Umowa międzynarodowa Porozumienie paryskie do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 9 maja 1992 r., przyjęte w Paryżu dnia 12 grudnia 2015 r.

Dla celów niniejszego Porozumienia stosuje się definicje zawarte w artykule 1 Konwencji.

Ponadto

(a)

„Konwencja” oznacza Ramową konwencje Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu,

sporządzoną w Nowym Jorku dnia 9 maja 1992 r.;

(b)

„Konferencja Stron” oznacza Konferencję Stron Konwencji;

(c)

„Strona” oznacza Stronę niniejszego Porozumienia.

1.

Wzmacniając wdrażanie Konwencji, w tym jej celu, niniejsze Porozumienie dąży do intensyfikacji

globalnej odpowiedzi na zagrożenie związane ze zmianami klimatu, w kontekście zrównoważonego

rozwoju i wysiłków na rzecz likwidacji ubóstwa, między innymi poprzez

(a)

Ograniczenie wzrostu średniej temperatury globalnej do poziomu znacznie niższego niż

2şC powyżej poziomu przedindustrialnego oraz podejmowanie wysiłków mających na celu

ograniczenie wzrostu temperatury do 1,5şC powyżej poziomu przedindustrialnego, uznając, że to znacząco zmniejszy ryzyka związane

ze zmianami klimatu i ich skutki;

(b)

Zwiększenie zdolności do adaptacji do negatywnych skutków zmian klimatu oraz wspieranie

odporności na zmiany klimatu irozwoju związanego z niską emisją gazów cieplarnianych

w sposób niezagrażający produkcji żywności; oraz

(c)

Zapewnienie spójności przepływów finansowych ze ścieżką prowadzącą do niskiego poziomu

emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmiany klimatu.

2.

Niniejsze Porozumienie będzie wdrażane w sposób odzwierciedlający zasadę sprawiedliwości

i zgodnie ze wspólnymi, chociaż zróżnicowanymi, zasadami odpowiedzialności i możliwościami,

w świetle różnych uwarunkowań krajowych.

Jako ustalony na poziomie krajowym wkład w globalne działania w reakcji na zmiany

klimatu, wszystkie Strony mają podjąć i zakomunikować ambitne działania określone

w artykułach 4, 7, 9, 10, 11 i 13 z myślą o osiągnięciu celu niniejszego Porozumienia,

określonego w artykule 2. Wysiłki Stron mają zwiększać się z upływem czasu, przy czym uznaje się potrzebę wsparcia

Stron będących państwami rozwijającymi się, żeby zapewnić skuteczne wdrażanie niniejszego

Porozumienia.

1.

Żeby osiągnąć długoterminowy cel dotyczący temperatury, określony w artykule 2, Strony

zamierzają osiągnąć możliwie jak najszybciej najwyższy globalny poziom emisji gazów

cieplarnianych, uznając, że osiągniecie najwyższego poziomu wymaga dłuższego czasu

dla Stron będących państwami rozwijającymi się, a następnie dokonać szybkiej redukcji,

zgodnie z najlepszą dostępną wiedzą naukową, tak aby osiągnąć równowagę między antropogenicznymi

emisjami gazów cieplarnianych pochodzącymi ze źródeł i usuwaniem przez pochłaniacze

w drugiej polowie obecnego wieku, 2godnie z zasadą sprawiedliwości i w kontekście

zrównoważonego rozwoju i wysiłków mających na celu likwidację ubóstwa.

2.

Każda ze Stron opracowuje, komunikuje i utrzymuje kolejne wkłady ustalone na poziomie

krajowym, jakie zamierza zrealizować. Strony podejmują krajowe działania na rzecz

łagodzenia zmian klimatu, aby zrealizować cele tych wkładów.

3.

Każdy kolejny wkład Strony ustalony na poziomic krajowym będzie większy niż wówczas

aktualny wkład ustalony na poziomie krajowym i będzie wyrażać jej najwyższy możliwy

poziom ambicji, odzwierciedlając wspólne, chociaż zróżnicowane, zasady odpowiedzialności

i możliwości, w świetle różnych uwarunkowań krajowych.

4.

Strony będące państwami rozwiniętymi powinny w dalszym ciągu przewodzić, przyjmując

absolutne cele redukcji emisji gazów cieplarnianych obejmujące całość gospodarki.

Strony będące państwami rozwijającymi się powinny w dalszym ciągu zwiększać swoje

wysiłki na rzecz łagodzenia zmian klimatu, a także zachęca się je do przechodzenia

z czasem do celów redukcji lub ograniczenia emisji gazów cieplarnianych obejmujących

całość gospodarki, w świetle różnych uwarunkowań krajowych.

5.

Wsparcie na wdrożenie niniejszego artykułu zapewnia się Stronom będącym państwami

rozwijającymi się, zgodnie z artykułami 9, 10 i 11, i uznaje się, że zwiększone wsparcie

dla Stron będących państwami rozwijającymi się pozwoli na podjęcie przez nie bardziej

ambitnych działań.

6.

Strony będące najsłabiej rozwiniętymi państwami i małymi wyspiarskimi państwami rozwijającymi

się mogą opracować i zakomunikować strategie, plany i działania mające na celu niskoemisyjny

rozwój, odzwierciedlające ich specjalne uwarunkowania.

7.

Dodatkowe korzyści w zakresie łagodzenia zmian klimatu wynikające z działań adaptacyjnych

lub planów dywersyfikacji gospodarczej mogą być wkładem do efektów działań na rzecz

łagodzenia zmian klimatu w rozumieniu niniejszego artykułu.

8.

Komunikując swój wkład ustalony na poziomie krajowym, wszystkie Strony przekazują

informacje niezbędne dla zapewnienia jasności, przejrzystości i zrozumienia, zgodnie

z decyzją 1/CP.21 i wszelkimi odnośnymi decyzjami Konferencji Stron służącej jako

spotkanie Stron niniejszego Porozumienia.

9.

Każda ze Stron co pięć lat komunikuje wkład ustalony na poziomie krajowym, zgodnie

z decyzją 1/CP.21 i wszelkimi odnośnymi decyzjami Konferencji Stron służącej jako

spotkanie Stron niniejszego Porozumienia, będąc poinformowaną o wynikach globalnego

przeglądu, o którym mowa w artykule 14.

10.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia rozważy na

swojej pierwszej sesji wspólne ramy czasowe dla wkładów ustalonych na poziomie krajowym.

11.

Strona może w dowolnym czasie zmienić swój wkład ustalony na poziomie krajowym w celu

podniesienia swojego poziomu ambicji, zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Konferencję

Stron służącą jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia.

12.

Zakomunikowane przez Strony wkłady ustalone na poziomie krajowym są zapisywane w publicznym

rejestrze prowadzonym przez sekretariat.

