Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 kwietnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie

szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1121) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 4 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Wojewódzki inspektor może nakazać, aby przemieszczanie bulw lub roślin ziemniaka,

z których zostały pobrane próby do badań laboratoryjnych, odbywało się pod jego nadzorem,

jeżeli te bulwy lub rośliny są spokrewnione klonalnie lub miały kontakt z bulwami

lub roślinami ziemniaka

1)

uznanymi za porażone lub prawdopodobnie porażone lub

2)

wykazującymi objawy wskazujące na możliwość porażenia bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , lub

3)

dla których uzyskano wstępne wyniki badań laboratoryjnych wskazujące na możliwość

porażenia tą bakterią.

4.

Nie przemieszcza się bulw lub roślin ziemniaka, o których mowa w ust. 3, jeżeli po

przeprowadzeniu analizy ryzyka obejmującej w szczególności

1)

biologię bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ,

2)

obecność roślin żywicielskich,

3)

wykorzystywane środki transportu

- wojewódzki inspektor stwierdzi, że nadzór, o którym mowa w ust. 3, może nie zapobiec

zwalczeniu lub rozprzestrzenieniu się tej bakterii.

”

;

2)

w § 10 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wykorzystuje się do produkcji biogazu, jeżeli

a)

w trakcie produkcji biogazu te bulwy lub rośliny zostaną poddane działaniu temperatury

wynoszącej co najmniej 50°C przez co najmniej 24 godziny lub

b)

przed rozpoczęciem produkcji biogazu te bulwy lub rośliny zostaną poddane działaniu

temperatury wynoszącej co najmniej 70°C przez co najmniej godzinę, lub

”

;

3)

w § 12 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

produkcji biogazu, jeżeli

a)

w trakcie produkcji biogazu te bulwy lub rośliny zostaną poddane działaniu temperatury

wynoszącej co najmniej 50°C przez co najmniej 24 godziny lub

b)

przed rozpoczęciem produkcji biogazu te bulwy lub rośliny zostaną poddane działaniu

temperatury wynoszącej co najmniej 70°C przez co najmniej godzinę, lub

”

;

4)

po § 16 dodaje się § 16a w brzmieniu

„

§ 16a.

1.

Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli, oprócz spełniania wymagań określonych w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, w ciągu trzech kolejnych lat poprzedzających uznanie tego miejsca za wolne od bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

1)

w tym miejscu produkcji były prowadzone przez wojewódzkiego inspektora urzędowe kontrole;

2)

w tym miejscu produkcji w ramach urzędowych kontroli, o których mowa w pkt 1, były

pobierane przez wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań

laboratoryjnych na obecność bakterii Clavibacter michiganenis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, przy czym pobieranie

prób odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin

i Nasiennictwa metodyki, zgodnie z którą

a)

co roku zostały pobrane próby ze wszystkich wyprodukowanych partii ziemniaka lub ze

wszystkich pól, na których były uprawiane ziemniaki,

b)

liczba pobranych prób została określona z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy

pierścieniowej ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , przy czym liczba ta nie była mniejsza niż 6 prób;

3)

w tym miejscu produkcji były wysadzane jedynie

a)

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

b)

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, wwyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii;

4)

przy produkcji bulw ziemniaka nie były używane maszyny, urządzenia, środki transportu,

opakowania lub inne przedmioty, wykorzystywane poza tym miejscem produkcji lub były

one używane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora i nie stanowiło to ryzyka rozprzestrzenienia

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ;

5)

wszystkie maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich

części, obiekty oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z produkowanymi bulwami

lub roślinami ziemniaka, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora były odkażane przez

czyszczenie i dezynfekcję w sposób zapewniający zniszczenie bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

a)

przynajmniej raz w roku po zbiorach,

b)

każdorazowo, jeżeli były one wykorzystywane poza miejscem produkcji uznanym za miejsce

produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka pochodzącymi z innego miejsca

produkcji;

6)

wykonywanie działań, o których mowa w pkt 1-5, zostało udokumentowane.

2.

Miejsce produkcji uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie może znajdować się w strefie zagrożenia, w której są podejmowane działania w

celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus .

3.

Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus mimo niespełnienia wymogów określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, jeżeli

1)

w każdym roku trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały pobrane przez wojewódzkiego

inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus co najmniej z 80% partii ziemniaków lub z pól, na których były uprawiane ziemniaki,

2)

w roku następującym po zakończeniu trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały

pobrane przez wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ze wszystkich partii ziemniaka lub z pól, na których były uprawiane ziemniaki

- przy czym pobieranie prób do badań odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez

Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, o której mowa w ust. 1

pkt 2.

