Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie kapitału wewnętrznego, systemu zarządzania ryzykiem, programu oceny nadzorczej oraz badania i oceny nadzorczej, a także polityki wynagrodzeń w domu maklerskim

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe warunki szacowania przez dom maklerski kapitału wewnętrznego oraz dokonywania

przeglądów procesu szacowania i utrzymywania tego kapitału;

2)

szczegółowe warunki funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem w domu maklerskim,

w tym skład, szczegółowe zadania i sposób funkcjonowania komitetu do spraw ryzyka;

3)

kryteria techniczne opracowania programu oceny nadzorczej oraz badania i oceny nadzorczej;

4)

szczegółowy zakres polityki wynagrodzeń i sposób jej ustalania.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

domu maklerskim - rozumie się przez to dom maklerski, o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, zwanej dalej „ustawą”;

2)

ECAI - rozumie się przez to zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013

z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych

i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm., zwanego dalej „rozporządzeniem 575/2013”;

3)

grupie powiązanych kontrahentów - rozumie się przez to grupę powiązanych klientów,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia 575/2013;

4)

jednostce inicjującej - rozumie się przez to jednostkę inicjującą, o której mowa w

art. 4 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia 575/2013;

5)

jednostce sponsorującej - rozumie się przez to jednostkę sponsorującą, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia 575/2013;

6)

kadrze kierowniczej wyższego szczebla - rozumie się przez to osoby fizyczne sprawujące

stanowiska kierownicze w domu maklerskim, odpowiedzialne wobec zarządu domu maklerskiego

za bieżące zarządzanie domem maklerskim;

7)

kontrahencie centralnym - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia

4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza

rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji

(Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.;

8)

metodach wewnętrznych - rozumie się przez to

a)

metody wewnętrznych ratingów, o których mowa w art. 143 ust. 1 rozporządzenia 575/2013,

b)

metody wewnętrznych modeli, o których mowa w art. 221, art. 283 i art. 363 rozporządzenia

575/2013,

c)

metody własnych oszacowań, o których mowa w art. 225 rozporządzenia 575/2013,

d)

metody zaawansowanych pomiarów, o których mowa w art. 312 ust. 2 rozporządzenia 575/2013,

e)

metodę wewnętrznych oszacowań, o której mowa w art. 259 ust. 3 rozporządzenia 575/2013;

9)

portfelu niehandlowym - rozumie się przez to pozycje aktywów oraz pozycje pozabilansowe

domu maklerskiego, które nie stanowią portfela handlowego domu maklerskiego w rozumieniu

art. 4 ust. 1 pkt 86 rozporządzenia 575/2013;

10)

pozycji sekurytyzacyjnej - rozumie się przez to pozycję sekurytyzacyjną, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia 575/2013;

11)

rozporządzeniu 1093/2010 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada

2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE

(Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.;

12)

ryzyku bazy - rozumie się przez to ryzyko straty powstałej w wyniku niedopasowania

pomiędzy aktywem stanowiącym zabezpieczenie a aktywem zabezpieczanym, w szczególności

w wyniku rozbieżności cen tych aktywów, w tym ryzyko straty w wyniku zmiany wartości

kontraktu terminowego typu futures na indeks giełdowy lub w wyniku zmiany wartości

innego produktu powiązanego z indeksem giełdowym, która nie byłaby w pełni zgodna

ze zmianą kursów akcji wchodzących w skład indeksu;

13)

ryzyku modelu - rozumie się przez to potencjalną stratę, jaką może ponieść dom maklerski

w wyniku decyzji, które mogły opierać się na danych uzyskanych przy zastosowaniu modeli

wewnętrznych, z powodu błędów w opracowaniu, wdrażaniu lub stosowaniu takich modeli;

14)

ryzyku nadmiernej dźwigni - rozumie się przez to ryzyko nadmiernej dźwigni, o którym

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 94 rozporządzenia 575/2013;

15)

zasadzie skonsolidowanej - rozumie się przez to zasadę skonsolidowaną, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia 575/2013;

16)

zasadzie subskonsolidowanej - rozumie się przez to zasadę subskonsolidowaną, o której

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia 575/2013.

1.

Dom maklerski przechowuje i archiwizuje dokumenty i inne nośniki informacji, zawierające

sporządzone w związku z organizacją domu maklerskiego, w ramach czynności, o których

mowa w rozdziałach 2, 3, 5 i 6, procedury, strategie, sprawozdania, raporty i analizy,

oraz prowadzone przez dom maklerski, w ramach takich czynności, polityki, a także

dokumenty i nośniki zawierające inne informacje, których sporządzenia lub przekazania

wymagają przepisy rozporządzenia.

2.

Dom maklerski przechowuje i archiwizuje dokumenty i inne nośniki informacji, o których

mowa w ust. 1, przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku,

w którym te dokumenty i inne nośniki sporządzono.

Przepisy rozdziałów 1, 2, 5 i 6 stosuje się do domu maklerskiego, o którym mowa w

art. 83a ust. 6 ustawy.

1.

Dom maklerski opracowuje i wdraża system zarządzania ryzykiem, na które jest lub może

być narażony w związku z prowadzoną działalnością oraz systemami i procesami stosowanymi

w tej działalności lub czynnikami występującymi w otoczeniu zewnętrznym domu maklerskiego,

w szczególności wynikającymi ze stanu cyklu koniunkturalnego. System zarządzania ryzykiem

zapewnia adekwatność i prawidłowość procesu wyznaczania i realizacji szczegółowych

celów prowadzonej przez dom maklerski działalności przez odpowiednio zaprojektowane

i wdrożone procesy identyfikacji, pomiaru lub szacowania, monitorowania i kontroli

oraz ograniczania ryzyka.

2.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem dom maklerski opracowuje i wdraża wewnętrzne

polityki, strategie i procedury w zakresie identyfikacji, pomiaru lub szacowania,

monitorowania i kontroli oraz ograniczania ryzyka, biorąc pod uwagę skutki podejmowania

ryzyka oraz sposoby zarządzania ryzykiem, włącznie z ryzykiem, jakie niesie otoczenie

zewnętrzne, a także zasady sprawozdawczości w tym zakresie.

3.

Polityki, strategie i procedury, o których mowa w ust. 2, zatwierdza rada nadzorcza

domu maklerskiego.

4.

Polityki, strategie i procedury, o których mowa w ust. 2, podlegają weryfikacji w

celu ich dostosowania do zmian profilu ryzyka działalności prowadzonej przez dom maklerski

i do zmian otoczenia zewnętrznego. Weryfikacji polityk, strategii i procedur dokonuje

zarząd domu maklerskiego, co najmniej raz w roku, w szczególności w sytuacji pojawienia

się nowych rodzajów ryzyka, znaczących zmian w strategii i planach działania oraz

zmian w otoczeniu zewnętrznym, w którym działa dom maklerski.

5.

Dom maklerski bada i ocenia, w ramach audytu wewnętrznego, adekwatność i skuteczność

wdrożonego systemu zarządzania ryzykiem oraz poziom jego wykorzystywania.

