Umowa międzynarodowa Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, sporządzona w Brukseli dnia 27 czerwca 2012 r.

1.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do przestrzegania zasad ogólnych prawa międzynarodowego

określonych w celach i zasadach Karty Narodów Zjednoczonych, potwierdzonych w deklaracji

Zgromadzenia Ogólnego ONZ o zasadach prawa międzynarodowego dotyczących przyjaznych

stosunków i współpracy między państwami zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych, z dnia

24 października 1970 r., a także innych stosownych traktatów międzynarodowych, uznających

między innymi zasadę praworządności oraz zasadę „pacta sunt smranda”; oraz poszanowanie

zasad demokracji i praw człowieka, określonych w Powszechnej deklaracji praw człowieka

Zgromadzenia Ogólnego ONZ i w innych stosownych instrumentach międzynarodowych dotyczących

praw człowieka, których Strony są Umawiającymi się Stronami, które stanowią fundament

polityki wewnętrznej i międzynarodowej obu Stron oraz zasadniczy element niniejszej

umowy.

2.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do dalszej współpracy z myślą o całkowitym

osiągnięciu celów rozwojowych, w tym milenijnych celów rozwoju, poprzez przestrzeganie

istniejących zobowiązań międzynarodowych mających zastosowanie do Stron. Stanowi to

zasadniczy element niniejszej umowy. Strony potwierdzają również swoje odpowiednie

zobowiązania w ramach europejskiego konsensusu w sprawie rozwoju z 2005 r., deklaracji

paryskiej w sprawie skuteczności pomocy uzgodnionej na forum wysokiego szczebla w

sprawie skuteczności pomocy w 2005 r., w programie działania z Akry uzgodnionym na

trzecim forum wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy, oraz podstawowym oświadczeniu

z Hanoi w sprawie skuteczności pomocy uzgodnionym w 2006 r., z myślą o dalszej poprawie

wyników współpracy rozwojowej, w tym postępu w zakresie niewiązania pomocy oraz osiągnięcia

bardziej przewidywalnych mechanizmów pomocy.

3.

Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do propagowania zrównoważonego rozwoju we wszystkich

jego aspektach, współpracy w celu sprostania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu

oraz globalizacją, a także przyczyniania się do osiągnięcia uznanych na szczeblu międzynarodowym

celów rozwojowych, w szczególności milenijnych celów rozwoju.

4.

Strony zgadzają się, że wdrożenie wszystkich działań w zakresie współpracy w ramach

niniejszej umowy uwzględnia ich odpowiedni poziom rozwoju, potrzeby oraz potencjał.

5.

Strony potwierdzają, że handel odgrywa znaczącą rolę w rozwoju oraz że programy handlu

preferencyjnego pomagają propagować rozwój w krajach rozwijających się, w tym w Wietnamie.

6.

Strony postanawiają, że współpraca w ramach niniejszej umowy będzie przebiegała zgodnie

z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze Stron.

W celu zacieśnienia stosunków dwustronnych Strony zobowiązują się prowadzić wszechstronny

dialog i promować dalszą współpracę we wszystkich sektorach będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania. Ich wysiłki będą w szczególności miały na celu

a)

nawiązanie współpracy dwustronnej i współpracy w ramach wszystkich stosownych regionalnych

i międzynarodowych forów i organizacji;

b)

rozwój handlu i inwestycji między Stronami przynoszący wzajemne korzyści,

c)

nawiązanie współpracy w zakresie handlu i inwestycji będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania, w celu ułatwienia zrównoważonego przepływu towarów i inwestycji oraz

zapobiegania i usuwania przeszkód w handlu i inwestycjach, w sposób konsekwentny i

komplementarny w odniesieniu do bieżących i przyszłych inicjatyw regionalnych UE-ASEAN;

d)

działanie poprzez współpracę rozwojową w kierunku eliminacji ubóstwa, propagowania

zrównoważonego rozwoju, przezwyciężania nowych wyzwań, takich jak zmiana klimatu i

choroby zakaźne, pogłębiania reform gospodarczych oraz integracji z gospodarką światową;

e)

ustanowienie współpracy w dziedzinie sprawiedliwości i bezpieczeństwa, w tym praworządności

i współpracy prawnej, ochrony danych, migracji, zwalczania przestępczości zorganizowanej,

prania pieniędzy i nielegalnych narkotyków;

f)

krzewienie współpracy we wszystkich innych sektorach będących przedmiotem wspólnego

zainteresowania, w tym w sektorze praw człowieka; polityki gospodarczej; usług finansowych;

podatków; polityki przemysłowej oraz małych i średnich przedsiębiorstw; technologii

informacyjnych i komunikacyjnych, nauki i techniki; energii; transportu; planowania

i rozwoju urbanistycznego i regionalnego; turystyki; edukacji i szkoleń; kultury;

zmiany klimatu; środowiska i zasobów naturalnych; rolnictwa, leśnictwa, zwierząt hodowlanych,

rybołówstwa i rozwoju obszarów wiejskich; zdrowia; statystyki; pracy, zatrudnienia

i spraw socjalnych; reformy administracji publicznej; stowarzyszeń i organizacji pozarządowych;

zapobiegania katastrofom naturalnym i łagodzenia ich skutków; równości płci;

g)

zwiększenie obecnego i propagowanie przyszłego udziału obu Stron w lokalnych i regionalnych

programach współpracy, w których możliwy jest udział drugiej Strony;

h)

nawiązanie współpracy w zakresie przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego

rażenia i systemów jej przenoszenia; zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką

i lekką we wszystkich jego aspektach; niewypałów wojennych;

i)

ustanowienie współpracy w zwalczaniu terroryzmu;

j)

zwiększanie roli i poprawianie wizerunku Stron w regionach każdej ze Stron poprzez

stosowanie różnych środków, m.in. wymiany kulturalnej, wykorzystania technologii informacyjnych

i edukacji,

k)

promowanie porozumienia między obywatelami między innymi poprzez współpracę różnych

podmiotów, takich jak niezależne ośrodki badawcze, środowisko uniwersyteckie, przedsiębiorstwa

oraz media, w formie seminariów, konferencji, kontaktów młodzieżowych i innych działań.

1.

Strony zobowiązują się wymieniać opinie i współpracować w ramach regionalnych i międzynarodowych

forów i organizacji takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych oraz jej agencje

i organizacje, dialog UE-ASEAN, forum regionalne ASEAN, dialog Azja-Europa, oraz Światowa

Organizacja Handlu (WTO).

2.

Strony postanawiają również propagować współpracę w tych dziedzinach między niezależnymi

ośrodkami badawczymi, środowiskiem uniwersyteckim, organizacjami pozarządowymi, przedsiębiorstwami

oraz mediami poprzez organizację seminariów, konferencji i innych powiązanych działań,

pod warunkiem że współpraca ta opiera się na obopólnej zgodzie.

1.

We wszystkich sektorach objętych dialogiem i współpracą, które ustanawia się na mocy

niniejszej umowy, oraz kładąc przy tym odpowiedni nacisk na kwestie objęte współpracą

dwustronną, Strony zgadzają się kontynuować powiązane działania na szczeblu dwustronnym,

regionalnym lub poprzez połączenie obu tych wymiarów. Przy wyborze odpowiednich ram

działania Strony będą dążyły do maksymalizacji uzyskanego wpływu na wszystkie zainteresowane

strony oraz do umocnienia ich zaangażowania, przy jednoczesnym jak najlepszym wykorzystaniu

dostępnych zasobów, uwzględnieniu politycznej i instytucjonalnej wykonalności oraz

zapewnieniu spójności z innymi działaniami, w które zaangażowane są Unia i ASEAN.

Współpraca może w stosowych przypadkach obejmować wsparcie dla integracji i rozwoju

społeczności ASEAN.

2.

Strony mogą w stosownych przypadkach postanowić o rozszerzeniu wsparcia finansowego

na działania w ramach współpracy w dziedzinach objętych umową oraz na działania powiązane,

zgodnie z ich odpowiednimi procedurami finansowymi i zasobami. Współpraca może w szczególności

wspierać wdrażanie reform społeczno-gospodarczych w Wietnamie i obejmować środki służące

budowaniu zdolności administracyjnych, takie jak organizacja programów szkoleniowych,

warsztatów i seminariów, wymiany ekspertów, badania, oraz inne działania ustalone

przez Strony zgodnie ze strategiami pomocy rozwojowej donatorów.

1.

Głównymi celami współpracy rozwojowej są: realizacja milenijnych celów rozwoju, a

także eliminacja ubóstwa, zrównoważony rozwój i integracja z gospodarką światową.

Cele współpracy rozwojowej uwzględniają strategie i programy rozwoju społeczno-gospodarczego

Wietnamu. Strony uznają, że współpraca rozwojowa między nimi ma zasadnicze znaczenie

dla stawienia czoła wyzwaniom rozwojowym Wietnamu.

2.

Strony postanawiają propagować współpracę zgodnie ze swoimi odpowiednimi procedurami

i zasobami.

Strategie współpracy rozwojowej mają na celu między innymi

a)

osiągnięcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego;

b)

promowanie rozwoju ludzkiego i społecznego;

c)

propagowanie reform instytucjonalnych i rozwoju;

d)

promowanie zrównoważenia środowiskowego i regeneracji środowiska oraz najlepszych

praktyk w tej dziedzinie, a także zachowania zasobów naturalnych.

e)

zapobieganie zmianie klimatu i zwalczanie jej skutków;

f)

wspieranie polityki i instrumentów mających na celu stopniową integrację z gospodarką

światową i handlem światowym.

1.

Dla każdego sektora współpracy w ramach tego tytułu Strony zgadzają się przeprowadzać

działania na szczeblu dwustronnym lub regionalnym albo na obu tych szczeblach, w tym

poprzez współpracę trójstronną.

2.

Formy współpracy między Stronami mogą obejmować

a)

pomoc rozwojową i techniczną dla programów i projektów, zgodnie z ustaleniami Stron;

b)

budowanie zdolności administracyjnych poprzez szkolenia, warsztaty i seminaria, wymianę

ekspertów, badania i wspólne badania naukowe między Stronami;

c)

rozważenie innych form finansowania rozwoju w stosownych przypadkach;

d)

wymianę informacji w sprawie najlepszych praktyk w zakresie skuteczności pomocy.

1.

