Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 marca 2017 r. w sprawie izb zatrzymań

Rozporządzenie określa

1)

warunki tworzenia, likwidacji i rozmieszczenia izb zatrzymań;

2)

warunki, jakim powinny odpowiadać izby zatrzymań, oraz lokalizację pomieszczeń izb

zatrzymań, oraz wyposażenie izb zatrzymań;

3)

warunki oraz organizację umieszczania osób w izbie zatrzymań;

4)

skład, uprawnienia i obowiązki obsługi izby zatrzymań;

5)

organy uprawnione do kontrolowania izb zatrzymań, z uwzględnieniem zakresu tej kontroli;

6)

warunki i sposób prowadzenia oraz zasady obiegu, okres przechowywania, sposób archiwizowania

lub brakowania ewidencji i dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w izbie zatrzymań,

a także formy i wzory tej ewidencji i dokumentacji.

Izby zatrzymań tworzy się jako

1)

samodzielne izby zatrzymań

a)

w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej,

b)

w jednostkach wojskowych poza granicami państwa,

2)

wyodrębnione pomieszczenia

a)

w jednostkach wojskowych poza granicami państwa,

b)

na okrętach wojennych

- z uwzględnieniem struktury i rozmieszczenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

O utworzeniu i likwidacji izby zatrzymań Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej zawiadamia

niezwłocznie właściwych miejscowo: prezesa wojskowego sądu garnizonowego i zastępcę

prokuratora rejonowego do spraw wojskowych.

1.

Samodzielną izbę zatrzymań w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej lokalizuje

się na kondygnacji parterowej budynku.

2.

Samodzielną izbę zatrzymań w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej można

zlokalizować na innej kondygnacji budynku, jeżeli ze względów technicznych nie jest

możliwe zlokalizowanie jej na kondygnacji parterowej budynku.

1.

W skład samodzielnej izby zatrzymań wchodzą następujące pomieszczenia

1)

dla osób umieszczonych w izbach zatrzymań, w tym dla żołnierzy odbywających karę aresztu

izolacyjnego, zwanych dalej „osadzonymi”;

2)

dla komendanta i obsługi izb zatrzymań;

3)

sanitarne, służące do utrzymania higieny osobistej, w tym umywalnie i ubikacje;

4)

do przygotowywania lub podgrzewania posiłków oraz do zmywania naczyń;

5)

magazyn;

6)

szatnia dla komendanta i obsługi izb zatrzymań.

2.

Jeżeli ze względów technicznych nie jest możliwe wydzielenie pomieszczeń wymienionych

w ust. 1 pkt 4 i 5, można je zlokalizować poza izbą zatrzymań, jednak na terenie tej

samej jednostki wojskowej, z tym że przedmioty przyjęte do depozytu przechowuje się

w pomieszczeniu dla komendanta i obsługi izb zatrzymań.

3.

W przypadku dowozu gotowych posiłków w naczyniach jednorazowych w samodzielnej izbie

zatrzymań można nie wydzielać pomieszczenia do przygotowania lub podgrzewania posiłków

oraz do zmywania naczyń.

4.

Szczegółowe wyposażenie pomieszczeń samodzielnej izby zatrzymań, o których mowa w

ust. 1 pkt 2, 4-6, jest określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

5.

Długości dojść ewakuacyjnych w izbach zatrzymań nie mogą przekraczać 30 m przy jednym

dojściu lub 60 m przy co najmniej 2 dojściach.

1.

Na potrzeby związane z wykonywaniem kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego w samodzielnych

izbach zatrzymań, oprócz pomieszczenia dla żołnierzy odbywających taką karę, wydziela

się również pokój odwiedzin.

2.

W przypadku braku możliwości wydzielenia odrębnego pokoju odwiedzin, odwiedziny organizuje

się w jednym z pomieszczeń dla osadzonych - bez obecności innych osadzonych.

3.

Pokój odwiedzin wyposaża się w stolik i taborety przymocowane trwale do podłogi.

1.

