Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego

Ustawa określa zasady gromadzenia oszczędności, finansowania przez Bank Gospodarstwa

Krajowego niektórych przedsięwzięć inwestycyjno-budowlanych mających na celu budowę

lokali mieszkalnych na wynajem oraz zasady działania towarzystw budownictwa społecznego.

1.

W rozumieniu ustawy określenie „kasa mieszkaniowa” oznacza finansowo wyodrębnioną

działalność banków polegającą na prowadzeniu imiennych rachunków oszczędnościowo-kredytowych

i udzielaniu kredytów kontraktowych.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

działaniach lub zdarzeniach dotyczących kasy mieszkaniowej − należy przez to rozumieć

działania i zdarzenia dotyczące banku prowadzącego kasę mieszkaniową;

2)

rachunkach oszczędnościowo-kredytowych bądź kredytach kontraktowych − należy przez

to rozumieć wyłącznie rachunki i kredyty prowadzone i udzielane przez kasę mieszkaniową

na zasadach określonych w ustawie.

3.

Do działalności kas mieszkaniowych, o której mowa w ust. 1, stosuje się w sprawach

nieuregulowanych ustawą przepisy prawa bankowego i Kodeksu cywilnego.

1.

Podjęcie przez bank działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1, może nastąpić po

dokonaniu zmiany statutu, polegającej na rozszerzeniu zakresu działania banku o tę

działalność.

2.

Likwidacja banku prowadzącego kasę mieszkaniową albo pozbawienie go możliwości jej

prowadzenia w ramach nadzoru sprawowanego przez Komisję Nadzoru Finansowego wymaga

wskazania banku przejmującego tę działalność.

3.

Bank przejmujący działalność wstępuje, z mocy prawa, w prawa i obowiązki strony umów

o kredyt kontraktowy. Jednocześnie przechodzą na niego zobowiązania i wierzytelności

oraz inne aktywa i pasywa związane z przejętą działalnością.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady finansowego

wyodrębniania kas mieszkaniowych w bankach oraz rozliczeń między bankiem, który zaprzestał

prowadzenia kasy mieszkaniowej, a bankiem przejmującym tę działalność.

1.

Środki zgromadzone na imiennych rachunkach oszczędnościowo-kredytowych w kasach mieszkaniowych

są wkładami oszczędnościowymi. Wkłady te są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania

środków pieniężnych na rachunkach banków, a co do wysokości wkładów, które łącznie

z należnymi odsetkami przekraczają kwoty gwarantowane − gwarancją uzupełniającą Skarbu

Państwa do wysokości określonej odrębnymi przepisami.

2.

Środki zgromadzone na imiennych rachunkach oszczędnościowo-kredytowych w kasach mieszkaniowych

nie mogą być przeznaczone na finansowanie innych zobowiązań banków niż związane z

działalnością kas mieszkaniowych.

3.

Od środków gromadzonych na rachunkach oszczędnościowo-kredytowych kas mieszkaniowych

nie jest odprowadzana rezerwa obowiązkowa, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2013 r. poz. 908 i 1036, z 2015 r. poz. 855 i 1513 oraz z 2016 r. poz. 996 i 1997).

1.

Przychodami kasy mieszkaniowej są

1)

odsetki i prowizje od udzielonych kredytów kontraktowych;

2)

opłaty manipulacyjne od wpłat dokonywanych na rachunki oszczędnościowo-kredytowe;

3)

odsetki od lokat środków kasy na rachunkach terminowych w bankach;

4)

wpływy z inwestycji kasy w papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy

Bank Polski bądź poręczone lub gwarantowane przez Skarb Państwa oraz w listy zastawne

emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1771);

5

wpływy z inwestycji kasy w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których

mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1896 i 1948).

2.

Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w jednym banku lub w grupie banków, powiązanych

ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 15% sumy środków zgromadzonych

na rachunkach oszczędnościowo-kredytowych w kasie mieszkaniowej.

3.

Przychody kasy mieszkaniowej są przeznaczane na pokrycie

1)

odsetek od gromadzonych w kasie oszczędności;

2)

odsetek od pożyczek zaciągniętych w Banku Gospodarstwa Krajowego lub w innym banku;

3)

kosztów prowadzenia kasy;

4)

wynagrodzenia banku prowadzącego kasę, w wysokości do 1% wpłat dokonywanych na rachunki

oszczędnościowo-kredytowe.

4.

Przychody kasy mieszkaniowej, pomniejszone o wydatki, o których mowa w ust. 3, przeznacza

się w całości na kredyty kontraktowe i utrzymanie bieżącej płynności płatniczej w

zakresie związanym z działalnością kasy.

5.

Nadwyżka zgromadzonych środków nad wymagalnymi zobowiązaniami kasy mieszkaniowej wynikającymi

z umów o kredyt kontraktowy może być przeznaczona na

1)

nabycie papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski

bądź poręczonych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa oraz nabycie listów zastawnych

emitowanych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 4;

2)

lokaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

3

nabycie jednostek uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi.

(uchylony)

1.

W celu zapewnienia bieżącej płynności płatniczej, o której mowa w art. 5 ust. 4, bank

prowadzący kasę mieszkaniową może udostępniać środki z innej działalności, a także

zaciągać pożyczki w innym banku.

2.

