Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 marca 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie granicy państwowej

Granicą Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „granicą państwową”, jest powierzchnia

pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielająca terytorium państwa polskiego

od terytoriów innych państw i od morza pełnego. Granica państwowa rozgranicza również

przestrzeń powietrzną, wody i wnętrze ziemi.

Przebieg granicy państwowej na lądzie oraz rozgraniczenia morskich wód wewnętrznych

i morza terytorialnego z państwami sąsiednimi są określone w umowach międzynarodowych,

zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

Granica państwowa na morzu przebiega w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej,

określonej w odrębnych przepisach, lub po zewnętrznej granicy red włączonych do morza

terytorialnego.

1.

Przebieg granicy państwowej na lądzie i na morskich wodach wewnętrznych oznacza się

znakami granicznymi.

2.

Umowy międzynarodowe zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z sąsiednimi państwami określają

położenie, kształt, wymiary i kolor znaków granicznych oraz zasady ich utrzymywania.

1.

Granicę państwową, jeżeli tego inaczej nie regulują umowy międzynarodowe zawarte z

sąsiednimi państwami, ustala się

1)

na odcinkach lądowych oraz w miejscach, w których granica państwowa przecina wody

stojące lub wody płynące, przechodząc na drugi brzeg - według linii prostej, biegnącej

od jednego znaku granicznego do drugiego;

2)

na rzekach, potokach, strumieniach, kanałach nieżeglownych - według linii środkowej

koryta;

3)

na rzekach żeglownych - według linii środkowej głównego toru wodnego lub linii środkowej

głównego nurtu.

2.

Przez „wody graniczne” rozumie się rzeki, kanały oraz śródlądowe wody stojące, przez

które przebiega granica państwowa.

Rzeczpospolita Polska wykonuje swoje zwierzchnictwo nad terytorium lądowym oraz wnętrzem

ziemi znajdującym się pod nim, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym

oraz dnem i wnętrzem ziemi znajdującymi się pod nimi, a także w przestrzeni powietrznej

znajdującej się nad terytorium lądowym, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym.

1

Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za ochronę granicy państwowej na

lądzie i na morzu oraz kontrolę ruchu granicznego, w zakresie określonym w odrębnych

przepisach.

2.

Minister Obrony Narodowej odpowiada za ochronę granicy państwowej w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej.

3

Zadania ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w ust. 1, wykonuje

Komendant Główny Straży Granicznej.

4.

Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych

przy pomocy organu dowodzenia obroną powietrzną.

Umowy zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związane z realizacją

zadań określonych w art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, zachowują ważność.

W celu ochrony granicy państwowej ustanawia się pas drogi granicznej i strefę nadgraniczną.

„Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1.

Pasem drogi granicznej jest obszar o szerokości 15 metrów, licząc w głąb kraju od

linii granicy państwowej lub od brzegu wód granicznych albo brzegu morskiego.

2.

W pasie drogi granicznej umieszcza się w dobrze widocznych miejscach tablice z napisem

1)

„Granica państwa” - na granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu

przepisów rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice

(kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „kodeksem granicznym Schengen”;

2)

„Granica państwa przekraczanie zabronione” - na granicy państwowej stanowiącej granicę

zewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu granicznego Schengen.

3.

Jeżeli wynika to bezpośrednio z potrzeb związanych z ochroną granicy państwowej lub

kontrolą ruchu granicznego, wojewoda, na wniosek lub po zasięgnięciu opinii właściwego

miejscowo komendanta oddziału Straży Granicznej, może wprowadzić zakaz przebywania

na niektórych odcinkach pasa drogi granicznej na

1)

granicy państwowej stanowiącej granicę zewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu granicznego

Schengen;

2)

granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu granicznego

Schengen - w razie tymczasowego przywrócenia lub przedłużenia kontroli granicznej

osób przekraczających tę granicę, w okresie, na który kontrola została przywrócona

lub przedłużona.

4.

