Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o konsultantach w ochronie zdrowia

Ustawa określa

1)

zasady powoływania i odwoływania konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej

służby zdrowia;

2)

zadania konsultantów krajowych, wojewódzkich oraz wojskowej służby zdrowia;

3)

sposób finansowania realizacji zadań, o których mowa w pkt 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o konsultancie bez bliższego określenia, rozumie się przez

to konsultanta krajowego, wojewódzkiego oraz wojskowej służby zdrowia.

1.

Konsultantem może być osoba, która posiada tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny,

farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, a w przypadku

braku specjalisty w danej dziedzinie - w dziedzinie pokrewnej, oraz daje rękojmię

należytego i bezstronnego wykonywania zadań konsultanta.

2.

Nie można łączyć funkcji konsultanta krajowego i konsultanta wojewódzkiego oraz wojskowej

służby zdrowia.

3.

Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta wojewódzkiego w tej samej dziedzinie

w innym województwie.

4.

Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta krajowego tylko w jednej dziedzinie

medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może powołać konsultanta krajowego spośród specjalistów

z poszczególnych dziedzin medycyny, farmacji oraz innych dziedzin mających zastosowanie

w ochronie zdrowia.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia może zwrócić się o przedstawienie, w określonym

terminie, kandydata do pełnienia funkcji konsultanta krajowego do

1)

stowarzyszeń będących zgodnie z postanowieniami ich statutów towarzystwami naukowymi

o zasięgu krajowym, zrzeszających specjalistów w danej dziedzinie medycyny, farmacji

lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, albo

2)

stowarzyszeń będących zgodnie z postanowieniami ich statutów towarzystwami naukowymi

o zasięgu krajowym, zrzeszających specjalistów w dziedzinie pokrewnej do dziedziny,

w której ma być powołany konsultant krajowy - w przypadku braku stowarzyszeń, o których

mowa w pkt 1, lub

3)

właściwych krajowych samorządów zawodowych w ochronie zdrowia.

3.

(uchylony)

4.

(uchylony)

5.

(uchylony)

6.

(uchylony)

1.

W celu realizacji zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie

wojny i pokoju minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej może powołać i odwołać konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach

medycyny związanych z realizacją tych zadań. Przepisów art. 4 ust. 2 nie stosuje się.

2.

W celu usprawnienia realizacji zadań wykonywanych przez konsultanta, o którym mowa

w ust. 1, Minister Obrony Narodowej może, na jego wniosek, powołać i odwołać konsultanta

wojskowej służby zdrowia.

1.

Wojewoda w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może powołać konsultanta

wojewódzkiego spośród specjalistów z poszczególnych dziedzin, o których mowa w art.

4 ust. 1.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do powoływania przez właściwych wojewodów konsultanta wojewódzkiego

wspólnego dla kilku województw. Wojewodowie wyznaczają spośród siebie wojewodę właściwego

do zawarcia umowy, o której mowa w art. 16.

3.

Konsultant wojewódzki, o którym mowa w ust. 1, wykonuje zadania, o których mowa w

art. 9 i 10, na obszarze województwa, a konsultant wojewódzki, o którym mowa w ust.

2 - na obszarze właściwych województw.

4.

Kandydata na konsultanta wojewódzkiego przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia odpowiednio wojewoda albo właściwi wojewodowie w porozumieniu z właściwym

konsultantem krajowym, po zasięgnięciu opinii właściwych okręgowych samorządów zawodów

medycznych.

1.

Kadencja konsultanta trwa 5 lat.

2.

Organ, który powołał konsultanta, odwołuje go przed upływem kadencji

1)

jeżeli konsultant złożył rezygnację z pełnionej funkcji;

2)

jeżeli w ocenie tego organu konsultant nie realizuje powierzonych mu zadań i uprawnień

lub zaistniały okoliczności uniemożliwiające ich dalsze wykonywanie;

3)

na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia - w przypadku konsultanta wojewódzkiego;

4)

jeżeli konsultant został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę ograniczenia albo

pozbawienia wolności, albo zawieszono mu prawo wykonywania zawodu;

5)

jeżeli nie wyłączył się od wykonania czynności, o której mowa w art. 8a, pomimo zaistnienia

przesłanek tego wyłączenia;

6)

jeżeli nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 8c ust. 1, lub oświadczenia,

o którym mowa w art. 8d ust. 1, albo oświadczenie jest niezgodne ze stanem faktycznym;

7)

na wniosek Ministra Obrony Narodowej - w przypadku konsultanta, o którym mowa w art.

