Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o paszach

Ustawa określa

1)

właściwość organów w zakresie higieny i urzędowej kontroli pasz oraz dodatków stosowanych

w żywieniu zwierząt, określonych w przepisach

a)

rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia

2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz

(Dz. Urz. UE L 35 z 08.02.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 183/2005”,

b)

rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 238), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1831/2003”,

c)

rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”,

d)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.

ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych

gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”,

e)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.

w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE)

nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG,

dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE

i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

(Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 767/2009”

- z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”;

2)

właściwość organów w zakresie dotyczącym zezwoleń, oznakowania i nadzoru nad organizmami

genetycznie zmodyfikowanymi przeznaczonymi do użytku paszowego oraz paszami genetycznie

zmodyfikowanymi, określonym w przepisach

a)

rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 432), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1829/2003”,

b)

rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych

genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych

z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE

(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1830/2003”;

3)

właściwość organów w sprawach transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych, w zakresie dotyczącym organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych

do użytku paszowego, określonego w przepisach rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.

w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych

(Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 650), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1946/2003”;

4)

zasady wytwarzania i stosowania pasz leczniczych, obrotu nimi, a także wymagania dotyczące

ich jakości i sposób sprawowania nadzoru nad tymi paszami oraz ich urzędowej kontroli;

5)

wymagania dotyczące higieny pasz i wprowadzania ich do obrotu, sposób sprawowania

nadzoru nad tymi paszami oraz ich urzędowej kontroli, w zakresie nieuregulowanym w

przepisach wymienionych w pkt 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

Ustawa nie narusza przepisów

1)

o weterynaryjnej kontroli granicznej;

2)

o kontroli weterynaryjnej w handlu;

3)

o organizmach genetycznie zmodyfikowanych;

4)

prawa farmaceutycznego.

Do postępowania w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej,

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy wymienione w art. 1 pkt 1 albo ustawa stanowią inaczej.

Do postępowania w sprawach

1)

o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 oraz art. 37,

2)

dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na podstawie

art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 lub art. 37 oraz w sprawach

wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej decyzji

- nie stosuje się przepisów art. 11 ust. 3-9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255).

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

prawo żywnościowe - prawo żywnościowe w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr

178/2002;

2)

pasza - paszę w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;

3)

pasza genetycznie zmodyfikowana - genetycznie zmodyfikowaną paszę w rozumieniu art.

2 ust. 7 rozporządzenia nr 1829/2003;

4)

organizm genetycznie zmodyfikowany przeznaczony do użytku paszowego - genetycznie

zmodyfikowany organizm do użytku paszowego w rozumieniu art. 2 ust. 9 rozporządzenia

nr 1829/2003;

5)

materiały paszowe - materiały paszowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. g rozporządzenia

nr 767/2009;

6)

mieszanka paszowa - mieszankę paszową w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. h rozporządzenia

nr 767/2009;

7)

dodatki paszowe - dodatki paszowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia

nr 1831/2003;

8)

premiks - premiks w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 1831/2003;

9)

pasze lecznicze - mieszaninę jednego lub kilku dopuszczonych do obrotu, na podstawie

przepisów prawa farmaceutycznego, premiksów leczniczych z jedną lub kilkoma paszami, przeznaczoną, ze względu na swoje

właściwości profilaktyczne lub lecznicze, do podawania zwierzętom w formie niezmienionej;

10)

mieszanka paszowa pełnoporcjowa - mieszankę paszową pełnoporcjową w rozumieniu art.

3 ust. 2 lit. i rozporządzenia nr 767/2009;

11)

mieszanka paszowa uzupełniająca - mieszankę paszową uzupełniającą w rozumieniu art.

3 ust. 2 lit. j rozporządzenia nr 767/2009;

12)

mieszanka paszowa dietetyczna - paszę przeznaczoną do szczególnych potrzeb żywieniowych

w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. o rozporządzenia nr 767/2009;

13)

podmiot działający na rynku pasz - podmiot w rozumieniu art. 3 lit. b rozporządzenia

nr 183/2005;

14)

laboratorium urzędowe - laboratorium określone w art. 12 rozporządzenia nr 882/2004;

15)

zakład - zakład w rozumieniu art. 3 lit. d rozporządzenia nr 183/2005;

16)

wprowadzanie do obrotu - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia

nr 178/2002;

17)

państwo trzecie - państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej, z wyjątkiem państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącego stroną umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

18)

przesyłka - określoną ilość pasz lub pasz leczniczych, objętą tym samym dokumentem

potwierdzającym przeprowadzenie kontroli przesyłki, przewożoną jednym środkiem transportu

oraz pochodzącą z jednego państwa trzeciego lub jego części;

19)

osoba odpowiedzialna za przesyłkę - osobę odpowiedzialną za przesyłkę w rozumieniu

przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej;

20)

(uchylony)

21)

zwierzę gospodarskie - zwierzę wykorzystywane do produkcji żywności w rozumieniu art.

3 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 767/2009;

22)

zwierzę domowe - zwierzę domowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. f rozporządzenia nr

767/2009.

1.

Organy Inspekcji Weterynaryjnej wykonują zadania i obowiązki związane z higieną i

urzędową kontrolą pasz na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach wymienionych

w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia

nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez właściwy organ określonych

zadań lub czynności w zakresie higieny lub urzędowej kontroli pasz, określa, w drodze

rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności wskazanych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej, i sposób ich wykonywania, lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub urzędowej kontroli pasz w zakresie przekazanym

do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w prawie żywnościowym, w tym zapewnienie

bezpieczeństwa pasz oraz skutecznej ich kontroli, a także zapobieganie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego, ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

1.

Przy wykonywaniu rodzajów działalności wymienionych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia

nr 183/2005 stosuje się, w przypadku wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnienia

zawartego w ust. 2, wymagania określone w tych przepisach.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu wszystkich lub niektórych rodzajów działalności

wymienionych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005, mając na względzie zapewnienie

ochrony zdrowia publicznego i realizację celów określonych w prawie żywnościowym.

3.

Do kontroli wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 stosuje

się odpowiednio przepisy rozporządzenia nr 882/2004 i przepisy wydane w trybie tego

rozporządzenia oraz ustawę.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, jest na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej właściwym organem w rozumieniu rozporządzenia nr 882/2004,

rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia nr 767/2009

oraz przepisów wydanych w trybie tych rozporządzeń.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie zadań określonych w przepisach rozporządzenia

nr 882/2004, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia

nr 767/2009 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wydaje decyzje

administracyjne i wykonuje inne czynności związane z

1)

rejestracją, zawieszaniem, cofaniem rejestracji i dokonywaniem zmian w rejestracji

zakładów oraz zatwierdzaniem, zawieszaniem, cofaniem zatwierdzenia, warunkowym zatwierdzaniem

i dokonywaniem zmian w zatwierdzaniu zakładów, w tym

a)

prowadzeniem rejestru zakładów, o którym mowa w art. 9 ust. 3,

b)

przyjmowaniem oświadczeń, o których mowa w art. 17 ust. 2

- rozporządzenia nr 183/2005;

2)

urzędową kontrolą pasz i innymi zadaniami określonymi w rozporządzeniu nr 882/2004

oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym stosowaniem środków,

o których mowa w art. 54 tego rozporządzenia;

3)

udostępnianiem i przekazywaniem informacji w zakresie określonym w art. 5 ust. 2 i

3 rozporządzenia nr 767/2009.

3.