13.

Strony rozliczają się ze swojego wkładu ustalonego na poziomie krajowym. Rozliczając

antropogeniczne emisje i ich usuwanie odpowiadające ich wkładowi ustalonemu na poziomie

krajowym, Strony promują integralność środowiskową, przejrzystość, dokładność, kompletność,

porównywalność i spójność oraz zapewniają zapobieganie podwójnemu liczeniu, zgodnie

z wytycznymi przyjętymi przez Konferencję Stron służącą jako spotkanie Stron niniejszego

Porozumienia.

14.

W kontekście swojego wkładu ustalonego na poziomie krajowym, uznając i realizując

działania mające na celu łagodzenie zmian klimatu w odniesieniu do antropogenicznych

emisji i ich usuwania, Strony powinny uwzględnić, stosownie do okoliczności, istniejące

metody i wytyczne wynikające z Konwencji w świetle postanowień ustępu 13 niniejszego artykułu.

15.

Realizując niniejsze Porozumienie, Strony uwzględniają problemy Stron, których gospodarka

w największym stopniu odczuwa skutki działań mających na celu przeciwdziałanie zmianom

klimatu, w szczególności Stron będących państwami rozwijającymi się.

16.

Strony, w tym regionalne organizacje integracji gospodarczej i ich państwa członkowskie,

które zawarły porozumienie w sprawie podjęcia wspólnych działań na mocy ustępu 2 niniejszego

artykułu, powiadamiają sekretariat o warunkach tego porozumienia, w tym o poziomie

emisji przyznanym każdej Stronie w odpowiednim okresie czasu, kiedy komunikują swoje

wkłady ustalone na poziomie krajowym. Z kolei sekretariat powiadamia Strony i sygnatariuszy

Konwencji o warunkach tego porozumienia.

17.

Każda ze Stron takiego porozumienia jest odpowiedzialna za swój poziom emisji, określony

w porozumieniu, o którym mowa w ustępie 16 niniejszego artykułu, zgodnie z ustępami

t3 i 14 niniejszego artykułu oraz artykułami 13 i 15.

18.

Jeżeli Strony podejmujące wspólne działania czynią to w ramach regionalnej organizacji

integracji gospodarczej, która sama jest Stroną niniejszego Porozumienia, i razem

z nią, każde państwo członkowskie tej regionalnej organizacji integracji gospodarczej,

indywidualnie i razem z regionalną organizacją integracji gospodarczej, jest odpowiedzialne

za swój poziom emisji, określony w porozumieniu zakomunikowanym na mocy ustępu 16

niniejszego artykułu, zgodnie z ustępami 13 i 14 niniejszego artykułu oraz artykułami

13 i 15.

19.

Wszystkie Strony powinny dążyć do sformułowania i zakomunikowania długoterminowych

strategii rozwoju niskoemisyjnego, uwzględniając artykuł 2, biorąc pod uwagę ich wspólne,

chociaż zróżnicowane zasady odpowiedzialności i możliwości, w świetle różnych uwarunkowań

krajowych.

1.

Strony powinny podjąć działania mające na celu ochronę i podniesienie efektywności,

stosownie do okoliczności, pochłaniaczy i zbiorników gazów cieplarnianych, o których

mowa w artykule 4 ustęp 1 litera d Konwencji, w tym lasów.

2.

Strony zachęca się do podejmowania działań mających na celu wdrażanie i wsparcie,

w tym poprzez płatności zależne od efektów, istniejących ram, określonych w odpowiednich

wytycznych i decyzjach już uzgodnionych w ramach Konwencji, odnoszących się do: rozwiązań

na poziomie polityki i pozytywnych zachęt dla działań mających na celu zmniejszenie

emisji z wylesiania i degradacji lasów, oraz roli ochrony przyrody, zrównoważonej

gospodarki leśnej i zwiększenia zasobów węgla pierwiastkowego w lasach w krajach rozwijających

się; a także alternatywnych rozwiązań na poziomie polityki, takich jak wspólne rozwiązania

w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji dla integralnej, zrównoważonej gospodarki

leśnej, jednocześnie potwierdzając znaczenie tworzenia zachęt, stosownie do okoliczności,

dla korzyści niezwiązanych z węglem pierwiastkowym, jakie przynoszą takie rozwiązania.

1.

Strony uznają, że niektóre Strony decydują się prowadzić dobrowolną współpracę we

wdrażaniu swojego wkładu ustalonego na poziomie krajowym, tak żeby mogły przyjąć bardziej

ambitny poziom swoich działań w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji oraz

promować zrównoważony rozwój i integralność środowiskową.

2.

Stosując na zasadzie dobrowolności, oparte na współpracy nawiązania, obejmujące wykorzystanie

międzynarodowych transferów efektów działań na rzecz łagodzenia zmian klimatu do wkładów

ustalonych na poziomie krajowym, Strony promują zrównoważony rozwój oraz zapewniają

integralność środowiskową i przejrzystość, między innymi w zakresie zarządzania, a

także prowadzą wiarygodne rozliczanie, żeby zapewnić między innymi zapobieganie podwójnemu

liczeniu, zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Konferencję Stron służącą jako spodlanie

Stron niniejszego Porozumienia.

3.

Wykorzystanie międzynarodowych transferów efektów działań na rzecz łagodzenia zmian

klimatu w celu realizacji wkładów ustalonych na poziomie krajowym w ramach niniejszego

Porozumienia jest dobrowolne i zatwierdzane przez uczestniczące w nim Strony.

4.

Niniejszym ustanawia się mechanizm mający przyczynić się do zmniejszenia emisji gazów

cieplarnianych i wsparcia zrównoważonego rozwoju pod kierownictwem i zgodnie z wytycznymi

Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron mniejszego Porozumienia, który Strony

mogą dobrowolnie wykorzystywać. Nadzoruje go organ wyznaczony przez Konferencję Stron

służącą jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia, i ma on na celu

(a)

Promowanie zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i jednocześnie wsparcie zrównoważonego

rozwoju;

(b)

Tworzenie zachęt dla udziału podmiotów publicznych i prywatnych upoważnionych przez

daną Stronę w zmniejszaniu emisji gazów cieplarnianych oraz jego ułatwianie;

(c)

Przyczynienie się do redukcji poziomu emisji w Stronie będącej gospodarzem projektu,

która odniesie korzyści z działań na rzecz łagodzenia zmian klimatu przynoszących

redukcje emisji, które może również wykorzystać inna Strona w celu realizacji swojego

wkładu ustalonego na poziomie krajowym; oraz

(d)

Osiągnięcie ogólnego zmniejszenia globalnej emisji.

5.