Część lub całość odsetek od środków banku prowadzącego kasę mieszkaniową wykorzystanych

do przejściowego finansowania działalności kasy mieszkaniowej oraz dopłaty do oprocentowania

pożyczki zaciągniętej w innym banku pokrywa Bank Gospodarstwa Krajowego ze środków

Funduszu Dopłat.

3.

Wysokość odsetek od środków, o których mowa w ust. 1, objętych zwrotem z Funduszu

Dopłat, oraz terminy ich spłaty określa umowa między bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową

a Bankiem Gospodarstwa Krajowego zawarta przed udzieleniem pożyczki.

4.

Wysokość dopłat do oprocentowania pożyczki zaciągniętej w innym banku, o których mowa

w ust. 2, oraz terminy pokrycia należnych odsetek określa umowa zawarta między bankiem

prowadzącym kasę mieszkaniową a Bankiem Gospodarstwa Krajowego i bankiem udzielającym

pożyczki.

Komisja Nadzoru Finansowego określi, w drodze zarządzenia, obowiązkowy zakres informacji

dotyczących stanu oszczędności zgromadzonych na rachunkach oszczędnościowo-kredytowych,

wysokości udzielonych kredytów kontraktowych i terminowości ich spłat oraz przychodów

i kosztów banków z tytułu prowadzenia kas mieszkaniowych.

1.

Przez zawarcie umowy o kredyt kontraktowy osoba fizyczna zobowiązuje się do systematycznego

gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej przez czas oznaczony, a bank prowadzący

kasę mieszkaniową − do przechowywania oszczędności i udzielenia po upływie tego okresu,

z zastrzeżeniem art. 12 i 13, długoterminowego kredytu na cele mieszkaniowe.

2.

Celami mieszkaniowymi, o których mowa w ust. 1, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb

mieszkaniowych kredytobiorcy

1)

nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego,

stanowiącego odrębną nieruchomość;

2)

uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego

w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego;

3)

remont domu albo lokalu, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji

i odnowienia mieszkania;

4)

spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1−3;

5)

nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku

mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.

1.

Umowa o kredyt kontraktowy powinna być, pod rygorem nieważności, zawarta na piśmie

i określać co najmniej strony umowy, warunki systematycznego oszczędzania, wysokość

oprocentowania oszczędności, zobowiązanie banku do zawarcia umowy kredytowej, o której

mowa w art. 12, wraz z ustaleniem istotnych warunków tej umowy.

2.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki umów o kredyt

kontraktowy, w szczególności postanowienia, które umowa powinna zawierać, zobowiązania

oszczędzającego i zobowiązania banku, tryb i formę zmiany umowy, a także istotne warunki

umowy kredytowej, mając na uwadze zabezpieczenie interesów stron.

3.

Do umów o kredyt kontraktowy, w sprawach nieuregulowanych ustawą, stosuje się odpowiednio

przepisy prawa bankowego i Kodeksu cywilnego.

1.

Określony w umowie okres systematycznego oszczędzania nie może być, z zastrzeżeniem

ust. 2, krótszy niż 36 miesięcy, licząc od dnia pierwszej wpłaty na rachunek oszczędnościowo-kredytowy

w kasie mieszkaniowej.

2.

Jeżeli, zgodnie z umową, oszczędzający wykaże, że na realizację celu mieszkaniowego

przeznaczył wkład oszczędnościowy zgromadzony na książeczce mieszkaniowej wraz z premią

gwarancyjną udzieloną na podstawie odrębnych przepisów, okres oszczędzania może być

skrócony, jednak nie więcej niż o 12 miesięcy.

1.

Oszczędności gromadzone na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w kasie mieszkaniowej

są oprocentowane w wysokości co najmniej 0,25 stopy redyskonta w Narodowym Banku Polskim,

jednak w wysokości nie mniejszej niż 2% w stosunku rocznym.

2.

Kredyty kontraktowe są oprocentowane w wysokości nie większej niż 0,50 stopy redyskonta

w Narodowym Banku Polskim, jednak w wysokości nie mniejszej niż 4% w stosunku rocznym.

3.

Kwota kredytu kontraktowego nie może być wyższa niż 150% zgromadzonych oszczędności

powiększonych o naliczone odsetki.

1.

Po upływie umownego okresu systematycznego oszczędzania kasa mieszkaniowa zawiadamia,

w ciągu miesiąca, posiadacza rachunku oszczędnościowo-kredytowego o nabyciu przez

niego uprawnień do otrzymania kredytu.

2.

Na wniosek posiadacza rachunku oszczędnościowo-kredytowego kasa mieszkaniowa zawiera

z nim umowę kredytową i udziela kredytu na cele mieszkaniowe w ciągu trzech miesięcy

od złożenia wniosku, chyba że zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 4.

3.

Kasa mieszkaniowa udziela kredytu stosownie do przepisów art. 11, jeżeli spłata kredytu

została zabezpieczona hipotecznie lub w inny sposób określony w umowie kredytowej.

4.

Jeżeli spłata kredytu wraz z odsetkami byłaby wątpliwa z powodu braku zdolności posiadacza

rachunku do spłaty kredytu lub braku odpowiedniego zabezpieczenia kredytu, kasa mieszkaniowa

może odmówić udzielenia kredytu.

1.

Przedłużenie okresu systematycznego oszczędzania po nabyciu przez posiadacza rachunku

oszczędnościowo-kredytowego uprawnień do otrzymania kredytu wymaga zmiany umowy o

kredyt kontraktowy.

2.

