Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 marca 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nawozach i nawożeniu

1.

Ustawa reguluje

1)

warunki i tryb wprowadzania do obrotu nawozów, z wyłączeniem spraw związanych z wprowadzaniem

do obrotu nawozów uregulowanych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października

2003 r. w sprawie nawozów

(Dz. Urz. WE L 304 z 21.11.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 467, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2003/2003”;

2)

warunki i tryb wprowadzania do obrotu środków wspomagających uprawę roślin;

3)

zadania i właściwość organów oraz jednostek organizacyjnych w zakresie wprowadzania

do obrotu nawozów na podstawie przepisów rozporządzenia nr 2003/2003;

4)

stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin w rolnictwie;

5)

zapobieganie zagrożeniom zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, które mogą powstać

w wyniku przewozu, przechowywania i stosowania nawozów oraz środków wspomagających

uprawę roślin;

6)

agrochemiczną obsługę rolnictwa.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów prawa wodnego w zakresie ograniczania i zapobiegania

zanieczyszczaniu wód związkami azotu pochodzącymi ze źródeł rolniczych.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

nawozy - produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub

zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy

mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne;

2)

nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” - nawozy spełniające wymagania określone w rozporządzeniu

nr 2003/2003;

3)

nawozy mineralne - nawozy nieorganiczne, produkowane w drodze przemian chemicznych,

fizycznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym wapno nawozowe, do którego zalicza

się wapno nawozowe zawierające magnez, a także niektóre nawozy pochodzenia organicznego;

4)

nawozy naturalne

a)

obornik, gnojówkę i gnojowicę,

b)

pochodzące od zwierząt gospodarskich, w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli

i rozrodzie zwierząt gospodarskich, odchody, z wyjątkiem odchodów pszczół, bez dodatków

innych substancji,

c)

guano

- przeznaczone do rolniczego wykorzystania;

5)

nawozy organiczne - nawozy wyprodukowane z substancji organicznej lub z mieszanin

substancji organicznych, w tym komposty, a także komposty wyprodukowane z wykorzystaniem

dżdżownic;

6)

nawozy organiczno-mineralne - mieszaniny nawozów mineralnych i organicznych;

7)

środek poprawiający właściwości gleby - substancje dodawane do gleby w celu poprawy

jej właściwości lub jej parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych lub

biologicznych;

8)

stymulator wzrostu - związek organiczny lub mineralny lub jego mieszaninę, wpływające

korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin, z wyłączeniem regulatora

wzrostu będącego środkiem ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin;

9)

podłoże do upraw - materiał inny niż glebę, w tym substraty, w którym są uprawiane

rośliny;

10)

środki wspomagające uprawę roślin - środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory

wzrostu i podłoża do upraw;

11)

wymagania jakościowe - zawartość składników pokarmowych w nawozie oraz jego parametry

chemiczne, fizyczne i fizykochemiczne, określone w ustawie i deklarowane przez producenta,

importera lub inny podmiot wprowadzający ten nawóz do obrotu, a w przypadku środków

wspomagających uprawę roślin - deklarowane przez producenta, importera lub inny podmiot

wprowadzający ten środek do obrotu parametry chemiczne, fizyczne, fizykochemiczne

lub biologiczne;

12)

konfekcjonowanie - pakowanie lub przepakowywanie nawozów lub środków wspomagających

uprawę roślin;

13)

wprowadzenie do obrotu

a)

oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inną odpłatną albo nieodpłatną formę zbycia

nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin przez

-

producenta - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

importera - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych

z terytorium państw trzecich,

-

producenta lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej,

b)

przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, przeznaczonych na potrzeby własne.

2.

Jeżeli w ustawie jest mowa o nawozach oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, stosuje się

określenia użyte w art. 2 rozporządzenia nr 2003/2003.

3.

Nawozy organiczne i polepszacze gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, uznaje się za nawozy i środki wspomagające

uprawę roślin wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu

art. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub z produktów

pochodnych w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub zawierające w

swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.

1.

Do obrotu można wprowadzać nawozy

1)

powstałe ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, przy czym nawozy

te nie mogą być oznaczane znakiem „NAWÓZ WE”;

2)

odpowiadające, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5, typom

wapna nawozowego, w których zanieczyszczenia nie przekraczają dopuszczalnych wartości

zanieczyszczeń;

3)

naturalne, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009.

2.

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE”

i środki wspomagające uprawę roślin mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych

w art. 4.

3.

Nawozy naturalne mogą być zbywane do bezpośredniego rolniczego wykorzystania wyłącznie

na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4.

Umowę, o której mowa w ust. 3, strony przechowują co najmniej przez 8 lat od dnia

jej zawarcia.

5.

Procedurą celną, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów

prawa celnego, mogą być objęte nawozy i środki wspomagające uprawę roślin przywożone z państw trzecich

1)

które można wprowadzać do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia objęcia dopuszczeniem do

obrotu, wynosi co najmniej 6 miesięcy - dla nawozów, środków poprawiających właściwości

gleby i stymulatorów wzrostu;

3)

które są zaopatrzone w informacje określone w art. 9 ust. 2-7 i ust. 9.

6.

Przepisu ust. 5

1)

nie stosuje się do nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

a)

przeznaczonych wyłącznie do celów naukowo-badawczych,

b)

nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

pkt 2 i 3 nie stosuje się do nawozów naturalnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, importer przedstawia organowi celnemu

pisemne oświadczenie, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin zgłaszany do

procedury celnej, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów

prawa celnego, nie jest przeznaczony do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Nawozy zawierające azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity,

przywożone z państw trzecich, zaopatruje się w ważny certyfikat potwierdzający ich

odporność na detonację, wydany przez jednostkę akredytowaną w tym zakresie na terytorium

państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, są

wprowadzane do obrotu na podstawie uzyskanego pozwolenia.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3

ust. 2.

3.

Wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, składa

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

3a.

Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera

1)

imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;

2)

oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu wnioskodawcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada;

5)

nazwę i rodzaj nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art.

3 ust. 2.

4.