Redukcje emisji wynikające z mechanizmu, o którym mowa w ustępie 4 niniejszego artykułu,

nie mogą być wykorzystane do wykazania realizacji wkładu ustalonego na poziomie krajowym

Strony będącej gospodarzem projektu, jeżeli inna Strona wykorzystała je do wykazania

realizacji swojego wkładu ustalonego na poziomie krajowym.

6.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia zapewnia wykorzystanie

części przychodów z działań w ramach mechanizmu, o którym mowa w ustępie 4 niniejszego

artykułu, w celu pokrycia wydatków administracyjnych oraz udzielenia pomocy Stronom

będącym państwami rozwijającymi się, które są szczególnie narażone na negatywne skutki

zmian klimatu, w pokryciu kosztów adaptacji.

7.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia przyjmie na

swojej pierwszej sesji zasady, tryb i procedury dla mechanizmu, o którym mowa w ustępie

4 niniejszego artykułu.

8.

Strony uznają znaczenie zintegrowanych, całościowych i zrównoważonych rozwiązań nierynkowych,

dostępnych dla Stron w celu pomocy we wdrażaniu ich wkładów ustalonych na poziomie

krajowym, w kontekście zrównoważonego rozwoju i likwidacji ubóstwa, w sposób skoordynowany

i efektywny, miedzy innymi poprzez łagodzenie zmian klimatu, adaptację, finansowanie,

transfer technologii i budowanie potencjału, stosownie do okoliczności. Rozwiązania

te mają na celu

(a)

Promowanie ambicji w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji;

(b)

Zwiększenie udziału sektora publicznego i prywatnego we wdrażaniu wkładu ustalonego

na poziomie krajowym; oraz

(c)

Stworzenie możliwości koordynowania wszystkich instrumentów i odpowiednich rozwiązań

instytucjonalnych.

9.

Niniejszym określa się ramy dla rozwiązań nierynkowych w zakresie zrównoważonego rozwoju

w celu promowania rozwiązań nierynkowych, o których mowa w ustępie 8 niniejszego artykułu.

1.

Strony niniejszym ustanawiają globalny ceł w zakresie adaptacji, polegający na zwiększeniu

zdolności do adaptacji, wzmocnieniu odporności i zmniejszeniu podatności na zmiany

klimatu, mając na względzie przyczynienie się do zrównoważonego rozwoju i zapewnienie

wystarczających działań w zakresie adaptacji, w kontekście celu dotyczącego temperatury,

o którym mowa w artykule 2.

2.

Strony uznają, że adaptacja stanowi globalne wyzwanie, przed którym stoją wszyscy,

mające wymiar lokalny, niższy niż krajowy, krajowy, regionalny i międzynarodowy, oraz

ze jest to kluczowy element długoterminowej globalnej odpowiedzi na zmiany klimatu

i że wnosi do niej wkład, w celu ochrony ludzi, środków utrzymania i ekosystemów,

biorąc pod uwagę pilne, bezpośrednie potrzeby Stron będących państwami rozwijającymi

się, które są szczególnie narażone na negatywne skutki zmian klimatu.

3.

Wysiłki adaptacyjne Stron będących państwami rozwijającymi się zostaną uznane w trybie,

który określi na swojej pierwszej sesji Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron

niniejszego Porozumienia.

4.

Strony uznają, ze aktualna potrzeba adaptacji jest znacząca i że wyższy poziom wysiłków

na rzecz łagodzenia zmian klimatu może zmniejszyć potrzebę dodatkowych wysiłków w

zakresie adaptacji oraz że większe potrzeby w zakresie adaptacji mogą wiązać się z

większymi kosztami adaptacji.

5.

Strony przyznają, że w działaniach w zakresie adaptacji należy stosować rozwiązania

inicjowane przez kraje, uwzględniające równość płci, oparte na uczestnictwie i w pełni

przejrzyste, z uwzględnieniem narażonych grup. społeczności i ekosystemów, i że powinny

one opierać się na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej oraz, stosownie do okoliczności,

na wiedzy tradycyjnej, wiedzy ludów rdzennych i lokalnych systemach wiedzy oraz nimi

się kierować, mając na względzie włączenie adaptacji do odpowiednich polityk i działań

społeczno-gospodarczych i środowiskowych, stosownie do okoliczności.

6.

Strony uznają znaczenie wsparcia dla działań adaptacyjnych i międzynarodowej współpracy

w tym zakresie oraz znaczenie uwzględnienia potrzeb Stron będących państwami rozwijającymi

się, zwłaszcza tych, które są szczególnie narażone na negatywne skutki zmian klimatu.

7.

Strony powinny wzmocnić swoją współpracę mającą na celu intensyfikację działań w zakresie

adaptacji, uwzględniając ramy działań adaptacyjnych z Cancun, między innymi w odniesieniu

do

(a)

Dzielenia się informacjami, dobrymi praktykami, doświadczeniami i wnioskami na przyszłość,

w tym. stosownie do okoliczności, w zakresie, w jakim są one związane z nauką, planowaniem,

politykami i realizacją działań adaptacyjnych;

(b)

Wzmocnienia rozwiązań instytucjonalnych, w tym rozwiązań w ramach Konwencji, które

służą realizacji tego Porozumienia, w celu wsparcia syntezy odpowiednich informacji

i wiedzy, a także zapewnienia Stronom wsparcia technicznego i wytycznych;

(c)

Wzmocnienia wiedzy naukowej dotyczącej klimatu, w tym badań, systematycznych obserwacji

systemu klimatycznego i systemów wczesnego ostrzegania, w sposób zapewniający informacje

służbom klimatycznym i wspomagający podejmowanie decyzji;

(d)

Udzielania pomocy Stronom będącym państwami rozwijającymi się w identyfikacji skutecznych

praktyk adaptacyjnych, potrzeb w zakresie adaptacji, priorytetów, udzielonego i otrzymanego

wsparcia dla działań i wysiłków adaptacyjnych oraz wyzwań i luk, w sposób zachęcający

do stosowania dobrych praktyk; oraz

(e)

Poprawy efektywności i trwałości działań adaptacyjnych.

8.

Zachęca się wyspecjalizowane organizacje i agencje Organizacji Narodów Zjednoczonych

do wpierania wysiłków Stron mających na celu realizację działań, o których mowa w

ustępie 7 niniejszego artykułu, biorąc pod uwagę postanowienia ustępu 5 niniejszego

artykułu.

9.

Stosownie do okoliczności, każda ze Stron podejmuje procesy planowania adaptacji i

wdrażanie działań, w tym opracowywanie lub rozszerzanie odpowiednich planów, polityk

lub wkładów, które mogą obejmować

(a)

Realizację działań, przedsięwzięć lub wysiłków adaptacyjnych;

(b)

Proces formułowania i wdrażania krajowych planów adaptacji;

(c)

Ocenę skutków zmian klimatu t narażenia na nie, mając na względzie określenie działań

ustalanych na poziomie krajowym, z uwzględnieniem narażonych osób, miejsc i ekosystemów;

(d)

Monitoring i ocenę planów, polityk, programów i działań adaptacyjnych oraz uczenie

się na ich podstawie; oraz

(e)

Budowanie odporności systemów społeczno-gospodarczych i ekologicznych, miedzy innymi

poprzez dywersyfikację gospodarczą i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi.