Strony uważają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia,

zarówno przez czynniki państwowe, jak i niepaństwowe, stanowi jedno z najpoważniejszych

zagrożeń dla stabilności i bezpieczeństwa międzynarodowego, a równocześnie potwierdzają

uzasadnione prawo Stron do prowadzenia badań oraz opracowywania, wykorzystywania i

transferu technologii biologicznych, chemicznych i nuklearnych oraz powiązanych materiałów,

a także obrotu nimi, do celów pokojowych przy poszanowaniu traktatów i konwencji,

których są stronami. W związku z powyższym Strony zgadzają się współpracować i przyczyniać

się do przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz systemów jej

przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie i wprowadzenie w życie na szczeblu krajowym

istniejących zobowiązań wynikających z traktatów i umów międzynarodowych o rozbrojeniu

i nierozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz mających zastosowanie w odniesieniu

do Stron zobowiązań międzynarodowych. Strony uzgadniają, że niniejsze postanowienie

stanowi zasadniczy element umowy.

2.

Ponadto Strony zgadzają się współpracować i wspierać walkę z rozprzestrzenianiem broni

masowego rażenia i systemów jej przenoszenia poprzez

a)

podjecie kroków w celu podpisania lub ratyfikacji, w zależności od przypadku, wszystkich

innych stosownych traktatów i umów międzynarodowych, lub przystąpienia do nich, oraz

pełnego wykonania swoich odpowiednich zobowiązań;

b)

ustanowienia, z poszanowaniem zdolności każdej ze Stron, skutecznego systemu kontroli

eksportu krajowego, kontrolującego eksport i tranzyt towarów związanych z BMR, w tym

ostateczne użycie technologii podwójnego zastosowania pod kątem BMR, oraz przewidującego

skuteczne sankcje w przypadku naruszenia kontroli wywozu zgodnie z rezolucją RB ONZ

nr 1540, bez wywierania wpływu na normalny i legalny przywóz i wywóz oraz transakcje

finansowe. Może to obejmować świadczenie pomocy, w tym budowanie zdolności administracyjnych.

3.

Strony postanawiają kontynuować regularny dialog polityczny, który będzie towarzyszył

tym elementom i je konsolidował.

1.

Strony uznają, że nielegalne wytwarzanie, transfer oraz obrót bronią strzelecką i

lekką, we wszystkich aspektach, w tym ich nadmierne gromadzenie oraz niekontrolowane

rozprzestrzenianie, stanowią nadal poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa

międzynarodowego, a równocześnie potwierdzają uzasadnione prawa Stron do produkcji,

przywozu i posiadania broni strzeleckiej i lekkiej do celów samoobrony i bezpieczeństwa.

Strony przywołują w związku z tym odpowiednie treści rezolucji Zgromadzenia Ogólnego

NZ nr 64/50 i 64/51.

2.

Strony postanawiają przestrzegać swoich zobowiązań dotyczących rozwiązania wszystkich

aspektów nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką oraz w pełni wywiązać się z

tych zobowiązań w ramach istniejących porozumień międzynarodowych, których Strony

są umawiającymi się stronami, i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz zobowiązań

w ramach innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych mających zastosowanie w

tej dziedzinie, takich jak Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu

handlowi BSiL oraz zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach.

3.

Strony zobowiązują się do nawiązania w stosownych przypadkach dialogu w celu wymiany

opinii i informacji oraz opracowania wspólnego podejścia do zagadnień i problemów

związanych z nielegalnym handlem bronią strzelecką i lekką, a także w celu wzmocnienia

zdolności Stron do zapobiegania takiemu handlowi oraz jego zwalczania i eliminowania.

Strony potwierdzają znaczenie walki z terroryzmem przy pełnym poszanowaniu prawa,

w tym Karty Narodów Zjednoczonych, praw człowieka, praw uchodźców oraz międzynarodowego

prawa humanitarnego. Strony postanawiają zacieśnić współpracę w zakresie zapobiegania

terroryzmowi i jego eliminacji, w tych ogólnych ramach i zgodnie z globalną strategią

Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania terroryzmu, zawartą w rezolucji

Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/288 oraz wspólną deklaracją UE-ASEAN z dnia 28 stycznia

2003 r. w sprawie współpracy w zwalczaniu terroryzmu.

Strony współpracują przede wszystkim

a)

w ramach pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1373 i innych stosownych rezolucji

ONZ, podejmując kroki w celu ratyfikacji i pełnego wdrożenia konwencji międzynarodowych

i instrumentów dotyczących zwalczania terroryzmu i zapobiegania terroryzmowi;

b)

poprzez ustanowienie w ramach wspólnego komitetu regularnych konsultacji w sprawie

współpracy w zwalczaniu terroryzmu i zapobieganiu terroryzmowi;

c)

poprzez wymianę informacji o grupach terrorystycznych i ich sieciach wsparcia zgodnie

z prawem międzynarodowym i krajowym, oraz, z zastrzeżeniem programów i instrumentów

Stron, poprzez udzielanie wsparcia na budowanie zdolności administracyjnych w zwalczaniu

terroryzmu i zapobieganiu terroryzmowi;

d)

poprzez wymianę opinii o środkach i metodach stosowanych w celu zwalczania terroryzmu

i podżegania do aktów terrorystycznych, w tym w dziedzinie szkoleń oraz technologii,

oraz wymianę wiedzy fachowej związanej z zapobieganiem terroryzmowi,

e)

poprzez współpracę mającą na celu pogłębienie konsensusu międzynarodowego w kwestii

walki z terroryzmem i odpowiednich ram prawnych oraz poprzez działanie na rzecz jak

najszybszego osiągnięcia porozumienia w sprawie całościowej konwencji dotyczącej terroryzmu

międzynarodowego w celu uzupełnienia istniejących instrumentów ONZ dotyczących zwalczania

terroryzmu;

f)

poprzez propagowanie współpracy między państwami członkowskimi ONZ w celu skutecznego

wdrożenia globalnej strategii ONZ w sprawie zwalczania terroryzmu;

g)

poprzez wymianę najlepszych praktyk w dziedzinie ochrony praw człowieka w walce z

terroryzmem.

1.

Strony postanawiają współpracować w kwestiach prawnych, przy wzmacnianiu praworządności

oraz wzmacnianiu funkcjonowania instytucji na wszystkich szczeblach w dziedzinie sądownictwa

oraz egzekwowania prawa.

2.

Strony postanawiają współpracować przy wzmacnianiu zdolności sądowych i systemu prawnego

w takich dziedzinach jak prawo cywilne, postępowanie cywilne, prawo karne i postępowanie karne, jak również przekazywać

sobie wzajemnie informacje dotyczące systemów prawnych i prawodawstwa.

3.

Strony postanawiają współpracować w dziedzinie międzynarodowego sądownictwa karnego.

Strony uważają, że najpoważniejsze przestępstwa mające znaczenie dla społeczności

międzynarodowej nie mogą pozostać bezkarne i że należy zapewnić ich efektywne ściganie

poprzez podjęcie środków na odpowiednim poziomie.

4.

Strony uważają, że Międzynarodowy Trybunał Karny jest instytucją postępową i niezależną,

działającą na rzecz pokoju i sprawiedliwości na świecie. Strony postanawiają współpracować

w celu wzmocnienia ram prawnych służących zapobieganiu najpoważniejszym przestępstwom

mającym znaczenie dla społeczności międzynarodowej oraz karaniu takich przestępstw,

a także rozważyć możliwość przystąpienia do Statutu Rzymskiego. Strony zgadzają się,

że korzystne byłoby prowadzenie dialogu i współpracy w tej kwestii.

1.

Strony podejmują dialog na temat dwustronnego i wielostronnego handlu oraz kwestii

związanych z handlem, mając na względzie zacieśnienie dwustronnych stosunków handlowych

i rozwój wielostronnego systemu handlowego.

2.

Strony zobowiązują się wspierać rozwój i zróżnicowanie swojej wymiany handlowej w

jak największym stopniu i w sposób przynoszący wzajemne korzyści. Strony zobowiązują

się do stworzenia lepszych i przewidywalnych warunków dostępu do rynków poprzez dążenie

do eliminacji barier dla handlu, w szczególności poprzez terminowe likwidowanie barier

pozataryfowych i ograniczeń w handlu, a także poprzez podejmowanie działań poprawiających

przejrzystość, z uwzględnieniem prac prowadzonych w tej dziedzinie przez organizacje

międzynarodowe, których członkami są obie Strony.

3.

Uznając, że handel odgrywa niezbędną rolę w rozwoju oraz że systemy preferencji handlowych,

w tym systemy ogólnych preferencji taryfowych oraz specjalne i wyróżniające traktowanie

w rozumieniu WTO, okazały się korzystne dla krajów rozwijających się, Strony podejmują

wysiłki w celu wzmocnienia konsultacji dotyczących ich skutecznego wdrażania.

4.

Na potrzeby wprowadzenia w życie niniejszego tytułu Strony uwzględniają swoje odpowiednie

poziomy rozwoju.

5.

Strony informują się wzajemnie o rozwoju polityki handlowej i polityki w kwestiach

związanych z handlem, takich jak polityka rolna, bezpieczeństwo żywności, ochrona

konsumentów i środowiska.

6.

Strony propagują dialog i współpracę zmierzającą do rozwijania stosunków handlowych

i inwestycyjnych, w tym rozwiązania problemów handlowych i zapewnienia pomocy technicznej

i programów budowania zdolności administracyjnych w celu rozwiązania kwestii handlowych,

między innymi w dziedzinach, o których mowa w niniejszym tytule.

7.

Z myślą o odblokowaniu swojego potencjału i wykorzystaniu swojej komplementarności

gospodarczej, Strony podejmują wysiłki w celu poszukiwania i analizowania nowych możliwości

i rozwiązań w celu wzmocnienia swoich stosunków handlowych i inwestycyjnych, w tym,

w stosownych przypadkach, negocjowania porozumień o wolnych handlu lub innych porozumień

stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.

1.

Strony zobowiązują się rozwijać, dywersyfikować i zwiększać handel między sobą oraz

poprawić konkurencyjność swoich produktów na rynkach krajowych, regionalnych i międzynarodowych.

Współpraca między stronami w tym zakresie ma na celu przede wszystkim wzmocnienie

zdolności administracyjnych w takich dziedzinach jak strategie rozwoju handlu, optymalizacja

potencjału handlu, w tym systemu ogólnych preferencji taryfowych, konkurencyjności,

propagowania transferu technologii między przedsiębiorstwami, przejrzystości polityk,

przepisów i regulacji, informacji rynkowych, rozwoju instytucjonalnego, jak również

współpracy regionalnej.

2.

Strony wykorzystują w pełni pomoc na rzecz wymiany handlowej oraz inne dodatkowe programy

pomocy w celu wzmocnienia handlu i inwestycji między nimi.

1.

Strony potwierdzają swoje istniejące prawa i obowiązki w ramach Porozumienia Światowej

Organizacji Handlu (WTO) w sprawie środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienie

SPS).

2.