Zakazu, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się do właścicieli lub użytkowników gruntów

położonych w pasie drogi granicznej.

5.

Zakazu, o którym mowa w ust. 3, nie wprowadza się na oznakowanych szlakach turystycznych,

brzegu morskim i w kąpieliskach.

6.

Pas drogi granicznej w miejscach, w których jest wprowadzony zakaz przebywania, oznacza

się w dobrze widocznych miejscach tablicami z napisem „Pas drogi granicznej - wejście

zabronione”.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory tablic,

o których mowa w ust. 2 i 6, oraz sposób ich utrzymywania przez właściwych miejscowo

komendantów oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność należytego oznaczenia

przebiegu granicy państwowej oraz pasa drogi granicznej w miejscach, w których jest

wprowadzony zakaz przebywania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

9 i 10, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.

1.

Na gruntach położonych w pasie drogi granicznej Straż Graniczna może wykonywać czynności

związane z oznakowaniem i ochroną granicy państwowej oraz budową urządzeń służących

tej ochronie. Właściciele lub użytkownicy tych gruntów są obowiązani do umożliwienia

wykonywania tych czynności.

2.

Ze względów technicznych dopuszcza się budowanie urządzeń służących ochronie granicy

państwowej także poza pasem drogi granicznej.

3.

Właścicielowi nieruchomości za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odszkodowanie według zasad prawa cywilnego.

1.

W pasie drogi granicznej grunty i lasy przylegające do granicy państwowej lub do brzegów

rzek granicznych powinny być utrzymywane w stanie zapewniającym widoczność linii granicy

państwowej i znaków granicznych.

2.

Właściciele i użytkownicy gruntów i lasów, o których mowa w ust. 1, są obowiązani

do oczyszczania, odpłatnie na warunkach uzgodnionych z właściwymi organami Straży

Granicznej, tych gruntów i lasów z drzew i krzewów oraz innych zarośli na szerokość

ustaloną w umowach międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.

3.

W razie niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1 i 2 właściwy organ Straży Granicznej

może zlecić oczyszczenie tych gruntów i lasów innym podmiotom. Przepis art. 10 ust.

1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

4.

Koszty związane z utrzymywaniem w stanie zapewniającym widoczność przebiegu linii

granicy państwowej i znaków granicznych pokrywa się ze środków zaplanowanych na funkcjonowanie

Straży Granicznej.

1.

Strefa nadgraniczna obejmuje cały obszar gmin przyległych do granicy państwowej, a

na odcinku morskim - do brzegu morskiego. Jeżeli określona w ten sposób szerokość

strefy nadgranicznej nie osiąga 15 km, włącza się do strefy nadgranicznej również

obszar gmin bezpośrednio sąsiadujących z gminami przyległymi do granicy państwowej

lub brzegu morskiego.

2.

Jednostki zasadniczego podziału terytorialnego państwa, których granice znajdują się

w obszarze strefy nadgranicznej wyznaczonej w sposób określony w ust. 1, stanowią

część tej strefy.

3.

Zasięg strefy nadgranicznej oznacza się tablicami z napisem „Strefa nadgraniczna”.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin

i innych jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa położonych w strefie

nadgranicznej, a także wzór tablicy, o której mowa w ust. 3, oraz sposób utrzymywania

tablic przez właściwych komendantów oddziałów Straży Granicznej, uwzględniając konieczność

należytego oznaczenia strefy nadgranicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

uprawiania turystyki, sportu, polowań i połowu ryb w strefie nadgranicznej, uwzględniając

w szczególności możliwość wprowadzenia stałych lub czasowych ograniczeń w zakresie

korzystania z wód granicznych oraz nałożenia obowiązku powiadomienia organów Straży

Granicznej o planowanych czynnościach.

1.

Przekraczanie granicy państwowej jest dozwolone na podstawie dokumentów uprawniających

do jej przekroczenia.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy, w tym umowy międzynarodowe,

których Rzeczpospolita Polska jest stroną, lub przepisy prawa Unii Europejskiej.