Decyzje administracyjne w zakresie określonym w ust. 2 wydaje się z urzędu, chyba

że przepisy rozporządzenia nr 882/2004 lub rozporządzenia nr 183/2005, lub rozporządzenia

nr 999/2001, lub przepisy wydane w trybie tych rozporządzeń, lub ustawa stanowią inaczej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane

w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii, wskazując,

jakie decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków,

mając na względzie realizację celów określonych w prawie żywnościowym oraz zapewnienie

jednolitego sposobu przeprowadzania urzędowych kontroli pasz.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawach

dotyczących organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego

i pasz genetycznie zmodyfikowanych ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki

właściwego organu krajowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego organu

krajowego, właściwego organu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, określonych

w rozporządzeniu nr 1829/2003 i rozporządzeniu nr 1830/2003.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w sprawach dotyczących organizmów genetycznie

zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie zmodyfikowanych

ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w art. 30 ust. 4, art. 33 ust. 1 i art. 36 rozporządzenia nr 1829/2003.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa ma również kompetencje oraz wykonuje zadania

i obowiązki określone dla państwa członkowskiego Unii Europejskiej w art. 18 ust.

6, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 4 i art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1829/2003.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do podawania do wiadomości

publicznej informacji uzyskanych w ramach postępowania w sprawach zezwolenia na wprowadzanie

do obrotu, używanie lub przetwarzanie organizmu genetycznie zmodyfikowanego przeznaczonego

do użytku paszowego i paszy genetycznie zmodyfikowanej, mających zgodnie z przepisami

rozporządzenia nr 1829/2003 charakter poufny, w przypadkach określonych w art. 30

ust. 6 tego rozporządzenia, oraz do udostępniania dokumentacji otrzymanej na podstawie

tego rozporządzenia.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 35 rozporządzenia nr 1829/2003 lub art. 10 rozporządzenia nr

1830/2003 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, właściwy organ, właściwy organ krajowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

właściwy organ krajowy, właściwy organ w państwie członkowskim Unii Europejskiej określonych

zadań lub czynności w zakresie dotyczącym organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych

do użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych, wykonuje je, jeżeli należy

to do zakresu działania ministra właściwego do spraw rolnictwa, określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 543, z późn. zm..

Główny Lekarz Weterynarii w sprawach transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych

ma kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego

Unii Europejskiej w art. 9 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003.

1.

Wniosek o

1)

wpis do rejestru zakładów składają podmioty, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia

nr 183/2005,

2)

zatwierdzenie zakładu składają podmioty, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr

183/2005

- w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

2.

Wniosek o wpis do rejestru zakładów albo wniosek o zatwierdzenie zakładu zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

1a

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo numer identyfikacyjny

w ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji

producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,

o ile wnioskodawca taki numer posiada;

1b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacyjny REGON albo numer identyfikacji

podatkowej nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy - w przypadku gdy wnioskodawca

nie posiada obywatelstwa polskiego;

2)

określenie

a)

rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,

b)

lokalizacji zakładu, w którym ma być wykonywana działalność.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej udzielonego

przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej - w przypadku gdy wnioskodawca będący

cudzoziemcem, w rozumieniu przepisów o cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność

gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej

Polskiej, albo

4)

(uchylony)

5)

(uchylony)

4.

Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną o zatwierdzeniu zakładu,

nadaje temu zakładowi numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia

nr 183/2005.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi, na obszarze swojej właściwości, rejestr, o

którym mowa w art. 9 rozporządzenia nr 183/2005, i wykaz zakładów zatwierdzonych zgodnie

z art. 13 rozporządzenia nr 183/2005.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje i dane zawarte w prowadzonych wykazach,

w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tych

wykazach.

3.

Główny Lekarz Weterynarii prowadzi krajowy wykaz zakładów, o którym mowa w art. 19

rozporządzenia nr 183/2005, na podstawie informacji i danych określonych w ust. 2.

4.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, wykaz, o którym mowa w ust. 3.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób

1)

prowadzenia rejestru zakładów i wykazu zakładów zatwierdzonych, prowadzonych przez

powiatowych lekarzy weterynarii, w tym zakres danych i informacji wpisywanych do tego

rejestru lub tego wykazu, które zostały uzyskane przez powiatowego lekarza weterynarii

przy wykonywaniu urzędowej kontroli tych zakładów, mając na względzie rodzaj działalności

objętej rejestracją lub zatwierdzeniem i bezpieczeństwo pasz wytwarzanych w tych zakładach;

2)

ustalania krajowego numeru referencyjnego, o którym mowa w rozporządzeniu nr 183/2005

w załączniku V w rozdziale II w ust. 3, mając na względzie możliwość identyfikacji

zakładu i miejsca prowadzenia produkcji.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w sprawach dotyczących pasz, jest organem właściwym

w zakresie

1)

przekazywania informacji, o których mowa w art. 35 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004,

art. 10 rozporządzenia nr 178/2002 i art. 12 rozporządzenia nr 183/2005;

2)

o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 178/2002;

3)

(uchylony)

4)

dokonywania oceny wytycznych krajowych i ich przekazywania stosownie do art. 21 ust.

2 i 3 rozporządzenia nr 183/2005;

5)

składania powiadomień, o których mowa w art. 30 rozporządzenia nr 183/2005;

6)

współpracy z Komisją Europejską i Europejskim Urzędem do spraw Bezpieczeństwa Żywności,

o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia nr 178/2002, w sprawach dotyczących wprowadzania

do obrotu, przetwarzania lub stosowania dodatków paszowych, w tym

a)

otrzymywania informacji, o których mowa w art. 7 ust. 1,

b)

składania wniosku o udostępnienie informacji, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit.

b,

c)

otrzymywania opinii, o których mowa w art. 8 ust. 5 i w art. 13 ust. 3,

d)

składania wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i w art. 19,

e)

powiadamiania Komisji Europejskiej o zasadach i środkach, o których mowa w art. 24

- rozporządzenia nr 1831/2003;

7)

o którym mowa w art. 10 ust. 2, 3 i 6 oraz art. 26 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr

767/2009.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do podawania do wiadomości

publicznej informacji uzyskanych w ramach współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 6,

mających zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1831/2003 charakter poufny, w przypadku

określonym w art. 18 ust. 6 tego rozporządzenia, oraz do udostępniania dokumentacji

otrzymanej na podstawie tego rozporządzenia.

1.

Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest organem właściwym w zakresie

1)

monitorowania i kontrolowania przestrzegania prawa żywnościowego, stosownie do art.

17 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia nr 178/2002;

2)

przyjmowania informacji od podmiotów działających na rynku pasz oraz współpracy z

nimi, zgodnie z art. 20 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 178/2002;

3)

współpracy z Europejskim Urzędem do spraw Bezpieczeństwa Żywności w zakresie wymiany

informacji, przekazywania danych i przyjmowania powiadomień uzyskanych w wyniku działalności

tego urzędu, określonym w rozdziale III rozporządzenia nr 178/2002;

4)

wykonywania zadań i przekazywania informacji w ramach systemu wczesnego ostrzegania

określonego w art. 50 rozporządzenia nr 178/2002;

5)

powiadamiania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich Unii Europejskiej

w zakresie, o którym mowa w art. 21 ust. 4 oraz art. 23 ust. 7 rozporządzenia nr 882/2004;

6)

podejmowania współpracy z właściwymi organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej

w przypadkach określonych w art. 37-39 rozporządzenia nr 882/2004;

7)

powiadamiania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją oraz innymi państwami

członkowskimi Unii Europejskiej w przypadku stwierdzenia działań sprzecznych z prawem

paszowym, zgodnie z art. 40 rozporządzenia nr 882/2004;

8)

podejmowania działań i współpracy w zakresie określonym w art. 45 rozporządzenia nr

882/2004 oraz powiadamiania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją w przypadku

przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 52 tego rozporządzenia, przez państwa

trzecie;

9)

powiadamiania Komisji Europejskiej zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004;

10)

przekazywania Komisji Europejskiej wykazu zakładów zatwierdzonych zgodnie z art. 13

rozporządzenia nr 183/2005.

