Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Ustawa określa zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia

przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym zasady działalności przedsiębiorstw

wodociągowo-kanalizacyjnych, zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw

i odpowiedniej jakości wody, niezawodnego odprowadzania i oczyszczania ścieków, wymagania

dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zasady ochrony

interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji

kosztów.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

gmina - także związek międzygminny i porozumienie międzygminne;

2)

niezbędne przychody - wartość przychodów w danym roku obrachunkowym, zapewniających

ciągłość zbiorowego zaopatrzenia w wodę odpowiedniej jakości i ilości i zbiorowego

odprowadzania ścieków, które przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne powinno osiągnąć

na pokrycie uzasadnionych kosztów, związanych z ujęciem i poborem wody, eksploatacją,

utrzymaniem i rozbudową urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, oraz osiągnięcie

zysku;

3)

odbiorca usług - każdego, kto korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu

zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na podstawie pisemnej

umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym;

3a)

osoba korzystająca z lokalu - osobę posiadającą tytuł prawny do lokalu lub osobę korzystającą

z lokalu o nieuregulowanym stanie prawnym;

4)

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w zakresie

zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, oraz gminne jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, prowadzące tego rodzaju działalność;

5)

przyłącze kanalizacyjne - odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną

w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc

od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej;

6)

przyłącze wodociągowe - odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją

wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług wraz z zaworem za wodomierzem głównym;

7)

sieć - przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi

dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa

wodociągowo-kanalizacyjnego;

8)

ścieki - wprowadzane do wód lub do ziemi

a)

wody zużyte, w szczególności na cele bytowe lub gospodarcze,

b)

ciekłe odchody zwierzęce, z wyjątkiem gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego

wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu

(Dz. U. z 2015 r. poz. 625 i 1893),

c)

wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące

z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów,

lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych

oraz dróg i parkingów,

d)

wody odciekowe ze składowisk odpadów oraz obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

w których są składowane odpady wydobywcze niebezpieczne oraz odpady wydobywcze inne

niż niebezpieczne i obojętne, miejsc magazynowania odpadów, wykorzystane solanki,

wody lecznicze i termalne,

e)

wody pochodzące z odwodnienia zakładów górniczych, z wyjątkiem wód wtłaczanych do

górotworu, jeżeli rodzaje i ilość substancji zawartych w wodzie wtłaczanej do górotworu

są tożsame z rodzajami i ilościami substancji zawartych w pobranej wodzie,

f)

wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb łososiowatych,

g)

wody wykorzystane, odprowadzane z obiektów chowu lub hodowli ryb innych niż łososiowate

albo innych organizmów wodnych, o ile produkcja tych ryb lub organizmów, rozumiana

jako średnioroczny przyrost masy tych ryb albo tych organizmów w poszczególnych latach

cyklu produkcyjnego, przekracza 1500 kg z 1 ha powierzchni użytkowej stawów rybnych

tego obiektu w jednym roku danego cyklu;

9)

ścieki bytowe - ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności

publicznej, powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw

domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków;

10)

ścieki komunalne - ścieki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi

albo wodami opadowymi lub roztopowymi, odprowadzane urządzeniami służącymi do realizacji

zadań własnych gminy w zakresie kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych;

11)

ścieki przemysłowe - ścieki, niebędące ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub

roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową,

przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także będące ich mieszaniną ze

ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami kanalizacyjnymi tego zakładu;

12)

taryfa - zestawienie ogłoszonych publicznie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie

w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków oraz warunki ich stosowania;

13)

taryfowa grupa odbiorców usług - odbiorców wyodrębnionych na podstawie charakterystyki

zużycia wody lub odprowadzanych ścieków, warunków zbiorowego zaopatrzenia w wodę i

zbiorowego odprowadzania ścieków, a także na podstawie sposobu rozliczeń za świadczone

usługi;

14)

urządzenia kanalizacyjne - sieci kanalizacyjne, wyloty urządzeń kanalizacyjnych służących

do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz urządzenia podczyszczające i oczyszczające

ścieki oraz przepompownie ścieków;

15)

urządzenie pomiarowe - przyrząd pomiarowy mierzący ilość odprowadzanych ścieków, znajdujący

się na przyłączu kanalizacyjnym;

16)

urządzenia wodociągowe - ujęcia wód powierzchniowych i podziemnych, studnie publiczne,

urządzenia służące do magazynowania i uzdatniania wód, sieci wodociągowe, urządzenia

regulujące ciśnienie wody;

17)

właściciel - także posiadacza samoistnego i użytkownika wieczystego;

18)

woda przeznaczona do spożycia przez ludzi

a)

wodę w stanie pierwotnym lub po uzdatnieniu, przeznaczoną do picia, przygotowania

żywności lub innych celów domowych, niezależnie od jej pochodzenia i od tego, czy

jest dostarczana z sieci dystrybucyjnej, cystern, w butelkach lub pojemnikach,

b)

wodę wykorzystywaną przez przedsiębiorstwo produkcji żywności do wytworzenia, przetworzenia,

konserwowania lub wprowadzania do obrotu produktów albo substancji przeznaczonych

do spożycia przez ludzi;

19)

wodomierz główny - przyrząd pomiarowy mierzący ilość pobranej wody, znajdujący się

na każdym przyłączu wodociągowym;

20)

zbiorowe odprowadzanie ścieków - działalność polegającą na odprowadzaniu i oczyszczaniu

ścieków, prowadzoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne;

21)

zbiorowe zaopatrzenie w wodę - działalność polegającą na ujmowaniu, uzdatnianiu i

dostarczaniu wody, prowadzoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

1.

Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym

gminy.

2.

W razie wspólnego wykonywania przez gminy zadania, o którym mowa w ust. 1, określone

w ustawie prawa i obowiązki organów gminy wykonują odpowiednio właściwe organy

1)

związku międzygminnego;

2)

gminy wskazanej w porozumieniu międzygminnym.

3.

Gmina ustala kierunki rozwoju sieci w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy i miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

(uchylony)

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ma obowiązek zapewnić zdolność posiadanych

urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych do realizacji dostaw wody w wymaganej

ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków w sposób

ciągły i niezawodny, a także zapewnić należytą jakość dostarczanej wody i odprowadzanych

ścieków.

1a.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do prowadzenia regularnej

wewnętrznej kontroli jakości wody.

1b.

Wymóg zapewnienia dostaw pod odpowiednim ciśnieniem, o którym mowa w ust. 1, dotyczy

wyłącznie dostaw wody z sieci.

2.

Jeżeli umowa o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków nie stanowi inaczej,

odbiorca usług odpowiada za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych instalacji

i przyłączy wodociągowych lub instalacji i przyłączy kanalizacyjnych z urządzeniem

pomiarowym włącznie.

1.

Dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy

o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem

wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług.

1a.

Do zakupu wody lub wprowadzania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ścieków

do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w jego posiadaniu stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie

w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona

do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy.

3.

Umowa, o której mowa w ust. l, zawiera w szczególności postanowienia dotyczące

1)

ilości i jakości świadczonych usług wodociągowych lub kanalizacyjnych oraz warunków

ich świadczenia;

2)

sposobu i terminów wzajemnych rozliczeń;

3)

praw i obowiązków stron umowy;

3a)

warunków usuwania awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych będących

w posiadaniu odbiorcy usług;

4)

procedur i warunków kontroli urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych;

5)

ustaleń zawartych w zezwoleniu, o których mowa w art. 18;

6)

okresu obowiązywania umowy oraz odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków

umowy, w tym warunków wypowiedzenia.

4.

Umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny

do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają

być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym

stanie prawnym.

5.

Jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi,

umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana z ich właścicielem lub z zarządcą.

6.

Na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę, o której mowa w ust. 1,

także z osobą korzystającą z lokalu wskazaną we wniosku, jeżeli

1)

instalacja wodociągowa w budynku jest wyposażona w wodomierze, zainstalowane zgodnie

z obowiązującymi warunkami technicznymi, przy wszystkich punktach czerpalnych;

2)

jest możliwy odczyt wskazań wodomierzy w terminie uzgodnionym przez przedsiębiorstwo

wodociągowo-kanalizacyjne z właścicielem lub zarządcą;

3)

właściciel lub zarządca rozlicza, zgodnie z art. 26 ust. 3, różnicę wskazań między

wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych

wody;

4)

właściciel lub zarządca na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, reguluje należności

wynikające z różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy

zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;

5)

właściciel lub zarządca określa warunki utrzymania wodomierzy zainstalowanych przy

punktach czerpalnych oraz warunki pobierania wody z punktów czerpalnych znajdujących

się poza lokalami;

6)

został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerwania dostarczania wody

do lokalu bez zakłócania dostaw wody do pozostałych lokali; w szczególności przez

możliwość przerwania dostarczania wody do lokalu rozumie się założenie plomb na zamkniętych

zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;

7)

został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerywania dostarczania wody

z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami, bez zakłócania dostaw wody do

lokali.

6a.

Właściciel lub zarządca przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 6, jest obowiązany

do poinformowania osób korzystających z lokali o zasadach rozliczeń, o których mowa

w ust. 6 pkt 3 i 4, oraz o obowiązku regulowania dodatkowych opłat wynikających z

taryf za dokonywane przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne rozliczenie.

7.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może wyrazić zgodę na zawarcie umowy z

osobą korzystającą z lokalu, w budynkach, o których mowa w ust. 5, w przypadku gdy

nie są spełnione warunki, o których mowa w ust. 6.

8.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego

lub budynków wielolokalowych jest uprawniony do zainstalowania wodomierzy przy wszystkich

punktach czerpalnych wody w danym budynku. Osoba korzystająca z lokalu jest obowiązana

udostępnić lokal w celu zainstalowania wodomierzy oraz dokonywania ich odczytów, legalizacji,

konserwacji i wymiany.

