Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej, polityki wynagrodzeń oraz szczegółowego sposobu szacowania kapitału wewnętrznego w bankach

Rozporządzenie określa

1)

szczegółowy sposób funkcjonowania w bankach systemu zarządzania ryzykiem i systemu

kontroli wewnętrznej, w tym tryb anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu

lub rady nadzorczej naruszeń prawa oraz obowiązujących w banku procedur i standardów

etycznych;

2)

szczegółowy zakres polityki wynagrodzeń i sposób jej ustalania;

3)

szczegółowy sposób szacowania kapitału wewnętrznego i dokonywania przez bank przeglądów

strategii i procedur szacowania i stałego utrzymywania kapitału wewnętrznego (utrzymywania

poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał wewnętrzny

banku).

1.

System zarządzania ryzykiem, system kontroli wewnętrznej, szacowanie kapitału wewnętrznego

i dokonywanie przeglądów strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego i utrzymywania

poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał wewnętrzny

banku, polityka wynagrodzeń oraz procedury anonimowego zgłaszania naruszeń prawa oraz

obowiązujących w banku procedur i standardów etycznych funkcjonują w banku na podstawie

strategii zarządzania bankiem, strategii zarządzania ryzykiem, polityk, procedur i

planów.

2.

System zarządzania ryzykiem, system kontroli wewnętrznej oraz proces szacowania kapitału

wewnętrznego i utrzymywania poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym niż

oszacowany kapitał wewnętrzny banku odnoszą się do działalności prowadzonej bezpośrednio

przez bank oraz uwzględniają funkcjonowanie banku w holdingach, o których mowa w art. 141f ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zwanej dalej „ustawą - Prawo bankowe”, oraz w systemach ochrony, o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1826), zwanych dalej „systemami ochrony”.

1.

Funkcjonujące w banku system zarządzania ryzykiem i system kontroli wewnętrznej są

zorganizowane w banku na trzech niezależnych poziomach.

2.

Na pierwszy poziom składa się zarządzanie ryzykiem w działalności operacyjnej banku.

3.

Na drugi poziom składa się co najmniej

1)

zarządzanie ryzykiem przez pracowników na specjalnie powoływanych do tego stanowiskach

lub w komórkach organizacyjnych, niezależnie od zarządzania ryzykiem, o którym mowa

w ust. 2;

2)

działalność komórki do spraw zgodności.

4.

Na trzeci poziom składa się działalność komórki audytu wewnętrznego.

5.

Na wszystkich trzech poziomach, w ramach systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli

wewnętrznej, pracownicy banku w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych odpowiednio

stosują mechanizmy kontrolne, o których mowa w § 36 ust. 1, lub niezależnie monitorują

przestrzeganie mechanizmów kontrolnych.

6.

W przypadku banków będących uczestnikami systemu ochrony mechanizmy kontrolne na trzecim

poziomie oraz niezależne monitorowanie ich przestrzegania stosuje bank zrzeszający

zarządzający tym systemem albo zarządzająca tym systemem jednostka zarządzająca, o

której mowa w art. 22d ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, zwana dalej „jednostką zarządzającą”.

Zarząd banku projektuje, wprowadza oraz zapewnia działanie systemu zarządzania ryzykiem,

systemu kontroli wewnętrznej, szacowania kapitału wewnętrznego, utrzymywania poziomu

funduszy własnych na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał wewnętrzny i dokonywania

przeglądów strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego, polityki wynagrodzeń

oraz procedur anonimowego zgłaszania naruszeń prawa oraz obowiązujących w banku procedur

i standardów etycznych w szczególności przez

1)

zapewnienie struktury organizacyjnej dostosowanej do wielkości i profilu ponoszonego

ryzyka i umożliwiającej skuteczne wykonywanie zadań;

2)

opracowanie, przyjęcie i powiązanie strategii zarządzania bankiem z systemem zarządzania

ryzykiem, systemem kontroli wewnętrznej, polityką wynagrodzeń oraz procesem szacowania

kapitału wewnętrznego i utrzymywania poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym

niż oszacowany kapitał wewnętrzny banku;

3)

opracowanie, przyjęcie i wdrożenie strategii i polityk oraz zapewnienie wdrożenia

planów, o których mowa w § 2 ust. 1, zgodnie z przyjętymi zasadami legislacji wewnętrznej,

oraz monitorowanie ich przestrzegania;

4)

ustanowienie odpowiednich zasad raportowania, w tym zasad raportowania zarządu do

rady nadzorczej;

5)

zapewnienie przejrzystości działań banku oraz przyjęcie i wprowadzenie zasad polityki

informacyjnej;

6)

wprowadzanie niezbędnych korekt i udoskonaleń systemu zarządzania w przypadku zmiany

wielkości i profilu ryzyka w działalności banku oraz czynników otoczenia gospodarczego

lub wykrycia nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu zarządzania.

Zarząd banku zapewnia zgodność działania banku z obowiązującymi przepisami prawa,

z uwzględnieniem działania banku na podstawie przepisów prawa innego państwa i powiązań

banku z innymi podmiotami, które mogłyby utrudnić skuteczne zarządzanie bankiem.

1.

Rada nadzorcza sprawuje nadzór nad wprowadzeniem systemu zarządzania ryzykiem, systemu

kontroli wewnętrznej, szacowania kapitału wewnętrznego i dokonywania przeglądów strategii

i procedur szacowania kapitału wewnętrznego i utrzymywania poziomu funduszy własnych

na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał wewnętrzny banku, polityki wynagrodzeń

oraz procedur anonimowego zgłaszania naruszeń prawa oraz obowiązujących w banku procedur

i standardów etycznych oraz ocenia ich adekwatność i skuteczność. W celu realizacji

tych zadań rada nadzorcza w szczególności

1)

wybiera członków zarządu posiadających odpowiednie kwalifikacje do sprawowania wyznaczonych

im funkcji;

2)

zatwierdza przyjętą przez zarząd strategię zarządzania bankiem oraz nadzoruje jej

przestrzeganie;

3)

monitoruje skuteczność czynności wykonywanych przez członków zarządu w związku z realizacją

ich zadań w zakresie systemu zarządzania;

4)

nadzoruje przestrzeganie w banku polityk, procedur i planów, o których mowa w § 2

ust. 1.

2.

W przypadku banków będących uczestnikami systemu ochrony nadzór nad działalnością

komórki audytu wewnętrznego systemu ochrony sprawuje organ nadzorujący system ochrony

w rozumieniu art. 22e ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających.

1.

W ramach systemu zarządzania ryzykiem bank zarządza ryzykiem przez identyfikację,

pomiar lub szacowanie, kontrolę, monitorowanie ryzyka oraz raportowanie o ryzyku.

2.

Niezależnie od funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem w banku na podstawie dokumentów,

o których mowa w § 2 ust. 1, zarządzanie ryzykiem w banku realizowane jest także na

podstawie odpowiednich analiz.

3.

W ramach kontroli ryzyka bank zabezpiecza się przed ryzykiem lub je ogranicza, wprowadzając

odpowiednie do skali i złożoności działalności banku mechanizmy kontroli ryzyka, w

szczególności w postaci limitów, o których mowa w § 14.

4.

Zarządzanie ryzykiem w banku realizowane jest przez zarząd w ramach przypisanych mu

obowiązków oraz

1)

na pierwszym poziomie, o którym mowa w § 3 ust. 2;

2)

na drugim poziomie w zakresie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 1.

Zarząd banku projektuje, wprowadza oraz zapewnia działanie systemu zarządzania ryzykiem,

w szczególności przez

1)

określanie bieżącej i przyszłej gotowości banku do podejmowania ryzyka;

2)

opracowywanie i przyjmowanie strategii zarządzania ryzykiem;

3)

wprowadzanie podziału realizowanych w banku zadań, zapewniającego niezależność zarządzania

ryzykiem na pierwszym poziomie, o którym mowa w § 3 ust. 2, od zarządzania ryzykiem

na drugim poziomie w zakresie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 1;

4)

nadzorowanie zarządzania ryzykiem na pierwszym i drugim poziomie, o których mowa w

§ 3;

5)

opracowywanie i akceptowanie polityk oraz zapewnianie wdrożenia procedur, na podstawie

których funkcjonować ma w banku system zarządzania ryzykiem, zgodnie z przyjętymi

zasadami legislacji wewnętrznej, oraz monitorowanie ich przestrzegania;

6)

nadzorowanie wielkości i profilu ryzyka w banku, w tym ryzyka związanego z działalnością

podmiotów zależnych, z uwzględnieniem funkcjonowania banku w holdingach, o których

mowa w art. 141f ust. 1 ustawy - Prawo bankowe;

7)

ustanawianie zasad raportowania przez jednostki organizacyjne, komórki organizacyjne

oraz stanowiska organizacyjne banku o rodzajach i wielkości ryzyka w działalności,

w sposób umożliwiający monitorowanie poziomu ryzyka w banku.

Członek lub członkowie zarządu banku, o których mowa w art. 22a ust. 4 ustawy - Prawo bankowe, odpowiadają w szczególności za

1)

nadzór nad zarządzaniem ryzykiem na drugim poziomie w zakresie, o którym mowa w §

3 ust. 3 pkt 1;

2)

dostarczanie zarządowi i radzie nadzorczej banku kompleksowych informacji na temat

ryzyka.

Rada nadzorcza sprawuje nadzór nad wprowadzeniem systemu zarządzania ryzykiem oraz

ocenia adekwatność i skuteczność tego systemu, w szczególności przez

1)

zatwierdzenie określonego przez zarząd banku akceptowalnego ogólnego poziomu ryzyka

oraz monitorowanie jego przestrzegania;

2)

zatwierdzenie przyjętej przez zarząd banku strategii zarządzania ryzykiem oraz monitorowanie

jej przestrzegania;

3)

nadzór nad opracowaniem, przyjęciem i wdrożeniem polityk i procedur, na podstawie

których funkcjonować ma w banku system zarządzania ryzykiem;

4)

nadzór nad wykonywaniem przez członków zarządu obowiązków, o których mowa w § 8 i

§ 9;

5)

określenie zasad raportowania do rady nadzorczej o rodzajach i wielkości ryzyka w

działalności, po uprzednim przedstawieniu propozycji przez zarząd, w sposób umożliwiający

nadzorowanie systemu zarządzania ryzykiem w banku;

6)

coroczną ocenę adekwatności i skuteczności systemu zarządzania ryzykiem.