10.

Każda ze Stron powinna, stosownie do okoliczności, przedłożyć i okresowo aktualizować

komunikat w sprawie adaptacji, który może obejmować jej priorytety, potrzeby w zakresie

wdrażania i wsparcia, plany i działania, bez tworzenia dodatkowych obciążeń dla Stron

będących państwami rozwijającymi się.

11.

Komunikat w sprawie adaptacji, o którym mowa w ustępie 10 niniejszego artykułu, jest,

stosownie do okoliczności, przedkładany i okresowo aktualizowany jako element innych

raportów lob dokumentów albo w powiązaniu z nimi, w tym krajowego planu adaptacji,

wkładu ustalonego na poziomie krajowym, o którym mowa w artykule 4 ustęp 2, lub raportu

krajowego.

12.

Komunikaty w sprawie adaptacji, o których mowa w ustępie 10 niniejszego artykułu,

są zapisywane w publicznym rejestrze prowadzonym przez sekretariat.

13.

Ciągle i zwiększone wsparcie na wdrożenie ustępów 7, 9, 10 i 11 niniejszego artykułu

zapewnia się Stronom będącym państwami rozwijającymi się, zgodnie z postanowieniami

artykułów 9, 10 i 11.

14.

Globalny przegląd, o którym mowa w artykule 14, między innymi

(a)

Uznaje wysiłki adaptacyjne Stron będących państwami rozwijającymi się;

(b)

Wzmacnia realizację działań adaptacyjnych, biorąc pod uwagę komunikat w sprawie adaptacji,

o którym mowa w ustępie 10 niniejszego artykułu;

(c)

Dokonuje oceny stosowności i skuteczności adaptacji i wsparcia udzielonego na rzecz

adaptacji; oraz

(d)

Dokonuje oceny ogólnego postępu w realizacji globalnego celu dotyczącego adaptacji,

o którym mowa w ustępie 1 mniejszego artykułu.

1.

Strony uznają znaczenie zapobiegania, ograniczania i usuwania strat i szkód związanych

z negatywnymi skutkami zmian klimatu, w tym ekstremalnymi zdarzeniami meteorologicznymi

i zdarzeniami o powolnym przebiegu, oraz rolę zrównoważonego rozwoju w zmniejszaniu

ryzyka strat i szkód.

2.

Warszawski Międzynarodowy Mechanizm Strat i Szkód Związanych ze Skutkami Zmian Klimatu

podlega kierownictwu i wytycznym Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego

Porozumienia, oraz może być rozszerzony i wzmocniony, zgodnie z decyzją Konferencji

Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia.

3.

Strony powinny poszerzyć zakres zrozumienia, działań i wsparcia, między innymi poprzez

Warszawski Międzynarodowy Mechanizm, stosownie do okoliczności, w sposób je ułatwiający

i oparty na współpracy, w odniesieniu do strat i szkód związanych z negatywnymi skutkami

zmian klimatu.

4.

Z tego powodu, obszary współpracy i ułatwiania poszerzenia zakresu zrozumienia, działań

i wsparcia mogą obejmować

(a)

Systemy wczesnego ostrzegania;

(b)

Gotowość do reagowania na nadzwyczajne zagrożenia;

(c)

Zdarzenia o powolnym przebiegu;

(d)

Zdarzenia, które mogą powodować nieodwracalne i stale straty i szkody;

(e)

Kompleksową ocenę ryzyka i zarządzanie rum;

(f)

ubezpieczenia od ryzyka, dzielenie się ryzykiem klimatycznym i inne rozwiązania ubezpieczeniowe;

(g)

Straty pozaekonomiczne; oraz

(h)

Odporność na zmiany klimatu społeczności, środków utrzymania i ekosystemów.

5.

Warszawski Międzynarodowy Mechanizm współpracuje z istniejącymi organami i grupami

ekspertów działającymi w ramach Porozumienia oraz odpowiednimi organizacjami i ciałami

eksperckimi działającymi poza ramami Porozumienia.

1.

Strony będące państwami rozwiniętymi dostarczają środków finansowych, żeby pomóc Stronom

będącym państwami rozwijającymi się zarówno w łagodzeniu zmian klimatu, jak i w adaptacji,

kontynuując wypełnianie istniejących zobowiązań w ramach Konwencji.

2.

Zachęca się pozostałe Strony do dobrowolnego udzielania takiego wsparcia lub kontynuacji

jego udzielania.

3.

W ramach wysiłków globalnych Strony będące państwami rozwiniętymi powinny w dalszym

ciągu odgrywać wiodącą, rolę w mobilizowaniu z różnych źródeł, i przy użyciu różnych

instrumentów i kanałów, środków finansowych przeznaczonych na kwestie związane ze

zmianami klimatu, odnotowując istotną rolę funduszy publicznych, poprzez różnorodne

działania, w tym wspieranie zainicjowanych przez kraje strategii, i biorąc pod uwagę

potrzeby i priorytety Stron będących państwami rozwijającymi się. Taka mobilizacja

środków finansowych przeznaczanych na kwestie związane ze zmianami klimatu powinna

wykraczać poza wcześniejsze wysiłki.

4.

Dostarczanie zwiększonych środków finansowych powinno dążyć do osiągnięcia równowagi

między adaptacją do zmian klimatu i łagodzeniem zmian klimatu, z uwzględnieniem zainicjowanych

przez kraje strategii, a także potrzeb i priorytetów Stron będących państwami rozwijającymi

się. zwłaszcza tych, które są szczególnie narażone na negatywne skutki zmian klimatu

t mają znacząco ograniczony potencjał, takich jak Strony będące najsłabiej rozwiniętymi

państwami i małymi wyspiarskimi państwami rozwijającymi się, biorąc pod uwagę potrzebę

dostępu do środków na adaptację będących środkami publicznymi i opartymi o dotacje.

5.

Strony będące państwami rozwiniętymi co dwa lata komunikują wstępne informacje ilościowe

i jakościowe dotyczące odpowiednio ustępów 1 i 3 niniejszego artykułu, w tym prognozowanego

poziomu publicznych środków finansowych, które mają być przekazane Stronom będącym

państwami rozwijającymi się, jeżeli takie informacje są dostępne. Zachęca się inne

Strony do dobrowolnego komunikowania co dwa lata takich informacji.

6.