Osoby reprezentujące przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, po okazaniu legitymacji

służbowej i pisemnego upoważnienia, mają prawo wstępu na teren nieruchomości lub do

obiektu budowlanego należących do osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 4-7, w celu

1)

zainstalowania lub demontażu wodomierza głównego;

2)

przeprowadzenia kontroli urządzenia pomiarowego, wodomierza głównego lub wodomierzy

zainstalowanych przy punktach czerpalnych i dokonania odczytu ich wskazań oraz dokonania

badań i pomiarów;

3)

przeprowadzenia przeglądów i napraw urządzeń posiadanych przez to przedsiębiorstwo;

4)

sprawdzenia ilości i jakości ścieków wprowadzanych do sieci;

5)

odcięcia przyłącza wodociągowego lub przyłącza kanalizacyjnego lub założenia plomb

na zamkniętych zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;

6)

usunięcia awarii przyłącza wodociągowego lub przyłącza kanalizacyjnego, jeżeli umowa,

o której mowa w art. 6 ust. 1, tak stanowi.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może odciąć dostawę wody lub zamknąć przyłącze

kanalizacyjne, jeżeli

1)

przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami

prawa;

2)

odbiorca usług nie uiścił należności za pełne dwa okresy obrachunkowe, następujące

po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty;

3)

jakość wprowadzanych ścieków nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa lub

stwierdzono celowe uszkodzenie albo pominięcie urządzenia pomiarowego;

4)

został stwierdzony nielegalny pobór wody lub nielegalne odprowadzanie ścieków, to

jest bez zawarcia umowy, jak również przy celowo uszkodzonych albo pominiętych wodomierzach

lub urządzeniach pomiarowych.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które odcięło dostawę wody z przyczyny,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązane do równoczesnego udostępnienia zastępczego

punktu poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i poinformowania o możliwościach

korzystania z tego punktu.

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne o zamiarze odcięcia dostawy wody lub zamknięcia

przyłącza kanalizacyjnego oraz o miejscach i sposobie udostępniania zastępczych punktów

poboru wody zawiadamia powiatowego inspektora sanitarnego

1.

Zabrania się wprowadzania ścieków bytowych i ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych

przeznaczonych do odprowadzania wód opadowych, a także wprowadzania ścieków opadowych

i wód drenażowych do kanalizacji sanitarnej.

2.

Zabrania się wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych

1)

odpadów stałych, które mogą powodować zmniejszenie przepustowości przewodów kanalizacyjnych,

a w szczególności żwiru, piasku, popiołu, szkła, wytłoczyn, drożdży, szczeciny, ścinków

skór, tekstyliów, włókien, nawet jeżeli znajdują się one w stanie rozdrobnionym;

2)

odpadów płynnych niemieszających się z wodą, a w szczególności sztucznych żywic, lakierów,

mas bitumicznych, smół i ich emulsji, mieszanin cementowych;

3)

substancji palnych i wybuchowych, których punkt zapłonu znajduje się w temperaturze

poniżej 85ºC, a w szczególności benzyn, nafty, oleju opałowego, karbidu, trójnitrotoluenu;

4)

substancji żrących i toksycznych, a w szczególności mocnych kwasów i zasad, formaliny,

siarczków, cyjanków oraz roztworów amoniaku, siarkowodoru i cyjanowodoru;

5)

odpadów i ścieków z hodowli zwierząt, a w szczególności gnojówki, gnojowicy, obornika,

ścieków z kiszonek;

6)

ścieków zawierających chorobotwórcze drobnoustroje pochodzące z

a)

obiektów, w których są leczeni chorzy na choroby zakaźne,

b)

stacji krwiodawstwa,

c)

zakładów leczniczych dla zwierząt, w których zwierzęta są leczone stacjonarnie na

choroby zakaźne,

d)

laboratoriów prowadzących badania z materiałem zakaźnym pochodzącym od zwierząt.

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do prowadzenia regularnej

kontroli ilości i jakości odprowadzanych ścieków bytowych i ścieków przemysłowych

oraz kontroli przestrzegania warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych.

Dostawca ścieków przemysłowych wprowadzanych do urządzeń kanalizacyjnych jest obowiązany

do

1)

niezwłocznego powiadomienia właściciela urządzeń kanalizacyjnych o awarii powodującej

zrzut niebezpiecznych substancji do urządzeń kanalizacyjnych, w celu podjęcia odpowiednich

przedsięwzięć zmniejszających skutki awarii;

2)

instalowania niezbędnych urządzeń podczyszczających ścieki przemysłowe i prawidłowej

eksploatacji tych urządzeń;

3)

umożliwienia właścicielowi urządzeń kanalizacyjnych dostępu w każdym czasie do miejsc

kontroli ilości i jakości ścieków przemysłowych wprowadzanych do tych urządzeń oraz

przeprowadzania kontroli sieci i urządzeń do podczyszczania ścieków będących własnością

odbiorcy usług;

4)

wewnętrznej kontroli przestrzegania dopuszczalnych ilości i natężeń dopływu ścieków

przemysłowych oraz ich wskaźników zanieczyszczenia, w szczególności gdy wprowadzane

ścieki przemysłowe stanowią więcej niż 10% wszystkich ścieków komunalnych dopływających

do oczyszczalni oraz gdy zanieczyszczenie w ściekach przemysłowych może stwarzać zagrożenia

dla bezpieczeństwa lub zdrowia osób obsługujących urządzenia kanalizacyjne lub bezpieczeństwa

konstrukcji budowlanych i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych lub procesu

oczyszczania ścieków;

5)

udostępniania wyników wewnętrznej kontroli właścicielowi urządzeń kanalizacyjnych

oraz informacji na temat posiadanych urządzeń podczyszczających ścieki, a także rodzaju

i źródeł substancji niebezpiecznych wprowadzanych do ścieków;

