Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie depozytu urzędu celno-skarbowego

Rozporządzenie określa

1)

warunki przyjmowania towarów do depozytu urzędu celno-skarbowego, zwanego dalej „depozytem”,

oraz wydawania towarów z depozytu;

2)

przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu;

3)

terminy przechowywania towarów w depozycie.

Dokonując przyjęcia towarów do przechowania w depozycie, organ celny określa wartość

1)

towarów nieunijnych - przyjmując ich wartość celną;

2)

towarów unijnych - przyjmując wartość rynkową towaru identycznego lub podobnego z

dnia przyjęcia towaru do depozytu.

1.

Przyjmując towary do przechowania w depozycie, organ celny może zobowiązać osobę składającą

towary albo osobę, której zatrzymano lub zajęto towary, do złożenia towarów w opakowaniu

gwarantującym ich właściwe przechowanie i zachowanie tożsamości.

2.

W przypadku przyjmowania do przechowania w depozycie towarów zajętych lub zatrzymanych

przez inne organy administracji państwowej na podstawie odrębnych przepisów nie stosuje

się ust. 1.

1.

Przyjęcie towarów do przechowania w depozycie organ celny potwierdza, wydając pokwitowanie,

którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2.

Pokwitowanie, które jest drukiem ścisłego zarachowania, sporządza się w 3 egzemplarzach,

przy czym

1)

oryginał pokwitowania - otrzymuje osoba składająca towary do depozytu albo której

zatrzymano lub zajęto towar;

2)

drugi egzemplarz - dołącza się do towaru;

3)

trzeci egzemplarz - pozostaje w dokumentacji urzędu celno-skarbowego w bloczku pokwitowań.

3.

Odbiór pokwitowania powinien być potwierdzony na wszystkich egzemplarzach podpisem

osoby, o której mowa w ust. 2 pkt 1.

W przypadku gdy nie można ustalić osoby wprowadzającej towary na obszar celny Unii

Europejskiej oraz osoby, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, organ celny dokonuje ich

przyjęcia do depozytu na podstawie wypełnionego druku, o którym mowa w § 4, z adnotacją

o braku osoby, której można wydać pokwitowanie.

Przyjęcie do przechowania w depozycie towarów zatrzymanych lub zajętych przez inne

organy administracji państwowej odbywa się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego

i nie wymaga sporządzenia pokwitowania.

Organ celny może odmówić przyjęcia do przechowania w depozycie towarów, o których

mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, jeżeli

1)

potwierdzenie ich jakości i rodzaju wymaga wiedzy specjalistycznej lub uprzednich

badań, a tożsamości towarów nie można ustalić metodami dostępnymi organowi celnemu;

2)

nie ma możliwości zagwarantowania właściwych warunków przechowywania towarów.

1.

Odbioru towarów przechowywanych czasowo w depozycie może dokonać osoba, o której mowa

w § 4 ust. 2 pkt 1, lub osoba przez nią upoważniona, po zwrocie oryginału pokwitowania

i uiszczeniu opłaty za przechowanie, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne. Upoważnienie do odbioru towarów powinno być sporządzone w formie pisemnej z podpisem

notarialnie poświadczonym.

2.

Wydanie towarów zajętych lub zatrzymanych do postępowania administracyjnego prowadzonego

przed właściwymi organami może nastąpić po wydaniu przez właściwy organ ostatecznego

rozstrzygnięcia w sprawie.

3.

W przypadku zagubienia lub utraty pokwitowania wydanie towarów może nastąpić po złożeniu

przez osobę, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, oświadczenia według wzoru stanowiącego

załącznik nr 2 do rozporządzenia.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, wydanie towarów następuje w obecności dwóch świadków,

którymi mogą być funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej lub osoby zatrudnione we właściwej

izbie administracji skarbowej, z wyłączeniem funkcjonariusza lub pracownika odpowiedzialnego

za przyjmowanie, przechowywanie i wydawanie towarów z depozytu.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, gdy osobą wskazaną w rozstrzygnięciu jako uprawniona

do odbioru towaru jest inna osoba niż wskazana w pokwitowaniu, a także w przypadku,

o którym mowa w § 6, wydanie towarów następuje z zastosowaniem protokołu zdawczo-odbiorczego.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Towary mogą być odebrane wyłącznie w urzędzie celno-skarbowym, w którym są przechowywane.

1.

Termin przechowywania towarów w depozycie wynosi dwa miesiące. Termin ten może być

przedłużony o cztery miesiące na wniosek osoby, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1,

lub osoby przez nią upoważnionej.

2.

Okresy przechowywania towarów zajętych lub zatrzymanych są uzależnione od rozstrzygnięć

wydanych przez właściwe organy.

Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie depozytu urzędu

celnego

(Dz. U. poz. 1771 oraz z 2016 r. poz. 671).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2017 r.