Do wniosku dołącza się

1)

wyniki badań nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin;

2)

opinie, o których mowa w ust. 6;

3)

projekt instrukcji stosowania i przechowywania - dla nawozu albo środka poprawiającego

właściwości gleby, albo stymulatora wzrostu;

4)

zaświadczenie albo oświadczenie o wpisie do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze

Sądowym albo w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej potwierdzające

prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu nawozów albo

środków wspomagających uprawę roślin, a w przypadku prowadzenia działalności w formie

spółki cywilnej również kopię umowy tej spółki;

5)

kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu zakładu przetwórczego

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych wytwarzającego

nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin oraz nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego

lub oświadczenie o jej uzyskaniu - dla nawozów lub środków wspomagających uprawę roślin,

które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów

pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego

lub produkty pochodne, a w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin

pochodzącego z państwa innego niż Rzeczpospolita Polska - inne równoważne dokumenty.

4a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

5.

Wnioskodawca, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zamiast dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, do wniosku dołącza, przetłumaczone

na język polski przez tłumacza przysięgłego, dokumenty potwierdzające prowadzenie

przez niego działalności gospodarczej.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3

ust. 2, po uzyskaniu

1)

opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych, wydanych na podstawie przeprowadzonych

badań, potwierdzających, że

a)

nawóz

-

jest przydatny do nawożenia roślin lub gleb lub rekultywacji gleb, w tym dostarcza

roślinom składników pokarmowych, wpływając na wzrost plonu lub na stan odżywienia

roślin w sposób istotny lub na poprawę jakości plonu lub cech użytkowych roślin, lub

zwiększa żyzność gleb lub stawów rybnych,

-

spełnia minimalne wymagania jakościowe, określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 10 pkt 6, oraz deklarowane wymagania jakościowe,

-

nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej ich dopuszczalne wartości określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

b)

środek wspomagający uprawę roślin

-

spełnia wymagania jakościowe,

-

nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej dopuszczalne wartości zanieczyszczeń

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 pkt 5, albo

c)

środek poprawiający właściwości gleby, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

jest przydatny do poprawy właściwości lub parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych

lub biologicznych gleby,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

d)

stymulator wzrostu, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

wpływa korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin w inny sposób niż

składnik pokarmowy roślin,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie

z instrukcją stosowania i przechowywania, albo

e)

podłoże do upraw, oprócz wymagań określonych w lit. b

-

jest przydatne do uprawy roślin,

-

nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska;

2)

opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych o spełnieniu przez

a)

nawóz organiczny, organiczno-mineralny albo środek wspomagający uprawę roślin, które

zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, wymagań, o których mowa w rozporządzeniu nr 1069/2009,

b)

składnik dodany do nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka wspomagającego

uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału

kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają w swoim składzie

taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, wymagań, o których mowa

w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25

lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy

Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli

weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy

(Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.

7.

Szczegółową dokumentację dotyczącą nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin,

o których mowa w art. 3 ust. 2, dostarcza upoważnionej jednostce organizacyjnej przeprowadzającej

badania i wydającej opinie

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

8.

Koszty badań i koszty związane z wydawaniem opinii, o których mowa w ust. 6, ponosi

1)

producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium

państw trzecich;

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę

roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

9.

Minister właściwy do spraw rolnictwa odmawia, w drodze decyzji, wydania pozwolenia

na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których

mowa w art. 3 ust. 2, jeżeli z dołączonych do wniosku dokumentów nie wynika, że nawóz

albo środek wspomagający uprawę roślin spełniają wymagania określone w ust. 6.

10.

W przypadku wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego

albo środka wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej

uzyskanej z materiału kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają

w swoim składzie taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, składnik,

o którym mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, dodany do tego nawozu albo środka umieszcza się

w wykazie prowadzonym przez Głównego Lekarza Weterynarii wraz z podaniem informacji

o zawartości tego składnika w tym nawozie albo środku, wyrażonej ilościowo na jednostkę

objętości lub masy. Wykaz jest udostępniany na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii.

11.

Główny Lekarz Weterynarii umieszcza w wykazie wymienionym w ust. 10 składnik, o którym

mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, zatwierdzony przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia

nr 142/2011 wraz z podaniem informacji o zawartości tego składnika w nawozie albo

środku wspomagającym uprawę roślin wyrażonej ilościowo na jednostkę objętości lub

masy.

12.

Główny Lekarz Weterynarii wykreśla z wykazu wymienionego w ust. 10 składnik, o którym

mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, jeżeli składnik ten, zastosowany w nawozie albo środku

wspomagającym uprawę roślin zgodnie z zawartością podaną w tym wykazie, nie spełnia

wymagań, o których mowa w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia

nr 142/2011.

13.

Przepisu ust. 6 pkt 2 lit. b nie stosuje się w przypadku ubiegania się o wydanie pozwolenia

na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka

wspomagającego uprawę roślin, do których został dodany składnik umieszczony w wykazie,

o którym mowa w ust. 10, gdy zawartość tego składnika w nawozie lub środku jest taka

sama jak zawartość podana dla tego składnika w tym wykazie.

Do obrotu można wprowadzać także nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o

których mowa w art. 3 ust. 2, dopuszczone do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub Republice Turcji, które zostały wyprodukowane w innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub Republice Turcji lub w państwie będącym członkiem

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, jeżeli przepisy krajowe na podstawie których są one produkowane i wprowadzane

do obrotu zapewniają ochronę zdrowia ludzi, zwierząt i ochronę środowiska oraz przydatność

do stosowania, w zakresie odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 4 ust. 6.

Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin,

o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera

1)

nazwę nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, imię i nazwisko oraz miejsce

zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

a)

producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z

terytorium państw trzecich,

c)

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę

roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

określenie wymagań jakościowych;

3)

informację, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin został wytworzony z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawiera w swoim składzie

produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne - dla nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne

pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne;

4)

instrukcję stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości

gleby, albo stymulatora wzrostu, sporządzoną w języku polskim.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu

albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, na czas nieokreślony.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie

do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4

ust. 1, jeżeli

1)

nie są przestrzegane wymagania jakościowe określone w pozwoleniu albo

2)

zostanie ujawnione, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zagrażają zdrowiu

ludzi lub zwierząt lub środowisku, albo

3)

zostanie ujawnione, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin, które zostały

wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ust. 6 pkt 2.

2a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć, w drodze decyzji, pozwolenie na

wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa

w art. 4 ust. 1, jeżeli zostało ujawnione, że zmieniono skład lub surowce wykorzystywane

do produkcji nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin zadeklarowane w dokumentacji

dołączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka

wspomagającego uprawę roślin.

3.

Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę

roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub

w ust. 2a, zostało cofnięte to

1)

producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych

z terytorium państw trzecich,

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej

- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu w terminie 3 miesięcy

od dnia, w którym decyzja o cofnięciu pozwolenia stała się ostateczna.

4.

Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę

roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub

3, zostało cofnięte to

1)

producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych

z terytorium państw trzecich,

3)

producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej

- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu, na podstawie decyzji

o cofnięciu pozwolenia, która podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykazy nawozów i środków wspomagających

uprawę roślin, które mogą być wprowadzone do obrotu na podstawie pozwoleń, o których

mowa w art. 4 ust. 1, zawierające numer i datę wydania pozwolenia, informację, że

nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zostały wytworzone z produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty

uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, nazwę nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, a także imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę

oraz siedzibę i adres

1)

producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z

terytorium państw trzecich;

3)

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę

roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

Wykazy nawozów i środków wspomagających uprawę roślin są umieszczane na stronie internetowej

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa.

1.

Konfekcjonowanie może odbywać się wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody producenta

nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin i po uzgodnieniu z tym producentem

rodzaju opakowań stosowanych do konfekcjonowania.

2.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu wprowadzanego do obrotu, a w przypadku

nawozu luzem - w dokumentach, w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie

1)

informacje umożliwiające identyfikację nawozu, obejmujące

a)

napis o treści „nawóz powstały ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ

WE” „, z wyszczególnieniem tych typów - w przypadku nawozów, o których mowa w art.

3 ust. 1 pkt 1,

b)

określenie typu wapna nawozowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2,

c)

numer pozwolenia - dla nawozów, o których mowa w art. 3 ust. 2,

d)

dane o deklarowanej zawartości składników pokarmowych,

e)

dane dotyczące formy lub rozpuszczalności składników pokarmowych,

f)

nazwę handlową nawozu, jeżeli została nadana,

g)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

-

producenta - dla nawozu wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-

importera - dla nawozu przywiezionego z terytorium państw trzecich,

-

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - dla nawozu wyprodukowanego lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informacje o

a)

masie netto nawozu,

b)

okresie przydatności nawozu do stosowania;

3)

instrukcję stosowania i przechowywania nawozu.

3.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do środka wspomagającego uprawę roślin wprowadzanego

do obrotu, a w przypadku środka wspomagającego uprawę roślin luzem - w dokumentach,

w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie

1)

informacje umożliwiające identyfikację środka wspomagającego uprawę roślin, obejmujące

a)

numer pozwolenia,

b)

określenie wymagań jakościowych,

c)

nazwę handlową środka wspomagającego uprawę roślin, jeżeli została nadana,

d)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres

-

producenta - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

-

importera - dla środka wspomagającego uprawę roślin przywiezionego z terytorium państw

trzecich,

-

producenta lub innego podmiotu wprowadzającego środek wspomagający uprawę roślin na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego

lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2)

informacje o

a)

masie netto środka wspomagającego uprawę roślin,

b)

okresie przydatności środka poprawiającego właściwości gleby albo stymulatora wzrostu

do stosowania;

3)

instrukcję stosowania i przechowywania środka poprawiającego właściwości gleby albo

stymulatora wzrostu.

4.

Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, sporządza się w języku polskim oraz umieszcza

w widocznym miejscu, w sposób trwały i zapewniający ich czytelność, z tym że informacje

określone w ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz w ust. 3 pkt 1 lit. c i d, a także instrukcję

stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości gleby, albo

stymulatora wzrostu, podaje się oddzielnie od innych informacji wymienionych w ust.

2 lub 3.

5.

Etykiety dołączone do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin mocuje się w taki

sposób, aby pozostały one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego

systemu zamknięcia opakowania, a jeżeli do zamknięcia opakowania użyto plomby, podaje

się na niej informacje określone w ust. 2 pkt 1 lit. g lub w ust. 3 pkt 1 lit. d.

6.

W przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin luzem jeden egzemplarz

dokumentów, w które się je zaopatruje, zawierający informacje określone w ust. 2 lub

3, dołącza się do nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin w sposób zapewniający

dostęp do tych informacji.

7.

Nawozy i środki wspomagające uprawę roślin w postaci płynnej mogą być wprowadzone

do obrotu, jeżeli są do nich dołączone informacje o temperaturze, w jakiej nawóz albo

środek wspomagający uprawę roślin powinny być przechowywane, a także o środkach, jakie

powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania.

8.

Przepisów ust. 2-7 nie stosuje się do nawozów naturalnych.

9.

Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin

wprowadzonych do obrotu, a w przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin

luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, umieszcza się także informacje wynikające

z przepisów odrębnych.

10.

Znakowania nawozów organicznych, organiczno-mineralnych, środków poprawiających właściwości

gleby, stymulatorów wzrostu i podłoży do upraw, które zostały wytworzone z produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim

składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, dokonuje

się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzania badań nawozów lub wydawania

opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty

i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna, aby zapewnić właściwe

przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę procedury badawcze oraz kwalifikacje

i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w tych jednostkach, zgodne z zakresem

przeprowadzanych badań;

2)

szczegółowy zakres badań nawozów i elementy, jakie powinna zawierać opinia o nawozach,

wymienione w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia,

czy nawozy te spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich

do obrotu, określone w art. 4 ust. 6;

3)

szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej nawozów, mając na względzie konieczność

ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim należy poddać dany nawóz,

i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2;

4)

jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozów,

mając na względzie zapewnienie bezpiecznego ich stosowania i przechowywania;

5)

dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w nawozach i ich wartości, mając

na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;

6)

minimalne wymagania jakościowe, jakie powinny spełniać nawozy, o których mowa w art.

3 ust. 2, mając na względzie potrzebę zapewnienia ich skutecznego działania.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzenia badań środków wspomagających

uprawę roślin lub wydawania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. b-e oraz

pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka

organizacyjna, aby zapewnić właściwe przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę

procedury badawcze oraz kwalifikacje i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w

tych jednostkach, zgodne z zakresem przeprowadzanych badań;

2)

szczegółowy zakres badań środków wspomagających uprawę roślin i elementy, jakie powinna

zawierać opinia o środkach wspomagających uprawę roślin, wymienione w art. 4 ust.