6)

zainstalowania urządzeń pomiarowych służących do określania ilości i jakości ścieków

przemysłowych, na żądanie właściciela urządzeń kanalizacyjnych, jeżeli takie wymaganie

jest uzasadnione możliwością wystąpienia zagrożeń dla bezpieczeństwa lub zdrowia osób

obsługujących urządzenia kanalizacyjne lub bezpieczeństwa konstrukcji budowlanych

i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych lub procesu oczyszczania ścieków.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, określi,

w drodze rozporządzenia, sposób realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych

oraz warunki wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych, w tym dopuszczalne

wartości wskaźników zanieczyszczeń w ściekach przemysłowych wprowadzanych do urządzeń

kanalizacyjnych oraz sposób sprawowania kontroli ilości i jakości ścieków, biorąc

pod uwagę

1)

bezpieczeństwo i zdrowie osób obsługujących urządzenia kanalizacyjne;

2)

ochronę konstrukcji budowlanych i wyposażenia technicznego urządzeń kanalizacyjnych;

3)

podatność mieszaniny ścieków przemysłowych i ścieków bytowych na mechaniczno-biologiczne

procesy oczyszczania;

4)

ochronę przed zanieczyszczeniem wód lub ziemi, do których są odprowadzane ścieki komunalne,

a w szczególności spełnienie wymagań jakościowych odnoszących się do tych ścieków;

5)

możliwość bezpiecznego dla środowiska wykorzystania osadów z oczyszczalni ścieków

obsługującej zbiorczy system kanalizacyjny ścieków komunalnych;

6)

zróżnicowanie w czasie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do urządzeń

kanalizacyjnych ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska

wodnego określone na podstawie odrębnych przepisów.

1.

Nadzór nad jakością wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi sprawują organy Państwowej

Inspekcji Sanitarnej na zasadach określonych w przepisach o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

2.

Każdy materiał i wyrób używany do uzdatniania wody przeznaczonej do spożycia przez

ludzi powinien posiadać pozytywną ocenę higieniczną państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego.

3.

Zastosowanie nowych technologii uzdatniania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi

wymaga zgody państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

4.

Badanie pobranych próbek wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi mogą wykonywać

laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub inne laboratoria o udokumentowanym

systemie jakości prowadzonych badań wody, zatwierdzonym przez Państwową Inspekcję

Sanitarną.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest obowiązany do informowania mieszkańców o jakości

wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, w tym wymagania

bakteriologiczne, fizykochemiczne, organoleptyczne,

2)

sposób oceny przydatności wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

3)

minimalną częstotliwość i miejsca pobierania do badania próbek wody przeznaczonej

do spożycia przez ludzi,

4)

zakres badania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

5)

program monitoringu jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

6)

sposób nadzoru nad materiałami i wyrobami stosowanymi w procesach uzdatniania i dystrybucji

wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

7)

sposób nadzoru nad laboratoriami wykonującymi badania jakości wody przeznaczonej do

spożycia przez ludzi,

8)

sposób informowania konsumentów o jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

9)

sposób postępowania przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej w przypadku, gdy

woda przeznaczona do spożycia przez ludzi nie spełnia wymagań jakościowych

- biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i zdrowie ludzi.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

i Ministrem Sprawiedliwości, dla jednostek organizacyjnych podległych tym ministrom

może określić, w drodze rozporządzenia

1)

warunki przyłączania nieruchomości do sieci oraz wymagania dotyczące urządzeń wodociągowych

i urządzeń kanalizacyjnych będących w posiadaniu tych jednostek,

2)

szczegółowe sposoby kontroli urządzeń, o których mowa w pkt 1,

3)

warunki i tryb postępowania w sprawach zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego

odprowadzania ścieków,

4)

warunki korzystania z sieci wodociągowych w przypadku prowadzenia działań ratowniczych,

5)

wymagania technologiczne dotyczące urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych,

6)

wymagania dotyczące zasilania elektroenergetycznego,

7)

wymagania dotyczące zapewnienia ciągłości funkcjonowania urządzeń wodociągowych i

urządzeń kanalizacyjnych,

8)

tryb i sposób kontroli stanu przygotowania urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych

- biorąc pod uwagę specyfikę jednostek organizacyjnych podległych tym ministrom.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń

wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania

przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji,

o którym mowa w art. 21 ust. 1.

2.

Realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego

do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt

osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.

3.

Koszty nabycia, zainstalowania i utrzymania wodomierza głównego ponosi przedsiębiorstwo

wodociągowo-kanalizacyjne, a urządzenia pomiarowego - odbiorca usług.

4.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość

osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki

przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19, oraz istnieją techniczne

możliwości świadczenia usług.

1.

Na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków

jest wymagane uzyskanie zezwolenia wydawanego przez wójta (burmistrza, prezydenta

miasta) w drodze decyzji.

2.

Zezwolenie może być wydane na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

które

1)

ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę i adres, oddział lub przedstawicielstwo

w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej;

2)

posiada środki finansowe lub udokumentuje możliwość ich uzyskania w wysokości niezbędnej

do prawidłowego prowadzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania

ścieków;

3)

posiada środki techniczne odpowiednie do zakresu działalności, o której mowa w ust.