2.

Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest instytucją wyznaczoną

do kontaktów, o której mowa w art. 35 rozporządzenia nr 882/2004.

1.

Główny Lekarz Weterynarii opracowuje operacyjny plan awaryjny, o którym mowa w art.

13 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, zwany dalej „planem awaryjnym”, na podstawie

analizy ryzyka wystąpienia zagrożeń dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska

i uzgadnia go z ministrem właściwym do spraw rolnictwa.

2.

Projekt planu awaryjnego jest uzgadniany także z ministrami właściwymi do spraw: środowiska,

zdrowia i finansów publicznych.

3.

Rada Ministrów zatwierdza, w drodze uchwały, plan awaryjny, określając źródła finansowania

wskazanych w nim zadań.

4.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej zatwierdzony przez Radę

Ministrów plan awaryjny.

5.

Do zmiany planu awaryjnego przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

1.

Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt

1)

materiałów wymienionych w załączniku nr III do rozporządzenia nr 767/2009, zwanych

dalej „substancjami zabronionymi”;

2)

pasz zawierających substancję lub produkt, z wyłączeniem czynników patogennych obecnych

w paszy lub na jej powierzchni, które stanowią potencjalne zagrożenie dla zdrowia

ludzi lub zwierząt, lub dla środowiska oraz mogą niekorzystnie wpływać na produkcję

zwierzęcą, zwanych dalej „substancjami niepożądanymi”, w ilości przekraczającej ich

dopuszczalną zawartość;

3)

materiałów paszowych i mieszanek paszowych zawierających pozostałości pestycydów w

ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość;

4)

pasz genetycznie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych

do użytku paszowego.

2.

Zabrania się wytwarzania mieszanek paszowych z materiałów paszowych, które zawierają

substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza zawiera substancję

niepożądaną w określonej ilości, podejmuje we współpracy z podmiotem działającym na

rynku pasz działania mające na celu ustalenie źródła pochodzenia tej substancji, ograniczenie

lub likwidację tego źródła lub inne działania mające na celu przeciwdziałanie potencjalnemu

zagrożeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a .

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

dopuszczalne zawartości substancji niepożądanych w paszach,

2)

zawartość niektórych substancji niepożądanych w paszy, po stwierdzeniu których podejmuje

się działania, o których mowa w ust. 3, oraz rodzaje tych działań w odniesieniu do

określonej substancji niepożądanej

- mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska, a także

zapewnienie właściwej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego.

5.

(uchylony)

1.

Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie wytwarzania pasz leczniczych

przeznaczonych do obrotu składa wniosek o zatwierdzenie zakładu do wojewódzkiego lekarza

weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia zakładu. Przepisy art. 10 ust.

1-3 stosuje się odpowiednio.

2.

Wojewódzki lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę w celu

sprawdzenia, czy zakład spełnia następujące warunki techniczne i organizacyjne

1)

został w nim wdrożony system wewnętrznej kontroli jakości wytwarzanych pasz leczniczych,

obejmujący określenie

a)

częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań w miejscach, w których może nastąpić

pogorszenie jakości produktów,

b)

metody przeprowadzania badań,

c)

sposobu postępowania z produktami niespełniającymi wymagań jakościowych;

2)

wytwórca pasz leczniczych ma plan zakładu, na którym zostały umieszczone w szczególności

pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem

a)

linii technologicznej wraz z miejscami, o których mowa w pkt 1 lit. a,

b)

dróg przemieszczania pasz leczniczych,

c)

stanowisk pracy;

3)

została wyznaczona osoba odpowiedzialna za kontrolę jakości wytwarzanych pasz leczniczych;

4)

został określony zakres obowiązków pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy

związanych z procesem technologicznym;

5)

wytwarzanie pasz będzie prowadzone przy użyciu urządzeń, których parametry, konstrukcja

i rozmieszczenie

a)

uniemożliwiają zanieczyszczenie pasz i zmianę kolejności lub pominięcie określonego

etapu cyklu produkcyjnego,

b)

umożliwiają ich czyszczenie po zakończeniu produkcji każdego asortymentu oraz zachowanie

homogenności i utrzymanie stałej zawartości substancji czynnej w jednym gramie paszy

leczniczej;

6)

procesem produkcji pasz leczniczych będzie kierowała osoba, która ukończyła studia

wyższe na jednym z kierunków: biologia, chemia, farmacja, rolnictwo, zootechnika lub

weterynaria.

3.

Jeżeli zakład spełnia warunki określone w ust. 2, wojewódzki lekarz weterynarii zatwierdza,

w drodze decyzji administracyjnej, zakład do wytwarzania paszy leczniczej przeznaczonej

do obrotu, nadając numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia

nr 183/2005.

4.

Zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, uprawnia również do wytwarzania w zakładzie

przeznaczonej do wytworzenia paszy leczniczej mieszaniny jednego lub kilku dopuszczonych

do obrotu, na podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, premiksów leczniczych z materiałem paszowym stanowiącym nośnik dla premiksu leczniczego

w stężeniu umożliwiającym wytworzenie tej paszy, zwanej dalej „produktem pośrednim”.

1.

Dopuszcza się wytwarzanie pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu

1)

jeżeli są one wytwarzane wyłącznie z produktu pośredniego;

2)

w zatwierdzonym w tym celu zakładzie.

2.

Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie wytwarzania pasz leczniczych

nieprzeznaczonych do obrotu składa wniosek o zatwierdzenie zakładu do wojewódzkiego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce położenia zakładu. Przepisy art.

10 ust. 1-3 oraz art. 16 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu może również kierować

osoba, która

1

posiada co najmniej średnie wykształcenie rolnicze, weterynaryjne lub o kierunku technologia

żywności oraz co najmniej 3 letnie doświadczenie w zakresie wytwarzania pasz lub

1

posiada co najmniej średnie lub średnie branżowe wykształcenie rolnicze, weterynaryjne

lub o kierunku technologia żywności oraz co najmniej 3 letnie doświadczenie w zakresie

wytwarzania pasz lub

2)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zagadnień dotyczących wytwarzania

pasz leczniczych z produktu pośredniego przed komisją powołaną przez wojewódzkiego

lekarza weterynarii.

4.

Wojewódzki lekarz weterynarii wydaje zaświadczenie potwierdzające złożenie egzaminu

z wynikiem pozytywnym.

5.

Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa

i jest wpłacana na rachunek wojewódzkiego inspektoratu weterynarii najpóźniej w dniu

przystąpienia do egzaminu.

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres zagadnień objętych egzaminem, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

2)

szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt

2, w tym sposób powoływania i skład komisji egzaminacyjnej,

3)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4,

4)

wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu

- mając na względzie, aby osoby kierujące procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych

do obrotu posiadały odpowiednie kwalifikacje, zapewnienie rzetelnego i bezstronnego

przeprowadzania egzaminu oraz koszty niezbędne do jego przeprowadzenia.

1.

Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa w art. 16 ust. 3, zwany

dalej „wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu”, prowadzi dokumentację

1)

użycia premiksów leczniczych do wytwarzania pasz leczniczych i przechowywania tych

premiksów;

2)

wytwarzania pasz leczniczych i produktów pośrednich, zwaną dalej „raportem wytwarzania”;

3)

obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi, zwaną dalej „raportem obrotu”.

2.

Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2,

zwany dalej „wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu”, prowadzi dokumentację

wytwarzania pasz leczniczych z produktu pośredniego, zwaną dalej „raportem wytwarzania

pasz nieprzeznaczonych do obrotu”.

3.