6 pkt 1 lit. b-e oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia, czy środki te

spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich do obrotu, określone

w art. 4 ust. 6;

3)

szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej środków wspomagających uprawę roślin, mając

na względzie konieczność ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim

należy poddać dany środek, i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit.

b-e oraz pkt 2;

4)

jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania środków poprawiających

właściwości gleby oraz stymulatorów wzrostu, mając na względzie zapewnienie bezpiecznego

ich stosowania i przechowywania;

5)

dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w środkach wspomagających uprawę

roślin i ich wartości, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt

lub ochrony środowiska.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób umieszczania informacji umożliwiającej identyfikację nawozów, o

której mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1, mając na względzie zapewnienie właściwej informacji

o tych nawozach oraz zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi

lub zwierząt lub na środowisko;

2)

sposób pakowania nawozów, mając na względzie zapewnienie właściwej ich jakości oraz

zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko;

3)

dopuszczalne tolerancje zawartości składników nawozowych, biorąc pod uwagę ograniczenia

wynikające z technologii ich produkcji;

4)

sposób pobierania próbek i metody badań nawozów mineralnych w celu kontroli ich jakości,

mając na względzie zapewnienie spełniania przez nawóz parametrów chemicznych, fizycznych

i fizykochemicznych oraz wartości zanieczyszczeń zawartych w tych nawozach;

5)

typy wapna nawozowego oraz szczegółowe wymagania jakościowe dla tych typów, mając

na względzie zapewnienie właściwej ich jakości.

1.

Producent ubiegający się o oznaczenie nowego typu nawozu znakiem „NAWÓZ WE”, mający

siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składa

do ministra właściwego do spraw gospodarki wniosek o wystąpienie do Komisji Europejskiej

w tej sprawie.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki

1)

przekazuje Komisji Europejskiej i pozostałym państwom członkowskim Unii Europejskiej

kopię wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nawóz spełnia wymagania dla nowego typu

nawozu, określone w rozporządzeniu nr 2003/2003, albo

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania Komisji Europejskiej i pozostałym państwom członkowskim

Unii Europejskiej kopii wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nawóz nie spełnia

wymagań dla nowego typu nawozu, określonych w rozporządzeniu nr 2003/2003.

Koszty postępowania związane z rozpatrzeniem i przekazaniem wniosku o oznaczenie nowego

typu nawozu znakiem „NAWÓZ WE” ponosi producent ubiegający się o takie oznaczenie.

Minister właściwy do spraw gospodarki

1)

ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, listę akredytowanych laboratoriów upoważnionych do wykonywania badań potwierdzających

spełnianie przez nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” wymagań określonych dla tych

nawozów w przepisach rozporządzenia nr 2003/2003;

2)

informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej o

akredytowanych laboratoriach upoważnionych do wykonywania badań, o których mowa w

pkt 1.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia

1)

zakazać czasowo wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu

oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE”,

2)

uzależnić wprowadzenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu oznaczonego

znakiem „NAWÓZ WE” od spełnienia określonych warunków

- jeżeli zaistnieją przesłanki określone w art. 15 rozporządzenia nr 2003/2003.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa

członkowskie Unii Europejskiej o ograniczeniach we wprowadzaniu do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, o których mowa w

ust. 1, podając przyczyny uzasadniające wprowadzenie tych ograniczeń.

1.

Stosuje się wyłącznie nawozy i środki wspomagające uprawę roślin, które zostały dopuszczone

do obrotu na podstawie art. 3 ust. 1 i 2, art. 5 lub rozporządzenia nr 2003/2003.

2.

Nawozy stosuje się w sposób, który nie zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt lub środowisku.

3.

Zastosowana w okresie roku dawka nawozu naturalnego nie może zawierać więcej niż 170

kg azotu (N) w czystym składniku na 1 ha użytków rolnych.

4.

Środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu stosuje się zgodnie z

instrukcją ich stosowania i przechowywania.

1.

Podmiot, który prowadzi chów lub hodowlę drobiu powyżej 40 000 stanowisk lub chów

lub hodowlę świń powyżej 2000 stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg lub 750 stanowisk

dla macior

1)

posiada plan nawożenia opracowany zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej, na

podstawie składu chemicznego nawozów oraz potrzeb pokarmowych roślin i zasobności

gleb, uwzględniając stosowane odpady i środki wspomagające uprawę roślin, z wyłączeniem

tych podmiotów, które zbywają w całości nawozy naturalne;

2)

zagospodarowuje co najmniej 70% gnojówki i gnojowicy na użytkach rolnych, których

jest posiadaczem i na których prowadzi uprawę roślin, a pozostałe 30% może zbyć w

sposób określony w art. 3 ust. 3.

2.

Nabywca nawozu naturalnego, zbytego w sposób określony w art. 3 ust. 3, opracowuje

w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy plan nawożenia, spełniający wymagania określone

w ust. 1 pkt 1, jednak nie później niż do dnia rozpoczęcia stosowania nawozu naturalnego.

3.

Okręgowa stacja chemiczno-rolnicza, zwana dalej „okręgową stacją”, wydaje opinię o

planie nawożenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

4.

Za wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, okręgowa stacja pobiera opłatę.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi dochód budżetu państwa.

6.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, oraz nabywca nawozu naturalnego, o którym mowa w

ust. 2, przekazują do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz do wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia działalności,

o której mowa w ust. 1, kopię planu nawożenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust.

2, wraz z opinią, o której mowa w ust. 3, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej

opinii.

7.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie

opinii o planie nawożenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, oraz sposób jej

uiszczania, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez okręgową stację przy wydawaniu

opinii.

Do stosowania nawozów mineralnych, w tym nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, może

być użyty sprzęt agrolotniczy, jeżeli

1)

sprzęt ten jest wyposażony w urządzenia służące do tego celu;

2)

prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s, a wilgotność względna powietrza wynosi co najmniej

60%;

3)

powierzchnia upraw, do nawożenia których stosuje się sprzęt agrolotniczy, wynosi co

najmniej 30 ha i uprawy te są położone w odległości co najmniej 500 m od dróg publicznych,

budynków, obiektów, w których są utrzymywane zwierzęta, pasiek, upraw zielarskich,

ogrodów działkowych, cieków, zbiorników wodnych, rezerwatów przyrody, parków narodowych,

uzdrowisk oraz obszarów ochrony uzdrowiskowej, a także innych obiektów i obszarów

chronionych na podstawie przepisów odrębnych.

1.