Pomieszczenia dla osadzonych są wykonane z elementów budowlanych z materiałów niepalnych

i mają

1)

powierzchnię przypadającą na jednego osadzonego nie mniejszą niż 3 m

2)

podłogę trwałą i zmywalną, trudno zapalną, odporną na działanie wilgoci oraz preparatów

czyszcząco-dezynfekujących;

3)

okna uchylne, których stosunek powierzchni liczonej w świetle ościeżnic do powierzchni

podłogi wynosi co najmniej 1:8, z zainstalowaną na zewnątrz kratą z prętów lub płaskowników

stalowych, a od wewnątrz z siatką stalową; w przypadku zastosowania klimatyzacji pomieszczeń

oraz okien nieotwieralnych o konstrukcji antywłamaniowej dopuszcza się odstąpienie

od instalowania wewnątrz siatki stalowej;

4)

wentylację i odpowiednią do pory roku temperaturę według norm określonych dla pomieszczeń

mieszkalnych, a także oświetlenie, którego wyłączniki są zlokalizowane poza pomieszczeniem,

odpowiednie do czytania i pisania;

5)

prycze jednoosobowe lub materace wolno leżące pokryte tkaniną zmywalną i trudno zapalną,

szafki na rzeczy osobiste oraz stoły, taborety lub ławy bez ostrych krawędzi, przymocowane

do podłogi lub ściany;

6)

przyciski do wzywania obsługi pomieszczenia zainstalowane pod bezpiecznym napięciem

elektrycznym;

7)

drzwi o wzmocnionej konstrukcji z dwiema zasuwami i zamkiem mechanicznym oraz łańcuchem

zabezpieczającym, otwierane na zewnątrz, wyposażone w wizjer zapewniający odpowiednią

widoczność, zabezpieczony od strony pomieszczenia szkłem hartowanym, a z drugiej strony

ruchomą przesłoną.

2.

Drzwi wejściowe do pomieszczeń dla osadzonych są wyposażone w drzwiczki służące do

podawania posiłków oraz do zakładania kajdanek osobom w nich umieszczonym.

3.

Drzwiczki, o których mowa w ust. 2, są wyposażone w zabezpieczenia uniemożliwiające

ich otwarcie od wewnątrz pomieszczenia.

4.

Drzwi wejściowe oraz okna w pomieszczeniach dla osadzonych są wyposażone w urządzenia

sygnalizujące ich otwarcie.

Pomieszczenie dla komendanta i obsługi izb zatrzymań wyposaża się w

1)

urządzenie do badania i rejestracji zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;

2)

testy do wykrywania środków odurzających w organizmie osadzonego;

3)

apteczkę medyczną;

4)

defibrylator AED.

Wyodrębnione pomieszczenie izby zatrzymań w jednostce wojskowej poza granicami państwa

można usytuować w składanych kontenerach mieszkalnych, jeżeli ma ono

1)

oświetlenie naturalne oraz zabezpieczone oświetlenie sztuczne;

2)

ogrzewanie za pomocą zewnętrznego urządzenia grzewczego;

3)

klimatyzator zabezpieczony przed dostępem osadzonych;

4)

materace leżące pokryte tkaniną zmywalną oraz szafki na rzeczy osobiste, a także stół,

taborety lub ławę bez ostrych krawędzi, jeżeli są przymocowane do podłogi lub ściany;

5)

drzwi wejściowe wyposażone w sposób, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2

i 3;

6)

przycisk do wzywania obsługi izby zatrzymań zainstalowany pod bezpiecznym napięciem

elektrycznym.

1.

Wyodrębnione pomieszczenia izby zatrzymań usytuowane na okrętach wojennych składają

się wyłącznie z pomieszczenia dla osadzonych.

2.

Osadzony na okręcie wojennym korzysta z urządzeń okrętowych w zakresie opieki medycznej,

przygotowywania posiłków oraz zapewnienia warunków sanitarnych. Zdeponowane przedmioty

osobiste osadzonego przechowuje się w pomieszczeniu dla komendanta i obsługi izb zatrzymań.