Wojewódzki lekarz weterynarii przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje

dotyczące zakładów zatwierdzonych do wytwarzania pasz leczniczych oraz wszelkich zmian

dokonanych w tym zakresie.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać zakład, w

którym wytwarza się pasze lecznicze przeznaczone do obrotu oraz produkty pośrednie,

a także sposób ich produkcji,

2)

stężenie produktu pośredniego,

3)

sposób prowadzenia raportu wytwarzania i raportu obrotu,

4)

warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu oraz produktów pośrednich przez wytwórcę pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu,

5)

sposób znakowania i transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz produktów

pośrednich przez wytwórcę pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu, a także sposób

dokumentowania użycia premiksów leczniczych do wytwarzania tych pasz i przechowywania

tych premiksów,

6)

warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz

produktów pośrednich

- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt

oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać zakład, w

którym wytwarza się pasze lecznicze nieprzeznaczone do obrotu, oraz sposób ich produkcji,

2)

dokumenty składające się na raport wytwarzania paszy leczniczej nieprzeznaczonej do

obrotu i sposób prowadzenia tego raportu,

3)

warunki i sposób przechowywania pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu,

4)

warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu

- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych nieprzeznaczonych

do obrotu, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich skuteczność w

leczeniu zwierząt.

W zakresie nieuregulowanym w art. 16-18 do zakładów zatwierdzonych do wytwarzania

pasz leczniczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 i art. 11-19 rozporządzenia

nr 183/2005 oraz, w zakresie urzędowej kontroli tych pasz, przepisy rozporządzenia

nr 882/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia oraz ustawę. Właściwym

organem w rozumieniu tych przepisów jest wojewódzki lekarz weterynarii, a krajowy

wykaz zakładów, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia nr 183/2005, prowadzi Główny

Lekarz Weterynarii.

1.

Pasze lecznicze i produkty pośrednie może wprowadzać do obrotu

1)

wytwórca pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu;

2)

podmiot, który dostarcza pasze lecznicze lub produkty pośrednie zgodnie z art. 22

ust. 1, wpisany na listę prowadzoną przez Głównego Lekarza Weterynarii, zwany dalej

„dystrybutorem”.

2.

Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się na wniosek podmiotu, który

zapewni, że

1)

pasze lecznicze i produkty pośrednie będą przewożone środkami transportu i przechowywane

w miejscach spełniających warunki techniczne niezbędne do zachowania wymaganej jakości

tych pasz i produktów, w tym temperatury, w jakiej się je przechowuje;

2)

będzie prowadzona dokumentacja obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

1a

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca

taki numer posiada;

1b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacyjny REGON albo numer identyfikacji

podatkowej nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy - w przypadku gdy wnioskodawca

nie posiada obywatelstwa polskiego;

2)

określenie

a)

rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,

b)

lokalizacji miejsca, w którym mają być przechowywane pasze lecznicze i produkty pośrednie.

4.

Do wniosku dołącza się

1)

oświadczenie o zapewnieniu warunków, o których mowa w ust. 2;

2)

(uchylony)

3)

(uchylony)

4)

kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej udzielonego

przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej - jeżeli wnioskodawca będący cudzoziemcem,

w rozumieniu przepisów o cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność gospodarczą

na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej,

albo

5)

(uchylony)

1.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

wydaje decyzję administracyjną w sprawie wpisu na listę, o której mowa w art. 20 ust.

1 pkt 2, po zasięgnięciu opinii

a)

wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce, w którym mają

być przechowywane pasze lecznicze i produkty pośrednie, albo

b)

organu, innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

sprawującego nadzór nad obrotem paszami leczniczymi i produktami pośrednimi, właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dystrybutora;

2)

wydając decyzję o wpisie na listę, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, nadaje dystrybutorowi

numer identyfikacyjny określony w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.

2.

Główny Lekarz Weterynarii odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu na listę,

o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli z opinii, o której mowa w ust. 1 pkt

1, wynika, że podmiot nie zapewni spełniania wymagań, o których mowa w art. 20 ust.

2 pkt 2.

3.

Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, dystrybutora

z listy, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone,

że

1)

pasze lecznicze lub produkty pośrednie są przewożone środkami transportu lub przechowywane

w miejscach, które nie spełniają warunków technicznych zapewniających zachowanie wymaganej

jakości tych pasz i produktów, lub

2)

dystrybutor nie prowadzi dokumentacji obrotu tymi paszami lub produktami.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki techniczne, jakie powinny spełniać środki transportu oraz miejsca

przechowywania pasz leczniczych i produktów pośrednich, które powinien zapewnić dystrybutor,

2)

sposób prowadzenia dokumentacji obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi,

3)

warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu oraz produktów pośrednich przez dystrybutora,

4)

sposób transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz produktów pośrednich

przez dystrybutora

- mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt

oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

5.

Do kontroli dystrybutorów w zakresie spełniania wymagań niezbędnych do zachowania

wymaganej jakości pasz leczniczych i produktów pośrednich, w tym wymagań określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia

nr 882/2004 oraz przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia. Właściwym organem w

rozumieniu tych przepisów jest wojewódzki lekarz weterynarii.

1.

Pasze lecznicze i produkty pośrednie przekazuje się odbiorcy wskazanemu w zleceniu

wystawionym przez lekarza weterynarii świadczącego usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej.

2.

Lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w przypadku braku dopuszczonego do obrotu

premiksu leczniczego właściwego dla danego gatunku zwierząt lub leczonej jednostki

chorobowej, może zlecić wytwórcy paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu wytworzenie

jej z innych dopuszczonych do obrotu premiksów leczniczych, podając w zleceniu

1)

dokładny skład paszy leczniczej, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu dawkowania

premiksu leczniczego;

2)

okres karencji paszy leczniczej.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór zlecenia

na wprowadzenie do obrotu pasz leczniczych i produktów pośrednich, o którym mowa w

ust. 1, mając na względzie bezpieczeństwo tych pasz i produktów dla zdrowia ludzi

i zwierząt oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

(uchylone)

1.

Mieszanka paszowa dietetyczna może być wprowadzana do obrotu, jeżeli spełnia wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

przeznaczenie mieszanek paszowych dietetycznych, w tym gatunki lub kategorie zwierząt,

u których można je stosować,

2)

właściwości pokarmowe mieszanek paszowych dietetycznych,

3)

wymagania, jakie powinno spełniać oznakowanie mieszanek paszowych dietetycznych,

4)

zalecenia, zgodnie z którymi mają być stosowane mieszanki paszowe dietetyczne

- mając na uwadze szczególne właściwości tych mieszanek oraz wymagania dotyczące kontroli

pasz.

(uchylony)

1.

Oznakowania mieszanek paszowych przeznaczonych dla zwierząt domowych dokonuje się

z uwzględnieniem kategorii grupujących kilka materiałów paszowych charakteryzujących

się tym samym źródłem pochodzenia, określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, kategorie grupujące

materiały paszowe charakteryzujące się tym samym źródłem pochodzenia, mając na względzie

zapewnienie ochrony interesów nabywców i obiektywnych kryteriów kontroli oraz obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Materiały paszowe i mieszanki paszowe wprowadza się do obrotu, przetwarza lub stosuje

w żywieniu zwierząt, jeżeli są spełnione wymagania określone dla tych materiałów paszowych

i mieszanek paszowych w przepisach rozporządzenia nr 767/2009.

2.

Materiały paszowe i mieszanki paszowe niespełniające wymagań określonych w przepisach

rozporządzenia nr 767/2009 mogą być stosowane w żywieniu zwierząt wykorzystywanych

wyłącznie do badań naukowych, po powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii właściwego

ze względu na miejsce prowadzenia tych badań.

3.

Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których mowa w ust. 2,

i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt lub z tych zwierząt

mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli powiatowy

lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce prowadzenia tych badań, po przeprowadzeniu

niezbędnych badań laboratoryjnych, stwierdzi, że nie będzie to miało szkodliwego wpływu

na zdrowie ludzi lub zwierząt oraz na środowisko.

1.

Dodatki paszowe wprowadza się do obrotu, przetwarza lub stosuje w żywieniu zwierząt,

jeżeli są spełnione wymagania określone w przepisach rozporządzenia nr 1831/2003.

2.

Dopuszcza się stosowanie do badań naukowych, jako dodatków paszowych, substancji określonych

w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003, które nie zostały dopuszczone do obrotu,

przetwarzania lub stosowania na podstawie tego rozporządzenia.

3.

Badania naukowe, o których mowa w ust. 2, przeprowadza się zgodnie z zasadami i warunkami

określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003, po powiadomieniu powiatowego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce prowadzenia tych badań.

4.

Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których mowa w ust. 2,

i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt lub z tych zwierząt

mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli powiatowy

lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, po przeprowadzeniu niezbędnych badań laboratoryjnych,

stwierdzi, że nie będzie to miało szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt

oraz na środowisko.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, nadzoruje przeprowadzanie badań

naukowych, o których mowa w ust. 2.

1.

Organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór nad wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem

pasz oraz pasz leczniczych.

2.

Organy Inspekcji Handlowej sprawują, zgodnie z przepisami o Inspekcji Handlowej, nadzór

nad obrotem detalicznym paszami przeznaczonymi dla zwierząt domowych, z wyłączeniem

obrotu tymi paszami prowadzonego przez zakłady lecznicze dla zwierząt.

1.

Dopuszcza się wytwarzanie pasz, które mają być wywiezione poza obszar celny Unii Europejskiej

i które nie spełniają warunków określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt

1 lub w ustawie, przez podmiot działający na rynku pasz wykonujący już działalność

w zakresie wytwarzania danego rodzaju pasz, jeżeli podmiot ten zgłosił zamiar rozpoczęcia

takiego wytwarzania powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

wytwarzania tych pasz.

2.

Podmiot wytwarzający pasze, o których mowa w ust. 1, zgłasza powiatowemu lekarzowi

weterynarii właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania tych pasz zaprzestanie ich

wytwarzania.

3.

Do zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 10

ust. 1-3, przy czym zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera ponadto określenie

rodzaju i ilości pasz oraz wskazanie państwa ich przeznaczenia.

4.

Pasze, o których mowa w ust. 1, znakuje się w sposób wyraźnie wskazujący, że są przeznaczone

do wywozu poza obszar celny Unii Europejskiej, i przechowuje się w odrębnych pomieszczeniach

lub zbiornikach oraz przewozi się w takich zbiornikach.

Przepisy art. 36-41, do dnia ogłoszenia przez Komisję Europejską wykazów przewidzianych

w art. 23 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia nr 183/2005, stosuje się do przywozu przesyłek

1)

dodatków paszowych z kategorii

a)

dietetycznych, z grupy: witamin, prowitamin i chemicznie dobrze zdefiniowanych substancji

o podobnym działaniu, związków pierwiastków śladowych, aminokwasów, ich soli i podobnych

produktów,

b)

zootechnicznych, z grupy: substancji polepszających strawność, stabilizatorów flory

jelitowej, substancji, które korzystnie wpływają na środowisko, oraz innych dodatków

zootechnicznych,

c)

technologicznych, z grupy przeciwutleniaczy, dla których jest określona maksymalna

zawartość w mieszankach paszowych pełnoporcjowych,

d)

sensorycznych, z grupy barwników: karotenoidy i ksantofile,

e)

kokcydiostatyków i histomonostatyków;

2)

dodatków paszowych innych niż określone w pkt 1, dla których została ustalona ich

maksymalna zawartość w mieszankach paszowych pełnoporcjowych;

3)

materiałów paszowych z grup

a)

białka uzyskiwanego z mikroorganizmów należących do grup bakterii, drożdży, glonów

i grzybów, z wyłączeniem drożdży hodowanych na substancjach pochodzenia zwierzęcego

lub roślinnego,

b)

produktów ubocznych uzyskiwanych w procesie wytwarzania aminokwasów w drodze fermentacji;

4)

premiksów zawierających dodatki paszowe, o których mowa w pkt 1;

5)

mieszanek paszowych zawierających premiksy, o których mowa w pkt 4.

1.

Dopuszcza się przywóz przesyłek pasz wymienionych w art. 35 z zakładów państw trzecich

mających przedstawicielstwo

1)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wpisanych do ewidencji zakładów państw trzecich

prowadzonej przez Głównego Lekarza Weterynarii, zwanej dalej „ewidencją”;

2)

na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.

Zakłady państw trzecich wpisuje się do ewidencji, jeżeli

1)

dla przedsiębiorcy zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą w państwie trzecim,

do którego należy zakład, utworzono przedstawicielstwo z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

przedstawicielstwo, o którym mowa w pkt 1

a)

zapewni, że zakład, który reprezentuje, spełnia wymagania co najmniej równoważne wymaganiom

określonym dla prowadzenia danego rodzaju działalności,

b)

zobowiąże się do prowadzenia rejestru zgodnie z przepisami dotyczącymi prowadzenia

dokumentacji, określonymi w załączniku II do rozporządzenia nr 183/2005.

1.

Główny Lekarz Weterynarii dokonuje wpisu zakładu do ewidencji na wniosek przedstawicielstwa

reprezentującego ten zakład. Wniosek powinien być sporządzony na piśmie w języku polskim.

2.

Wniosek o wpis do ewidencji zawiera

1)

oznaczenie i adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 1a)

numer wpisu przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw prowadzonego na podstawie

przepisów o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

określenie przedmiotu działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego z podaniem

miejsca i zakresu działalności prowadzonej w zakładzie oraz rodzaju wytwarzanych pasz;

3)

imię, nazwisko i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej

w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;

4)

oświadczenie zawierające zapewnienie i zobowiązanie, o których mowa w art. 36 ust.

2 pkt 2.

3.

(uchylony)

4.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

dokonując wpisu zakładu do ewidencji, nadaje temu zakładowi, w drodze decyzji administracyjnej,

numer identyfikacyjny;

2)

odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu do ewidencji, jeżeli wniosek o wpis

do ewidencji nie spełnia wymagań określonych w ust. 2 lub 3.

Ewidencja jest jawna i zawiera dane, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz numer identyfikacyjny

zakładu.

1.

Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej administrowanej

przez Główny Inspektorat Weterynarii, w terminie do dnia 30 listopada, wykaz zakładów

państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz, na podstawie danych objętych

ewidencją.

2.

Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej corocznie, w terminie do

dnia 31 grudnia, wykaz zakładów państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz pasz,

zawierający dane dotyczące tych zakładów objęte ewidencją.

Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, zakład z ewidencji,

jeżeli

1)

w wyniku kontroli pasz pochodzących z tego zakładu zostanie ustalone, że pasze te

lub zakład nie spełniają wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt

1 oraz w ustawie, lub

2)

w wyniku kontroli przeprowadzonej w zakładzie przez właściwe organy Unii Europejskiej

zostanie ustalone, że zakład nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 2

pkt 2 lit. a, lub

3)

przedstawicielstwo nie prowadzi rejestru, o którym mowa w art. 36 ust. 2 pkt 2 lit.

b, lub prowadzi ten rejestr w sposób niezgodny z przepisami ustawy, lub

4)

przedstawicielstwo, które reprezentuje zakład, zostanie wykreślone z rejestru przedstawicielstw

prowadzonego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1, mając

na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów państw trzecich, z których

mogą być przywożone pasze;

2)

wzór ewidencji, mając na względzie przepisy Unii Europejskiej obowiązujące w tym zakresie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Urzędową kontrolę pasz i pasz leczniczych przeprowadza się na podstawie zintegrowanego

wieloletniego krajowego planu urzędowej kontroli, o którym mowa w art. 41 rozporządzenia

nr 882/2004.

