;

5)

jakość wykonania statku powietrznego.

3.

W razie stwierdzenia niezgodności w procesie budowy Prezes Urzędu powiadamia o nich

wnioskującego, dokonując odpowiednio wpisu w dzienniku budowy, i odstępuje od prowadzenia

dalszego nadzoru do czasu usunięcia tych niezgodności.

4.

Wnioskujący jest obowiązany powiadomić Prezesa Urzędu o każdej zmianie w warunkach

budowy statku powietrznego, w tym o zmianach lokalizacji miejsca prowadzenia budowy.

5.

Informację o zmianie lokalizacji miejsca prowadzenia budowy statku powietrznego wnioskujący

wpisuje do dziennika budowy.

6.

Wnioskujący jest obowiązany uzyskać akceptację Prezesa Urzędu na wprowadzone zmiany

w projekcie, w tym zmiany technologiczne, mogące mieć wpływ na właściwości użytkowe

i bezpieczeństwo eksploatacji statku powietrznego.

1.

Budowa statku powietrznego pod nadzorem Prezesa Urzędu z zachowaniem tej samej podstawy

wymagań technicznych może być prowadzona nie dłużej niż przez okres pięciu lat od

dnia złożenia wniosku.

2.

Prezes Urzędu może przedłużyć o rok czas trwania nadzoru nad budową, jeżeli nie zaszły

istotne zmiany wymagań zdatności do lotu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawa wymagań technicznych podlega ponownemu

uzgodnieniu z Prezesem Urzędu.

1.

Prezes Urzędu na wniosek zawiesza nadzór nad budową statku powietrznego na okres nie

dłuższy niż jeden rok.

2.

Nadzór nad budową może zostać wznowiony na wniosek, po uzgodnieniu podstawy wymagań

technicznych z Prezesem Urzędu.

3.

Proces nadzoru nad budową i uznaniem zdatności do lotu statku powietrznego zostaje

przez Prezesa Urzędu zakończony w przypadku złożenia wniosku o zakończenie nadzoru

nad budową.

1.

Warunkiem dopuszczenia statku powietrznego do prób jest zatwierdzenie przez Prezesa

Urzędu programu prób naziemnych i prób w locie oraz

1)

przed etapem prób naziemnych uzgodnienie z Prezesem Urzędu programów prób

a)

wytrzymałości i sztywności struktury,

b)

pomiarów sztywności układów sterowania,

c)

prób funkcjonalnych statku powietrznego;

2)

przed etapem prób w locie statku powietrznego zatwierdzenie przez Prezesa Urzędu

a)

tymczasowej instrukcji użytkowania w locie oraz

b)

tymczasowej instrukcji obsługi technicznej, oraz

c)

instrukcji obsługi (lub użytkowania) silnika, śmigła - w przypadku gdy silnik i śmigło

posiadają już certyfikat typu, lub

d)

tymczasowej instrukcji obsługi (lub użytkowania) silnika, śmigła - w przypadku gdy

silnik i śmigło nie posiadają certyfikatu typu.

2.

Wzór wniosku o zatwierdzenie dokumentacji technicznej statku powietrznego określa

załącznik nr 9 do rozporządzenia.

3.

Wnioskujący powiadamia Prezesa Urzędu o terminach prób, w których powinien on uczestniczyć,

zgodnie z ustalonym planem certyfikacji i harmonogramem, o którym mowa w § 18 ust.

6.

4.

(uchylony).

4a

Do prób w locie stosuje się podział na kategorie ze względu na rodzaje lotów oraz

ze względu na stopień złożoności, poziom zagrożenia i wymagane kwalifikacje personelu

lotniczego zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 kwietnia

2013 r. w sprawie zdatności statków powietrznych do lotu.

5.

Do etapu prób w locie można przystąpić, w przypadku gdy

1)

zostały wykonane ocena stanu technicznego i szczegółowy przegląd techniczny całego

statku powietrznego przez podmioty, o których mowa w § 42;

2)

wprowadzone zostały odpowiednie zapisy w książkach płatowca, silnika i śmigła lub

innych systemach ewidencji prowadzonych przez wnioskującego;

3)

zrealizowanie zostały próby naziemne zgodnie z uzgodnionym lub zatwierdzonym programem

prób, które uzyskały pozytywną ocenę, a ich wyniki przedstawione zostały w sprawozdaniu;

4)

przeprowadzona została ocena zdatności do lotu statku powietrznego, wypełniona została

lista kontrolna oraz wydane zostało świadectwo oględzin.