3

Przekraczanie granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów

kodeksu granicznego Schengen następuje na zasadach określonych w kodeksie granicznym

Schengen.

4

W przypadku tymczasowego przywrócenia lub przedłużenia kontroli granicznej osób na

granicy państwowej stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu granicznego

Schengen do tej kontroli stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kontroli granicznej

na granicy państwowej stanowiącej granicę zewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu

granicznego Schengen.

(utracił moc)

1

Osoby przekraczające granicę państwową stanowiącą granicę zewnętrzną w rozumieniu

przepisów kodeksu granicznego Schengen są obowiązane poddać się kontroli granicznej,

w zakresie określonym kodeksem granicznym Schengen oraz innymi przepisami odrębnymi,

wykonywanej przez funkcjonariuszy Straży Granicznej.

2.

(uchylony)

3.

W razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą

kary, osoba, o której mowa w ust. 1, obowiązana jest do udostępnienia do przejrzenia

przedmioty, bagaże i środki transportu, a także powinna poddać się kontroli osobistej

na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej.

4.

Kontrola graniczna, o której mowa w ust. 1 i 3, może odbywać się z zastosowaniem urządzeń

technicznych oraz psów służbowych.

1.

Drogowe, kolejowe i rzeczne przejścia graniczne oraz rodzaje ruchu dozwolonego w tych

przejściach ustala się w umowach międzynarodowych.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala morskie i stałe lotnicze przejścia

graniczne oraz określa rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia, uwzględniając

w szczególności umowy międzynarodowe.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, może

1)

ustalać na czas określony dodatkowe lotnicze przejścia graniczne oraz określić rodzaj

ruchu dozwolonego w tych przejściach, czas ich otwarcia, podmioty, które zarządzający

lotniskiem powiadamia o lądowaniu lub starcie statku powietrznego, formę oraz termin

takiego powiadomienia, a także obowiązki zarządzającego lotniskiem w zakresie zapewnienia

dojazdu osób dokonujących kontroli w tych przejściach, uwzględniając przy ustalaniu

dodatkowych lotniczych przejść granicznych potrzeby danego regionu;

2

zarządzić czasowe zawieszenie lub ograniczenie ruchu na określonych przejściach granicznych,

uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa publicznego

albo ochronę przed zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także zapobieganie szerzeniu

się epidemii chorób zwierząt.

3a

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz ministrami właściwymi do spraw gospodarki morskiej, żeglugi śródlądowej i transportu

określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania zasięgu terytorialnego przejść

granicznych oraz podmioty właściwe w tych sprawach, a także szczegółowe obowiązki

podmiotów uczestniczących w prowadzeniu komunikacji międzynarodowej wobec organów

działających w przejściach granicznych, uwzględniając możliwość ograniczenia tych

obowiązków w sytuacjach szczególnych.

3b

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może wydać decyzję o czasowym, nie dłuższym

niż 7 dni, zawieszeniu lub ograniczeniu ruchu na określonych przejściach granicznych,

w przypadku wprowadzenia drugiego lub wyższego stopnia alarmowego, o którym mowa w

art. 15 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych

(Dz. U. poz. 904 i 1948). Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

4

Minister właściwy do spraw wewnętrznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” przejścia graniczne, rodzaj ruchu dozwolonego w tych przejściach

oraz czas ich otwarcia.

Przepisów art. 16 nie stosuje się do przejść granicznych, o których mowa w art. 17a.