1.

W ramach nadzoru nad systemem zarządzania ryzykiem rada nadzorcza może zlecić bieżące

monitorowanie systemu zarządzania ryzykiem komitetowi do spraw ryzyka, o którym mowa

w art. 9cb ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo bankowe, lub połączonemu komitetowi, o którym mowa w art. 9cb ust. 5 tej ustawy.

2.

Bez względu na zlecenie bieżącego monitorowania systemu zarządzania ryzykiem komitetom

wskazanym w ust. 1 na radzie nadzorczej spoczywa odpowiedzialność za nadzór i coroczną

ocenę adekwatności i skuteczności systemu zarządzania ryzkiem.

1.

Bank stosuje metody identyfikowania i pomiaru lub szacowania ryzyka, kontroli ryzyka,

monitorowania i raportowania o ryzyku związanym z jego działalnością, dostosowane

do wielkości i profilu ryzyka.

2.

Częstotliwość pomiaru lub szacowania ryzyka dostosowana jest do wielkości oraz profilu

i rodzajów ryzyka w działalności banku.

3.

Stosowane przez bank metody pomiaru lub szacowania ryzyka uwzględniają aktualnie prowadzoną

i planowaną działalność banku oraz kryteria udzielania zezwoleń, o których mowa w

art. 329 ust. 1, art. 352 ust. 1 i art. 358 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych

dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE)

nr 648/2012

(Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm. , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 575/2013”, z uwzględnieniem przepisów części

trzeciej, tytułu III, rozdziału 2 tego rozporządzenia.

1.

W ramach pomiaru ryzyka bank przeprowadza testy warunków skrajnych.

2.

Testy warunków skrajnych są przeprowadzane w banku na podstawie założeń zapewniających

rzetelny pomiar lub szacowanie ryzyka.

1.

W ramach kontroli ryzyka bank stosuje limity dostosowane do wielkości i profilu ryzyka

występującego w banku.

2.

Przyjęte rodzaje limitów oraz ich wysokość zatwierdza zarząd banku lub odpowiednie

komitety powołane przez zarząd banku.

3.

Bank określa w procedurach zasady ustalania i aktualizowania wysokości limitów, o

których mowa w ust. 1, oraz częstotliwość monitorowania ich przestrzegania i raportowania

o wynikach tego monitoringu.

4.

Wysokość limitów, o których mowa w ust. 1, jest dostosowana do zaakceptowanego przez

radę nadzorczą akceptowalnego ogólnego poziomu ryzyka.

5.

Analizy będące podstawą do określenia wysokości limitów są odpowiednio udokumentowane.

W ramach kontroli ryzyka bank określa sposób postępowania w przypadku przekroczenia

limitów, o których mowa w § 14 ust. 1, sposoby wyeliminowania tego przekroczenia oraz

środki mające na celu zapobieżenie takim sytuacjom w przyszłości.

Monitorowanie ryzyka odbywa się z częstotliwością umożliwiającą dostarczanie radzie

nadzorczej, zarządowi i innym wskazanym przez zarząd jednostkom organizacyjnym, komórkom

organizacyjnym oraz stanowiskom organizacyjnym banku informacji o zmianach wielkości

i profilu ryzyka banku.

1.

W banku funkcjonuje system sprawozdawczości zarządczej, wspomagający proces decyzyjny

w zakresie zarządzania ryzykiem w banku, na który składa się w szczególności raportowanie

o ryzyku.

2.

Raportowanie o ryzyku

1)

powinno zawierać rzetelne, dokładne i aktualne dane oraz dostarczać wykorzystywanych

w zarządzaniu ryzykiem informacji na temat rodzajów, wielkości i profilu ryzyka w

działalności banku;

2)

służy ocenie skutków decyzji w zakresie zarządzania ryzykiem w banku i monitorowaniu

przestrzegania limitów, o których mowa w § 14 ust. 1.

Realizując strategię zarządzania ryzykiem, bank wprowadza i aktualizuje polityki i

procedury zarządzania ryzykiem, określające w szczególności

1)

w zakresie ryzyka kredytowego i kontrahenta

a)

wewnętrzne metody pozwalające na dokonanie identyfikacji, pomiaru lub szacowania ryzyka

kredytowego ekspozycji wobec poszczególnych dłużników, papierów wartościowych lub

pozycji sekurytyzacyjnych oraz ryzyka kredytowego na poziomie portfela; metody te

nie mogą opierać się wyłącznie lub w mechaniczny sposób na zewnętrznych ocenach wiarygodności

kredytowej; jeżeli dla celów obliczania wymogów kapitałowych bank stosuje oceny sporządzane

przez zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej lub wymóg kapitałowy oparty

jest na fakcie nieposiadania takiej oceny przez ekspozycję, bank nie jest zwolniony

z uwzględnienia dodatkowo innych istotnych informacji przy ocenie poziomu utrzymywanego

kapitału wewnętrznego,

b)

kryteria oceny zdolności kredytowej klientów banku, umożliwiające ograniczanie ryzyka

kredytowego związanego z produktami i usługami, które bank oferuje,

c)

zasady dywersyfikacji portfela ekspozycji kredytowych, dostosowane do ustalonego przez

bank dopuszczalnego poziomu ryzyka kredytowego, z uwzględnieniem rynków, na których

działa bank,

d)

zasady zarządzania ryzykiem kredytowania w walutach obcych, za które uznaje się rzeczywiste

lub potencjalne zagrożenie dla wyników i kapitałów banku związane z kredytami w walutach

obcych udzielanymi kredytobiorcom niezabezpieczonym, rozumianym jako kredytobiorcy

detaliczni lub małe i średnie przedsiębiorstwa, nieposiadający dochodu w walucie kredytu

lub zabezpieczenia finansowego w postaci instrumentu finansowego, którzy są narażeni

na niedopasowanie walutowe pomiędzy walutą kredytu a walutą zabezpieczenia,

e)

system klasyfikacji ekspozycji kredytowych do kategorii ryzyka i tworzenia rezerw

na ryzyko związane z działalnością banku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie zasad tworzenia

rezerw na ryzyko związane z działalnością banków

(Dz. U. z 2015 r. poz. 2066) lub system identyfikacji ekspozycji kredytowych, które utraciły wartość, dokonywania

odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości bilansowych ekspozycji kredytowych

i tworzenia rezerw na pozabilansowe ekspozycje kredytowe,

f)

zasady zarządzania ryzykiem rozliczenia lub dostawy, za które uznaje się ryzyko, że

instrumenty dłużne, instrumenty kapitałowe, waluty obce lub towary, z wyjątkiem transakcji

odkupu i transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub

towarów, pozostaną nierozliczone po ustalonych datach rozliczenia albo dostawy;

2)

w zakresie ryzyka rezydualnego - zasady zarządzania ryzykiem wynikającym z mniejszej

niż założona przez bank skuteczności stosowanych w banku technik ograniczania ryzyka

kredytowego;

3)

w zakresie ryzyka koncentracji, zarówno na poziomie jednostkowym, jak i skonsolidowanym,

z uwzględnieniem dużych ekspozycji, rozumianych zgodnie z art. 392 rozporządzenia

nr 575/2013, oraz uwzględniając wartość ekspozycji obliczoną zgodnie z art. 389, art.

390 oraz art. 429 ust. 4 rozporządzenia nr 575/2013 - stanowiące część zasad dotyczących

zarządzania ryzykiem kredytowym zasady

a)

zarządzania ryzykiem koncentracji z tytułu ekspozycji wobec każdego kontrahenta, w

tym kontrahentów centralnych, grup powiązanych kontrahentów i kontrahentów działających

w tym samym sektorze gospodarki, regionie geograficznym, prowadzących tę samą działalność

lub obrót takimi samymi towarami, ekspozycji denominowanych w tej samej walucie lub

indeksowanych do tej samej waluty, a także z tytułu stosowania technik ograniczenia

ryzyka kredytowego oraz zarządzania ryzykiem koncentracji związanym z dużymi pośrednimi

ekspozycjami kredytowymi, takimi jak pojedynczy wystawca zabezpieczenia, uwzględniające

zapewnienie spójności w odniesieniu do polityki kredytowej, polityki w zakresie inwestycji

kapitałowych oraz polityki w zakresie transakcji pozabilansowych,

b)

zarządzania ryzykiem koncentracji wynikającym z ekspozycji wobec podmiotów i osób,

o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe,

c)

uwzględniania w testach warunków skrajnych co najmniej scenariuszy istotnego pogorszenia

się sytuacji finansowej podmiotów, wobec których bank posiada ekspozycje powodujące

ryzyko koncentracji, jak również możliwej do zrealizowania wartości przyjętych zabezpieczeń,

d)

przeprowadzania okresowych przeglądów wszystkich ekspozycji powodujących ryzyko koncentracji

w celu identyfikacji, pomiaru lub szacowania towarzyszącego im ryzyka oraz umożliwienia

podejmowania właściwych decyzji w zakresie zarządzania ryzykiem koncentracji,

e)

uwzględniania zasad ustanawiania limitu dużych ekspozycji, o którym mowa w akapicie

drugim w art. 395 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013;