6

Etap prób w locie obejmuje

1)

wykonanie lotów z wynikiem pozytywnym na podstawie świadectwa oględzin i wydanego

zezwolenia na wykonanie lotu zgodnie z art. 50 ustawy;

2)

sporządzenie protokołu z lotów;

3)

wykonanie prób w locie zgodnie z programem prób w locie.

7

Próby w locie lub loty próbne przeprowadza wnioskujący, właściciel lub użytkownik

statku powietrznego po uzyskaniu od właściciela lub zarządzającego lotniskiem lub

lądowiskiem zgody na ich prowadzenie, oraz po zapewnieniu ochrony przeciwpożarowej,

oraz łączności ze służbami medycznymi i służbami ochrony przeciwpożarowej.

8.

Po każdej przeprowadzonej próbie lub serii prób w locie wykonujący próby w locie lub

osoba kierująca próbami są obowiązani sporządzić zapisy dokumentujące próby, a po

zakończeniu całego etapu prób - sprawozdanie. Sprawozdanie z prób zatwierdza wnioskujący

i przedkłada Prezesowi Urzędu.

1.

W procesie budowy statku powietrznego dokonuje się uznania zdatności do lotu egzemplarza

statku powietrznego polegającego na

1)

stwierdzeniu jego zgodności z podstawą wymagań technicznych - w przypadku procesu

budowy lub modyfikacji statku powietrznego;

2)

sprawdzeniu jego zgodności na podstawie dokumentów zdatności wydanych przez nadzór

lotniczy państwa, w którym został zbudowany i dopuszczony do użytkowania - w przypadku

uznania zdatności do lotu statku powietrznego zbudowanego poza granicami Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Podczas procesu uznania zdatności do lotu statku powietrznego Prezes Urzędu sprawdza

dołączoną przez wnioskującego dokumentację, w skład której wchodzą

1)

w przypadku egzemplarza statku powietrznego wyprodukowanego seryjnie następujące dokumenty

a)

opracowana przez wnioskującego lista spełnienia podstawy wymagań technicznych - dla

pierwszego egzemplarza - wzorca typu lub

b)

deklaracja zgodności lub świadectwo kontroli budowy - dla kolejnych egzemplarzy,

c)

dziennik budowy statku powietrznego - jeżeli był wymagany,

d)

uzgodnione albo zatwierdzone przez Prezesa Urzędu programy prób, o których mowa w

§ 26 ust. 1 - jeżeli były wymagane,

e)

sprawozdania z prób, o których mowa w § 26 ust. 1 - jeżeli były wymagane,

f)

zatwierdzona przez Prezesa Urzędu

-

instrukcja użytkowania w locie,

-

instrukcja obsługi technicznej,

-

instrukcja obsługi (lub użytkowania) silnika i śmigła,

jeżeli ma zastosowanie,

g)

protokół niwelacji statku powietrznego,

h)

protokół ważenia i wyznaczania położenia środka ciężkości pustego statku powietrznego,

i)

projekt arkusza danych technicznych - dla pierwszego egzemplarza - wzorca typu,

j)

lista minimalnego wyposażenia - jeżeli jest wymagana,

k)

wykazy realizacji biuletynów producenta i dyrektyw zdatności wymaganych dla tego statku

powietrznego wraz z poświadczeniem ich wykonania;