1.

3.

Nie mają obowiązku uzyskania zezwolenia gminne jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, prowadzące na obszarze własnej gminy działalność na zasadach określonych

w ustawie. Gminne jednostki organizacyjne opracowują projekt regulaminu dostarczania

wody i odprowadzania ścieków.

1.

Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać

1)

oznaczenie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego ubiegającego się o zezwolenie,

jego siedzibę i adres;

2)

określenie przedmiotu i obszaru działalności;

3)

określenie środków technicznych i finansowych, jakimi dysponuje wnioskodawca ubiegający

się o zezwolenie na prowadzenie działalności objętej wnioskiem;

4)

informacje o wynikach ekonomicznych dotychczasowej działalności gospodarczej wnioskodawcy;

5)

informacje charakteryzujące poziom świadczonych usług w zakresie ilości, jakości oraz

ciągłości dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków;

6)

informacje o technologiach stosowanych lub przewidzianych do stosowania przy dostarczaniu

wody oraz odprowadzaniu i oczyszczaniu ścieków;

7)

określenie terminu podjęcia działalności objętej wnioskiem;

8

numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca

taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

9)

projekt regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków.

2

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, w formie dokumentu

elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1114 oraz z 2016 r. poz. 352 i 1579).

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wójt (burmistrz, prezydent miasta)

może

1)

wezwać przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do uzupełnienia w wyznaczonym terminie,

jednak nie krótszym niż 14 dni, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia

ono warunki określone przepisami ustawy, wymagane do wykonywania zbiorowego zaopatrzenia

w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków;

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne spełnia warunki

wykonywania działalności objętej zezwoleniem.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmawia udzielenia zezwolenia lub może ograniczyć

jego zakres w stosunku do wniosku o udzielenie zezwolenia

1)

gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie spełnia warunków wykonywania działalności

objętej zezwoleniem określonych w ustawie;

2)

ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa;

3)

ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, lub zagrożenie środowiska naturalnego;

4)

jeżeli w wyniku postępowania na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych zawarta

została przez gminę umowa na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego

odprowadzania ścieków z innym przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym;

5)

jeżeli na obszarze gminy działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub

zbiorowego odprowadzania ścieków prowadzi gmina lub jej jednostka organizacyjna nieposiadająca

osobowości prawnej.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, ubiegające się o zezwolenie w zakresie

zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków może wystąpić

do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o przyrzeczenie wydania zezwolenia, zwane

dalej „promesą”.

2.

W promesie wójt (burmistrz, prezydent miasta) może uzależnić udzielenie zezwolenia

od spełnienia warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem.

3.

W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielania zezwolenia.

4.

W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.

Zezwolenie powinno określać w szczególności

1)

oznaczenie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, jego siedzibę i adres;

2)

datę podjęcia działalności;

3)

przedmiot i obszar działalności;

4)

wymagania w zakresie jakości usług wodociągowo-kanalizacyjnych;

5)

warunki, zakres i tryb kontroli realizacji zezwolenia i przestrzegania regulaminu,

o którym mowa w art. 19 ust. 1;

6)

warunki wprowadzania ograniczeń dostarczania wody w przypadku wystąpienia jej niedoboru;

7)

zobowiązanie do prowadzenia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne racjonalnej

gospodarki w zakresie działalności objętej zezwoleniem;

8)

warunki cofnięcia zezwolenia;

9)

warunki dotyczące okoliczności, w których zezwolenie może być cofnięte bez odszkodowania.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) cofa zezwolenie w przypadku, gdy

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu

wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;

2)

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przestało spełniać warunki określone przepisami

prawa, wymagane do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu;

3)

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie usunęło, w wyznaczonym przez wójta

(burmistrza, prezydenta miasta) terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego

z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem.

2.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może cofnąć zezwolenie w przypadku, gdy

1)

przepisy odrębne tak stanowią;

2)

przedsiębiorca nie podjął, mimo wezwania, lub zaprzestał wykonywania działalności

określonej w zezwoleniu.

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia

w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji

o cofnięciu zezwolenia.

1.

Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.

2.

Zezwolenie może być wydane na czas oznaczony na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

3.

Do zezwoleń nie stosuje się przepisu art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255).

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi w formie elektronicznej ewidencję udzielonych

i cofniętych zezwoleń.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane niezwłocznie zgłaszać wójtowi

(burmistrzowi, prezydentowi miasta) wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.

Odmowa wydania zezwolenia, jego zmiana i cofnięcie następuje w drodze decyzji wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie zgodności wykonywanej działalności

z udzielonym zezwoleniem.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

3.

Osoby upoważnione do dokonania kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w dniach i godzinach,

w których jest lub powinna być wykonywana działalność objęta zezwoleniem;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania

przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub osoby upoważnionej do reprezentowania

go podczas kontroli.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może upoważnić do dokonywania kontroli, o której

mowa w ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju

działalności. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

6.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Rada gminy, po dokonaniu analizy projektów regulaminów dostarczania wody i odprowadzania

ścieków opracowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne, uchwala regulamin

dostarczania wody i odprowadzania ścieków, zwany dalej „regulaminem”. Regulamin jest

aktem prawa miejscowego.