W wypadku gdy naruszenie warunków systematycznego oszczędzania nastąpiło w okresie,

o którym mowa w ust. 1, kasa mieszkaniowa nie może od umowy odstąpić, jeżeli posiadacz

rachunku złoży wniosek o udzielenie kredytu. Kasa mieszkaniowa jest zobowiązana poinformować

posiadacza rachunku o tym uprawnieniu.

3.

Jeżeli oszczędności nie są gromadzone zgodnie z umową o kredyt kontraktowy, kasa mieszkaniowa

może określić dodatkowe warunki, po których spełnieniu kredyt będzie mógł być udzielony,

lub odstąpić od umowy.

4.

W razie przejściowej utraty bieżącej płynności płatniczej kasy mieszkaniowej, o kolejności

udzielania kredytu decyduje kolejność zawarcia umowy o kredyt kontraktowy.

Posiadacz rachunku, przed udzieleniem kredytu, może w każdym czasie rozwiązać umowę,

żądając wypłacenia zgromadzonych oszczędności i należnych odsetek, z tym że

1)

jeżeli rozwiązanie umowy nastąpi przed upływem umownego terminu oszczędzania, kasa

mieszkaniowa jest zobowiązana wypłacić oszczędności i odsetki w wysokości określonej

w umowie, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia zgłoszenia żądania;

2)

jeżeli rozwiązanie umowy nastąpiło po nabyciu uprawnień do otrzymania kredytu, kasa

mieszkaniowa wypłaca oszczędności i odsetki naliczone za cały okres oszczędzania w

wysokości 50% stosowanego przez bank prowadzący kasę mieszkaniową oprocentowania rocznego

depozytu, w terminie określonym w umowie, a gdy nie jest określony − w terminie nie

dłuższym niż 3 miesiące od dnia zgłoszenia żądania.

1.

Jeżeli stosunki majątkowe między małżonkami podlegają wspólności ustawowej, środki

zgromadzone na rachunku oszczędnościowo-kredytowym należą do obojga małżonków, niezależnie

od pochodzenia tych środków oraz od tego, które z nich jest posiadaczem rachunku.

Przepis ten nie narusza uprawnienia każdego z małżonków do żądania zwrotu części środków

pochodzącej z jego majątku odrębnego.

2.

W okresie oszczędzania może nastąpić przeniesienie praw i obowiązków posiadacza rachunku

oszczędnościowo-kredytowego na osobę bliską, która nie posiada takiego rachunku. Do

skuteczności przeniesienia praw i obowiązków wystarczą oświadczenia posiadacza rachunku

i osoby bliskiej, złożone przed przedstawicielem banku lub zaopatrzone w podpisy notarialnie

poświadczone.

3.

Do osób bliskich, o których mowa w ust. 2, zalicza się małżonka, który nie pozostaje

z posiadaczem rachunku we wspólności ustawowej, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz

osobę, która pozostaje faktycznie we wspólnym pożyciu małżeńskim z posiadaczem rachunku

oszczędnościowo-kredytowego.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego udziela finansowania zwrotnego poprzez udzielanie kredytów

oraz organizację emisji obligacji i gwarantowanie ich nabycia w ramach realizacji

rządowego programu popierania budownictwa mieszkaniowego.

2.

Finansowanie zwrotne jest udzielane na warunkach preferencyjnych

1)

towarzystwom budownictwa społecznego spełniającym warunek, o którym mowa w art. 24

ust. 2,

2)

spółdzielniom mieszkaniowym,

3)

spółkom z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkom akcyjnym, w których gmina lub

gminy dysponują odpowiednio ponad 50% głosów na zgromadzeniu wspólników lub na walnym

zgromadzeniu, niedziałającym w formie towarzystwa budownictwa społecznego, zwanym

dalej „spółkami gminnymi”

- na przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlane mające na celu budowę lokali mieszkalnych

na wynajem.

3.

Warunkiem udzielenia finansowania zwrotnego jest zawarcie przez podmiot, o którym

mowa w ust. 2 pkt 1-3, zwany dalej „kredytobiorcą”, umowy z gminą właściwą miejscowo

dla planowanego przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlanego, określającej

1)

przewidywane formy partycypacji finansowej gminy w kosztach realizacji przedsięwzięcia

inwestycyjno-budowlanego;

2)

planowaną liczbę lokali mieszkalnych utworzonych w wyniku realizacji przedsięwzięcia

inwestycyjno-budowlanego, których najemcami będą osoby wskazane przez gminę, w tym

osoby będące aktualnie najemcami lokali mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego

zasobu gminy;

3)

zobowiązanie, odpowiednio kredytobiorcy lub gminy, wskazujące minimalną liczbę lokali

mieszkalnych utworzonych w wyniku realizacji przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlanego,

których najemcami będą osoby wychowujące przynajmniej jedno własne lub przysposobione

dziecko, o którym mowa w art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego

mieszkania przez młodych ludzi

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1865 oraz z 2016 r. poz. 1250), nie mniej jednak niż 50% wszystkich lokali utworzonych w wyniku realizacji przedsięwzięcia.

4.

Do wyboru wykonawcy zamówienia w zakresie usług, dostaw i robót budowlanych w ramach

przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlanego realizowanego przez kredytobiorcę z udziałem

finansowania zwrotnego stosuje się przepisy dotyczące zamówień publicznych.

5.