1

Wojewoda jest zobowiązany do stałego utrzymywania drogowych, kolejowych, morskich

i rzecznych przejść granicznych, przejść granicznych przeznaczonych wyłącznie dla

małego ruchu granicznego, przejść turystycznych, przejść granicznych na szlakach turystycznych

przecinających granicę państwową, miejsc przekraczania granicy na szlakach turystycznych

oraz punktów nocnego postoju na rzekach granicznych znajdujących się na obszarze województwa

w stanie umożliwiającym przeprowadzenie sprawnej i skutecznej kontroli bezpieczeństwa,

granicznej, celnej, sanitarnej, weterynaryjnej, fitosanitarnej, chemicznej i radiometrycznej

oraz jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

1a

Wojewoda jest zobowiązany do stałego utrzymywania lotniczych przejść granicznych w

stanie umożliwiającym przeprowadzanie sprawnej i skutecznej kontroli pirotechnicznej

oraz kontroli, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem kontroli bezpieczeństwa wykonywanej

przez zarządzającego lotniskiem lub inny uprawniony podmiot, na zasadach określonych

w przepisach dotyczących ochrony lotnictwa cywilnego.

2.

W przypadku przejść granicznych znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w których kontrolę wykonują funkcjonariusze właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, obowiązki, o których mowa w ust. 1, wykonuje wojewoda, którego właściwość

miejscowa obejmuje województwo najbliższe przejścia granicznego.

2a.

Wojewoda może zlecić właścicielowi lub posiadaczowi gruntów lub obiektów kolejowych,

morskich, rzecznych lub lotniczych przejść granicznych realizację swoich zadań na

podstawie zawartej umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych

zadań. Umowa powinna określać

1)

szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja celowa została przyznana, i termin

jego wykonania;

2)

wysokość dotacji celowej udzielanej na wykonanie zadania i tryb płatności;

3)

termin wykorzystania dotacji celowej, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku

budżetowego;

4)

tryb kontroli wykonywania zadania;

5)

termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej;

6)

termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, nie dłuższy niż 15 dni, licząc

od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego

za granicą - 30 dni, licząc od określonego w umowie dnia jego wykonania.

2b

Wojewoda nie ponosi kosztów utrzymania pomieszczeń, miejsc i powierzchni niezwiązanych

z przeprowadzaniem kontroli, o których mowa w ust. 1 i 1a, w lotniczych, kolejowych,

morskich i rzecznych przejściach granicznych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres obowiązków wojewody w sprawach

finansowania i utrzymywania w należytym stanie przejść granicznych, o których mowa

w ust. 1 i 2, przejść turystycznych, miejsc przekraczania granicy na szlakach turystycznych

i punktów nocnego postoju na rzekach granicznych oraz wyposażenia w sprzęt, w szczególności

stosowany w kontroli granicznej, a także organy właściwe do osadzania i utrzymywania

znaków granicznych na morskich wodach wewnętrznych.

4.

Rozporządzenie powinno określić w szczególności zakres świadczeń i obowiązków rzeczowych

w celu utrzymania obiektów i wyposażenia technicznego znajdujących się w przejściu

granicznym, nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń w tych obiektach oraz urządzeń

niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a także możliwość finansowania przedsięwzięć

związanych z usprawnianiem ruchu granicznego ze środków pochodzących z pomocy finansowej

jednostki samorządu terytorialnego w zakresie określonym przez organ stanowiący tej

jednostki lub z pomocy zagranicznej, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej

kontroli granicznej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, przywraca tymczasowo,

przedłuża lub znosi kontrolę graniczną osób przekraczających granicę państwową stanowiącą

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen, określając

1)

odcinki granicy państwowej, na której kontrola graniczna osób zostaje przywrócona

tymczasowo, przedłużona lub zniesiona;

2)

przejścia graniczne, rodzaj ruchu dozwolonego przez te przejścia i czas ich otwarcia

oraz zasięg terytorialny przejść granicznych;

3)

okres, na który kontrola graniczna osób zostaje przywrócona tymczasowo lub przedłużona.

Rozporządzenie powinno uwzględniać dostosowanie zakresu kontroli do przyczyn uzasadniających

jej wprowadzenie oraz możliwość stosowania kontroli na niektórych odcinkach drogowych

lub kolejowych przecinających granicę państwową, a także w niektórych portach i przystaniach

oraz portach lotniczych i lotniskach.

1.