Strony zacieśniają współpracę i wymieniają informacje na temat prawodawstwa, wdrażania,

certyfikacji oraz procedur kontroli i nadzoru dotyczących środków sanitarnych i fitosanitarnych

w handlu między Stronami w ramach porozumienia WTO w sprawie zagadnień sanitarnych

i fitosanitarnych, Międzynarodowej Konwencji Ochrony Roślin, Międzynarodowego Biura

Epizootycznego oraz Kodeksu Żywnościowego (CODEX Altmentarius).

3.

Ponadto Strony zgadzają się współpracować w kwestiach sanitarnych i fitosanitarnych

oraz w propagowaniu współpracy w tej dziedzinie między Stronami, poprzez budowanie

zdolności administracyjnych oraz pomoc techniczną, która powinna być dostosowana do

potrzeb każdej ze Stron oraz ukierunkowana na udzielenie wsparcia w zapewnieniu zgodności

z ramami prawnymi każdej ze Stron, w tym przepisami w zakresie bezpieczeństwa żywności,

zdrowotności roślin i zdrowia zwierząt oraz stosowania norm międzynarodowych.

4.

Strony postanawiają współpracować w zakresie dobrostanu zwierząt tam, gdzie to niezbędne,

w tym poprzez pomoc techniczną oraz budowanie zdolności administracyjnych w celu opracowywania

norm dotyczących dobrostanu zwierząt.

5.

Strony wyznaczają punkty kontaktowe w celu porozumiewania się w kwestiach objętych

niniejszym artykułem.

1.

Strony propagują stosowanie norm międzynarodowych oraz współpracują i wymieniają informacje

dotyczące norm, przepisów technicznych i procedur oceny zgodności, szczególnie w ramach

porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu.

2.

Strony dążą do wymiany informacji od wczesnych etapów opracowywania nowych przepisów

w dziedzinie barier technicznych w handlu. W tym celu Strony propagują wszelkie środki

mające na celu zmniejszenie różnic między nimi w zakresie ocen zgodności i standaryzacji

oraz poprawę zbieżności i zgodności między odpowiednimi systemami Stron w tej dziedzinie.

Strony postanawiają wymieniać opinie na temat certyfikacji przeprowadzanej przez stronę

trzecią oraz zbadać możliwości jej stosowania, w celu ułatwienia przepływów handlowych

między nimi.

3.

Współpracę dotyczącą barier technicznych w handlu można osiągnąć między innymi poprzez

dialog prowadzony odpowiednimi kanałami, wspólne projekty, pomoc techniczną i programy

budowania zdolności administracyjnych. Strony wyznaczają, w stosowych przypadkach,

punkty kontaktowe w celu porozumiewania się w kwestiach objętych niniejszym artykułem.

1.

Strony

a)

dzielą się doświadczeniami i najlepszymi praktykami oraz analizują możliwości uproszczenia

procedur przywozowych, wywozowych i innych procedur celnych

b)

zapewniają przejrzystość regulacji celnych i regulacji dotyczących ułatwień handlowych;

c)

rozwijają współpracę w kwestiach celnych oraz skuteczne mechanizmy wzajemnej pomocy

administracyjnej;

d)

dążą do zbliżenia poglądów i wspólnych działań w kontekście odpowiednich inicjatyw

międzynarodowych, w tym w dziedzinie ułatwień handlowych.

2.

Strony zwrócą szczególną uwagę między innymi na

a)

zwiększenie bezpieczeństwa handlu międzynarodowego;

b)

zapewnienie skuteczniejszego egzekwowania przepisów celnych w zakresie praw własności

intelektualnej;

c)

zapewnienie równowagi pomiędzy ułatwieniami handlowymi a walką z nadużyciami finansowymi

i nieprawidłowościami.

3.

Bez uszczerbku dla innych form współpracy ustanowionych niniejszą umową Strony wyrażają

zainteresowanie rozważeniem zawarcia w przyszłości protokołów o współpracy celnej

i o wzajemnej pomocy administracyjnej w ramach instytucjonalnych określonych w niniejszej

umowie.

4.

Strony dążą do uruchomienia środków wsparcia technicznego mających na celu wspieranie

wdrażania współpracy w kwestiach celnych i ułatwień w handlu objętych niniejszą umową.

Strony wspierają większy przepływ inwestycji poprzez rozwój atrakcyjnych i stabilnych

warunków dla wzajemnych inwestycji dzięki konsekwentnemu dialogowi, którego celem

jest umacnianie zrozumienia i współpracy w zakresie inwestycji, badanie mechanizmów

administracyjnych ułatwiających przepływy inwestycji oraz promowanie stabilnych, przejrzystych,

otwartych zasad oraz jednakowych warunków działania dla inwestorów.

1.

Strony utrzymują przepisy ustawowe i regulacyjne oraz organy ochrony konkurencji.

Będą one stosowały te przepisy w skuteczny, niedyskryminujący i przejrzysty sposób

w celu wspierania pewności prawa na terytorium każdej ze Stron.

2.

W tym celu Strony angażują się w działania w zakresie budowania zdolności administracyjnych

i inne działania w zakresie współpracy przy opracowywaniu i wdrażaniu przepisów ustawowych

i regulacyjnych dotyczących konkurencji, zależnie od dostępności finansowania takich

działań w ramach instrumentów i programów współpracy Stron.

Strony prowadzą systematyczny dialog mający w szczególności na celu wymianę informacji

o odpowiednim otoczeniu regulacyjnym każdej ze Stron w celu określenia najlepszych

praktyk, wspierania dostępu do rynków drugiej Strony, w tym handlu elektronicznego,

wspierania dostępu do kapitału i technologii oraz wspierania handlu usługami między

tymi dwoma regionami i na rynkach państw trzecich.

1.

Strony potwierdzają olbrzymie znaczenie, jakie przywiązują do ochrony praw własności

intelektualnej oraz pełnego wdrożenia międzynarodowych zobowiązań w zakresie ochrony

praw własności intelektualnej, w celu zapewnienia odpowiedniej i skutecznej ochrony

tych praw, zgodnie z odpowiednimi standardami/umowami międzynarodowymi, takimi jak

Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej i Międzynarodowa

konwencja o ochronie nowych odmian roślin, w tym skutecznych środków wykonawczych.

2.

Strony postanawiają pogłębić współpracę w zakresie ochrony własności intelektualnej

i wykonywania tych praw, w tym w zakresie odpowiednich środków ułatwiających ochronę

i rejestrację oznaczeń geograficznych drugiej Strony na odpowiednich terytoriach,

uwzględniając międzynarodowe przepisy, praktyki i zmiany w tej dziedzinie i swoje

odpowiednie możliwości.

3.

Współpraca jest realizowana w formie uzgodnionej przez Strony, w tym poprzez wymianę

informacji i doświadczeń dotyczących takich kwestii jak praktyka, wspieranie, rozpowszechnianie,

upowszechnianie, zarządzanie, harmonizacja, ochrona, wykonanie i skuteczne stosowanie

praw własności intelektualnej, zapobieganie naruszaniu takich praw, oraz walka z fałszerstwem

i piractwem, w tym poprzez ustanowienie i umacnianie organizacji odpowiedzialnych

za kontrolę i ochronę tych praw.

1.

Strony propagują i ułatwiają działanie izb handlowych i przemysłowych, jak również

współpracę między stowarzyszeniami zawodowymi Stron w celu propagowania handlu i inwestycji

w dziedzinach stanowiących przedmiot zainteresowania obu Stron.

2.

Strony propagują dialog między swoimi odpowiednimi organami regulacyjnymi i podmiotami

sektora prywatnego w celu omówienia ostatnich zmian w handlu oraz w otoczeniu inwestycyjnym,

badania potrzeb sektora prywatnego w zakresie rozwoju oraz wymiany poglądów na temat

ram politycznych służących zwiększeniu konkurencyjności przedsiębiorstw.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa i przewidywalności w swoich stosunkach dwustronnych

Strony postanawiają sprawnie i jak najszybciej konsultować się wzajemnie na wniosek

jednej ze Stron we wszelkich kwestiach spornych, które mogą pojawić się w związku

z handlem i sprawami związanymi z handlem w ramach niniejszego tytułu.

Strony postanawiają współpracować przy zwalczaniu przestępczości zorganizowanej, gospodarczej

i finansowej, a także korupcji. Współpraca ta ma w szczególności na celu, w stosownych

przypadkach, wdrażanie i propagowanie stosownych międzynarodowych standardów i aktów,

takich jak konwencja ONZ w sprawie międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i

jej protokoły dodatkowe oraz Konwencja ONZ przeciwko korupcji

1.

Strony zgadzają się co do potrzeby podjęcia działań i współpracy, aby zapobiec ryzyku

wykorzystania ich systemów finansowych oraz ryzyku prania zysków z wszelkiej poważnej

działalności przestępczej, zgodnie z zaleceniami Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania

Praniu Pieniędzy.

2.

Obie Strony postanawiają współpracować w zakresie propagowania szkoleń i wsparcia

technicznego służących tworzeniu i wdrażaniu przepisów oraz skutecznemu funkcjonowaniu

mechanizmów zwalczania procederu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Współpraca

pozwala w szczególności na wymianę istotnych informacji między odpowiednimi organami

Stron w ramach prawodawstwa każdej ze Stron na podstawie odpowiednich standardów służących

zwalczaniu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, odpowiadających standardom

przyjętym przez Strony oraz podmioty międzynarodowe działające w tym obszarze, takie

jak Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF).

1.

Strony współpracują w celu zapewnienia kompleksowego i zrównoważonego podejścia poprzez

skuteczne działanie i koordynację między właściwymi organami, w tym organami egzekwowania

prawa, ceł, zdrowia, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz innych stosownych sektorów,

w celu zmniejszenia podaży nielegalnych narkotyków (w tym nielegalnej uprawy maku

do produkcji opium oraz produkcji narkotyków syntetycznych), handlu nimi, popytu na

nie oraz ich wpływu na osoby zażywające narkotyki oraz na całe społeczeństwo, a także

zdobycie skuteczniejszej kontroli nad prekursorami.

2.

Strony określają środki współpracy służące osiągnięciu tych celów. Swoje działania

podejmują na podstawie powszechnie uznanych zasad zgodnie ze stosownymi konwencjami

międzynarodowymi, których są stronami, deklaracją polityczną oraz deklaracją w sprawie

wytycznych dotyczących zmniejszenia popytu na narkotyki oraz środkami służącymi zacieśnieniu

międzynarodowej współpracy w zwalczaniu problemu narkotyków na świecie, przyjętą przez

20. specjalną sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie narkotyków

w czerwcu 1998 r., a także zgodnie z deklaracją polityczną i planem działania przyjętym

na obradach wysokiego szczebla 52. sesji Komisji ds. Środków Odurzających ONZ w marcu

2009 r.