6.

Dom maklerski przekazuje radzie nadzorczej pisemne sprawozdania, raporty i istotne

informacje dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem.

1.

Rada nadzorcza zatwierdza akceptowalny ogólny poziom ryzyka domu maklerskiego (apetyt

na ryzyko).

2.

Apetyt na ryzyko przyjmowany jest w formie jednolitego dokumentu określającego w sposób

jakościowo-ilościowy skłonność domu maklerskiego do podejmowania ryzyka.

3.

Apetyt na ryzyko podlega, co najmniej raz w roku, przeglądom pod kątem adekwatności

i aktualności przyjętych założeń, z uwzględnieniem w szczególności profilu ryzyka

prowadzonej działalności, znaczących zmian w strategii i planach działania oraz w

otoczeniu zewnętrznym domu maklerskiego.

1.

Zarząd i rada nadzorcza, w zakresie swojej właściwości, są obowiązani dokładać należytej

staranności w zakresie zarządzania ryzykiem w domu maklerskim, w tym w zakresie identyfikacji,

pomiaru lub szacowania, monitorowania i kontroli oraz ograniczania ryzyka.

2.

Zarząd i rada nadzorcza, w zakresie swojej właściwości, uczestniczą w

1)

zarządzaniu wszystkimi istotnymi rodzajami ryzyka, o których mowa w § 11 oraz § 12,

w dziale IV rozdziale 1 oddziale 2a ustawy i w rozporządzeniu 575/2013;

2)

procesie wyceny aktywów;

3)

analizie ocen kredytowych sporządzonych przez ECAI, które dom maklerski wykorzystuje

na potrzeby zarządzania ryzykiem;

4)

analizie wewnętrznych modeli pomiaru ryzyka.

3.

Zarząd zapewnia przeznaczenie odpowiednich zasobów do realizacji zadań określonych

w ust. 1 i 2, w szczególności odpowiednich zasobów kadrowych, informatycznych i finansowych.

1.

Dom maklerski wyodrębnia w swojej strukturze organizacyjnej jednostkę realizującą

funkcję zarządzania ryzykiem, do której zadań należy

1)

opracowanie kompletnego katalogu rodzajów ryzyka, na jakie jest narażony dom maklerski;

2)

identyfikacja, pomiar lub szacowanie, monitorowanie i kontrola oraz raportowanie w

zakresie istotnych rodzajów ryzyka do organów domu maklerskiego lub jednostek organizacyjnych

i stanowisk w domu maklerskim;

3)

wspieranie zarządu w zakresie zarządzania ryzykiem przez aktywne zaangażowanie w opracowywanie

strategii domu maklerskiego w zakresie zarządzania ryzykiem oraz zaangażowanie w podejmowanie

wszystkich decyzji dotyczących zarządzania istotnymi rodzajami ryzyka;

4)

wykonywanie czynności związanych z szacowaniem i oceną adekwatności kapitału wewnętrznego,

o których mowa w rozdziale 3;

5)

przekazywanie organom domu maklerskiego, regularnie, nie rzadziej jednak niż raz na

rok, pisemnych sprawozdań z funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem, zawierających

w szczególności wskazanie środków podejmowanych w ramach zarządzania ryzykiem.

2.

Jednostka realizująca funkcję zarządzania ryzykiem jest niezależna od jednostek realizujących

zadania operacyjne, posiada dostateczne uprawnienia i zasoby oraz ma możliwość bezpośredniego

przekazywania informacji do zarządu i rady nadzorczej.

3.

W razie konieczności jednostka realizująca funkcję zarządzania ryzykiem, niezależnie

od obowiązków wobec zarządu, jest uprawniona do bezpośredniego przekazywania informacji

radzie nadzorczej, w tym powiadamiania rady nadzorczej o niepokojących sygnałach i

ostrzegania jej, jeżeli zmiany w zakresie ryzyka w znaczącym stopniu wpływają lub

mogą wpłynąć na sytuację domu maklerskiego.

4.

Kierownik jednostki realizującej funkcję zarządzania ryzykiem podlega bezpośrednio

członkowi zarządu domu maklerskiego, chyba że sam jest członkiem zarządu. W regulaminie

organizacyjnym, o którym mowa w art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy, kierownika jednostki

realizującej funkcję zarządzania ryzykiem wskazuje się jako kierownika jednostki organizacyjnej

lub jednoosobowe stanowisko, któremu to kierownikowi lub jednoosobowemu stanowisku

powierza się odpowiedzialność za funkcję zarządzania ryzykiem. W przypadku gdy charakter,

skala i złożoność działalności domu maklerskiego nie uzasadniają wyznaczenia odrębnego

stanowiska do realizacji wyłącznie tej funkcji, może ją sprawować osoba wchodząca

w skład kadry kierowniczej wyższego szczebla, wykonująca także inną funkcję, o ile

nie zachodzi konflikt interesów.

5.

Kierownik jednostki realizującej funkcję zarządzania ryzykiem jest zatrudniany po

konsultacji z radą nadzorczą domu maklerskiego i nie może zostać zwolniony z pełnionej

funkcji bez uprzedniej konsultacji z radą nadzorczą i przedstawienia jej przyczyn

tego zwolnienia.

1.

W skład komitetu do spraw ryzyka mogą wchodzić wyłącznie członkowie rady nadzorczej

domu maklerskiego.

2.

W przypadku gdy jest to uzasadnione ze względu na wielkość, strukturę organizacyjną,

a także charakter, skalę i złożoność prowadzonej przez dom maklerski działalności,

zadania komitetu do spraw ryzyka mogą być wykonywane jednoosobowo.

3.

Członkowie komitetu do spraw ryzyka powinni posiadać wiedzę, umiejętności i kompetencje

w zakresie zarządzania ryzykiem, odpowiednie, aby monitorować strategię domu maklerskiego

w zakresie zarządzania ryzykiem oraz zgodność działalności domu maklerskiego z przyjętym

apetytem na ryzyko.

4.

Do zadań komitetu do spraw ryzyka należy

1)

opracowanie projektu dokumentu dotyczącego apetytu na ryzyko domu maklerskiego;

2)

opiniowanie opracowanej przez zarząd strategii domu maklerskiego w zakresie zarządzania

ryzykiem;

3)

wspieranie rady nadzorczej w nadzorowaniu realizacji strategii domu maklerskiego w

zakresie zarządzania ryzykiem przez zarząd;

4)

weryfikacja polityki wynagrodzeń i zasad jej realizacji pod kątem dostosowania systemu

wynagrodzeń do ryzyka, na jakie jest narażony dom maklerski, do jego kapitału, płynności

oraz prawdopodobieństwa i terminów uzyskiwania dochodów.

1.

Dom maklerski opracowuje jednolity dokument określający zasady przekazywania informacji

zarządowi, radzie nadzorczej oraz komitetowi do spraw ryzyka, jeżeli komitet taki

został powołany, w zakresie

1)

kwestii istotnych dotyczących zarządzania ryzykiem, w szczególności w zakresie istotnych

rodzajów ryzyka, ich poziomu i wpływu na stabilną sytuację finansową domu maklerskiego;

2)

realizacji polityk, strategii i procedur związanych z zarządzaniem ryzykiem oraz ich

zmian.

