Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie sposobu złożenia zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce

Rozporządzenie określa

1)

sposób złożenia zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce;

2)

dokumenty uważane za równoważne z depozytem w gotówce, mające wartość płatniczą, które

mogą być przyjmowane przez organy celne jako zabezpieczenie;

3)

sposób potwierdzenia przez organ celny złożenia zabezpieczenia.

Dłużnik lub osoby, o których mowa w art. 89 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia

9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny

(Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.)

1)

wpłacając kwotę zabezpieczenia gotówką

a)

w kasie właściwego urzędu skarbowego lub podmiotu obsługującego ten urząd,

b)

na bankowy rachunek sum depozytowych Urzędu Skarbowego w Nowym Targu

-

w banku krajowym,

-

w oddziale instytucji kredytowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, 1948, 1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85),

-

w placówce pocztowej,

-

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

-

w biurze usług płatniczych albo w instytucji płatniczej, o których odpowiednio mowa

w art. 2 pkt 2a albo pkt 11 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1572 i 1997);

2)

udzielając dyspozycji polecenia przelewu kwoty zabezpieczenia na bankowy rachunek

sum depozytowych Urzędu Skarbowego w Nowym Targu w prowadzącym rachunek zobowiązanego

banku krajowym, spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, instytucji kredytowej

lub jej oddziale, biurze usług płatniczych lub instytucji płatniczej;

3)

składając we właściwym urzędzie celno-skarbowym

a)

czek gotówkowy lub rozrachunkowy, wystawiony przez zobowiązanego na kwotę zabezpieczenia,

potwierdzony do wysokości tej kwoty przez prowadzący rachunek zobowiązanego bank krajowy,

instytucję kredytową lub jej oddział, ujęty w wykazie gwarantów, o którym mowa w art. 52 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne,

b)

dokumenty płatnicze na kwotę równą wysokości zabezpieczenia, określoną według wartości

nominalnej tych dokumentów.

1.

Dokumentami płatniczymi, o których mowa w § 2 pkt 3 lit. b, są papiery wartościowe

na okaziciela o określonym terminie wykupu, wyemitowane przez Skarb Państwa albo Narodowy

Bank Polski, bankowe papiery wartościowe i listy zastawne o określonym terminie wykupu,

wyemitowane we własnym imieniu i na własny rachunek przez bank krajowy wymieniony

w wykazie gwarantów, o którym mowa w art. 52 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

2.

W przypadku papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, występujących w formie

elektronicznego zapisu, organ celny przyjmuje świadectwo depozytowe albo inny dokument

- wydane osobie uprawnionej do wykonywania praw oznaczonych w treści świadectwa albo

innego dokumentu płatniczego - wraz z oświadczeniem podmiotu prowadzącego rachunek

papierów wartościowych o ustanowieniu blokady odpowiedniej do kwoty zabezpieczenia

liczby papierów wartościowych na tym rachunku.

1.

Organ celny wydaje zobowiązanemu potwierdzenie złożenia zabezpieczenia na formularzu,

którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.

2.

Wydanie potwierdzenia złożenia zabezpieczenia może nastąpić po przedstawieniu organowi

celnemu przez zobowiązanego dowodu potwierdzającego dokonanie czynności, o których

mowa w § 2 pkt 1 i 2, lub po dokonaniu czynności, o których mowa w § 2 pkt 3.

Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2004 r. w sprawie sposobu złożenia

zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1279).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r.