Globalny przegląd, o którym mowa w artykule 14, uwzględnia odpowiednie informacje

dotyczące wysiłków w odniesieniu do środków finansowych przeznaczonych na kwestie

związane ze zmianami klimatu przekazane przez Strony będące państwami rozwiniętymi

lub organy Porozumienia.

7.

Strony będące państwami rozwiniętymi przekazują co dwa lata przejrzyste i spójne informacje

dotyczące wsparcia dla Stron będących państwami rozwijającymi się, przekazanego i

mobilizowanego poprzez interwencje publiczne, zgodnie z trybem, procedurami i wytycznymi,

które ma przyjąć na swojej pierwszej sesji Konferencja Stron służąca jako spotkanie

Stron niniejszego Porozumienia, zgodnie z postanowieniem artykułu 13 ustęp 13. Zachęca

się też pozostałe Strony do podjęcia takich działań.

8.

Mechanizm Finansowy Konwencji, w tym jednostki którym powierzono zapewnienie jego

funkcjonowania, służy jako mechanizm finansowy niniejszego Porozumienia.

9.

Instytucje służące realizacji niniejszego Porozumienia, w tym jednostki którym powierzono

zapewnienie funkcjonowania Mechanizmu Finansowego Konwencji, dożą do zapewnienia efektywnego

dostępu do środków finansowych poprzez uproszczone procedury zatwierdzania i większe

wsparcie dla gotowości dla Stron będących państwami rozwijającymi się, zwłaszcza dla

najsłabiej rozwiniętych państw oraz małych wyspiarskich państw rozwijających się,

w kontekście ich krajowych strategii i planów związanych z klimatem.

1.

Strony podzielają długoterminową wizję dotyczącą znaczenia pełnej realizacji rozwoju

i transferu technologii dla poprawy odporności na zmiany klimatu i zmniejszenia emisji

gazów cieplarnianych.

2.

Odnotowując znaczenie technologii dla wdrożenia działań na rzecz łagodzenia zmian

klimatu i adaptacji w ramach niniejszego Porozumienia i uznając obecne działania mające

na celu zastosowanie i upowszechnianie technologii, Strony wzmacniają działania w

ramach współpracy w zakresie rozwoju i transferu technologii.

3.

Ustanowiony na mocy Konwencji Mechanizm Technologiczny służy do realizacji niniejszego

Porozumienia.

4.

Ustanawia się niniejszym ramy technologiczne dla zapewnienia ogólnych wytycznych dla

działania Mechanizmu Technologicznego w zakresie promowania i ułatwiania intensyfikacji

działań na rzecz rozwoju i transferu technologii w celu wsparcia wdrażania niniejszego

Porozumienia, dążąc do realizacji długoterminowej wizji, o której mowa w ustępie 1

niniejszego artykułu.

5.

Przyspieszenie innowacji, zachęcanie do nich i ich umożliwianie ma krytyczne znaczenie

dla efektywnego, długoterminowego globalnego reagowania na zmiany klimatu oraz promowania

wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju. Stosownie do okoliczności, wysiłki

te są wspierane, między innymi przez Mechanizm Technologiczny oraz środkami finansowymi

przez Mechanizm Finansowy Konwencji, przeznaczonymi na oparte na współpracy rozwiązania

w zakresie badań i rozwoju i ułatwiającymi dostęp do technologii Stronom będącym państwami

rozwijającymi się, w szczególności we wczesnych etapach cyklu technologicznego.

6.

Wsparcie, w tym wsparcie finansowe, zapewnia się Stronom będącym państwami rozwijającymi

się, na wdrożenie niniejszego artykułu, w tym na wzmocnienie współpracy w zakresie

rozwoju i transferu technologii w różnych etapach cyklu technologicznego, mając na

względzie osiągnięcie równowagi między wsparciem dla łagodzenia zmian klimatu i adaptacji.

Globalny przegląd, o którym mowa w artykule 14. uwzględnia dostępne informacje dotyczące

wysiłków mających na celu wsparcie rozwoju i transferu technologii na rzecz Stron

będących państwami rozwijającymi się.

1.

Budowanie potencjału w ramach niniejszego Porozumienia powinno zwiększyć potencjał

i zdolność Stron będących państwami rozwijającymi się, w szczególności państw mających

najmniejszy potencjał, takich jak najsłabiej rozwinięte państwa i tych, które są szczególnie

narażone na negatywne skutki zmian klimatu, takich jak małe wyspiarskie państwo rozwijające

się, do podjęcia skutecznych działań dotyczących zmian klimatu, w tym między innymi

do wdrażania działań w zakresie adaptacji i łagodzenia zmian klimatu, a także powinno

ułatwiać rozwój, upowszechnianie i zastosowanie technologii, dostęp do środków finansowych

przeznaczonych na kwestie związane ze zmianami klimatu, odpowiednie aspekty edukacji,

szkoleń i świadomości społecznej oraz przejrzyste ogłaszanie dokładnych informacji

we właściwym czasie.

2.

Budowanie potencjału powinno być kierowane przez dane państwo, oparte na potrzebach

krajowych i na nie reagujące, a także przyczyniać się do przyjęcia odpowiedzialności

za siebie przez Strony, w szczególności w odniesieniu do Stron będących państwami

rozwijającymi się, w tym na poziomie krajowym, niższym niż krajowy i lokalnym. W budowaniu

potencjału należy kierować się wyciągniętymi wnioskami, między innymi z działań mających

na celu budowanie potencjału w ramach Konwencji, i powinien to być efektywny, iteracyjny

proces, oparty na uczestnictwie, horyzontalny i uwzględniający potrzeby różnych płci.

3.

Wszystkie Strony powinny współpracować w celu zwiększenia zdolności Stron będących

państwami rozwijającymi się do wdrażania niniejszego Porozumienia. Strony będące państwami

rozwiniętymi powinny zwiększyć wsparcie dla działań budujących potencjał w Stronach

będących państwami rozwijającymi się.

4.

Wszystkie Strony zwiększające zdolność Stron będących państwami rozwijającymi się

do wdrażania niniejszego Porozumienia, w tym w ramach rozważań regionalnych, dwustronnych

i wielostronnych, regularnie komunikują informacje o tych działaniach lub środkach

mających na celu budowanie potencjału. Strony będące państwami rozwijającymi się powinny

regularnie komunikować postępy dokonane w realizacji planów, polityk, działań łub

środków budowania potencjału, mających na celu wdrożenie niniejszego Porozumienia.

5.

Działania mające na celu budowanie potencjału są wzmacniane poprzez odpowiednie rozwiązania

instytucjonalne mające wspierać budowanie potencjału, w tym odpowiednie rozważania

instytucjonalne ustanowione w ramach Konwencji, które służą wdrożeniu niniejszego

Porozumienia. Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia

na swojej pierwszej sesji rozważy i przyjmie decyzję w sprawie wstępnych rozwiązań

instytucjonalnych dla budowania potencjału.

