Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie szczególnych wymagań higienicznych w zakresie transportu morskiego cukru surowego luzem

Rozporządzenie określa szczególne wymagania higieniczne w zakresie transportu morskiego

cukru surowego luzem stanowiące odstępstwa od wymagań określonych w rozdziale IV ust. 4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. .

1.

Transport morski cukru surowego luzem, który nie jest przeznaczony do spożycia przez

ludzi lub do produkcji żywności bez uprzedniego zastosowania pełnego i efektywnego

procesu rafinacji, jest dozwolony w pojemnikach lub kontenerach (zbiornikach), które

nie są używane wyłącznie do transportu środków spożywczych.

2.

Pojemniki lub kontenery (zbiorniki), o których mowa w ust. 1, muszą spełniać następujące

wymagania

1)

są dokładnie oczyszczone przed załadunkiem cukru surowego luzem, w celu usunięcia

pozostałości poprzedniego towaru i innych zanieczyszczeń, co potwierdzane jest przez

upoważnioną osobę działającą w imieniu podmiotu odpowiedzialnego za transport cukru

surowego na podstawie kontroli mającej na celu stwierdzenie, czy pozostałości te zostały

dokładnie usunięte oraz czy pojemnik lub kontener (zbiornik) spełnia wymagania niezbędne

do zapobieżenia lub wyeliminowania zagrożenia zanieczyszczenia przewożonego luzem

cukru surowego;

2)

bezpośrednio przed transportem cukru surowego luzem ładunkiem nie był towar w formie

ciekłej luzem.

3.

Podmiot działający na rynku spożywczym, odpowiedzialny za transport morski cukru surowego

luzem lub za proces rafinacji, jest obowiązany do utrzymywania w czystości pojemników

lub kontenerów (zbiorników) oraz sprawdzania, czy spełniają one wymagania, o których

mowa w ust. 2 pkt 1, z uwzględnieniem rodzaju uprzednio przewożonego w nich towaru.

1.

Podmiot działający na rynku spożywczym i kapitan statku, odpowiedzialni za transport

morski cukru surowego luzem, są obowiązani do posiadania dokumentacji szczegółowo

opisującej

1)

ładunek przewożony bezpośrednio wcześniej w danym pojemniku lub kontenerze (zbiorniku);

2)

rodzaj i efektywność procesu czyszczenia zastosowanego przed rozpoczęciem transportu

ładunku cukru surowego luzem, w celu potwierdzenia spełniania przez dany pojemnik

lub kontener (zbiornik) wymagań, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1.

2.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, towarzyszy ładunkowi cukru surowego luzem podczas

wszystkich etapów transportu do rafinerii. Podmiot działający na rynku spożywczym

odpowiedzialny za proces rafinacji jest obowiązany do przechowywania kopii tej dokumentacji.

3.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, zawiera wyraźny, czytelny i nieusuwalny napis

„Ten produkt musi zostać poddany rafinacji przed wykorzystaniem w celu spożycia przez

ludzi”, umieszczony w widocznym miejscu, w co najmniej jednym języku urzędowym Unii

Europejskiej.

4.

Podmiot działający na rynku spożywczym i kapitan statku, odpowiedzialni za transport

morski cukru surowego luzem lub za proces rafinacji, mają obowiązek udostępniać na

żądanie organów urzędowej kontroli żywności dokumentację, o której mowa w ust. 1.

Cukier surowy luzem przewożony transportem morskim w pojemnikach lub kontenerach (zbiornikach),

które nie są przeznaczone wyłącznie do transportu środków spożywczych, jest poddawany

pełnemu i efektywnemu procesowi rafinacji przed uznaniem go za odpowiedni do wykorzystania

jako żywność lub składnik żywności.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.