3.

Współpraca między Stronami obejmuje wsparcie techniczne i administracyjne w następujących

obszarach: opracowanie krajowych przepisów i polityki; ustanowienie instytucji krajowych

i ośrodków informacji i monitorowania; szkolenie personelu; badania nad narkotykami;

wysiłki na rzecz ograniczenia popytu na narkotyki oraz negatywnych skutków narkotyków;

oraz współpraca sądowa i policyjna, skuteczna kontrola prekursorów, jeśli chodzi o

nielegalną produkcję środków odurzających i substancji psychotropowych. Strony mogą

zgodzić się na włączenie innych obszarów.

1.

Strony postanawiają współpracować w celu podniesienia, w stosownych przypadkach, poziomu

ochrony danych osobowych do najwyższych standardów międzynarodowych, takich jak standardy

zawarte w instrumentach międzynarodowych, o ile mają one zastosowanie do Stron.

2.

Współpraca w zakresie ochrony danych osobowych może obejmować m.in. wsparcie techniczne

w formie wymiany informacji i wiedzy fachowej.

1.

Strony potwierdzają znaczenie wspólnych wysiłków w celu zarządzania przepływami migracyjnymi

między swoimi terytoriami. Aby pogłębić współpracę Strony ustanawiają wszechstronny

dialog we wszelkich kwestiach związanych z migracją. Sprawy dotyczące migracji stanowią

część krajowych strategii rozwoju gospodarczego i społecznego krajów pochodzenia,

tranzytu i przeznaczenia osób migrujących.

2.

Współpraca między Stronami opiera się na ocenie szczegółowych potrzeb, dokonanej poprzez

wzajemne konsultacje pomiędzy Stronami, oraz jest wdrażana zgodnie z odpowiednim obowiązującym

prawodawstwem unijnym i krajowym. Współpraca koncentruje się między innymi na

a)

podejmowaniu działań w związku z podstawowymi przyczynami migracji;

b)

zaangażowaniu w kompleksowy dialog na temat legalnej migracji, mający na celu, zgodnie

z wzajemnymi uzgodnieniami, utworzenie mechanizmu propagowania legalnych możliwości

migracyjnych;

c)

wymianie doświadczeń i praktyk dotyczących przestrzegania i wdrażania postanowień

Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, podpisanej w dniu 28 lipca 1951 r., oraz protokołu do niej, podpisanego w dniu 31 stycznia 1967 r., zwłaszcza zasad

non-refoulement oraz dobrowolnej repatriacji;

d)

zasadach przyjmowania, jak również prawach i statusie osób przyjętych, sprawiedliwym

traktowaniu oraz integracji przebywających legalnie obcokrajowców, edukacji oraz szkoleniach,

środkach przeciwko rasizmowi i ksenofobii;

e)

ustanowieniu skutecznej polityki zapobiegania nielegalnej imigracji, przemytowi osób

migrujących oraz handlowi ludźmi, w tym również ustanowieniu metod zwalczania siatek

przemytniczych oraz ochronie ofiar takiego przemytu;

f)

kwestii powrotu osób przebywających nielegalnie na terytorium któregokolwiek z państw

w warunkach poszanowania ludzkiej godności oraz ich readmisji zgodnie z ust. 3;

g)

kwestiach uznanych za przedmiot wspólnego zainteresowania w dziedzinie wiz oraz bezpieczeństwa

dokumentów podróży;

h)

kwestiach uznanych za przedmiot wspólnego zainteresowania w dziedzinie kontroli granicznych;

i)

budowaniu potencjału technicznego i ludzkiego.

3.

W ramach współpracy na rzecz zapobiegania i kontroli nielegalnej imigracji, bez uszczerbku

dla potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi, Strony zgadzają się ponadto, że

a)

po ustaleniu przez właściwe organy Wietnamu zgodnie z przepisami krajowymi lub istniejącymi

stosownymi umowami, że osoba podlegająca readmisji jest obywatelem Wietnamu, Wietnam

dokonuje readmisji każdego swojego obywatela przebywającego nielegalnie na terytorium

dowolnego państwa członkowskiego, na wniosek właściwych organów tego państwa i bez

zbędnej zwłoki;

b)

po ustaleniu przez właściwe organy państwa członkowskiego zgodnie z przepisami krajowymi

lub istniejącymi stosownymi umowami obywatelstwa osoby podlegającej readmisji, każde

państwo członkowskie dokonuje readmisji swoich obywateli przebywających nielegalnie

na terytorium Wietnamu, na wniosek właściwych organów Wietnamu i bez zbędnej zwłoki.

Strony dostarczają swoim obywatelom dokumenty tożsamości właściwe do tego celu. jeśli

osoba podlegająca readmisji nie posiada żadnych dokumentów ani dowodów potwierdzających

obywatelstwo, właściwe organy danego państwa członkowskiego lub Wietnamu, na wniosek

Wietnamu lub danego państwa członkowskiego, organizują przesłuchanie tej osoby w celu

ustalenia obywatelstwa.

4.

Z zastrzeżeniem swoich odpowiednich przepisów i procedur, Strony zacieśniają współpracę

w kwestiach związanych z readmisją, której celem jest, na wniosek każdej ze Stron

i zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami, wynegocjowanie porozumienia między UE a Wietnamem

w sprawie readmisji swoich obywateli.

1.

Strony postanawiają propagować współpracę w dziedzinie edukacji i kształcenia, przy

pełnym poszanowaniu swojej różnorodności, w celu wzmocnienia wzajemnego zrozumienia,

a także postanawiają szerzyć wiedzę o możliwościach kształcenia w UE i w Wietnamie.

2.

Strony kładą ponadto nacisk na środki służące tworzeniu powiązań między odpowiednimi

instytucjami szkolnictwa wyższego i agencjami specjalistycznymi oraz propagowaniu

wymiany informacji, know-how, studentów, ekspertów i zasobów technicznych, przy wykorzystaniu

udogodnień oferowanych przez programy unijne w Azji Południowo-Wschodniej w zakresie

edukacji i kształcenia, jak również doświadczeń zdobytych w tej dziedzinie przez obie

Strony.

3.

Obie strony postanawiają również propagować realizację odpowiednich programów szkolnictwa

wyższego, takich jak program Erasmus Mundus i programy szkoleń tłumaczy konferencyjnych,

oraz zachęcać instytucje edukacyjne w UE i Wietnamie do współpracy przy wspólnych

programach studiów wyższych i programach badawczych, w celu propagowania współpracy

akademickiej oraz mobilności.

4.

Strony postanawiają również nawiązać dialog w kwestiach stanowiących przedmiot wspólnego

zainteresowania dotyczących modernizacji systemu szkolnictwa wyższego oraz systemów

kształcenia technicznego i zawodowego, które mogłyby zwłaszcza obejmować wsparcie

techniczne służące między innymi poprawie ram kwalifikacji oraz zapewnieniu jakości.

1.

Strony postanawiają współpracować w sektorze zdrowia w celu poprawy warunków zdrowotnych

i opieki społecznej, a zwłaszcza poprawy systemu opieki zdrowotnej, w tym opieki zdrowotnej

i ubezpieczeń zdrowotnych.

2.

Współpraca odbywa się w szczególności poprzez

a)

programy służące wzmocnieniu sektora zdrowa, w tym poprawie systemu opieki zdrowotnej,

świadczeń zdrowotnych, warunków zdrowotnych, jak również opieki społecznej;

b)

wspólne działania w zakresie epidemiologii, w tym współpracę w zakresie wczesnego

zapobiegania i kontroli epidemii takich jak ptasia grypa i pandemia grypy, a także

innych poważnych chorób zakaźnych;

c)

umowy międzynarodowe w dziedzinie zdrowia, zwłaszcza Ramową konwencję Światowej Organizacji

Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu oraz Międzynarodowe przepisy zdrowotne;

d)

normy bezpieczeństwa żywności, w tym sieć automatycznych kontroli przywozu żywności,

objętych art. 14;

e)

wymianę informacji, doświadczeń dotyczących polityki i regulacji farmaceutycznych

oraz w zakresie sprzętu medycznego, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami;

f)

zapobieganie chorobom niezakaźnym i ich kontrolę poprzez wymianę informacji i dobrych

praktyk, promowanie zdrowego trybu życia, uwzględnienie najważniejszych uwarunkowań

zdrowotnych jak również nadzór nad tymi chorobami i zarządzanie nimi.

3.

Strony uznają znaczenie dalszej modernizacji sektora zdrowia oraz postanawiają wzmocnić

budowanie zdolności administracyjnych oraz wsparcie techniczne w sektorze zdrowia.

1.

Strony zgadzają się co do potrzeby zachowania zasobów naturalnych i bioróżnorodności

oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób, co stanowi podstawę rozwoju obecnych

i przyszłych pokoleń.

2.

Strony zgadzają się, że współpraca w tej dziedzinie przyczynia się do promowania ochrony

środowiska i poprawy jego stanu, w dążeniu do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.

We wszelkich działaniach podejmowanych przez Strony na mocy niniejszej umowy uwzględniane

są wyniki Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju.

3.

Strony postanawiają współpracować w celu zwiększenia wzajemnego wspierania się polityk

ochrony środowiska oraz włączenia zagadnień środowiskowych do wszystkich sektorów

współpracy.

4.

Strony zobowiązują się do kontynuowania i zacieśniania swojej współpracy, szczególnie

w zakresie

a)

propagowania aktywnego działania Stron przy wdrażaniu wielostronnych umów w sprawie

środowiska, których są one stronami, w tym konwencji bazylejskiej, konwencji sztokholmskiej

i konwencji rotterdamskiej;

b)

propagowania świadomości ekologicznej oraz zwiększania lokalnego zaangażowania, w

tym udziału rdzennych i lokalnych społeczności w ochronie środowiska oraz wysiłkach

na rzecz zrównoważonego rozwoju;

c)

promowania i rozpowszechniania technologii przyjaznych dla środowiska, produktów i

usług, w tym poprzez stosowanie instrumentów regulacyjnych i rynkowych;

d)

zapobiegania nielegalnemu transgranicznemu przemieszczaniu odpadów, w tym odpadów

niebezpiecznych i substancji zubażających warstwę ozonową;

e)

poprawy jakości otaczającego powietrza, ekologicznego zarządzania odpadami, bezpieczeństwa

chemikaliów, zrównoważonego zintegrowanego gospodarowania zasobami wodnymi oraz propagowania

zrównoważonej konsumpcji i produkcji;

f)

zrównoważonego rozwoju i ochrony lasów, w tym promowania zrównoważonej gospodarki

leśnej, certyfikacji lasów, środków zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna i

związanego z tym handlu oraz włączeniu rozwoju leśnictwa w rozwój społeczności lokalnej;

g)

skutecznego zarządzania parkami narodowymi oraz uznania i ochrony obszarów cechujących

się różnorodnością biologiczną oraz zagrożonych ekosystemów, z należytym poszanowaniem

lokalnych i rdzennych społeczności zamieszkujących te obszary lub ich okolice;

h)

ochrony i konserwacji środowiska przybrzeżnego i morskiego poprzez promowanie skutecznej

gospodarki zasobami morskimi w celu osiągnięcia zrównoważonego rozwoju morskiego;

i)

ochrony gleby, zachowania funkcji gleby oraz zrównoważonego zarządzania gruntami;

j)

wzmocnienia zdolności zarządzania gruntami, przejrzystej gospodarki gruntami oraz

prawidłowego funkcjonowania rynku nieruchomości w oparciu o zasadę zrównoważonego

zarządzania gruntami oraz równych praw zainteresowanych podmiotów, w celu zapewnienia

zarówno skutecznego wykorzystywania gruntów jak i ochrony środowiska z myślą o zrównoważonym

rozwoju.