Finansowanie zwrotne stanowi rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych w

rozumieniu przepisów prawa Unii Europejskiej.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego udziela finansowania zwrotnego we własnym imieniu i na

własny rachunek.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego udziela finansowania zwrotnego do wysokości nie większej

niż 75% kosztów przedsięwzięcia inwestycyjno-budowlanego.

3.

Finansowanie zwrotne jest udzielane na okres nie dłuższy niż 30 lat. W przypadku kredytu

do okresu kredytowania wlicza się okres karencji w spłacie kapitału.

4.

Bank Gospodarstwa Krajowego może odmówić udzielenia finansowania zwrotnego lub żądać,

w całości lub w części, zwrotu udzielonego finansowania zwrotnego, w przypadku naruszenia

przez kredytobiorcę warunków, na jakich jest udzielane finansowanie, w szczególności

1)

wykorzystania finansowania lub jego części niezgodnie z celem, na który zostało udzielone;

2)

niedotrzymania z winy kredytobiorcy warunku, o którym mowa w art. 15a ust. 3 pkt 3;

3)

zmiany przeznaczenia lokali wybudowanych przy udziale finansowania;

4)

naruszenia przepisów lub niewypełnienia przez kredytobiorcę zobowiązań wynikających

z tytułu świadczenia usług publicznych w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej;

5)

wskazania przez kredytobiorcę we wniosku o udzielenie finansowania fałszywych informacji

lub niedotrzymania, z winy kredytobiorcy, zadeklarowanych we wniosku parametrów przedsięwzięcia

inwestycyjno-budowlanego, wpływających na udzielenie finansowania, zgodnie z przepisami

określającymi tryb udzielania finansowania, o których mowa w ust. 5.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje dokumentów składanych przez kredytobiorcę umożliwiających dokonanie oceny

wniosku o udzielenie finansowania zwrotnego,

2)

warunki i tryb udzielania finansowania zwrotnego,

3)

minimalne wymagania, jakie powinny spełniać lokale powstałe przy wykorzystaniu finansowania

zwrotnego, w zakresie wyposażenia technicznego,

4)

kryteria oceny wniosku o udzielenie finansowania zwrotnego, w tym kryteria zapewniające

preferowanie przedsięwzięć do których ma zastosowanie procedura otwartego konkursu

przy sporządzaniu projektu architektonicznego

- mając na względzie zapewnienie wyboru przedsięwzięcia o najwyższej użyteczności

społecznej, sprawność finansowania oraz konieczność zapewnienia zgodności przyznawanej

rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych z przepisami prawa Unii Europejskiej.

1.

Wysokość oprocentowania kredytu lub obligacji w ramach realizacji rządowego programu

popierania budownictwa mieszkaniowego jest równa preferencyjnej stopie procentowej,

będącej podstawą ustalenia wysokości odsetek spłacanych przez kredytobiorcę, równej

stopie WIBOR trzymiesięczny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2002 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów

mieszkaniowych o stałej stopie procentowej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 711, z 2015 r. poz. 1582 oraz z 2016 r. poz. 615 i 1250), obliczanej jako średnia arytmetyczna notowań w kwartale kalendarzowym, bez dni wolnych,

mająca zastosowanie od pierwszego dnia kalendarzowego następnego kwartału.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego otrzymuje do oprocentowania kredytu lub obligacji dopłatę,

wynoszącą 1,3 punktu procentowego powyżej stopy określonej w ust. 1, naliczoną i płatną

na warunkach i w terminach wynikających z umowy, o której mowa w ust. 4, z zastrzeżeniem

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy o niektórych formach

popierania budownictwa mieszkaniowego oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1582).

3.

Źródłem finansowania dopłaty, o której mowa w ust. 2, jest Fundusz Dopłat.

4

Szczegółowe warunki stosowania dopłat określa umowa zawarta między ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania

i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

(uchylony)

1.

(uchylony)

2.

Lokale mieszkalne wybudowane przy wykorzystaniu finansowania zwrotnego nie mogą być,

pod rygorem nieważności, wyodrębnione na własność.

3.

(uchylony)

Do spółdzielni mieszkaniowych i spółek gminnych korzystających z finansowania zwrotnego,

przepisy art. 28-33 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, składa Radzie Ministrów

sprawozdanie z realizacji rządowego programu popierania budownictwa mieszkaniowego

wraz z oceną wdrażania i rekomendacjami na kolejny rok.

1.

Towarzystwa budownictwa społecznego mogą być tworzone w formie

1)

spółek z ograniczoną odpowiedzialnością;

2)

spółek akcyjnych;

3)

spółdzielni osób prawnych.

2.

Do towarzystwa budownictwa społecznego, zwanego dalej „towarzystwem”, stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych lub ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 21, 996 i 1250), ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszego rozdziału.

1.

Towarzystwo prowadzi działalność na obszarze określonym w umowie lub statucie towarzystwa.

2.

Dochody towarzystwa nie mogą być przeznaczane do podziału między wspólników lub członków.

Przeznacza się je w całości na działalność statutową towarzystwa.

2a.

Do towarzystw budownictwa społecznego, w których 100% udziałów należy do Skarbu Państwa,

przepisów ust. 2 nie stosuje się.

3.

(uchylony)

3a.

(uchylony)

4.

(uchylony)

1.

W towarzystwie powołuje się radę nadzorczą.

2.

Gmina lub gminy, na których obszarze działa towarzystwo, są uprawnione do wprowadzenia

swoich przedstawicieli do składu rady nadzorczej towarzystwa, w liczbie określonej

w statucie towarzystwa.