3.

Wyodrębnione pomieszczenia izby zatrzymań usytuowane na okrętach wojennych muszą

1)

spełniać warunki określone dla innych pomieszczeń mieszkalnych załogi;

2)

mieć pokrycie podłogi trwałe i zmywalne;

3)

mieć oświetlenie elektryczne odpowiednie do czytania i pisania;

4)

mieć klosze opraw oświetlenia awaryjnego i nocnego wykonane z tworzyw odpornych na

stłuczenie;

5)

mieć przyciski sygnalizacji alarmowej i przyciski do wzywania obsługi izby zatrzymań;

6)

mieć drzwi pomieszczenia dla osadzonych zgodne z przepisami okrętowymi dla pomieszczeń

mieszkalnych, o wzmocnionej konstrukcji, z wizjerem stożkowym na wysokości 1,5 m,

zabezpieczonym od strony pomieszczenia szkłem hartowanym, a z drugiej strony ruchomą

przesłoną, z atestowanym zamkiem i łańcuchem zabezpieczającym, wyposażone w sygnalizację

alarmującą o próbie manipulowania przy zamku i włazie awaryjnym, jeżeli jest w nich

taki właz;

7)

mieć standardowe koje okrętowe, szafki na rzeczy osobiste i blaty biurowe przymocowane

trwale do podłogi lub ściany.

W magazynie wyodrębnia się części przeznaczone na

1)

rzeczy osobiste osadzonych;

2)

bieliznę i bieliznę pościelową osadzonych;

3)

ubrania robocze;

4)

środki higieny i czystości;

5)

przedmioty przyjęte do depozytu.

1.

Instalację dostarczającą wodę do pomieszczeń sanitarnych wyposaża się w urządzenie

umożliwiające regulację temperatury i strumienia wody, które jest zabezpieczone przed

dostępem osadzonych.

2.

Drzwi w pomieszczeniach sanitarnych wyposaża się w szybę z nietłukącego się szkła

lub w zwykłą szybę zabezpieczoną obustronnie siatką stalową lub powłoką uniemożliwiającą

jej rozbicie lub wizjer zapewniający odpowiednią widoczność oraz w zasuwę otwieraną

z zewnątrz.

1.

Izby zatrzymań wyposaża się w instalację alarmową sygnalizującą oficerowi dyżurnemu

zagrożenie życia i zdrowia osób przebywających w pomieszczeniu.

2.

W skład instalacji alarmowej wchodzą punkty alarmowe umieszczone

1)

na ścianach korytarzy przy drzwiach do pomieszczenia dla osadzonych;

2)

w pomieszczeniu dla komendanta i obsługi izby zatrzymań;

3)

w magazynie.

3.

W skład instalacji alarmowej mogą wchodzić również przenośne urządzenia alarmowe uruchamiane

przez obsługę izby zatrzymań.

W celu poprawy bezpieczeństwa osadzonych oraz obsługi izby zatrzymań w pomieszczeniach

izby można zainstalować system telewizji wewnętrznej służący do kontroli pomieszczeń,

w których przebywają osadzeni, oraz do kontroli przebiegu przyjmowania osób do izby

zatrzymań i zwalniania z niej.

W pomieszczeniu dla osadzonego oraz w pomieszczeniu dla komendanta i obsługi izb zatrzymań

umieszcza się dokument określający porządek dnia.

W warunkach pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach

nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie

działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

poza granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych

lub ratowniczych można odstąpić od stosowania przepisów określonych w niniejszym rozdziale,

jednakże powierzchnia przypadająca na jednego osadzonego nie może być mniejsza niż

2 m

Podstawę do umieszczenia w izbie zatrzymań

1)

osoby zatrzymanej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej

i wojskowych organach porządkowych, zwanej dalej „ustawą o Żandarmerii Wojskowej”, stanowi protokół zatrzymania i zaświadczenie

lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia;

2)

