Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku

Rozporządzenie określa sposób planowania i wykorzystywania środków na pomoc finansową

na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku

oraz tryb i warunki jej przyznawania, a także wysokość środków własnych prokuratora.

1.

Prokurator Generalny i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, zwany dalej „Prezesem IPN”, planują wysokość środków

na pomoc finansową prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku w ramach właściwych

części budżetu państwa, a następnie wykorzystują środki przyznane na ten cel w ustawie

budżetowej.

2.

Prokurator Generalny corocznie, po ogłoszeniu ustawy budżetowej, dokonuje podziału

pozostających w jego dyspozycji środków, o których mowa w ust. 1, dla

1)

Prokuratury Krajowej - na pomoc finansową prokuratorów Prokuratury Krajowej, prokuratorów

delegowanych do Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów w stanie spoczynku, których

wynagrodzenia lub uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji

Prokuratora Generalnego;

2)

prokuratur regionalnych - na pomoc finansową prokuratorów pełniących służbę na obszarze

działania danej prokuratury regionalnej oraz prokuratorów w stanie spoczynku, których

wynagrodzenia lub uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji

prokuratora regionalnego oraz ze środków pozostających w dyspozycji prokuratora okręgowego.

Pomoc finansowa może być przyznana z przeznaczeniem na uzyskanie lokalu mieszkalnego

lub budynku mieszkalnego albo poprawę warunków mieszkaniowych, a w szczególności na

1)

budowę albo rozbudowę lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego;

2)

uzupełnienie wkładu budowlanego do spółdzielni mieszkaniowej;

3)

kaucję lub opłaty wymagane przy uzyskiwaniu lub zamianie lokalu mieszkalnego;

4)

zakup lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo spłatę kredytu zaciągniętego

w tym celu.

1.

Warunkiem przyznania pomocy finansowej jest

1)

zaangażowanie środków własnych w wysokości co najmniej 10% przewidywanego pełnego

kosztu planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

2)

niekorzystanie, w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy

finansowej, ze zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe z zakładowego

funduszu świadczeń socjalnych, z wyłączeniem pożyczki na remont mieszkania, a w przypadku

krótszego okresu pełnienia urzędu na stanowisku prokuratora - od dnia powołania na

stanowisko;

3)

niekorzystanie z pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów

i prokuratorów w stanie spoczynku ze środków Skarbu Państwa.

2.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy przypadku, w którym prokurator

zamieszkuje w innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą prokuratury, w której

pełni służbę, a pomoc finansowa jest przeznaczona na uzyskanie lokalu mieszkalnego

lub budynku mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą tej prokuratury.

3.

Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy

1)

prokuratora, który nie otrzymał dotychczas wnioskowanej kwoty pomocy finansowej w

pełnej wysokości;

2)

wyjątkowych przypadków o charakterze zdarzeń losowych lub działań osób trzecich na

szkodę prokuratora, w których dotychczas udzielona mu pomoc finansowa jest niewystarczająca

do realizacji celu, któremu miała służyć.

1.

Pomoc finansowa jest przyznawana na wniosek prokuratora albo prokuratora w stanie

spoczynku.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera udokumentowane informacje dotyczące planowanej

lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej oraz sytuacji majątkowej i rodzinnej prokuratora

albo prokuratora w stanie spoczynku ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej,

a w szczególności

1)

sposobu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych;

2)

powierzchni planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

3)

przewidywanych pełnych kosztów inwestycji;

4)

zaangażowania środków własnych;

5)

dotychczasowych warunków mieszkaniowych;

6)

stanu rodziny, majątku i dochodów.

3.

Wnioski o przyznanie pomocy finansowej są rozpatrywane dwa razy w roku - w kwietniu

i październiku, a składane odpowiednio do końca marca i września.

4.

Przyznanie i wysokość pomocy finansowej są uzależnione od wysokości wydatków ustalonych

na ten cel w planie finansowym oraz wysokości środków pieniężnych postawionych do

dyspozycji właściwemu dysponentowi, a także liczby złożonych wniosków oraz sytuacji

mieszkaniowej, majątkowej i rodzinnej prokuratorów albo prokuratorów w stanie spoczynku

ubiegających się o jej przyznanie.

1.

Pomoc finansowa jest przyznawana na podstawie umowy pożyczki.

2.

Wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatruje i umowę pożyczki zawiera

1)

Prokurator Krajowy, po zasięgnięciu opinii odpowiednio zebrania prokuratorów Prokuratury

Krajowej albo kolegium właściwej prokuratury regionalnej - z prokuratorami i prokuratorami

w stanie spoczynku, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, oraz z prokuratorami regionalnymi;

2)

Prezes IPN, po zasięgnięciu opinii

a)

kolegium prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

- z prokuratorami

-

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami w stanie

spoczynku, którzy pełnili służbę w tej Komisji, i których uposażenia są finansowane

ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN,

-

oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami

w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tych oddziałowych komisjach, i których

uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN,

b)

kolegium prokuratorów Biura Lustracyjnego - z prokuratorami

-

Biura Lustracyjnego i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tym

Biurze, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji

Prezesa IPN,

-

oddziałowych biur lustracyjnych i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili

służbę w tych oddziałowych biurach, i których uposażenia są finansowane ze środków

pozostających w dyspozycji Prezesa IPN;

3)

właściwy prokurator regionalny, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury -

z prokuratorami pełniącymi służbę na obszarze działania danej prokuratury regionalnej.

3.

Na żądanie wnioskodawcy nieprzyznanie pomocy finansowej uzasadnia się na piśmie.

1.

Udzielenie pożyczki wymaga ustanowienia hipoteki, poręczenia lub innego zabezpieczenia

przewidzianego obowiązującymi ustawami.

2.

Pożyczki udziela się na okres nie dłuższy niż 25 lat.

3.

Pożyczka jest oprocentowana w stosunku rocznym w wysokości średniorocznego wskaźnika

wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określanego corocznie w ustawie

budżetowej, z uwzględnieniem dokonanych spłat.

1.

Spłata pożyczki następuje w ratach miesięcznych i rozpoczyna się od następnego miesiąca

po otrzymaniu pożyczki.

2.

Szczegółowe warunki spłaty pożyczki określa umowa, o której mowa w § 6 ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2017 r.