2.

Rada nadzorcza i komitet do spraw ryzyka, jeżeli komitet taki został powołany, określają

zakres, format i częstotliwość informacji dotyczących ryzyka, które mają być przekazywane

odpowiednio radzie nadzorczej i komitetowi do spraw ryzyka. Opracowując dokument,

o którym mowa w ust. 1, dom maklerski uwzględnia ustalenia rady nadzorczej i komitetu

do spraw ryzyka.

1.

W ramach polityk, strategii i procedur, o których mowa w § 5 ust. 2, dom maklerski

określa w szczególności

1)

w zakresie ryzyka operacyjnego

a)

procedury zarządzania ryzykiem operacyjnym, obejmujące

-

definicje ryzyka operacyjnego i zdarzeń ryzyka operacyjnego,

-

tryb i sposób monitorowania strat z tytułu ryzyka operacyjnego oraz ocenę ekspozycji

na ryzyko operacyjne,

-

zasady zarządzania ryzykiem operacyjnym, uwzględniające również ryzyko modelu oraz

ryzyko związane ze zdarzeniami charakteryzującymi się niską częstotliwością występowania,

lecz wysokimi stratami,

-

zasady zarządzania ryzykiem powierzenia wykonywania czynności podmiotom zewnętrznym,

b)

plany utrzymania ciągłości działania oraz plany awaryjne służące zapewnieniu możliwości

prowadzenia bieżącej działalności domu maklerskiego i ograniczeniu strat w przypadku

wystąpienia niekorzystnych zdarzeń wewnętrznych i zewnętrznych mogących poważnie zakłócić

tę działalność,

c)

politykę w zakresie kryteriów wyboru, uzupełniania oraz monitorowania potrzeb kadrowych

i planowania zaplecza kadrowego;

2)

w zakresie ryzyka kredytowego i ryzyka kontrahenta

a)

system klasyfikacji ekspozycji kredytowych do kategorii ryzyka, obejmujący zasady

uzgodnienia i przyporządkowania wartości księgowych składników aktywów i pozycji pozabilansowych

do klas ekspozycji ryzyka kredytowego określonych w rozporządzeniu 575/2013,

b)

zasady monitorowania ekspozycji,

c)

zasady dywersyfikacji portfela ekspozycji stosownie do założeń w zakresie dopuszczalnego

poziomu ryzyka kredytowego oraz z uwzględnieniem rynków, na których działa dom maklerski,

d)

wewnętrzne zasady oceny ryzyka kredytowego ekspozycji wobec poszczególnych dłużników,

papierów wartościowych lub pozycji sekurytyzacyjnych, oraz ryzyka kredytowego na poziomie

portfela; zasady te nie mogą opierać się wyłącznie na ocenach kredytowych sporządzonych

przez ECAI, przy czym w przypadku gdy dla celów obliczania wymogów kapitałowych dom

maklerski stosuje oceny kredytowe sporządzane przez ECAI lub opiera się na fakcie

braku posiadania przez ekspozycję takiej oceny, przy ocenie poziomu utrzymywanego

kapitału wewnętrznego na ryzyko kredytowe uwzględnia dodatkowo inne istotne informacje

pozwalające na dokonanie oceny wiarygodności kredytowej;

3)

w zakresie ryzyka rezydualnego - zasady zarządzania ryzykiem wynikającym z mniejszej

niż założona przez dom maklerski skuteczności stosowanych technik ograniczania ryzyka

kredytowego;

4)

w zakresie ryzyka wynikającego z sekurytyzacji

a)

zasady zarządzania ryzykiem pozwalające na dokonanie oceny ryzyka z tytułu przeprowadzonych

transakcji sekurytyzacyjnych, w tym ryzyka utraty reputacji występującego w szczególności

w przypadku złożonych struktur lub instrumentów finansowych, w szczególności w celu

pełnego odzwierciedlenia ekonomicznej istoty transakcji - w przypadku domu maklerskiego

będącego jednostką sponsorującą, jednostką inicjującą lub gdy dom maklerski posiada

pozycję sekurytyzacyjną,

b)

plany zachowania płynności mające na celu uwzględnienie skutków planowej i przedterminowej

spłaty należności - w przypadku domu maklerskiego inicjującego odnawialne transakcje

sekurytyzacyjne z opcją przedterminowej spłaty;

5)

w zakresie ryzyka koncentracji

a)

zasady zarządzania ryzykiem koncentracji, w szczególności z tytułu ekspozycji

-

wobec pojedynczego kontrahenta, w tym kontrahentów centralnych,

-

wobec grup powiązanych kontrahentów,

-

wobec kontrahentów działających w tym samym sektorze gospodarki, regionie geograficznym,

prowadzących taką samą działalność lub obrót takimi samymi towarami,

-

związanych ze stosowaniem technik ograniczania ryzyka kredytowego,

b)

system limitów wewnętrznych w zakresie ryzyka koncentracji, obejmujący zasady ustalania

i aktualizowania wysokości limitów, jak również częstotliwości monitorowania ich przestrzegania

i raportowania;

6)

w zakresie ryzyka rynkowego

a)

zasady identyfikacji, pomiaru, monitorowania i kontroli wszystkich istotnych elementów

ryzyka rynkowego, oraz ich ograniczania i zarządzania nimi,

b)

mechanizmy zarządzania ryzykiem braku płynności, związanym z brakiem aktywnego rynku,

na którym można nabyć lub zbyć dany instrument finansowy,

c)

zasady zarządzania ryzykiem bazy, w tym zasady szacowania kapitału wewnętrznego w

tym zakresie, w szczególności w przypadku gdy podczas obliczania wymogów w zakresie

funduszy własnych z tytułu ryzyka pozycji, zgodnie z częścią trzecią tytułem IV rozdziałem

2 rozporządzenia 575/2013, dom maklerski dokonał kompensowania swoich pozycji w jednej

lub większej liczbie akcji wchodzących w skład indeksu giełdowego z pozycją lub pozycjami

z tytułu terminowego kontraktu typu futures na indeks giełdowy lub z tytułu innego

produktu powiązanego z indeksem giełdowym, a także w przypadku posiadania przez dom

maklerski przeciwstawnych pozycji w terminowych kontraktach typu futures na indeksy

giełdowe, które nie są tożsame pod względem terminu realizacji kontraktu lub składu

indeksu, bądź też pod względem obu tych cech;

7)

w zakresie ryzyka stopy procentowej w portfelu niehandlowym

a)

zasady zarządzania ryzykiem wynikającym z możliwych zmian stóp procentowych, w odniesieniu

do pozycji zaliczanych do portfela niehandlowego,

b)

zasady identyfikacji ryzyka stopy procentowej w portfelu niehandlowym, obejmujące

w szczególności przeprowadzanie co najmniej raz w roku testów warunków skrajnych przy

założeniu nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych o 2 punkty procentowe;