5.

W tym celu Strony dążą do wzmocnienia współpracy, w ramach struktur dwustronnych i

wielostronnych, w tym poprzez programy wsparcia technicznego w celu propagowania rozwoju,

transferu i wykorzystywania technologii przyjaznych środowisku, jak również inicjatyw

oraz ustaleń partnerskich w oparciu o zasadę wzajemnych korzyści w celu szybkiej realizacji

milenijnych celów rozwoju.

1.

Strony postanawiają współpracować w celu przyspieszenia walki ze zmianą klimatu oraz

jej wpływem na degradację środowiska oraz ubóstwo, propagowania polityki służącej

złagodzeniu zmiany klimatu oraz dostosowaniu do negatywnych skutków zmiany klimatu,

zwłaszcza podniesienia się poziomu morza, oraz wprowadzenia swoich gospodarek na odpowiednią

ścieżkę zrównoważonego niskoemisyjnego wzrostu gospodarczego.

2.

Cele współpracy są następujące

a)

zwalczanie zmiany klimatu, z ogólnym celem przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,

bezpieczną i zrównoważoną, poprzez konkretne działania łagodzące zgodnie z zasadami

Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu;

b)

poprawa wydajności energetycznej gospodarek Stron, poprzez propagowanie efektywności

energetycznej, oszczędności energii i wykorzystywania bezpiecznych i zrównoważonych

źródeł energii odnawialnej, oraz przejścia na przyjazne dla klimatu sposoby wytwarzania

energii, które przyczyniają się do podłożenia fundamentów pod ekologiczną rewolucję

energetyczną;

c)

propagowanie wzorców zrównoważonej konsumpcji i produkcji w gospodarkach Stron, przyczyniając

się do zmniejszenia nacisków na ekosystemy, w tym na gleby i klimat;

d)

dostosowanie do nieuniknionych i niekorzystnych skutków zmiany klimatu, w tym ujęcie

środków dostosowawczych w strategiach wzrostu i rozwoju Stron oraz w planowaniu na

wszystkich szczeblach i we wszystkich sektorach.

3.

W celu osiągnięcia celów określonych w ust. 2, Strony

a)

intensyfikują dialog polityczny i współpracę na szczeblu technicznym;

b)

propagują współpracę w zakresie działań badawczo-rozwojowych oraz technologii niskoemisyjnych;

c)

wzmacniają współpracę w zakresie krajowych odpowiednich działań łagodzących, niskoemisyjnych

planów wzrostu gospodarczego, krajowych programów dostosowania do zmiany klimatu oraz

programów ograniczenia ryzyka klęsk żywiołowych;

d)

intensyfikują budowanie zdolności administracyjnych oraz wzmocnienie instytucji w

celu sprostania wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu;

e)

propagują szerzenie wiedzy, szczególnie pośród najsłabszych grup ludności oraz grup

mieszkających za najbardziej zagrożonych obszarach, oraz ułatwiają udział lokalnych

społeczności w reakcji na zmianę klimatu.

1.

Strony postanawiają zacieśnić współpracę, w tym poprzez pogłębiony dialog oraz wymianę

doświadczeń, w zakresie rolnictwa, leśnictwa, zwierząt hodowlanych, rybołówstwa oraz

rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w następujących obszarach

a)

polityka rolna i ogólne perspektywy dla rolnictwa w skali międzynarodowej;

b)

ułatwienie handlu między Stronami w zakresie roślin, zwierząt i ich produktów, oraz

rozwój rynku i promocji rynkowej;

c)

polityka rozwoju na obszarach wiejskich;

d)

polityka jakości w odniesieniu do roślin, zwierząt i produktów wodnych, w szczególności

chronionych oznaczeń geograficznych i produkcji ekologicznej; wprowadzanie do obrotu

jakościowych produktów rolnych, zwłaszcza produktów ekologicznych i produktów oznaczonych

geograficznie (etykietowanie, certyfikacja i kontrola);

e)

dobrostan zwierząt;

f)

rozwój zrównoważonego i przyjaznego środowisku rolnictwa oraz transfer biotechnologii;

g)

wspieranie zrównoważonej i odpowiedzialnej długoterminowej polityki morskiej i rybołówstwa,

w tym ochrony zasobów przybrzeżnych i morskich oraz zarządzanie nimi;

h)

propagowanie wysiłków służących zapobieganiu nielegalnym, niezgłaszanym i nieuregulowanym

praktykom rybackim oraz zapobieganiu nielegalnemu wyrębowi i handlowi produktami leśnymi

i ich zwalczaniu poprzez umowę w zakresie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu

w dziedzinie leśnictwa (FLEGT) oraz dobrowolną umowę o partnerstwie (VPA);

i)

badania dziedziczności, wybór odmian zwierząt i roślin, w tym poprawa wysokiej jakości

zwierząt hodowlanych, oraz badania nad paszami i żywieniem zwierząt lądowych i wodnych;

j)

łagodzenie niekorzystnych skutków zmian klimatu na produkcje rolną oraz zmniejszanie

ubóstwa na obszarach oddalonych lub wiejskich;

k)

wspieranie i propagowanie zrównoważonego zarządzania lasami, w tym dostosowania do

zmiany klimatu i łagodzenia niekorzystnych skutków.

2.

Strony postanawiają zbadać możliwości wsparcia technicznego dla produkcji roślinnej

i zwierzęcej, w tym poprawy wydajności roślinnej i zwierzęcej oraz jakości produktu,

ale bez ograniczania się tylko do tych dziedzin, a także postanawiają rozważyć realizację

programów budowania zdolności administracyjnych służących budowaniu zdolności kierowniczych

w tym obszarze.

1.

Strony współpracują w zakresie wzmocnienia strategii i programów dotyczących kwestii

płci, jak również budowania potencjału instytucjonalnego i administracyjnego oraz

wspierania wdrażania krajowych strategii w dziedzinie równości płci, w tym praw kobiet

i wzmocnienia pozycji kobiet, w celu zapewnienia sprawiedliwego udziału mężczyzn i

kobiet we wszystkich sektorach życia gospodarczego, kulturalnego, politycznego i społecznego.

W szczególności współpraca koncentruje się na poprawie dostępu kobiet do niezbędnych

zasobów w celu pełnego korzystania z ich praw podstawowych.

2.

Strony propagują tworzenie odpowiednich ram, w celu

a)

zapewnienia właściwego uwzględnienia kwestii płci we wszystkich strategiach, politykach

i programach rozwojowych;

b)

wymiany doświadczeń i modeli w propagowaniu równości płci, oraz propagowania przyjęcia

środków szczególnie korzystnych dla kobiet.

Strony uznają znaczenie współpracy w usuwaniu min, bomb i innych niewybuchów oraz

respektowania traktatów międzynarodowych, których są one stronami, przy uwzględnieniu

innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych. Strony postanawiają zatem współpracować

poprzez

a)

dzielenie się doświadczeniami i dialog, podnoszenie zdolności w zakresie zarządzania

oraz szkolenia ekspertów, naukowców oraz wyspecjalizowanych ekspertów, w tym wsparcie

na rzecz budowania potencjału administracyjnego, z zastrzeżeniem krajowych procedur

Stron w zakresie powyższych kwestii;

b)

komunikację i edukację w zakresie zapobiegania wypadkom spowodowanym przez bomby i

miny oraz rehabilitację i reintegrację w społeczeństwie ofiar bomb i min.

1.

Strony postanawiają współpracować przy promowaniu i ochronie praw człowieka, w tym

w odniesieniu do wdrażania międzynarodowych instrumentów dotyczących praw człowieka,

których są one stronami.

W tym celu udzielone zostanie wsparcie techniczne.

2.

Współpraca ta może obejmować

a)

promowanie praw człowieka i edukacji;

b)

zwiększenie kompetencji instytucji działających w zakresie praw człowieka;

c)

wzmocnienie istniejącego dialogu dotyczącego praw człowieka;

d)

zacieśnienie współpracy z instytucjami ONZ działającymi w zakresie praw człowieka.

W oparciu o szczegółową ocenę potrzeb Strony mogą w ramach wzajemnych konsultacji

podjąć współpracę zmierzającą do restrukturyzacji i poprawy skuteczności działania

swojej administracji publicznej, między innymi poprzez

a)

poprawę wydajności organizacyjnej; w tym decentralizacji;

b)

poprawę efektywności instytucji w zakresie świadczonych usług;

c)

poprawę zarządzania finansami publicznymi i odpowiedzialności zgodnie z odpowiednimi

przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron;

d)

polepszenie ram prawnych i instytucjonalnych;

e)

rozwijanie zdolności administracyjnych w celu opracowywania i wdrażania polityki (świadczenie

usług publicznych, struktura i wykonanie budżetu, przeciwdziałanie korupcji);

f)

budowanie zdolności administracyjnych mechanizmów egzekwowania prawa i agencji działających

w tej dziedzinie;

g)

reformę służby publicznej, agencji i procedur administracyjnych;

h)

budowanie zdolności administracyjnych w celu modernizacji administracji publicznej.

1.

Strony uznają rolę i potencjalny udział stowarzyszeń i organizacji pozarządowych,

w tym partnerów społecznych, w procesie współpracy w ramach tej umowy.

2.