2)

w przypadku egzemplarza statku powietrznego zbudowanego jako pojedynczy egzemplarz

następujące dokumenty

a)

opracowana przez wnioskującego lista spełnienia podstawy wymagań technicznych - dla

rodzaju S1 i S6,

b)

dokumentacja montażowa - w przypadku budowy statku powietrznego z zestawu,

c)

deklaracja zgodności lub protokół kontroli budowy,

d)

dziennik budowy statku powietrznego lub jego podzespołów - jeżeli był wymagany,

e)

sprawozdania z prób, o których mowa w § 26 ust. 1 - jeżeli były wymagane,

f)

zatwierdzona przez Prezesa Urzędu

-

instrukcja użytkowania w locie,

-

instrukcja obsługi technicznej,

-

instrukcja obsługi (lub użytkowania) silnika i śmigła,

jeżeli ma zastosowanie,

g)

protokół niwelacji statku powietrznego,

h)

protokół ważenia i wyznaczania położenia środka ciężkości pustego statku powietrznego,

i)

wykazy realizacji biuletynów obowiązkowych i dyrektyw zdatności wymaganych dla tego

statku powietrznego wraz z poświadczeniem ich wykonania.

Prezes Urzędu powiadamia wnioskującego o stwierdzonym niespełnieniu wymagań wynikających

z oceny dokumentacji, o której mowa w § 27 ust. 1, i zobowiązuje wnioskującego do

1)

doprowadzenia statku powietrznego do zgodności z podstawą wymagań technicznych lub

2)

wystąpienia o odstępstwo od podstawy wymagań technicznych i wprowadzenie stosownych

ograniczeń użytkowania, lub

3)

wykazania spełnienia podstawy wymagań technicznych przez zapewnienie równoważnego

poziomu bezpieczeństwa.

1.

Zdatność do lotu statku powietrznego zbudowanego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

Prezes Urzędu stwierdza na wniosek złożony wraz z dokumentacją, w skład której wchodzą

1)

dokumentacja techniczna, na podstawie której statek powietrzny został zbudowany i

sprawdzony podczas prób i kontroli, uzależniona od rodzaju statku powietrznego, o

której mowa w załączniku nr 8 do rozporządzenia;

2)

dokumenty zdatności do lotu wydane przez nadzór lotniczy lub uprawnioną do tego organizację

kraju budowy statku powietrznego;

3)

zatwierdzone albo uzgodnione przez Prezesa Urzędu programy dla dodatkowych prób statku

powietrznego, o których mowa w § 26 ust. 1 - jeżeli były wymagane;

4)

zatwierdzona przez Prezesa Urzędu

-

instrukcja użytkowania w locie,

-

instrukcja obsługi technicznej,

-

instrukcja obsługi (lub użytkowania) silnika i śmigła,

jeżeli ma zastosowanie;

5)

protokoły oraz sprawozdania z prób, o których mowa w § 26 ust. 1 - jeżeli były wymagane;

6)

opinie i oświadczenia wykonawców prób - jeżeli były przeprowadzane;

7)

dokumenty związane z wykonaniem prób na ziemi i w locie według zatwierdzonych przez

Prezesa Urzędu procedur.

2.

W przypadku uznawania zdatności do lotu obcego statku powietrznego lub jego podzespołu

zaprojektowanego i zbudowanego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej mogą być zastosowane

1)

wymagania techniczne, zgodnie z którymi statek powietrzny został dopuszczony do użytkowania

w państwie projektu lub budowy, lub

2)

wymagania techniczne zaproponowane przez wnioskującego

- zapewniające równoważny poziom bezpieczeństwa, nie niższy niż określony w przepisach

międzynarodowych dotyczących zdatności do lotu.

3.

Próby w locie, jeżeli są wymagane, mogą zostać przeprowadzone przez wnioskującego

po stwierdzeniu przez Prezesa Urzędu odpowiedniego stanu technicznego statku powietrznego

i wydaniu świadectwa oględzin.

1.

Loty VFR w nocy, loty IFR, loty w warunkach IMC i loty w przestrzeni kontrolowanej

mogą być wykonywane przez statki powietrzne posiadające certyfikowane zespoły napędowe

oraz wyposażenie odpowiednie do rodzaju wykonywanych lotów, określone w specyfikacjach

certyfikacyjnych, o których mowa w § 17 ust. 1 pkt 2.

2.

Do lotów VFR w nocy może być zastosowany zespół napędowy nieposiadający certyfikatu

typu na warunkach uzgodnionych z Prezesem Urzędu.

3.