4)

w zakresie ryzyka wynikającego z sekurytyzacji

a)

zasady zarządzania ryzykiem, pozwalające w szczególności na identyfikację, pomiar

lub szacowanie ryzyka z tytułu przeprowadzonych transakcji sekurytyzacyjnych, w tym

ryzyka utraty reputacji, występującego w przypadku złożonych struktur czy produktów,

w szczególności w celu pełnego odzwierciedlenia ekonomicznej istoty transakcji - dla

banku będącego inwestorem, jednostką sponsorującą lub inicjującą, o których mowa w

części trzeciej, tytule II, rozdziale 5 rozporządzenia nr 575/2013,

b)

plany zachowania płynności, mające na celu uwzględnienie skutków planowej i przedterminowej

spłaty należności - dla banku inicjującego odnawialne transakcje sekurytyzacyjne z

opcją przedterminowej spłaty, o których mowa w części trzeciej, tytule II, rozdziale

5 rozporządzenia nr 575/2013;

5)

w zakresie ryzyka wynikającego ze zmian warunków makroekonomicznych - zasady zarządzania,

w tym zabezpieczenia banku przed ryzykiem wynikającym ze zmian warunków makroekonomicznych

oraz jego wpływem na wysokość minimalnych wymogów kapitałowych w przyszłości;

6)

w zakresie ryzyka rynkowego - zasady pozwalające na zarządzanie ryzykiem, w tym na

pomiar ryzyka rynkowego, które bank uznaje za istotne, przy czym bank powinien zabezpieczać

się również przed ryzykiem braku płynności, które może występować na pewnych rynkach;

7)

w zakresie ryzyka stopy procentowej w portfelu bankowym - zasady zarządzania ryzykiem

wynikającym z możliwych zmian stóp procentowych, w odniesieniu do pozycji zaliczanych

do portfela bankowego, obejmujące w szczególności testy warunków skrajnych, mające

na celu ustalenie, jakiej wielkości zmiany wartości ekonomicznej banku nastąpią przy

założeniu nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych o 2 punkty procentowe;

8)

w zakresie ryzyka operacyjnego

a)

zasady zarządzania ryzykiem operacyjnym, w tym zasady identyfikacji, rejestracji i

monitorowania strat z tytułu ryzyka operacyjnego oraz przyjęte przez bank określenie

ryzyka operacyjnego na potrzeby stosowania tych zasad, uwzględniające możliwość wystąpienia

straty wynikającej z niedostosowania lub zawodności procesów wewnętrznych, ludzi i

systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, obejmujące również ryzyko prawne oraz uwzględniające

zdarzenia charakteryzujące się niską częstotliwością występowania, lecz wysokimi stratami,

b)

plany utrzymania ciągłości działania zapewniające ciągłe i niezakłócone działanie

banku oraz plany awaryjne służące zapewnieniu możliwości prowadzenia bieżącej działalności

banku i ograniczeniu strat w przypadku wystąpienia niekorzystnych zdarzeń wewnętrznych

i zewnętrznych, mogących poważnie zakłócić tę działalność,

c)

zasady zarządzania kadrami, w tym rekrutacji, monitorowania potrzeb kadrowych oraz

planowania zaplecza kadrowego,

d)

zasady zarządzania ryzykiem powierzenia wykonywania czynności podmiotom zewnętrznym,

e)

zasady zarządzania ryzykiem modeli, rozumianym jako ryzyko potencjalnej straty, jaką

może ponieść bank w wyniku decyzji, które mogły zasadniczo opierać się na danych uzyskanych

przy zastosowaniu modeli wewnętrznych, z powodu błędów w opracowaniu, wdrażaniu lub

stosowaniu takich modeli

-

kompleksowo ustalające sposób zarządzania wykorzystywanymi przez bank modelami, z

uwzględnieniem zasady proporcjonalności,

-

zapewniające, że stosowane modele, w szczególności ich założenia, są poddawane okresowej

ocenie wewnętrznej, uwzględniającej testowanie i weryfikację historyczną,

f)

zasady zarządzania ryzykiem systemów, związanym z prawidłowym, efektywnym i bezpiecznym

wspieraniem działalności banku przez jego środowisko teleinformatyczne;

9)

w zakresie ryzyka płynności i finansowania - zasady zarządzania tym ryzykiem, z uwzględnieniem

przepisów rozdziału 7;

10)

w zakresie ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej - zasady zarządzania ryzykiem nadmiernej

dźwigni finansowej, o którym mowa w art. 128 ust. 2a ustawy - Prawo bankowe, przy czym w ramach zarządzania ryzykiem stosowane są wskaźniki ryzyka obejmujące

wskaźnik określony zgodnie z art. 429 rozporządzenia nr 575/2013 i wskaźnik niedopa

sowania między aktywami i zobowiązaniami; w szczególności polityki i procedury mają

służyć przeciwdziałaniu przez bank temu ryzyku przez odpowiednie uwzględnianie potencjalnego

wzrostu ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej spowodowanego obniżeniem funduszy własnych

banku w związku ze spodziewanymi lub zrealizowanymi stratami, w zależności od mających

zastosowanie zasad rachunkowości, a w konsekwencji umożliwić bankowi przetrwanie szeregu

różnych zdarzeń powodujących napięcia finansowe, dotyczących ryzyka nadmiernej dźwigni

finansowej.

Stosowany przez bank model do obliczania współczynników delta dla opcji lub warrantu

będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o którym mowa w art. 329 ust.

1, art. 352 ust. 1 i art. 358 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, spełnia następujące

warunki

1)

model wyceny opcji lub warrantu zapewnia zgodność z cenami rynkowymi opcji;

2)

dokumentacja modelu zawiera co najmniej opis modelu wyceny opcji lub warrantu stanowiącego

podstawę obliczania współczynnika delta z uwzględnieniem specyfikacji rodzajów opcji

lub warrantu i instrumentów bazowych objętych modelem, sposobu szacowania jego parametrów

oraz specyfikacji i weryfikacji założeń modelu;

3)

założenia teoretyczne modelu wyceny opcji lub warrantu są spełnione lub bank wykaże,

że ich niespełnienie nie wpływa istotnie na wielkość obliczonych współczynników delta;

4)

mechanizm dostarczania danych na potrzeby modelu jest niezależny od działalności handlowej

banku i osób lub komórek organizacyjnych wykorzystujących obliczone współczynniki

delta, przy czym warunek ten można uznać za spełniony również, jeżeli istnieje bieżąca,

niezależna weryfikacja danych wprowadzanych przez osoby lub komórki organizacyjne

wykorzystujące obliczone współczynniki delta; bank dokumentuje wszystkie wykorzystywane

źródła danych oraz powiązania pomiędzy danymi;

5)

metody aktualizacji danych zawierają mechanizmy zapewniające poprawność i aktualność

danych wykorzystywanych w modelu, przy czym bank posiada odpowiednie procedury, w

przypadku gdy danych nie można zaktualizować;

6)

bank korzysta ze wszystkich dostępnych źródeł danych; bank może pominąć źródło danych,

jeżeli uzna i wykaże, że dane z tego źródła są wyraźnie mniej wiarygodne niż dane

z pozostałych źródeł;

7)

bank na bieżąco aktualizuje i dokumentuje wykorzystywane źródła danych;

8)

bank posiada procedury w zakresie zarządzania ryzykiem w odniesieniu do pkt 4-7;

9)

estymacja parametrów modelu zapewnia możliwie najlepsze wykorzystanie dostępnych danych,

przy czym bank może stosować uproszczenia lub pominąć dane, o ile wykaże, że nie wpływa

to istotnie na wielkość obliczonych współczynników delta lub że pominięcie danych

poprawia jakość modelu wyceny opcji lub warrantu;

10)

za stosowanie modelu wyceny opcji lub warrantu odpowiada właściwa komórka kontroli

ryzyka na drugim poziomie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 1, a stosowanie procedur

w zakresie zarządzania ryzykiem zapewnia właściwą kontrolę i weryfikację działania

modelu wyceny, w tym jakości danych, estymacji parametrów oraz stosowania modelu,

oraz zapewnia niezależność funkcjonowania modelu od działalności handlowej banku i

osób lub komórek organizacyjnych wykorzystujących obliczone współczynniki delta.

Bank wprowadza zasady zarządzania innymi niż wymienione w § 18 rodzajami ryzyka, które

zostały zidentyfikowane jako istotne w prowadzonej działalności bankowej.

Przed wprowadzeniem nowego produktu bank przeprowadza proces przygotowawczy, obejmujący

w szczególności

1)

analizę zgodności produktu ze strategią zarządzania bankiem i strategią zarządzania

ryzykiem;

2)

identyfikację istotnych rodzajów ryzyka związanych z produktem w ramach systemu zarządzania

ryzykiem;

3)

uwzględnienie rodzaju produktu w stosowanych metodach identyfikacji, pomiaru lub szacowania

ryzyka;

4)

ustalenie limitów, zasad ewidencji księgowej i raportowania;

5)

zatwierdzenie wprowadzenia produktu przez zarząd banku lub odpowiednie komitety powołane

przez zarząd banku.

1.

W banku sprawowany jest nadzór nad ryzykiem związanym z działalnością podmiotów zależnych.

2.

Zasady zarządzania ryzykiem w podmiotach zależnych powinny wynikać z przyjętej przez

bank strategii zarządzania ryzykiem i być zgodne, z uwzględnieniem rodzaju działalności

prowadzonej przez te podmioty, z zasadami określonymi w § 18.

3.

W banku dokonywana jest ocena wielkości i profilu ryzyka związanego z działalnością

podmiotów zależnych.

Przyjęta przez bank polityka wynagrodzeń wspiera

1)

prawidłowe i skuteczne zarządzanie ryzykiem i nie zachęca do podejmowania nadmiernego

ryzyka wykraczającego poza zatwierdzony przez radę nadzorczą akceptowalny ogólny poziom

ryzyka;

2)

realizację strategii zarządzania bankiem i strategii zarządzania ryzykiem oraz ogranicza

konflikt interesów.

Bank prowadzi wykaz osób, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil

ryzyka banku, o których mowa w art. 9ca ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, określonych zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia

4 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE

w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów

jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których

działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji (Dz. Urz. UE L 167

z 06.06.2014, str. 30, z późn. zm.

1.