Zabrania się stosowania nawozów

1)

na glebach zalanych wodą, przykrytych śniegiem, zamarzniętych do głębokości 30 cm

oraz podczas opadów deszczu;

2)

naturalnych

a)

w postaci płynnej oraz azotowych - na glebach bez okrywy roślinnej, położonych na

stokach o nachyleniu większym niż 10%,

b)

w postaci płynnej - podczas wegetacji roślin przeznaczonych do bezpośredniego spożycia

przez ludzi.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do nawożenia stawów wykorzystywanych do chowu

lub hodowli ryb.

1.

Czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów mogą być wykonywane

wyłącznie przez osoby posiadające świadectwo ukończenia szkolenia w tym zakresie;

wymagania tego nie stosuje się wobec absolwentów szkół rolniczych.

2.

Szkolenie w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą jednostki organizacyjne upoważnione

przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska oraz ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób stosowania nawozów, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia

ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;

2)

jednostki organizacyjne upoważnione do prowadzenia szkoleń z zakresu stosowania nawozów,

biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna,

aby zapewnić właściwą jakość prowadzonych szkoleń, oraz kwalifikacje i doświadczenie

zawodowe w zakresie prowadzonych szkoleń osób zatrudnionych w tych jednostkach.

1.

Nawozy, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, i środki wspomagające uprawę roślin,

w postaci stałej, przewożone luzem, zabezpiecza się w sposób, który uniemożliwia ich

rozsypywanie się, pylenie i zamoknięcie.

2.

Nawozy, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, i środki wspomagające uprawę roślin

w postaci płynnej, przewozi się w zamkniętych i szczelnych opakowaniach, zbiornikach

lub cysternach.

3.

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne i środki wspomagające uprawę roślin, które

zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,

lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty

pochodne, przewozi się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.

1.

Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne,

środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej przechowuje

się w opakowaniach jednostkowych, zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania.

2.

Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne,

środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej mogą

być również przechowywane luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym

podłożu, po ich przykryciu materiałem wodoszczelnym, zgodnie z instrukcją ich stosowania

i przechowywania.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do saletry amonowej i innych nawozów zawierających

azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity.

4.

Podłoża do upraw w postaci stałej przechowuje się w opakowaniach jednostkowych lub

luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu

materiałem wodoszczelnym.

5.

Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne

i środki wspomagające uprawę roślin, w postaci płynnej przechowuje się w zamkniętych

opakowaniach lub w szczelnych, przystosowanych do tego celu zbiornikach.

1.

Gnojówkę i gnojowicę przechowuje się wyłącznie w szczelnych zbiornikach o pojemności

umożliwiającej gromadzenie co najmniej 4-miesięcznej produkcji tego nawozu. Zbiorniki

te powinny być zbiornikami zamkniętymi, w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie

art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165, 1250 i 2255) dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich

usytuowanie.

2.

Podmioty, o których mowa w art. 18 ust. 1, przechowują nawozy naturalne, inne niż

wymienione w ust. 1, na nieprzepuszczalnych płytach, zabezpieczonych w taki sposób,

aby wycieki nie przedostawały się do gruntu.

1.

Krajowa Stacja Chemiczno-Rolnicza, zwana dalej „Stacją”, która podlega ministrowi

właściwemu do spraw rolnictwa, oraz podlegające jej okręgowe stacje wykonują zadania

związane z agrochemiczną obsługą rolnictwa.

2.

Stacja oraz okręgowe stacje są państwowymi jednostkami budżetowymi.

3.

Stacją kieruje dyrektor, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa.

4.

Okręgowymi stacjami kierują dyrektorzy, powoływani i odwoływani przez ministra właściwego

do spraw rolnictwa na wniosek dyrektora Stacji.

5.

Dyrektor Stacji nadzoruje i koordynuje działalność okręgowych stacji, w tym w zakresie

gospodarowania środkami publicznymi i realizowania planów dochodów i wydatków.

Do zadań Stacji należy

1)

określanie sposobu prowadzenia badań agrochemicznych, w tym dobór metod badawczych;

2)

ustalanie zakresu zadań wykonywanych przez okręgowe stacje;

3)

kontrola działalności okręgowych stacji, w tym stosowania przez nie metod badawczych

i terminowości wykonywania przez te stacje badań;

4)

podejmowanie działań w zakresie udziału laboratoriów okręgowych stacji w badaniach

dokładności wykonywania analiz chemicznych;

5)

organizacja szkoleń dla pracowników okręgowych stacji;

6)

tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz

zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;

7)

prowadzenie obsługi finansowej okręgowych stacji, w tym

a)

opracowywanie planów dochodów i wydatków dla poszczególnych okręgowych stacji,

b)

przekazywanie środków finansowych na działalność bieżącą okręgowych stacji;

8)

wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych

przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

1.

Do zadań okręgowych stacji należy

1)

wykonywanie analiz gleb, roślin, płodów rolnych i leśnych;

2)

doradztwo w sprawach nawożenia;

3)

wykonywanie badań jakości nawozów i środków wspomagających uprawę roślin;

4)

wykonywanie ekspertyz i wydawanie opinii o zasobności gleb, składzie chemicznym roślin,

nawozów i środków wspomagających uprawę roślin, a także prawidłowym stosowaniu nawozów

i środków wspomagających uprawę roślin;

5)

prowadzenie działalności szkoleniowej i informacyjnej w zakresie, o którym mowa w

pkt 1-4;

6)

tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz

zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;

7)

wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych

przez Stację.

2.

Okręgowe stacje, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, pobierają opłaty za

1)

analizy fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne

a)

gleb mineralnych i organicznych,

b)

ziem i gleb ogrodniczych, podłoży ogrodniczych, pożywek i wody,

c)

materiału roślinnego i pasz,

d)

ścieków i osadów ściekowych,

e)

nawozów naturalnych, organicznych, organiczno-mineralnych i mineralnych,

f)

środków wspomagających uprawę roślin;

2)

badania gleb na potrzeby doradztwa nawozowego;

3)

badania materiału roślinnego na potrzeby doradztwa rolniczego;

4)

prace terenowo-kartograficzne;

5)

opracowanie wyników przeprowadzonych analiz i badań;

6)

działalność szkoleniową i informacyjną.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zadań wykonywanych na potrzeby organów administracji

rządowej.

4.

Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania

opłat, o których mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez okręgowe stacje

przy wykonywaniu danej czynności oraz czas niezbędny do jej wykonania.