1.

Nazwa towarzystwa, oprócz wyrazów wskazujących na jego formę organizacyjną, powinna

zawierać wyrazy „towarzystwo budownictwa społecznego” lub skrót „TBS”.

2.

Wyrazy „towarzystwo budownictwa społecznego” i skrót „TBS” mogą być używane w nazwie

oraz do określenia działalności lub reklamy wyłącznie w odniesieniu do towarzystw

budownictwa społecznego w rozumieniu przepisów ustawy.

3.

(uchylony)

1.

Przedmiotem działania towarzystwa jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja

na zasadach najmu.

2.

Towarzystwo może również

1)

nabywać lokale mieszkalne i budynki mieszkalne oraz niemieszkalne, w celu rozbudowy,

nadbudowy i przebudowy, w wyniku której powstaną lokale mieszkalne;

2)

przeprowadzać remonty i modernizację obiektów przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb

mieszkaniowych na zasadach najmu;

3)

wynajmować lokale użytkowe znajdujące się w budynkach towarzystwa;

4)

sprawować na podstawie umów zlecenia zarząd nieruchomościami mieszkalnymi i niemieszkalnymi

niestanowiącymi jego własności;

4a)

sprawować zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi w ułamkowej części jego współwłasność;

5)

prowadzić inną działalność związaną z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą

towarzyszącą, w tym budować lub nabywać budynki w celu sprzedaży znajdujących się

w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

1.

Stawki czynszu za 1 m

1a.

(uchylony)

2.

Czynsz, o którym mowa w ust. 1, w skali roku nie może przekraczać

1)

4% wartości odtworzeniowej lokalu, obliczonej według przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1610) - w przypadku lokali mieszkalnych wybudowanych przy wykorzystaniu kredytu udzielonego

przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia

30 września 2009 r.;

2)

5% wartości odtworzeniowej, o której mowa w pkt 1 - w przypadku lokali mieszkalnych

wybudowanych przy wykorzystaniu finansowania zwrotnego.

1.

Pracodawca, działając w celu uzyskania lokali mieszkalnych dla swoich pracowników,

a także osoby mające interes w uzyskaniu lokali mieszkalnych przez wskazane przez

nie osoby trzecie, mogą zawierać z towarzystwem umowy w sprawie partycypacji w kosztach

budowy tych lokali.

2.

Powiat, gmina, związek międzygminny lub Agencja Mienia Wojskowego, o której mowa w

ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 614, 1202 i 1789), działając w celu podnajmowania lub przydziału lokali mieszkalnych osobom fizycznym,

może zawierać z towarzystwem umowy w sprawie partycypacji w kosztach budowy lokali

mieszkalnych, których będzie najemcą.

3.

Podnajmowanie lub przydział przez powiat, gminę, związek międzygminny lub Agencję

Mienia Wojskowego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 2, nie wymaga zgody towarzystwa,

z wyłączeniem lokali mieszkalnych wybudowanych przy wykorzystaniu finansowania zwrotnego.

4.

Pracodawcy, a także inne osoby, które zawarły z towarzystwem umowę w sprawie partycypacji

w kosztach budowy lokali mieszkalnych, z wyłączeniem umów, o których mowa w ust. 2,

mogą bez zgody towarzystwa dokonywać przeniesienia praw i obowiązków wynikających

z tych umów na rzecz wskazanych przez siebie najemców.

1.

Osoba fizyczna może zawrzeć z towarzystwem umowę w sprawie partycypacji w kosztach

budowy lokalu mieszkalnego, którego będzie najemcą.

2.

Kwota partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego uzyskana od osób, o których

mowa w ust. 1, w przypadku lokali mieszkalnych wybudowanych przy wykorzystaniu finansowania

zwrotnego, nie może przekroczyć 25% kosztów budowy tego lokalu.

3.

W przypadku zakończenia najmu i opróżnienia lokalu mieszkalnego wybudowanego przy

wykorzystaniu kredytu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie wniosków

o kredyt złożonych do dnia 30 września 2009 r. lub przy wykorzystaniu finansowania

zwrotnego, kwota partycypacji, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi najemcy nie

później niż w terminie 12 miesięcy od dnia opróżnienia lokalu. Kwotę zwracanej partycypacji,

ustaloną według stanu na dzień opróżnienia lokalu, oblicza się według wzoru

\(

P_z = P_w * {{C_z *(100\% - 0,75\% * n)} \over {C_w }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Pz

-

kwota zwracanej partycypacji,

Pw

-

kwota wpłaconej partycypacji,

Cz

-

średnia arytmetyczna wartości wskaźnika ceny 1 m

Cw

-

średnia arytmetyczna wartości wskaźnika ceny 1 m

n

-

liczba pełnych lat kalendarzowych przypadających w okresie od dnia zawarcia umowy

najmu lokalu do dnia, w którym nastąpiło opróżnienie lokalu.

4.

W przypadku gdy umowa najmu uzależnia termin zwrotu kwoty partycypacji od zawarcia

umowy najmu danego lokalu z następnym najemcą, zwrot kwoty partycypacji następuje

z dniem zawarcia tej umowy, jednak nie później niż w terminie, o którym mowa w ust.

3.

5.

Towarzystwo może uzależnić zawarcie umowy najmu opróżnionego lokalu mieszkalnego od

wniesienia przez nowego najemcę kwoty partycypacji w wysokości wypłaconej poprzedniemu

najemcy.