Polityka wynagrodzeń określa

1)

stałe składniki wynagrodzenia oraz

2)

zmienne składniki wynagrodzenia

- z tym że w odniesieniu do członków rady nadzorczej bank może nie wprowadzać podziału

wynagrodzenia na stałe składniki wynagrodzenia i zmienne składniki wynagrodzenia oraz

nie stosować przepisów rozporządzenia dotyczących zmiennych składników wynagrodzenia.

2.

Polityka wynagrodzeń w zakresie zmiennych składników wynagrodzenia, z zastrzeżeniem

§ 29 ust. 3, uwzględnia następujące zasady

1)

w przypadku gdy wysokość zmiennych składników wynagrodzenia zależy od wyników, podstawą

do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia jest ocena wyników osoby, o której mowa

w § 24, i danej jednostki organizacyjnej oraz wyników banku krajowego w obszarze odpowiedzialności

tej osoby, z uwzględnieniem wyników całego banku krajowego; przy ocenie indywidualnych

wyników bierze się pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe;

2)

ocena wyników odbywa się za co najmniej trzy lata, tak aby wysokość wynagrodzenia

zależnego od wyników uwzględniała cykl koniunkturalny banku i ryzyko związane z prowadzoną

przez bank działalnością gospodarczą;

3)

gwarantowane zmienne składniki wynagrodzenia mają charakter wyjątkowy i występują

jedynie w momencie nawiązania stosunku pracy lub zawarcia innej umowy stanowiącej

podstawę sprawowania funkcji i ograniczają się do pierwszego roku zatrudnienia lub

sprawowania funkcji;

4)

stałe składniki wynagrodzenia stanowią na tyle dużą część wynagrodzenia, aby możliwe

było prowadzenie elastycznej polityki zmiennych składników wynagrodzenia, w tym obniżanie

lub nieprzyznawanie zmiennych składników wynagrodzenia, przy czym bank określa odpowiedni

stosunek zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia z

zastosowaniem następujących zasad

a)

stosunek zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia nie

może przekraczać 100% w odniesieniu do każdej osoby, o której mowa w § 24,

b)

bank może stosować wyższy maksymalny stosunek zmiennych składników wynagrodzenia do

stałych składników wynagrodzenia, o którym mowa w lit. a, nie wyższy jednak niż 200%,

za zgodą odpowiednio walnego zgromadzenia, zebrania przedstawicieli lub rady nadzorczej

w przypadku banku państwowego, z zastosowaniem następującej procedury

-

w przypadku banków działających w formie spółki akcyjnej oraz banków spółdzielczych

zgoda wyrażana jest w formie uchwały zapadającej większością 2/3 głosów w obecności

osób reprezentujących co najmniej połowę kapitału zakładowego; w przypadku braku kworum

uchwała zapada większością 3/4 głosów,

-

zarząd banku ogłasza odpowiednio akcjonariuszom, udziałowcom lub członkom rady nadzorczej

w przypadku banku państwowego, w siedzibie lub na stronie internetowej banku, co najmniej

na trzy tygodnie przed dniem odpowiednio walnego zgromadzenia, zebrania przedstawicieli

lub posiedzenia rady nadzorczej w przypadku banku państwowego, rekomendację dotyczącą

podwyższenia stosunku zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia,

wskazującą powody i zakres rekomendowanego pod

wyższenia, w tym w szczególności liczbę osób objętych podwyższeniem oraz pełnione

przez nie funkcje, a także wpływ podwyższenia na możliwość spełnienia przez bank wymogów

wynikających z przepisów prawa, z uwzględnieniem w szczególności wymogów kapitałowych;

w przypadku spółki publicznej ogłoszenie powinno być dokonane na stronie internetowej

spółki co najmniej na dwadzieścia sześć dni przed terminem walnego zgromadzenia,

-

bank niezwłocznie informuje Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „Komisją”, o

rekomendowanym poziomie podwyższenia stosunku zmiennych składników wynagrodzenia do

stałych składników wynagrodzenia, przekazując porządek odpowiednio obrad lub posiedzenia

oraz rekomendację,

-

bank informuje Komisję o podjętych uchwałach i przekazuje jej kopię protokołu obrad

odpowiednio walnego zgromadzenia lub zebrania przedstawicieli lub posiedzenia rady

nadzorczej w terminie czternastu dni od dnia podjęcia uchwał,

-

bank obowiązany jest do zawarcia z osobą, o której mowa w § 24, będącą akcjonariuszem

bądź udziałowcem banku umowy, w której akcjonariusz albo udziałowiec zobowiąże się

do niegłosowania osobiście ani przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby,

przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w tiret pierwszym, nie później niż w terminie

miesiąca od dnia powstania obowiązku zawarcia takiej umowy,

c)

przy ustalaniu wartości zmiennych składników wynagrodzenia w celu obliczenia stosunku

zmiennych składników wynagrodzenia do stałych składników wynagrodzenia bank może,

z uwzględnieniem wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego dotyczących hipotetycznej

stopy dyskontowej mającej zastosowanie do zmiennych składników wynagrodzenia, zastosować

do maksymalnie 25% zmiennych składników wynagrodzenia hipotetyczną stopę dyskontową,

pod warunkiem że ta część wynagrodzenia wypłacana jest w instrumentach, które są odraczane

na okres nie krótszy niż 5 lat;

5)

łączna wysokość zmiennych składników wynagrodzenia przyznawanego osobom, o których

mowa w § 24, nie ogranicza zdolności banku do podwyższenia funduszy własnych banku;

6)

świadczenie przypadające z tytułu rozwiązania umowy o pracę lub innej umowy stanowiącej

podstawę sprawowania funkcji powinno odzwierciedlać nakład pracy osoby, o której mowa

w § 24, jej wydajność i jakość w ciągu ostatnich trzech lat, w trakcie których była

ona uznawana za osobę, której działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka

banku, a w przypadku gdy dana osoba była uznawana za osobę, której działalność zawodowa

ma istotny wpływ na profil ryzyka banku, krócej niż przez trzy lata - za ten okres;

zasady dotyczące świadczeń przypadających z tytułu rozwiązania umowy o pracę lub innej

umowy stanowiącej podstawę sprawowania funkcji są określane tak, aby zapobiegały wynagradzaniu

złych wyników, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w pkt 1; bank przewiduje

w umowie z osobą możliwość wstrzymania, ograniczenia lub odmowy wypłaty lub realizacji

tego świadczenia w takiej sytuacji;

7)

w bankach działających w formie spółki akcyjnej co najmniej 50% zmiennych składników

wynagrodzenia mających stanowić zachętę do szczególnej dbałości o długoterminowe dobro

banku stanowią

a)

akcje lub związane z nimi instrumenty finansowe albo odpowiadające im instrumenty

niepieniężne, w przypadku banku, którego akcje nie są przedmiotem obrotu na rynku

regulowanym,

b)

inne instrumenty w rozumieniu art. 52 lub art. 63 rozporządzenia nr 575/2013 lub inne

instrumenty, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty kapitału podstawowego

Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość, które w każdym wypadku

odpowiednio odzwierciedlają wiarygodność kredytową banku kontynuującego działalność

i są przeznaczone do wykorzystania jako zmienne składniki wynagrodzenia

- przy czym bank ma obowiązek zapewnienia w polityce wynagrodzeń, regulaminie pracy,

regulaminie wynagradzania, umowie o pracę lub innej umowie stanowiącej podstawę sprawowania

funkcji przez osobę, o której mowa w § 24, że osoba ta nie może zbyć tych instrumentów

wcześniej, niż wynika to z zasad określonych przez bank;

8)

co najmniej 40% zmiennych składników wynagrodzenia wypłaca się po zakończeniu okresu

oceny, za jaki to wynagrodzenie przysługuje, przy czym wypłata następuje nie wcześniej

niż w ciągu 3 do 5 lat, w równych rocznych ratach płatnych z dołu, i wynagrodzenie

to jest uzależnione od efektów pracy danej osoby, o której mowa w § 24, w okresie

oceny, o którym mowa w pkt 2, za jaki przysługuje wynagrodzenie, oraz uwzględnia ryzyko

banku; w przypadku zmiennych składników wynagrodzenia opiewających na szczególnie

dużą kwotę, określoną w polityce wynagrodzeń, wypłacie w takim terminie podlega nie

mniej niż 60% zmiennych składników wynagrodzenia; okres odroczenia wypłaty, nie krótszy

niż 3 do 5 lat, ustala się zgodnie z cyklem koniunkturalnym, charakterem działalności,

ryzykiem z nią związanym oraz obowiązkami osób, o których mowa w § 24; bank przewiduje

w polityce wynagrodzeń, regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania, umowie o pracę

lub innej umowie stanowiącej podstawę sprawowania funkcji przez tę osobę, że wypłata

zmiennych składników wynagrodzenia tej osobie może być ograniczana lub wstrzymywana

w sytuacji, o której mowa w art. 142 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe;

9)

zmienne składniki wynagrodzenia, w tym również część, o której mowa w pkt 8, są przyznawane

lub wypłacane, gdy jest to odpowiednio uzasadnione sytuacją finansową całego banku

krajowego, jego wynikami, efektami pracy jednostki organizacyjnej, w której osoba,

o której mowa w § 24, była zatrudniona, oraz efektami pracy tej osoby;

10)

bank ma obowiązek zapewnienia w polityce wynagrodzeń, regulaminie pracy, regulaminie

wynagradzania, umowie o pracę lub innej umowie stanowiącej podstawę sprawowania funkcji,

skuteczności realizacji polityki wynagrodzeń; polityka wynagrodzeń, regulamin pracy,

regulamin wynagradzania, umowa o pracę lub inna umowa stanowiąca podstawę sprawowania

funkcji zapewniają możliwość wstrzymania, ograniczenia, odmowy wypłaty lub realizacji

zmiennych składników wynagrodzenia; bank określa szczegółowe kryteria dotyczące wstrzymania,

ograniczenia, odmowy wypłaty lub realizacji zmiennych składników wynagrodzenia; takie

kryteria obejmują w szczególności sytuacje, w których dana osoba, o której mowa w