1.

Stacja prowadzi, na podstawie jednostkowych sprawozdań okręgowych stacji, miesięczną,

kwartalną, półroczną i roczną łączną sprawozdawczość budżetową Stacji i okręgowych

stacji oraz sporządza bilans roczny.

2.

Stacja i okręgowe stacje, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, prowadzą gospodarkę

finansową na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.

1.

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwana dalej „Inspekcją”,

sprawuje nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ

WE” i środków wspomagających uprawę roślin w sposób określony w przepisach o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych.

2.

W ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, organy Inspekcji oraz upoważnieni

pracownicy Inspekcji są uprawnieni do

1)

wstępu na grunty;

2)

dokonywania inwentaryzacji nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” i środków

wspomagających uprawę roślin;

3)

przeprowadzania kontroli w zakresie

a)

zgodności nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” z typami tych nawozów określonymi

w rozporządzeniu nr 2003/2003,

b)

spełniania przez nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” i środki wspomagające

uprawę roślin wymagań jakościowych oraz określonych, na podstawie art. 10 pkt 5 lub

art. 11 pkt 5, wymagań, jakie powinny one spełniać w zakresie dopuszczalnych wartości

zanieczyszczeń - dokonywanej na podstawie badań ich parametrów chemicznych, fizycznych,

fizykochemicznych i biologicznych, wykonywanych w laboratoriach wskazanych w przepisach

wydanych na podstawie art. 15 pkt 1 - dla nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” lub

w okręgowych stacjach chemiczno-rolniczych - dla pozostałych nawozów i środków wspomagających

uprawę roślin,

c)

przestrzegania przepisów dotyczących obrotu nawozami, nawozami oznaczonymi znakiem

„NAWÓZ WE” oraz środkami wspomagającymi uprawę roślin,

d)

zgodności wapna nawozowego, do którego zalicza się wapno nawozowe zawierające magnez,

z ich typami i szczegółowymi wymaganiami jakościowymi dla tych typów określonymi w

przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5;

4)

wstępu do obiektów, w których są przechowywane nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ

WE” lub środki wspomagające uprawę roślin;

5)

nieodpłatnego pobierania do badań próbek nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ

WE” oraz środków wspomagających uprawę roślin.

1.

Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „inspektorem”,

jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3, zostanie

stwierdzone, że nie są spełnione wymagania jakościowe lub zostały przekroczone, określone

na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5, dopuszczalne wartości zanieczyszczeń,

lub nie są spełnione warunki dotyczące wprowadzania do obrotu, określone w art. 3

ust. 1-4 lub art. 5, może, w drodze decyzji

1)

zakazać wprowadzenia do obrotu nawozu, nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE” albo

środka wspomagającego uprawę roślin;

2)

nakazać wycofanie z obrotu nawozu, nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE” albo środka

wspomagającego uprawę roślin.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Inspekcja Ochrony Środowiska przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących

warunków stosowania i przechowywania nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”

oraz środków wspomagających uprawę roślin w sposób określony w przepisach o Inspekcji

Ochrony Środowiska.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o wstrzymaniu prowadzenia chowu

lub hodowli zwierząt, o których mowa w art. 18 ust. 1, jeżeli podmiot prowadzący chów

lub hodowlę nie posiada pozytywnie zaopiniowanego planu nawożenia.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, wstrzymać prowadzenie

chowu lub hodowli zwierząt, o których mowa w art. 18 ust. 1, jeżeli nawozy naturalne

są stosowane niezgodnie z pozytywnie zaopiniowanym planem nawożenia.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska zezwala, w drodze decyzji, na ponowne podjęcie

prowadzenia chowu lub hodowli zwierząt, o których mowa w art. 18 ust. 1, jeżeli podmiot

prowadzący chów lub hodowlę usunie naruszenia stanowiące podstawę do wydania decyzji,

o których mowa w art. 33 i 34.

Inspekcja Weterynaryjna przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez nawozy lub

środki wspomagające uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty

uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, wymagań określonych w rozporządzeniu

nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia

lub w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1539, z 2015 r. poz. 266 i 470 oraz z 2016 r. poz. 1605).

1.

Kto wprowadza do obrotu

1)

nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, nienależące do typów nawozów wyszczególnionych

w załączniku nr I do rozporządzenia nr 2003/2003 lub niespełniające wymagań jakościowych

określonych dla danego typu nawozu w tym załączniku,

2)

nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin niezgodnie z warunkami określonymi w

art. 3 lub 5

- wycofuje je z obrotu, na własny koszt, oraz wnosi na rachunek urzędu skarbowego,

właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu wprowadzającego

do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę

roślin, opłatę sankcyjną stanowiącą 100% kwoty należnej za sprzedane nawozy, nawozy

oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające uprawę roślin, a w przypadku

innej formy zbycia nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” lub środków wspomagających

uprawę roślin - 100% wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać

za wprowadzone do obrotu nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające

uprawę roślin.

2.

Inspektor, właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu wprowadzającego

do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę

roślin, wydaje decyzję, w której stwierdza

1)

wprowadzenie do obrotu nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE”, nienależącego do typów

nawozów wyszczególnionych w załączniku nr I do rozporządzenia nr 2003/2003 lub niespełniającego

wymagań jakościowych dla danego typu nawozu określonych w tym załączniku, lub

2)

wprowadzenie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin niezgodnie z

warunkami określonymi w art. 3 lub 5

- oraz określa termin jego wycofania z obrotu, ilość wprowadzonego do obrotu nawozu

lub środka wspomagającego uprawę roślin oraz wysokość opłaty sankcyjnej, o której

mowa w ust. 1.

3.

Jeżeli wprowadzającym do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek

wspomagający uprawę roślin jest podmiot mający siedzibę albo miejsce zamieszkania

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1)

opłatę sankcyjną, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek urzędu skarbowego,

przy pomocy którego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście wykonuje

swoje zadania;

2)

decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.

4.

Inspektor przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ostateczną decyzję,

o której mowa w ust. 2 i 3.

5.

Jeżeli obowiązek wniesienia opłaty sankcyjnej wynikający z ostatecznej decyzji, o

której mowa w ust. 2 lub 3, nie został spełniony, właściwy naczelnik urzędu skarbowego

zawiadamia inspektora, który wystawia tytuł wykonawczy stanowiący podstawę do przymusowego

ściągnięcia tej opłaty w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6.