4.

W miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , oprócz spełniania wymagań określonych w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

1)

w każdym roku uprawy ziemniaków są prowadzone przez wojewódzkiego inspektora urzędowe

kontrole;

2)

każdego roku w ramach urzędowych kontroli, o których mowa w pkt 1, są pobierane przez

wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, przy czym pobieranie prób odbywa się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora

Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, zgodnie z którą

a)

próby są pobierane co najmniej z 20% partii bulw ziemniaka wyprodukowanych w tym miejscu

produkcji lub z pól, na których są uprawiane ziemniaki,

b)

liczba pobranych prób jest określana z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy pierścieniowej

ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , przy czym liczba ta nie może być mniejsza niż 3 próby;

3)

wysadza się jedynie

a)

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

b)

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii;

4)

przy produkcji bulw ziemniaka nie są używane maszyny, urządzenia, środki transportu,

opakowania lub inne przedmioty wykorzystywane poza tym miejscem produkcji lub są one

używane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora, jeżeli nie stanowi to ryzyka rozprzestrzenienia

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ;

5)

wszystkie maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich

części, obiekty oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z produkowanymi bulwami

lub roślinami ziemniaka, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora odkaża się przez czyszczenie

i dezynfekcję w sposób zapewniający zniszczenie bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

a)

przynajmniej raz w roku po zbiorach,

b)

każdorazowo, jeżeli były one wykorzystywane poza miejscem produkcji uznanym za miejsce

produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka pochodzącymi z innego miejsca

produkcji;

6)

wykonywanie działań, o których mowa w pkt 1-5, jest dokumentowane w sposób uzgodniony

z wojewódzkim inspektorem.

5.

Miejsce produkcji uznane za wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie może znajdować się w strefie zagrożenia, w której są podejmowane działania w

celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się tej bakterii.

6.

W miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w którym są spełnione wymagania określone w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, dopuszcza się wprowadzanie lub przechowywanie bulw lub roślin ziemniaka pochodzących

z miejsca produkcji, które nie zostało uznane za wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli zostały one poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus .

”

;

5)

§ 17 otrzymuje brzmienie

„

§ 17.

1.

Bulwy ziemniaka wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą być przemieszczane

z przeznaczeniem do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli zostały

zaopatrzone w zaświadczenie potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust.

2, wydane przez wojewódzkiego inspektora nie wcześniej niż 14 dni przed dniem ich

wyprowadzenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wydane, jeżeli są spełnione następujące

warunki

1)

wojewódzki inspektor w wyniku badań laboratoryjnych nie stwierdził w bulwach ziemniaka

przeznaczonych do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii Europejskiej

występowania bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus oraz

a)

wszystkie partie bulw ziemniaka, które pochodzą z tego samego miejsca produkcji, z

którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw

członkowskich Unii Europejskiej, zostały poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom

laboratoryjnym na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, albo

b)

miejsce produkcji, z którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia

do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, nie znajduje się w strefie zagrożenia,

w której będą podejmowane działania w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , i w tym miejscu produkcji zostały wysadzone jedynie

-

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

-

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, albo

2)

miejsce produkcji, z którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia

do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jest uznane za miejsce produkcji

wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, spełniające wymagania określone w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin oraz w § 16a.

3.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie może zostać wydane, jeżeli

1)

bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii

Europejskiej zostały uznane za porażone lub prawdopodobnie porażone bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub

2)

bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii

Europejskiej pochodzą z miejsca produkcji uznanego za porażone bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, lub

3)

w miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie są wykonywane środki wprowadzone w wyniku konieczności podjęcia działań w celu

zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , o których mowa w § 12 ust. 1-4, § 13 ust. 1 lub 2 lub § 15, lub

4)

nie jest możliwe ustalenie, że w miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne

od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 2.

4.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie danych osobowych podaje się: imię

i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres, numer wpisu

do rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, podmiotu, któremu wydaje się zaświadczenie, numer wpisu do tego rejestru podmiotu,

który wyprodukował bulwy ziemniaka, oraz imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy tych bulw.

5.