§ 24

a)

uczestniczyła w działaniach, których wynikiem były znaczne straty banku, lub była

odpowiedzialna za takie działania,

b)

nie spełniła odpowiednich standardów dotyczących rękojmi bezpiecznego i ostrożnego

zarządzania bankiem;

11)

polityka uznaniowych świadczeń emerytalnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 73

rozporządzenia nr 575/2013, zwanych dalej „uznaniowymi świadczeniami emerytalnymi”,

stanowić ma zachętę do szczególnej dbałości o długoterminowe dobro banku, w szczególności

przez uwzględnienie następujących zasad

a)

uznaniowe świadczenia emerytalne osoby, o której mowa w § 24, która rozwiązuje z bankiem

umowę przed osiągnięciem wieku emerytalnego, wypłacane są w postaci instrumentów,

o których mowa w pkt 7, przy czym w umowie o pracę lub innej umowie z tą osobą stanowiącej

podstawę sprawowania funkcji lub w innych stosownych regulacjach bank przewiduje wstrzymanie

wydania tych instrumentów na okres 5 lat od dnia rozwiązania umowy,

b)

uznaniowe świadczenia emerytalne osoby, o której mowa w § 24, która osiąga wiek emerytalny,

wypłacane są w postaci instrumentów, o których mowa w pkt 7, przy czym osoba ta zobowiązuje

się w umowie z bankiem do niezbywania tych instrumentów przez okres 5 lat od dnia

rozwiązania umowy;

12)

świadczenia przyznane przez bank osobie, o której mowa w § 24, w związku z rozwiązaniem

umowy z poprzednim pracodawcą lub z podmiotem, z którym ta osoba zawarła umowę o świadczenie

usług lub umowę o podobnym charakterze, stanowią zmienny składnik wynagrodzenia i

podlegają zasadom wypłaty określonym w polityce wynagrodzeń;

13)

osoby, o których mowa w § 24, zobowiązują się do niekorzystania z indywidualnych strategii

hedgingowych lub ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu

podważania skutków uwzględniania ryzyka w mającym do nich zastosowanie systemie wynagradzania;

14)

zmienne składniki wynagrodzenia powinny być rozliczane i wypłacane w sposób przejrzysty,

zapewniający efektywną realizację polityki wynagrodzeń; regulamin pracy, regulamin

wynagradzania, umowa o pracę lub inna umowa stanowiąca podstawę sprawowania funkcji

powinny być sformułowane w sposób uniemożliwiający unikanie obowiązków wynikających

z polityki wynagrodzeń;

15)

w przypadku banków, które korzystają z pomocy państwa, w szczególności na podstawie

ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1436) lub ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych

instrumentach stabilizacji finansowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2009 i 2260)

a)

w przypadku zagrożenia spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych, określonych

w przepisach prawa oraz wynikających z indywidualnych decyzji dotyczących banku oraz

terminowego wycofania się ze wsparcia publicznego, zmienne składniki wynagrodzenia

są ściśle ograniczone do odsetka dochodu netto,

b)

bank dostosowuje wysokość i składniki wynagrodzenia w celu wsparcia prawidłowego zarządzania

ryzykiem i długoterminowego wzrostu wyników banku, w tym wprowadza ograniczenia wynagrodzeń

zarządu banku,

c)

zmienne składniki wynagrodzenia wypłaca się członkom zarządu banku jedynie w uzasadnionych

przypadkach;

16)

objęte polityką wynagrodzeń kryteria określania

a)

stałych składników wynagrodzenia, zależnych od doświadczenia zawodowego i zakresu

odpowiedzialności związanej z pełnioną funkcją, oraz

b)

zmiennych składników wynagrodzenia, zależnych od zrównoważonych i dostosowanych do

ryzyka wyników lub innych czynników określonych w polityce wynagrodzeń

- są w polityce wynagrodzeń wyraźnie wyodrębnione.

Wyniki banku przyjmowane w celu określenia zmiennych składników wynagrodzenia powinny

uwzględniać koszt ryzyka banku, koszt kapitału i ryzyko płynności w perspektywie długoterminowej,

z zastrzeżeniem § 29 ust. 3.

Kierownicy komórki audytu wewnętrznego, komórki do spraw zgodności, komórki prawnej,

komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za zarządzanie ryzykiem na drugim poziomie

w zakresie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 1, oraz za sprawy kadrowe są wynagradzani

w zakresie wynagrodzenia zmiennego za osiągnięcie celów wynikających z pełnionych

przez nich funkcji, a ich wynagrodzenie nie może być uzależnione od wyników finansowych

uzyskiwanych w kontrolowanych przez nich obszarach działalności banku.

Zmienne składniki wynagrodzenia osób, o których mowa w § 24, odpowiedzialnych za zarządzanie

ryzykiem na drugim poziomie w zakresie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 1, kierowanie

komórką do spraw zgodności oraz kierowanie komórką audytu wewnętrznego, są opiniowane

i monitorowane przez komitet do spraw wynagrodzeń lub, jeżeli nie powołano takiego

komitetu, przez radę nadzorczą banku.

1.

Wdrożenie polityki wynagrodzeń podlega niezależnemu wewnętrznemu przeglądowi dokonywanemu

nie rzadziej niż raz w roku. Raport z przeglądu przedstawiany jest radzie nadzorczej

i komitetowi do spraw wynagrodzeń, jeżeli taki komitet został powołany.

2.

Bank stosuje przepisy niniejszego rozdziału odpowiednio do formy prawnej, w jakiej

działa, rozmiaru działalności, ryzyka związanego z prowadzoną działalnością, wewnętrznej

organizacji oraz charakteru, zakresu i stopnia złożoności prowadzonej działalności.

Polityka wynagrodzeń w podmiotach zależnych banku powinna być zgodna z zasadami określonymi

w niniejszym rozdziale, z uwzględnieniem rodzaju działalności prowadzonej przez te

podmioty.

3.

W Banku Gospodarstwa Krajowego polityki wynagrodzeń nie stosuje się do pracowników,

o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących

niektórymi spółkami

(Dz. U. poz. 1202 i 2260). Składniki wynagrodzenia, o których mowa w § 25 ust. 1 pkt 1 i 2, tych pracowników

ustala się zgodnie z art. 11a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1787, 1997 i 2260).

System kontroli wewnętrznej funkcjonuje w sposób zapewniający osiąganie celów, o których

mowa w art. 9c ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.

1.

Bank wyodrębnia procesy uznane za istotne w oparciu o strategię zarządzania bankiem,

model biznesowy banku, wpływ danego procesu na wynik finansowy i adekwatność kapitałową

banku, strategię zarządzania ryzykiem oraz apetyt na ryzyko.

2.

Bank dokonuje powiązania procesów uznanych za istotne z celami, o których mowa w art.

9c ust. 1 ustawy - Prawo bankowe.

1.

Do obowiązków zarządu banku należy zaprojektowanie, wprowadzenie oraz zapewnianie

we wszystkich jednostkach organizacyjnych, komórkach organizacyjnych i stanowiskach

organizacyjnych banku funkcjonowania adekwatnego i skutecznego systemu kontroli wewnętrznej,

który obejmuje funkcję kontroli, komórkę do spraw zgodności i komórkę audytu wewnętrznego

oraz zapewnia niezależność, o której mowa w § 39, i środki finansowe, o których mowa

w § 40 ust. 3.

2.

Zarząd banku zapewnia funkcjonowanie systemu kontroli wewnętrznej w podmiotach zależnych.

3.

Zarząd banku podejmuje działania mające na celu zapewnienie ciągłości działania systemu

kontroli wewnętrznej, w tym właściwej współpracy wszystkich pracowników banku w ramach

funkcji kontroli oraz współpracy z komórką do spraw zgodności, komórką audytu wewnętrznego,

a także zapewnienie dostępu pracownikom tych komórek do niezbędnych dokumentów źródłowych,

w tym zawierających informacje prawnie chronione w związku z wykonywaniem przez nich

obowiązków służbowych.

4.

W przypadku wykrycia nieprawidłowości przez system kontroli wewnętrznej zarząd banku

podejmuje odpowiednie działania w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w

tym określone środki naprawcze i dyscyplinujące.

5.

W ramach zapewniania przez system kontroli wewnętrznej przestrzegania przepisów prawa,

regulacji wewnętrznych oraz standardów rynkowych

1)

zarząd banku odpowiada za efektywne zarządzanie w banku ryzykiem braku zgodności,

rozumianym jako ryzyko skutków nieprzestrzegania przepisów prawa, regulacji wewnętrznych

oraz standardów rynkowych;

2)

zarząd banku odpowiada za opracowanie polityki zgodności, zapewnienie jej przestrzegania

i składanie radzie nadzorczej lub komitetowi audytu, jeżeli został powołany, raportów

w sprawie zarządzania w banku ryzykiem braku zgodności;

3)

polityka zgodności zawiera podstawowe zasady zapewniania zgodności działania banku

z przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i standardami rynkowymi przez wszystkich

pracowników banku, w tym podstawowe zasady zapewniania zgodności na pierwszym poziomie,

o którym mowa w § 3 ust. 2, i na drugim poziomie, o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 2,

oraz wyjaśnia główne elementy procesu zarządzania ryzykiem braku zgodności, o których

mowa w § 37 pkt 4-8;

4)

w przypadku wykrycia nieprawidłowości w stosowaniu polityki zgodności zarząd banku

podejmuje odpowiednie działania w celu usunięcia tych nieprawidłowości, w tym środki

naprawcze lub dyscyplinujące.

Zarząd banku, nie rzadziej niż raz w roku, informuje radę nadzorczą o sposobie wypełnienia

zadań, o których mowa w § 32 ust. 1.

1.

Rada nadzorcza sprawuje nadzór nad wprowadzeniem systemu kontroli wewnętrznej.

2.

