Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 18 kwietnia 2017 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez Krajową Administrację Skarbową czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa

Rozporządzenie określa

1)

sposób przeprowadzania i dokumentowania przez Krajową Administrację Skarbową czynności

operacyjno-rozpoznawczych niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania

oraz obrotu przedmiotami przestępstw, o których mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz przestępstw ściganych na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, zwanych

dalej „przedmiotami przestępstwa”;

2)

wzory stosowanych druków i rejestrów.

Czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu

przedmiotami przestępstwa, zwane dalej „czynnościami”, przeprowadza się i dokumentuje

w sposób zapewniający ochronę niejawności form i metod realizacji zadań, informacji,

obiektów Krajowej Administracji Skarbowej, danych identyfikacyjnych funkcjonariuszy

Służby Celno-Skarbowej, o których mowa w art. 113 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, oraz osób udzielających im pomocy.

1.

Czynności polegają na obserwowaniu

1)

przesyłek, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą zawierać przedmioty

przestępstwa;

2)

nieruchomości lub przedmiotów ruchomych, w tym pojazdów, co do których zachodzi uzasadnione

przypuszczenie, że są wykorzystywane do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania

lub obrotu przedmiotami przestępstwa;

3)

osób, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą wytwarzać, przemieszczać,

przechowywać lub dokonywać obrotu przedmiotami przestępstwa.

2.

Obserwowanie, o którym mowa w ust. 1, może być prowadzone przy użyciu środków technicznych

umożliwiających rejestrowanie obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku

towarzyszącego tym zdarzeniom, a także środków technicznych umożliwiających obserwowanie

bez utrwalania dźwięku lub obrazu, w tym poprzez ustalanie położenia osób lub przedmiotów.

1.

Podczas przeprowadzania czynności można dokonywać w sposób niejawny następujących

zmian w przesyłkach zawierających przedmioty przestępstwa lub innych rzeczach, o których

mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, wykorzystywanych do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania

lub obrotu przedmiotami przestępstwa

1)

wyłączać okresowo przesyłki i inne rzeczy z obrotu lub procesu wytwarzania, otwierać

je celem sprawdzenia i oceny zawartości, oznakowania, usunięcia przedmiotów przestępstwa

lub zastąpienia ich innymi przedmiotami w całości albo w części oraz w celu ujawnienia

i utrwalenia śladów kryminalistycznych;

2)

zamykać przesyłki i inne rzeczy po otwarciu i włączać je do obrotu lub procesu wytwarzania.

2.

Sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych rzeczy dokonuje się metodą organoleptyczną

lub w razie potrzeby przez pobranie próbki do badań właściwości fizykochemicznych

lub innych cech identyfikacyjnych, istotnych z uwagi na okoliczności przeprowadzania

czynności, a także dla upewnienia się, że prowadzenie czynności nie stworzy zagrożenia

dla życia lub zdrowia ludzkiego.

3.

Funkcjonariusz, który dokonał sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych

rzeczy, sporządza opis wyników tych czynności.

1.

Czynności prowadzi się przez czas oznaczony w zarządzeniu Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego, chyba że wcześniej zostanie osiągnięty

cel tych czynności lub Prokurator Generalny albo właściwy prokurator okręgowy nakaże

zaniechanie czynności.

2.

Jeżeli dalsze prowadzenie czynności w sposób określony w § 2-4 stało się trwale niemożliwe,

zaprzestaje się ich prowadzenia na polecenie organu Krajowej Administracji Skarbowej,

który zarządził te czynności.

3.

Jeżeli dalsze prowadzenie czynności stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego,

przerywa się te czynności niezwłocznie i powiadamia o tym organ Krajowej Administracji

Skarbowej, który zarządził te czynności.

1.

Organ Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził czynności, zawiadamia właściwe

organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania obowiązku,

o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”, jeżeli jest to niezbędne do skutecznego przeprowadzenia czynności.

2.

Funkcjonariusz okazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, osobie pełniącej funkcję

organu, kierownikowi instytucji lub kierującemu przedsiębiorstwem, a w razie ich nieobecności

osobom je zastępującym lub upoważnionym do ich reprezentowania. Osoba, której okazano

zawiadomienie, potwierdza okazanie własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty okazania.

3.

Organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorcy wykonujący obowiązek, o którym mowa

w art. 120 ust. 4 ustawy, udostępniają funkcjonariuszowi okazującemu zawiadomienie,

o którym mowa w ust. 1, wykaz osób wykonujących prace związane z przyjmowaniem, przewozem

i doręczaniem przesyłek w zakresie związanym z dopuszczeniem do dalszego przewozu.

1.

Dokumentację czynności stanowią

1)

wniosek kierownika komórki organizacyjnej prowadzącej sprawę kierowany odpowiednio

do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego

o zarządzenie czynności;

2)

zarządzenie czynności, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

3)

zawiadomienie organów i instytucji publicznych oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania

obowiązku, o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, którego wzór określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia;

4)

zawiadomienie Prokuratora Generalnego albo właściwego prokuratora okręgowego o zarządzeniu

czynności, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

5)

informacja organu Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził czynności, o przebiegu

i wynikach czynności, której wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;

6)

notatka służbowa o przebiegu czynności, sporządzona przez funkcjonariusza prowadzącego

sprawę, w ramach której zarządzono czynności, której wzór określa załącznik nr 5 do

rozporządzenia;

7)

opis wyników sprawdzenia i oceny, o których mowa w § 4 ust. 2;

8)

zarządzenie Prokuratora Generalnego albo właściwego prokuratora okręgowego o nakazaniu

zaniechania czynności;

9)

polecenie zaprzestania przeprowadzania czynności, o którym mowa w § 5 ust. 2.

2.

Notatka służbowa, o której mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera w szczególności

1)

kryptonim i numer sprawy, jeżeli został jej nadany;

2)

określenie rodzaju prowadzonych czynności;

3)

czas, miejsce i sposób przeprowadzenia czynności;

4)

dane dotyczące osoby, nieruchomości, przesyłki lub innego przedmiotu ruchomego, wobec

których przeprowadzono czynności;

5)

dane dotyczące funkcjonariuszy przeprowadzających czynności;

6)

informację o wynikach przeprowadzonych czynności, w szczególności o ujawnionym przestępstwie

lub przestępstwie skarbowym oraz osobach uczestniczących w jego popełnieniu.

3.

Dokumenty, o których mowa w

1)

ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 8 i 9 - sporządza się w dwóch egzemplarzach;

2)

ust. 1 pkt 3, 6 i 7 - sporządza się w jednym egzemplarzu.

4.

Dokumentację czynności stanowią także materiały uzyskane podczas ich przeprowadzania,

a w szczególności nośniki zawierające zapisy z rejestracji obrazu lub dźwięku albo

przemieszczania się osób lub przedmiotów oraz kopie wykonane z tych nośników, a także

dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej i naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzą,

każdy we własnym zakresie, rejestry zarządzeń. Wzór rejestru zarządzeń określa załącznik

nr 6 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.