2.

Regulamin powinien określać prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

oraz odbiorców usług, w tym

1)

minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne

w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków;

2)

szczegółowe warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług;

3)

sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach;

4)

warunki przyłączania do sieci;

5)

techniczne warunki określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych;

6)

sposób dokonywania odbioru przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wykonanego

przyłącza;

7)

sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów

dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków;

8)

standardy obsługi odbiorców usług, a w szczególności sposoby załatwiania reklamacji

oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu

ścieków;

9)

warunki dostarczania wody na cele przeciwpożarowe.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na 1 rok.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na podstawie niezbędnych

przychodów po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców usług.

3.

Ceny i stawki opłat określone w taryfie są różnicowane dla poszczególnych taryfowych

grup odbiorców usług na podstawie udokumentowanych różnic kosztów zbiorowego zaopatrzenia

w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.

4.

Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne ustalają niezbędne przychody, o których

mowa w ust. 2, uwzględniając w szczególności

1)

koszty związane ze świadczeniem usług, poniesione w poprzednim roku obrachunkowym,

ustalone na podstawie ewidencji księgowej, z uwzględnieniem planowanych zmian tych

kosztów w roku obowiązywania taryfy;

2)

zmiany warunków ekonomicznych oraz wielkość usług i warunki ich świadczenia;

3)

koszty wynikające z planowanych wydatków inwestycyjnych, na podstawie planów, o których

mowa w art. 21 ust. 1.

5.

Ewidencja księgowa, o której mowa w ust. 4 pkt 1, powinna w szczególności umożliwiać

1)

wydzielenie kosztów stałych i zmiennych, przychodów związanych z poszczególnymi rodzajami

działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, a także w odniesieniu do

poszczególnych taryf;

2)

ustalenie kosztów związanych z działalnością inwestycyjną w poprzednim roku obrachunkowym;

3)

dokonanie alokacji niezbędnych przychodów według taryfowych grup odbiorców usług.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje wieloletni plan rozwoju i modernizacji

urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych będących w jego posiadaniu, zwany

dalej „planem”.

2.

Plan określa w szczególności

1)

planowany zakres usług wodociągowo-kanalizacyjnych;

2)

przedsięwzięcia rozwojowo-modernizacyjne w poszczególnych latach;

3)

przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie wody oraz wprowadzanie ścieków;

4)

nakłady inwestycyjne w poszczególnych latach;

5)

sposoby finansowania planowanych inwestycji.

3.

Plan powinien być zgodny z kierunkami rozwoju gminy określonymi w studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, z ustaleniami miejscowych planów

zagospodarowania przestrzennego oraz ustaleniami zezwolenia wydanego temu przedsiębiorstwu

na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.

4.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przedkłada plan wójtowi (burmistrzowi,

prezydentowi miasta), który sprawdza, czy spełnia on warunki określone w ust. 3.

5.

Plan spełniający warunki określone w ust. 3 rada gminy uchwala w terminie 3 miesięcy

od dnia przedłożenia planu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).

6.

W przypadku niepodjęcia uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, plan stanowi podstawę

do określenia i jednorazowego zatwierdzenia taryf.

7.

Obowiązek opracowania planu nie dotyczy przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych,

które nie planują budowy urządzeń wodociągowych lub urządzeń kanalizacyjnych.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne obciąża gminę na podstawie cen i stawek

opłat ustalonych w taryfie za

1)

wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych;

2)

wodę zużytą do zasilania publicznych fontann i na cele przeciwpożarowe;

3)

wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania

taryf, w tym

1)

kryteria ustalania niezbędnych przychodów;

2)

alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług;

3)

kryteria różnicowania cen i stawek opłat.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę

1)

przy ustalaniu niezbędnych przychodów

a)

koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia,

b)

raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji),

c)

odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek,

d)

rezerwy na należności nieregularne,

e)

marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem

cen,

f)

koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących

w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego,

g)

podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;

2)

przy ustalaniu alokacji kosztów

a)

podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe

grupy odbiorców,

b)

przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych

taryfowych grup odbiorców,

c)

możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji;

3)

przy różnicowaniu cen i stawek opłat

a)

średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków,

b)

taryfowe grupy odbiorców,

c)

strukturę cen i stawek opłat.

1.

Taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy, z wyjątkiem taryf zmienionych

w związku ze zmianą stawki podatku od towarów i usług.

2.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, w terminie 70 dni przed planowanym dniem

wejścia taryf w życie, przedstawia wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) wniosek

o ich zatwierdzenie.

3.

Do wniosku o zatwierdzenie taryf przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne dołącza

szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan.

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) sprawdza, czy taryfy i plan zostały opracowane

zgodnie z przepisami ustawy, i weryfikuje koszty, o których mowa w art. 20 ust. 4

pkt 1, pod względem celowości ich ponoszenia.

5.

Rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf, w terminie 45 dni od dnia złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo o odmowie zatwierdzenia taryf, jeżeli zostały

one sporządzone niezgodnie z przepisami.

5a.