W ramach nadzoru nad działalnością banku rada nadzorcza monitoruje skuteczność systemu

kontroli wewnętrznej w oparciu o informacje uzyskane od komórki do spraw zgodności,

komórki audytu wewnętrznego, zarządu banku oraz komitetu audytu, jeżeli został powołany.

3.

Rada nadzorcza dokonuje corocznej oceny adekwatności i skuteczności systemu kontroli

wewnętrznej, w tym corocznej oceny adekwatności i skuteczności funkcji kontroli, komórki

do spraw zgodności oraz komórki audytu wewnętrznego.

4.

Jeżeli w banku został powołany komitet audytu, rada nadzorcza przeprowadza oceny,

o których mowa w ust. 3, na podstawie opinii tego komitetu.

5.

W ramach zapewniania przez system kontroli wewnętrznej przestrzegania przepisów prawa,

regulacji wewnętrznych oraz standardów rynkowych rada nadzorcza banku

1)

nadzoruje wykonywanie obowiązków przez zarząd dotyczących zarządzania ryzykiem braku

zgodności;

2)

zatwierdza politykę zgodności banku;

3)

co najmniej raz w roku ocenia stopień efektywności zarządzania ryzykiem braku zgodności

przez bank.

Na funkcję kontroli, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo bankowe, składają się

1)

mechanizmy kontrolne;

2)

niezależne monitorowanie przestrzegania mechanizmów kontrolnych;

3)

raportowanie w ramach funkcji kontroli.

1.

Bank posiada co najmniej następujące rodzaje mechanizmów kontrolnych dostosowanych

do specyfiki banku

1)

procedury;

2)

podział obowiązków;

3)

autoryzacja, w szczególności autoryzacja operacji finansowych i gospodarczych;

4)

kontrola dostępu;

5)

kontrola fizyczna;

6)

proces ewidencji operacji finansowych i gospodarczych w systemach: księgowym, sprawozdawczym

i operacyjnym;

7)

inwentaryzacja;

8)

dokumentowanie odstępstw;

9)

wskaźniki wydajności;

10)

szkolenia.

2.

Bank przypisuje kluczowe mechanizmy kontrolne procesom, o których mowa w § 31.

3.

Bank zapewnia dokumentację funkcji kontroli w szczególności przez

1)

rejestrowanie każdej operacji, transakcji, produktu i usługi oraz opis systemu, procesu,

struktury organizacyjnej, a także struktury holdingu, o którym mowa w art. 141f ust.

1 ustawy - Prawo bankowe, jeżeli bank funkcjonuje w ramach takiego holdingu;

2)

opis, w formie matrycy funkcji kontroli, powiązania celów, o których mowa w art. 9c

ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, z procesami w działalności banku, które przez bank zostały uznane za istotne, oraz

kluczowymi mechanizmami kontrolnymi i niezależnym monitorowaniem przestrzegania tych

mechanizmów kontrolnych.

Do obowiązków komórki do spraw zgodności należy

1)

opracowanie regulaminu funkcjonowania komórki do spraw zgodności, określającego co

najmniej cel, zakres i szczegółowe zasady działania komórki do spraw zgodności;

2)

wykonywanie czynności określonych w pkt 4-8 na podstawie regulaminu funkcjonowania

komórki do spraw zgodności oraz procedur i metodyk;

3)

dokumentowanie czynności określonych w pkt 4-8;

4)

identyfikowanie ryzyka braku zgodności, w szczególności przez analizę przepisów prawa,

regulacji wewnętrznych banku, standardów rynkowych oraz wyników wewnętrznych postępowań

wyjaśniających przeprowadzanych przez komórkę do spraw zgodności;

5)

ocena ryzyka braku zgodności przez pomiar lub szacowanie tego ryzyka;

6)

projektowanie i wprowadzanie, bazujących na ocenie ryzyka braku zgodności, mechanizmów

kontroli ryzyka braku zgodności;

7)

monitorowanie wielkości i profilu ryzyka braku zgodności po zastosowaniu mechanizmów

kontroli ryzyka braku zgodności;

8)

okresowe przekazywanie raportów w zakresie ryzyka braku zgodności do zarządu i rady

nadzorczej lub komitetu audytu, jeżeli został powołany.

Do obowiązków komórki audytu wewnętrznego należy

1)

opracowanie regulaminu funkcjonowania komórki audytu wewnętrznego, określającego co

najmniej cel, zakres i szczegółowe zasady działania komórki audytu wewnętrznego;

2)

przeprowadzanie badań audytowych na podstawie regulaminu funkcjonowania komórki audytu

wewnętrznego oraz procedur i metodyk badania;

3)

przeprowadzanie badań audytowych obejmujących badanie adekwatności i skuteczności

systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej w całej działalności banku,

w tym mechanizmów kontroli ryzyka, o których mowa w § 7 ust. 3, oraz mechanizmów kontrolnych,

o których mowa w § 36 ust. 1;

4)

przeprowadzanie badań audytowych zgodnie z zakresem i częstotliwością określonymi

w planach audytu i dostosowanymi do zidentyfikowanych obszarów ryzyka i poziomu jego

istotności;

5)

odpowiednie dokumentowanie badania audytowego;

6)

sprawdzanie efektywności realizacji zaleceń wydanych przez komórkę audytu wewnętrznego

w ramach badań audytowych;

7)

okresowe przekazywanie raportów do zarządu i rady nadzorczej lub komitetu audytu,

jeżeli został powołany, w szczególności w zakresie realizacji planów audytu, wyników

przeprowadzonych badań audytowych oraz statusu realizacji zaleceń wydanych po przeprowadzonych

badaniach audytowych.

1.

W banku funkcjonują mechanizmy zapewniające niezależność komórki audytu wewnętrznego

oraz komórki do spraw zgodności.

2.

Zarząd i rada nadzorcza zatwierdzają regulamin funkcjonowania komórki do spraw zgodności

i komórki audytu wewnętrznego.

3.

Osoba kierująca komórką audytu wewnętrznego oraz osoba kierująca komórką do spraw

zgodności mają zapewniony bezpośredni kontakt z członkami zarządu i rady nadzorczej.

4.

Osoba kierująca komórką audytu wewnętrznego oraz osoba kierująca komórką do spraw

zgodności lub osoby je zastępujące uczestniczą w posiedzeniach zarządu banku.

5.

Osoba kierująca komórką audytu wewnętrznego oraz osoba kierująca komórką do spraw

zgodności lub osoby je zastępujące uczestniczą w posiedzeniach rady nadzorczej i komitetu

audytu, jeżeli został powołany, w przypadku gdy przedmiotem posiedzenia są zagadnienia

związane z systemem kontroli wewnętrznej, w tym zapewnianiem zgodności, audytem wewnętrznym

lub zarządzaniem ryzykiem.

6.

Powołanie osoby kierującej komórką audytu wewnętrznego oraz osoby kierującej komórką

do spraw zgodności odbywa się za zgodą rady nadzorczej.

7.

Odwołanie osoby kierującej komórką audytu wewnętrznego oraz osoby kierującej komórką

do spraw zgodności odbywa się za zgodą rady nadzorczej po uprzednim wysłuchaniu tych

osób przez radę nadzorczą.

8.

W banku funkcjonuje szczegółowy tryb kontroli wynagrodzeń pracowników zatrudnionych

w komórce audytu wewnętrznego oraz komórce do spraw zgodności, zapewniający niezależność

i obiektywizm wypełniania przez nich zadań oraz umożliwiający zatrudnianie osób o

odpowiednich kwalifikacjach, doświadczeniu i umiejętnościach, o których mowa odpowiednio

w § 40 ust. 1 i 2.

9.

W banku istnieją mechanizmy chroniące pracowników komórki audytu wewnętrznego i komórki

do spraw zgodności przed nieuzasadnionym wypowiedzeniem umowy o pracę.

10.

W przypadku zmiany na stanowisku kierującego komórką audytu wewnętrznego lub kierującego

komórką do spraw zgodności bank niezwłocznie informuje o tym Komisję wraz ze wskazaniem

przyczyny zmiany.

11.

Komórka audytu wewnętrznego nie może być łączona z innymi komórkami organizacyjnymi,

funkcjami i stanowiskami w banku. Pracownicy tej komórki nie mogą wykonywać innych

obowiązków niż wynikające z jej zadań.

12.

Komórka do spraw zgodności nie może być łączona z innymi komórkami organizacyjnymi,

funkcjami i stanowiskami w banku. Pracownicy tej komórki nie mogą wykonywać innych

obowiązków niż wynikające z zadań tej komórki.

13.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się do banków spółdzielczych zrzeszonych w bankach zrzeszających.

1.

Pracownicy komórki audytu wewnętrznego posiadają kwalifikacje, doświadczenie i umiejętności

w zakresie badania ryzyka występującego w działalności banku oraz mają dostęp do wszelkich

niezbędnych informacji.

2.

Pracownicy komórki do spraw zgodności posiadają kwalifikacje, doświadczenie i umiejętności

w zakresie zarządzania ryzykiem braku zgodności występującym w działalności banku

oraz mają dostęp do wszelkich niezbędnych informacji.

3.

Zarząd jest odpowiedzialny za zapewnienie środków finansowych niezbędnych do skutecznego

wykonywania zadań oraz systematycznego podnoszenia umiejętności i kwalifikacji przez

pracowników komórki audytu wewnętrznego oraz komórki do spraw zgodności.

1.

Zasady określone w § 30-40 stosuje się odpowiednio w przypadku banków spółdzielczych,

w których na podstawie art. 10 ustawy - Prawo bankowe kontrola wewnętrzna jest wykonywana przez bank zrzeszający.

2.

Zasady określone w § 30-40 stosuje się odpowiednio w przypadku banków spółdzielczych

lub banków zrzeszających, w których na podstawie art. 22i ust. 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających kontrola wewnętrzna została powierzona organowi zarządzającemu systemem ochrony.