5 ust. 1.

1.

W przypadku odwołania konsultanta z przyczyn określonych w art. 7 ust. 2 pkt 2, 5

lub 6 albo jego śmierci, powołuje się konsultanta z pominięciem procedur, o których

mowa w art. 4 ust. 2 oraz art. 6 ust. 4.

2.

Konsultant powołany w trybie określonym w ust. 1 pełni swoje obowiązki do dnia powołania

konsultanta zgodnie z przepisami art. 4 i art. 6, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy.

1.

Konsultant ma obowiązek wyłączenia się od wykonania czynności, której wykonanie

1)

mogłoby mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki lub

2)

mogłoby mieć wpływ na prawa lub obowiązki

a)

podmiotu wymienionego w art. 8c ust. 1,

b)

podmiotu, który przekazał korzyść określoną w art. 8d ust. 1.

2.

W przypadku wyłączenia, konsultant informuje niezwłocznie organ, który go powołał.

Przepisy ust. 8b stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku wystąpienia czasowej przeszkody uniemożliwiającej wykonywanie zadań konsultanta

krajowego, do wykonania zadania niecierpiącego zwłoki minister właściwy do spraw zdrowia

wyznacza konsultanta krajowego w dziedzinie pokrewnej, a gdyby takiego nie było, właściwego

konsultanta wojewódzkiego lub konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie pokrewnej, informując

o tym właściwego wojewodę.

2.

W przypadku wystąpienia czasowej przeszkody uniemożliwiającej wykonywanie zadań konsultanta

wojewódzkiego, do wykonania zadania niecierpiącego zwłoki wojewoda wyznacza konsultanta

wojewódzkiego w dziedzinie pokrewnej, a gdyby takiego nie było, wojewoda zwraca się

do właściwego konsultanta wojewódzkiego lub konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie

pokrewnej, pełniącego funkcję na terenie innego województwa, za zgodą właściwego wojewody.

1.

Kandydat na konsultanta albo konsultant składa organowi powołującemu oświadczenie

zawierające informacje, czy

1)

jest członkiem organów spółek handlowych, spółdzielni, stowarzyszeń, fundacji lub

przedstawicielem albo pełnomocnikiem przedsiębiorców

a)

wykonujących działalność leczniczą, a jeżeli tak, to jakich,

b)

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu produktem leczniczym,

substancjami czynnymi i wykorzystywanymi jako materiały wyjściowe przeznaczone do

wytwarzania produktów leczniczych, środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego,

wyrobem medycznym, a jeżeli tak, to jakich,

c)

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie doradztwa związanego z refundacją

leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych,

a jeżeli tak, to jakich,

d)

wykonujących działalność ubezpieczeniową, a jeżeli tak, to jakich,

e)

którzy złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego

albo uzyskali to pozwolenie lub złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na import równoległy

produktu leczniczego albo uzyskali to pozwolenie, a jeżeli tak, to jakich,

f)

którzy są wytwórcami, importerami, autoryzowanymi przedstawicielami lub dystrybutorami

wyrobów medycznych, a jeżeli tak, to jakich;

2)

posiada akcje lub udziały w spółkach handlowych wykonujących działalność, o której

mowa w pkt 1, lub udziały w spółdzielniach wykonujących działalność, o której mowa

w pkt 1, a jeżeli tak, to jakich;

3)

jest wspólnikiem lub partnerem spółki handlowej lub stroną umowy spółki cywilnej wykonującej

działalność w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to w jakich;

4)

wykonuje działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a jeżeli tak,

to jaką;