W celu przygotowania i utrzymania warunków do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

na drogach, liniach kolejowych, lotniskach, w portach, obiektach portowych lub na

przystaniach, na których w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej

możliwe będzie utworzenie drogowych, kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich

przejść granicznych w celu realizowania kontroli granicznej, Komendant Główny Straży

Granicznej prowadzi wykaz przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej powiadamia zarządcę drogi, zarządzającego infrastrukturą

kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią o ujęciu w wykazie

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej zarządzanej

przez nich drogi, linii kolejowej, lotniska, portu, obiektu portowego lub przystani.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu

przejść granicznych planowanych do tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

uwzględniając potrzebę zamieszczenia w wykazie informacji istotnych dla zarządcy drogi,

zarządzającego infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub

przystanią, przy planowaniu rozwiązań organizacyjnych umożliwiających taką kontrolę.

1.

Zarządca drogi publicznej ujętej w wykazie przejść granicznych do tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej zobowiązany jest do

1)

przygotowania projektów zmiany organizacji ruchu oraz przygotowania odpowiedniego

oznakowania drogi zapewniającego bezpieczeństwo ruchu drogowego;

2)

uwzględnienia przy budowie lub przebudowie drogi przecinającej granicę państwową warunków

umożliwiających prowadzenie kontroli granicznej w przypadku tymczasowego przywrócenia

kontroli granicznej;

3)

wprowadzenia na przejściach granicznych, z dniem tymczasowego przywrócenia kontroli

granicznej, organizacji ruchu zgodnej z projektami, o których mowa w pkt 1, zatwierdzonymi

przez właściwy organ zarządzający ruchem na drodze, na wniosek właściwego komendanta

oddziału Straży Granicznej.

2.

Skierowanie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinno nastąpić nie później niż

z chwilą tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej.

1.

Zarządzający infrastrukturą kolejową, lotniskiem, portem, obiektem portowym lub przystanią

oraz przewoźnicy kolejowi, w przypadku tymczasowego przywrócenia kontroli granicznej,

udzielają Straży Granicznej pomocy w zakresie organizacji kontroli granicznej niezbędnej

do sprawnego jej przeprowadzania oraz są zobowiązani do uzgodnienia z właściwym komendantem

placówki Straży Granicznej miejsca przeprowadzania kontroli granicznej osób przekraczających

granicę wewnętrzną w rozumieniu kodeksu granicznego Schengen. Straż Graniczna powinna

uwzględniać inne zadania własne właściwych zarządców infrastruktury.

2.

Do finansowania zadań, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 17 ust.

2a.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej,

w przypadkach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.

ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym

rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym

uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy

(Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 30, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”, może wystąpić do Europejskiej Agencji

Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii

Europejskiej o oddelegowanie na czas określony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

europejskich zespołów straży granicznej w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającego

Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw

Członkowskich Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE L 349 z 25.11.2004, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2007/2004”, do udziału w szybkiej interwencji.

Funkcjonariusze straży granicznych państw członkowskich Unii Europejskiej wchodzący

w skład europejskich zespołów straży granicznej na granicy państwowej stanowiącej

granicę zewnętrzną w rozumieniu przepisów kodeksu granicznego Schengen wykonują zadania

w ramach

1)

szybkich interwencji, realizowanych przez zespoły szybkiej interwencji na granicy,

zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi się do funkcjonariuszy Straży Granicznej,

w zakresie określonym w rozporządzeniu nr 863/2007;

2)

wspólnych operacji lub projektów pilotażowych zgodnie z przepisami krajowymi odnoszącymi

się do funkcjonariuszy Straży Granicznej, w zakresie określonym w rozporządzeniu nr

2007/2004.

1.

Komendant Główny Straży Granicznej w zakresie dotyczącym szybkich interwencji, wspólnych

operacji lub projektów pilotażowych wykonuje zadania krajowego punktu kontaktowego

właściwego w sprawach komunikacji z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną

na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej oraz uzgadnia plany

operacyjne.