żołnierza osadzonego na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 772 i 2138), zwanej dalej „ustawą o dyscyplinie wojskowej”, stanowią

a)

postanowienie wydane w tej sprawie,

b)

protokół badania potwierdzający, że żołnierz znajduje się w stanie wymagającym osadzenia,

c)

zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do osadzenia;

3)

żołnierza osadzonego na podstawie art. 88 ust. 1-3 ustawy o dyscyplinie wojskowej stanowią

a)

odpis prawomocnego orzeczenia właściwego sądu wojskowego o ukaraniu i zarządzenie

wykonania kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego,

b)

zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do odbycia przez

żołnierza kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego, wydane nie wcześniej niż dwadzieścia

cztery godziny przed terminem stawienia się żołnierza do aresztu;

4)

osoby tymczasowo aresztowanej lub skazanej na podstawie przepisów karnych stanowią

dokumenty konwojowania przedstawione przez żołnierzy lub funkcjonariuszy konwojujących

te osoby.

Komendant izby zatrzymań, profos albo żołnierze wyznaczeni przez komendanta jednostki

organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej umieszczają osadzonego w izbie zatrzymań w asyście

żołnierzy przeszkolonych w zakresie obsługi izby zatrzymań, o których mowa w § 28

ust. 1.

1.

Odmawia się umieszczenia osadzonego w izbie zatrzymań, jeżeli brakuje

1)

wolnych miejsc;

2)

dokumentów stanowiących podstawę do umieszczenia w izbie zatrzymań albo są one uszkodzone

w stopniu uniemożliwiającym zapoznanie się z ich treścią;

3)

dokumentu, na podstawie którego ustala się tożsamość osadzonego, albo jeżeli istnieją

uzasadnione wątpliwości co do jego tożsamości wynikające z

a)

uszkodzenia tego dokumentu,

b)

niezgodności między dokumentami a informacjami uzyskanymi od osadzonego lub od konwoju,

c)

braku możliwości potwierdzenia tożsamości osadzonego.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli do izby zatrzymań wpłynie pismo dowódcy

jednostki wojskowej lub innego uprawnionego organu stwierdzające tożsamość osadzonego,

a w przypadku gdy osadzony nie ma dokumentów - także aktualna fotografia osadzonego.

3.

W przypadku gdy jest to uzasadnione odległością od siedziby najbliższej jednostki

organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej posiadającej izbę zatrzymań, osobę zatrzymaną

można umieścić w pomieszczeniu jednostki organizacyjnej Policji przeznaczonym dla

osób zatrzymanych, po uzgodnieniu z właściwym kierownikiem lub dyżurnym jednostki

organizacyjnej Policji.

Umieszczenie osadzonego w izbie zatrzymań następuje po

1)

sprawdzeniu dokumentów stanowiących podstawę do umieszczenia go w izbie zatrzymań;

2)

ustaleniu jego tożsamości;

3)

szczegółowym sprawdzeniu go w celu odebrania przedmiotów, o których mowa w § 21 ust.

1.

1.

Przed umieszczeniem osadzonego w izbie zatrzymań obsługa izby zatrzymań odbiera od

niego i przekazuje do depozytu

1)

dokumenty osobiste;

2)

urządzenia elektroniczne i elektrotechniczne, w szczególności telekomunikacyjne oraz

służące do rejestrowania lub odtwarzania informacji;

3)

przedmioty, których posiadanie jest niedozwolone ze względu na bezpieczeństwo, w szczególności

broń, amunicję, brzytwy, żyletki, sztućce metalowe, narzędzia do cięcia metalu, środki

służące do obezwładniania, pasy, paski, środki odurzające, substancje psychotropowe

lub środki zastępcze oraz alkohol;

4)

przedmioty wartościowe i pieniądze.

2.

Wykaz dokumentów, pieniędzy i przedmiotów, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do

książki ewidencji osób i depozytu osadzonych w izbie zatrzymań, której wzór jest określony

w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3.