1.

Towarzystwo może wynająć lokal mieszkalny wybudowany przy wykorzystaniu kredytu udzielonego

przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia

30 września 2009 r. lub przy wykorzystaniu finansowania zwrotnego wyłącznie osobie

fizycznej, jeżeli

1)

osoba fizyczna oraz osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkania, w dniu objęcia lokalu,

nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego w tej samej miejscowości,

2)

średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego w roku poprzedzającym rok, w którym

jest zawierana umowa najmu lokalu wybudowanego przy wykorzystaniu kredytu udzielonego

przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia

30 września 2009 r., w przypadku, gdy z budową lokalu było związane zawarcie umowy,

o której mowa w art. 29 ust. 1 lub w art. 29a ust. 1, nie przekracza 1,3 ostatnio

ogłoszonego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto w gospodarce narodowej

w województwie, na terenie którego położony jest lokal mieszkalny, więcej niż

a)

o 20% w jednoosobowym gospodarstwie domowym,

b)

o 80% w dwuosobowym gospodarstwie domowym,

c)

o dalsze 40% na każdą dodatkową osobę w gospodarstwie domowym o większej liczbie osób,

3)

średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego w roku poprzedzającym rok, w którym

jest zawierana umowa najmu lokalu mieszkalnego wybudowanego przy wykorzystaniu finansowania

zwrotnego albo przy wykorzystaniu kredytu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego

na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia 30 września 2009 r. w innych przypadkach,

niż wskazane w pkt 2, nie przekracza

a)

80% w jednoosobowym gospodarstwie domowym,

b)

120% w dwuosobowym gospodarstwie domowym,

c)

165% w trzyosobowym gospodarstwie domowym,

d)

200% w czteroosobowym gospodarstwie domowym,

e)

200% w gospodarstwie większym niż czteroosobowe, powiększone o dodatkowe 40% na każdą

kolejną osobę w gospodarstwie domowym

- iloczynu wysokości ostatnio ogłoszonego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

brutto w gospodarce narodowej w województwie, na terenie którego położony jest lokal

mieszkalny oraz współczynnika 1,2.

1a.

Towarzystwo może wynająć lokal mieszkalny w swoich zasobach osobie posiadającej tytuł

prawny do lokalu w innej miejscowości lub osobie wchodzącej w skład gospodarstwa domowego,

którego członek posiada tytuł prawny do lokalu w innej miejscowości, jeżeli zmiana

miejsca zamieszkania jest związana z podjęciem przez członka gospodarstwa domowego

pracy w pobliżu miejsca położenia zasobów towarzystwa, w których znajduje się lokal,

o którego wynajem się ubiega.

2.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza do końca IV kwartału każdego roku, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia,

wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w województwach

za ubiegły rok.

3.

Najemca jest obowiązany składać towarzystwu raz na 2 lata, w terminie do dnia 31 maja

danego roku, deklarację o średnim miesięcznym dochodzie przypadającym na gospodarstwo

domowe w roku poprzednim oraz informować towarzystwo niezwłocznie o uzyskaniu tytułu

prawnego do innego lokalu mieszkalnego.

4.

Najemca lub osoba ubiegająca się o najem lokalu mieszkalnego jest obowiązana, na żądanie

towarzystwa, przedstawić zaświadczenie właściwego miejscowo urzędu skarbowego o wysokości

dochodów uzyskanych przez tę osobę oraz osoby zgłoszone przez nią do wspólnego zamieszkania.

4a

Do średniego miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego nie wlicza się świadczenia

wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

(Dz. U. poz. 195 i 1579), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 575, 1583 i 1860).

5.

W razie

1)

złożenia przez najemcę w deklaracji oświadczeń niezgodnych z prawdą, towarzystwo wypowiada

umowę najmu bez zachowania terminu wypowiedzenia; po rozwiązaniu umowy osoba zajmująca

lokal bez tytułu prawnego jest obowiązana płacić towarzystwu miesięczne odszkodowanie

za korzystanie z lokalu w wysokości 200% czynszu miesięcznego, jaki płaciłaby, gdyby

umowa nie została rozwiązana;

2)

gdy najemca nie złoży deklaracji w terminie, o którym mowa w ust. 3, towarzystwo może

wypowiedzieć umowę najmu w części dotyczącej czynszu;

3)

gdy najemca wykaże w deklaracji dochody przekraczające wysokość określoną odpowiednio

w ust. 1 pkt 2 lub 3, towarzystwo wypowiada umowę najmu w części dotyczącej czynszu,

określając nową stawkę w wysokości o 1% wyższej od czynszu dotychczasowego za każdy

1% dochodu gospodarstwa domowego ponad wysokość określoną odpowiednio w ust. 1 pkt

2 lub 3;

4)

gdy najemca uzyskał tytuł prawny do innego lokalu mieszkalnego w tej samej miejscowości,

towarzystwo wypowiada umowę w części dotyczącej czynszu lub wypowiada umowę najmu.

5a.

W przypadkach określonych w ust. 5 pkt 2-4 przy ustalaniu nowej stawki czynszu nie

stosuje się art. 28 ust. 2.

