Ustawa z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2 i 38) w art. 114

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W sprawie zakończonej prawomocną decyzją organ rentowy, na wniosek osoby zainteresowanej

lub z urzędu, uchyla lub zmienia decyzję i ponownie ustala prawo do świadczeń lub

ich wysokość, jeżeli

1)

po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe

okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń

lub ich wysokość;

2)

decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały

się fałszywe;

4)

decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego przez

osobę pobierającą świadczenie;

5)

decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało

następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6)

przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek

błędu organu rentowego.

”

;

2)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1g w brzmieniu

„

1b.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona

również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem

sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest

oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie

dla interesu publicznego.

1c.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także

w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte

na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

1d.

O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, organ rentowy zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.

1e.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od

dnia jej wydania upłynął okres

1)

10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;

2)

5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;

3)

3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.

1f.

Przepisu ust. 1e nie stosuje się, jeżeli

1)

w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji z przyczyn określonych w ust. 1 osoba zainteresowana

nabędzie prawo do świadczenia lub świadczenie w wyższej wysokości;

2)

uchyleniu lub zmianie podlega decyzja o ustaleniu kapitału początkowego, który nie

został uwzględniony do obliczania wysokości emerytury ustalonej prawomocną decyzją.

1g.

Organ rentowy odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych w

ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem

dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,

stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.

”

;

3)

w ust. 2

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Jeżeli prawo do świadczeń lub ich wysokość ustalono orzeczeniem sądu, organ rentowy

w przypadkach określonych w ust. 1

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

występuje do właściwego sądu ze skargą o wznowienie postępowania, gdy z dokonanych

ustaleń wynika, że prawo do świadczeń nie istnieje lub świadczenia przysługują w niższej

wysokości;

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 2016 r. poz. 277 i 2043 oraz z 2017 r. poz. 2, 38 i 624) w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prawo do świadczeń z ubezpieczenia lub ich wysokość ustala się ponownie na wniosek

osoby zainteresowanej lub z urzędu na zasadach określonych w przepisach emerytalnych.

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1037 i 2138) art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek

osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli

1)

zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które

mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych

z tytułu tego zaopatrzenia;

2)

decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały

się fałszywe;

4)

decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego

przez osobę pobierającą świadczenie;

5)

decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję organu lub orzeczenie, które zostało

następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6)

decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy, w tym na skutek błędu organu

emerytalnego lub na podstawie błędnie wystawionych dokumentów innego organu.

2.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona

również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem

sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest

oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie

dla interesu publicznego.

3.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także

w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte

na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

4.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od

dnia jej wydania upłynął okres

1)

10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;

2)

5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;

3)

3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub

prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.

6.

O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.

7.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu

emerytalnego. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.

8.

Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych

w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem

dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,

stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.

”

.

W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,

Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2016 r. poz. 708 i 2270 oraz z 2017 r. poz. 38) art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek

osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli

1)

zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które

mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych

z tytułu tego zaopatrzenia;

2)

decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały

się fałszywe;

4)

decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego

przez osobę pobierającą świadczenie;

5)

decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie, które zostało następnie

uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6)

przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek

błędu organu emerytalnego.

2.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona

również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem

sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest

oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie

dla interesu publicznego.

3.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także

w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte

na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

4.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od

dnia jej wydania upłynął okres

1)

10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;

2)

5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;

3)

3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub

prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.

6.

O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.

7.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu

emerytalnego. Przepisy art. 32 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.

8.

Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych

w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem

dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,

stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.

”

.

Do postępowań niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy ustaw, o których mowa w art. 1-4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek

osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli

1)

zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które

mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych

z tytułu tego zaopatrzenia;

2)

decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały

się fałszywe;

4)

decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego

przez osobę pobierającą świadczenie;

5)

decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję organu lub orzeczenie, które zostało

następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6)

decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy, w tym na skutek błędu organu

emerytalnego lub na podstawie błędnie wystawionych dokumentów innego organu.

2.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona

również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem

sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest

oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie

dla interesu publicznego.

3.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także

w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte

na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

4.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od

dnia jej wydania upłynął okres

1)

10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;

2)

5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;

3)

3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub

prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.

6.

O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.

7.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu

emerytalnego. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.

8.

Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych

w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem

dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,

stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.

1.

Decyzja organu emerytalnego ustalająca prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość

świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ulega uchyleniu lub zmianie na wniosek

osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli

1)

zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności faktyczne, które

mają wpływ na prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokość świadczeń pieniężnych

z tytułu tego zaopatrzenia;

2)

decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3)

dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały

się fałszywe;

4)

decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu emerytalnego

przez osobę pobierającą świadczenie;

5)

decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie, które zostało następnie

uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6)

przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek

błędu organu emerytalnego.

2.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzja może zostać uchylona lub zmieniona

również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem

sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest

oczywiste, a uchylenie lub zmiana decyzji są niezbędne do zapobieżenia poważnej szkodzie

dla interesu publicznego.

3.

Z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 można uchylić lub zmienić decyzję także

w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte

na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego.

4.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, nie może nastąpić, jeżeli od

dnia jej wydania upłynął okres

1)

10 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2-4;

2)

5 lat - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 5;

3)

3 lat - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 6.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli w wyniku uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, osoba zainteresowana nabędzie prawo do zaopatrzenia emerytalnego lub

prawo do świadczenia pieniężnego z tytułu tego zaopatrzenia w wyższej wysokości.

6.

O wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji, o której

mowa w ust. 1, organ emerytalny zawiadamia niezwłocznie osobę zainteresowaną.

7.

Uchylenie lub zmiana decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji organu

emerytalnego. Przepisy art. 32 ust. 2 i 3a-5 stosuje się odpowiednio.

8.

Organ emerytalny odstępuje od uchylenia lub zmiany decyzji, z przyczyn określonych

w ust. 1 pkt 6, jeżeli uchylenie lub zmiana decyzji wiązałyby się z nadmiernym obciążeniem

dla osoby zainteresowanej, ze względu na jej sytuację osobistą lub materialną, wiek,

stan zdrowia lub inne szczególne okoliczności.