W razie stwierdzenia przez organ nadzoru nieważności uchwały o zatwierdzeniu taryf

albo niestwierdzenia nieważności uchwały o odmowie zatwierdzenia taryf, czas obowiązywania

dotychczasowych taryf przedłuża się o 90 dni od dnia doręczenia przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu

rozstrzygnięcia nadzorczego. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

5b.

W razie stwierdzenia przez organ nadzoru nieważności uchwały o odmowie zatwierdzenia

taryf, taryfy zweryfikowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wchodzą w

życie po upływie 14 dni od dnia doręczenia przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu

rozstrzygnięcia nadzorczego.

6.

Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych

grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu.

7.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza zatwierdzone taryfy w miejscowej

prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w terminie do 7 dni od dnia podjęcia uchwały,

o której mowa w ust. 1.

8.

Jeżeli rada gminy nie podejmie uchwały w terminie, o którym mowa w ust. 5, taryfy

zweryfikowane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wchodzą w życie po upływie

70 dni od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie taryf.

9.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne ogłasza w miejscowej prasie lub w sposób

zwyczajowo przyjęty taryfy, o których mowa w ust. 5b lub 8, w terminie co najmniej

7 dni przed dniem wejścia ich w życie.

9a.

Na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego rada gminy, w

drodze uchwały, przedłuża czas obowiązywania dotychczasowych taryf, lecz nie dłużej

niż o 1 rok.

9b.

W uzasadnieniu wniosku, o którym mowa w ust. 9a, zamieszcza się w szczególności informacje

dotyczące zakresu świadczonych usług oraz warunków ekonomicznych uzasadniających przedłużenie

obowiązywania dotychczasowych taryf.

9c.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 9a, nie dołącza się szczegółowej kalkulacji cen i

stawek opłat oraz planu.

10.

Taryfy obowiązują przez 1 rok, z zastrzeżeniem ust. 5a, 5b i 9a.

11.

W przypadku zmiany stawki podatku od towarów i usług stosowanej dla usług zbiorowego

zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków, ceny i stawki opłat wskazane

w taryfach mogą ulec zmianie w zakresie wynikającym ze zmiany stawki podatku.

12.

W sytuacji zmiany taryf, o której mowa w ust. 11, taryfy te wchodzą w życie z dniem,

w którym uległa zmianie stawka podatku od towarów i usług stosowana dla usług zbiorowego

zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.

13.

Do zmienionych taryf ust. 9 stosuje się odpowiednio.

1.

W okresie pierwszych 18 miesięcy od dnia podjęcia działalności przez powołane lub

utworzone przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne lub podjęcia przez istniejące

przedsiębiorstwo nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia

w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków obowiązują ceny i stawki opłat uchwalone

przez radę gminy, zapewniające pokrycie uzasadnionych kosztów zbiorowego zaopatrzenia

w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.

2.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, jest podejmowana na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta

miasta) w terminie co najmniej 14 dni przed powołaniem lub utworzeniem przedsiębiorstwa

wodociągowo-kanalizacyjnego, lub podjęciem przez istniejące przedsiębiorstwo nowego

rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego

odprowadzania ścieków.

3.

We wniosku, o którym mowa w ust. 2, podstawę do określenia cen i stawek opłat stanowią

planowane dla pierwszego roku działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego

koszty zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków.

4.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ogłasza uchwalone ceny i stawki opłat w miejscowej

prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w terminie 7 dni od dnia podjęcia uchwały,

o której mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o zatwierdzenie

taryf oraz niezbędny zakres informacji zawartych w uzasadnieniu taryf, biorąc pod

uwagę

1)

zestawienie cen i stawek opłat;

2)

kalkulację opłat;

3)

plan, o którym mowa w art. 21 ust. 1;

4)

informacje finansowe zawierające sprawozdania finansowe.

1.

Rozliczenia za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków są prowadzone

przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne z odbiorcami usług na podstawie określonych

w taryfach cen i stawek opłat oraz ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków.

2.

Jeżeli odbiorcą usług jest wyłącznie właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego

lub budynków wielolokalowych, jest on obowiązany do rozliczenia kosztów tych usług.

Suma obciążeń za wodę lub ścieki nie może być wyższa od ponoszonych przez właściciela

lub zarządcę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

3.

Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych dokonuje

wyboru metody rozliczania kosztów różnicy wskazań, o której mowa w art. 6 ust. 6 pkt

3. Należnościami wynikającymi z przyjętej metody rozliczania obciąża osobę korzystającą

z lokalu w tych budynkach.

1.

Ilość wody dostarczonej do nieruchomości ustala się na podstawie wskazania wodomierza

głównego, a w przypadku jego braku - w oparciu o przeciętne normy zużycia wody.

2

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki prowadzenia rozliczeń

za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, biorąc pod uwagę

wyposażenie nieruchomości w przyrządy i urządzenia pomiarowe.

3

Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego

oraz mieszkalnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej,

określi, w drodze rozporządzenia, przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych

odbiorców usług, które stanowią podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku

wodomierza, biorąc pod uwagę specyfikę poszczególnych odbiorców usług oraz wskaźniki

średniego zużycia wody określone w szczególności dla gospodarstw domowych, usług oraz

innej działalności w miastach i na wsiach.

4.

Ilość odprowadzonych ścieków ustala się na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych.

5.