Przepisy rozporządzenia nie wyłączają stosowania obowiązków wynikających z innych

przepisów dotyczących warunków technicznych i organizacyjnych, regulujących działalność

1)

banku prowadzącego działalność maklerską, o której mowa w art. 69 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997), zwanej dalej „ustawą o obrocie instrumentami finansowymi” - w zakresie wykonywania

działalności maklerskiej;

2)

banku powierniczego, o którym mowa w art. 3 pkt 36 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi - w zakresie działalności związanej z prowadzeniem rachunków papierów wartościowych

i rachunków zbiorczych.

W przypadku banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w zakresie czynności, o których mowa w art. 70 ust. 2 tej ustawy

1)

system kontroli wewnętrznej poza obowiązkami określonymi w § 30-40 zapewnia

a)

badanie zgodności działalności banku i czynności wykonywanych w ramach tej działalności

przez osoby powiązane, z regulacjami rynków, na których działa bank, regulacjami Krajowego

Depozytu Papierów Wartościowych S.A., izb rozliczeniowych i izb rozrachunkowych, o

których mowa w art. 68a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz giełdowych

izb rozrachunkowych, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831, 904 i 1948), których uczestnikiem jest bank,

b)

skuteczność procedur dotyczących przepływu informacji poufnych i informacji stanowiących

tajemnicę zawodową oraz zabezpieczenia dostępu do nich,

c)

skuteczność procedur dotyczących rozpatrywania skarg i wniosków klientów oraz prowadzenia

rejestru skarg,

d)

skuteczność procedur dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu;

2)

komórka do spraw zgodności, poza obowiązkami określonymi w § 37, oraz z uwzględnieniem

mechanizmów, o których mowa w § 39, i środków finansowych, o których mowa w § 40 ust.

3

a)

identyfikuje, ocenia przez pomiar lub szacowanie, kontroluje, monitoruje i raportuje

o ryzyku braku zgodności z przepisami prawa regulującymi wykonywanie czynności, o

których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz doradza i świadczy bieżącą pomoc osobom powiązanym wykonującym czynności w

ramach prowadzonej przez bank działalności, w wypełnianiu przez nich obowiązków zgodnie

z przepisami prawa regulującymi wykonywanie tych czynności,

b)

w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz do roku, sporządza i przesyła

do zarządu i rady nadzorczej raport odnośnie do zapewniania zgodności działalności

banku z przepisami prawa regulującymi wykonywanie czynności, o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, zawierający w szczególności opis środków podejmowanych w przypadkach niezgodności

z przepisami prawa regulującymi wykonywanie tych czynności przez bank;

3)

komórka audytu wewnętrznego, poza obowiązkami określonymi w § 38, oraz z uwzględnieniem

mechanizmów, o których mowa w § 39, i środków finansowych, o których mowa w § 40 ust.

3

a)

przeprowadza badania audytowe obejmujące badanie stosowanych systemów oraz wdrożonych

regulaminów i procedur pod względem ich prawidłowości i skuteczności w wypełnianiu

przez bank obowiązków wynikających z przepisów prawa regulujących wykonywanie czynności,

o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz sprawdza efektywność realizacji zaleceń wydanych w ramach badań audytowych,

b)

w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz do roku, sporządza i przesyła

do zarządu i rady nadzorczej raport z wykonywania przez komórkę audytu wewnętrznego

powierzonych jej zadań, zawierający informacje, czy podjęto odpowiednie środki naprawcze

w banku w przypadku ewentualnych nieprawidłowości.

W przypadku banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, w zakresie czynności, o których mowa w art. 70 ust. 2 tej ustawy, kierujący komórką

do spraw zgodności pełni jednocześnie rolę inspektora nadzoru zgodności wykonującego

czynności nadzoru zgodności z przepisami prawa regulującymi wykonywanie tych czynności.

1.

Bank opracowuje i wdraża procedury anonimowego zgłaszania przez pracowników naruszeń

prawa oraz obowiązujących w banku procedur i standardów etycznych, zwanych dalej „naruszeniami”.

2.

Przez obowiązujące w banku procedury, o których mowa w ust. 1, rozumie się wszelkie

akty wewnętrzne, w tym regulaminy, instrukcje, systemy i rozwiązania przyjęte w danym

banku.

3.

Bank zapewnia możliwość zgłaszania przez pracowników naruszeń za pośrednictwem specjalnego,

niezależnego i autonomicznego kanału komunikacji.

4.

Procedury anonimowego zgłaszania przez pracowników naruszeń określają co najmniej

1)

sposób odbierania zgłoszeń w sprawie naruszeń, zapewniający w szczególności możliwość

odbierania zgłoszeń bez podawania tożsamości przez pracownika dokonującego zgłoszenia;

2)

sposób ochrony pracownika dokonującego zgłoszenia, zapewniający co najmniej ochronę

przed działaniami o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego

traktowania;

3)

sposób ochrony danych osobowych pracownika dokonującego zgłoszenia oraz osoby, której

zarzuca się dokonanie naruszenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 922);

4)

zasady zapewniające zachowanie poufności pracownikowi dokonującemu zgłoszenia, w przypadku

gdy pracownik ten ujawnił swoją tożsamość lub jego tożsamość jest możliwa do ustalenia;

5)

wskazanie osób odpowiedzialnych za odbieranie zgłoszeń naruszeń, z uwzględnieniem,

że w przypadku gdy zgłoszenie dotyczy członka zarządu, powinno być ono przyjęte przez

radę nadzorczą;

6)

sposób przekazywania członkowi zarządu, o którym mowa w ust. 5, lub radzie nadzorczej

oraz pracownikom, jednostkom organizacyjnym i komórkom organizacyjnym wyznaczonym

zgodnie z ust. 6 informacji związanych ze zgłoszeniem naruszenia, niezbędnych do prawidłowej

weryfikacji tego zgłoszenia, z uwzględnieniem ograniczenia zakresu przekazywanych

informacji odpowiednio do celów realizowanych przez procedurę oraz treści zgłoszenia

naruszenia;

7)

rodzaj i charakter działań następczych podejmowanych na skutek

a)

odebrania zgłoszenia naruszenia,

b)

weryfikacji zgłoszenia naruszenia

- oraz sposób koordynacji tych działań;

8)

termin usunięcia przez bank danych osobowych zawartych w zgłoszeniach naruszeń;

9)

w przypadku pozytywnej weryfikacji zasadności zgłoszenia naruszenia termin powiadomienia

przez członka zarządu wskazanego zgodnie z ust. 5 albo przez radę nadzorczą, gdy zgłoszenie

dotyczy członka zarządu, osoby, której zarzuca się dokonanie naruszenia, o dokonanym

zgłoszeniu naruszenia oraz o przeprowadzonej procedurze weryfikacji zasadności zgłoszenia

naruszenia, z zastrzeżeniem zachowania poufności, o której mowa w pkt 4.

5.

Zarząd ustala wewnętrzny podział kompetencji wskazujący członka zarządu, do którego

są zgłaszane naruszenia oraz odpowiedzialnego za bieżące funkcjonowanie procedur anonimowego

zgłaszania naruszeń. Wewnętrzny podział kompetencji podlega zatwierdzeniu przez radę

nadzorczą.

6.

Członek zarządu, o którym mowa w ust. 5, lub rada nadzorcza, po otrzymaniu zgłoszenia,

wyznacza pracowników, jednostki organizacyjne lub komórki organizacyjne odpowiedzialne

za podejmowanie i koordynowanie weryfikacji zgłoszenia naruszenia oraz podejmowanie

działań następczych.

7.

Zarząd jest odpowiedzialny za adekwatność i skuteczność procedur anonimowego zgłaszania

przez pracowników naruszeń.

8.

W przypadku negatywnej weryfikacji zasadności zgłoszenia naruszenia i oddalenia podejrzeń

w nim zawartych członek zarządu wskazany zgodnie z ust. 5 albo rada nadzorcza, gdy

zgłoszenie dotyczy członka zarządu, niezwłocznie powiadamiają osobę, której zarzucono

dokonanie naruszenia, o dokonanym zgłoszeniu naruszenia oraz o przeprowadzonej procedurze

weryfikacji zasadności zgłoszenia naruszenia, z zastrzeżeniem zachowania poufności,

o której mowa w ust. 4 pkt 4.

9.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8, bank niezwłocznie usuwa ze swoich systemów dane

osobowe zawarte w zgłoszeniu naruszenia, pozostawiając w systemach, przez okres 5

lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokonano zgłoszenia,

inne informacje zawarte w zgłoszeniu naruszenia oraz informacje o podjętych działaniach

następczych.

10.

W przypadku banków będących uczestnikami systemu ochrony informacje, o których mowa

w ust. 4 pkt 9, przekazywane są również do banku zrzeszającego zarządzającego tym

systemem albo do jednostki zarządzającej.

11.

Członek zarządu, o którym mowa w ust. 5, regularnie, nie rzadziej niż raz na pół roku,

przekazuje radzie nadzorczej informacje o otrzymanych istotnych zgłoszeniach naruszeń.

12.

Rada nadzorcza, w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz w roku, ocenia

adekwatność i skuteczność procedury anonimowego zgłaszania przez pracowników naruszeń.

13.

Bank przeprowadza wstępne i regularne szkolenia pracowników banku w zakresie zgłaszania

naruszeń, w szczególności obowiązujących w tym zakresie procedur.

1.

W banku funkcjonuje proces szacowania kapitału wewnętrznego wynikającego z ryzyka

występującego w działalności banku.

2.

W celu utrzymywania funduszy własnych na poziomie wynikającym z polityki banku oraz

ryzyka występującego w działalności banku bank uwzględnia następujące elementy składające

się na zarządzanie kapitałowe

1)

długoterminowe cele kapitałowe banku;

2)

preferowaną strukturę kapitału;

3)

kapitałowe plany awaryjne;

4)

utrzymywanie poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał

wewnętrzny banku.

