Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie delegowania radców Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej do jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa podległych, nadzorowanych lub kierowanych przez podmioty reprezentujące Skarb Państwa

Rozporządzenie określa warunki i tryb oddelegowania, uprawnienia i obowiązki radcy

Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „radcą”, w czasie

oddelegowania, wysokość i sposób wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych

przysługujących oddelegowanemu radcy.

1.

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przedstawia radcy propozycję

oddelegowania, wskazując w szczególności podmiot reprezentujący Skarb Państwa, który

złożył wniosek, jednostkę organizacyjną Skarbu Państwa, do której radca ma być delegowany,

okres oddelegowania oraz zakres obowiązków w tej jednostce.

2.

Radca wyraża zgodę, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej, w formie pisemnej.

1.

Radca delegowany wykonuje w danej jednostce organizacyjnej Skarbu Państwa, do której

został delegowany, zwanej dalej „jednostką”, obowiązki przewidziane dla pracownika

zatrudnionego na równorzędnym stanowisku.

2.

Radcy delegowanemu urlopów udziela kierownik jednostki w wymiarze i na zasadach określonych

w ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, według planu urlopów sporządzonego w tej jednostce.

Wynagrodzenie dla radcy delegowanego do pełnienia czynności w jednostce jest wypłacane

w sposób stosowany w Urzędzie Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Jeżeli delegowanie radcy następuje do innej miejscowości niż miasto stołeczne Warszawa,

niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, radcy delegowanemu w okresie delegowania

przysługują następujące należności

1)

prawo do nieodpłatnego zakwaterowania, w warunkach odpowiadających godności zajmowanego

stanowiska, albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w jednej z następujących

form

a)

zwrotu kosztów faktycznie poniesionych - w wysokości określonej w fakturze,

b)

miesięcznego ryczałtu;

2)

zwrot kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania, o których mowa w ust.

3;

3)

w przypadku, o którym mowa w pkt 1, zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego

zamieszkania do miejsca delegowania oraz zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca

delegowania do miejsca stałego zamieszkania, na warunkach określonych w przepisach

w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

2.

Świadczenia i należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie przysługują, gdy odległość

od miejscowości, w której radca delegowany ma miejsce stałego zamieszkania, do miejscowości

delegowania nie przekracza 60 km, chyba że kierownik jednostki, na wniosek radcy delegowanego,

uzna, że nie jest celowy codzienny dojazd radcy delegowanego do miejscowości delegowania.

3.

Radca delegowany, o którym mowa w ust. 2, któremu nie przysługują świadczenia i należności,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, ma prawo do zwrotu kosztów codziennych dojazdów do

miejscowości delegowania w wysokości nie wyższej niż równowartość przejazdu środkami

komunikacji kolejowej lub innym środkiem komunikacji publicznej, z uwzględnieniem

przysługującej radcy delegowanemu ulgi na dany środek transportu, bez względu na to,

z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

4.

W przypadku gdy okres delegowania jest dłuższy niż miesiąc, zwrot kosztów, o których

mowa w ust. 3, nie może przekraczać za dany miesiąc równowartości biletu miesięcznego

na dojazd środkami komunikacji publicznej.

1.

Radca delegowany do innej miejscowości niż miasto stołeczne Warszawa, niebędącej miejscem

jego stałego zamieszkania, składa do kierownika jednostki pisemny wniosek o nieodpłatne

zakwaterowanie albo o zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania w jednej z

form określonych w § 5 ust. 1 pkt 1.

2.

Jeżeli nie ma możliwości nieodpłatnego zakwaterowania w zasobach mieszkaniowych pozostających

w dyspozycji jednostki, kierownik tej jednostki zawiadamia o tym niezwłocznie radcę,

który dokonuje wyboru formy zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania.

1.

Nieodpłatne zakwaterowanie następuje na podstawie

1)

skierowania wydanego przez kierownika jednostki - w przypadku zakwaterowania na okres

nieprzekraczający jednego miesiąca;

2)

umowy zawartej pomiędzy radcą a kierownikiem jednostki - w przypadku zakwaterowania

na okres powyżej jednego miesiąca.

2.

Radca delegowany na okres dłuższy niż sześć miesięcy może złożyć wniosek o zakwaterowanie

w zasobach mieszkaniowych, pozostających w dyspozycji jednostki, wraz z członkami

rodziny. Kierownik jednostki uwzględnia wniosek w przypadkach uzasadnionych, jeżeli

istnieje możliwość takiego zakwaterowania, określając warunki tego zakwaterowania

w umowie, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

1.

Zwrot kosztów zamieszkania faktycznie poniesionych w wysokości określonej w fakturze

nie może przekraczać miesięcznie

1)

2285 zł - gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

2)

1525 zł - w przypadku delegowania do innej miejscowości.

2.

Wypłata podlegającej zwrotowi kwoty faktycznie poniesionych kosztów zamieszkania następuje

w terminie 7 dni od dnia przedstawienia faktury kierownikowi jednostki. Fakturę przedstawia

się w terminie 7 dni od dnia jej wystawienia.

1.

Wysokość miesięcznego ryczałtu, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, wynosi

1)

1525 zł - gdy miejscem delegowania jest miasto będące siedzibą wojewody;

2)

1220 zł - w przypadku delegowania do innej miejscowości.

2.

Wypłata miesięcznego ryczałtu następuje z dołu, do 5. dnia następnego miesiąca.

Zwrot kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania, o których mowa w §

5 ust. 3, następuje raz w miesiącu z dołu, w terminie 7 dni od dnia złożenia kierownikowi

jednostki wykazu odbytych dojazdów oraz oświadczenia o wysokości poniesionych kosztów.

Wykaz odbytych dojazdów oraz oświadczenie o wysokości poniesionych kosztów składa

się do 7. dnia następnego miesiąca.

Zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 3, następuje w terminie 7

dni od dnia złożenia kierownikowi jednostki wniosku o zwrot kosztów wraz z oświadczeniem

o wysokości poniesionych kosztów. Wniosek o zwrot kosztów wraz z oświadczeniem o wysokości

poniesionych kosztów składa się do 7. dnia następnego miesiąca.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.