Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym

W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 43 i 60) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Obowiązek, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, ma zastosowanie również do podmiotu

prowadzącego działalność gospodarczą, który dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego

alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich

państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie

rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego

uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku

akcyzowego.

”

;

2)

w art. 30 w ust. 9 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

całkowicie skażony

a)

produkowany na terytorium kraju, nabywany wewnątrzwspólnotowo oraz importowany, jeżeli

został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach

członkowskich Unii Europejskiej,

b)

nabywany wewnątrzwspólnotowo, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami

skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie

następuje,

c)

produkowany na terytorium kraju oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony

dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską

- na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r.

w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do

celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych

do spożycia przez ludzi;

”

;

3)

w art. 63 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

podatnik, o którym mowa w art. 78 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 78 ust. 2a;

”

;

4)

w art. 65 w ust. 1a pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podatnika, o którym mowa w art. 78 ust. 1, z wyjątkiem przypadków, o których mowa

w art. 78 ust. 2a, lub przedstawiciela podatkowego, dla zagwarantowania pokrycia ich

zobowiązań podatkowych oraz opłat paliwowych, do których zapłaty mogą być obowiązane

te podmioty;

”

;

5)

w art. 76 wyrazy „pkt 2” zastępuje się wyrazami „pkt 2a”;

6)

w art. 78

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

potwierdzić odbiór wyrobów akcyzowych na uproszczonym dokumencie towarzyszącym - z

wyjątkiem przypadków, w których pomimo obowiązku wynikającego z rozporządzenia Komisji

(EWG) nr 3649/92

z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym

przemieszczaniu wyrobów akcyzowych, przeznaczonych do konsumpcji w państwie członkowskim

wysyłki (Dz. Urz. WE L 369 z 18.12.1992, str. 17; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 9, t. 1, str. 216) wyroby opodatkowane zerową stawką akcyzy nie zostały przemieszczone

z terytorium państwa członkowskiego na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego;

”

,

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wystawić dokument potwierdzenia złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub zapłaty akcyzy

na terytorium kraju i dołączyć ten dokument do zwracanego uproszczonego dokumentu

towarzyszącego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju

stawką akcyzy inną niż stawka zerowa;

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „pkt 2” zastępuje się wyrazami „pkt 2a”,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepisy ust. 1 pkt 2a-3a oraz ust. 2 nie mają zastosowania do nabycia wewnątrzwspólnotowego

alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich

państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie

rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego

uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku

akcyzowego.

”

;

7)

po art. 138s dodaje się art. 138t w brzmieniu

„

Art. 138t.

1.

Podmiot dokonujący sprzedaży na terytorium kraju

1)

alkoholu całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach

członkowskich Unii Europejskiej, dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez

państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, lub dodatkowymi

środkami dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską, na podstawie rozporządzenia Komisji

(WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur

całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego,

2)

wyrobów objętych podkategoriami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU): 20.14.75,

20.20.14 i 20.59.43 zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej

mocy powyżej 50% objętości

- w opakowaniach jednostkowych o pojemności 20 litrów i większej, prowadzi rejestr

podmiotów odbierających te wyroby.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać następujące dane

1)

rodzaj, podkategorię Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz ilość odebranych

wyrobów;

2)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub adres siedziby podmiotu odbierającego;

3)

numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu odbierającego;

4)

datę oraz adres miejsca dokonania sprzedaży;

5)

czytelny podpis podmiotu odbierającego lub osoby reprezentującej ten podmiot.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się z chwilą odbioru wyrobów.

4.

Podmiot dokonujący sprzedaży przekazuje kopię rejestru właściwemu naczelnikowi urzędu

skarbowego w terminie do 5. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego on dotyczy.

5.

Podmiot odbierający będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej

jest obowiązany do okazania podmiotowi dokonującemu sprzedaży dokumentu potwierdzającego

jego tożsamość.

6.

W przypadku gdy podmiot odbierający odmawia okazania dokumentu potwierdzającego jego

tożsamość, sprzedawca jest obowiązany odmówić sprzedaży wyrobów wskazanych w ust.

1.

7.

Rejestr powinien być przechowywany do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od

końca roku kalendarzowego, w którym został sporządzony.

8.

Wpisu do rejestru nie dokonuje się, w przypadku gdy w wyniku sprzedaży wyrobów wskazanych

w ust. 1 ich przewóz objęty został systemem monitorowania drogowego, o którym mowa

w ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów

(Dz. U. poz. 708), lub gdy sprzedaż potwierdzana jest fakturą.

”

.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego

alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich

państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie

rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego

uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku

akcyzowego (Dz. Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, z późn. zm.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Podmiot dokonujący sprzedaży na terytorium kraju

1)

alkoholu całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach

członkowskich Unii Europejskiej, dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez

państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, lub dodatkowymi

środkami dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską, na podstawie rozporządzenia Komisji

(WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur

całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego,

2)

wyrobów objętych podkategoriami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU): 20.14.75,

20.20.14 i 20.59.43 zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej

mocy powyżej 50% objętości

- w opakowaniach jednostkowych o pojemności 20 litrów i większej, prowadzi rejestr

podmiotów odbierających te wyroby.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać następujące dane

1)

rodzaj, podkategorię Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz ilość odebranych

wyrobów;

2)

imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub adres siedziby podmiotu odbierającego;

3)

numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu odbierającego;

4)

datę oraz adres miejsca dokonania sprzedaży;

5)

czytelny podpis podmiotu odbierającego lub osoby reprezentującej ten podmiot.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się z chwilą odbioru wyrobów.

4.

Podmiot dokonujący sprzedaży przekazuje kopię rejestru właściwemu naczelnikowi urzędu

skarbowego w terminie do 5. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego on dotyczy.

5.

Podmiot odbierający będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej

jest obowiązany do okazania podmiotowi dokonującemu sprzedaży dokumentu potwierdzającego

jego tożsamość.

6.

W przypadku gdy podmiot odbierający odmawia okazania dokumentu potwierdzającego jego

tożsamość, sprzedawca jest obowiązany odmówić sprzedaży wyrobów wskazanych w ust.

1.

7.

Rejestr powinien być przechowywany do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od

końca roku kalendarzowego, w którym został sporządzony.

8.

Wpisu do rejestru nie dokonuje się, w przypadku gdy w wyniku sprzedaży wyrobów wskazanych

w ust. 1 ich przewóz objęty został systemem monitorowania drogowego, o którym mowa

w ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów

(Dz. U. poz. 708), lub gdy sprzedaż potwierdzana jest fakturą.