Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy o rzecznikach patentowych

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 221 i 1579) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Patentowego oraz Krajowej

Rady Rzeczników Patentowych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek minimalnych

opłat za czynności rzeczników patentowych przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz

przed Urzędem Patentowym działającym w trybie postępowania spornego i w sprawie sprzeciwu,

stanowiących podstawę do ustalenia kosztów zastępstwa, które mogą być zasądzone przez

sąd lub orzeczone przez Urząd Patentowy, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy

oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu

polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Koszty zastępstwa można ustalić w wysokości wyższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana

w odniesieniu do czynności danego rodzaju, ale nieprzekraczającej sześciokrotności

tej stawki, jeżeli przemawia za tym rodzaj i zawiłość sprawy oraz niezbędny nakład

pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania

sporu, również przed wniesieniem pozwu. W przypadku ustalenia opłaty za czynności

rzecznika patentowego w wysokości niższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana w

odniesieniu do czynności danego rodzaju, koszty zastępstwa ustala się zgodnie z przedstawionym

spisem kosztów.

”

,

c)

uchyla się ust. 3;

2)

w art. 13a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Skarb Państwa ponosi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika

patentowego ustanowionego z urzędu.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

W sprawie, w której kosztami postępowania został obciążony przeciwnik strony korzystającej

z pomocy udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu, koszty, o

których mowa w ust. 1, sąd przyznaje po wykazaniu bezskuteczności ich egzekucji.

4.

Koszty, o których mowa w ust. 1, obejmują

1)

koszty zastępstwa w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych opłat w postępowaniu

przed sądami administracyjnymi, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 13 ust. 2, oraz

2)

niezbędne udokumentowane wydatki rzecznika patentowego.

5.

Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że

koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.

”

.

1.

Przy ustalaniu kosztów zastępstwa w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe stawki minimalne.

2.

Do ustalenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego

ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostało

wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się dotychczasowe

stawki minimalne.

3.

Do umów z klientami, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawartych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.