Ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 117 po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego

przeciwko konsumentowi.

”

;

2)

po art. 117 dodaje się art. 117

„

Art. 117

§ 1.

W wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić

upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli

wymagają tego względy słuszności.

§ 2.

Korzystając z uprawnienia, o którym mowa w § 1, sąd powinien rozważyć w szczególności

1)

długość terminu przedawnienia;

2)

długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia;

3)

charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego,

w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia.

”

;

3)

art. 118 otrzymuje brzmienie

„

Art. 118.

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat,

a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności

gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni

dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

”

;

4)

w art. 125 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do

rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również

roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą

zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu

lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie

o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat.

”

;

5)

w art. 568 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia

się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeżeli kupującym jest konsument,

bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminów określonych

w § 1 zdanie pierwsze.

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 187 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1

„

1

oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia;

”

;

2)

w art. 505

3)

w art. 889 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przesyła do banku, w którym dłużnik posiada rachunek, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności

pieniężnej dłużnika pochodzącej z rachunku bankowego do wysokości należności będącej

przedmiotem egzekucji wraz z kosztami egzekucyjnymi i wzywa bank, aby nie dokonywał

wypłat z rachunku bez zgody komornika do wysokości zajętej wierzytelności albo zawiadomił

komornika w terminie siedmiu dni o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty; zawiadomienie

jest skuteczne także w przypadku niewskazania rachunku bankowego;

”

;

4)

po art. 889

„

Art. 889

Bank przekazuje środki pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika

niezwłocznie po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu. Jednakże

w razie egzekucji bieżących alimentów lub rent bank niezwłocznie przekazuje środki

pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika.

”

.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, z późn. zm. w art. 80 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie

do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku

bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ

egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał

wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie

po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał zajętą kwotę organowi

egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny

o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego

zobowiązanego.

”

.

W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 470, 650, 723, 730, 771 i 1000) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 lit. j otrzymuje brzmienie

„

j)

informacji w przedmiocie przedawnienia roszczenia;

”

;

2)

w art. 14 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

nie upłynęło 6 lat od dnia wymagalności zobowiązania, a w przypadku roszczeń stwierdzonych

prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego

rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą

zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną

przez sąd nie upłynęło 6 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.

”

;

3)

w art. 16 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

nie upłynęło 6 lat od dnia stwierdzenia zobowiązania prawomocnym orzeczeniem sądu

lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem

sądu polubownego, ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą

przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd.

”

;

4)

w art. 31 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

nie później niż po upływie 6 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne,

jeżeli dłużnikiem jest konsument, przy czym w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym

orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju

albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą

przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną

przez sąd nie później niż po upływie 6 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.

”

.

1.

Do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu

jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy

ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu

przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak

przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej,

to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu.

3.

Do przysługujących konsumentowi roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, których terminy przedawnienia są określone

w art. 118 i art. 125 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

4.

Roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają

z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Przepisy art. 889 § 1 pkt 1 i art. 889

Do informacji gospodarczych o dłużnikach będących konsumentami przekazanych przez

wierzycieli do biura informacji gospodarczej po dniu 13 listopada 2017 r. i udostępnianych

przez to biuro w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, niespełniających warunku,

o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4, albo warunku, o którym mowa w art. 16 ust. 1

pkt 4 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się

przepis art. 31 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 4 pkt

2-4, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

W wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić

upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli

wymagają tego względy słuszności.

§ 2.

Korzystając z uprawnienia, o którym mowa w § 1, sąd powinien rozważyć w szczególności

1)

długość terminu przedawnienia;

2)

długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia;

3)

charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego,

w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia.

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat,

a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności

gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni

dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Bank przekazuje środki pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika

niezwłocznie po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu. Jednakże

w razie egzekucji bieżących alimentów lub rent bank niezwłocznie przekazuje środki

pieniężne z zajętego rachunku na rachunek bankowy komornika.