Wojewódzki inspektor może wydać zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, mimo że nie

zostały spełnione warunki określone w ust. 2, jeżeli organizacja ochrony roślin państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, do którego będą przemieszczane ziemniaki, wyrazi

zgodę na niespełnienie tych wymagań lub określi inne warunki, po których spełnieniu

może zostać wydane to zaświadczenie.

”

.

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa może uznać miejsce produkcji za

wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli w tym miejscu produkcji wymagania określone w § 16a ust. 1 albo 3 rozporządzenia

zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem były spełnione przed

dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przy czym pobieranie prób do badań

odbyło się w sposób odpowiadający zatwierdzonej przez Głównego Inspektora Ochrony

Roślin i Nasiennictwa metodyce, o której mowa w § 16a ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Zaświadczenia wydane na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zmienianego w §

1 w brzmieniu dotychczasowym pozostają ważne przez okres, na jaki zostały wydane.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli, oprócz spełniania wymagań określonych w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, w ciągu trzech kolejnych lat poprzedzających uznanie tego miejsca za wolne od bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

1)

w tym miejscu produkcji były prowadzone przez wojewódzkiego inspektora urzędowe kontrole;

2)

w tym miejscu produkcji w ramach urzędowych kontroli, o których mowa w pkt 1, były

pobierane przez wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań

laboratoryjnych na obecność bakterii Clavibacter michiganenis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, przy czym pobieranie

prób odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin

i Nasiennictwa metodyki, zgodnie z którą

a)

co roku zostały pobrane próby ze wszystkich wyprodukowanych partii ziemniaka lub ze

wszystkich pól, na których były uprawiane ziemniaki,

b)

liczba pobranych prób została określona z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy

pierścieniowej ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , przy czym liczba ta nie była mniejsza niż 6 prób;

3)

w tym miejscu produkcji były wysadzane jedynie

a)

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

b)

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, wwyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii;

4)

przy produkcji bulw ziemniaka nie były używane maszyny, urządzenia, środki transportu,

opakowania lub inne przedmioty, wykorzystywane poza tym miejscem produkcji lub były

one używane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora i nie stanowiło to ryzyka rozprzestrzenienia

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ;

5)

wszystkie maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich

części, obiekty oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z produkowanymi bulwami

lub roślinami ziemniaka, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora były odkażane przez

czyszczenie i dezynfekcję w sposób zapewniający zniszczenie bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

a)

przynajmniej raz w roku po zbiorach,

b)

każdorazowo, jeżeli były one wykorzystywane poza miejscem produkcji uznanym za miejsce

produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka pochodzącymi z innego miejsca

produkcji;

6)

wykonywanie działań, o których mowa w pkt 1-5, zostało udokumentowane.

2.

Miejsce produkcji uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie może znajdować się w strefie zagrożenia, w której są podejmowane działania w

celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus .

3.

Miejsce produkcji może zostać uznane za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus mimo niespełnienia wymogów określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a, jeżeli

1)

w każdym roku trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały pobrane przez wojewódzkiego

inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych na obecność bakterii

Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus co najmniej z 80% partii ziemniaków lub z pól, na których były uprawiane ziemniaki,

2)

w roku następującym po zakończeniu trzyletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, zostały

pobrane przez wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ze wszystkich partii ziemniaka lub z pól, na których były uprawiane ziemniaki

- przy czym pobieranie prób do badań odbywało się na podstawie zatwierdzonej przez

Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, o której mowa w ust. 1

pkt 2.

4.

W miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , oprócz spełniania wymagań określonych w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

1)

w każdym roku uprawy ziemniaków są prowadzone przez wojewódzkiego inspektora urzędowe

kontrole;

2)

każdego roku w ramach urzędowych kontroli, o których mowa w pkt 1, są pobierane przez

wojewódzkiego inspektora próby bulw lub roślin ziemniaka do badań laboratoryjnych

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, przy czym pobieranie prób odbywa się na podstawie zatwierdzonej przez Głównego Inspektora

Ochrony Roślin i Nasiennictwa metodyki, zgodnie z którą

a)

próby są pobierane co najmniej z 20% partii bulw ziemniaka wyprodukowanych w tym miejscu

produkcji lub z pól, na których są uprawiane ziemniaki,

b)

liczba pobranych prób jest określana z uwzględnieniem epidemiologii bakteriozy pierścieniowej

ziemniaka oraz podstaw statystycznych dotyczących wykrywalności bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , przy czym liczba ta nie może być mniejsza niż 3 próby;