Do dopuszczenia do użytkowania statków powietrznych w zakresie wykraczającym poza

ograniczenie do VFR w dzień stosuje się odpowiednio przepisy § 16-28.

W przypadku zastosowania w konstrukcji lub projekcie statku powietrznego niestandardowych

rozwiązań, występowania nietypowych warunków użytkowania lub przeznaczenia statku

powietrznego do wykonywania lotów w warunkach nieprzewidzianych w standardowych wymaganiach

zdatności do lotu, wnioskujący jest obowiązany uzgodnić z Prezesem Urzędu warunki

specjalne oraz wykazać ich spełnienie. Przepisy § 16-28 stosuje się odpowiednio.

1.

Do kategorii specjalnej może być przekwalifikowany statek powietrzny, który utracił

ważność certyfikatu typu lub dla którego nie istnieje posiadacz certyfikatu typu,

jeżeli statek powietrzny spełnia co najmniej jedno z kryteriów załącznika II rozporządzenia

216/2008/WE, oraz gdy certyfikat typu statku powietrznego nie został wydany lub uznany

przez EASA.

2.

Do przekwalifikowania statku powietrznego do kategorii specjalnej stosuje się odpowiednio

§ 29.

3.

Przekwalifikowane do kategorii specjalnej statki powietrzne sił zbrojnych mogą być

wyposażone w makiety uzbrojenia lub uzbrojenie pozbawione w sposób trwały możliwości

użycia amunicji.

Statki powietrzne zbudowane amatorsko nie mogą być wykorzystywane do celów zarobkowych.

1.

Przy wykonywaniu statkiem powietrznym kategorii specjalnej lotów

1)

każda osoba znajdująca się na pokładzie tego statku powietrznego powinna być poinformowana,

że jego konstrukcja nie spełnia wymagań Załącznika 8 do Konwencji o międzynarodowym

lotnictwie cywilnym oraz o obowiązujących ten statek powietrzny ograniczeniach użytkowania;

2)

międzynarodowych lub lotów nad terytorium obcego państwa należy uzgodnić warunki wykonania

lotów z właściwymi organami obcego państwa i uzyskać zgodę nadzoru lotniczego tego

państwa, o ile jest wymagana.

2.

Wewnątrz kabiny statku powietrznego kategorii specjalnej, na tablicy przyrządów lub

w innym dobrze widocznym dla pilota miejscu oraz na zewnątrz przy wejściu do kabiny

umieszcza się napisy określające zakwalifikowanie statku powietrznego do kategorii

specjalnej.

3.

Wzory obowiązkowych napisów i tabliczek statku powietrznego, o których mowa w ust.

2, określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

1.

Inspekcję statków powietrznych przeprowadza Prezes Urzędu w miejscu wskazanym przez

właściciela lub użytkownika.

2.

Inspekcję statku powietrznego przeprowadza się w celu

1)

wydania po raz pierwszy pozwolenia na wykonywanie lotów po zakończeniu procesu nadzoru

jego budowy;

2)

odnowienia ważności pozwolenia na wykonywanie lotów po upływie okresu jego ważności;

3)

wykonania sprawdzenia aktualnego stanu technicznego statku powietrznego.

3.

Inspekcja statku powietrznego obejmuje jego ocenę zdatności do lotu.

1.

Zakres inspekcji może dotyczyć wszystkich lub niektórych elementów oceny zdatności

do lotu, o których mowa w § 7.

2.

Dokumentem potwierdzającym wynik inspekcji jest świadectwo oględzin.

Właściciel lub użytkownik statku powietrznego jest obowiązany do zarządzania ciągłą

zdatnością do lotu statku powietrznego i utrzymywania jego ciągłej zdatności do lotu

przez

1)

prowadzenie zapisów czasu lotu, liczby lotów, czasu pracy zespołu napędowego lub liczby

cykli pracy, w tym cykli liczby startów i lądowań lub uruchomień silnika;

2)

wykonywanie rocznych przeglądów obsługi technicznej - co 100 godzin lotu lub co 12

miesięcy kalendarzowych, w zależności od tego, co wystąpi wcześniej, o ile instrukcja

obsługi technicznej nie stanowi inaczej;