8)

w zakresie ryzyka utraty płynności

a)

zasady identyfikacji, pomiaru, monitorowania i kontroli ryzyka utraty płynności oraz

raportowania o tym ryzyku w odpowiednich horyzontach czasowych, w tym w horyzoncie

śróddziennym, które mają na celu zapewnienie utrzymywania przez dom maklerski zasobów

płynności adekwatnych do poziomu ryzyka oraz kształtowanie profilu płynności zapewniającego

prawidłowe funkcjonowanie domu maklerskiego,

b)

system zarządzania ryzykiem utraty płynności, o którym mowa w lit. a, dostosowany

do linii biznesowych, walut, funkcjonowania oddziałów i podmiotów zależnych domu maklerskiego,

a także proporcjonalny do charakteru, zakresu i stopnia złożoności prowadzonej działalności,

profilu ryzyka i apetytu na ryzyko domu maklerskiego,

c)

metody identyfikacji, monitorowania i kontroli źródeł finansowania, uwzględniające

bieżące i przewidywane istotne przepływy pieniężne dotyczące aktywów, pasywów, pozycji

pozabilansowych oraz możliwe skutki materializacji ryzyka utraty reputacji,

d)

zasady dokonywania rozróżnienia pomiędzy aktywami stanowiącymi zabezpieczenie zobowiązań

a aktywami wolnymi od obciążeń, które są stale dostępne, szczególnie w sytuacjach

nadzwyczajnych, oraz zasady monitorowania obejmujące

-

podmiot, który jest w posiadaniu tych aktywów,

-

sytuację w państwie, w którym są prowadzone rejestry lub rachunki, na których są zapisane

te aktywa,

-

sposób i czas ewentualnego zbycia aktywów,

e)

zasady uwzględniania ograniczeń prawnych, statutowych, technicznych i operacyjnych

w stosunku do możliwego transferu płynności i aktywów wolnych od obciążeń pomiędzy

podmiotami,

f)

instrumenty ograniczania ryzyka utraty płynności, w tym system limitów płynnościowych,

mające na celu zabezpieczenie płynności domu maklerskiego na wypadek materializacji

scenariuszy warunków skrajnych oraz odpowiednią dywersyfikację struktury finansowania

i dostępu do źródeł finansowania,

g)

zasady dostosowywania strategii, polityk, procedur wewnętrznych i limitów dotyczących

ryzyka płynności do rezultatów testów warunków skrajnych płynności oraz zasady uwzględniania

tych rezultatów w planach awaryjnych płynności,

h)

awaryjne plany płynności określające właściwe strategie i odpowiednie środki wykonawcze

w celu pokrycia ewentualnego braku płynności, w tym w stosunku do oddziałów domu maklerskiego

w innych państwach członkowskich,

i)

określenie koniecznych działań operacyjnych niezbędnych w celu zapewnienia możliwości

natychmiastowego wdrożenia awaryjnych planów płynności, o których mowa w lit. h;

9)

w zakresie ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej

a)

zasady identyfikacji, pomiaru, monitorowania i kontroli ryzyka nadmiernej dźwigni

finansowej oraz raportowania o tym ryzyku,

b)

narzędzia zapewniające ostrożne i prospektywne podejście do zarządzania ryzykiem nadmiernej

dźwigni, uwzględniające w szczególności obniżenie wartości funduszy własnych w wyniku

poniesienia straty finansowej oraz inne okoliczności mogące spowodować materializację

ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej.

2.

W zakresie ryzyka rynkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, dom maklerski, stosując

zasady określone w art. 345 rozporządzenia 575/2013, zapewnia dostateczny kapitał

wewnętrzny na wypadek ryzyka straty istniejącego w okresie pomiędzy podjęciem początkowego

zobowiązania a następnym dniem roboczym.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem dom maklerski opracowuje i wdraża strategie,

polityki i procedury zarządzania rodzajami ryzyka innymi niż wymienione w § 11 ust.

1, które zostały zidentyfikowane jako istotne w prowadzonej przez dom maklerski działalności.

1.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem dom maklerski stosuje metody identyfikacji i

pomiaru ryzyka związanego z jego działalnością dostosowane do profilu, skali i poziomu

ryzyka.

2.

Częstotliwość identyfikacji i pomiaru ryzyka jest dostosowana do wielkości oraz charakteru

poszczególnych rodzajów ryzyka w działalności domu maklerskiego.

3.

Stosowane przez dom maklerski metody identyfikacji i pomiaru ryzyka uwzględniają aktualnie

prowadzoną oraz planowaną działalność domu maklerskiego.

4.

Stosowane metody lub systemy pomiaru ryzyka, w tym ich założenia, są poddawane okresowej

ocenie obejmującej przeprowadzanie testów i weryfikację historyczną.

1.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem dom maklerski przeprowadza testy warunków skrajnych,

co najmniej dla wszystkich rodzajów ryzyka, które zostały zidentyfikowane jako istotne

w prowadzonej działalności.

2.

Dom maklerski w przeprowadzanych testach warunków skrajnych przyjmuje założenia odpowiadające

profilowi, skali i poziomowi ryzyka, dające podstawy rzetelnej oceny ryzyka.

3.

Dom maklerski przeprowadza testy warunków skrajnych regularnie, co najmniej raz w

roku.

4.

Przeprowadzenie testów warunków skrajnych jest dokumentowane przez jednostkę realizującą

funkcję zarządzania ryzykiem.

5.

Zarząd zapoznaje się z wynikami testów warunków skrajnych i przekazuje je radzie nadzorczej.

6.

Założenia testów warunków skrajnych podlegają regularnej weryfikacji przez zarząd

domu maklerskiego, co najmniej raz w roku, a także w każdej sytuacji wystąpienia nowych

rodzajów ryzyka, znaczących zmian w strategii prowadzenia działalności domu maklerskiego

oraz w otoczeniu zewnętrznym, w którym działa dom maklerski.

1.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem dom maklerski wprowadza system limitów wewnętrznych

ograniczających poziom ryzyka występującego w poszczególnych obszarach działania domu

maklerskiego, w tym limit wewnętrzny, o którym mowa w art. 395 ust. 1 rozporządzenia

575/2013, wraz z określeniem rodzajów i wysokości tych limitów. System limitów jest

dostosowany do skali i stopnia złożoności prowadzonej działalności.

2.

Dom maklerski określa w procedurach zasady ustalania i aktualizowania wysokości limitów

wewnętrznych, o których mowa w ust. 1, oraz zasady monitorowania ich przestrzegania

i raportowania o przekroczeniach tych limitów.

3.

Poziom limitów, o których mowa w ust. 1, jest dostosowany do apetytu na ryzyko domu

maklerskiego.

4.

Dom maklerski dokumentuje analizy będące podstawą do określenia wysokości limitów

wewnętrznych. Dokumenty sporządzone w ramach analiz powinny być wystarczające do udokumentowania

i uzasadnienia określenia wysokości poszczególnych limitów wewnętrznych.