2.

Komendant Główny Straży Granicznej może zgłaszać Agencji, o której mowa w ust. 1,

propozycje wspólnych operacji lub projektów pilotażowych oraz występować o ich zakończenie,

a także udzielać zgody na udział obserwatorów z państw trzecich w działaniach Agencji

określonych w rozporządzeniu nr 2007/2004.

Do funkcjonariuszy straży granicznych państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej

Polskiej, zadania określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, w zakresie transportowania,

przewozu oraz przesyłania broni i amunicji, stosuje się przepisy obowiązujące funkcjonariuszy

Straży Granicznej.

Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje zadania Krajowego Ośrodka Koordynacji

do Spraw Eurosur na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 z dnia 22 października

2013 r. ustanawiającym europejski system nadzorowania granic (EUROSUR)

(Dz. Urz. UE L 295 z 06.11.2013, str. 11).

Warunki przekraczania granicy państwowej oraz wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej przez własne i obce cywilne statki powietrzne określają

przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2016 r. poz. 605, 904, 1361 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60) oraz umowy międzynarodowe, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.

1.

Przekroczenie granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni

powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić na podstawie zezwolenia wydanego

przez Dowódcę Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych, udzielonego na wniosek zainteresowanego

podmiotu.

1a.

Minister Obrony Narodowej, na wniosek Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych,

może, w drodze zarządzenia, upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej właściwej w zakresie służby ruchu lotniczego do wydawania

zezwoleń, o których mowa w ust. 1.

2.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wymaga przekroczenie granicy państwowej i

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej obcych wojskowych statków

powietrznych wykonujących zadania wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej w ramach

Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego.

3.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane wobec obcego wojskowego statku

powietrznego

1)

na którego pokładzie znajduje się przedstawiciel obcego państwa, składający oficjalną

wizytę w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

stanowiącego honorową eskortę statku powietrznego, o którym mowa w pkt 1;

3)

wykonującego lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej

a)

związany z prowadzeniem akcji poszukiwawczo-ratowniczej w celu udzielenia pomocy ludziom

albo statkowi powietrznemu lub statkowi morskiemu znajdującemu się w niebezpieczeństwie,

b)

związany z niesieniem pomocy medycznej lub technicznej albo pomocy w razie klęski

żywiołowej lub zagrożenia środowiska,

c)

związany z wykonywaniem zadań wynikających z umów międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita

Polska jest związana, jeżeli obowiązek udostępnienia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej

Polskiej wynika z tych umów,

d)

w przypadku gdy ten statek znajduje się w niebezpieczeństwie lub gdy wykonuje ten

lot dla uniknięcia niebezpieczeństwa.

4.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania z wnioskiem o zezwolenie na przekroczenie

granicy państwowej i lot obcego wojskowego statku powietrznego w przestrzeni powietrznej

Rzeczypospolitej Polskiej oraz wzór wniosku w tej sprawie, a także warunki wykonywania

lotów przez taki statek w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, mając

na względzie zapewnienie sprawności postępowania w sprawach udzielania zezwoleń na

wykonanie lotów w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez obce wojskowe

statki powietrzne oraz bezpieczeństwo ruchu lotniczego w tej przestrzeni.

1.

Obcy wojskowy statek powietrzny, który przekroczył granicę państwową albo wykonuje

lot w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia, o którym mowa

w art. 18a ust. 1, lub niezgodnie z warunkami tego zezwolenia, oraz obcy cywilny statek

powietrzny, który przekroczył granicę państwową niezgodnie z przepisami ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze lub umowami międzynarodowymi, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, może być

wezwany przez państwowy organ zarządzania ruchem lotniczym do

1)

opuszczenia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu;

3)

lądowania na wskazanym przez ten organ lotnisku;

4)

wykonania innych poleceń, mających na celu zaprzestanie naruszania przestrzeni powietrznej.

2.