2.

Plan urzędowej kontroli, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na podstawie analizy

ryzyka oraz wyników dotychczasowych urzędowych kontroli, uwzględniając konieczność

objęcia kontrolą każdego etapu wytwarzania, obrotu oraz stosowania pasz lub pasz leczniczych,

a także mając na uwadze zalecenia Komisji Europejskiej w tym zakresie.

3.

Czynności kontrolne w zakresie urzędowej kontroli pasz i pasz leczniczych przeprowadza

się zgodnie z przepisami o Inspekcji Weterynaryjnej. Do kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Główny Lekarz Weterynarii przedkłada ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, corocznie,

w terminie do dnia 30 kwietnia, sprawozdanie dotyczące wdrażania planu urzędowej kontroli,

o którym mowa w art. 42 ust. 1, w zakresie pasz i pasz leczniczych.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa ust. 1, zawiera w szczególności informacje o

1)

liczbie i rodzajach przeprowadzonych urzędowych kontroli;

2)

wynikach urzędowych kontroli, wraz z ich opisem, w tym liczbie i rodzajach stwierdzonych

naruszeń przepisów wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz ustawy;

3)

działaniach podjętych w związku ze stwierdzonymi naruszeniami przepisów wymienionych

w art. 1 pkt 1 oraz ustawy.

3.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

(uchylony)

2)

(uchylony)

3)

wykaz laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań w ramach urzędowej kontroli

(laboratoria urzędowe), mając na względzie zapewnienie rzetelności i obiektywności

przeprowadzanych badań.

1.

W ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem i stosowaniem

pasz, w tym pasz leczniczych, oraz obrotem nimi działają krajowe laboratoria referencyjne

określone na podstawie ust. 3 oraz krajowe laboratoria referencyjne określone na podstawie

przepisów o Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 33 ust. 2 rozporządzenia

nr 882/2004, wykonywane w ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną

nad wytwarzaniem i stosowaniem pasz, w tym pasz leczniczych oraz obrotem nimi, są

finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw rolnictwa.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, krajowe laboratoria

referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa w art.

33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, działające w zakresie innym niż określony w

przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej, a w przypadku gdy dla każdego wspólnotowego

laboratorium referencyjnego zostanie określone więcej niż jedno krajowe laboratorium

referencyjne, określi także sposób współpracy tych laboratoriów, mając na względzie

wykonywane przez te laboratoria zadania i spełnianie przez nie wymagań określonych

w art. 33 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia, a także zapewnienie efektywnej współpracy

tych laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami

referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których mowa w art.

33 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawie składania wniosków,

o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie

szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego

i Rady w zakresie obowiązków i zadań laboratorium referencyjnego Wspólnoty dotyczących

wniosków o wydanie zezwolenia na stosowanie dodatków paszowych

(Dz. Urz. UE L 59 z 05.03.2005, str. 8).

1.

Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej pasze lub pasze lecznicze podlegają

kontroli granicznej przeprowadzanej przez granicznego lekarza weterynarii, zgodnie

z zasadami określonymi w rozdziale V rozporządzenia nr 882/2004, z przepisami o weterynaryjnej

kontroli granicznej oraz ustawą.

2.

Osoba odpowiedzialna za przesyłkę przekazuje granicznemu lekarzowi weterynarii, pisemnie

lub w wersji elektronicznej, informacje o przewidywanym terminie przywozu oraz o rodzaju

i ilości przesyłki, nie później niż na dzień roboczy przed dniem przywozu.

1.

Graniczny lekarz weterynarii po przeprowadzeniu kontroli granicznej

1)

wystawia dokument potwierdzający przeprowadzenie kontroli przesyłki i wpisuje w nim

zakres przeprowadzonej kontroli oraz jej wyniki - jeżeli miejsce przeznaczenia przesyłki

jest położone na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego

Unii Europejskiej;

2)

wystawia dokument, o którym mowa w pkt 1, i wpisuje w nim zakres przeprowadzonej kontroli

oraz jej wyniki oraz informuje o tym powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze

względu na miejsce przeznaczenia przesyłki - jeżeli miejsce wprowadzenia do obrotu

przesyłki jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

wpisuje numer dokumentu, o którym mowa w pkt 1, do dokumentów towarzyszących przesyłce.

2.

Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz z przesyłką do pierwszego

miejsca jej przeznaczenia, a jeżeli przesyłka jest podzielona na części - z każdą

częścią tej przesyłki.

3.

W przypadku gdy kontrola graniczna przesyłki, której miejsce przeznaczenia jest położone

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, została dokonana w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej, osoba odpowiedzialna za przesyłkę przedstawia dokument potwierdzający

przeprowadzenie kontroli przesyłki oraz jego tłumaczenie na język polski powiatowemu

lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce przeznaczenia przesyłki niezwłocznie

po dostarczeniu przesyłki do tego miejsca.

4

Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz z przesyłką również

wówczas, gdy przesyłka niepochodząca z państwa członkowskiego Unii Europejskiej opuszcza

skład celny lub magazyn znajdujący się w wolnym obszarze celnym i jest przeznaczona

do wprowadzenia na obszar celny Unii Europejskiej.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu

potwierdzającego przeprowadzenie kontroli przesyłki, o którym mowa w art. 47 ust.

1 pkt 1, oraz sposób jego wystawiania i wypełniania, mając na względzie zapewnienie

zgodności wzoru tego dokumentu oraz sposobu jego wystawiania i wypełniania z zasadami

obowiązującymi w prawie Unii Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których

może być dokonywana kontrola graniczna pasz i pasz leczniczych, oraz rodzaje pasz

i pasz leczniczych, które mogą być poddawane kontroli granicznej na poszczególnych

przejściach granicznych, biorąc pod uwagę podział przejść granicznych na te, w których

dokonuje się wyłącznie kontroli pasz i pasz leczniczych niezawierających materiałów

pochodzących z tkanek zwierząt, i te, w których dokonuje się kontroli wszystkich pasz

i pasz leczniczych.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz miejsc kontroli innych

niż określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w których może być dokonywana

kontrola graniczna pasz, mając na względzie zwiększony poziom kontroli pasz.

1.

Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii, może, w przypadku gdy pasza

lub pasza lecznicza stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla

środowiska, w drodze rozporządzenia - aktu prawa miejscowego

1)

ograniczyć albo zakazać wytwarzania, obrotu lub stosowania w żywieniu zwierząt tych

pasz;

2)

nakazać badanie kliniczne zwierząt oraz badanie prób laboratoryjnych pobranych od

zwierzęcia lub ze zwłok zwierzęcych, jak również przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych;

3)

nakazać leczenie zwierząt lub wykonanie innych zabiegów na zwierzętach.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w przypadku gdy pasza lub pasza lecznicza

stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części przekraczającej obszar województwa, w drodze

rozporządzenia, zarządzić środki, o których mowa w ust. 1, mając na względzie ochronę

zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ochronę środowiska.

1.

Jeżeli podmiot działający na rynku pasz wykonujący działalność w zakresie wytwarzania

lub obrotu paszami lub paszami leczniczymi, który wprowadził paszę do obrotu, lub

osoba odpowiedzialna za przesyłkę w przypadku paszy lub paszy leczniczej przywożonej

z państwa trzeciego, posiadają dowody, że pasza lub pasza lecznicza nie spełniają

wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie, co stwarza

poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz dla środowiska, powiadamiają

o tym powiatowego lekarza weterynarii.

2.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje

1)

umożliwiające identyfikację paszy lub paszy leczniczej i ustalenie miejsca, w którym

aktualnie się one znajdują;

2)

o możliwych zagrożeniach stwarzanych przez paszę lub paszę leczniczą;

3)

o działaniach podjętych w celu zapobieżenia możliwemu zagrożeniu stwarzanemu przez

paszę lub paszę leczniczą.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób kierujących laboratoriami przeprowadzającymi

analizy pasz lub pasz leczniczych.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu informacji, że pasza lub pasza lecznicza

nie spełniają wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w

ustawie, niezwłocznie podejmuje działania mające na celu niedopuszczenie do wykorzystania

takiej paszy lub paszy leczniczej w żywieniu zwierząt, przystępując jednocześnie do

oceny ryzyka stwarzanego przez tę paszę lub paszę leczniczą polegającej na przeprowadzeniu

badań mających na celu określenie

1)

charakteru zagrożenia, a w przypadku gdy jest to niezbędne - zawartości substancji

zabronionych lub niepożądanych;

2)

źródła zagrożenia lub pochodzenia substancji zabronionych lub niepożądanych.

5.

Powiatowy lekarz weterynarii może objąć oceną ryzyka, o której mowa w ust. 4, także

inne przesyłki tej samej paszy lub paszy leczniczej, które mogą zawierać substancje

niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość lub stwarzać zagrożenie

wynikające z niespełniania przez pasze wymagań określonych w przepisach wymienionych

w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza lub pasza lecznicza

stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska

1)

informuje niezwłocznie

a)

wojewódzkiego lekarza weterynarii o potrzebie wydania rozporządzenia, o którym mowa

w art. 49 ust. 1, oraz

b)

Głównego Lekarza Weterynarii;

2)

przeprowadza urzędową kontrolę, aby nie dopuścić do powstania zagrożenia dla innych

pasz lub pasz leczniczych.

2.

W informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii podaje dane

określone w art. 47 ust. 1 oraz dane pozwalające zidentyfikować zwierzęta, które były

karmione tą paszą lub paszą leczniczą.

3.

Główny Lekarz Weterynarii niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej informację,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, wskazując działania podjęte w tym zakresie albo działania,

których podjęcie jest planowane.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pasz i pasz leczniczych pochodzących

z państw trzecich, które zostały przywiezione na terytorium państw członkowskich Unii

Europejskiej w celu wprowadzenia ich do obrotu.

5.

Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską i inne państwa członkowskie

Unii Europejskiej o ustaniu zagrożenia, o którym mowa w ust. 1.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

środowiska, po uprzednim powiadomieniu Komisji Europejskiej, może, w przypadku poważnego

zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, w drodze rozporządzenia

1)

wprowadzić czasowy zakaz przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przewozu

przez jej terytorium pasz lub pasz leczniczych z państw, w których to zagrożenie występuje,

2)

określić szczególne wymagania dla pasz lub pasz leczniczych przywożonych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw

- mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt oraz bezpieczeństwo środowiska,

a także opinię Komisji Europejskiej w zakresie zastosowania wymienionych zakazów lub

ograniczeń.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską i

inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o wprowadzonych zakazach lub ograniczeniach.

1.

Kto

1)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające

warunków określonych w rozporządzeniu nr 183/2005, przepisach wydanych w trybie tego

rozporządzenia lub ustawie,

2)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt dodatki paszowe niespełniające

warunków określonych w art. 3 ust. 1 lub ust. 3-5, art. 10 ust. 1 lub ust. 7, art.

11, art. 12 ust. 1 lub art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 1831/2003,

3)

wprowadza do obrotu lub stosuje jako dodatki paszowe antybiotyki inne niż kokcydiostatyki

i histomonostatyki,

4)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające

warunków określonych w art. 4 lub art. 6 rozporządzenia nr 767/2009,

5)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze, o których mowa

w art. 15 ust. 1 pkt 2-4,

6)

wytwarza mieszanki paszowe z materiałów paszowych zawierających substancje niepożądane

w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość,

7)

wprowadza do obrotu pasze genetycznie zmodyfikowane bez uzyskania zezwolenia, o którym

mowa w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003, albo dokonuje tej czynności niezgodnie

z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,

8)

nie wycofuje z obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej określonej w decyzji Komisji

Europejskiej albo dokonuje tej czynności niezgodnie z tą decyzją,

9)

nie umieszcza na wprowadzanej do obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej oznakowania

określonego w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003 lub rozporządzenia nr 1830/2003

albo dokonuje tej czynności niezgodnie z tymi przepisami,

10)

nie wykonuje obowiązku monitorowania wprowadzonej do obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej

określonego w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003 albo wykonuje ten obowiązek niezgodnie

z tymi przepisami,

11)

posiadając zezwolenie na wprowadzanie do obrotu, używanie lub przetwarzanie paszy

genetycznie zmodyfikowanej albo organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych

do użytku paszowego, nie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacji o

a)

nowych danych naukowych lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa

stosowania paszy genetycznie zmodyfikowanej,

b)

zakazach lub ograniczeniach nałożonych przez właściwe organy państwa trzeciego, w

którym pasza jest wprowadzana do obrotu,

12)

nie stosuje się do decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003,

13)

dokonuje transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych,

przeznaczonych do użytku paszowego lub do ich przetwarzania, w sposób niezgodny z

art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 1946/2003,

14)

będąc podmiotem działającym na rynku pasz, wykonuje działalność bez wymaganej rejestracji

lub zatwierdzenia albo bez uprzedniego zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia tej działalności,

15)

przeprowadza badania naukowe z zastosowaniem jako dodatku paszowego substancji, która

nie została dopuszczona do obrotu, przetwarzania lub stosowania, niezgodnie z zasadami

określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003 lub bez powiadomienia powiatowego

lekarza weterynarii,

16)

przeznacza do produkcji żywności, niezgodnie z przepisami ustawy, zwierzęta wykorzystywane

do badań naukowych z zastosowaniem jako dodatku paszowego substancji, która nie została

dopuszczona do obrotu, przetwarzania lub stosowania,

17)

(uchylony)

18)

będąc wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu, wytwarza, przechowuje, wprowadza

do obrotu lub transportuje te pasze lub produkty pośrednie niezgodnie z wymaganiami

określonymi w art. 16 ust. 1, 2 lub 4, w art. 18 ust. 1 lub w przepisach wydanych

na podstawie ust. 4, art. 20 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,

19)

będąc wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu, wytwarza i przechowuje

te pasze niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 17 ust. 1-3 lub w art. 18 ust.

2 lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,

20)

będąc dystrybutorem, przechowuje, wprowadza do obrotu lub transportuje pasze lecznicze

niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 20 ust. 1 lub 4 lub art. 22 ust. 1,

21)

nie znakuje wprowadzanych do obrotu materiałów paszowych, mieszanek paszowych lub

pasz leczniczych albo znakuje je niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 15-21

rozporządzenia nr 767/2009,

22)

nie znakuje wprowadzanych do obrotu dodatków paszowych lub premiksów albo znakuje

je niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1-4 i 6 rozporządzenia nr 1831/2003,

23)

stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające warunków określonych w ustawie w

celach innych niż do badań naukowych lub bez powiadomienia powiatowego lekarza weterynarii,