(uchylony)

1.

Podmiot wprowadzający do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek

wspomagający uprawę roślin wnosi opłaty za przeprowadzenie przez Inspekcję czynności

kontrolnych i przeprowadzenie badań laboratoryjnych, jeżeli w wyniku tej kontroli

stwierdzono, że nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” albo środki wspomagające

uprawę roślin nie spełniają wymagań jakościowych wynikających z przepisów rozporządzenia

nr 2003/2003 lub przepisów wydanych na podstawie art. 10 pkt 5 i 6, art. 11 pkt 5

lub art. 12 pkt 5 lub z pozwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub nie spełniają

wymagań określonych w art. 5, lub nie spełniają wymagań dodatkowych, zadeklarowanych

przez producenta, importera lub inny podmiot wprowadzający do obrotu nawóz, nawóz

oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę roślin.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania

opłat, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez Inspekcję

lub upoważnione do badań jednostki przy wykonywaniu danej czynności lub badania oraz

czas niezbędny do ich wykonania.

Opłaty, o których mowa w art. 37 i art. 38 ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.

Do opłat tych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201).

1.

Kto, wprowadzając do obrotu nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”

1)

deklaruje na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu albo w dokumentach, w które

się go zaopatruje, zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników

niezgodnie z art. 6, 17, 18, 19, 21 lub 23 rozporządzenia nr 2003/2003 lub niezgodnie

ze sposobem określonym na podstawie art. 12 tego rozporządzenia, lub

2)

umieszcza na etykiecie dołączonej do nawozu informacje dotyczące jego oznakowania

lub znakuje nawóz na opakowaniu w sposób niezgodny z warunkami określonymi na podstawie

art. 10 ust. 1 lub 2 rozporządzenia nr 2003/2003, lub

3)

nie umieszcza dla nawozów luzem oznakowań identyfikacyjnych w dokumentach, w które

się je zaopatruje, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 2003/2003, oraz nie

udostępnia tych dokumentów do kontroli, lub

4)

nie umieszcza na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu albo w dokumentach,

w które się go zaopatruje, następujących informacji w języku polskim

a)

napisanego wielkimi literami znaku „NAWÓZ WE” lub

b)

o typie nawozu, zgodnie z typami nawozu określonymi w załączniku nr I do rozporządzenia

nr 2003/2003, lub

c)

wyrazu „mieszanka” po określeniu typu nawozu - dla nawozów mieszanych, lub

d)

oznakowań dodatkowych określonych w art. 19, 21 lub 23 rozporządzenia nr 2003/2003,

lub

e)

o podstawowych albo drugorzędnych składnikach pokarmowych oraz mikroskładnikach i

odpowiadających im symbolach chemicznych, zgodnie z wymaganiami określonymi w art.

9 ust. 1 lit. a tiret piąte rozporządzenia nr 2003/2003, lub

f)

nazw składników pokarmowych i odpowiadających im ich symboli chemicznych, lub

g)

nazw mikroskładników pokarmowych zawartych w nawozie, wymienionych w porządku alfabetycznym

ich symboli chemicznych, jeżeli nawóz zawiera mikroskładniki, które w całości lub

w części są chemicznie związane ze związkiem organicznym, nazw mikroskładników pokarmowych,

po których dodaje się określenia: „schelatowany przez (z podaniem nazwy czynnika chelatującego

lub jego skrótu, określonego w sekcji E.3.1 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2003/2003)”

albo „skompleksowany przez (z podaniem nazwy czynnika kompleksującego, podanego w

sekcji E.3.2 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2003/2003)”, lub

h)

instrukcji stosowania nawozu, dla nawozów wymienionych w sekcjach E.1. i E.2. załącznika

nr I do rozporządzenia nr 2003/2003, lub

i)

o masie nawozów płynnych, lub

j)

o masie netto lub brutto nawozu oraz wadze opakowania w przypadku podania masy brutto

nawozu, lub

k)

imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu

producenta, o którym mowa w art. 2 lit. x rozporządzenia nr 2003/2003, lub

l)

o temperaturze przechowywania nawozów płynnych oraz o środkach, jakie powinny być

podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania, lub

5)

umieszcza identyfikację dobrowolną niezgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia

nr 2003/2003, lub

6)

umieszcza oznakowania dotyczące identyfikacji dobrowolnej, o której mowa w art. 9

ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 2003/2003, sprzecznie z oznakowaniem identyfikacji

obowiązkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia, lub

7)

nie umieszcza oddzielnie od innych informacji zawartych na opakowaniu, etykiecie dołączonej

do nawozu lub w dokumentach, w które się go zaopatruje, identyfikacji dobrowolnej,

o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 2003/2003, lub

8)

nie podaje informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2003/2003

oddzielnie od innych informacji umieszczonych na opakowaniu, etykiecie dołączonej

do nawozu lub dokumentach, w które się go zaopatruje, lub

9)

nie przechowuje dokumentacji o pochodzeniu nawozu, w tym nawozu o wysokiej zawartości

azotu na bazie azotanu amonu, i nie udostępnia tej dokumentacji do kontroli przez

okres, w którym nawozy znajdują się w obrocie, oraz przez okres 2 lat, licząc od dnia

wstrzymania dostaw przez producenta, lub

10)

proste o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu na azotan amonu, nie

gwarantuje, że nawozy te są zgodne z wymaganiami określonymi w sekcji 1 załącznika

nr III do rozporządzenia nr 2003/2003, lub

11)

nie posiada dokumentu stwierdzającego, że nawóz o zawartości azotu powyżej 28% masowych

w przeliczeniu na azotan amonu przeszedł pomyślnie test odporności na detonację w

laboratorium upoważnionym do jego przeprowadzenia, lub

12)

podaje zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników

niezgodnie z tolerancjami określonymi w załączniku nr II do rozporządzenia nr 2003/2003

lub systematycznie wykorzystuje te tolerancje, lub stosuje tolerancje w odniesieniu

do zawartości minimalnych i maksymalnych, określonych w załączniku nr I do rozporządzenia

nr 2003/2003, lub

13)

wprowadza do obrotu

a)

w opakowaniach, które nie są zamknięte w sposób lub przy zastosowaniu urządzenia,

o których mowa w art. 12 rozporządzenia nr 2003/2003, lub

b)

nieopakowane nawozy o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu na azotan

amonu

- podlega karze grzywny.