W razie braku urządzeń pomiarowych ilość odprowadzonych ścieków ustala się na podstawie

umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, jako równą ilości wody pobranej lub określonej

w umowie.

6.

W rozliczeniach ilości odprowadzonych ścieków ilość bezpowrotnie zużytej wody uwzględnia

się wyłącznie w przypadkach, gdy wielkość jej zużycia na ten cel ustalona jest na

podstawie dodatkowego wodomierza zainstalowanego na koszt odbiorcy usług.

1.

Kto bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, pobiera wodę z

urządzeń wodociągowych,

podlega karze grzywny do 5000 zł.

2.

Karze określonej w ust. 1 podlega także ten, kto

1)

uszkadza wodomierz główny, zrywa lub uszkadza plomby umieszczone na wodomierzach,

urządzeniach pomiarowych lub zaworze odcinającym, a także wpływa na zmianę, zatrzymanie

lub utratę właściwości lub funkcji metrologicznych wodomierza głównego lub urządzenia

pomiarowego;

2)

nie dopuszcza przedstawiciela przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego do wykonania

czynności określonych w art. 7.

3.

(uchylony)

4.

Kto bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 6 ust. 1, wprowadza ścieki

do urządzeń kanalizacyjnych,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny do 10 000 zł.

4a.

Karze określonej w ust. 4 podlega także ten, kto nie stosuje się do zakazów, o których

mowa w art. 9 ust. 1 i 2.

5.

W razie skazania za wykroczenie lub przestępstwo, o których mowa w ust. 1 i 4, sąd

może orzec nawiązkę na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, w wysokości

1000 zł za każdy miesiąc, w którym nastąpiło bezumowne pobieranie wody z urządzeń

wodociągowych lub wprowadzanie ścieków do urządzeń kanalizacyjnych tego przedsiębiorstwa.

6.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Karze pieniężnej podlega ten, kto stosuje taryfy

1)

nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia radzie gminy do zatwierdzenia, o którym

mowa w art. 24 ust. 1, lub

2)

zawyżając ceny lub stawki opłat zatwierdzone zgodnie z art. 24 ust. 5 lub zweryfikowane

przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), o których mowa w art. 24 ust. 5b i 8.

2.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza wójt (burmistrz, prezydent miasta)

w drodze decyzji.

3.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód gminy.

4.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 15% przychodu

ukaranego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, osiągniętego w poprzednim

roku podatkowym.

5.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub

z innej formy nadwyżki przychodu nad wydatkami zmniejszonej o podatki.

6.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, wójt (burmistrz, prezydent miasta) uwzględnia

stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz dotychczasową działalność przedsiębiorstwa

wodociągowo-kanalizacyjnego i jego możliwości finansowe.

7.

Niezależnie od kary pieniężnej nałożonej na przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne

wójt (burmistrz, prezydent miasta) może nałożyć karę, o której mowa w ust. 1, na kierownika

przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, z tym że kara ta może być wymierzona

w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia. Przepis ust. 6 stosuje

się odpowiednio.

8.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

(pominięty)

1.

Osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne,

mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu,

na warunkach uzgodnionych w umowie.

2.

Przekazywane urządzenia, o których mowa w ust. l, powinny odpowiadać warunkom technicznym

określonym w odrębnych przepisach.

3.

Należność za przekazane urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne może być

rozłożona na raty lub uwzględniona w rozliczeniach za zbiorowe zaopatrzenie w wodę

i zbiorowe odprowadzanie ścieków.

(pominięty)

(pominięty)

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 58 ust.

2 i art. 59 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

1)

art. 10 ust. 1 i art. 49 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 18 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2,

3)

art. 35 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8,

4)

art. 75ab ust. 1 i art. 83a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 9,

5)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 13,

6)

art. 16 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 15,

7)

art. 5 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 16,

8)

art. 16 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 18,

9)

art. 12 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 19,

10)

art. 16 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 20,

11)

art. 19 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21,

12)

art. 39g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 22,

13)

art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 23,

14)

art. 14 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 24,

15)

art. 95a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 25,

16)

art. 17 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 26,

17)

art. 48 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 28,

18)

art. 28 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 29,

19)

art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,

20)

art. 22 ust. 3 i art. 31 ust. 10b ustawy zmienianej w art. 31,

21)

art. 57 ust. 3 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 32,

22)

art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 33,

23)

art. 26 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 34,

24)

art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 35,

25)

art. 10 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 36,

26)

art. 6 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 40,

27)

art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 42,

28)

art. 10 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 43,

29)

art. 35 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art. 44,

30)

art. 6 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45,

31)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 47,

32)

art. 49 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 62a ust. 1 i

art. 81 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 48,

33)

art. 28 ust. 4, art. 85 ust. 4 i art. 115 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 51,

34)

art. 19 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 52,

35)

art. 20 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 53,

36)

art. 76 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 55,

37)

art. 122 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 56,

38)

art. 50 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 57

- uznaje się za wnioski złożone zgodnie z wymogami ustaw wymienionych w pkt 1-38 w

brzmieniu dotychczasowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

8 pkt 1 i 2, art. 22 pkt 1, art. 27 oraz art. 58 pkt 1, które wchodzą w życie w dniu

następującym po dniu ogłoszenia.