Zgodnie z zasadami demokratycznymi oraz przepisami prawnymi i administracyjnymi każdej

ze Stron, stowarzyszenia i organizacje pozarządowe mogą

a)

uczestniczyć w procesie opracowywania polityki;

b)

być informowane o wynikach konsultacji dotyczących strategii rozwoju i współpracy

oraz polityk sektorowych, a także brać w udział w takich konsultacjach, szczególnie

w obszarach, które ich dotyczą, włączając w to wszystkie etapy procesu rozwoju;

c)

otrzymywać środki finansowe, w zakresie, na jaki pozwalają na to przepisy wewnętrzne

każdej ze Stron, oraz wsparcie na rzecz budowania zdolności w obszarach o szczególnym

znaczeniu;

d)

brać udział we wdrażaniu programów współpracy w dziedzinach, które ich dotyczą.

1.

Strony postanawiają propagować wielopłaszczyznową współpracę kulturalną, przy poszanowaniu

swojej różnorodności, zwiększając wzajemne zrozumienie i wiedzę o swoich kulturach.

2.

Strony dążą również do podejmowania odpowiednich działań celem promowania wymiany

kulturalnej oraz realizowania wspólnych inicjatyw w różnych sferach kultury, w tym

współpracy przy zachowaniu dziedzictwa kulturowego w poszanowaniu różnorodności kulturalnej.

Strony postanawiają w tym kontekście kontynuować współpracę w ramach szczytu Azja-Europa

(ASEM) wspierającego działania Fundacji Azja-Europa (ASEF). W tym celu Strony wspierają

i propagują długoterminowe partnerstwo i współprace między swoimi instytucjami kultury.

3.

Strony postanawiają przeprowadzać konsultacje i współpracować na odpowiednich forach

międzynarodowych, takich jak UNESCO, w celu osiągnięcia wspólnych celów i propagowania

różnorodności kulturowej, jak również ochrony dziedzictwa kulturowego. W związku z

tym Strony postanawiają propagować ratyfikację i wzmocnioną współpracę w realizacji

Konwencji UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form ekspresji kulturalnej,

która została przyjęta dnia 20 października 2005 r., kładąc nacisk na dialog polityczny

i włączając kulturę w zrównoważony rozwój i zmniejszenie ubóstwa w celu promowania

tworzenia dynamicznego sektora kultury poprzez ułatwienie rozwoju przemysłu kulturalnego.

Strony kontynuują wysiłki mające na celu zachęcania innych państw do ratyfikacji tej

konwencji.

1.

Strony postanawiają wzmocnić współpracę naukową i technologiczną w dziedzinach stanowiących

przedmiot wspólnego zainteresowania, w tym w sektorze przemysłu, energii, transportu,

środowiska, zwłaszcza zmiany klimatu i zarządzania zasobami naturalnym (np. rybołówstwem,

leśnictwem i rozwojem obszarów wiejskich), rolnictwa i bezpieczeństwa żywności, biotechnologii

oraz zdrowia ludzi i zwierząt, przy uwzględnieniu swoich odpowiednich polityk i programów

współpracy.

2.

Celami takiej współpracy są między innymi.

a)

zachęcanie do wymiany informacji naukowych i technologicznych oraz know-how, w tym

dotyczących realizacji polityk i programów;

b)

propagowanie trwałych stosunków i partnerstw w dziedzinie badań między społecznościami

naukowymi, ośrodkami badawczymi, uczelniami i sektorami przemysłu;

c)

propagowanie szkoleń kadr w obszarze nauki i technologii;

d)

wzmocnienie stosowania badań naukowych i technologicznych w promowaniu zrównoważonego

rozwoju i poprawie jakości życia.

3.

Współpraca ta odbywa się w następujących formach

a)

wspólne projekty i programy naukowe i rozwojowe;

b)

wymiana informacji, wiedzy i doświadczeń poprzez wspólną organizację seminariów i

warsztatów naukowych, spotkań, sympozjów i konferencji;

c)

szkolenia i wymiany naukowców i młodych badaczy poprzez międzynarodowe programy mobilności

i programy wymian, zapewniające maksymalne rozpowszechnianie wyników badań, kształcenia

i najlepszych praktyk;

d)

inne formy wspólnie uzgodnione przez Strony.

4.

Strony dążą do tego, by we współpracy takiej uczestniczyły właściwe instytucje szkolnictwa

wyższego, ośrodki badawcze i sektory produkcji, w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa.

Działania w ramach współpracy powinny opierać się na zasadach wzajemności, sprawiedliwego

traktowania i wzajemnych korzyści oraz zapewniać odpowiednią ochronę własności intelektualnej.

5.

Priorytetowo należy potraktować współpracę między innymi w następujących dziedzinach

a)

propagowanie i ułatwianie dostępu do wyznaczonych ośrodków badawczych w celu wymiany

i szkoleń naukowców;

b)

zachęcanie do włączania badań i rozwoju do projektów inwestycyjnych i oficjalnych

programów/projektów wsparcia rozwojowego.

6.

Strony dążą do mobilizowania źródeł finansowania w celu wspierania realizacji współpracy

naukowej i technologicznej zgodnie z niniejszą umową, w ramach swoich możliwości.

7.

Strony postanawiają dołożyć wszelkich starań w celu zwiększenia wiedzy opinii publicznej

o możliwościach oferowanych przez programy każdej ze Stron w zakresie współpracy naukowej

i technologicznej.

1.

Uznając, że technologie informacyjno-komunikacyjne są ważnym elementem współczesnego

życia oraz posiadają ogromne znaczenie dla rozwoju gospodarczego i społecznego, Strony

zgadzają się wymieniać opinie na temat swojej polityki w tej dziedzinie w celu promowania

rozwoju gospodarczego i społecznego.

2.

Współpraca w tej dziedzinie powinna koncentrować się między innymi na

a)

ułatwieniu dialogu na temat różnych aspektów rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych;

b)

budowaniu zdolności w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym rozwoju

zasobów ludzkich;

c)

wzajemnym połączeniu i interoperacyjności sieci funkcjonujących i usług świadczonych

w Unii, Wietnamie i Azji Południowo-Wschodniej;

d)

standaryzacji nowych technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz ich rozpowszechnianiu

e)

propagowaniu współpracy badawczo-rozwojowej między Stronami w dziedzinie technologii

informacyjno-komunikacyjnych;

f)

kwestiach/aspektach bezpieczeństwa technologii informacyjno-komunikacyjnych, jak również

zwalczaniu cyberprzes-tępczości;

g)

ocenach zgodności sprzętu telekomunikacyjnego, w tym sprzętu radiowego;

h)

współpracy oraz wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie wprowadzania

technologii informatycznych w całym społeczeństwie oraz w administracji publicznej;

i)

ułatwieniu współpracy między odpowiednimi instytucjami i podmiotami w sektorze audiowizualnym

i sektorze mediów;

j)

zachęcaniu do dalszej współpracy między przedsiębiorstwami Stron z branży technologii

informacyjno-komunikacyjnych, w tym transferu technologii.

1.

Strony postanawiają wzmocnić w dalszym stopniu współpracę we właściwych obszarach

polityki transportowej, mając na względzie wzmocnienie i rozszerzenie możliwości inwestowania,

lepszy przepływ towarów i pasażerów, wspieranie bezpieczeństwa i ochrony w transporcie

morskim i lotniczym, a szczególnie działań poszukiwawczo-ratowniczych, zwalczanie

piractwa oraz większą zgodność regulacji, ograniczenie wypływu wywieranego przez transport

na środowisko oraz poprawę wydajności swoich systemów transportu.

2.

Współpraca między Stronami w tej dziedzinie ma na celu propagowanie

a)

wymiany informacji na temat odpowiednich polityk i praktyk transportowych, zwłaszcza

w zakresie transportu miejskiego, wiejskiego, morskiego i lotniczego, planowania transportu

miejskiego, logistyki transportowej, rozwoju transportu publicznego oraz połączeń

międzysieciowych i interoperacyjności multimodalnych systemów transportowych;

b)

wymiany informacji na temat europejskich systemów nawigacji satelitarnej (Galileo),

poprzez wykorzystanie instrumentów dwustronnych, z naciskiem na kwestie regulacji,

przemysłu i rozwoju rynku stanowiące przedmiot wzajemnego zainteresowania;

c)

wspólnych działań w dziedzinie usług transportu lotniczego, poprzez między innymi

wdrożenie istniejących umów, zbadanie możliwości dalszego rozwoju stosunków, a także

współpracy technicznej i regulacyjnej w dziedzinach takich jak bezpieczeństwo lotnicze,

ochrona lotnictwa i zarządzanie ruchem lotniczym, w celu wspierania zbliżania przepisów

oraz usunięcia przeszkód utrudniających działalność gospodarczą. Na tej podstawie

Strony zbadają możliwy zakres wzmocnionej współpracy w dziedzinie lotnictwa cywilnego;

d)

dialogu w dziedzinie transportu morskiego mającego na celu nieograniczony dostęp do

międzynarodowych rynków morskich i handlu na zasadach komercyjnych, zobowiązań do

stopniowego wycofywania istniejących programów rezerwacji ładunków, zaniechania wprowadzania

klauzul podziału ładunku, umożliwienia zakładania przedsiębiorstw w branży usług transportu

morskiego, w tym usług pomocniczych, równego traktowania podmiotów krajowych i obcych

oraz klauzul najwyższego uprzywilejowania w zakresie dostępu do usług pomocniczych

i portowych w stosunku do statków należących do obywateli bądź przedsiębiorstw drugiej

Strony oraz kwestii związanych z usługami transportu bezpośredniego (tzw. „od drzwi

do drzwi”);

e)

wdrażania norm w zakresie bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom,

szczególnie w odniesieniu do transportu morskiego i lotniczego, zgodnie z właściwymi

konwencjami międzynarodowymi, a także współpracy z właściwymi forami międzynarodowymi,

których celem jest lepsze egzekwowanie regulacji międzynarodowych. W tym celu Strony

propagują współpracę techniczną i wsparcie w kwestiach związanych z ochroną transportu,

w tym działaniami poszukiwawczo-ratowniczymi oraz dochodzeniami w sprawie ofiar i

wypadków.

1.

Strony postanawiają zacieśniać współpracę w sektorze energii, z myślą o

a)

dywersyfikacji dostaw energii w celu poprawy bezpieczeństwa energetycznego, rozwinięciu

nowych innowacyjnych i odnawialnych form energii, w tym zrównoważonych biopaliw i

biomasy zgodnie ze szczególnymi warunkami danego państwa, energii wiatrowej i słonecznej

oraz wytwarzaniu energii wodnej i wspierania rozwoju odpowiednich ram politycznych

w celu stworzenia odpowiednich warunków dla inwestycji i równych szans w zakresie

energii odnawialnej oraz włączenia tych elementów do odpowiednich obszarów polityki;

b)

osiągnięciu racjonalnego wykorzystania energii dzięki wspólnemu wysiłkowi dostawców

i odbiorców poprzez promowanie efektywności energetycznej w produkcji, transporcie,

dystrybucji i zużyciu końcowym energii,

c)

wspieraniu transferu technologii służących zrównoważonej produkcji i wykorzystaniu

energii;

d)

poprawie budowania zdolności i ułatwiania inwestycji w tym obszarze, w oparciu o przejrzyste

i niedyskryminujące zasady handlowe;

e)

rozwiązaniu kwestii związków między przystępnym cenowo dostępem do usług energetycznych

a zrównoważonym rozwojem.