5)

wykonuje zajęcia zarobkowe na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej, zawartej

z podmiotem

a)

wykonującym działalność, o której mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakim, lub

b)

posiadającym akcje lub udziały w spółkach handlowych wykonujących działalność, o której

mowa w pkt 1, lub udziały w spółdzielniach wykonujących działalność, o której mowa

w pkt 1, a jeżeli tak, to jakim, lub

c)

będącym wspólnikiem lub partnerem spółki handlowej lub stroną umowy spółki cywilnej

wykonującej działalność w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakim;

6)

jest członkiem organów lub pracownikiem podmiotów tworzących w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej, a jeżeli tak, to jakich;

7)

prowadzi badania naukowe lub prace rozwojowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2045, 1933 i 2260), które są finansowane przez podmiot

a)

wykonujący działalność, o której mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie i dla jakiego

podmiotu, lub

b)

posiadający akcje lub udziały w spółkach handlowych wykonujących działalność, o której

mowa w pkt 1, lub udziały w spółdzielniach wykonujących działalność, o której mowa

w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie i dla jakiego podmiotu, lub

c)

będący wspólnikiem lub partnerem spółki handlowej lub stroną umowy spółki cywilnej

wykonującej działalność w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie

i dla jakiego podmiotu;

8)

przystosowuje wyniki badań naukowych lub prac rozwojowych, o których mowa w pkt 7,

do potrzeb praktyki lub je wdraża, a jeżeli tak, to w jaki sposób i dla jakiego podmiotu;

9)

prowadzi badania kliniczne w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2142 i 2003), a jeżeli tak, to jakie;

10)

wykonuje zadania opiniodawcze i doradcze dla podmiotu

a)

wykonującego działalność, o której mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie i dla jakiego

podmiotu, lub

b)

posiadającego akcje lub udziały w spółkach handlowych wykonujących działalność, o

której mowa w pkt 1, lub udziały w spółdzielniach wykonujących działalność, o której

mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie i dla jakiego podmiotu, lub

c)

będącego wspólnikiem lub partnerem spółki handlowej lub stroną umowy spółki cywilnej

wykonującej działalność w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a jeżeli tak, to jakie

i dla jakiego podmiotu.

2.

Kandydat na konsultanta składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7

dni od dnia przedstawienia jego kandydatury organowi powołującemu.

3.

Konsultant ma obowiązek złożenia kolejnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w

przypadku jakiejkolwiek zmiany stanu faktycznego przedstawionego w poprzednim oświadczeniu,

w terminie 14 dni od dnia zaistnienia takiej zmiany.

1.

Konsultant składa organowi powołującemu oświadczenie zawierające informacje o korzyściach

o wartości wyższej niż 380 zł, w tym wyjazdach krajowych lub zagranicznych niezwiązanych

z funkcją konsultanta, których koszt nie został pokryty przez instytucje go zatrudniające,

uzyskanych od podmiotu

1)

wykonującego działalność, o której mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1, lub

2)

posiadającego akcje lub udziały w spółkach handlowych wykonujących działalność, o

której mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1, lub udziały w spółdzielniach wykonujących działalność,

o której mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1, lub

3)

będącego wspólnikiem lub partnerem spółki handlowej lub stroną umowy spółki cywilnej

wykonującej działalność w zakresie, o którym mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1

- w terminie 14 dni od dnia otrzymania korzyści.

2.

Kwota, o której mowa w ust. 1, podlega corocznej waloryzacji o prognozowany w ustawie

budżetowej na dany rok średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej. Zwaloryzowana kwota jest publikowana na stronach Biuletynu Informacji

Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia. Zwaloryzowaną

kwotę stosuje się od dnia publikacji.

1.

Oświadczenia kandydata na konsultanta, w przypadku jego powołania, oraz konsultanta,

o których mowa w art. 8c ust. 1 i art. 8d ust. 1, są publikowane w Biuletynie Informacji

Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia.

2.