Dom maklerski określa sytuacje, w których dopuszczalne jest przekroczenie limitów

wewnętrznych, o których mowa w § 15 ust. 1, oraz sposób postępowania w przypadku ich

przekroczenia.

1.

W przypadku gdy dom maklerski będący podmiotem dominującym lub podmiotem zależnym

podlega obowiązkom, o których mowa w rozporządzeniu 575/2013, na zasadzie skonsolidowanej

lub subskonsolidowanej, jest obowiązany spełniać wymogi określone w niniejszym rozdziale

na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej, aby zapewnić spójność i wdrożenie

stosowanych przez niego zasad i procedur wymaganych w niniejszym rozdziale oraz aby

umożliwić przedstawienie wszelkich danych i informacji wymaganych do celów nadzoru

ostrożnościowego przez Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „Komisją”, lub właściwy

organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany.

2.

Dom maklerski zapewnia wdrożenie zasad i procedur określonych w niniejszym rozdziale

odpowiednio w swoich podmiotach zależnych. Dom maklerski zapewnia, aby podmioty zależne,

o których mowa w zdaniu pierwszym, były w stanie przedstawić wszelkie dane i informacje

wymagane do celów nadzoru ostrożnościowego, chyba że przekazanie tych informacji jest

sprzeczne z prawem państwa trzeciego, w którym podmiot zależny ma siedzibę.

1.

Zarząd domu maklerskiego zapewnia przygotowanie i wdrożenie procesu szacowania kapitału

wewnętrznego, na który składają się w szczególności

1)

identyfikacja istotnych rodzajów ryzyka;

2)

wyznaczanie i utrzymywanie kapitału wewnętrznego;

3)

ocena adekwatności modelu szacowania kapitału wewnętrznego do działalności domu maklerskiego;

4)

zarządzanie i planowanie kapitałowe.

2.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego jest odpowiednio udokumentowany i spójny ze

strategią domu maklerskiego.

3.

Polityki, strategie i procedury wewnętrzne domu maklerskiego dotyczące procesu szacowania

kapitału wewnętrznego zatwierdza rada nadzorcza domu maklerskiego.

W ramach procesu szacowania kapitału wewnętrznego dom maklerski ustala w szczególności

1)

kryteria uznawania poszczególnych rodzajów ryzyka za istotne;

2)

polityki oraz procedury identyfikowania, pomiaru i sprawozdawania o ryzyku występującym

w działalności domu maklerskiego;

3)

procedury wyznaczania i utrzymywania kapitału wewnętrznego uwzględniające czynniki

jakościowe i ilościowe, w tym podstawowe elementy procesu przekształcania miar ryzyka

w ujęciu ilościowym w kapitał wewnętrzny;

4)

zasady oceny adekwatności przyjętych założeń w ramach wyznaczania kapitału wewnętrznego

oraz oceny prawidłowości danych wejściowych i wyników wyznaczania kapitału wewnętrznego

z zastosowaniem modeli;

5)

cele kapitałowe w zakresie adekwatności kapitałowej (docelowy poziom kapitału);

6)

zasady kontroli jakości i poprawności działalności domu maklerskiego w obszarze wyznaczania

i utrzymywania kapitału wewnętrznego, zgodnie z zasadami, limitami i procedurami dotyczącymi

tego obszaru.

1.

Zarząd domu maklerskiego zapewnia przeprowadzanie regularnych, nie rzadziej niż raz

w roku, przeglądów procesu szacowania kapitału wewnętrznego pod względem dostosowania

do charakteru, skali i poziomu złożoności działalności domu maklerskiego.

2.

Niezależnie od przeglądów, o których mowa w ust. 1, proces szacowania kapitału wewnętrznego

jest na bieżąco dostosowywany przez zarząd domu maklerskiego do zmian w działalności

prowadzonej przez dom maklerski, w tym w szczególności w sytuacji pojawienia się nowych

rodzajów ryzyka, znaczących zmian w strategii i planach działania oraz w otoczeniu

zewnętrznym, w którym działa dom maklerski.

3.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego i przegląd tego procesu podlega niezależnej

ocenie w ramach audytu wewnętrznego domu maklerskiego.

1.

W zakresie zarządzania i planowania kapitałowego dom maklerski określa w szczególności

1)

długoterminowe cele kapitałowe domu maklerskiego;

2)

preferowaną strukturę kapitału;

3)

awaryjne plany kapitałowe.

2.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego powinien stanowić integralną część systemu

zarządzania domem maklerskim oraz podejmowania decyzji o charakterze zarządczym w

domu maklerskim.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o domu maklerskim, należy przez to rozumieć

dom maklerski, o którym mowa w art. 95 ust. 1 ustawy.

W programie oceny nadzorczej Komisja ustala częstotliwość i intensywność badania i

oceny nadzorczej. W programie oceny nadzorczej Komisja uwzględnia

1)

wielkość domu maklerskiego;

2)

znaczenie systemowe domu maklerskiego w sektorze domów maklerskich oraz w systemie

finansowym;

3)

charakter, skalę i złożoność działalności poszczególnych domów maklerskich;

4)

zasadę proporcjonalności.

1.

Podstawowym instrumentem przeprowadzania badania i oceny nadzorczej jest nadzór analityczny.

2.

W ramach nadzoru analitycznego Komisja analizuje dane przekazywane przez domy maklerskie,

w szczególności dotyczące

1)

modelu biznesowego;

2)

sytuacji finansowej i kapitałowej;

3)

wdrożonych systemów zarządzania ryzykiem, w szczególności informacje o poszczególnych

istotnych rodzajach ryzyka związanego z działalnością danego domu maklerskiego;

4)

procesu szacowania kapitału wewnętrznego;

5)

procesu zarządzania domem maklerskim, ładu korporacyjnego, a także kompetencji członków

zarządu i rady nadzorczej do wykonywania obowiązków.

3.

Badanie i ocena nadzorcza mogą być realizowane także przez wizytę nadzorczą, o której

mowa w art. 37a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1289 oraz z 2017 r. poz. 724 i 768), oraz kontrolę, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

4.

Dla celów badania i oceny nadzorczej Komisja wykorzystuje wyniki nadzorczych testów

warunków skrajnych, o których mowa w art. 110t ustawy.

5.

Komisja, po przeprowadzeniu badania i na jego podstawie, wydaje ocenę nadzorczą i

informuje o niej dom maklerski.

6.

W przypadku uzyskania informacji, które w ocenie Komisji mogą mieć wpływ na spełnianie

przez dom maklerski wymogów z zakresu adekwatności kapitałowej, Komisja może dokonać

uaktualnienia wcześniej przeprowadzonej oceny nadzorczej w terminie nie dłuższym niż

6 miesięcy od dnia uzyskania informacji.

1.