Wykaz dokumentów, pieniędzy i przedmiotów, o których mowa w ust. 1, podpisują osoba

je przyjmująca oraz osadzony. Jeżeli kontakt z osadzonym jest niemożliwy lub znacznie

utrudniony, dokumenty, pieniądze i przedmioty, o których mowa w ust. 1, przyjmuje

się w obecności osoby przybranej, która również podpisuje wykaz.

4.

Przy przyjmowaniu do depozytu dokumentów, pieniędzy i przedmiotów, o których mowa

w ust. 1, w pierwszej kolejności bierze się pod uwagę względy bezpieczeństwa.

1.

W książce ewidencji osób i depozytu osadzonych w izbie zatrzymań odnotowuje się następujące

dane o osadzonym

1)

stopień wojskowy;

2)

imię i nazwisko;

3)

imię ojca;

4)

datę i miejsce urodzenia;

5)

miejsce pełnienia czynnej służby wojskowej;

6)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;

7)

datę i godzinę oraz podstawę przyjęcia do izby zatrzymań;

8)

datę i godzinę oraz podstawę zwolnienia z izby zatrzymań;

9)

przyjęcie do depozytu i zwrot z depozytu dokumentów, pieniędzy i przedmiotów, o których

mowa w § 21 ust. 1.

2.

Komendant lub profos izby zatrzymań zawiadamia niezwłocznie dowódcę jednostki wojskowej

albo kierownika instytucji cywilnej, w której osadzony pełnił czynną służbę wojskową

przed osadzeniem, oraz właściwy wojskowy sąd garnizonowy o przyjęciu osadzonego do

izby zatrzymań, o odmowie przyjęcia i o zwolnieniu z niej, a w przypadku osoby cywilnej

- wskazaną przez nią osobę, podając datę i godzinę przyjęcia do izby zatrzymań lub

zwolnienia z niej.

W przypadku braku możliwości udzielenia osadzonemu niezbędnych świadczeń medycznych

umieszcza się go w najbliższym podmiocie leczniczym.

W przypadku stwierdzenia lub podejrzenia przez obsługę izby zatrzymań albo oświadczenia

osadzonego, że cierpi na schorzenie wymagające stałego lub okresowego leczenia, zapewnia

mu się konsultację lekarską.

1.

Osadzonemu w izbie zatrzymań, z wyjątkiem osób osadzonych w celu wytrzeźwienia, wydaje

się

1)

ubranie robocze, jeżeli uzasadniają to prace wykonywane przez niego lub względy higieny;

2)

piżamę, materac, koc, prześcieradło i poduszkę z poszewką, a gdy temperatura w celi

wynosi poniżej +18°C - dodatkowy koc;

3)

bieliznę odpowiednią do pory roku;

4)

środki do utrzymania higieny osobistej, jeżeli osadzony ich nie posiada.

2.

Osadzonemu na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o dyscyplinie wojskowej można wydać ubranie robocze oraz piżamę.

3.

Osobie osadzonej w izbie zatrzymań niebędącej żołnierzem wydaje się środki zaopatrzenia

żywnościowego w ilości niezbędnej do zaspokojenia potrzeb na każdy rozpoczęty dzień

pobytu.

1.

Osoby zatrzymane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej

oraz żołnierzy osadzonych na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o dyscyplinie wojskowej umieszcza się w pomieszczeniu jednoosobowym.

2.

Żołnierzy osadzonych na podstawie art. 88 ust. 1-3 ustawy o dyscyplinie wojskowej oraz osoby tymczasowo aresztowane lub skazane na podstawie przepisów karnych umieszcza

się w pomieszczeniu jednoosobowym albo wieloosobowym.

3.

W jednym pomieszczeniu umieszcza się osadzonych pełniących służbę wojskową tego samego

rodzaju, z tych samych korpusów kadry zawodowej oraz tej samej płci.

4.

W jednym pomieszczeniu nie umieszcza się żołnierzy i osób cywilnych.

5.

Osadzonego umieszcza się w pomieszczeniu jednoosobowym albo wieloosobowym, gdy to

wynika z zaleceń lekarza lub psychologa.

1.