Strony współpracują podejmując, stosownie do okoliczności, działania w celu rozszerzenia

edukacji, szkoleń, świadomości społecznej, udziału społeczeństwa i powszechnego dostępu

do informacji dotyczącej zmian klimatu, uznając znaczenie tych kroków dla intensyfikacji

działań w ramach niniejszego Porozumienia.

1.

Żeby budować wzajemne zaufanie i pewność oraz promować efektywne wdrażanie, niniejszym

ustanawia się wzmocnione ramy przejrzystości dla działań i wsparcia, charakteryzujące

się elastycznością, uwzględniające różny potencjał Stron i czerpiące ze zbiorowych

doświadczeń.

2.

Ramy przejrzystości zapewniają elastyczność wdrażania postanowień niniejszego artykułu

wobec tych Stron będących państwami rozwijającymi się, które tego potrzebują w świetle

swojego potencjału. Tryb, procedury i wytyczne, o których mowa w ustępie 13 niniejszego

artykułu, odzwierciedlają taką elastyczność.

3.

Ramy przejrzystości opierają się na rozwiązaniach dotyczących przejrzystości w ramach

Konwencji i je wzmacniają, uznając specjalne uwarunkowania najsłabiej rozwiniętych

państw i małych wyspiarskich państw rozwijających się, a także są wdrażane w sposób

wspomagający, nieinwazyjny, nieprzewidujący sankcji, szanujący suwerenność krajów,

bez nakładania nadmiernego obciążenia na Strony.

4.

Rozwiązania dotyczące przejrzystości w ramach Konwencji, w tym raporty krajowe, raporty

dwuroczne i dwuroczne raporty aktualizacyjne, międzynarodowa ocena i przegląd oraz

międzynarodowe konsultacje i analiza, stanowią część doświadczeń wykorzystywanych

przy opracowywaniu trybu, procedur i wytycznych na mocy ustępu 13 niniejszego artykułu.

5.

Celem ram przejrzystości działań jest zapewnienie jasnego zrozumienia działań dotyczących

zmian klimatu w świetle celu Konwencji, określonego w jej artykule 2, w tym jasności

i śledzenia postępu w realizacji indywidualnych wkładów ustalonych na poziomie krajowym

Stron na podstawie artykułu 4, i działań adaptacyjnych Stron na podstawie artykułu

7, w tym dobrych praktyk, priorytetów, potrzeb i luk, w celu dostarczenia informacji

dla potrzeb globalnego przeglądu na podstawie artykułu 14.

6.

Celem ram przejrzystości wsparcia jest zapewnienie jasności w sprawie wsparcia udzielanego

i uzyskiwanego przez odpowiednie poszczególne Strony w kontekście działań dotyczących

zmian klimatu na mocy artykułów 4,7,9,10 i 11 oraz, w możliwym zakresie, zapewnienie

pełnego przeglądu łącznego udzielonego wsparcia finansowego, w celu dostarczenia informacji

dla potrzeb globalnego przeglądu na podstawie artykułu 14.

7.

Każda ze Stron regularnie dostarcza następujące informacje

(a)

Raport krajowy z inwentaryzacji antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych pochodzących

ze źródeł i usuwania przez pochłaniacze, opracowany z zastosowaniem metodologii dobrych

praktyk zatwierdzonych przez Międzyrządowy Panel do spraw Zmian Klimatu i uzgodnionych

przez Konferencję Stron służącą jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia; oraz

(b)

informacje niezbędne do śledzenia postępu we wdrażaniu i realizacji jej wkładu ustalonego

nu poziomie krajowym na mocy artykułu 4.

8.

Każda ze Stron powinna również dostarczyć informacje dotyczące skutków zmian klimatu

i adaptacji na podstawę artykułu 7, stosownie do okoliczności.

9.

Strony będące państwami rozwiniętymi dostarczają, zaś pozostałe Strony dostarczające

wsparcia finansowego powinny dostarczyć, informacje dotyczące wsparcia finansowego

oraz wsparcia w zakresie transferu technologii i budowania potencjału, udzielonego

na podstawie artykułów 9, 10 i! 1 Stronom będącym państwami rozwijającymi się.

10.

Strony będące państwami rozwijającymi się powinny dostarczyć informacje dotyczące

wsparcia finansowego oraz w zakresie transferu technologii i budowania potencjału

potrzebnego i otrzymanego na podstawie artykułów 9, 10 i 11.

11.

Informacje przedłożone przez każdą Stronę na podstawie ustępów 7 i 9 niniejszego artykułu

poddaje się przeglądowi przez ekspertów technicznych, zgodne z decyzją I/CP.21. W

odniesieniu do tych Stron będących państwami rozwijającymi się, które tego potrzebują

w związku z ich potencjałem, proces przeglądu obejmuje pomoc w ustaleniu potrzeb w

zakresie budowania potencjału. Ponadto, każda ze Stron uczestniczy w wielostronnej,

mającej ułatwiać działania ocenie postępu w wysiłkach na podstawie artykułu 9 i, odpowiednio,

wdrażania i realizacji jej wkładu ustalonego na poziomie krajowym.

12.

Przegląd dokonany przez ekspertów technicznych na podstawie niniejszego ustępu obejmuje

ocenę wsparcia udzielonego Stronie, jeżeli jest to stosowne, oraz wdrażania i realizacji

jej wkładu ustalonego na poziomie krajowym. W przeglądzie ustala się równieżobszary

usprawnień w odniesieniu do Strony i przeprowadza się ocenę zgodności informacji z

trybem, procedurami i wytycznymi, o których mowa w ustępie 13 niniejszego artykułu,

biorąc pod uwagę elastyczność zapewnioną Stronie na podstawie ustępu 2 niniejszego

artykułu, W przeglądzie szczególną uwagę poświęca się krajowemu potencjałowi i uwarunkowaniom

Stron będących państwami rozwijającymi się.

13.

W oparciu o doświadczenia związane z rozwiązaniami dotyczącymi przejrzystości w ramach

Konwencji i rozwijając postanowienia niniejszego artykułu. Konferencja Stron służąca

jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia przyjmie na swojej pierwszej sesji wspólny

tryb, procedury i wytyczne, stosownie do okoliczności, dotyczące przejrzystości działań

i wsparcia.

14.

Wsparcie na wdrożenie niniejszego artykułu zapewnia się państwom rozwijającym się.

15.

Ciągle wsparcie zapewnia się również na budowanie potencjału Stron będących państwami

rozwijającymi się w zakresie przejrzystości.