Przeprowadzając badanie i ocenę nadzorczą, Komisja uwzględnia

1)

wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego zgodnie z art. 177 rozporządzenia

575/2013 przez dom maklerski, który stosuje metodę wewnętrznych ratingów;

2)

ekspozycję domu maklerskiego na ryzyko koncentracji, a także zarządzanie tym ryzykiem

przez dom maklerski, w tym spełnienie przez dom maklerski wymogów określonych w części

czwartej rozporządzenia 575/2013 oraz w § 11 ust. 1 pkt 5;

3)

rzetelność i sposób stosowania polityk i procedur wdrożonych przez dom maklerski w

celu zarządzania ryzykiem rezydualnym związanym z użyciem uznanych technik ograniczania

ryzyka kredytowego;

4)

stopień, w jakim fundusze własne utrzymywane w związku z sekurytyzacją aktywów domu

maklerskiego są wystarczające w świetle istoty ekonomicznej transakcji, w tym stopnia

zrealizowanego transferu ryzyka;

5)

ekspozycję domu maklerskiego na ryzyko utraty płynności, pomiar tego ryzyka przez

dom maklerski i zarządzanie tym ryzykiem, w tym przeprowadzenie analiz scenariuszowych,

zarządzanie narzędziami ograniczającymi ryzyko, w szczególności poziom, skład i jakość

zasobów płynności oraz skuteczność planów awaryjnych w zakresie płynności;

6)

wpływ efektów dywersyfikacji oraz sposób ich uwzględnienia w systemie pomiaru ryzyka;

7)

wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzanych przez dom maklerski stosujący model

wewnętrzny do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego

zgodnie z częścią trzecią tytułem IV rozdziałem 5 rozporządzenia 575/2013;

8)

lokalizację geograficzną ekspozycji domu maklerskiego;

9)

model biznesowy domu maklerskiego;

10)

ocenę ryzyka systemowego przeprowadzoną zgodnie z art. 23 rozporządzenia 1093/2010;

11)

ocenę, czy dom maklerski dokonał wystarczających korekt wyceny w odniesieniu do pozycji

lub portfeli objętych portfelem handlowym, o których mowa w art. 105 rozporządzenia

575/2013, w szczególności czy wyceny odzwierciedlają kwoty, jakie dom maklerski w

normalnych warunkach rynkowych, w krótkim czasie uzyskałby ze sprzedaży pozycji lub

przeznaczyłby na zabezpieczenie pozycji, bez ponoszenia istotnych strat;

12)

ekspozycję domu maklerskiego na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności

zaliczonej do portfela niehandlowego;

13)

ekspozycję domu maklerskiego na ryzyko nadmiernej dźwigni finansowej odzwierciedlone

przez wskaźniki nadmiernej dźwigni finansowej;

14)

weryfikację, czy dom maklerski nie dostarczył ukrytego wsparcia programowi sekurytyzacji,

o którym mowa w art. 248 rozporządzenia 575/2013;

15)

weryfikację spełniania przez dom maklerski warunków, o których mowa w art. 110u ustawy.

2.

Dokonując weryfikacji, o której mowa w ust. 1 pkt 15, Komisja uwzględnia zmiany w

działalności domu maklerskiego oraz wdrożenie i stosowanie metod, o których mowa w

art. 110u ustawy, w odniesieniu do nowych usług oraz ocenia, czy dom maklerski właściwie

stosuje opracowane i aktualne techniki i praktyki.

1.

Dom maklerski, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metody wewnętrznej, przekazuje

Komisji i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki

obliczeń wymogów w zakresie funduszy własnych na podstawie stosowanej metody wewnętrznej,

wraz z objaśnieniem tej metody.

2.

Komisja może, po konsultacji z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego, opracować portfele

odniesienia, dla których dom maklerski będzie obowiązany obliczać hipotetyczne wymogi

w zakresie funduszy własnych, stosując metodę wewnętrzną, na którą uzyskał zezwolenie.

W odniesieniu do wyników obliczeń przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do metody zaawansowanego pomiaru, o której mowa

w art. 312 ust. 2 rozporządzenia 575/2013.

1.

Zarząd domu maklerskiego odpowiada za opracowanie, wdrożenie i aktualizację polityki

wynagrodzeń obejmującej wynagrodzenia i uznaniowe świadczenia emerytalne, o których

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia 575/2013.

2.

Rada nadzorcza, nie rzadziej niż raz w roku, dokonuje okresowych przeglądów polityki

wynagrodzeń i nadzoruje jej wdrożenie. W przypadku gdy w domu maklerskim został powołany

komitet do spraw wynagrodzeń, polityka wynagrodzeń podlega zaopiniowaniu przez ten

komitet przed jej zatwierdzeniem przez radę nadzorczą zgodnie z art. 110v ust. 2 ustawy.

3.

Polityka wynagrodzeń powinna uwzględniać wielkość domu maklerskiego, ryzyko związane

z jego działalnością, jego wewnętrzną organizację, a także zakres i stopień złożoności

prowadzonej działalności.

4.

Polityka wynagrodzeń obejmuje osoby spełniające kryteria, o których mowa w art. 3 lub art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca

2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu

do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i

właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność

zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji

(Dz. Urz. UE L 167 z 06.06.2014, str. 30, z późn. zm..

5.

Dom maklerski prowadzi wykaz stanowisk obejmujących kategorie osób objętych polityką

wynagrodzeń.

6.

Polityka wynagrodzeń ma na celu

1)

prawidłowe i skuteczne zarządzanie ryzykiem i zapobieganie podejmowaniu ryzyka wykraczającego

poza zatwierdzony przez radę nadzorczą apetyt na ryzyko domu maklerskiego;

2)

realizację celów strategicznych domu maklerskiego;

3)

zapobieganie wystąpieniu konfliktu interesów.

Realizacja polityki wynagrodzeń co najmniej raz w roku podlega ocenie w ramach audytu

wewnętrznego domu maklerskiego. Raport z przeglądu polityki wynagrodzeń jest przekazywany

radzie nadzorczej oraz komitetowi do spraw wynagrodzeń, jeżeli komitet taki został

powołany.

1.

Osoby wykonujące czynności z zakresu kontroli wewnętrznej, osoby wykonujące zadania

nadzoru zgodności działalności z prawem, osoby wykonujące czynności z zakresu audytu

wewnętrznego oraz osoby realizujące funkcje zarządzania ryzykiem są wynagradzane za

osiąganie celów wynikających z wykonywanych zadań, niezależnie od wyników osiąganych

w ramach działalności, którą te osoby kontrolują.

2.

Zarząd informuje radę nadzorczą i komitet do spraw wynagrodzeń, jeżeli komitet taki

został powołany, o wysokości zmiennych składników wynagrodzenia wypłaconych w ostatnim

roku kalendarzowym osobom objętym polityką wynagrodzeń, nie później niż w terminie

2 miesięcy od zatwierdzenia sprawozdania finansowego.

Polityka wynagrodzeń określa kryteria ustalania

1)

stałych składników wynagrodzenia oraz

2)

zmiennych składników wynagrodzenia zależnych od zrównoważonych i dostosowanych do

ryzyka wyników lub innych czynników określonych w polityce wynagrodzeń.

1.