Osadzony podlega w każdym czasie sprawdzeniu w celu odebrania mu dokumentów, pieniędzy

i przedmiotów, o których mowa w § 21 ust. 1. Sprawdzeniu podlegają w szczególności

odzież, bielizna i obuwie osadzonego oraz pomieszczenie, w którym stale lub czasowo

przebywa, a także przedmioty dostarczone mu przez inną osobę lub przekazywane przez

niego innym osobom.

2.

Paczki otrzymane przez osadzonego podlegają kontroli w jego obecności. W paczkach

nie mogą być dostarczane artykuły, których sprawdzenie jest niemożliwe bez naruszenia

w istotny sposób ich substancji, oraz artykuły w opakowaniach utrudniających kontrolę

ich zawartości.

3.

Treść korespondencji osadzonego nie podlega kontroli, z wyjątkiem korespondencji osób

tymczasowo aresztowanych.

4.

Przedmioty podlegające zdeponowaniu znalezione w czasie sprawdzenia osadzonego są

przekazywane do depozytu i ewidencjonowane w książce ewidencji osób i depozytu osadzonych

w izbie zatrzymań.

1.

Obsługę izby zatrzymań stanowią komendant izby zatrzymań, profos, żołnierze wyznaczeni

przez komendanta jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, żołnierze Żandarmerii

Wojskowej zajmujący inne stanowiska służbowe niż komendant izby zatrzymań i profos,

przeszkoleni w zakresie obsługi izby zatrzymań.

2.

Obsługę izby zatrzymań tworzonej na terenie jednostki wojskowej poza granicami państwa

wyznacza Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej na okres zmiany danego kontyngentu.

3.

Obsługę izby zatrzymań tworzonej na okręcie wojennym wyznacza dowódca tego okrętu.

Obsługa izby zatrzymań podejmuje działania niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa

osobistego osadzonych.

Komendant izby zatrzymań opracowuje instrukcję dla obsługi izby zatrzymań oraz dokument

określający porządek dnia w izbie zatrzymań.

Obsługa izby zatrzymań sporządza adnotacje dotyczące czynności określonych w rozporządzeniu,

dokonanych wobec osadzonych, w książce meldunków żołnierzy pełniących służbę w izbie

zatrzymań, której wzór jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

1.

Obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia

1)

Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej o umieszczeniu osoby w izbie zatrzymań;

2)

komendanta właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej

lub prokuratora do spraw wojskowych o popełnieniu przez osadzonego przestępstwa lub

wykroczenia;

3)

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową przed osadzeniem,

o popełnieniu przez tego żołnierza przestępstwa, wykroczenia lub przewinienia dyscyplinarnego.

2.

Obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia komendanta właściwej terytorialnie

jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, wojskowy organ porządkowy albo oficera

dyżurnego okrętu wojennego, jeżeli stwierdzono, że

1)

osadzony ma

a)

obrażenia ciała powstałe z przyczyn innych niż naturalne,

b)

narzędzia lub inne przedmioty, co do których może zachodzić uzasadnione przypuszczenie,

że służyły lub mogły być przeznaczone do popełnienia czynu zabronionego albo pochodzą

z popełnienia takiego czynu;

2)

powstały inne okoliczności uzasadniające przypuszczenie, że popełniono czyn zabroniony.

3.

W przypadku stwierdzenia braku oznak funkcji życiowych i podejrzenia zgonu osadzonego

obsługa izby zatrzymań niezwłocznie zawiadamia

1)

lekarza;

2)

komendanta właściwej terytorialnie jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej

i prokuratora do spraw wojskowych;

3)

odpowiednio dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę wojskową

przed osadzeniem, lub dowódcę okrętu wojennego, na którym pełnił służbę.

1.

W przypadku złożenia przez osadzonego skargi lub wniosku związanego z osadzeniem lub

działalnością obsługi izby zatrzymań komendant tej izby przedstawia je niezwłocznie

swojemu przełożonemu, informując go o terminie zwolnienia osadzonego z izby zatrzymań.