1.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia dokonuje okresowego

przeglądu wdrażania niniejszego Porozumienia w celu oceny zbiorczego postępu w realizacji

niniejszego Porozumienia i jego celów długoterminowych (określanego jako „globalny

przegląd”). Dokonuje go w sposób kompleksowy i ułatwiający działania, uwzględniając

łagodzenie zmian klimatu, adaptację oraz środki wdrażania i wsparcia, a także zgodnie

z zasadą sprawiedliwości i najlepszą dostępną wiedzą naukową.

2.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia dokona swojego

pierwszego globalnego przeglądu w 2023 roku, a następnie co pięć lat, chyba że Konferencja

Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia zadecyduje inaczej.

3.

Wynik globalnego przeglądu sianowi informację dla Stron w procesie aktualizowania

i wzmacniania, w sposób ustalony na poziomie krajowym, swoich działań i wsparcia,

zgodnie z odpowiednimi postanowieniami niniejszego Porozumienia, oraz w procesie wzmacniania

współpracy międzynarodowej w zakresie działań dotyczących klimatu.

1.

Niniejszym ustanawia się mechanizm mający ułatwiać wdrażanie niniejszego Porozumienia

i promować przestrzeganie jego postanowień.

2.

Mechanizm, o którym mowa w ustępie I niniejszego artykułu, składa się z komitetu o

charakterze eksperckim i wspomagającym, i funkcjonuje w sposób przejrzysty, niekontradyktoryjny

i nieprzewidujący sankcji. Komitet poświęca szczególną uwagę krajowemu potencjałowi

i uwarunkowaniom Stron.

3.

Komitet działa w trybie i zgodnie z procedurami przyjętymi przez Konferencję Stron

służącą jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia na jej pierwszej sesji i składa

co roku raport Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron mniejszego Porozumienia.

1.

Konferencja Stron, która jest najwyższym organem Konwencji, służy jako spotkanie Stron

niniejszego Porozumienia.

2.

W obradach sesji Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia

w roli obserwatorów mogą uczestniczyć Strony Konwencji, które nie są Stronami niniejszego

Porozumienia. Kiedy Konferencja Stron służy jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia,

decyzje dotyczące niniejszego Porozumienia są podejmowane tylko przez Strony niniejszego

Porozumienia.

3.

Gdy Konferencja Stron służy jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia, każdy członek

Biura Konferencji Stron reprezentujący Stronę Konwencji, która w tyra czasie nie jest

Stroną niniejszego Porozumienia, jest zastępowany przez dodatkowego członka wybranego

przez i spośród Stron niniejszego Porozumienia.

4.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia dokonuje regularnych

przeglądów wdrażania niniejszego Porozumienia i w ramach swego mandatu podejmuje decyzje

konieczne do wspierania jego efektywnego wdrażania. Wykonuje funkcje przewidziane

dla niej przez niniejsze Porozumienie oraz

(a)

Powołuje organy pomocnicze, jakie będą uznane za niezbędne dla wdrożenia niniejszego

Porozumienia; oraz

(b)

Wykonuje inne funkcje, jakie mogą być konieczne dla wdrożenia niniejszego Porozumienia.

5.

Zasady proceduralne Konferencji Stron oraz procedury finansowe stosowane aa mocy Konwencji

są stosowane mutatis mutandis do niniejszego Porozumienia, o ile Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron

niniejszego Porozumienia nie zadecyduje inaczej w drodze konsensusu.

6.

Pierwsza sesja Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia

zostanie zwołana przez sekretariat w połączeniu z pierwszą zaplanowaną sesją Konferencji

Stron po wejściu w życie niniejszego Porozumienia. Kolejne zwyczajne sesje Konferencji

Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia odbywają się w połączeniu

ze zwyczajnymi sesjami Konferencji Stron, o ile Konferencja Stron służąca jako spotkanie

Stron niniejszego Porozumienia nie zadecyduje inaczej.

7.

Sesje nadzwyczajne Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia

odbywają się wtedy, gdy Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron mniejszego

Porozumienia uzna to za konieczne, lub na pisemny wniosek którejkolwiek ze Stron,

pod warunkiem, że w ciągu sześciu miesięcy od powiadomienia Stron przez sekretariat

o wniosku uzyska on poparcie co najmniej jednej trzeciej Stron.

8.

Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agencje oraz Międzynarodowa

Agencja Energii Atomowej, jak również każde państwo członkowskie łych organizacji

lub występujące w nich w roli obserwatora, niebędące Stroną Konwencji, może występować

na sesjach Konferencji Stron służącej jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia

w roli obserwatora. Każdy organ lub agencja, krajowa lub międzynarodowa, rządowa lub

pozarządowa, która jest kompetentna w dziedzinach objętych niniejszym Porozumieniem

i która poinformowała sekretariat o chęci uczestnictwa w sesji Konferencji Stron służącej

jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia w roli obserwatora, może zostać do niej

dopuszczona, o ile nie sprzeciwi się temu co najmniej jedna trzecia Stron obecnych.

Dopuszczenie i udział obserwatorów podlega zasadom proceduralnym, o których mowa w

ustępie 5 niniejszego artykułu.

1.

Sekretariat ustanowiony przez artykuł 8 Konwencji służy jako sekretariat niniejszego

Porozumienia.

2.

Artykuł 8 ustęp 2 Konwencji w sprawie funkcji sekretariatu oraz artykuł 8 ustęp 3

Konwencji w sprawie działań podjętych dla funkcjonowania sekretariatu stosuje się

mutatis nudandis do niniejszego Porozumienia. Ponadto, sekretariat wykonuje funkcje wyznaczone mu

przez niniejsze Porozumienie i Konferencję Stron służącą jako spotkanie Stron niniejszego

Porozumienia.

1.

Pomocniczy organ do spraw doradztwa naukowego i technicznego oraz pomocniczy organ

do spraw wdrażania ustanowione w artykułach 9 i 10 Konwencji służą, odpowiednio jako

pomocniczy organ do spraw doradztwa naukowego i technicznego oraz pomocniczy organ

do spraw wdrażania niniejszego Porozumienia. Postanowienia Konwencji odnoszące się

do funkcjonowania tych dwóch organów stosuje się mutatis mutandis do niniejszego Porozumienia. Sesje spotkań pomocniczego organu do spraw doradztwa

naukowego i technicznego oraz pomocniczego organu do spraw wdrażania niniejszego Porozumienia

odbywają się w połączeniu ze spotkaniami pomocniczego organu do spraw doradztwa naukowego

i technicznego oraz pomocniczego organu do spraw wdrażania Konwencji.

2.

Strony Konwencji, które nie są Stronami niniejszego Porozumienia, mogą uczestniczyć

w obradach każdej sesji organów pomocniczych w roli obserwatora. Gdy organy pomocnicze

służą jako organy pomocnicze niniejszego Porozumienia, decyzje w ramach niniejszego

Porozumienia są podejmowane tylko przez Strony niniejszego Porozumienia.