3)

wysadza się jedynie

a)

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

b)

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii;

4)

przy produkcji bulw ziemniaka nie są używane maszyny, urządzenia, środki transportu,

opakowania lub inne przedmioty wykorzystywane poza tym miejscem produkcji lub są one

używane pod nadzorem wojewódzkiego inspektora, jeżeli nie stanowi to ryzyka rozprzestrzenienia

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ;

5)

wszystkie maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania, przechowalnie lub ich

części, obiekty oraz inne przedmioty, które mogły mieć kontakt z produkowanymi bulwami

lub roślinami ziemniaka, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora odkaża się przez czyszczenie

i dezynfekcję w sposób zapewniający zniszczenie bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus

a)

przynajmniej raz w roku po zbiorach,

b)

każdorazowo, jeżeli były one wykorzystywane poza miejscem produkcji uznanym za miejsce

produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub mogły mieć kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka pochodzącymi z innego miejsca

produkcji;

6)

wykonywanie działań, o których mowa w pkt 1-5, jest dokumentowane w sposób uzgodniony

z wojewódzkim inspektorem.

5.

Miejsce produkcji uznane za wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie może znajdować się w strefie zagrożenia, w której są podejmowane działania w

celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się tej bakterii.

6.

W miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w którym są spełnione wymagania określone w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, dopuszcza się wprowadzanie lub przechowywanie bulw lub roślin ziemniaka pochodzących

z miejsca produkcji, które nie zostało uznane za wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , jeżeli zostały one poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym

na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus .

1.

Bulwy ziemniaka wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą być przemieszczane

z przeznaczeniem do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli zostały

zaopatrzone w zaświadczenie potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust.

2, wydane przez wojewódzkiego inspektora nie wcześniej niż 14 dni przed dniem ich

wyprowadzenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wydane, jeżeli są spełnione następujące

warunki

1)

wojewódzki inspektor w wyniku badań laboratoryjnych nie stwierdził w bulwach ziemniaka

przeznaczonych do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii Europejskiej

występowania bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus oraz

a)

wszystkie partie bulw ziemniaka, które pochodzą z tego samego miejsca produkcji, z

którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw

członkowskich Unii Europejskiej, zostały poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom

laboratoryjnym na obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, albo

b)

miejsce produkcji, z którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia

do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, nie znajduje się w strefie zagrożenia,

w której będą podejmowane działania w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu

się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , i w tym miejscu produkcji zostały wysadzone jedynie

-

sadzeniaki ziemniaka, co potwierdzają paszporty roślin lub dokumenty zakupu sadzeniaków

ziemniaka, lub

-

bulwy ziemniaka poddane przez wojewódzkiego inspektora badaniom laboratoryjnym na

obecność bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , w wyniku których nie stwierdził on obecności tej bakterii, albo

2)

miejsce produkcji, z którego pochodzą bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia

do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jest uznane za miejsce produkcji

wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, spełniające wymagania określone w art. 10a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin oraz w § 16a.

3.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie może zostać wydane, jeżeli

1)

bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii

Europejskiej zostały uznane za porażone lub prawdopodobnie porażone bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub

2)

bulwy ziemniaka przeznaczone do przemieszczenia do innych państw członkowskich Unii

Europejskiej pochodzą z miejsca produkcji uznanego za porażone bakterią Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, lub

3)

w miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus nie są wykonywane środki wprowadzone w wyniku konieczności podjęcia działań w celu

zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus , o których mowa w § 12 ust. 1-4, § 13 ust. 1 lub 2 lub § 15, lub

4)

nie jest możliwe ustalenie, że w miejscu produkcji uznanym za miejsce produkcji wolne

od bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 2.

4.

W zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie danych osobowych podaje się: imię

i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres, numer wpisu

do rejestru przedsiębiorców, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin, podmiotu, któremu wydaje się zaświadczenie, numer wpisu do tego rejestru podmiotu,

który wyprodukował bulwy ziemniaka, oraz imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy tych bulw.

5.

Wojewódzki inspektor może wydać zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, mimo że nie

zostały spełnione warunki określone w ust. 2, jeżeli organizacja ochrony roślin państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, do którego będą przemieszczane ziemniaki, wyrazi

zgodę na niespełnienie tych wymagań lub określi inne warunki, po których spełnieniu

może zostać wydane to zaświadczenie.