2.

W tym celu Strony zgadzają się na propagowanie kontaktów i wspólnych badań, jak również

na wzmocnienie wsparcia technicznego i projektów budowania zdolności poprzez odpowiednie

fora regionalne na temat czystej produkcji i ochrony środowiska, aby obie Strony mogły

czerpać z tego korzyści. Obie Strony będą badać dalsze możliwości zwiększonej współpracy

w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony jądrowej w ramach swoich istniejących

ram prawnych i polityk.

1.

Zgodnie z ogólnym kodeksem etyki w turystyce opracowanym przez Światową Organizację

Turystyki oraz z zasadami zrównoważonego rozwoju opartymi na „Agendzie 21 na poziomie

lokalnym” Strony dążą do osiągnięcia lepszej wymiany informacji i ustanowienia najlepszych

praktyk, tak aby zapewnić zrównoważony rozwój turystyki.

2.

Strony zgadzają się na rozwijanie współpracy między innymi w zakresie

a)

ochrony dziedzictwa naturalnego i kulturalnego oraz maksymalizacji jego potencjału;

b)

łagodzenia negatywnych skutków turystyki;

c)

wzmocnienia pozytywnego wkładu turystyki w zrównoważony rozwój społeczności lokalnych,

m.in. poprzez rozwój turystyki ekologicznej i kulturalnej, przy równoczesnym poszanowaniu

integralności i interesów społeczności lokalnych i rdzennych;

d)

wsparcia technicznego oraz budowania zdolności, w tym programów szkoleniowych dla

decydentów oraz zarządzających turystyką;

e)

zachęcania podmiotów z sektora turystyki, w tym organizatorów wycieczek oraz biur

podróży obu Stron do dalszego rozwijania współpracy dwustronnej, w tym szkoleń.

Strony, biorąc pod uwagę swoją politykę gospodarczą i swoje cele, zgadzają się propagować

współpracę w zakresie polityki przemysłowej we wszystkich dziedzinach uznanych za

właściwe, w celu zwiększenia konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw, między

innymi poprzez

a)

wymianę informacji i doświadczeń w zakresie tworzenia ram prawnych i innych warunków

dla poprawy konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw;

b)

promowanie kontaktów i wymian między podmiotami gospodarczymi, zachęcanie do wspólnych

inwestycji oraz zakładanie wspólnych przedsiębiorstw i sieci informacyjnych, w szczególności

w ramach istniejących programów horyzontalnych Unii, pobudzając w ten sposób transfery

„miękkiej” i „twardej” technologii i know-how pomiędzy partnerami, w tym nowych i

zaawansowanych technologii;

c)

dostarczanie informacji i wspieranie innowacji oraz wymianę dobrych praktyk w zakresie

dostępu do finansowania i rynku, w tym usług audytu i księgowości, w szczególności

w przypadku małych i mikroprzedsiębiorstw;

d)

ułatwienie i wspieranie odpowiednich działań prowadzonych przez podmioty sektora prywatnego

i stowarzyszenia przedsiębiorców Stron;

e)

propagowanie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw oraz zachęcanie do stosowania

odpowiedzialnych praktyk handlowych, obejmujących zrównoważoną konsumpcję i produkcję.

Współpraca ta obejmuje również kwestie widziane z perspektywy konsumenta, takie jak

informacje o produkcie oraz rola konsumenta na rynku;

f)

prowadzenie wspólnych projektów badawczych, wsparcie techniczne oraz współpracę w

zakresie norm, regulacji technicznych i procedur oceny zgodności w wybranych obszarach

przemysłu, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami.

Strony postanawiają współpracować przy propagowaniu wymiany informacji na temat swoich

odpowiednich tendencji gospodarczych i politycznych, oraz wymiany doświadczeń na temat

koordynacji polityki gospodarczej w kontekście regionalnej współpracy gospodarczej

i integracji poprzez istniejące mechanizmy dwustronne i wielostronne w dziedzinach

stanowiących przedmiot wzajemnego zainteresowania, w tym wymiany informacji o procesie

reform i prywatyzacji przedsiębiorstw skarbu państwa, zgodnie z przepisami i regulacjami

Stron.

1.

W celu wzmocnienia i rozwijania działalności gospodarczej, przy równoczesnym uwzględnieniu

potrzeby rozwijania odpowiednich ram regulacyjnych i administracyjnych, Strony zobowiązują

się do dobrych rządów w dziedzinie podatków, a także będą wprowadzać w życie zasady

przejrzystości i wymiany informacji w ramach dwustronnych umów w sprawie opodatkowania

między państwami członkowskimi a Wietnamem. Ponadto Strony zgadzają się na zwiększenie

swojej wymiany doświadczeń, dialogu oraz współpracy w walce z unikaniem opodatkowania

i innymi szkodliwymi praktykami podatkowymi.

2.

Strony zgadzają się na zwiększenie współpracy w dziedzinie podatków w celu wzmocnienia

swoich zdolności regulacyjnych i administracyjnych między innymi poprzez wymianę doświadczeń

i wsparcie techniczne.

3.

Strony będą zachęcały do skutecznego wdrażania dwustronnych umów w sprawie opodatkowania

między państwami członkowskimi a Wietnamem oraz będą wspierały zawieranie nowych porozumień

tego rodzaju w przyszłości.

Strony zgadzają się prowadzić dialog służący zwłaszcza wymianie informacji i doświadczeń

na temat swoich wewnętrznych przepisów, oraz zacieśnieniu współpracy w celu usprawnienia

systemów księgowości, audytu, nadzoru oraz regulacji w usługach bankowych, ubezpieczeniowych

oraz innych częściach sektora finansowego, w tym poprzez programy budowania zdolności

w dziedzinach stanowiących przedmiot wzajemnego zainteresowania.

1.

Strony postanawiają współpracować przy zapobieganiu katastrofom naturalnym oraz przy

skutecznym reagowaniu na takie katastrofy, w celu zminimalizowania strat w ludziach,

mieniu, zasobach naturalnych, dziedzictwie naturalnym i kulturalnym, a także zgadzają

się uwzględnić kwestię zapobiegania katastrofom we wszystkich sektorach i obszarach

interwencji na szczeblu krajowym i lokalnym.

2.

Na tej podstawie Strony zgadzają się

a)

wymieniać informacje na temat monitorowania, oceny, prognozowania i wczesnego ostrzegania

w zakresie katastrof naturalnych;

b)

wzmacniać zdolności poprzez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie zapobiegania

katastrofom naturalnym i łagodzenia ich skutków;

c)

wspierać się wzajemnie w zakresie technologii, sprzętu specjalistycznego oraz materiałów

potrzebnych do zarządzania katastrofami oraz działania w sytuacjach awaryjnych;

d)

intensyfikować dialog między organami obu Stron odpowiedzialnymi za zarządzanie katastrofami

naturalnymi i działania w sytuacjach awaryjnych w celu wsparcia i wzmocnienia współpracy

w tym obszarze.

1.

Uznając ważną rolę planowania oraz rozwoju urbanistycznego i regionalnego w osiąganiu

wzrostu gospodarczego, ograniczaniu ubóstwa oraz zrównoważonym rozwoju, Strony postanawiają

propagować współpracę i partnerstwo w tej dziedzinie.

2.

Współpraca w zakresie planowania oraz rozwoju urbanistycznego i regionalnego może

przyjmować następujące formy

a)

wymiana doświadczeń w rozwiązywaniu kwestii związanych ze zrównoważonym planowaniem

oraz rozwojem urbanistycznymi i regionalnym, w tym

-

politykami dotyczącymi planowania urbanistycznego i powiązanej infrastruktury, planowania

regionalnego i ekspansji miast, ochrony i rozwoju historycznych miejscowości;

-

ustanowieniem sieci miejskich z udziałem władz centralnych i lokalnych, w tym gmin,

stowarzyszeń i organizacji pozarządowych, agencji, przedsiębiorców oraz organizacji

zawodowych;

-

zarządzaniem architekturą, planowaniem i ekspansją przestrzeni miejskiej przy wykorzystaniu

narzędzi systemu informacji geograficznej (GIS);

-

planowaniem i rozwojem centrów urbanistycznych i odnowieniem centrów miast oraz ekologicznym

planowaniem urbanistycznym;

-

relacjami między obszarami miejskimi i wiejskimi;

-

opracowaniem miejskiej infrastruktury technicznej, w tym rekultywacją i poprawą miejskich

systemów wodociągowych, budową sieci kanalizacyjnej oraz systemów utylizacji odpadów

starych, ochroną środowiska oraz krajobrazu miejskiego;

b)

wsparcie szkoleń i budowania potencjału na centralnym, regionalnym i lokalnym szczeblu

zarządzania w planowaniu regionalnym i miejskim, zarządzaniu architekturą oraz dziedzictwem

architektonicznym;

c)

współpraca w ramach odpowiednich organizacji międzynarodowych, takich jak ONZ-HABITAT

oraz Światowe Forum Urbanistyczne, poprzez wspólne programy badawcze oraz organizację

warsztatów i seminariów w celu wymiany informacji i doświadczeń w planowaniu i rozwoju

urbanistycznym, w tym w zakresie ekspansji miejskiej, urbanistyki, zagospodarowania

przestrzennego oraz rozwoju infrastruktury technicznej.

3.

Strony postanawiają wzmocnić współpracę oraz prowadzić wymianę doświadczeń i informacji

między swoimi władzami regionalnymi i miejskimi w celu rozwiązywania złożonych problemów

urbanistycznych poprzez propagowanie zrównoważonego rozwoju.

1.

Strony postanawiają zacieśnić współpracę w dziedzinie pracy, zatrudnienia i spraw

społecznych, w tym współpracę w zakresie pracy, spójności regionalnej i społecznej,

zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy, równości płci, kształcenia ustawicznego,

rozwoju zasobów ludzkich, migracji międzynarodowej i godnej pracy oraz zabezpieczeń

społecznych w celu wzmocnienia społecznego wymiaru globalizacji.

2.