Polityka wynagrodzeń w zakresie zmiennych składników wynagrodzeń powinna uwzględniać

następujące zasady

1)

w przypadku gdy wysokość zmiennych składników wynagrodzenia zależy od wyników, podstawą

określenia łącznej wysokości wynagrodzenia jest ocena wyników osiągniętych przez daną

osobę i daną jednostkę organizacyjną w odniesieniu do ogólnych wyników domu maklerskiego;

przy ocenie indywidualnych wyników osiągniętych przez daną osobę bierze się pod uwagę

kryteria finansowe i niefinansowe;

2)

ocena wyników, o której mowa w pkt 1, jest oparta o dane z co najmniej trzech ostatnich

lat obrotowych, a w przypadku osób sprawujących funkcje w domu maklerskim krócej niż

trzy lata - o dane za ten okres;

3)

łączna wysokość zmiennych składników wynagrodzenia przyznanych przez dom maklerski

nie ogranicza istotnie możliwości podwyższenia funduszy własnych domu maklerskiego;

4)

stałe składniki stanowią na tyle dużą część wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie

elastycznej polityki wynagrodzeń, w tym poprzez wstrzymanie, ograniczenie, odmowę

wypłaty lub realizacji zmiennych składników wynagrodzenia;

5)

stosunek zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia nie

może przekraczać 100% w odniesieniu do każdej osoby;

6)

w przypadku określenia w umowie z osobą objętą polityką wynagrodzeń świadczenia wypłacanego

w razie rozwiązania umowy o pracę lub innej umowy stanowiącej podstawę sprawowania

funkcji, wysokość wypłacanego świadczenia powinna odzwierciedlać wyniki osiągnięte

przez tę osobę za okres co najmniej trzech ostatnich lat sprawowania funkcji w domu

maklerskim, a w przypadku osób sprawujących funkcje krócej niż trzy lata - za ten

okres; zasady dotyczące świadczeń przypadających z tytułu rozwiązania umowy o pracę

lub innej umowy stanowiącej podstawę sprawowania funkcji są określane tak, aby zapobiegały

wynagradzaniu złych wyników, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w pkt 1; dom

maklerski przewiduje w umowie z osobą objętą polityką wynagrodzeń możliwość wstrzymania,

ograniczenia lub odmowy wypłaty lub realizacji tego świadczenia w takiej sytuacji;

7)

dom maklerski przewiduje w umowie o pracę lub innej umowie stanowiącej podstawę sprawowania

funkcji zawartej z osobą objętą polityką wynagrodzeń możliwość żądania zwrotu świadczeń

wypłaconych tej osobie w związku z rozwiązaniem umowy z poprzednim pracodawcą lub

podmiotem, z którym ta osoba zawarła umowę o świadczenie usług lub umowę o podobnym

charakterze;

8)

wyniki finansowe domu maklerskiego przyjmowane w celu określenia zmiennych składników

wynagrodzenia powinny uwzględniać poziom ryzyka ponoszonego przez dom maklerski oraz

koszt kapitału i konieczność utrzymania właściwego poziomu płynności;

9)

dom maklerski uwzględnia w polityce wynagrodzeń obecne i przyszłe ryzyka;

10)

co najmniej 50% zmiennych składników wynagrodzenia stanowią

a)

akcje albo udziały, lub związane z nimi instrumenty finansowe albo odpowiadające im

instrumenty niepieniężne, w przypadku domu maklerskiego, którego akcje nie są przedmiotem

obrotu na rynku regulowanym,

b)

instrumenty w rozumieniu art. 52 lub art. 63 rozporządzenia 575/2013 lub instrumenty

finansowe uprawniające dom maklerski do zamiany ich na instrumenty kapitału podstawowego

Tier I, lub instrumenty finansowe, których wartość wykupu może podlegać co najmniej

częściowemu obniżeniu;

11)

co najmniej 40% zmiennych składników wynagrodzenia jest rozliczana i wypłacana w okresie

od trzech do pięciu lat, przy czym okres ten ustala się z uwzględnieniem charakteru

i ryzyka prowadzonej działalności oraz obowiązków danej osoby, a w przypadku gdy kwota

całkowitego wynagrodzenia tej osoby w poprzednim roku obrotowym przekroczyła równowartość

w złotych kwoty 1 000 000 euro ustalonej według kursu średniego ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski obowiązującego w ostatnim dniu poprzedniego roku, co najmniej

60% zmiennych składników wynagrodzenia jest rozliczana i wypłacana w takim okresie;

12)

zmienne składniki wynagrodzenia powinny być przyznawane lub wypłacane z uwzględnieniem

sytuacji finansowej domu maklerskiego, a gdy jest to uzasadnione - z uwzględnieniem

wyników finansowych tego domu maklerskiego lub wyników osiąganych przez jednostkę

organizacyjną, w ramach której dana osoba sprawowała funkcję, z tym że dom maklerski

może ograniczyć, wstrzymać lub odmówić wypłaty lub realizacji części lub całości zmiennych

składników wynagrodzenia, gdy dom maklerski wykazuje stratę; dom maklerski w polityce

wynagrodzeń określa szczegółowe kryteria dotyczące ograniczenia, wstrzymania, odmowy

wypłaty lub realizacji części lub całości zmiennych składników wynagrodzenia, w szczególności

gdy osoba objęta polityką wynagrodzeń

a)

uczestniczyła w działaniach, których wynikiem były znaczne straty dla domu maklerskiego,

lub była ona odpowiedzialna za takie działania,

b)

nie spełniła odpowiednich standardów dotyczących kompetencji i reputacji;

13)

polityka wynagrodzeń w zakresie uznaniowych świadczeń emerytalnych przewiduje ich

realizację w formie instrumentów, o których mowa w pkt 10, przy spełnieniu następujących

warunków

a)

dom maklerski wstrzymuje wydanie tych instrumentów na okres pięciu lat od dnia rozwiązania

umowy, jeżeli dana osoba nie osiągnęła wieku emerytalnego w dniu jej rozwiązania,

b)

dana osoba zobowiązała się w umowie z domem maklerskim do niezbywania otrzymanych

instrumentów przez okres pięciu lat od dnia rozwiązania umowy, jeżeli dana osoba osiągnęła

wiek emerytalny w dniu jej rozwiązania;

14)

osoby, którym przysługują zmienne składniki wynagrodzenia, nie mogą korzystać z indywidualnych

strategii hedgingowych lub ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności

w celu podważania skutków uwzględniania ryzyka w mającym do nich zastosowanie systemie

wynagradzania.

2.

W stosunku do osób objętych polityką wynagrodzeń, które otrzymują zmienne składniki

wynagrodzenia w wysokości nie wyższej niż 50% stałych składników wynagrodzenia, przepisów

ust. 1 pkt 10, 11 i 13 nie stosuje się.

3.