Oświadczenia, o których mowa w art. 8c ust. 1 i art. 8d ust. 1, weryfikuje Centralne

Biuro Antykorupcyjne.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzory oświadczeń,

o których mowa w art. 8c ust. 1 i art. 8d ust. 1, biorąc pod uwagę zakres informacji

wskazanych w art. 8c ust. 1 i art. 8d ust. 1.

Oświadczenia, o których mowa w art. 8c ust. 1 i art. 8d ust. 1, kandydat na konsultanta

albo konsultant składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej

treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

Konsultanci

1)

wykonują zadania opiniodawcze, doradcze i kontrolne dla organów administracji rządowej,

podmiotów tworzących w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, Narodowego

Funduszu Zdrowia i Rzecznika Praw Pacjenta;

2)

prowadzą nadzór nad stroną merytoryczną doskonalenia zawodowego i szkolenia specjalizacyjnego

lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących

inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia;

3)

biorą udział w pracach komisji i zespołów powoływanych w celu realizacji polityki

zdrowotnej;

4)

sporządzają opinie dotyczące doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek,

położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody

mające zastosowanie w ochronie zdrowia;

5)

sporządzają opinie dotyczące realizacji szkolenia podyplomowego i specjalizacyjnego

lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących

inne zawody medyczne lub inne zawody mające zastosowanie w ochronie zdrowia w zakresie

wynikającym z określonego programu kształcenia oraz sprawują nadzór nad ich merytoryczną

realizacją.

1.

Do zadań konsultantów krajowych, o których mowa w art. 4, oraz konsultantów wojewódzkich

należy w szczególności

1)

przeprowadzanie kontroli podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych dotyczącej

realizacji kształcenia i doskonalenia zawodowego lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek,

położnych, farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne lub inne zawody

mające zastosowanie w ochronie zdrowia, w zakresie wynikającym z programów kształcenia;

2)

kontrola dostępności świadczeń zdrowotnych;

3)

kontrola wyposażenia podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych w aparaturę i sprzęt

medyczny, aparaturę analityczną oraz aparaturę do przygotowywania i badania produktów

leczniczych i kontrola ich efektywnego wykorzystania w realizacji zadań dydaktycznych;

4)

informowanie organów administracji rządowej, podmiotów tworzących w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej, oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia oraz

Rzecznika Praw Pacjenta o uchybieniach stwierdzonych w wyniku kontroli;

4a)

powiadamianie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych o stwierdzonych incydentach medycznych lub nieprawidłowościach

w zakresie wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, wyrobów medycznych

do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, aktywnych

wyrobów medycznych do implantacji oraz systemów i zestawów zabiegowych, w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 211);

5)

sporządzanie opinii dotyczącej oceny zasobów kadrowych oraz potrzeb kadrowych w dziedzinie

medycyny, farmacji oraz w innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia

reprezentowanej przez właściwego konsultanta;

6)

wydawanie opinii o stosowanym postępowaniu diagnostycznym, leczniczym i pielęgnacyjnym

w zakresie jego zgodności z aktualnym stanem wiedzy, z uwzględnieniem dostępności

metod i środków;

6a)

wydawanie opinii w zakresie wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, wyrobów

medycznych do diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki

in vitro oraz aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych, na wniosek Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych;

7)

sporządzanie rocznego raportu dokumentującego wykonywanie zadań w zakresie obejmującym

reprezentowaną przez właściwego konsultanta dziedzinę medycyny, farmacji lub inną

dziedzinę mającą zastosowanie w ochronie zdrowia.

2.