2.

Skargi i wnioski, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich załatwienia są ewidencjonowane

w książce skarg i wniosków znajdującej się w izbie zatrzymań. Książkę skarg i wniosków

prowadzi komendant lub profos izby zatrzymań.

1.

Organami uprawnionymi do kontrolowania izb zatrzymań są

1)

Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej;

2)

komendant jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, któremu podlega izba zatrzymań,

i jego zastępca;

3)

dowódca jednostki wojskowej poza granicami państwa oraz osoby upoważnione przez niego

na piśmie, a także zastępca dowódcy jednostki wojskowej;

4)

dowódca okrętu wojennego i jego zastępca;

5)

sędziowie penitencjarni i prokuratorzy do spraw wojskowych na podstawie legitymacji

służbowej.

2.

Prawo do kontrolowania izby zatrzymań mają również przełożeni organów, o których mowa

w ust. 1 pkt 2-4, oraz osoby upoważnione na piśmie przez organy, o których mowa w

ust. 1 pkt 1-4.

1.

Kontroli podlegają

1)

pomieszczenia izby zatrzymań;

2)

dokumentacja znajdująca się w izbie zatrzymań;

3)

sposób realizacji czynności obsługi izby zatrzymań w stosunku do osadzonego.

2.

Osoby przeprowadzające kontrolę izby zatrzymań odnotowują ten fakt w książce meldunków

żołnierzy pełniących służbę w izbie zatrzymań oraz mogą sporządzić protokół z tych

czynności.

Obsługa izby zatrzymań umożliwia niezwłocznie osobom uprawnionym do kontroli izby

zatrzymań jej przeprowadzenie, w tym rozmowę z osadzonymi bez udziału innych osób,

wgląd w ewidencję oraz dokumentację izby zatrzymań i lustrację wszystkich pomieszczeń

izby.

1.

Ewidencję izby zatrzymań stanowi książka

1)

ewidencji osób i depozytu osadzonych w izbie zatrzymań;

2)

meldunków żołnierzy pełniących służbę w izbie zatrzymań;

3)

ewidencji skarg i wniosków.

2.

Dokumentację izby zatrzymań stanowią

1)

dokumenty, które są podstawą umieszczenia osadzonego w izbie zatrzymań oraz zwolnienia

z niej;

2)

instrukcja dla obsługi izby zatrzymań.

3.

Ewidencję i dokumentację izby zatrzymań prowadzi się w formie elektronicznej lub papierowej.

1.

Ewidencję i dokumentację izby zatrzymań przechowuje się w terenowej jednostce organizacyjnej

Żandarmerii Wojskowej, której podlega izba zatrzymań.

2.

Ustala się następujące okresy przechowywania ewidencji i dokumentacji izb zatrzymań

1)

10 lat - dla dokumentów, które są podstawą umieszczenia osadzonego w izbie zatrzymań

oraz zwalniania z niej; te dokumenty oznacza się kategorią B10;

2)

5 lat - dla książki meldunków żołnierzy pełniących służbę w izbie zatrzymań, książki

ewidencji skarg i wniosków oraz książki ewidencji osób i depozytu osadzonych w izbie

zatrzymań; te książki oznacza się kategorią B5;

3)

1 rok - dla instrukcji dla obsługi izby zatrzymań, którą oznacza się kategorią Bc.

3.

Brakowanie ewidencji i dokumentacji niearchiwalnej izby zatrzymań wykonuje się w terenowej

jednostce organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, której podlega izba zatrzymań, w pierwszym

dniu roboczym po dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym upływa okres

jej przechowywania.

4.

Komisja powołana przez komendanta właściwej terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii

Wojskowej dokonuje brakowania ewidencji i dokumentacji niearchiwalnej oraz sporządza

protokół brakowania.

W warunkach pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach

nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie

działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

poza granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych

lub ratowniczych można odstąpić od sporządzania ewidencji i dokumentacji izby zatrzymań.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem

§ 8 pkt 4, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.