5b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, towarzystwo może, na wniosek najemcy, skrócić

wskazany w ust. 3 okres złożenia kolejnej deklaracji. Jeżeli złożona przez najemcę

deklaracja o średnim miesięcznym dochodzie przypadającym na gospodarstwo domowe potwierdza,

że wykazany dochód nie przekracza wysokości określonej odpowiednio w ust. 1 pkt 2

lub 3, towarzystwo wypowiada umowę najmu w części dotyczącej czynszu, ustalając stawkę

czynszu na niższym poziomie.

5c.

W przypadku gdy najemca wykaże w trzech kolejnych deklaracjach dochody przekraczające

wysokość określoną odpowiednio w ust. 1 pkt 2 lub 3, w tym w trzeciej deklaracji dochody

przekraczające o 50% wysokość określoną odpowiednio w ust. 1 pkt 2 lub 3, towarzystwo

wypowiada umowę najmu.

6.

(uchylony)

7.

W sprawach dotyczących sposobu deklarowania oraz wzoru deklaracji o wysokości dochodów

członków gospodarstwa domowego, jak też dokumentów, które do deklaracji należy dołączyć

lub które powinny być przez składających deklarację przechowywane w celu udostępnienia

na żądanie towarzystwa, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 966 i 984, z 2015 r. poz. 693 i 1220 oraz z 2016 r. poz. 195 i 1250) dotyczące deklarowania dochodów przy ustaleniu wysokości dodatków mieszkaniowych.

1.

Towarzystwo może wynająć lokal mieszkalny powiatowi, gminie lub związkowi międzygminnemu

w celu

1)

podnajmowania tego lokalu osobie fizycznej lub

2)

prowadzenia w nim mieszkania chronionego, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,

lub

3)

ulokowania w nim placówki opiekuńczo-wychowawczej dla nie więcej niż czternaściorga

dzieci.

2.

Towarzystwo może wynająć lokal mieszkalny organizacji pożytku publicznego w celu

1)

prowadzenia w nim mieszkania chronionego, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,

lub

2)

ulokowania w nim placówki opiekuńczo-wychowawczej dla nie więcej niż czternaściorga

dzieci.

1.

Kryteria i tryb przeznaczania mieszkań dla konkretnych najemców określa umowa spółki

albo statut towarzystwa. Zasady współdziałania towarzystwa z gminą lub gminami określa

umowa.

2.

(uchylony)

Umowa najmu może przewidywać obowiązek wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej

pokrycie należności z tytułu najmu, istniejących w dniu opróżnienia lokalu.

W sprawach nieuregulowanych w rozdziale 4 ustawy stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz przepisy Kodeksu cywilnego o najmie.

1.

Lokale mieszkalne w zasobach towarzystw, wybudowane przy wykorzystaniu kredytu udzielonego

przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie wniosków złożonych do dnia 30 września

2009 r., mogą być wyodrębnione na własność wyłącznie na zasadach określonych w niniejszym

rozdziale.

2.

Przeniesienie własności lokalu mieszkalnego przez towarzystwo budownictwa społecznego

może nastąpić wyłącznie na rzecz osoby fizycznej, będącej jednocześnie najemcą lokalu

mieszkalnego i stroną umowy w sprawie partycypacji w kosztach budowy tego lokalu.

3.

Wyodrębnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może nastąpić przed upływem 5 lat od dnia

uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku.

4.

Decyzję o wyodrębnieniu na własność lokalu mieszkalnego podejmuje zgromadzenie wspólników,

walne zgromadzenie akcjonariuszy albo walne zgromadzenie.

1.

W przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu, o którym mowa w art. 33e ust.

1, cena jego sprzedaży nie może być niższa niż jego wartość rynkowa ustalona zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 i 1777 oraz z 2016 r. poz. 65, 1250, 1271 i 1579).

2.

Cena sprzedaży lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 33e ust. 1, powinna uwzględniać

pokrycie wszystkich zobowiązań przypadających na lokal, w szczególności spłatę odpowiedniej

części zadłużenia kredytowego towarzystwa wraz z odsetkami oraz spłatę przypadającej

na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie nominalnej, oraz koszty wyceny nieruchomości.

3.

Na wniosek towarzystwa budownictwa społecznego Bank Gospodarstwa Krajowego, w terminie

21 dni od dnia otrzymania wniosku, ustala wysokość zadłużenia przypadającego na wyodrębniony

na własność lokal z tytułu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego kredytu oraz

wysokość przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu, o których mowa w ust.

2.

4.

Spłata przypadającej na lokal mieszkalny części umorzenia kredytu zasila Fundusz Dopłat,

o którym mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2002 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów mieszkaniowych

o stałej stopie procentowej.

5.

Kwotę partycypacji w kosztach budowy lokalu, która odpowiada kwocie stanowiącej odsetek

aktualnej wartości rynkowej lokalu równy udziałowi wniesionej kwoty partycypacji w

kosztach budowy lokalu, nie mniejszej jednak niż wartość nominalna wpłaconej partycypacji,

zalicza się na poczet ceny sprzedaży lokalu mieszkalnego.

6.

Bank Gospodarstwa Krajowego przeznacza środki uzyskane ze spłaty kredytów udzielonych

na podstawie wniosków o kredyt złożonych do dnia 30 września 2009 r. na realizację

rządowych programów popierania budownictwa mieszkaniowego.

Po spłacie całości przypadającego na lokal mieszkalny zadłużenia kredytowego wraz

z odsetkami, o którym mowa w art. 33f ust. 2, Bank Gospodarstwa Krajowego proporcjonalnie

do dokonanej spłaty zobowiązań z tytułu udzielonego kredytu, ustala niższą kwotę kolejnej

miesięcznej spłaty pozostałego zadłużenia kredytobiorcy.