3)

zapewnienie obsługi statku powietrznego przez podmiot posiadający uprawnienia odpowiednie

dla danego typu statku powietrznego;

4)

wykonywanie wymaganych przeglądów zgodnie z zakresami i terminarzami określonymi w

instrukcjach obsługi technicznej albo w programie obsługi technicznej;

5)

sprawdzanie aktualnego statusu: biuletynów producenta, dyrektyw zdatności, części

o ograniczonej żywotności oraz zaleceń powypadkowych nadzoru lotniczego, zaleceń posiadacza

certyfikatu typu lub producenta statku powietrznego oraz wprowadzanie wynikających

z nich zaleceń bezpieczeństwa;

6)

zgłoszenie statku powietrznego do inspekcji w celu odnowienia ważności pozwolenia

na wykonywanie lotów.

1.

Statki powietrzne wykorzystywane do celów zarobkowych powinny być obsługiwane przez

podmioty posiadające certyfikat dotyczący obsługi statków powietrznych, certyfikat

dotyczący produkcji lub certyfikat w zakresie obsługi, wydany na podstawie art. 160

ust. 3 pkt 6 ustawy.

2.

Właściciel lub użytkownik statku powietrznego, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany

do opracowania i uzgodnienia z Prezesem Urzędu programu obsługi technicznej.

3

W przypadku bezzałogowych statków powietrznych obsługa techniczna może być także prowadzona

przez osoby posiadające świadectwo kwalifikacji operatora bezzałogowego statku powietrznego

używanego w celach innych niż rekreacyjne lub sportowe, mechanika poświadczenia obsługi

bezzałogowego statku powietrznego używanego w celach innych niż rekreacyjne lub sportowe

lub przez podmiot posiadający certyfikat podmiotu produkującego wyroby, części i akcesoria.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się.

1.

Obsługa techniczna statków powietrznych niewykorzystywanych do celów zarobkowych może

być wykonywana także przez osobę posiadającą licencję mechanika poświadczenia obsługi

technicznej statku powietrznego, w zakresie posiadanych uprawnień.

2.

Statki powietrzne

1)

nieskomplikowane technicznie z napędem silnikowym o maksymalnej masie startowej nie

większej niż 2730 kg,

2)

balony,

3)

szybowce i motoszybowce

- niewykorzystywane do celów zarobkowych mogą być obsługiwane przez pilota będącego

właścicielem lub użytkownikiem, na jego całkowitą odpowiedzialność, wyłącznie w zakresie

czynności obsługowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 159 ust.

1 ustawy i niezastrzeżonych w instrukcji obsługi technicznej, zgodnie z wymaganiami

ustalonymi na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy, lub przez mechanika lotniczego obsługi

technicznej albo mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych, działającego

poza certyfikowanym podmiotem.

3.

W przypadku konstrukcji amatorskich lub budowanych z zestawów i użytkowanych przez

budowniczego, obsługę techniczną statku powietrznego, jego podzespołów i innych elementów

składowych przez niego wykonanych lub adaptowanych może wykonywać także budowniczy

tego statku.

4.

Właściciel, użytkownik i budowniczy statku powietrznego, o których mowa w ust. 1-3,

może wykonywać obsługę techniczną po przeszkoleniu przez producenta, wytwórcę lub

upoważniony przez niego podmiot. W przypadku gdy podmiot taki nie istnieje, za wystarczające

uznaje się samodzielne przeszkolenie się odpowiednio właściciela, użytkownika lub

budowniczego statku powietrznego.

5.

Obsługę techniczną statków powietrznych wykonuje się w sposób określony w przepisach

wydanych na podstawie art. 159 ust. 1 ustawy.

Obsługa techniczna wojskowych statków powietrznych, które zostały przekwalifikowane

do kategorii specjalnej, powinna być wykonywana przez podmioty uzgodnione z Prezesem

Urzędu, odpowiednio wyposażone w narzędzia i przyrządy i posiadające personel o kwalifikacjach

i doświadczeniu odpowiednich dla danego typu statku.

1.

Każda obsługa techniczna powinna zostać poświadczona.

2.