2.

Kto, wprowadzając do obrotu nawozy nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające

uprawę roślin

1)

konfekcjonuje je bez pisemnej zgody producenta lub nie uzgadnia z tym producentem

rodzaju opakowań stosowanych do konfekcjonowania, lub

2)

nie umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie, a w przypadku nawozów albo środków wspomagających

uprawę roślin luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, w widocznym miejscu,

sporządzonych w języku polskim, w sposób trwały i zapewniający ich czytelność, informacji

dotyczących identyfikacji nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których

mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, oraz instrukcji stosowania i przechowywania

nawozu, środka poprawiającego właściwości gleby albo stymulatora wzrostu, a także

informacji o masie netto nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin i okresie

ich przydatności do stosowania, lub

3)

nie podaje informacji określonych w ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz w ust. 3 pkt 1 lit.

c i d oddzielnie od innych informacji wymienionych w ust. 2 lub ust. 3, lub

4)

umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie, a w przypadku nawozów oraz środków wspomagających

uprawę roślin luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, informacje inne niż

określone w art. 9 ust. 2 lub ust. 3 oraz w ust. 9, lub

5)

zmienia treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozu, środka poprawiającego

właściwości gleby albo stymulatora wzrostu, o której mowa w pozwoleniu ministra właściwego

do spraw rolnictwa na wprowadzenie do obrotu nawozu, środka poprawiającego właściwości

gleby albo stymulatora wzrostu, lub

6)

nie mocuje etykiet dołączonych do nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin

w taki sposób, aby pozostały one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego

systemu zamknięcia opakowania, lub

7)

nie dołącza do nawozu oraz środka wspomagającego uprawę roślin luzem egzemplarza dokumentów

zawierającego informacje, określone w art. 9 ust. 2 lub ust. 3 w sposób zapewniający

dostęp do tych informacji, lub

8)

nie dołącza do nawozu oraz środka wspomagającego uprawę roślin w postaci płynnej informacji

o temperaturze, w jakiej powinny być one przechowywane, oraz informacji o środkach,

jakie powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom w trakcie ich przechowywania

9)

(uchylony)

- podlega karze grzywny.

3.

Kto deklaruje nieprawdziwe wymagania jakościowe nawozu albo środka wspomagającego

uprawę roślin, podlega karze grzywny.

Kto

1)

wprowadza do obrotu nawozy nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające

uprawę roślin

a)

niespełniające wymagań jakościowych lub

b)

w których zanieczyszczenia przekraczają dopuszczalne wartości zanieczyszczeń, określone

na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5, lub

2)

stosuje nawozy niezgodnie z zasadami i warunkami określonymi w art. 17-20 oraz w przepisach

wydanych na podstawie art. 22, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub

środowiska, lub

3)

stosuje nawozy i środki wspomagające uprawę roślin niedopuszczone do obrotu, lub

4)

stosuje środki poprawiające właściwości gleby albo stymulatory wzrostu niezgodnie

z ich instrukcją stosowania i przechowywania, lub

5)

wykonuje czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów,

nie posiadając uprawnień w tym zakresie, określonych w art. 21 ust. 1, lub

6)

przewozi lub przechowuje nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin w sposób niezgodny

z art. 23 lub 24, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska,

lub

7)

wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, art. 31 ust. 1 pkt 2 lub art.

37 ust. 1, nie wycofał nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wprowadzonych

do obrotu, lub

8)

(uchylony)

9)

będąc nabywcą nawozu naturalnego nie posiada pozytywnie zaopiniowanego planu nawożenia,

lub

10)

stosuje nawozy naturalne niezgodnie z pozytywnie zaopiniowanym planem nawożenia, lub

11)

przechowuje nawozy naturalne niezgodnie z warunkami określonymi w art. 25

- podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 40 i 41 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

(pominięte)

1.

Producenci, importerzy lub inne podmioty wprowadzające do obrotu środki wspomagające

uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie ustawy, występują,

w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do ministra właściwego do spraw

rolnictwa z wnioskiem o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu tych środków.

2.

Środki wspomagające uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie

ustawy, co do których nie wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, wycofuje

z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził je do obrotu, w terminie

12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.

Jeżeli po złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa

odmówi wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu środka wspomagającego uprawę roślin,

środek ten wycofuje z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził

go do obrotu, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o odmowie wydania pozwolenia

stała się ostateczna.

1.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. podmioty, o których mowa w art. 18 ust. 1, przechowują

gnojówkę i gnojowicę w szczelnych, zamkniętych zbiornikach.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki dotyczące zbiorników, o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania gnojówki

i gnojowicy, mając na względzie ochronę środowiska.

1.

Kto przechowuje gnojówkę i gnojowicę w sposób niezgodny z art. 49

-

podlega karze grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9, art. 10, art. 10c pkt 3, art. 11a

ust. 5, art. 15 i art. 20a ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 52, zachowują moc do

dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10, art. 12,

art. 18 ust. 7, art. 22 i art. 28 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż

przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu

(Dz. U. poz. 991, z 2004 r. poz. 876 oraz z 2005 r. poz. 1399 i 2103).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

1)

art. 10 ust. 1 i art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 18 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2,

3)

art. 35 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,

4)

art. 75ab ust. 1 i art. 83a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9,

5)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,

6)

art. 16 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 15,

7)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16,

8)

art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 18,

9)

art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 19,

10)

art. 16 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20,

11)

art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21,

12)

art. 39g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 22,

13)

art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23,

14)

art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24,

15)

art. 95a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 25,

16)

art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 26,

17)

art. 48 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,

18)

art. 28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29,

19)

art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,

20)

art. 22 ust. 3 i art. 31 ust. 10b ustawy zmienianej w art. 31,

21)

art. 57 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32,

22)

art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 33,

23)

art. 26 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 34,

24)

art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35,

25)

art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 36,

26)

art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 40,

27)

art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42,

28)

art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 43,

29)

art. 35 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 44,

30)

art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45,

31)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 47,

32)

art. 49 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 62a ust. 1 i

art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 48,

33)

art. 28 ust. 4, art. 85 ust. 4 i art. 115 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 51,

34)

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 52,

35)

art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 53,

36)

art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55,

37)

art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 56,

38)

art. 50 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 57

- uznaje się za wnioski złożone zgodnie z wymogami ustaw wymienionych w pkt 1-38 w

brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.