Do zadań konsultanta krajowego, o którym mowa w art. 4, należy także

1)

inicjowanie prowadzenia badań epidemiologicznych na obszarze kraju oraz ocena metod

i wyników tych badań;

2)

wydawanie opinii i doradztwo w zakresie zadań realizowanych przez Centrum Egzaminów

Medycznych, Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych oraz Centrum

Medycznego Kształcenia Podyplomowego;

3)

prognozowanie potrzeb zdrowotnych w reprezentowanej przez konsultanta krajowego dziedzinie

medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia;

4)

opiniowanie, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, pod względem merytorycznym

oraz celowościowym projektów aktów prawnych;

5)

prowadzenie doradztwa w zakresie realizacji zadań wynikających z Narodowego Programu

Zdrowia i innych programów polityki zdrowotnej;

6)

opiniowanie wniosków o skierowanie pacjenta do przeprowadzenia leczenia lub badań

diagnostycznych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w trybie określonym w przepisach

odrębnych;

7)

występowanie z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zdrowia o powołanie nowego

konsultanta wojewódzkiego;

8)

występowanie z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zdrowia o odwołanie konsultanta

wojewódzkiego.

3.

Do zadań konsultanta wojewódzkiego należy także

1)

opiniowanie wniosków jednostek ubiegających się o wpisanie ich na prowadzoną przez

ministra właściwego do spraw zdrowia listę jednostek organizacyjnych uprawnionych

do prowadzenia specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych,

farmaceutów oraz osób wykonujących inne zawody medyczne;

2)

występowanie z wnioskiem do okręgowych rad właściwych samorządów zawodowych o przeprowadzenie

kontroli jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące dany zawód

medyczny;

3)

wydawanie, na wniosek wojewody, opinii o spełnianiu przez podmiot leczniczy warunków

do udzielania świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny;

4

wydawanie, na podstawie przeprowadzonej kontroli, opinii o spełnianiu przez jednostkę

uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów warunków do prowadzenia stażu podyplomowego

lekarzy, lekarzy dentystów, a także opinii dotyczącej sposobu realizacji stażu lub

specjalizacji oraz poziomu udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące

zawód medyczny zatrudnione w zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego.

Do zadań konsultantów, o których mowa w art. 5, należy w szczególności

1)

sporządzanie opinii o potrzebach kadrowych w dziedzinach medycyny, farmacji oraz w

innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia związanych z realizacją

zadań istotnych dla obronności kraju;

2)

opiniowanie programów szkolenia podyplomowego związanego z realizacją zadań, o których

mowa w art. 5, oraz sposobu ich realizacji;

3)

opiniowanie, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, pod względem merytorycznym oraz

celowościowym projektów aktów prawnych;

4)

opiniowanie, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, jakości i dostępności świadczeń

zdrowotnych związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 5, w jednostkach

utworzonych i nadzorowanych przez tego ministra oraz w innych podmiotach realizujących

te zadania;

5)

doradztwo w dostosowywaniu krajowych norm i standardów opieki zdrowotnej do zobowiązań

wynikających z uczestnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w międzynarodowych sojuszach

obronnych;

6)

doradztwo w zakresie realizacji medycznych celów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

do których jest zobowiązana Rzeczpospolita Polska z racji uczestnictwa w Sojuszu Północnoatlantyckim;

7)

kontrola wyposażenia podmiotów leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej w aparaturę i sprzęt medyczny, aparaturę analityczną oraz aparaturę

do przygotowywania i badania produktów leczniczych i kontrola ich efektywnego wykorzystania

przy realizacji zadań dydaktycznych;

8)

informowanie właściwego podmiotu o uchybieniach stwierdzonych w wyniku kontroli;

9)

sporządzanie rocznego raportu dokumentującego wykonanie zadań, do realizacji których

został powołany.

1.

Konsultanci w danej dziedzinie medycyny, farmacji lub innej dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia tworzą zespół współpracujący, w szczególności w zakresie realizacji

zadań określonych w art. 9-11.

2.

Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, sprawuje funkcję przewodniczącego zespołu,

o którym mowa w ust. 1.

3.

Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, zwołuje posiedzenie zespołu, o którym

mowa w ust. 1, z udziałem konsultantów, o których mowa w art. 5, nie rzadziej niż

raz na pół roku, powiadamiając właściwych konsultantów o terminie, miejscu i przedmiocie

posiedzenia na co najmniej 14 dni przed jego terminem.

4.

