Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie dokumentowania kontroli operacyjnej prowadzonej przez Krajową Administrację Skarbową

Rozporządzenie określa

1)

sposób dokumentowania kontroli operacyjnej, zwanej dalej „kontrolą”, prowadzonej przez

funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, o których mowa w art. 113 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”;

2)

sposób przechowywania i przekazywania wniosków i postanowień związanych ze stosowaniem

kontroli;

3)

sposób przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych

podczas stosowania kontroli;

4)

wzory druków i rejestrów stosowanych w ramach kontroli.

1.

Dokumentację kontroli stanowią

1)

wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do Sądu Okręgowego w Warszawie, zwanego

dalej „Sądem”, w sprawie zarządzenia albo przedłużenia kontroli;

2)

pisemna zgoda Prokuratora Generalnego na zarządzenie albo przedłużenie kontroli;

3)

postanowienie Sądu w sprawie zarządzenia albo przedłużenia kontroli;

4)

wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do Prokuratora Generalnego o wyrażenie

zgody na zarządzenie kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki;

5)

pisemna zgoda Prokuratora Generalnego na zarządzenie kontroli w przypadkach niecierpiących

zwłoki;

6)

zarządzenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w sprawie kontroli w przypadkach

niecierpiących zwłoki;

7)

wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do Sądu o wydanie postanowienia w sprawie

zgody na kontynuowanie kontroli zarządzonej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

8)

postanowienie Sądu w sprawie zgody na kontynuowanie kontroli zarządzonej w przypadkach

niecierpiących zwłoki;

9)

zażalenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na postanowienie Sądu w przedmiocie

kontroli;

10)

zażalenie Prokuratora Generalnego na postanowienie Sądu w przedmiocie kontroli;

11)

informacja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej dla Prokuratora Generalnego o wynikach

przeprowadzonej kontroli;

12)

zarządzenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w sprawie komisyjnego i protokolarnego

zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli;

13)

protokół komisyjnego zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli;

14)

informacja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej dla Prokuratora Generalnego o wydaniu

i wykonaniu zarządzenia w sprawie zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania

kontroli.

2.

Dokumentację kontroli stanowią także materiały zgromadzone podczas jej stosowania,

w szczególności

1)

nośniki, na których została utrwalona treść rozmów telefonicznych lub innych przekazów

informacji albo treść korespondencji lub zawartość przesyłek;

2)

kopie wykonane z nośników, o których mowa w pkt 1;

3)

dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, o których

mowa w pkt 1 i 2.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1−8, sporządza się odpowiednio na drukach

1)

stosowania kontroli, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)

stosowania kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki, którego wzór określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia.

4.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 11, sporządza funkcjonariusz prowadzący sprawę,

w ramach której zarządzono kontrolę, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 3

do rozporządzenia.

5.

Wzór zarządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

6.

Wzór protokołu, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

7.

Wzór informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 14, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

1.

Dokumenty, o których mowa w § 2 ust. 1

1)

pkt 1-8 − sporządza się w trzech egzemplarzach;

2)

pkt 9-14 − sporządza się w dwóch egzemplarzach.

2.

Sąd przechowuje pierwszy egzemplarz wydanych postanowień oraz wniosków Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej, a także zażaleń Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub

Prokuratora Generalnego.

3.

Prokurator Generalny przechowuje drugi egzemplarz postanowień Sądu, wniosków Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej oraz zażaleń Prokuratora Generalnego, a także pierwszy

egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 i 14.

4.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej przechowuje w odrębnych dla każdej sprawy zbiorach

dokumentów

1)

trzeci egzemplarz postanowień Sądu oraz wniosków Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;

2)

drugi egzemplarz zażaleń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 9;

3)

drugi egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 i 14;

4)

pierwszy egzemplarz zarządzeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12;

5)

pierwszy egzemplarz protokołów, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 13;

6)

pozostałą dokumentację kontroli.

5.

Komórka organizacyjna, w której służbę pełnią funkcjonariusze, wykonująca zarządzenie

Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 12, przechowuje

drugi egzemplarz tego zarządzenia i drugi egzemplarz protokołu, o którym mowa w §

2 ust. 1 pkt 13.

1.

Przekazywanie wniosków i postanowień na drukach, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 1

i 2, odbywa się za pośrednictwem funkcjonariusza upoważnionego pisemnie przez Szefa

Krajowej Administracji Skarbowej.

2.

Upoważniony funkcjonariusz osobiście dostarcza wnioski wraz z materiałami uzasadniającymi

zastosowanie kontroli do Prokuratora Generalnego oraz Sądu, a po podjęciu przez Prokuratora

Generalnego decyzji w sprawie zgody oraz po wydaniu postanowienia przez Sąd odbiera

je.

1.

Wzór rejestru postanowień, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 i 8, określa załącznik

nr 7 do rozporządzenia.

2.

Wzór rejestru pisemnych zgód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i 5, określa załącznik

nr 8 do rozporządzenia.

3.

Wzór rejestru wniosków i zarządzeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, 4, 6 i 7, określa

załącznik nr 9 do rozporządzenia.

1.

Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli zawierające informacje

mające znaczenie dla kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego, postępowania

w sprawach celnych lub postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe oraz przestępstwa,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14-16 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej, przekazuje się właściwemu miejscowo organowi Krajowej Administracji Skarbowej za

pośrednictwem funkcjonariusza.

2.

Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli zawierające dowody pozwalające

na wszczęcie postępowania albo mające znaczenie dla postępowania w sprawie o przestępstwo

inne niż określone w ust. 1 Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu za pośrednictwem funkcjonariusza.

Przechowywanie dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-10, oraz materiałów zgromadzonych

podczas stosowania kontroli, a także przetwarzanie tych materiałów, odbywa się w sposób

uniemożliwiający dostęp do tej dokumentacji osobom nieuprawnionym.

1.

Zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku stosowania kontroli niezawierających

dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe albo niemających znaczenia dla kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego,

postępowania w sprawach celnych lub postępowania w sprawach o przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe, a także materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli w przypadku niecierpiącym

zwłoki, co do której Sąd nie wyraził zgody na jej kontynuację, jak również materiałów,

których wykorzystanie w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe jest niedopuszczalne,

przeprowadza się przez

1)

usunięcie zapisów informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2

pkt 1 i 2, w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów, w szczególności

danych osobowych;

2)

całkowite zniszczenie dokumentów sporządzonych na podstawie informacji utrwalonych

na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2.

2.

W przypadku gdy usunięcie z nośników, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, utrwalonych

na nich zapisów nie jest możliwe, uszkadza się je w sposób uniemożliwiający ich odczytanie

albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.