Poświadczenie powinno zawierać zakres wykonanych prac, identyfikację osoby lub podmiotu

wykonującego obsługę, datę i podpis osoby upoważnionej.

1.

Projektowanie, produkcja, obsługa statków powietrznych mogą być prowadzone przez podmioty,

którym Prezes Urzędu wydał

1)

certyfikat dotyczący projektowania,

2)

certyfikat dotyczący produkcji,

3)

certyfikat dotyczący obsługi statków powietrznych lub

4)

certyfikat dotyczący projektowania, produkcji lub obsługi technicznej statków powietrznych,

o którym mowa w art. 160 ust. 3 pkt 6 ustawy

- zwane dalej odpowiednio „zatwierdzonymi producentami” lub „zatwierdzonymi podmiotami”.

2.

Certyfikat, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, wydaje się na każdy z zakresów certyfikowanej

działalności oddzielnie.

3.

Pojedyncze egzemplarze statków powietrznych mogą być produkowane, projektowane lub

obsługiwane pod nadzorem Prezesa Urzędu przez podmioty inne niż określone w ust. 1.

4.

W celu otrzymania certyfikatu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3, zainteresowany podmiot

składa do Prezesa Urzędu wniosek zawierający następujące dane

1)

oznaczenie podmiotu - nazwę lub imię i nazwisko;

2)

siedzibę lub adres;

3)

zakres działalności;

4)

adresy miejsc wykonywania podstawowej działalności;

5)

formę prowadzenia działalności gospodarczej;

6)

odpowiednio numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki

narodowej REGON lub numer identyfikacyjny PESEL, a dla cudzoziemca lub podmiotu zarejestrowanego

poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej - odpowiednio numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość albo numer z właściwego rejestru;

7)

sposób oznaczania produktów dopuszczonych do obrotu - w przypadku producenta;

8)

adres miejsca, w którym jest przechowywana dokumentacja;

9)

imię i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie jakości;

10)

imiona i nazwiska oraz kwalifikacje lub doświadczenie osób wykonujących prace przewidziane

jako procesy specjalne, takie jak

a)

wytwarzanie i klejenie elementów z kompozytów,

b)

spawanie, zgrzewanie,

c)

obróbka cieplna metali,

d)

wykonywanie pokryć galwanicznych i lakierniczych

- w przypadku producenta lub podmiotu obsługującego.

5.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się

1)

informacje dotyczące sposobu zapewnienia niezbędnych osób odpowiedzialnych w szczególności

podczas prób, odbioru sprzętu i weryfikacji spełnienia wymagań technicznych, odpowiednio

do rodzaju prowadzonej działalności;

2)

w przypadku podmiotów prowadzących w składzie ponadpięcioosobowym działalność podlegającą

certyfikacji

a)

schemat struktury organizacyjnej związanej z certyfikowaną działalnością,

b)

określenie zawodowego przygotowania osób odpowiedzialnych,

c)

schemat systemu zapewnienia jakości;

3)

informacje o procesach specjalnych, w tym w szczególności o wytwarzaniu elementów

z kompozytów, spawaniu, zgrzewaniu, pokryciach galwanicznych i lakierniczych, procedurach

prowadzenia tych procesów i instrukcjach technologicznych - w przypadku producenta

lub podmiotu obsługującego;

4)

w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej działalności

a)

określenie podstawowych kooperantów wykonujących podzespoły, ich podstawowych danych,

charakterystyki oraz zakresu kooperacji,

b)

określenie sposobów zapewnienia jakości lub odbioru podzespołów dostarczanych przez

kooperantów niebędących zatwierdzonymi podmiotami.

6.

Certyfikat wydaje się na czas określony, o którym mowa w art. 161 ust. 3 ustawy.

7.

Zmiana danych, o których mowa w ust. 4 i 5, powinna być zgłoszona Prezesowi Urzędu

w terminie 30 dni od dnia jej zaistnienia.

8.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 5 pkt 1-3, wydaje się nowy certyfikat.

9.

W przypadku stwierdzenia

1)

zaprzestania prowadzenia działalności lub rezygnacji z certyfikatu lub

2)

niezgłoszenia w terminie zmian, o których mowa w ust. 7, lub

3)

niezapewnienia przez podmiot warunków, które były podstawą wydania certyfikatu

- Prezes Urzędu cofa certyfikat.

