Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 26 kwietnia 2017 r. w sprawie dodatku kontrolerskiego dla osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej oraz funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej

Rozporządzenie określa

1)

stawki dodatku kontrolerskiego, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej, zwanego dalej „dodatkiem”;

2)

warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie rozumie się przez to ustawę z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej.

Stawka dodatku wynosi

1)

od 2% do 50% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego - odpowiednio

w przypadku osoby zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej,

zwanej dalej „pracownikiem”, albo funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej, zwanego

dalej „funkcjonariuszem”;

2)

od 2% do 20% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego - w przypadku

kierownika, o którym mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwanego dalej „kierownikiem”.

Pracownikowi oraz funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 148

ust. 1 pkt 1 ustawy, zwane dalej „zadaniami kontrolnymi”, dodatek przyznaje się, jeżeli

wykonuje zadania kontrolne

1)

jako podstawowe zadania o charakterze ciągłym albo

2)

w wymiarze co najmniej 25% miesięcznego czasu odpowiednio pracy albo służby.

Przy określeniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę

1)

rodzaj, stopień złożoności i uciążliwość wykonywanych zadań kontrolnych;

2)

wyniki i osiągnięcia odpowiednio w wykonywaniu zadań kontrolnych albo realizacji zadań

i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy;

3)

zajmowane stanowisko służbowe, kwalifikacje i doświadczenie;

4)

czas pracy albo służby przeznaczony na opracowanie dokumentacji z wykonanych zadań

kontrolnych lub na weryfikację takiej dokumentacji;

5)

ostatnią ocenę za wykonane zadania kontrolne oraz zrealizowane zadania i czynności,

o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwaną dalej „oceną”.

1.

W przypadku pracownika oraz funkcjonariusza ocenę sporządza się w zakresie

1)

znajomości procedury i poprawności zastosowania przepisów prawa, w tym podatkowego

i celnego, biorąc pod uwagę prawidłowość przebiegu i rzetelność wykonywanych zadań

kontrolnych;

2)

stopnia trudności, złożoności i uciążliwości wykonywanych zadań kontrolnych, biorąc

pod uwagę

a)

specyfikę wykonywanych zadań kontrolnych, ze szczególnym uwzględnieniem stopnia skomplikowania

sprawy,

b)

ilość i rodzaj czynności przeprowadzonych celem zebrania materiału dowodowego,

c)

zastosowanie narzędzi informatycznych wspomagających przeprowadzanie zadań kontrolnych;

3)

kwalifikacji i doświadczenia w wykonywaniu zadań kontrolnych, biorąc pod uwagę staż

pracy oraz służby w zakresie przeprowadzania zadań kontrolnych;

4)

kreatywności i inicjatywy przy wykonywaniu zadań kontrolnych, biorąc pod uwagę

a)

stopień zaangażowania w samodzielne rozwiązywanie problemów,

b)

stosowanie działań poprawiających sprawność przeprowadzania kontroli,

c)

ujawnienie w toku wykonywania zadań kontrolnych informacji identyfikujących nowe ryzyko,

d)

usprawnienie wykonywania zadań lub koordynowanie działań w toku wykonywania zadań

kontrolnych.

2.

W przypadku kierownika ocenę sporządza się w zakresie stopnia realizacji przez niego

zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy.

3.

Oceniany, w zależności od poziomu spełniania kryteriów, o których mowa w ust. 1 albo

2, zwanych dalej „kryteriami oceny”, może uzyskać ocenę

1)

bardzo dobrą;

2)

zadowalającą;

3)

niezadowalającą.

4.

Ocena jest sporządzana nie rzadziej niż co 6 miesięcy. W przypadku oceny sporządzanej

po raz pierwszy termin jej sporządzenia liczy się od dnia przyznania dodatku.

1.

Ocenę sporządza na piśmie bezpośredni przełożony.

2.

Przed sporządzeniem oceny, bezpośredni przełożony przeprowadza z ocenianym rozmowę,

podczas której omawia odpowiednio sposób wykonania zadań kontrolnych albo realizacji

zadań i czynności, o których mowa w art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem

spełniania przez ocenianego kryteriów oceny.

3.

Sporządzając ocenę, bezpośredni przełożony bierze pod uwagę wnioski z rozmowy z ocenianym.

4.

W przypadku przyznania oceny niezadowalającej bezpośredni przełożony sporządza uzasadnienie

przyznanej oceny. Uzasadnienie przyznanej oceny może być sporządzone w przypadku przyznania

oceny bardzo dobrej.

5.

W przypadku przyznania oceny bardzo dobrej albo niezadowalającej bezpośredni przełożony

może sporządzić umotywowany wniosek o zmianę wysokości dodatku, określając jego wysokość.

6.

Bezpośredni przełożony niezwłocznie zapoznaje ocenianego z oceną.

7.

Po dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 6, oryginał oceny jest przekazywany niezwłocznie,

nie później niż w terminie 7 dni, odpowiednio do kierownika jednostki organizacyjnej

albo dyrektora generalnego urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych; kopię doręcza się ocenianemu. Oryginał oceny włącza się do akt osobowych

ocenianego.

W przypadku dodatku przyznawanego po raz pierwszy przepisu § 5 pkt 5 oraz § 6 i §

7 nie stosuje się.

Dodatek przyznaje odpowiednio kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Wypłata dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, za który

przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień jest dokonywana do końca grudnia.

2.

Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie, dłuższej niż 30

kolejnych dni kalendarzowych, z innych przyczyn niż urlop wypoczynkowy.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej albo dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych może zmienić wysokość dodatku w przypadku

oceny

1)

bardzo dobrej;

2)

niezadowalającej.

2.

Zmiana wysokości dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu, w którym

sporządzono ocenę.

O przyznaniu, zmianie wysokości albo utracie dodatku zawiadamia się pracownika, funkcjonariusza

oraz kierownika na piśmie z podaniem daty, od której następuje przyznanie, zmiana

wysokości albo utrata dodatku.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się począwszy do dodatku przysługującego za marzec

2017 r.

2.

Dodatek za marzec jest wypłacany najpóźniej do dnia 31 maja 2017 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.