1.

Uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego środki, pomniejszone o wydatki związane

ze spłatą wszystkich zobowiązań i kosztów, o których mowa w art. 33f ust. 2, oraz

kwotę odpowiadającą iloczynowi ceny sprzedaży oraz wskaźnika równego ilorazowi kosztów

własnych kredytobiorcy w całkowitych kosztach realizacji przedsięwzięcia finansowanego

kredytem udzielonym przez Bank Gospodarstwa Krajowego, podlegają spłacie do Funduszu

Dopłat.

2.

Wpłata środków

1)

podlegających zgodnie z ust. 1 spłacie do Funduszu Dopłat,

2)

z tytułu spłaty zadłużenia przypadającego na wyodrębniany na własność lokal,

3)

z tytułu spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia

- dokonywana przez osobę fizyczną, o której mowa w art. 33e ust. 2, następuje na będący

w posiadaniu towarzystwa budownictwa społecznego rachunek powierniczy, prowadzony

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, 1948 i 1997).

3.

Towarzystwo budownictwa społecznego w terminie 7 dni od dnia otrzymania środków, o

których mowa w ust. 2, przekazuje środki z tytułu spłaty zadłużenia przypadającego

na wyodrębniany na własność lokal na rachunek Banku Gospodarstwa Krajowego, a środki

podlegające, zgodnie z ust. 1, spłacie do Funduszu Dopłat oraz środki z tytułu spłaty

przypadającej na ten lokal części umorzenia na rachunek Funduszu Dopłat.

1.

W przypadku podziału nieruchomości, polegającego na ustanowieniu odrębnej własności

choćby jednego lokalu na rzecz najemcy, obciążonej hipoteką zabezpieczającą kredyt,

z którego środki finansowe przeznaczono na potrzeby tej nieruchomości, hipoteka łączna

nie powstaje.

2.

Po spłacie przez towarzystwo budownictwa społecznego zadłużenia kredytowego wraz z

odsetkami, o którym mowa w art. 33f ust. 2, najemca lokalu mieszkalnego, o którym

mowa w art. 33e ust. 2, uzyskuje prawo odrębnej własności lokalu bez obciążeń hipotecznych.

3.

Dokonanie podziału, o którym mowa w ust. 1, powoduje wygaśnięcie hipoteki obciążającej

nieruchomość, zabezpieczającej kredyt, z którego środki finansowe przeznaczono na

potrzeby innej nieruchomości. W celu zabezpieczenia kredytu zabezpieczonego poprzednio

hipoteką, która wygasła, obciąża się hipoteką nieruchomość, na potrzeby której przeznaczone

zostały środki pochodzące z tego kredytu, lub inną nieruchomość.

1.

Zarząd nieruchomością wspólną stanowiącą współwłasność towarzystwa budownictwa społecznego

jest wykonywany przez towarzystwo jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1892).

2.

Większość właścicieli lokali wyodrębnionych na własność w budynku lub budynkach położonych

w obrębie danej nieruchomości, obliczana według wielkości udziałów w nieruchomości

wspólnej, może dokonać zmiany, ustalonego w trybie ust. 1, sposobu zarządu nieruchomością wspólną. Art. 18 ust. 2a ustawy z dnia 24 czerwca

1994 r. o własności lokali stosuje się odpowiednio.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do prawa odrębnej własności lokalu stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Do wyodrębniania na własność lokali mieszkalnych wybudowanych na wynajem przez spółdzielnie

mieszkaniowe przy wykorzystaniu kredytu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego

przepisy art. 33e-33j stosuje się odpowiednio.

(pominięte)

1.

Towarzystwa budownictwa społecznego, utworzone przed dniem wejścia w życie ustawy,

są obowiązane, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy, dostosować statut lub

umowę spółki do jej przepisów albo zmienić firmę lub nazwę. Do zmiany statutu lub

umowy stosuje się art. 24 ust. 3 ustawy.

2.

Jeżeli spółka lub spółdzielnia nie dokona zmiany statutu lub umowy spółki w terminie

i w sposób określony w ust. 1, sąd rejestrowy zażąda usunięcia braków w wyznaczonym

terminie, a po jego bezskutecznym upływie uczyni w rejestrze wzmiankę o zakazie używania

w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo budownictwa społecznego” i powiadamia o tym

daną spółkę lub spółdzielnię.

Traci moc ustawa z dnia 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa

(Dz. U. poz. 270 i 467, z 1951 r. poz. 75 i 110 oraz z 1952 r. poz. 108).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia

1.

Do postępowań wszczętych zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Za zachowania zaistniałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stanowiące

naruszenie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, sankcję

administracyjną wymierza się według przepisów dotychczasowych, chyba że sankcja administracyjna

wymierzona według przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, byłaby względniejsza dla strony postępowania.

1.

Postępowania administracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy toczą się nadal przed organami, które przejęły zadania i kompetencje

na podstawie niniejszej ustawy.

2.

Organy, które przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują

wszystkie związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organów, które

utraciły te zadania i kompetencje.

3.

Organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują

niezwłocznie akta spraw administracyjnych oraz inne dokumenty organom, które przejęły

te zadania i kompetencje.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 53, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust.

2 i art. 59 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.