3.

Ody organy pomocnicze ustanowione w artykułach 9 i 10 Konwencji wykonują funkcje w

odniesieniu do spraw dotyczących mniejszego Porozumienia, każdy członek biur tych

organów pomocniczych reprezentujący Stronę Konwencji, która w tym czasie nie jest

Stroną niniejszego Porozumienia, jest zastępowany przez dodatkowego członka wybieranego

przez i spośród Stron niniejszego Porozumienia.

1.

Organy pomocnicze lub inne rozwiązania instytucjonalne ustanowione przez Konwencję

lub w ramach Konwencji, inne niż te, o których mowa w niniejszym Porozumieniu, służą

do realizacji niniejszego Porozumienia na mocy decyzji Konferencji Stron służącej

jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia. Konferencja Stron służąca jako spotkanie

Stron niniejszego Porozumienia określa funkcje, jakie mają wykonywać takie organy

pomocnicze lub rozwiązania.

2.

Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron niniejszego Porozumienia może przewidzieć

dalsze wytyczne dla takich organów pomocniczych lub rozwiązań instytucjonalnych.

1.

Niniejsze Porozumienie jest otwarte do podpisania i jest przedmiotem ratyfikacji,

zatwierdzenia lub przyjęcia przez państwa i regionalne organizacje integracji gospodarczej,

które są Stronami Konwencji. Porozumienie jest otwarte do podpisania w siedzibie Narodów

Zjednoczonych w Nowym Jorku od dnia 22 kwietnia 2016 roku do dnia 21 kwietnia 2017

roku. Następnie, niniejsze Porozumienie jest otwarte do przystąpienia od następnego

dnia po jego zamknięciu do podpisania. Dokumenty ratyfikacyjne, zatwierdzenia, przyjęcia

lub przystąpienia są składane u depozytariusza.

2.

Każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, która staje się Stroną niniejszego

Porozumienia, a której żadne z państw członkowskich nie jest Stroną, jest związana wszystkimi zobowiązaniami określonymi

w niniejszym Porozumieniu. W przypadku regionalnych organizacji integracji gospodarczej,

których jedno lub więcej państw członkowskich jest Stroną niniejszego Porozumienia,

organizacja i jej państwa członkowskie decydują o podziale obowiązków związanych z

wypełnianiem zobowiązań niniejszego Porozumienia. W takich przypadkach organizacja

i jej państwa członkowskie nie są upoważnione do równoczesnego korzystania z praw

w ramach niniejszego Porozumienia.

3.

W swoich dokumentach ratyfikacyjnych, zatwierdzenia, przyjęcia lub przystąpienia regionalne

organizacje integracji gospodarczej deklarują zakres swych kompetencji odnośnie do

spraw, których dotyczy niniejsze Porozumienie. Organizacje takie informują również

depozytariusza, który z kolei powiadamia Strony o każdej istotnej zmianie zakresu

ich kompetencji.

1.

Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie trzydziestego dnia od daty, w której nie mniej

niż 55 Stron Konwencji, których łączne emisje stanowią szacunkowo co najmniej 55 % całkowitej globalnej emisji gazów cieplarnianych, złoży dokumenty ratyfikacyjne,

zatwierdzenia, przyjęcia lub przystąpienia.

2.

Wyłącznie dla ograniczonych celów ustępu 1 niniejszego artykułu „całkowita globalna

emisja gazów cieplarnianych” oznacza jej najbardziej aktualną ilość zakomunikowaną

w dniu lub przed dniem przyjęcia niniejszego Porozumienia przez Strony Konwencji.

3.

Dla każdego Państwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej, która ratyfikuje,

zatwierdza lub akceptuje niniejsze Porozumienie tub przystępuje do niego po spełnieniu

warunków wejścia w życie, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, niniejsze

Porozumienie wchodzi w życie trzydziestego dnia od daty złożenia przez takie Państwo

łub regionalną organizację integracji gospodarczej jej dokumentu ratyfikacyjnego,

zatwierdzenia, przyjęcia lub przystąpienia.

4.

Dla celów ustępu ł niniejszego artykułu, żaden dokument złożony przez regionalną organizację

integracji gospodarczej nie jest uważany za dodatkowy do złożonych przez państwa członkowskie

tej organizacji.

Postanowienia artykułu 15 Konwencji dotyczące przyjmowania poprawek do Konwencji stosuje

się mutatis mutandis do niniejszego Porozumienia.

1.

Postanowienia artykułu 16 Konwencji dotyczące przyjmowania załączników i poprawek

do załączników do Konwencji stosuje się mutatis mutandis do niniejszego Porozumienia.

2.

Załączniki do mniejszego Porozumienia stanowią jego integralną część i, jeżeli nie

jest to wyraźnie określone inaczej, odniesienie do niniejszego Porozumienia stanowi

jednocześnie odmesienie do każdego z jego załączników. Załączniki są ograniczone do

wykazów, formularzy i każdego innego materiału natury opisowej o charakterze naukowym,

technicznym, proceduralnym lub administracyjnym.

Postanowienia artykułu 14 Konwencji dotyczące rozstrzygania sporów stosuje się mutatis mutandis do niniejszego Porozumienia.

1.

Każda ze Stron dysponuje jednym głosem, z wyjątkiem przewidzianym w ustępie 2 niniejszego

artykułu.

2.

Regionalne organizacje integracji gospodarczej, w sprawach podlegających ich kompetencji,

rozporządzają prawem do głosowania liczbą głosów równą liczbie ich państw członkowskich

będących Stronami niniejszego Porozumienia. Organizacja taka nie będzie wykorzystywać

swego prawa do głosowania, jeżeli którekolwiek z jej państw członkowskich je wykorzysta,

i odwrotnie.

Depozytariuszem niniejszego Porozumienia jest Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych.

Do niniejszego Porozumienia nie można wnosić żadnych zastrzeżeń.

1.

Każda Strona może wycofać się z niniejszego Porozumienia w jakimkolwiek czasie po

upływie trzech lat od wejścia w życie niniejszego Porozumienia dla tej Strony, w drodze

pisemnego powiadomienia depozytariusza.

2.

Każde takie wycofanie się wchodzi w życie po upływie jednego roku od dnia otrzymania

przez depozytariusza powiadomienia o wycofaniu lub w takim późniejszym terminie, jaki

został określony w powiadomieniu o wycofaniu.

3.

Każda Strona, która wycofuje się z Konwencji, jest uważana za wycofującą się również

z niniejszego Porozumienia.

Oryginał niniejszego Porozumienia, którego teksty w językach arabskim, chińskim, angielskim,

francuskim, rosyjskim i hiszpańskim są jednakowo autentyczne, jest złożony u Sekretarza

Generalnego Narodów Zjednoczonych.