Konsultanci, o których mowa w art. 5, tworzą zespół współpracujący, w celu realizacji

zadań określonych w szczególności w art. 9 pkt 4 i 5 oraz art. 11 pkt 4-8. Do zespołu

stosuje się odpowiednio ust. 2 i 3.

5.

Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia protokół z posiedzenia zespołu, o którym mowa w ust. 3, nie później niż w

terminie 30 dni od dnia zakończenia posiedzenia zespołu.

6.

Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 5 ust. 1, przekazuje Ministrowi Obrony Narodowej

pisemną informację z posiedzenia zespołu, o którym mowa w ust. 3, nie później niż

w terminie 30 dni od dnia zakończenia posiedzenia zespołu.

1.

Roczny raport, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 11 pkt 9, składają odpowiednio

1)

konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4 - ministrowi właściwemu do spraw zdrowia,

2)

konsultant krajowy, o którym mowa w art. 5 ust. 1 - ministrowi właściwemu do spraw

zdrowia i Ministrowi Obrony Narodowej

- w terminie do dnia 31 marca za rok poprzedni.

2.

Konsultant wojskowej służby zdrowia składa konsultantowi krajowemu, o którym mowa

w art. 5 ust. 1, roczny raport dokumentujący wykonanie zadań, do realizacji których

został powołany, w terminie do dnia 31 stycznia za rok poprzedni.

3.

Opinię, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5 oraz art. 11 pkt 1

1)

konsultanci krajowi sporządzają

a)

do dnia 30 listopada każdego roku,

b)

dwa razy do roku na 45 dni przed terminem rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego

do specjalizacji lekarskich, o którym mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty, w przypadku opinii o potrzebach kadrowych w zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2)

konsultanci wojewódzcy sporządzają w terminie określonym przez konsultanta krajowego.

1.

Konsultant krajowy, o którym mowa w art. 4, może polecić konsultantowi wojewódzkiemu

w tej dziedzinie medycyny wykonanie określonego zadania mieszczącego się w zakresie

zadań konsultanta wojewódzkiego, określając termin jego wykonania.

1a.

Informację o wydaniu polecenia, o którym mowa w ust. 1, konsultant krajowy przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oraz właściwemu wojewodzie.

2.

Konsultant wojewódzki składa właściwemu wojewodzie oraz właściwemu konsultantowi krajowemu

roczny raport, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7, w terminie do dnia 15 lutego

za rok poprzedni.

3.

Do konsultantów, o których mowa w art. 5, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Działalność konsultantów jest finansowana z budżetu państwa.

2.

Działalność konsultanta krajowego jest finansowana ze środków pozostających w dyspozycji

ministra właściwego do spraw zdrowia, a w odniesieniu do konsultantów, o których mowa

w art. 5 - ze środków pozostających w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.

3.

Konsultant wojskowej służby zdrowia z tytułu wykonywania zadań, o których mowa w art.

9 i 11, nie otrzymuje wynagrodzenia.

4.

Działalność konsultanta wojewódzkiego jest finansowana ze środków pozostających w

dyspozycji właściwego wojewody albo ze środków pozostających w dyspozycji właściwych

wojewodów.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia, Minister Obrony Narodowej oraz wojewoda, każdy

w zakresie swojej właściwości, zawiera corocznie z powołanymi przez siebie konsultantami,

z wyjątkiem konsultantów wojskowej służby zdrowia, umowę cywilnoprawną na dany rok

o realizację zadań określonych w ustawie, ustalając w niej, w szczególności, wysokość

wynagrodzenia, termin i sposób jego wypłaty oraz obowiązek sporządzenia sprawozdania.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość maksymalnego wynagrodzenia

konsultantów krajowych i wojewódzkich, mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji

zadań przez tych konsultantów oraz wprowadzenie zróżnicowania tego wynagrodzenia pomiędzy

konsultantami, a także zróżnicowania z uwagi na poszczególne specjalności.

Ustawa wchodzi w życie w terminieustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie

zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia.

Z dniem wejścia w życie ustawy przedsiębiorstwa podmiotów leczniczych stają się zakładami

leczniczymi podmiotów leczniczych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 34, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 21 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2016 r.