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1, obcy statek powietrzny może być przechwycony przez wojskowy statek powietrzny,

zwany dalej „statkiem przechwytującym”. Przechwycenie polega na identyfikacji statku

powietrznego, nawiązaniu z nim łączności radiowej i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu

go na właściwy kierunek lub wysokość lotu albo wymuszeniu lądowania na wskazanym lotnisku.

2a.

W przypadku niezastosowania się do któregokolwiek z wezwań i poleceń, o których mowa

w ust. 1 i 2, obcy wojskowy statek powietrzny może być

1)

ostrzeżony strzałami ostrzegawczymi przez statek przechwytujący, a w przypadku dalszego

niestosowania się do wezwania - zniszczony;

2)

zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w ust. 2 i w pkt 1, w sytuacji

a)

dokonywania zbrojnej napaści lub agresji przeciwko celom położonym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

gdy na pokładzie nie ma żadnych osób,

c)

gdy jest użyty jako środek ataku o charakterze terrorystycznym.

2b.

W rozumieniu niniejszej ustawy atakiem o charakterze terrorystycznym jest czyn popełniony

w celu

1)

poważnego zastraszenia wielu osób;

2)

zmuszenia organu władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa albo

organu organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania określonych czynności;

3)

wywołania poważnych zakłóceń w ustroju lub gospodarce Rzeczypospolitej Polskiej, innego

państwa lub organizacji międzynarodowej - a także groźba popełnienia takiego czynu.

2c.

Przepis ust. 2a stosuje się do obcego cywilnego statku powietrznego, który nie posiada

żadnych osób na pokładzie lub na pokładzie którego znajdują się wyłącznie osoby zamierzające

użyć tego statku powietrznego jako środka ataku o charakterze terrorystycznym.

3.

Decyzję o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 2, 2a i 2c, podejmuje Dowódca

Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.

4.

Zmuszony do lądowania na lotnisku międzynarodowym obcy statek powietrzny, jego załogę

i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający lotniskiem przekazuje

Straży Granicznej.

5.

Obcy statek powietrzny zmuszony do lądowania na lotnisku innym niż lotnisko międzynarodowe

lub na lądowisku, jego załogę i ładunek oraz pasażerów i ich bagaże, podmiot zarządzający

lotniskiem lub użytkownik lądowiska przekazuje właściwym organom, powiadamiając o

tym zdarzeniu organ Straży Granicznej.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organ dowodzenia obroną powietrzną,

o którym mowa w art. 7 ust. 4, oraz tryb postępowania przy stosowaniu środków, o których

mowa w ust. 2, 2a i 2c, mając na względzie zapewnienie prawidłowego zastosowania tych

środków tylko w przypadku braku możliwości innego wymuszenia przestrzegania prawa

polskiego, a także sprawność i skuteczność współdziałania organu dowodzenia obroną

powietrzną z państwowym organem zarządzania ruchem lotniczym oraz organami zapewniającymi

bezpieczeństwo państwa.

1.

Traci moc dekret z dnia 23 marca 1956 r. o ochronie granic państwowych

(Dz. U. poz. 51, z 1959 r. poz. 168, z 1969 r. poz. 95, z 1977 r. poz. 162 oraz z 1990 r. poz. 198).

2.

(pominięty)

Przepis art. 14a traci moc z dniem określonym w decyzji Rady dotyczącej pełnego stosowania

dorobku Schengen w Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

1.

Postępowania administracyjne wszczęte na podstawie przepisów zmienianych niniejszą

ustawą i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są prowadzone

na podstawie przepisów dotychczasowych przed organami, które przejęły zadania i kompetencje

na podstawie niniejszej ustawy.

2.

Organy, które przejęły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmują

wszystkie związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organów, które

utraciły te zadania i kompetencje.

3.

Organy, które utraciły zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przekazują

niezwłocznie akta spraw administracyjnych oraz inne dokumenty organom, które przejęły

te zadania i kompetencje.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 39 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 43, który

wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.