Niezależnie od funkcjonowania w banku procesu szacowania kapitału wewnętrznego oraz

przeglądów strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego na podstawie dokumentów,

o których mowa w § 2 ust. 1, szacowanie kapitału wewnętrznego oraz dokonywanie takich

przeglądów są realizowane w banku na podstawie odpowiednich analiz. Zarządzanie kapitałowe

oraz dokonywanie przeglądów procesu zarządzania kapitałowego są realizowane w banku

na podstawie polityk, procedur, planów i analiz.

Zarząd banku odpowiada za skuteczność procesu szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania

kapitałowego oraz dokonywania przeglądów strategii i procedur szacowania kapitału

wewnętrznego i zarządzania kapitałowego, wprowadzając niezbędne korekty w razie zmiany

poziomu ryzyka w działalności banku oraz czynników otoczenia gospodarczego.

1.

Zarząd banku odpowiada za opracowanie, wprowadzenie oraz aktualizację polityki w zakresie

szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego oraz dokonywania przeglądów

strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego.

2.

Rada nadzorcza banku zatwierdza politykę w zakresie szacowania kapitału wewnętrznego

i zarządzania kapitałowego oraz dokonywania przeglądów strategii i procedur szacowania

kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego.

Zarząd banku jest odpowiedzialny za oszacowanie kapitału wewnętrznego na poziomie

zapewniającym pokrycie wszystkich istotnych rodzajów ryzyka.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzanie kapitałowe oraz dokonywanie

przeglądów strategii i procedur szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego

są odpowiednio udokumentowane.

1.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego uwzględnia strategię zarządzania ryzykiem

oraz obejmuje w szczególności

1)

kryteria uznawania poszczególnych rodzajów ryzyka za istotne;

2)

proces ustalania kapitału wewnętrznego w zależności od poziomu ryzyka w banku;

3)

mechanizmy kontroli ryzyka w obszarze szacowania kapitału wewnętrznego i utrzymywania

poziomu funduszy własnych na poziomie nie niższym niż oszacowany kapitał wewnętrzny

banku.

2.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego jest dostosowany do wielkości i profilu ryzyka

w banku.

1.

Zarząd banku jest odpowiedzialny za przeprowadzenie regularnych przeglądów strategii

i procedur szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego, tak aby były

odpowiednie do wielkości i profilu ryzyka w banku. Proces szacowania kapitału wewnętrznego

i zarządzanie kapitałowe podlegają przeglądowi nie rzadziej niż raz do roku.

2.

Niezależnie od okresowych przeglądów proces szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzanie

kapitałowe są odpowiednio dostosowywane, w szczególności w sytuacji pojawienia się

nowych rodzajów ryzyka, znaczących zmian w strategii i planach działania oraz środowisku

zewnętrznym, w którym działa bank.

Proces szacowania kapitału wewnętrznego oraz proces przeglądu strategii i procedur

szacowania kapitału wewnętrznego i zarządzania kapitałowego podlegają okresowej ocenie,

dokonywanej przez komórkę audytu wewnętrznego.

1.

Bank, który podczas obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka

pozycji, zgodnie z częścią trzecią, tytułem IV, rozdziałem 2 rozporządzenia nr 575/2013,

dokonał kompensowania swoich pozycji w jednej lub większej liczbie akcji wchodzących

w skład indeksu giełdowego z pozycją lub pozycjami z tytułu terminowego kontraktu

typu futures na indeks giełdowy lub z tytułu innego produktu powiązanego z indeksem

giełdowym, oszacowuje odpowiedni kapitał wewnętrzny zapewniający zabezpieczenie przed

bazowym ryzykiem straty w wyniku zmiany wartości kontraktu terminowego typu futures

lub innego produktu, która nie byłaby w pełni zgodna ze zmianą kursów akcji wchodzących

w skład indeksu. Bank dokonuje oszacowania kapitału wewnętrznego w przypadku, gdy

posiada przeciwstawne pozycje w terminowych kontraktach typu futures na indeksy giełdowe,

które nie są identyczne pod względem terminu realizacji kontraktu lub składu indeksu

bądź też pod względem obu tych cech.

2.

Stosując zasady określone w art. 345 rozporządzenia nr 575/2013, bank oszacowuje odpowiedni

kapitał wewnętrzny na pokrycie ryzyka straty istniejącego w okresie pomiędzy podjęciem

początkowego zobowiązania a następnym dniem roboczym.

W ramach zasad zarządzania ryzykiem płynności bank w szczególności wprowadza

1)

polityki i procedury dotyczące zarządzania ryzykiem płynności z uwzględnieniem adekwatnych

horyzontów czasowych, w tym horyzontu śróddziennego, zapewniające utrzymywanie przez

bank odpowiednich buforów płynnościowych, proporcjonalne do wielkości, zakresu i stopnia

złożoności działalności, profilu ryzyka i tolerancji ryzyka płynności oraz dopasowane

do linii biznesowych, walut, jednostek organizacyjnych i podmiotów zależnych banku;

2)

zasady funkcjonowania mechanizmu alokacji w odniesieniu do kosztów płynności, korzyści

i ryzyka;

3)

zasady ustalania tolerancji ryzyka płynności w odniesieniu do wszystkich istotnych

linii biznesowych;

4)

zasady zarządzania ryzykiem płynności, uwzględniające bieżące i przewidywane istotne

przepływy pieniężne w ramach aktywów, pasywów, pozycji pozabilansowych, w tym zobowiązań

warunkowych, oraz wynikające z nich możliwe skutki ryzyka utraty reputacji;

5)

zasady zarządzania ryzykiem finansowania, rozumianym jako zagrożenie niedostatku stabilnych

źródeł finansowania w perspektywie średnio- i długoterminowej, skutkujące rzeczywistym

lub potencjalnym ryzykiem niewywiązania się przez bank z zobowiązań finansowych w

momencie ich wymagalności w perspektywie średnio- i długoterminowej, bądź w całości,

bądź związanym z koniecznością poniesienia nieakceptowalnych kosztów finansowania;

6)

zasady dokonywania rozróżnienia pomiędzy aktywami stanowiącymi zabezpieczenie zobowiązań

a wolnymi od obciążeń aktywami, które są stale dostępne, w szczególności w sytuacjach

nadzwyczajnych;

7)

zasady uwzględniania podmiotu, u którego znajdują się aktywa wolne od obciążeń, państwa,

w którym aktywa te są zgodnie z prawem zapisane w rejestrze lub na rachunku, a także

ich kwalifikowalności oraz monitorowania możliwości uruchomienia aktywów we właściwym

czasie; wymogu wprowadzenia takich zasad nie stosuje się do banków spółdzielczych

zrzeszonych w banku zrzeszającym, będących uczestnikami systemu ochrony, jeżeli podmiotami,

u których znajdują się aktywa wolne od obciążeń, są wyłącznie bank zrzeszający lub

spółka zależna od banku zrzeszającego;

8)

zasady uwzględniania istniejących ograniczeń prawnych i operacyjnych w stosunku do

możliwego transferu płynności i aktywów wolnych od obciążeń pomiędzy podmiotami, zarówno

wewnątrz Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jak i poza nim;

9)

podlegające regularnym przeglądom mechanizmy kontroli ryzyka ograniczające ryzyko

płynności, w tym system limitów, bufory płynnościowe i plany finansowania, zapewniające

odporność banku na szereg różnych skrajnych warunków;

10)

zasady opracowywania scenariuszy warunków skrajnych dotyczących poziomu płynności

i mechanizmów kontroli ryzyka ograniczających ryzyko płynności, z uwzględnieniem

a)

konieczności dokonywania co najmniej raz w roku przeglądu założeń scenariuszy warunków

skrajnych,

b)

zasady, że scenariusze warunków skrajnych dotyczą w szczególności pozycji pozabilansowych

i innych zobowiązań warunkowych, w tym jednostek specjalnego przeznaczenia do celów

sekurytyzacji lub innych jednostek specjalnego przeznaczenia, o których mowa w rozporządzeniu

nr 575/2013, w stosunku do których bank pełni rolę jednostki sponsorującej lub dostarcza

znaczące wsparcie na utrzymanie płynności;

11)

zasady uwzględniania w scenariuszach warunków skrajnych uwarunkowań wewnętrznych,

systemowych oraz stanowiących połączenie różnych wariantów, z uwzględnieniem możliwych

interakcji, przy czym scenariusz łączny nie powinien stanowić prostej agregacji poszczególnych

scenariuszy, ale zakładać wystąpienie szoku systemowego i ponadprzeciętnych problemów

banku jednocześnie; scenariusze powinny uwzględniać różne okresy i natężenie warunków

skrajnych;

12)

zasady dostosowywania polityk i procedur, w tym limitów dotyczących ryzyka płynności

do rezultatów testów warunków skrajnych płynności oraz uwzględniania tych rezultatów

w planach awaryjnych płynności;

13)

zatwierdzone przez zarząd plany awaryjne płynności określające właściwe działania

i odpowiednie środki wykonawcze w celu pokrycia ewentualnego braku płynności, w tym

w stosunku do jednostek organizacyjnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich,

z uwzględnieniem że plany te powinny być testowane co najmniej raz w roku oraz uaktualniane

na podstawie rezultatów testów warunków skrajnych;

14)

zasady dotyczące podejmowania z wyprzedzeniem koniecznych działań operacyjnych w celu

zapewnienia możliwości natychmiastowego wdrożenia planów awaryjnych płynności, o których

mowa w pkt 13, przy czym działania te obejmują posiadanie zabezpieczenia dostępnego

w trybie natychmiastowym na potrzeby pozyskania finansowania z banku centralnego,

w tym w walucie innego państwa członkowskiego lub walucie państwa trzeciego, w stosunku

do którego bank posiada ekspozycje, oraz - jeżeli to konieczne z punktu widzenia operacyjnego

- na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, którego

waluty dotyczy ekspozycja.

Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do zmiennych składników wynagrodzeń

należnych za rok 2016 oraz za lata poprzednie.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2017 r., z wyjątkiem § 36 ust. 3 pkt

2, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2017 r.