10.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, w przypadku zaprzestania działalności,

mają obowiązek powiadomienia Prezesa Urzędu i przekazania dokumentacji za okres ostatnich

12 miesięcy, o której mowa w ust. 12 pkt 1-3, Prezesowi Urzędu.

11.

Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 4, określa załącznik nr 11 do rozporządzenia.

12.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane odpowiednio do

1)

prowadzenia ewidencji wykonanych i nadzorowanych czynności stosownie do posiadanego

certyfikatu;

2)

prowadzenia wykazu sprzętu dopuszczonego do lotów - w przypadku obsługi;

3)

przechowywania protokołów z wykonanych czynności obsługowych - w przypadku obsługi;

4)

stosowania ujednoliconych sposobów zapisów, wykazów, wzorów protokołów oraz pieczęci.

13.

Pieczęć używana do poświadczeń powinna zawierać co najmniej imię i nazwisko osoby

dopuszczającej lub poświadczającej obsługę.

1.

Podmiot ubiegający się o certyfikat w zakresie projektowania powinien posiadać

1)

schemat organizacyjny;

2)

ogólny opis zasobów ludzkich;

3)

wykaz personelu zatwierdzającego dokumentację konstrukcyjną;

4)

ogólny opis miejsca prowadzenia działalności projektowej, w tym pomieszczeń do przechowywania

dokumentacji;

5)

opis systemu jakości oraz jego procedur;

6)

procedurę klasyfikacji i wprowadzania zmian do projektu;

7)

procedurę sterowania projektowaniem;

8)

procedurę nadzoru nad dokumentacją i danymi;

9)

procedurę wydawania biuletynów serwisowych i inicjowania wydawania dyrektyw zdatności;

10)

procedurę powiadamiania Prezesa Urzędu o zmianach organizacyjnych;

11)

procedurę monitorowania niesprawności statku powietrznego.

2.

Podmiot ubiegający się o certyfikat w zakresie produkcji powinien posiadać

1)

schemat organizacyjny;

2)

ogólny opis zasobów ludzkich;

3)

wykaz personelu poświadczającego;

4)

ogólny opis zaplecza technicznego, w tym pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;

5)

opis systemu jakości oraz jego procedur;

6)

procedurę powiadamiania Prezesa Urzędu o zmianach organizacyjnych;

7)

procedurę wprowadzania zmian w organizacji;

8)

procedurę wydawania biuletynów serwisowych i inicjowania wydawania dyrektyw zdatności;

9)

procedurę monitorowania niesprawności statku powietrznego.

3.

Podmiot ubiegający się o certyfikat w zakresie obsługi technicznej powinien spełnić

wymagania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 159 ust. 1 ustawy.

1.

Prezes Urzędu prowadzi ewidencję podmiotów i osób, o których mowa w § 42 ust. 1 pkt

1-3.

2.

Listę podmiotów posiadających certyfikaty, o których mowa w § 42 ust. 1 pkt 1-3, w

języku polskim i angielskim, zamieszcza się na stronach internetowych Urzędu.

3.

Lista podmiotów, o których mowa w ust. 2, powinna zawierać

1)

liczbę porządkową wpisu na liście;

2)

dane podmiotu: nazwę lub imię i nazwisko oraz siedzibę oraz adres prowadzenia działalności;

3)

numer certyfikatu podmiotu;

4)

datę wpisu podmiotu do ewidencji;

5)

datę ważności certyfikatu - jeżeli dotyczy;

6)

zakres działalności w ramach certyfikatu.

1.

Do postępowań w sprawie pozwolenia na wykonywanie lotów wszczętych i niezakończonych

przed wejściem w życie rozporządzenia stosuje się wymagania techniczne i zasady postępowania

określone w przepisach dotychczasowych.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu stosuje wzory dokumentów określone

w niniejszym rozporządzeniu.

Pozwolenia na wykonywanie lotów wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują

ważność przez okres, na jaki zostało wydane świadectwo oględzin.

Rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia