Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie niektórych podatników i płatników, w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego niż właściwy miejscowo

Rozporządzenie określa

1)

kategorie podatników i płatników o istotnym znaczeniu gospodarczym lub społecznym,

w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego

innego niż właściwy miejscowo;

2)

warunki zaliczania podatników i płatników, o których mowa w pkt 1, do odpowiedniej

kategorii;

3)

naczelników urzędów skarbowych właściwych dla podatników i płatników, o których mowa

w pkt 1, terytorialny zasięg ich działania i siedzibę;

4)

tryb zawiadamiania o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego.

1.

Do kategorii podatników i płatników, o których mowa w § 1 pkt 1, należą

1)

podatkowe grupy kapitałowe,

2)

banki,

3)

zakłady ubezpieczeń,

4)

jednostki działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997) oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych,

5)

jednostki działające na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy

emerytalnych,

6)

oddziały lub przedstawicielstwa przedsiębiorstw zagranicznych,

7)

osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które

a)

w roku podatkowym osiągnęły przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o

równowartości w walucie polskiej co najmniej 5 mln euro ustalony na podstawie sprawozdania

finansowego sporządzonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61 i 245) albo

b)

jako rezydenci w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 826, z 2013 r. poz. 1036, z 2015 r. poz. 855 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 1948 i 2260) biorą udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi

za granicą lub w ich kontroli, albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw,

albo

c)

są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na

walnym zgromadzeniu, albo

d)

jako rezydenci w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe jednocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym

i podmiotem zagranicznym w rozumieniu innych ustaw lub w jego kontroli albo posiadają

jednocześnie udział w kapitale takich podmiotów

- z wyłączeniem podatników i płatników podatku akcyzowego, podatku od gier i podatku

od wydobycia niektórych kopalin w zakresie tych podatków.

2.

Kwotę wyrażoną w euro, o której mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a, przelicza się na walutę

polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roku

podatkowego.

1.

W przypadku gdy wysokości przychodu netto nie można ustalić zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a, jako wysokość przychodu określoną w tym przepisie przyjmuje

się wysokość przychodu ustaloną na podstawie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu

(poniesionej straty) w roku podatkowym, sporządzonego na podstawie przepisów ustawy

z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, 1926, 1933 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60).

2.

W przypadku gdy wysokości przychodu nie można ustalić zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 lit.

a i zgodnie z ust. 1, jako wysokość przychodu określoną w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a

przyjmuje się wielkość netto dokonanej dostawy towarów oraz świadczenia usług obejmującą

dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju, dostawę towarów oraz świadczenie

usług poza terytorium kraju, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, eksport towarów,

ustaloną w oparciu o wielkość dostawy towarów oraz świadczenia usług ustaloną na podstawie

deklaracji dla podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia lub za cztery

kwartały danego roku podatkowego, sporządzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm..

1.

Zaliczenie do kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7, następuje

1)

z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po zakończeniu roku podatkowego, w

którym został spełniony warunek, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a - w przypadku

podatników i płatników wymienionych w tym przepisie;

2)

z dniem 1 stycznia roku następującego po zakończeniu roku podatkowego, w którym został

spełniony warunek, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. b-d - w przypadku podatników

i płatników wymienionych w tym przepisie.

2.

Wyłączenie z kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7, następuje z dniem 1 stycznia

drugiego roku następującego po upływie dwóch kolejnych lat podatkowych, w których

nie został spełniony warunek, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 7.

Właściwymi dla podatników i płatników, o których mowa w § 2, są naczelnicy urzędów

skarbowych, których siedziby i terytorialny zasięg ich działania określa się w wykazie

stanowiącym załącznik do rozporządzenia.

Podatnicy i płatnicy zawiadamiają, w formie pisemnej, o zmianie właściwości dotychczas

właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego

rok, od którego nastąpi zaliczenie do kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7,

lub wyłączenie z tej kategorii. W przypadku gdy spełnienie warunku, o którym mowa

w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. b-d, nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31

grudnia, zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od spełnienia tego warunku,

nie później jednak niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, od którego następuje

zmiana właściwości.

W przypadku podatników, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego był naczelnik urzędu skarbowego wyznaczony

w zakresie niektórych kategorii podatników, właściwym pozostaje ten naczelnik urzędu

skarbowego.

1.

W roku 2018 zaliczenie do kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a, następuje

na podstawie danych za 2016 r., a w przypadku gdy rok podatkowy nie pokrywa się z

rokiem kalendarzowym na podstawie danych za ostatni rok podatkowy, który zakończył

się w 2016 r.

2.

W roku 2018 wyłączenie z kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a, następuje

na podstawie danych za 2015 r. i 2016 r., a w przypadku gdy rok podatkowy nie pokrywa

się z rokiem kalendarzowym na podstawie danych za ostatni rok podatkowy, który zakończył

się odpowiednio w 2015 r. i 2016 r.

3.

W roku 2019 wyłączenie z kategorii, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. a, następuje

na podstawie danych za 2016 r. i 2017 r., a w przypadku gdy rok podatkowy nie pokrywa

się z rokiem kalendarzowym na podstawie danych za ostatni rok podatkowy, który zakończył

się w odpowiednio w 2016 r. i 2017 r.

4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r.