Strony potwierdzają konieczność wspierania procesu globalizacji, który jest korzystny

dla wszystkich, a także promowania pełnego i wydajnego zatrudnienia oraz godnej pracy

jako kluczowych elementów zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, zgodnie z

rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/1 oraz z deklaracją ministerialną przyjętą

na obradach wysokiego szczebla Rady Gospodarczo-Społecznej ONZ w lipcu 2006 r.. Współpraca

między Stronami pozostaje w zgodności z odpowiednimi cechami charakterystycznymi i

odmiennym charakterem sytuacji gospodarczej i społecznej każdej ze Stron oraz uwzględnia

te aspekty.

3.

Strony potwierdzają swoje zobowiązania w zakresie poszanowania, promowania i przestrzegania

międzynarodowych norm zatrudnienia, określonych w konwencjach Międzynarodowej Organizacji

Pracy (MOP), których są one stronami, o których mowa w Deklaracji MOP dotyczącej podstawowych

zasad i praw w pracy. Strony postanawiają współpracować i zapewniać wsparcie techniczne

w celu propagowania ratyfikacji, w stosownych przypadkach, norm pracy uznanych na

poziomie międzynarodowym oraz skutecznego wdrażania norm pracy ratyfikowanych przez

Strony.

4.

Z zastrzeżeniem przepisów ustawowych, warunków i procedur mających zastosowanie w

kraju przyjmującym oraz odpowiednich traktatów i konwencji międzynarodowych, których

Strony są stronami, Strony dążą do zapewnienia obywatelom drugiej Strony, zatrudnionym

legalnie na terytorium kraju przyjmującego, traktowania wolnego od wszelkiej dyskryminacji

ze względu na obywatelstwo, w odniesieniu m.in. do warunków pracy, wynagrodzenia lub

zwolnienia, w porównaniu z warunkami stosowanymi wobec innych obywateli państw trzecich.

5.

Formy współpracy mogą obejmować konkretne programy i projekty, zgodnie z wzajemnymi

uzgodnieniami, jak również budowanie zdolności administracyjnych, wymianę polityczną

i inicjatywy podejmowane w zakresie kwestii stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania

na szczeblu dwustronnym lub wielostronnym, takim jak ASEM, UE-ASEAM i MOP.

1.

Strony postanawiają propagować współpracę przy harmonizacji i opracowywaniu metod

statystycznych, w tym gromadzeniu danych statystycznych, ich przetwarzaniu, analizowaniu

i rozpowszechnianiu.

2.

W tym celu Strony postanawiają wzmocnić współprace, również poprzez fora regionalne

i międzynarodowe, przy pomocy budowania zdolności i innych projektów wsparcia technicznego,

w tym zapewnienia nowoczesnego oprogramowania do celów statystycznych, aby podnieść

jakość statystyk.

1.

Strony zgadzają się ustanowić Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli obu

stron na najwyższym możliwym szczeblu, który będzie miał następujące zadania

a)

zapewnienie sprawnego funkcjonowania i wykonywania umowy;

b)

ustalenie priorytetów w związku z celami umowy;

c)

monitorowanie rozwoju wszechstronnych stosunków między Stronami oraz formułowanie

zaleceń w celu propagowania założeń niniejszej umowy;

d)

w stosownych przypadkach, występowanie do komitetów lub innych organów ustanowionych

na mocy innych umów między Stronami o udzielenie informacji oraz analizowanie wszelkich

sprawozdań przekazanych przez te organy,

e)

wymianę opinii i przedstawianie sugestii na temat wszelkich kwestii stanowiących przedmiot

wspólnego zainteresowania, w tym przyszłych działań i zasobów dostępnych na ich realizację,

f)

wyeliminowanie różnic wynikających ze stosowania lub interpretacji niniejszej umowy;

g)

analizowanie wszelkich informacji o niewywiązaniu się ze zobowiązań przedstawionych

przez jedną ze Stron oraz prowadzenie konsultacji z drugą Stroną w celu znalezienia

rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obydwie Strony, zgodnie z art. 57.

2.

Wspólny Komitet spotyka się co roku na przemian w Brukseli i w Hanoi, w terminie ustalonym

w drodze wzajemnego porozumienia. W drodze porozumienia pomiędzy Stronami można również

zwoływać nadzwyczajne posiedzenia Wspólnego Komitetu. Wspólnemu Komitetowi przewodniczy

naprzemiennie każda ze Stron. Porządek posiedzeń Wspólnego Komitetu ustala się w drodze

porozumienia między Stronami.

3.

Wspólny Komitet może ustanowić podkomitety i specjalistyczne grupy robocze celem udzielenia

mu wsparcia w wykonywaniu jego zadań. Te podkomitety i grupy robocze zdają szczegółowe

sprawozdania ze swej działalności Wspólnemu Komitetowi na każdym z jego posiedzeń.

4.

Strony postanawiają, że zadaniem Wspólnego Komitetu będzie również zapewnienie właściwego

funkcjonowania wszelkich umów bądź protokołów o charakterze sektorowym, które zostały

lub zostaną zawarte przez Strony.

5.

Wspólny Komitet przyjmuje swój własny regulamin.

1.

Strony postanawiają udostępnić właściwe zasoby, w tym środki finansowe, na realizację

celów określonych w niniejszej umowie w zakresie, w jakim pozwalają na to zasoby i

przepisy każdej ze Stron.

2.

Strony zachęcają Europejski Bank Inwestycyjny do kontynuowania swoich działań w Wietnamie,

zgodnie ze jego procedurami oraz kryteriami finansowania.

1.

Strony mogą za wzajemną zgodą rozszerzyć zakres niniejszej umowy w celu zacieśnienia

współpracy, w tym poprzez uzupełnienie jej za pomocą umów lub protokołów dotyczących

poszczególnych sektorów lub działań. Takie umowy szczegółowe stanowią integralną częścią

ogólnych stosunków dwustronnych regulowanych niniejszą umową oraz stanowią część wspólnych

ram instytucjonalnych.

2.

W odniesieniu do wdrażania niniejszej umowy każda ze Stron może przedstawić propozycje

dotyczące rozszerzenia zakresu współpracy, biorąc pod uwagę doświadczenie uzyskane

podczas jej stosowania.

1.

Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ani niniejsza umowa, ani działania podejmowane

na jej mocy, nie mają wpływu na uprawnienia państw członkowskich do podejmowania działań

w ramach współpracy dwustronnej z Wietnamem lub do zawierania, w stosownych przypadkach,

nowych umów o partnerstwie i współpracy z Wietnamem.

2.

Niniejsza umowa nie wpływa na stosowanie lub wykonywanie zobowiązań podjętych przez

każdą ze Stron w stosunkach ze stronami trzecimi.

3.

Istniejące umowy dotyczące konkretnych obszarów współpracy, objętych zakresem niniejszej

umowy, są również uważane za część ogólnych stosunków dwustronnych regulowanych niniejszą

umową oraz za część wspólnych ram instytucjonalnych.

1.

W przypadku rozbieżności dotyczących stosowania lub interpretacji niniejszej umowy

każda ze Stron może odwołać się do Wspólnego Komitetu.

2.

Wspólny Komitet może rozstrzygnąć kwestię w drodze zalecenia.

1.

Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym w celu wypełnienia

swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy oraz zapewniają osiągnięcie celów

i założeń określonych w niniejszej umowie.

2.

W przypadku gdy jedna ze Stron uzna, że druga Strona nie wypełniła któregokolwiek

ze swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy, może podjąć właściwe środki.

3.

Przed ich podjęciem, z wyjątkiem przypadków istotnego naruszenia umowy, Strona powinna

dostarczyć Wspólnemu Komitetowi wszystkie stosowne informacje konieczne do dokładnej

analizy sytuacji w celu znalezienia rozwiązania zadowalającego obie Strony.

4.

Strony zgadzają się, że do celów prawidłowej interpretacji i właściwego stosowania

niniejszej umowy w praktyce, wyrażenie „właściwe środki”, o którym mowa w art. 57

ust. 2, oznacza środki podjęte zgodnie z prawem międzynarodowym i proporcjonalnych

w stosunku do niewywiązywania się ze zobowiązań wynikających z niniejszej umowy. Przy

wyborze wspomnianych środków pierwszeństwo należy dać tym spośród nich, które w najmniejszym

stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej umowy. O środkach tych powiadamia się

natychmiast drugą Stronę i jeżeli druga Strona przedstawi taki wniosek, stają się

one przedmiotem konsultacji w ramach Wspólnego Komitetu.

Aby ułatwić współpracę w ramach niniejszej umowy, obie Strony zgadzają się przyznać

konieczne ułatwienia ekspertom i urzędnikom zaangażowanym w realizację współpracy

w celu wykonywania ich zadań, zgodnie z wewnętrznymi przepisami i regulacjami obu

Stron.

Deklaracje do niniejszej umowy stanowią integralną część niniejszej umowy.

Niniejsza umowa ma zastosowanie z jednej strony na terytorium, na którym stosuje się

Traktat o Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej

strony na terytorium Socjalistycznej Republiki Wietnamu.

Do celów niniejszej umowy określenie „Strony” oznacza z jednej strony Unię lub jej

państwa członkowskie albo Unię i jej państwa członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi

uprawnieniami, a z drugiej strony Socjalistyczną Republikę Wietnamu.

Żadne z postanowień niniejszej umowy nie może być interpretowane w sposób wymagający

od którejkolwiek ze Stron przekazania informacji, których ujawnienie Strona uznaje

za sprzeczne z jej podstawowymi interesami w zakresie bezpieczeństwa.

1.

Niniejsza umowa wchodzi w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po dniu, w

którym ostatnia Strona powiadomiła drugą Stronę o zakończeniu procedur prawnych koniecznych

do tego celu.

2.

Niniejsza umowa obowiązuje przez okres pięciu lat. Niniejsza umowa jest automatycznie

przedłużana na kolejne okresy jednego roku, chyba że jedna ze Stron powiadomi pisemnie

drugą Stronę o swoim zamiarze nieprzedłużania niniejszej umowy na sześć miesięcy przed

końcem kolejnego rocznego okresu.

3.

Wszelkie zmiany do niniejszej umowy wprowadzane są za porozumieniem Stron. Wszelkie

zmiany stają się skuteczne, dopiero kiedy ostatnia Strona powiadomi drugą Stronę,

że dopełnione zostały wszystkie konieczne formalności.

4.

Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron poprzez pisemne powiadomienie

o wypowiedzeniu przekazane drugiej Stronie. Wypowiedzenie staje się skuteczne sześć

miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę.

Powiadomienia dokonywane zgodnie z artykułem 63 należy kierować odpowiednio do Sekretariatu

Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych Wietnamu.

Niniejszą umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim,

czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim,

łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim,

słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz wietnamskim, przy czym

każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego siódmego czerwca roku dwa tysiące dwunastego.