W przypadku domu maklerskiego będącego mikroprzedsiębiorcą albo małym przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 460 i 819) polityka zmiennych składników wynagrodzeń powinna uwzględniać zasady określone w

ust. 1 pkt 1-5, 8, 9 i 12 oraz następujące zasady

1)

w stosunku do osób pełniących funkcje w organach domu maklerskiego lub będących kadrą

kierowniczą wyższego szczebla adekwatną wielkość zmiennych składników wynagrodzenia

powinny stanowić instrumenty finansowe, których wartość powiązana jest z wielkością

funduszy własnych domu maklerskiego, lub udziały, których wartość powiązana jest z

wielkością funduszy własnych domu maklerskiego;

2)

wypłata zmiennych składników wynagrodzenia powinna być w odpowiedniej części odroczona

w czasie, tak by nie zachęcać osób objętych polityką wynagrodzeń do nadmiernego ryzyka

i realizacji krótkoterminowych celów kosztem realizacji długoterminowych celów strategicznych

domu maklerskiego.

4.

Dla potrzeb stosowania polityki wynagrodzeń niepieniężne składniki wynagrodzeń wycenia

się w wartości godziwej.

5.

Polityka wynagrodzeń domu maklerskiego wskazuje zasady postępowania w przypadku zakończenia

działalności maklerskiej, w zakresie zmiennych składników wynagrodzeń przyznanych

a niewypłaconych lub niezrealizowanych, przy poszanowaniu praw osób objętych polityką

wynagrodzeń do już przyznanych zmiennych składników wynagrodzeń.

1.

Dom maklerski może stosować wyższy maksymalny stosunek zmiennych składników wynagrodzenia

do stałych składników wynagrodzenia, o którym mowa w § 31 ust. 1 pkt 5, nie wyższy

jednak niż 200%, za zgodą walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wyrażana w formie uchwały zapadającej większością

2/3 głosów w obecności osób reprezentujących co najmniej połowę kapitału zakładowego;

w przypadku braku kworum uchwała zapada większością 3/4 głosów.

3.

Zarząd domu maklerskiego ogłasza odpowiednio akcjonariuszom albo udziałowcom w siedzibie

lub na stronie internetowej domu maklerskiego, co najmniej na trzy tygodnie przed

dniem walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników, rekomendację dotyczącą podwyższenia

stosunku zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia, wskazującą

powody i zakres rekomendowanego podwyższenia, w tym w szczególności liczbę osób objętych

podwyższeniem oraz pełnione przez nie funkcje, a także wpływ podwyższenia na poziom

wymogów kapitałowych domu maklerskiego.

4.

Dom maklerski niezwłocznie informuje Komisję o rekomendowanym poziomie podwyższenia

stosunku zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia, przekazując

porządek obrad oraz rekomendację.

5.

Dom maklerski informuje Komisję o podjętych uchwałach i przekazuje kopię protokołu

walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników nie później niż w terminie trzech

dni roboczych od dnia podjęcia uchwał.

6.

Polityka wynagrodzeń przewiduje, że dom maklerski jest obowiązany zawrzeć z osobą

objętą polityką wynagrodzeń, będącą akcjonariuszem bądź udziałowcem domu maklerskiego,

umowę, w której akcjonariusz albo udziałowiec zobowiąże się do niegłosowania osobiście,

ani przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby, przy podejmowaniu uchwał,

o których mowa w ust. 2, nie później niż w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku

zawarcia takiej umowy.

7.

W przypadku gdy część lub całość zmiennych składników wynagrodzenia jest realizowana

w formie instrumentów finansowych, dom maklerski może zastrzec, przy obliczaniu wartości

zmiennych składników wynagrodzenia do celów obliczenia stosunku zmiennych składników

wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia, obniżenie wartości instrumentów

finansowych z dnia przyznania zmiennego składnika wynagrodzenia o wielkość stanowiącą

iloczyn ich wartości z tego dnia oraz stopy dyskontowej, obliczonej w sposób określony

w załączniku do rozporządzenia, jeżeli

1)

warunki emisji tych instrumentów finansowych przewidują realizację świadczeń na rzecz

ich posiadacza po upływie okresu co najmniej 5 lat od dnia przyznania wynagrodzenia

oraz w zawartej umowie z osobą objętą polityką wynagrodzeń zapewniono wyłączenie zbywalności

tych instrumentów przez okres co najmniej pięciu lat lub

2)

instrumenty te wydawane są osobie uprawnionej po upływie co najmniej 5 lat od dnia

przyznania wynagrodzenia oraz w zawartej umowie z osobą objętą polityką wynagrodzeń

zapewniono wyłączenie zbywalności praw do wydania instrumentów finansowych

z tym że dom maklerski może zastosować stopę dyskontową do nie więcej niż 25% wartości

zmiennego składnika wynagrodzenia.

8.

W przypadku gdy wynagrodzenie obejmuje gwarantowane zmienne składniki wynagrodzenia,

mogą one być przyznane jedynie w momencie nawiązania stosunku pracy lub zawarcia innej

umowy stanowiącej podstawę sprawowania funkcji i przysługują one jedynie w pierwszym

roku zatrudnienia lub sprawowania funkcji.

9.

Dom maklerski jest obowiązany zapewnić w regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania,

umowie o pracę lub w innej umowie stanowiącej podstawę sprawowania funkcji skuteczność

realizacji polityki wynagrodzeń. Postanowienia regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania,

umowy o pracę lub innej umowy stanowiącej podstawę sprawowania funkcji zapewniają

możliwość wstrzymania, ograniczenia, odmowy wypłaty lub realizacji zmiennych składników

wynagrodzenia, w szczególności w przypadku gdyby osoby objęte polityką wynagrodzeń

uczestniczyły w działaniach, których wynikiem były znaczne straty dla domu maklerskiego,

lub gdyby osoby te były odpowiedzialne za takie działania lub nie spełniły odpowiednich

standardów dotyczących kompetencji i reputacji. Postanowienia regulaminu pracy, regulaminu

wynagradzania, umowy o pracę lub innej umowy stanowiącej podstawę sprawowania funkcji

powinny być sformułowane w sposób uniemożliwiający unikanie obowiązków wynikających

z polityki wynagrodzeń.

W przypadku gdy dom maklerski korzysta z finansowego wsparcia pochodzącego ze środków

publicznych, w szczególności na podstawie ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1436), powinien przewidzieć w umowie o pracę lub innej umowie stanowiącej podstawę pełnienia

funkcji możliwość

1)

obniżenia wysokości zmiennych składników wynagrodzeń do ustalonej procentowo wartości

zysku netto, jeżeli jest zagrożone utrzymanie stabilnego poziomu funduszy własnych

lub jest zagrożone terminowe wycofanie się z finansowego wsparcia pochodzącego ze

środków publicznych;

2)

restrukturyzacji wysokości wynagrodzeń w sposób zgodny z prawidłowym zarządzaniem

ryzykiem i długoterminowym wzrostem dochodów domu maklerskiego, w szczególności obniżenia

wynagrodzeń przysługujących zarządowi domu maklerskiego;

3)

wypłacenia zarządowi zmiennych składników wynagrodzenia jedynie w wyjątkowych przypadkach.

Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do zmiennych składników wynagrodzeń

należnych za rok 2016 oraz za lata poprzednie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 kwietnia 2017 r.