24)

nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o rodzaju i ilości pasz lub pasz leczniczych

przywiezionych z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

25)

nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o tym, że pasza lub pasza lecznicza,

niespełniające wymagań określonych w ustawie, mogą stwarzać poważne zagrożenie dla

zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska,

26)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały paszowe lub

mieszanki paszowe uzupełniające niezgodnie z warunkami określonymi w art. 8 ust. 1

rozporządzenia nr 767/2009,

27)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt mieszanki paszowe dietetyczne

niezgodnie z warunkami określonymi w art. 10 rozporządzenia nr 767/2009,

28)

wprowadza do obrotu pasze lub pasze lecznicze niezgodnie z warunkami określonymi w

art. 11, art. 13 lub art. 14 rozporządzenia nr 767/2009,

29)

wprowadza do obrotu materiały paszowe lub mieszanki paszowe pakowane niezgodnie z

warunkami określonymi w art. 23 rozporządzenia nr 767/2009,

30)

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały paszowe lub

mieszanki paszowe zawierające pozostałości pestycydów w ilości przekraczającej ich

dopuszczalną zawartość określoną zgodnie z art. 18 rozporządzenia nr 396/2005 lub

wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały paszowe lub

mieszanki paszowe zawierające pozostałości pestycydów z naruszeniem art. 19 tego rozporządzenia,

31)

nie informuje właściwego granicznego lekarza weterynarii o przybyciu przesyłki pasz

podlegającej wzmożonej kontroli weterynaryjnej w sposób określony w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego

poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących

od zwierząt i zmieniającego decyzję 2006/504/WE

(Dz. Urz. UE L 194 z 25.07.2009, str. 11, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 669/2009”,

32)

narusza zabezpieczenia przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli weterynaryjnej

przed uzyskaniem wyników kontroli bezpośredniej przesyłki, o której mowa w art. 8

rozporządzenia nr 669/2009, lub wprowadza do obrotu te pasze przed uzyskaniem pozytywnych

wyników tej kontroli

- podlega karze grzywny.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, orzeka się na podstawie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

1.

Podmiot działający na rynku pasz, który wytwarza lub wprowadza do obrotu pasze dla

określonego gatunku lub kategorii zwierząt, zawierające lub wytworzone z udziałem

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu art. 3 pkt 1 w związku z

art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia

zwierzęcego)

(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) lub produktów pochodnych w rozumieniu art. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, których stosowanie

w żywieniu takich zwierząt jest zabronione na podstawie art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia

-

podlega karze pieniężnej.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w zależności od

rodzaju lub kategorii zwierząt, w żywieniu których miały być stosowane pasze zawierające

lub wytworzone z udziałem niedozwolonych do stosowania w żywieniu takich zwierząt

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, oraz uwzględniając

stopień zagrożenia, jakie dane naruszenie stwarza dla bezpieczeństwa zdrowia publicznego

i zdrowia zwierząt, a także biorąc pod uwagę, że wysokość kary pieniężnej, o której

mowa w ust. 1, nie przekracza trzydziestokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego.

W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa w art. 53a ust.

1, wysokość kary pieniężnej

1)

jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;

2)

ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie

z pkt 1 i z przepisami wydanymi na podstawie art. 53a ust. 2.

Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, powiatowy lekarz weterynarii.

Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy właściwego

powiatowego inspektoratu weterynarii, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja

o nałożeniu kary stała się ostateczna.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2017 r. poz. 201).

(pominięte)

Zezwolenia na wytwarzanie pasz leczniczych, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych,

uważa się za zatwierdzenia zakładów do wytwarzania pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu w rozumieniu ustawy.

Operacyjny plan gotowości, o którym mowa w art. 44j ustawy wymienionej w art. 64,

staje się operacyjnym planem awaryjnym w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia

nr 882/2004 i zachowuje moc do dnia zatwierdzenia przez Radę Ministrów planu awaryjnego

zgodnie z art. 14 ust. 3.

Powiadomienia i wnioski, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 183/2005,

złożone powiatowym lekarzom weterynarii zgodnie z tymi przepisami uznaje się za złożone

skutecznie.

Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub

w innych przepisach dotyczących środków żywienia zwierząt jest mowa o

1)

środkach żywienia zwierząt - należy przez to rozumieć pasze w rozumieniu art. 3 ust.

4 rozporządzenia nr 178/2002;

2)

przepisach o środkach żywienia zwierząt - należy przez to rozumieć przepisy ustawy.

Z dniem 31 grudnia 2012 r. tracą ważność zezwolenia na wprowadzanie do obrotu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO będących paszami genetycznie zmodyfikowanymi

lub organizmami genetycznie zmodyfikowanymi przeznaczonymi do użytku paszowego, wydane

na podstawie przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 4 ust. 2, art. 6 ust. 4, art. 20 ust. 5, art. 30p ust. 5, art. 30s, art. 31 ust.

2, art. 32 ust. 2, art. 36 ust. 8 pkt 1, art. 38 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2, art.

43j pkt 1, art. 44 ust. 10, art. 44a ust. 6 i art. 44h ustawy wymienionej w art. 64

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 15 ust. 4 i 5, art. 18 ust. 4, art. 23 ust. 2. art. 24 ust. 7. art. 25 ust. 3. art. 26 ust. 2. art. 27 ust. 3 , art. 11 ust. 5 pkt 2, art. 30 ust. 8 i 9 , art. 28 ust. 2, art. 41 pkt 1, art. 44, art. 45 ust. 3 i art. 48;

2)

art. 25 ustawy wymienionej w art. 56 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 25 ust. 1 tej ustawy, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. z 2005 r. poz. 2143).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

1)

art. 10 ust. 1 i art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 18 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2,

3)

art. 35 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,

4)

art. 75ab ust. 1 i art. 83a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9,

5)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,

6)

art. 16 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 15,

7)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16,

8)

art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 18,

9)

art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 19,

10)

art. 16 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20,

11)

art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21,

12)

art. 39g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 22,

13)

art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23,

14)

art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24,

15)

art. 95a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 25,

16)

art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 26,

17)

art. 48 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,

18)

art. 28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29,

19)

art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,

20)

art. 22 ust. 3 i art. 31 ust. 10b ustawy zmienianej w art. 31,

21)

art. 57 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32,

22)

art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 33,

23)

art. 26 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 34,

24)

art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35,

25)

art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 36,

26)

art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 40,

27)

art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42,

28)

art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 43,

29)

art. 35 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 44,

30)

art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45,

31)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 47,

32)

art. 49 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 62a ust. 1 i

art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 48,

33)

art. 28 ust. 4, art. 85 ust. 4 i art. 115 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 51,

34)

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 52,

35)

art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 53,

36)

art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55,

37)

art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 56,

38)

art. 50 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 57

- uznaje się za wnioski złożone zgodnie z wymogami ustaw wymienionych w pkt 1-38 w

brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem

1)

art. 1, art. 116-219, art. 314, art. 326-336, art. 347, art. 348, art. 358 i art.

359, które wchodzą w życie po upływie 3 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 4 pkt 9, 12, 14 lit. a, art. 15 pkt 26, pkt 29 lit. a w zakresie art. 22 ust.

1 pkt 3a, pkt 48, 49, pkt 54 w zakresie art. 36a ust. 14 i pkt 114 w zakresie art.

71d, art. 66 pkt 1, art. 80, art. 111 pkt 2, art. 113 pkt 2, art. 115, art. 220-223,

art. 225-313, art. 315-325, art. 349-357 i art. 360-368, które wchodzą w życie po

upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

3)

art. 15 pkt 118 lit. f i h oraz pkt 123 lit. m, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego

2017 r.;

4)

art. 15 pkt 31, pkt 32 w zakresie art. 22ac ust. 1, art. 22ae ust. 2, art. 22ak ust.

1 i art. 85b ust. 2 i 5, pkt 33-43, pkt 44 w zakresie art. 22ar i art. 22at ust. 1

pkt 1, pkt 46, 47 i 120, art. 105 i art. 337-346, które wchodzą w życie z dniem 15

lutego 2017 r.;

5)

art. 4 pkt 5, 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2017 r.;

6)

art. 224, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.;

7)

art. 66 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.